Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concedere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | abtreten (abziehen) aufgeben ausziehen beiseite treten das Feld räumen davongehen entweichen erlauben gehen gewähren hintreten nachsehen sich unterwerfen überlassen verzeihen weggehen zugestehen zulassen |
| concedere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst aufgegeben werden du wirst ausgezogen werden du wirst erlaubt werden du wirst gewährt werden du wirst nachgesehen werden du wirst unterworfen werden du wirst überlassen werden du wirst verziehen werden du wirst zugestanden werden du wirst zugelassen werden |
| concedere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst aufgegeben du wirst ausgezogen du wirst erlaubt du wirst gewährt du wirst nachgesehen du wirst unterworfen du wirst überlassen du wirst verziehen du wirst zugestanden du wirst zugelassen |
| concedere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | gib auf ziehe aus; zieh aus gehe davon; geh davon entweiche; entweich erlaube; erlaub gehe; geh gewähre; gewähr tritt hin sieh nach unterwirf dich unterwirf überlass verzeihe; verzeih gehe weg; geh weg gestehe zu; gesteh zu lass zu |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
|
| 2. Person Singular | concedis |
|
| 3. Person Singular | concedit |
|
| 1. Person Plural | concedimus |
|
| 2. Person Plural | conceditis |
|
| 3. Person Plural | concedunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedas |
|
| 3. Person Singular | concedat |
|
| 1. Person Plural | concedamus |
|
| 2. Person Plural | concedatis |
|
| 3. Person Plural | concedant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
|
| 2. Person Singular | concedebas |
|
| 3. Person Singular | concedebat |
|
| 1. Person Plural | concedebamus |
|
| 2. Person Plural | concedebatis |
|
| 3. Person Plural | concedebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
|
| 2. Person Singular | concederes |
|
| 3. Person Singular | concederet |
|
| 1. Person Plural | concederemus |
|
| 2. Person Plural | concederetis |
|
| 3. Person Plural | concederent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedes |
|
| 3. Person Singular | concedet |
|
| 1. Person Plural | concedemus |
|
| 2. Person Plural | concedetis |
|
| 3. Person Plural | concedent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
|
| 2. Person Singular | concessisti |
|
| 3. Person Singular | concessit |
|
| 1. Person Plural | concessimus |
|
| 2. Person Plural | concessistis |
|
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
|
| 2. Person Singular | concesseras |
|
| 3. Person Singular | concesserat |
|
| 1. Person Plural | concesseramus |
|
| 2. Person Plural | concesseratis |
|
| 3. Person Plural | concesserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
|
| 2. Person Singular | concessisses |
|
| 3. Person Singular | concessisset |
|
| 1. Person Plural | concessissemus |
|
| 2. Person Plural | concessissetis |
|
| 3. Person Plural | concessissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
|
| Vorzeitigkeit | concessisse |
|
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
! |
| 2. Person Plural | concedite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
|
| Genitiv | concedendi concedundi |
|
| Dativ | concedendo concedundo |
|
| Akkusativ | concedendum concedundum |
|
| Ablativ | concedendo concedundo |
|
| Vokativ | concedende concedunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gebe auf |
| 2. Person Singular | concedis |
du gibst auf |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es gibt auf |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir geben auf |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr gebt auf |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie geben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde aufgegeben |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst aufgegeben |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird aufgegeben |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden aufgegeben |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet aufgegeben |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden aufgegeben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gebe auf |
| 2. Person Singular | concedas |
du gebest auf |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gebe auf |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir geben auf |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gebet auf |
| 3. Person Plural | concedant |
sie geben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde aufgegeben |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde aufgegeben |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden aufgegeben |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden aufgegeben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich gab auf |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gabst auf |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es gab auf |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gaben auf |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gabt auf |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gaben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde aufgegeben |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde aufgegeben |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden aufgegeben |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden aufgegeben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich gäbe auf |
| 2. Person Singular | concederes |
du gäbest auf |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es gäbe auf |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gäben auf |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr gäbet auf |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gäben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde aufgegeben |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde aufgegeben |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden aufgegeben |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden aufgegeben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde aufgeben |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst aufgeben |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird aufgeben |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden aufgeben |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet aufgeben |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden aufgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde aufgegeben werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst aufgegeben werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird aufgegeben werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden aufgegeben werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet aufgegeben werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden aufgegeben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe aufgegeben |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast aufgegeben |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat aufgegeben |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben aufgegeben |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt aufgegeben |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben aufgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin aufgegeben worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist aufgegeben worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist aufgegeben worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind aufgegeben worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid aufgegeben worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind aufgegeben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe aufgegeben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe aufgegeben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben aufgegeben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben aufgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei aufgegeben worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest aufgegeben worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei aufgegeben worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien aufgegeben worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet aufgegeben worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien aufgegeben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte aufgegeben |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte aufgegeben |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten aufgegeben |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten aufgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war aufgegeben worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst aufgegeben worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war aufgegeben worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren aufgegeben worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart aufgegeben worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren aufgegeben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte aufgegeben |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte aufgegeben |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten aufgegeben |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten aufgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre aufgegeben worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest aufgegeben worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre aufgegeben worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären aufgegeben worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret aufgegeben worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären aufgegeben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde aufgegeben haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst aufgegeben haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird aufgegeben haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden aufgegeben haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet aufgegeben haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden aufgegeben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde aufgegeben worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst aufgegeben worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird aufgegeben worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden aufgegeben worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet aufgegeben worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden aufgegeben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
aufgeben |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
aufgegeben haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
aufgeben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
aufgegeben werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
aufgegeben worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig aufgegeben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gib auf! |
| 2. Person Plural | concedite |
gebt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Aufgeben |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Aufgebens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Aufgeben |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Aufgeben |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Aufgeben |
| Vokativ | concedende concedunde |
Aufgeben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich ziehe aus |
| 2. Person Singular | concedis |
du ziehst aus |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es zieht aus |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir ziehen aus |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr zieht aus |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie ziehen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde ausgezogen |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst ausgezogen |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird ausgezogen |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden ausgezogen |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet ausgezogen |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden ausgezogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich ziehe aus |
| 2. Person Singular | concedas |
du ziehest aus |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es ziehe aus |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir ziehen aus |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr ziehet aus |
| 3. Person Plural | concedant |
sie ziehen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde ausgezogen |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde ausgezogen |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden ausgezogen |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden ausgezogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich zog aus |
| 2. Person Singular | concedebas |
du zogst aus |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es zog aus |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir zogen aus |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr zogt aus |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie zogen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde ausgezogen |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde ausgezogen |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden ausgezogen |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden ausgezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich zöge aus |
| 2. Person Singular | concederes |
du zögest aus |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es zöge aus |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir zögen aus |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr zöget aus |
| 3. Person Plural | concederent |
sie zögen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde ausgezogen |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde ausgezogen |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden ausgezogen |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden ausgezogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde ausziehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst ausziehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird ausziehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden ausziehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet ausziehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden ausziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde ausgezogen werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst ausgezogen werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird ausgezogen werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden ausgezogen werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet ausgezogen werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden ausgezogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe ausgezogen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast ausgezogen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat ausgezogen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben ausgezogen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt ausgezogen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben ausgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin ausgezogen worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist ausgezogen worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist ausgezogen worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind ausgezogen worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid ausgezogen worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind ausgezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe ausgezogen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe ausgezogen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben ausgezogen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben ausgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei ausgezogen worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest ausgezogen worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei ausgezogen worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien ausgezogen worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet ausgezogen worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien ausgezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte ausgezogen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte ausgezogen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten ausgezogen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten ausgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war ausgezogen worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst ausgezogen worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war ausgezogen worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren ausgezogen worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart ausgezogen worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren ausgezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte ausgezogen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte ausgezogen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten ausgezogen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten ausgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre ausgezogen worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest ausgezogen worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre ausgezogen worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären ausgezogen worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret ausgezogen worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären ausgezogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde ausgezogen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst ausgezogen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird ausgezogen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden ausgezogen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet ausgezogen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden ausgezogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde ausgezogen worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst ausgezogen worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird ausgezogen worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden ausgezogen worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet ausgezogen worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden ausgezogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
ausziehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
ausgezogen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
ausziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
ausgezogen werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
ausgezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig ausgezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
ziehe aus; zieh aus! |
| 2. Person Plural | concedite |
zieht aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Ausziehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Ausziehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Ausziehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Ausziehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Ausziehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Ausziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
|
| 2. Person Singular | concedis |
|
| 3. Person Singular | concedit |
|
| 1. Person Plural | concedimus |
|
| 2. Person Plural | conceditis |
|
| 3. Person Plural | concedunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedas |
|
| 3. Person Singular | concedat |
|
| 1. Person Plural | concedamus |
|
| 2. Person Plural | concedatis |
|
| 3. Person Plural | concedant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
|
| 2. Person Singular | concedebas |
|
| 3. Person Singular | concedebat |
|
| 1. Person Plural | concedebamus |
|
| 2. Person Plural | concedebatis |
|
| 3. Person Plural | concedebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
|
| 2. Person Singular | concederes |
|
| 3. Person Singular | concederet |
|
| 1. Person Plural | concederemus |
|
| 2. Person Plural | concederetis |
|
| 3. Person Plural | concederent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedes |
|
| 3. Person Singular | concedet |
|
| 1. Person Plural | concedemus |
|
| 2. Person Plural | concedetis |
|
| 3. Person Plural | concedent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
|
| 2. Person Singular | concessisti |
|
| 3. Person Singular | concessit |
|
| 1. Person Plural | concessimus |
|
| 2. Person Plural | concessistis |
|
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
|
| 2. Person Singular | concesseras |
|
| 3. Person Singular | concesserat |
|
| 1. Person Plural | concesseramus |
|
| 2. Person Plural | concesseratis |
|
| 3. Person Plural | concesserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
|
| 2. Person Singular | concessisses |
|
| 3. Person Singular | concessisset |
|
| 1. Person Plural | concessissemus |
|
| 2. Person Plural | concessissetis |
|
| 3. Person Plural | concessissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
|
| Vorzeitigkeit | concessisse |
|
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
! |
| 2. Person Plural | concedite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
|
| Genitiv | concedendi concedundi |
|
| Dativ | concedendo concedundo |
|
| Akkusativ | concedendum concedundum |
|
| Ablativ | concedendo concedundo |
|
| Vokativ | concedende concedunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
|
| 2. Person Singular | concedis |
|
| 3. Person Singular | concedit |
|
| 1. Person Plural | concedimus |
|
| 2. Person Plural | conceditis |
|
| 3. Person Plural | concedunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedas |
|
| 3. Person Singular | concedat |
|
| 1. Person Plural | concedamus |
|
| 2. Person Plural | concedatis |
|
| 3. Person Plural | concedant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
|
| 2. Person Singular | concedebas |
|
| 3. Person Singular | concedebat |
|
| 1. Person Plural | concedebamus |
|
| 2. Person Plural | concedebatis |
|
| 3. Person Plural | concedebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
|
| 2. Person Singular | concederes |
|
| 3. Person Singular | concederet |
|
| 1. Person Plural | concederemus |
|
| 2. Person Plural | concederetis |
|
| 3. Person Plural | concederent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedes |
|
| 3. Person Singular | concedet |
|
| 1. Person Plural | concedemus |
|
| 2. Person Plural | concedetis |
|
| 3. Person Plural | concedent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
|
| 2. Person Singular | concessisti |
|
| 3. Person Singular | concessit |
|
| 1. Person Plural | concessimus |
|
| 2. Person Plural | concessistis |
|
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
|
| 2. Person Singular | concesseras |
|
| 3. Person Singular | concesserat |
|
| 1. Person Plural | concesseramus |
|
| 2. Person Plural | concesseratis |
|
| 3. Person Plural | concesserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
|
| 2. Person Singular | concessisses |
|
| 3. Person Singular | concessisset |
|
| 1. Person Plural | concessissemus |
|
| 2. Person Plural | concessissetis |
|
| 3. Person Plural | concessissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
|
| Vorzeitigkeit | concessisse |
|
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
! |
| 2. Person Plural | concedite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
|
| Genitiv | concedendi concedundi |
|
| Dativ | concedendo concedundo |
|
| Akkusativ | concedendum concedundum |
|
| Ablativ | concedendo concedundo |
|
| Vokativ | concedende concedunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gehe davon |
| 2. Person Singular | concedis |
du gehst davon |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es geht davon |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir gehen davon |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr geht davon |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie gehen davon |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gehe davon |
| 2. Person Singular | concedas |
du gehest davon |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gehe davon |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir gehen davon |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gehet davon |
| 3. Person Plural | concedant |
sie gehen davon |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich ging davon |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gingst davon |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es ging davon |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gingen davon |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gingt davon |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gingen davon |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich ginge davon |
| 2. Person Singular | concederes |
du gingest davon |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es ginge davon |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gingen davon |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr ginget davon |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gingen davon |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde davongehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst davongehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird davongehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden davongehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet davongehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden davongehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich bin davongegangen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du bist davongegangen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es ist davongegangen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir sind davongegangen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr seid davongegangen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie sind davongegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich sei davongegangen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du seiest davongegangen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es sei davongegangen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir seien davongegangen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr seiet davongegangen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie seien davongegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich war davongegangen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du warst davongegangen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es war davongegangen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir waren davongegangen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr wart davongegangen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie waren davongegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich wäre davongegangen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du wärest davongegangen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es wäre davongegangen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir wären davongegangen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr wäret davongegangen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie wären davongegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde davongegangen sein |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst davongegangen sein |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird davongegangen sein |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden davongegangen sein |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet davongegangen sein |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden davongegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
davongehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
davongegangen sein |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
davongehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gehe davon; geh davon! |
| 2. Person Plural | concedite |
geht davon! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Davongehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Davongehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Davongehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Davongehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Davongehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Davongehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich entweiche |
| 2. Person Singular | concedis |
du entweichst |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es entweicht |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir entweichen |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr entweicht |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie entweichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich entweiche |
| 2. Person Singular | concedas |
du entweichest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es entweiche |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir entweichen |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr entweichet |
| 3. Person Plural | concedant |
sie entweichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich entwich |
| 2. Person Singular | concedebas |
du entwichst |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es entwich |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir entwichen |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr entwicht |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich entwiche |
| 2. Person Singular | concederes |
du entwichest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es entwiche |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir entwichen |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr entwichet |
| 3. Person Plural | concederent |
sie entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde entweichen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst entweichen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird entweichen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden entweichen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet entweichen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden entweichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich bin entwichen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du bist entwichen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es ist entwichen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir sind entwichen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr seid entwichen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie sind entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich sei entwichen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du seiest entwichen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es sei entwichen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir seien entwichen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr seiet entwichen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie seien entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich war entwichen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du warst entwichen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es war entwichen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir waren entwichen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr wart entwichen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie waren entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich wäre entwichen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du wärest entwichen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es wäre entwichen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir wären entwichen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr wäret entwichen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie wären entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde entwichen sein |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst entwichen sein |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird entwichen sein |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden entwichen sein |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet entwichen sein |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden entwichen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
entweichen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
entwichen sein |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
entweichen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
entweiche; entweich! |
| 2. Person Plural | concedite |
entweicht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Entweichen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Entweichens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Entweichen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Entweichen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Entweichen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Entweichen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich erlaube |
| 2. Person Singular | concedis |
du erlaubst |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es erlaubt |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir erlauben |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr erlaubt |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde erlaubt |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst erlaubt |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird erlaubt |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden erlaubt |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet erlaubt |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden erlaubt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich erlaube |
| 2. Person Singular | concedas |
du erlaubest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es erlaube |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir erlauben |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr erlaubet |
| 3. Person Plural | concedant |
sie erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde erlaubt |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest erlaubt |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde erlaubt |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden erlaubt |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet erlaubt |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden erlaubt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich erlaubte |
| 2. Person Singular | concedebas |
du erlaubtest |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es erlaubte |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir erlaubten |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr erlaubtet |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie erlaubten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde erlaubt |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest erlaubt |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde erlaubt |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden erlaubt |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet erlaubt |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden erlaubt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich erlaubte |
| 2. Person Singular | concederes |
du erlaubtest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es erlaubte |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir erlaubten |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr erlaubtet |
| 3. Person Plural | concederent |
sie erlaubten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde erlaubt |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest erlaubt |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde erlaubt |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden erlaubt |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet erlaubt |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden erlaubt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde erlauben |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst erlauben |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird erlauben |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden erlauben |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet erlauben |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde erlaubt werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst erlaubt werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird erlaubt werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden erlaubt werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet erlaubt werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden erlaubt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe erlaubt |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast erlaubt |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat erlaubt |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben erlaubt |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt erlaubt |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin erlaubt worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist erlaubt worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist erlaubt worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind erlaubt worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid erlaubt worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind erlaubt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe erlaubt |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest erlaubt |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe erlaubt |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben erlaubt |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet erlaubt |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei erlaubt worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest erlaubt worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei erlaubt worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien erlaubt worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet erlaubt worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien erlaubt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte erlaubt |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest erlaubt |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte erlaubt |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten erlaubt |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet erlaubt |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war erlaubt worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst erlaubt worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war erlaubt worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren erlaubt worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart erlaubt worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren erlaubt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte erlaubt |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest erlaubt |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte erlaubt |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten erlaubt |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet erlaubt |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre erlaubt worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest erlaubt worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre erlaubt worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären erlaubt worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret erlaubt worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären erlaubt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde erlaubt haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst erlaubt haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird erlaubt haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden erlaubt haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet erlaubt haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden erlaubt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde erlaubt worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst erlaubt worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird erlaubt worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden erlaubt worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet erlaubt worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden erlaubt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
erlauben |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
erlaubt haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
erlauben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
erlaubt werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
erlaubt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig erlaubt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
erlaube; erlaub! |
| 2. Person Plural | concedite |
erlaubt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Erlauben |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Erlaubens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Erlauben |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Erlauben |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Erlauben |
| Vokativ | concedende concedunde |
Erlauben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gehe |
| 2. Person Singular | concedis |
du gehst |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es geht |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir gehen |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr geht |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie gehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gehe |
| 2. Person Singular | concedas |
du gehest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gehe |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir gehen |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gehet |
| 3. Person Plural | concedant |
sie gehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich ging |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gingst |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es ging |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gingen |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gingt |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich ginge |
| 2. Person Singular | concederes |
du gingest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es ginge |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gingen |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr ginget |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde gehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst gehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird gehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden gehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet gehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden gehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich bin gegangen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du bist gegangen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es ist gegangen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir sind gegangen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr seid gegangen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie sind gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich sei gegangen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du seiest gegangen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es sei gegangen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir seien gegangen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr seiet gegangen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie seien gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich war gegangen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du warst gegangen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es war gegangen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir waren gegangen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr wart gegangen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie waren gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich wäre gegangen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du wärest gegangen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es wäre gegangen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir wären gegangen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr wäret gegangen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie wären gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde gegangen sein |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst gegangen sein |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird gegangen sein |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden gegangen sein |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet gegangen sein |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden gegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
gehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
gegangen sein |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
gehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gehe; geh! |
| 2. Person Plural | concedite |
geht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Gehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Gehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Gehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Gehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Gehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Gehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gewähre |
| 2. Person Singular | concedis |
du gewährst |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es gewährt |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir gewähren |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr gewährt |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde gewährt |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst gewährt |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird gewährt |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden gewährt |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet gewährt |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden gewährt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gewähre |
| 2. Person Singular | concedas |
du gewährest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gewähre |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir gewähren |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gewähret |
| 3. Person Plural | concedant |
sie gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde gewährt |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest gewährt |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde gewährt |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden gewährt |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet gewährt |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden gewährt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich gewährte |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gewährtest |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es gewährte |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gewährten |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gewährtet |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gewährten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde gewährt |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest gewährt |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde gewährt |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden gewährt |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet gewährt |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden gewährt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich gewährte |
| 2. Person Singular | concederes |
du gewährtest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es gewährte |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gewährten |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr gewährtet |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gewährten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde gewährt |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest gewährt |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde gewährt |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden gewährt |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet gewährt |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden gewährt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde gewähren |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst gewähren |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird gewähren |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden gewähren |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet gewähren |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde gewährt werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst gewährt werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird gewährt werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden gewährt werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet gewährt werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden gewährt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe gewährt |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast gewährt |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat gewährt |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben gewährt |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt gewährt |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin gewährt worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist gewährt worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist gewährt worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind gewährt worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid gewährt worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind gewährt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe gewährt |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest gewährt |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe gewährt |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben gewährt |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet gewährt |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei gewährt worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest gewährt worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei gewährt worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien gewährt worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet gewährt worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien gewährt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte gewährt |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest gewährt |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte gewährt |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten gewährt |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet gewährt |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war gewährt worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst gewährt worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war gewährt worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren gewährt worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart gewährt worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren gewährt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte gewährt |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest gewährt |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte gewährt |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten gewährt |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet gewährt |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre gewährt worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest gewährt worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre gewährt worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären gewährt worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret gewährt worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären gewährt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde gewährt haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst gewährt haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird gewährt haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden gewährt haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet gewährt haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden gewährt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde gewährt worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst gewährt worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird gewährt worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden gewährt worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet gewährt worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden gewährt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
gewähren |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
gewährt haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
gewähren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
gewährt werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
gewährt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig gewährt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gewähre; gewähr! |
| 2. Person Plural | concedite |
gewährt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Gewähren |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Gewährens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Gewähren |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Gewähren |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Gewähren |
| Vokativ | concedende concedunde |
Gewähren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich trete hin |
| 2. Person Singular | concedis |
du trittst hin |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es tritt hin |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir treten hin |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr tretet hin |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie treten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich trete hin |
| 2. Person Singular | concedas |
du tretest hin |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es trete hin |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir treten hin |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr tretet hin |
| 3. Person Plural | concedant |
sie treten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich trat hin |
| 2. Person Singular | concedebas |
du tratest hin |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es trat hin |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir traten hin |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr tratet hin |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie traten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich träte hin |
| 2. Person Singular | concederes |
du trätest hin |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es träte hin |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir träten hin |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr trätet hin |
| 3. Person Plural | concederent |
sie träten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde hintreten |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst hintreten |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird hintreten |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden hintreten |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet hintreten |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden hintreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich bin hingetreten |
| 2. Person Singular | concessisti |
du bist hingetreten |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es ist hingetreten |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir sind hingetreten |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr seid hingetreten |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie sind hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich sei hingetreten |
| 2. Person Singular | concesseris |
du seiest hingetreten |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es sei hingetreten |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir seien hingetreten |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr seiet hingetreten |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie seien hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich war hingetreten |
| 2. Person Singular | concesseras |
du warst hingetreten |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es war hingetreten |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir waren hingetreten |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr wart hingetreten |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie waren hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich wäre hingetreten |
| 2. Person Singular | concessisses |
du wärest hingetreten |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es wäre hingetreten |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir wären hingetreten |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr wäret hingetreten |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie wären hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde hingetreten sein |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst hingetreten sein |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird hingetreten sein |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden hingetreten sein |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet hingetreten sein |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden hingetreten sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
hintreten |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
hingetreten sein |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
hintreten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
tritt hin! |
| 2. Person Plural | concedite |
tretet hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Hintreten |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Hintretens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Hintreten |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Hintreten |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Hintreten |
| Vokativ | concedende concedunde |
Hintreten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich sehe nach |
| 2. Person Singular | concedis |
du siehst nach |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es sieht nach |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir sehen nach |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr seht nach |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie sehen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde nachgesehen |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst nachgesehen |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird nachgesehen |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden nachgesehen |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden nachgesehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich sehe nach |
| 2. Person Singular | concedas |
du sehest nach |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es sehe nach |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir sehen nach |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr sehet nach |
| 3. Person Plural | concedant |
sie sehen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde nachgesehen |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde nachgesehen |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden nachgesehen |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden nachgesehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich sah nach |
| 2. Person Singular | concedebas |
du sahst nach |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es sah nach |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir sahen nach |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr saht nach |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie sahen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde nachgesehen |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde nachgesehen |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden nachgesehen |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden nachgesehen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich sähe nach |
| 2. Person Singular | concederes |
du sähest nach |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es sähe nach |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir sähen nach |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr sähet nach |
| 3. Person Plural | concederent |
sie sähen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde nachgesehen |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde nachgesehen |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden nachgesehen |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden nachgesehen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde nachsehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst nachsehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird nachsehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden nachsehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet nachsehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden nachsehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde nachgesehen werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst nachgesehen werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird nachgesehen werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden nachgesehen werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet nachgesehen werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden nachgesehen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe nachgesehen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast nachgesehen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat nachgesehen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben nachgesehen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt nachgesehen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind nachgesehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe nachgesehen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe nachgesehen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben nachgesehen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien nachgesehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte nachgesehen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte nachgesehen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten nachgesehen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren nachgesehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte nachgesehen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte nachgesehen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten nachgesehen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären nachgesehen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde nachgesehen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst nachgesehen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird nachgesehen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden nachgesehen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet nachgesehen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden nachgesehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde nachgesehen worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst nachgesehen worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird nachgesehen worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden nachgesehen worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet nachgesehen worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden nachgesehen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
nachsehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
nachgesehen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
nachsehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
nachgesehen werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
nachgesehen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig nachgesehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
sieh nach! |
| 2. Person Plural | concedite |
seht nach! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Nachsehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Nachsehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Nachsehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Nachsehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Nachsehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Nachsehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich unterwerfe mich |
| 2. Person Singular | concedis |
du unterwirfst dich |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es unterwirft sich |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir unterwerfen uns |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr unterwerft euch |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie unterwerfen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich unterwerfe mich |
| 2. Person Singular | concedas |
du unterwerfest dich |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es unterwerfe sich |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir unterwerfen uns |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr unterwerfet euch |
| 3. Person Plural | concedant |
sie unterwerfen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich unterwarf mich |
| 2. Person Singular | concedebas |
du unterwarfst dich |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es unterwarf sich |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir unterwarfen uns |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr unterwarft euch |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie unterwarfen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich unterwürfe mich |
| 2. Person Singular | concederes |
du unterwürfest dich |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es unterwürfe sich |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir unterwürfen uns |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr unterwürfet euch |
| 3. Person Plural | concederent |
sie unterwürfen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde mich unterwerfen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst dich unterwerfen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird sich unterwerfen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden uns unterwerfen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet euch unterwerfen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden sich unterwerfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe mich unterworfen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast dich unterworfen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat sich unterworfen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben uns unterworfen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt euch unterworfen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben sich unterworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe mich unterworfen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest dich unterworfen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe sich unterworfen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben uns unterworfen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet euch unterworfen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben sich unterworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte mich unterworfen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest dich unterworfen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte sich unterworfen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten uns unterworfen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet euch unterworfen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten sich unterworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte mich unterworfen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest dich unterworfen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte sich unterworfen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten uns unterworfen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet euch unterworfen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten sich unterworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde mich unterworfen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst dich unterworfen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird sich unterworfen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden uns unterworfen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet euch unterworfen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden sich unterworfen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
sich unterwerfen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
sich unterworfen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
sich unterwerfen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
unterwirf dich! |
| 2. Person Plural | concedite |
unterwerft euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Sich unterwerfen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Sich unterwerfens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Sich unterwerfen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Sich unterwerfen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Sich unterwerfen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Sich unterwerfen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich überlasse |
| 2. Person Singular | concedis |
du überlässt |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es überlässt |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir überlassen |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr überlasst |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde überlassen |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst überlassen |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird überlassen |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden überlassen |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet überlassen |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden überlassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich überlasse |
| 2. Person Singular | concedas |
du überlassest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es überlasse |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir überlassen |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr überlasset |
| 3. Person Plural | concedant |
sie überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde überlassen |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest überlassen |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde überlassen |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden überlassen |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet überlassen |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden überlassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich überließ |
| 2. Person Singular | concedebas |
du überließest |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es überließ |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir überließen |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr überließt |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie überließen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde überlassen |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest überlassen |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde überlassen |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden überlassen |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet überlassen |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden überlassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich überließe |
| 2. Person Singular | concederes |
du überließest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es überließe |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir überließen |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr überließet |
| 3. Person Plural | concederent |
sie überließen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde überlassen |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest überlassen |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde überlassen |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden überlassen |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet überlassen |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden überlassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde überlassen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst überlassen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird überlassen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden überlassen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet überlassen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde überlassen werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst überlassen werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird überlassen werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden überlassen werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet überlassen werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden überlassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe überlassen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast überlassen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat überlassen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben überlassen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt überlassen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin überlassen worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist überlassen worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist überlassen worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind überlassen worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid überlassen worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind überlassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe überlassen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest überlassen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe überlassen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben überlassen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet überlassen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei überlassen worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest überlassen worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei überlassen worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien überlassen worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet überlassen worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien überlassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte überlassen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest überlassen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte überlassen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten überlassen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet überlassen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war überlassen worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst überlassen worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war überlassen worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren überlassen worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart überlassen worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren überlassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte überlassen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest überlassen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte überlassen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten überlassen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet überlassen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre überlassen worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest überlassen worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre überlassen worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären überlassen worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret überlassen worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären überlassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde überlassen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst überlassen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird überlassen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden überlassen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet überlassen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden überlassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde überlassen worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst überlassen worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird überlassen worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden überlassen worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet überlassen worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden überlassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
überlassen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
überlassen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
überlassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
überlassen werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
überlassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig überlassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
überlass! |
| 2. Person Plural | concedite |
überlasst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Überlassen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Überlassens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Überlassen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Überlassen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Überlassen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Überlassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich verzeihe |
| 2. Person Singular | concedis |
du verzeihst |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es verzeiht |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir verzeihen |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr verzeiht |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie verzeihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde verziehen |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst verziehen |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird verziehen |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden verziehen |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet verziehen |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden verziehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich verzeihe |
| 2. Person Singular | concedas |
du verzeihest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es verzeihe |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir verzeihen |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr verzeihet |
| 3. Person Plural | concedant |
sie verzeihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde verziehen |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest verziehen |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde verziehen |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden verziehen |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet verziehen |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden verziehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich verzieh |
| 2. Person Singular | concedebas |
du verziehst |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es verzieh |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir verziehen |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr verzieht |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde verziehen |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest verziehen |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde verziehen |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden verziehen |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet verziehen |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden verziehen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich verziehe |
| 2. Person Singular | concederes |
du verziehest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es verziehe |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir verziehen |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr verziehet |
| 3. Person Plural | concederent |
sie verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde verziehen |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest verziehen |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde verziehen |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden verziehen |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet verziehen |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden verziehen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde verzeihen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst verzeihen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird verzeihen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden verzeihen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet verzeihen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden verzeihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde verziehen werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst verziehen werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird verziehen werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden verziehen werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet verziehen werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden verziehen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe verziehen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast verziehen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat verziehen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben verziehen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt verziehen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin verziehen worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist verziehen worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist verziehen worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind verziehen worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid verziehen worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind verziehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe verziehen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest verziehen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe verziehen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben verziehen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet verziehen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei verziehen worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest verziehen worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei verziehen worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien verziehen worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet verziehen worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien verziehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte verziehen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest verziehen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte verziehen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten verziehen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet verziehen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war verziehen worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst verziehen worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war verziehen worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren verziehen worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart verziehen worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren verziehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte verziehen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest verziehen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte verziehen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten verziehen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet verziehen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre verziehen worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest verziehen worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre verziehen worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären verziehen worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret verziehen worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären verziehen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde verziehen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst verziehen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird verziehen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden verziehen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet verziehen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden verziehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde verziehen worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst verziehen worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird verziehen worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden verziehen worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet verziehen worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden verziehen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
verzeihen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
verziehen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
verzeihen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
verziehen werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
verziehen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig verziehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
verzeihe; verzeih! |
| 2. Person Plural | concedite |
verzeiht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Verzeihen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Verzeihens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Verzeihen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Verzeihen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Verzeihen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Verzeihen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gehe weg |
| 2. Person Singular | concedis |
du gehst weg |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es geht weg |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir gehen weg |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr geht weg |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie gehen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gehe weg |
| 2. Person Singular | concedas |
du gehest weg |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gehe weg |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir gehen weg |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gehet weg |
| 3. Person Plural | concedant |
sie gehen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich ging weg |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gingst weg |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es ging weg |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gingen weg |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gingt weg |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gingen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich ginge weg |
| 2. Person Singular | concederes |
du gingest weg |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es ginge weg |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gingen weg |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr ginget weg |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gingen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde weggehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst weggehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird weggehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden weggehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet weggehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden weggehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich bin weggegangen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du bist weggegangen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es ist weggegangen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir sind weggegangen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr seid weggegangen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie sind weggegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich sei weggegangen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du seiest weggegangen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es sei weggegangen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir seien weggegangen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr seiet weggegangen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie seien weggegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich war weggegangen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du warst weggegangen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es war weggegangen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir waren weggegangen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr wart weggegangen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie waren weggegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich wäre weggegangen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du wärest weggegangen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es wäre weggegangen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir wären weggegangen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr wäret weggegangen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie wären weggegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde weggegangen sein |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst weggegangen sein |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird weggegangen sein |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden weggegangen sein |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet weggegangen sein |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden weggegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
weggehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
weggegangen sein |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
weggehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gehe weg; geh weg! |
| 2. Person Plural | concedite |
geht weg! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Weggehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Weggehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Weggehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Weggehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Weggehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Weggehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gestehe zu |
| 2. Person Singular | concedis |
du gestehst zu |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es gesteht zu |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir gestehen zu |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr gesteht zu |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie gestehen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde zugestanden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst zugestanden |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird zugestanden |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden zugestanden |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet zugestanden |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden zugestanden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gestehe zu |
| 2. Person Singular | concedas |
du gestehest zu |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gestehe zu |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir gestehen zu |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gestehet zu |
| 3. Person Plural | concedant |
sie gestehen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde zugestanden |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest zugestanden |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde zugestanden |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden zugestanden |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet zugestanden |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden zugestanden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich gestand zu |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gestandest zu |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es gestand zu |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gestanden zu |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gestandet zu |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gestanden zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde zugestanden |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest zugestanden |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde zugestanden |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden zugestanden |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet zugestanden |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden zugestanden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich gestünde zu; gestände zu |
| 2. Person Singular | concederes |
du gestündest zu; geständest zu |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es gestünde zu; gestände zu |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gestünden zu; geständen zu |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr gestündet zu; geständet zu |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gestünden zu; geständen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde zugestanden |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest zugestanden |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde zugestanden |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden zugestanden |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet zugestanden |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden zugestanden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde zugestehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst zugestehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird zugestehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden zugestehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet zugestehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden zugestehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde zugestanden werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst zugestanden werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird zugestanden werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden zugestanden werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet zugestanden werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden zugestanden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe zugestanden |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast zugestanden |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat zugestanden |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben zugestanden |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt zugestanden |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben zugestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin zugestanden worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist zugestanden worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist zugestanden worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind zugestanden worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid zugestanden worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind zugestanden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe zugestanden |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest zugestanden |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe zugestanden |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben zugestanden |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet zugestanden |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben zugestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei zugestanden worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest zugestanden worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei zugestanden worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien zugestanden worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet zugestanden worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien zugestanden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte zugestanden |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest zugestanden |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte zugestanden |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten zugestanden |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet zugestanden |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten zugestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war zugestanden worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst zugestanden worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war zugestanden worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren zugestanden worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart zugestanden worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren zugestanden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte zugestanden |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest zugestanden |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte zugestanden |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten zugestanden |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet zugestanden |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten zugestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre zugestanden worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest zugestanden worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre zugestanden worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären zugestanden worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret zugestanden worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären zugestanden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde zugestanden haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst zugestanden haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird zugestanden haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden zugestanden haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet zugestanden haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden zugestanden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde zugestanden worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst zugestanden worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird zugestanden worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden zugestanden worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet zugestanden worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden zugestanden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
zugestehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
zugestanden haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
zugestehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
zugestanden werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
zugestanden worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig zugestanden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gestehe zu; gesteh zu! |
| 2. Person Plural | concedite |
gesteht zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Zugestehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Zugestehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Zugestehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Zugestehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Zugestehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Zugestehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich lasse zu |
| 2. Person Singular | concedis |
du lässt zu |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es lässt zu |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir lassen zu |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr lasst zu |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie lassen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde zugelassen |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst zugelassen |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird zugelassen |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden zugelassen |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet zugelassen |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden zugelassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich lasse zu |
| 2. Person Singular | concedas |
du lassest zu |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es lasse zu |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir lassen zu |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr lasset zu |
| 3. Person Plural | concedant |
sie lassen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde zugelassen |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest zugelassen |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde zugelassen |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden zugelassen |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet zugelassen |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden zugelassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich ließ zu |
| 2. Person Singular | concedebas |
du ließest zu |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es ließ zu |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir ließen zu |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr ließt zu |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie ließen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde zugelassen |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest zugelassen |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde zugelassen |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden zugelassen |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet zugelassen |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden zugelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich ließe zu |
| 2. Person Singular | concederes |
du ließest zu |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es ließe zu |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir ließen zu |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr ließet zu |
| 3. Person Plural | concederent |
sie ließen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde zugelassen |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest zugelassen |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde zugelassen |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden zugelassen |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet zugelassen |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden zugelassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde zulassen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst zulassen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird zulassen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden zulassen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet zulassen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden zulassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde zugelassen werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst zugelassen werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird zugelassen werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden zugelassen werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet zugelassen werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden zugelassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe zugelassen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast zugelassen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat zugelassen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben zugelassen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt zugelassen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin zugelassen worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist zugelassen worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist zugelassen worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind zugelassen worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid zugelassen worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind zugelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe zugelassen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest zugelassen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe zugelassen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben zugelassen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet zugelassen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei zugelassen worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest zugelassen worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei zugelassen worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien zugelassen worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet zugelassen worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien zugelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte zugelassen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest zugelassen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte zugelassen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten zugelassen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet zugelassen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war zugelassen worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst zugelassen worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war zugelassen worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren zugelassen worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart zugelassen worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren zugelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte zugelassen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest zugelassen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte zugelassen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten zugelassen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet zugelassen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre zugelassen worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest zugelassen worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre zugelassen worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären zugelassen worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret zugelassen worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären zugelassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde zugelassen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst zugelassen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird zugelassen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden zugelassen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet zugelassen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden zugelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde zugelassen worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst zugelassen worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird zugelassen worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden zugelassen worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet zugelassen worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden zugelassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
zulassen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
zugelassen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
zulassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
zugelassen werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
zugelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig zugelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
lass zu! |
| 2. Person Plural | concedite |
lasst zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Zulassen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Zulassens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Zulassen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Zulassen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Zulassen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Zulassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |