Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarno
|
|
| 2. Person Singular |
concarnas
|
|
| 3. Person Singular |
concarnat
|
|
| 1. Person Plural |
concarnamus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnatis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnor
|
|
| 2. Person Singular |
concarnaris concarnare
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatur
|
|
| 1. Person Plural |
concarnamur
|
|
| 2. Person Plural |
concarnamini
|
|
| 3. Person Plural |
concarnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnem
|
|
| 2. Person Singular |
concarnes
|
|
| 3. Person Singular |
concarnet
|
|
| 1. Person Plural |
concarnemus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnetis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarner
|
|
| 2. Person Singular |
concarneris concarnere
|
|
| 3. Person Singular |
concarnetur
|
|
| 1. Person Plural |
concarnemur
|
|
| 2. Person Plural |
concarnemini
|
|
| 3. Person Plural |
concarnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabam
|
|
| 2. Person Singular |
concarnabas
|
|
| 3. Person Singular |
concarnabat
|
|
| 1. Person Plural |
concarnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabar
|
|
| 2. Person Singular |
concarnabaris concarnabare
|
|
| 3. Person Singular |
concarnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concarnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concarnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concarnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnarem
|
|
| 2. Person Singular |
concarnares
|
|
| 3. Person Singular |
concarnaret
|
|
| 1. Person Plural |
concarnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnarer
|
|
| 2. Person Singular |
concarnareris concarnarere
|
|
| 3. Person Singular |
concarnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concarnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concarnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concarnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabo
|
|
| 2. Person Singular |
concarnabis
|
|
| 3. Person Singular |
concarnabit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabor
|
|
| 2. Person Singular |
concarnaberis concarnabere
|
|
| 3. Person Singular |
concarnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concarnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concarnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concarnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnavi
|
|
| 2. Person Singular |
concarnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
concarnavit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnaverunt concarnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concarnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concarnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
concarnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concarnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concarnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
concarnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
concarnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
concarnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concarnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concarnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
concarnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
concarnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
concarnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concarnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concarnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnavero
|
|
| 2. Person Singular |
concarnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concarnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concarnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concarnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concarnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concarnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concarnari concarnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concarnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concarnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concarna
|
! |
| 2. Person Plural |
concarnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concarnato
|
| 3. Person Singular |
concarnato
|
| 2. Person Plural |
concarnatote
|
| 3. Person Plural |
concarnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concarnare
|
|
| Genitiv |
concarnandi
|
|
| Dativ |
concarnando
|
|
| Akkusativ |
concarnandum
|
|
| Ablativ |
concarnando
|
|
| Vokativ |
concarnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnandus
|
concarnanda
|
concarnandum
|
| Genitiv |
concarnandi
|
concarnandae
|
concarnandi
|
| Dativ |
concarnando
|
concarnandae
|
concarnando
|
| Akkusativ |
concarnandum
|
concarnandam
|
concarnandum
|
| Ablativ |
concarnando
|
concarnanda
|
concarnando
|
| Vokativ |
concarnande
|
concarnanda
|
concarnandum
|
Plural
| Nominativ |
concarnandi
|
concarnandae
|
concarnanda
|
| Genitiv |
concarnandorum
|
concarnandarum
|
concarnandorum
|
| Dativ |
concarnandis
|
concarnandis
|
concarnandis
|
| Akkusativ |
concarnandos
|
concarnandas
|
concarnanda
|
| Ablativ |
concarnandis
|
concarnandis
|
concarnandis
|
| Vokativ |
concarnandi
|
concarnandae
|
concarnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnans
|
concarnans
|
concarnans
|
| Genitiv |
concarnantis
|
concarnantis
|
concarnantis
|
| Dativ |
concarnanti
|
concarnanti
|
concarnanti
|
| Akkusativ |
concarnantem
|
concarnantem
|
concarnans
|
| Ablativ |
concarnanti concarnante
|
concarnanti concarnante
|
concarnanti concarnante
|
| Vokativ |
concarnans
|
concarnans
|
concarnans
|
Plural
| Nominativ |
concarnantes
|
concarnantes
|
concarnantia
|
| Genitiv |
concarnantium concarnantum
|
concarnantium concarnantum
|
concarnantium concarnantum
|
| Dativ |
concarnantibus
|
concarnantibus
|
concarnantibus
|
| Akkusativ |
concarnantes
|
concarnantes
|
concarnantia
|
| Ablativ |
concarnantibus
|
concarnantibus
|
concarnantibus
|
| Vokativ |
concarnantes
|
concarnantes
|
concarnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnatus
|
concarnata
|
concarnatum
|
| Genitiv |
concarnati
|
concarnatae
|
concarnati
|
| Dativ |
concarnato
|
concarnatae
|
concarnato
|
| Akkusativ |
concarnatum
|
concarnatam
|
concarnatum
|
| Ablativ |
concarnato
|
concarnata
|
concarnato
|
| Vokativ |
concarnate
|
concarnata
|
concarnatum
|
Plural
| Nominativ |
concarnati
|
concarnatae
|
concarnata
|
| Genitiv |
concarnatorum
|
concarnatarum
|
concarnatorum
|
| Dativ |
concarnatis
|
concarnatis
|
concarnatis
|
| Akkusativ |
concarnatos
|
concarnatas
|
concarnata
|
| Ablativ |
concarnatis
|
concarnatis
|
concarnatis
|
| Vokativ |
concarnati
|
concarnatae
|
concarnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnaturus
|
concarnatura
|
concarnaturum
|
| Genitiv |
concarnaturi
|
concarnaturae
|
concarnaturi
|
| Dativ |
concarnaturo
|
concarnaturae
|
concarnaturo
|
| Akkusativ |
concarnaturum
|
concarnaturam
|
concarnaturum
|
| Ablativ |
concarnaturo
|
concarnatura
|
concarnaturo
|
| Vokativ |
concarnature
|
concarnatura
|
concarnaturum
|
Plural
| Nominativ |
concarnaturi
|
concarnaturae
|
concarnatura
|
| Genitiv |
concarnaturorum
|
concarnaturarum
|
concarnaturorum
|
| Dativ |
concarnaturis
|
concarnaturis
|
concarnaturis
|
| Akkusativ |
concarnaturos
|
concarnaturas
|
concarnatura
|
| Ablativ |
concarnaturis
|
concarnaturis
|
concarnaturis
|
| Vokativ |
concarnaturi
|
concarnaturae
|
concarnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concarnatum
|
concarnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarno
|
ich inkarniere |
| 2. Person Singular |
concarnas
|
du inkarnierst |
| 3. Person Singular |
concarnat
|
er/sie/es inkarniert |
| 1. Person Plural |
concarnamus
|
wir inkarnieren |
| 2. Person Plural |
concarnatis
|
ihr inkarniert |
| 3. Person Plural |
concarnant
|
sie inkarnieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnor
|
ich werde inkarniert |
| 2. Person Singular |
concarnaris concarnare
|
du wirst inkarniert |
| 3. Person Singular |
concarnatur
|
er/sie/es wird inkarniert |
| 1. Person Plural |
concarnamur
|
wir werden inkarniert |
| 2. Person Plural |
concarnamini
|
ihr werdet inkarniert |
| 3. Person Plural |
concarnantur
|
sie werden inkarniert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnem
|
ich inkarniere |
| 2. Person Singular |
concarnes
|
du inkarnierest |
| 3. Person Singular |
concarnet
|
er/sie/es inkarniere |
| 1. Person Plural |
concarnemus
|
wir inkarnieren |
| 2. Person Plural |
concarnetis
|
ihr inkarnieret |
| 3. Person Plural |
concarnent
|
sie inkarnieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarner
|
ich werde inkarniert |
| 2. Person Singular |
concarneris concarnere
|
du werdest inkarniert |
| 3. Person Singular |
concarnetur
|
er/sie/es werde inkarniert |
| 1. Person Plural |
concarnemur
|
wir werden inkarniert |
| 2. Person Plural |
concarnemini
|
ihr werdet inkarniert |
| 3. Person Plural |
concarnentur
|
sie werden inkarniert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabam
|
ich inkarnierte |
| 2. Person Singular |
concarnabas
|
du inkarniertest |
| 3. Person Singular |
concarnabat
|
er/sie/es inkarnierte |
| 1. Person Plural |
concarnabamus
|
wir inkarnierten |
| 2. Person Plural |
concarnabatis
|
ihr inkarniertet |
| 3. Person Plural |
concarnabant
|
sie inkarnierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabar
|
ich wurde inkarniert |
| 2. Person Singular |
concarnabaris concarnabare
|
du wurdest inkarniert |
| 3. Person Singular |
concarnabatur
|
er/sie/es wurde inkarniert |
| 1. Person Plural |
concarnabamur
|
wir wurden inkarniert |
| 2. Person Plural |
concarnabamini
|
ihr wurdet inkarniert |
| 3. Person Plural |
concarnabantur
|
sie wurden inkarniert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnarem
|
ich inkarnierte |
| 2. Person Singular |
concarnares
|
du inkarniertest |
| 3. Person Singular |
concarnaret
|
er/sie/es inkarnierte |
| 1. Person Plural |
concarnaremus
|
wir inkarnierten |
| 2. Person Plural |
concarnaretis
|
ihr inkarniertet |
| 3. Person Plural |
concarnarent
|
sie inkarnierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnarer
|
ich würde inkarniert |
| 2. Person Singular |
concarnareris concarnarere
|
du würdest inkarniert |
| 3. Person Singular |
concarnaretur
|
er/sie/es würde inkarniert |
| 1. Person Plural |
concarnaremur
|
wir würden inkarniert |
| 2. Person Plural |
concarnaremini
|
ihr würdet inkarniert |
| 3. Person Plural |
concarnarentur
|
sie würden inkarniert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabo
|
ich werde inkarnieren |
| 2. Person Singular |
concarnabis
|
du wirst inkarnieren |
| 3. Person Singular |
concarnabit
|
er/sie/es wird inkarnieren |
| 1. Person Plural |
concarnabimus
|
wir werden inkarnieren |
| 2. Person Plural |
concarnabitis
|
ihr werdet inkarnieren |
| 3. Person Plural |
concarnabunt
|
sie werden inkarnieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabor
|
ich werde inkarniert werden |
| 2. Person Singular |
concarnaberis concarnabere
|
du wirst inkarniert werden |
| 3. Person Singular |
concarnabitur
|
er/sie/es wird inkarniert werden |
| 1. Person Plural |
concarnabimur
|
wir werden inkarniert werden |
| 2. Person Plural |
concarnabimini
|
ihr werdet inkarniert werden |
| 3. Person Plural |
concarnabuntur
|
sie werden inkarniert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnavi
|
ich habe inkarniert |
| 2. Person Singular |
concarnavisti
|
du hast inkarniert |
| 3. Person Singular |
concarnavit
|
er/sie/es hat inkarniert |
| 1. Person Plural |
concarnavimus
|
wir haben inkarniert |
| 2. Person Plural |
concarnavistis
|
ihr habt inkarniert |
| 3. Person Plural |
concarnaverunt concarnavere
|
sie haben inkarniert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus sum
|
ich bin inkarniert worden |
| 2. Person Singular |
concarnatus es
|
du bist inkarniert worden |
| 3. Person Singular |
concarnatus est
|
er/sie/es ist inkarniert worden |
| 1. Person Plural |
concarnati sumus
|
wir sind inkarniert worden |
| 2. Person Plural |
concarnati estis
|
ihr seid inkarniert worden |
| 3. Person Plural |
concarnati sunt
|
sie sind inkarniert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnaverim
|
ich habe inkarniert |
| 2. Person Singular |
concarnaveris
|
du habest inkarniert |
| 3. Person Singular |
concarnaverit
|
er/sie/es habe inkarniert |
| 1. Person Plural |
concarnaverimus
|
wir haben inkarniert |
| 2. Person Plural |
concarnaveritis
|
ihr habet inkarniert |
| 3. Person Plural |
concarnaverint
|
sie haben inkarniert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus sim
|
ich sei inkarniert worden |
| 2. Person Singular |
concarnatus sis
|
du seiest inkarniert worden |
| 3. Person Singular |
concarnatus sit
|
er/sie/es sei inkarniert worden |
| 1. Person Plural |
concarnati simus
|
wir seien inkarniert worden |
| 2. Person Plural |
concarnati sitis
|
ihr seiet inkarniert worden |
| 3. Person Plural |
concarnati sint
|
sie seien inkarniert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnaveram
|
ich hatte inkarniert |
| 2. Person Singular |
concarnaveras
|
du hattest inkarniert |
| 3. Person Singular |
concarnaverat
|
er/sie/es hatte inkarniert |
| 1. Person Plural |
concarnaveramus
|
wir hatten inkarniert |
| 2. Person Plural |
concarnaveratis
|
ihr hattet inkarniert |
| 3. Person Plural |
concarnaverant
|
sie hatten inkarniert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus eram
|
ich war inkarniert worden |
| 2. Person Singular |
concarnatus eras
|
du warst inkarniert worden |
| 3. Person Singular |
concarnatus erat
|
er/sie/es war inkarniert worden |
| 1. Person Plural |
concarnati eramus
|
wir waren inkarniert worden |
| 2. Person Plural |
concarnati eratis
|
ihr wart inkarniert worden |
| 3. Person Plural |
concarnati erant
|
sie waren inkarniert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnavissem
|
ich hätte inkarniert |
| 2. Person Singular |
concarnavisses
|
du hättest inkarniert |
| 3. Person Singular |
concarnavisset
|
er/sie/es hätte inkarniert |
| 1. Person Plural |
concarnavissemus
|
wir hätten inkarniert |
| 2. Person Plural |
concarnavissetis
|
ihr hättet inkarniert |
| 3. Person Plural |
concarnavissent
|
sie hätten inkarniert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus essem
|
ich wäre inkarniert worden |
| 2. Person Singular |
concarnatus esses
|
du wärest inkarniert worden |
| 3. Person Singular |
concarnatus esset
|
er/sie/es wäre inkarniert worden |
| 1. Person Plural |
concarnati essemus
|
wir wären inkarniert worden |
| 2. Person Plural |
concarnati essetis
|
ihr wäret inkarniert worden |
| 3. Person Plural |
concarnati essent
|
sie wären inkarniert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnavero
|
ich werde inkarniert haben |
| 2. Person Singular |
concarnaveris
|
du wirst inkarniert haben |
| 3. Person Singular |
concarnaverit
|
er/sie/es wird inkarniert haben |
| 1. Person Plural |
concarnaverimus
|
wir werden inkarniert haben |
| 2. Person Plural |
concarnaveritis
|
ihr werdet inkarniert haben |
| 3. Person Plural |
concarnaverint
|
sie werden inkarniert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus ero
|
ich werde inkarniert worden sein |
| 2. Person Singular |
concarnatus eris
|
du wirst inkarniert worden sein |
| 3. Person Singular |
concarnatus erit
|
er/sie/es wird inkarniert worden sein |
| 1. Person Plural |
concarnati erimus
|
wir werden inkarniert worden sein |
| 2. Person Plural |
concarnati eritis
|
ihr werdet inkarniert worden sein |
| 3. Person Plural |
concarnati erunt
|
sie werden inkarniert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concarnare
|
inkarnieren |
| Vorzeitigkeit |
concarnavisse
|
inkarniert haben |
| Nachzeitigkeit |
concarnaturum esse
|
inkarnieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concarnari concarnarier
|
inkarniert werden |
| Vorzeitigkeit |
concarnatum esse
|
inkarniert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
concarnatum iri
|
künftig inkarniert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concarna
|
inkarniere; inkarnier! |
| 2. Person Plural |
concarnate
|
inkarniert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concarnato
|
| 3. Person Singular |
concarnato
|
| 2. Person Plural |
concarnatote
|
| 3. Person Plural |
concarnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concarnare
|
das Inkarnieren |
| Genitiv |
concarnandi
|
des Inkarnierens |
| Dativ |
concarnando
|
dem Inkarnieren |
| Akkusativ |
concarnandum
|
das Inkarnieren |
| Ablativ |
concarnando
|
durch das Inkarnieren |
| Vokativ |
concarnande
|
Inkarnieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnandus
|
concarnanda
|
concarnandum
|
| Genitiv |
concarnandi
|
concarnandae
|
concarnandi
|
| Dativ |
concarnando
|
concarnandae
|
concarnando
|
| Akkusativ |
concarnandum
|
concarnandam
|
concarnandum
|
| Ablativ |
concarnando
|
concarnanda
|
concarnando
|
| Vokativ |
concarnande
|
concarnanda
|
concarnandum
|
Plural
| Nominativ |
concarnandi
|
concarnandae
|
concarnanda
|
| Genitiv |
concarnandorum
|
concarnandarum
|
concarnandorum
|
| Dativ |
concarnandis
|
concarnandis
|
concarnandis
|
| Akkusativ |
concarnandos
|
concarnandas
|
concarnanda
|
| Ablativ |
concarnandis
|
concarnandis
|
concarnandis
|
| Vokativ |
concarnandi
|
concarnandae
|
concarnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnans
|
concarnans
|
concarnans
|
| Genitiv |
concarnantis
|
concarnantis
|
concarnantis
|
| Dativ |
concarnanti
|
concarnanti
|
concarnanti
|
| Akkusativ |
concarnantem
|
concarnantem
|
concarnans
|
| Ablativ |
concarnanti concarnante
|
concarnanti concarnante
|
concarnanti concarnante
|
| Vokativ |
concarnans
|
concarnans
|
concarnans
|
Plural
| Nominativ |
concarnantes
|
concarnantes
|
concarnantia
|
| Genitiv |
concarnantium concarnantum
|
concarnantium concarnantum
|
concarnantium concarnantum
|
| Dativ |
concarnantibus
|
concarnantibus
|
concarnantibus
|
| Akkusativ |
concarnantes
|
concarnantes
|
concarnantia
|
| Ablativ |
concarnantibus
|
concarnantibus
|
concarnantibus
|
| Vokativ |
concarnantes
|
concarnantes
|
concarnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnatus
|
concarnata
|
concarnatum
|
| Genitiv |
concarnati
|
concarnatae
|
concarnati
|
| Dativ |
concarnato
|
concarnatae
|
concarnato
|
| Akkusativ |
concarnatum
|
concarnatam
|
concarnatum
|
| Ablativ |
concarnato
|
concarnata
|
concarnato
|
| Vokativ |
concarnate
|
concarnata
|
concarnatum
|
Plural
| Nominativ |
concarnati
|
concarnatae
|
concarnata
|
| Genitiv |
concarnatorum
|
concarnatarum
|
concarnatorum
|
| Dativ |
concarnatis
|
concarnatis
|
concarnatis
|
| Akkusativ |
concarnatos
|
concarnatas
|
concarnata
|
| Ablativ |
concarnatis
|
concarnatis
|
concarnatis
|
| Vokativ |
concarnati
|
concarnatae
|
concarnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnaturus
|
concarnatura
|
concarnaturum
|
| Genitiv |
concarnaturi
|
concarnaturae
|
concarnaturi
|
| Dativ |
concarnaturo
|
concarnaturae
|
concarnaturo
|
| Akkusativ |
concarnaturum
|
concarnaturam
|
concarnaturum
|
| Ablativ |
concarnaturo
|
concarnatura
|
concarnaturo
|
| Vokativ |
concarnature
|
concarnatura
|
concarnaturum
|
Plural
| Nominativ |
concarnaturi
|
concarnaturae
|
concarnatura
|
| Genitiv |
concarnaturorum
|
concarnaturarum
|
concarnaturorum
|
| Dativ |
concarnaturis
|
concarnaturis
|
concarnaturis
|
| Akkusativ |
concarnaturos
|
concarnaturas
|
concarnatura
|
| Ablativ |
concarnaturis
|
concarnaturis
|
concarnaturis
|
| Vokativ |
concarnaturi
|
concarnaturae
|
concarnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concarnatum
|
concarnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarno
|
|
| 2. Person Singular |
concarnas
|
|
| 3. Person Singular |
concarnat
|
|
| 1. Person Plural |
concarnamus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnatis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnor
|
|
| 2. Person Singular |
concarnaris concarnare
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatur
|
|
| 1. Person Plural |
concarnamur
|
|
| 2. Person Plural |
concarnamini
|
|
| 3. Person Plural |
concarnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnem
|
|
| 2. Person Singular |
concarnes
|
|
| 3. Person Singular |
concarnet
|
|
| 1. Person Plural |
concarnemus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnetis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarner
|
|
| 2. Person Singular |
concarneris concarnere
|
|
| 3. Person Singular |
concarnetur
|
|
| 1. Person Plural |
concarnemur
|
|
| 2. Person Plural |
concarnemini
|
|
| 3. Person Plural |
concarnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabam
|
|
| 2. Person Singular |
concarnabas
|
|
| 3. Person Singular |
concarnabat
|
|
| 1. Person Plural |
concarnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabar
|
|
| 2. Person Singular |
concarnabaris concarnabare
|
|
| 3. Person Singular |
concarnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concarnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concarnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concarnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnarem
|
|
| 2. Person Singular |
concarnares
|
|
| 3. Person Singular |
concarnaret
|
|
| 1. Person Plural |
concarnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnarer
|
|
| 2. Person Singular |
concarnareris concarnarere
|
|
| 3. Person Singular |
concarnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concarnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concarnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concarnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabo
|
|
| 2. Person Singular |
concarnabis
|
|
| 3. Person Singular |
concarnabit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnabor
|
|
| 2. Person Singular |
concarnaberis concarnabere
|
|
| 3. Person Singular |
concarnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concarnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concarnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concarnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnavi
|
|
| 2. Person Singular |
concarnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
concarnavit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnaverunt concarnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concarnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concarnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
concarnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concarnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concarnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
concarnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
concarnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
concarnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concarnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concarnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
concarnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
concarnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
concarnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concarnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concarnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnavero
|
|
| 2. Person Singular |
concarnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concarnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concarnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concarnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concarnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concarnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concarnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concarnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concarnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concarnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concarnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concarnari concarnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concarnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concarnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concarna
|
! |
| 2. Person Plural |
concarnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concarnato
|
| 3. Person Singular |
concarnato
|
| 2. Person Plural |
concarnatote
|
| 3. Person Plural |
concarnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concarnare
|
|
| Genitiv |
concarnandi
|
|
| Dativ |
concarnando
|
|
| Akkusativ |
concarnandum
|
|
| Ablativ |
concarnando
|
|
| Vokativ |
concarnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnandus
|
concarnanda
|
concarnandum
|
| Genitiv |
concarnandi
|
concarnandae
|
concarnandi
|
| Dativ |
concarnando
|
concarnandae
|
concarnando
|
| Akkusativ |
concarnandum
|
concarnandam
|
concarnandum
|
| Ablativ |
concarnando
|
concarnanda
|
concarnando
|
| Vokativ |
concarnande
|
concarnanda
|
concarnandum
|
Plural
| Nominativ |
concarnandi
|
concarnandae
|
concarnanda
|
| Genitiv |
concarnandorum
|
concarnandarum
|
concarnandorum
|
| Dativ |
concarnandis
|
concarnandis
|
concarnandis
|
| Akkusativ |
concarnandos
|
concarnandas
|
concarnanda
|
| Ablativ |
concarnandis
|
concarnandis
|
concarnandis
|
| Vokativ |
concarnandi
|
concarnandae
|
concarnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnans
|
concarnans
|
concarnans
|
| Genitiv |
concarnantis
|
concarnantis
|
concarnantis
|
| Dativ |
concarnanti
|
concarnanti
|
concarnanti
|
| Akkusativ |
concarnantem
|
concarnantem
|
concarnans
|
| Ablativ |
concarnanti concarnante
|
concarnanti concarnante
|
concarnanti concarnante
|
| Vokativ |
concarnans
|
concarnans
|
concarnans
|
Plural
| Nominativ |
concarnantes
|
concarnantes
|
concarnantia
|
| Genitiv |
concarnantium concarnantum
|
concarnantium concarnantum
|
concarnantium concarnantum
|
| Dativ |
concarnantibus
|
concarnantibus
|
concarnantibus
|
| Akkusativ |
concarnantes
|
concarnantes
|
concarnantia
|
| Ablativ |
concarnantibus
|
concarnantibus
|
concarnantibus
|
| Vokativ |
concarnantes
|
concarnantes
|
concarnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnatus
|
concarnata
|
concarnatum
|
| Genitiv |
concarnati
|
concarnatae
|
concarnati
|
| Dativ |
concarnato
|
concarnatae
|
concarnato
|
| Akkusativ |
concarnatum
|
concarnatam
|
concarnatum
|
| Ablativ |
concarnato
|
concarnata
|
concarnato
|
| Vokativ |
concarnate
|
concarnata
|
concarnatum
|
Plural
| Nominativ |
concarnati
|
concarnatae
|
concarnata
|
| Genitiv |
concarnatorum
|
concarnatarum
|
concarnatorum
|
| Dativ |
concarnatis
|
concarnatis
|
concarnatis
|
| Akkusativ |
concarnatos
|
concarnatas
|
concarnata
|
| Ablativ |
concarnatis
|
concarnatis
|
concarnatis
|
| Vokativ |
concarnati
|
concarnatae
|
concarnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concarnaturus
|
concarnatura
|
concarnaturum
|
| Genitiv |
concarnaturi
|
concarnaturae
|
concarnaturi
|
| Dativ |
concarnaturo
|
concarnaturae
|
concarnaturo
|
| Akkusativ |
concarnaturum
|
concarnaturam
|
concarnaturum
|
| Ablativ |
concarnaturo
|
concarnatura
|
concarnaturo
|
| Vokativ |
concarnature
|
concarnatura
|
concarnaturum
|
Plural
| Nominativ |
concarnaturi
|
concarnaturae
|
concarnatura
|
| Genitiv |
concarnaturorum
|
concarnaturarum
|
concarnaturorum
|
| Dativ |
concarnaturis
|
concarnaturis
|
concarnaturis
|
| Akkusativ |
concarnaturos
|
concarnaturas
|
concarnatura
|
| Ablativ |
concarnaturis
|
concarnaturis
|
concarnaturis
|
| Vokativ |
concarnaturi
|
concarnaturae
|
concarnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concarnatum
|
concarnatu
|