Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelo
|
|
| 2. Person Singular |
concelas
|
|
| 3. Person Singular |
concelat
|
|
| 1. Person Plural |
concelamus
|
|
| 2. Person Plural |
concelatis
|
|
| 3. Person Plural |
concelant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelor
|
|
| 2. Person Singular |
concelaris concelare
|
|
| 3. Person Singular |
concelatur
|
|
| 1. Person Plural |
concelamur
|
|
| 2. Person Plural |
concelamini
|
|
| 3. Person Plural |
concelantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelem
|
|
| 2. Person Singular |
conceles
|
|
| 3. Person Singular |
concelet
|
|
| 1. Person Plural |
concelemus
|
|
| 2. Person Plural |
conceletis
|
|
| 3. Person Plural |
concelent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceler
|
|
| 2. Person Singular |
conceleris concelere
|
|
| 3. Person Singular |
conceletur
|
|
| 1. Person Plural |
concelemur
|
|
| 2. Person Plural |
concelemini
|
|
| 3. Person Plural |
concelentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabam
|
|
| 2. Person Singular |
concelabas
|
|
| 3. Person Singular |
concelabat
|
|
| 1. Person Plural |
concelabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concelabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concelabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabar
|
|
| 2. Person Singular |
concelabaris concelabare
|
|
| 3. Person Singular |
concelabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concelabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concelabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concelabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelarem
|
|
| 2. Person Singular |
concelares
|
|
| 3. Person Singular |
concelaret
|
|
| 1. Person Plural |
concelaremus
|
|
| 2. Person Plural |
concelaretis
|
|
| 3. Person Plural |
concelarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelarer
|
|
| 2. Person Singular |
concelareris concelarere
|
|
| 3. Person Singular |
concelaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concelaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concelaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concelarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabo
|
|
| 2. Person Singular |
concelabis
|
|
| 3. Person Singular |
concelabit
|
|
| 1. Person Plural |
concelabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concelabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concelabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabor
|
|
| 2. Person Singular |
concelaberis concelabere
|
|
| 3. Person Singular |
concelabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concelabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concelabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concelabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelavi
|
|
| 2. Person Singular |
concelavisti
|
|
| 3. Person Singular |
concelavit
|
|
| 1. Person Plural |
concelavimus
|
|
| 2. Person Plural |
concelavistis
|
|
| 3. Person Plural |
concelaverunt concelavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concelatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concelatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concelati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concelati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concelati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelaverim
|
|
| 2. Person Singular |
concelaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concelaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concelaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concelaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concelaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concelatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concelatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concelati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concelati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concelati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelaveram
|
|
| 2. Person Singular |
concelaveras
|
|
| 3. Person Singular |
concelaverat
|
|
| 1. Person Plural |
concelaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concelaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concelaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concelatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concelatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concelati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concelati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concelati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelavissem
|
|
| 2. Person Singular |
concelavisses
|
|
| 3. Person Singular |
concelavisset
|
|
| 1. Person Plural |
concelavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concelavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concelavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concelatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concelatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concelati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concelati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concelati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelavero
|
|
| 2. Person Singular |
concelaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concelaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concelaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concelaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concelaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concelatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concelatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concelati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concelati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concelati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concelare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concelavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concelaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concelari concelarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concelatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concelatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concela
|
! |
| 2. Person Plural |
concelate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concelato
|
| 3. Person Singular |
concelato
|
| 2. Person Plural |
concelatote
|
| 3. Person Plural |
concelanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concelare
|
|
| Genitiv |
concelandi
|
|
| Dativ |
concelando
|
|
| Akkusativ |
concelandum
|
|
| Ablativ |
concelando
|
|
| Vokativ |
concelande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelandus
|
concelanda
|
concelandum
|
| Genitiv |
concelandi
|
concelandae
|
concelandi
|
| Dativ |
concelando
|
concelandae
|
concelando
|
| Akkusativ |
concelandum
|
concelandam
|
concelandum
|
| Ablativ |
concelando
|
concelanda
|
concelando
|
| Vokativ |
concelande
|
concelanda
|
concelandum
|
Plural
| Nominativ |
concelandi
|
concelandae
|
concelanda
|
| Genitiv |
concelandorum
|
concelandarum
|
concelandorum
|
| Dativ |
concelandis
|
concelandis
|
concelandis
|
| Akkusativ |
concelandos
|
concelandas
|
concelanda
|
| Ablativ |
concelandis
|
concelandis
|
concelandis
|
| Vokativ |
concelandi
|
concelandae
|
concelanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelans
|
concelans
|
concelans
|
| Genitiv |
concelantis
|
concelantis
|
concelantis
|
| Dativ |
concelanti
|
concelanti
|
concelanti
|
| Akkusativ |
concelantem
|
concelantem
|
concelans
|
| Ablativ |
concelanti concelante
|
concelanti concelante
|
concelanti concelante
|
| Vokativ |
concelans
|
concelans
|
concelans
|
Plural
| Nominativ |
concelantes
|
concelantes
|
concelantia
|
| Genitiv |
concelantium concelantum
|
concelantium concelantum
|
concelantium concelantum
|
| Dativ |
concelantibus
|
concelantibus
|
concelantibus
|
| Akkusativ |
concelantes
|
concelantes
|
concelantia
|
| Ablativ |
concelantibus
|
concelantibus
|
concelantibus
|
| Vokativ |
concelantes
|
concelantes
|
concelantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelatus
|
concelata
|
concelatum
|
| Genitiv |
concelati
|
concelatae
|
concelati
|
| Dativ |
concelato
|
concelatae
|
concelato
|
| Akkusativ |
concelatum
|
concelatam
|
concelatum
|
| Ablativ |
concelato
|
concelata
|
concelato
|
| Vokativ |
concelate
|
concelata
|
concelatum
|
Plural
| Nominativ |
concelati
|
concelatae
|
concelata
|
| Genitiv |
concelatorum
|
concelatarum
|
concelatorum
|
| Dativ |
concelatis
|
concelatis
|
concelatis
|
| Akkusativ |
concelatos
|
concelatas
|
concelata
|
| Ablativ |
concelatis
|
concelatis
|
concelatis
|
| Vokativ |
concelati
|
concelatae
|
concelata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelaturus
|
concelatura
|
concelaturum
|
| Genitiv |
concelaturi
|
concelaturae
|
concelaturi
|
| Dativ |
concelaturo
|
concelaturae
|
concelaturo
|
| Akkusativ |
concelaturum
|
concelaturam
|
concelaturum
|
| Ablativ |
concelaturo
|
concelatura
|
concelaturo
|
| Vokativ |
concelature
|
concelatura
|
concelaturum
|
Plural
| Nominativ |
concelaturi
|
concelaturae
|
concelatura
|
| Genitiv |
concelaturorum
|
concelaturarum
|
concelaturorum
|
| Dativ |
concelaturis
|
concelaturis
|
concelaturis
|
| Akkusativ |
concelaturos
|
concelaturas
|
concelatura
|
| Ablativ |
concelaturis
|
concelaturis
|
concelaturis
|
| Vokativ |
concelaturi
|
concelaturae
|
concelatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concelatum
|
concelatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelo
|
|
| 2. Person Singular |
concelas
|
|
| 3. Person Singular |
concelat
|
|
| 1. Person Plural |
concelamus
|
|
| 2. Person Plural |
concelatis
|
|
| 3. Person Plural |
concelant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelor
|
|
| 2. Person Singular |
concelaris concelare
|
|
| 3. Person Singular |
concelatur
|
|
| 1. Person Plural |
concelamur
|
|
| 2. Person Plural |
concelamini
|
|
| 3. Person Plural |
concelantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelem
|
|
| 2. Person Singular |
conceles
|
|
| 3. Person Singular |
concelet
|
|
| 1. Person Plural |
concelemus
|
|
| 2. Person Plural |
conceletis
|
|
| 3. Person Plural |
concelent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceler
|
|
| 2. Person Singular |
conceleris concelere
|
|
| 3. Person Singular |
conceletur
|
|
| 1. Person Plural |
concelemur
|
|
| 2. Person Plural |
concelemini
|
|
| 3. Person Plural |
concelentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabam
|
|
| 2. Person Singular |
concelabas
|
|
| 3. Person Singular |
concelabat
|
|
| 1. Person Plural |
concelabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concelabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concelabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabar
|
|
| 2. Person Singular |
concelabaris concelabare
|
|
| 3. Person Singular |
concelabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concelabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concelabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concelabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelarem
|
|
| 2. Person Singular |
concelares
|
|
| 3. Person Singular |
concelaret
|
|
| 1. Person Plural |
concelaremus
|
|
| 2. Person Plural |
concelaretis
|
|
| 3. Person Plural |
concelarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelarer
|
|
| 2. Person Singular |
concelareris concelarere
|
|
| 3. Person Singular |
concelaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concelaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concelaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concelarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabo
|
|
| 2. Person Singular |
concelabis
|
|
| 3. Person Singular |
concelabit
|
|
| 1. Person Plural |
concelabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concelabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concelabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabor
|
|
| 2. Person Singular |
concelaberis concelabere
|
|
| 3. Person Singular |
concelabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concelabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concelabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concelabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelavi
|
|
| 2. Person Singular |
concelavisti
|
|
| 3. Person Singular |
concelavit
|
|
| 1. Person Plural |
concelavimus
|
|
| 2. Person Plural |
concelavistis
|
|
| 3. Person Plural |
concelaverunt concelavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concelatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concelatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concelati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concelati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concelati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelaverim
|
|
| 2. Person Singular |
concelaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concelaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concelaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concelaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concelaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concelatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concelatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concelati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concelati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concelati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelaveram
|
|
| 2. Person Singular |
concelaveras
|
|
| 3. Person Singular |
concelaverat
|
|
| 1. Person Plural |
concelaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concelaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concelaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concelatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concelatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concelati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concelati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concelati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelavissem
|
|
| 2. Person Singular |
concelavisses
|
|
| 3. Person Singular |
concelavisset
|
|
| 1. Person Plural |
concelavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concelavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concelavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concelatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concelatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concelati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concelati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concelati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelavero
|
|
| 2. Person Singular |
concelaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concelaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concelaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concelaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concelaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concelatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concelatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concelati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concelati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concelati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concelare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concelavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concelaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concelari concelarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concelatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concelatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concela
|
! |
| 2. Person Plural |
concelate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concelato
|
| 3. Person Singular |
concelato
|
| 2. Person Plural |
concelatote
|
| 3. Person Plural |
concelanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concelare
|
|
| Genitiv |
concelandi
|
|
| Dativ |
concelando
|
|
| Akkusativ |
concelandum
|
|
| Ablativ |
concelando
|
|
| Vokativ |
concelande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelandus
|
concelanda
|
concelandum
|
| Genitiv |
concelandi
|
concelandae
|
concelandi
|
| Dativ |
concelando
|
concelandae
|
concelando
|
| Akkusativ |
concelandum
|
concelandam
|
concelandum
|
| Ablativ |
concelando
|
concelanda
|
concelando
|
| Vokativ |
concelande
|
concelanda
|
concelandum
|
Plural
| Nominativ |
concelandi
|
concelandae
|
concelanda
|
| Genitiv |
concelandorum
|
concelandarum
|
concelandorum
|
| Dativ |
concelandis
|
concelandis
|
concelandis
|
| Akkusativ |
concelandos
|
concelandas
|
concelanda
|
| Ablativ |
concelandis
|
concelandis
|
concelandis
|
| Vokativ |
concelandi
|
concelandae
|
concelanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelans
|
concelans
|
concelans
|
| Genitiv |
concelantis
|
concelantis
|
concelantis
|
| Dativ |
concelanti
|
concelanti
|
concelanti
|
| Akkusativ |
concelantem
|
concelantem
|
concelans
|
| Ablativ |
concelanti concelante
|
concelanti concelante
|
concelanti concelante
|
| Vokativ |
concelans
|
concelans
|
concelans
|
Plural
| Nominativ |
concelantes
|
concelantes
|
concelantia
|
| Genitiv |
concelantium concelantum
|
concelantium concelantum
|
concelantium concelantum
|
| Dativ |
concelantibus
|
concelantibus
|
concelantibus
|
| Akkusativ |
concelantes
|
concelantes
|
concelantia
|
| Ablativ |
concelantibus
|
concelantibus
|
concelantibus
|
| Vokativ |
concelantes
|
concelantes
|
concelantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelatus
|
concelata
|
concelatum
|
| Genitiv |
concelati
|
concelatae
|
concelati
|
| Dativ |
concelato
|
concelatae
|
concelato
|
| Akkusativ |
concelatum
|
concelatam
|
concelatum
|
| Ablativ |
concelato
|
concelata
|
concelato
|
| Vokativ |
concelate
|
concelata
|
concelatum
|
Plural
| Nominativ |
concelati
|
concelatae
|
concelata
|
| Genitiv |
concelatorum
|
concelatarum
|
concelatorum
|
| Dativ |
concelatis
|
concelatis
|
concelatis
|
| Akkusativ |
concelatos
|
concelatas
|
concelata
|
| Ablativ |
concelatis
|
concelatis
|
concelatis
|
| Vokativ |
concelati
|
concelatae
|
concelata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelaturus
|
concelatura
|
concelaturum
|
| Genitiv |
concelaturi
|
concelaturae
|
concelaturi
|
| Dativ |
concelaturo
|
concelaturae
|
concelaturo
|
| Akkusativ |
concelaturum
|
concelaturam
|
concelaturum
|
| Ablativ |
concelaturo
|
concelatura
|
concelaturo
|
| Vokativ |
concelature
|
concelatura
|
concelaturum
|
Plural
| Nominativ |
concelaturi
|
concelaturae
|
concelatura
|
| Genitiv |
concelaturorum
|
concelaturarum
|
concelaturorum
|
| Dativ |
concelaturis
|
concelaturis
|
concelaturis
|
| Akkusativ |
concelaturos
|
concelaturas
|
concelatura
|
| Ablativ |
concelaturis
|
concelaturis
|
concelaturis
|
| Vokativ |
concelaturi
|
concelaturae
|
concelatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concelatum
|
concelatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelo
|
ich verheimliche |
| 2. Person Singular |
concelas
|
du verheimlichst |
| 3. Person Singular |
concelat
|
er/sie/es verheimlicht |
| 1. Person Plural |
concelamus
|
wir verheimlichen |
| 2. Person Plural |
concelatis
|
ihr verheimlicht |
| 3. Person Plural |
concelant
|
sie verheimlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelor
|
ich werde verheimlicht |
| 2. Person Singular |
concelaris concelare
|
du wirst verheimlicht |
| 3. Person Singular |
concelatur
|
er/sie/es wird verheimlicht |
| 1. Person Plural |
concelamur
|
wir werden verheimlicht |
| 2. Person Plural |
concelamini
|
ihr werdet verheimlicht |
| 3. Person Plural |
concelantur
|
sie werden verheimlicht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelem
|
ich verheimliche |
| 2. Person Singular |
conceles
|
du verheimlichest |
| 3. Person Singular |
concelet
|
er/sie/es verheimliche |
| 1. Person Plural |
concelemus
|
wir verheimlichen |
| 2. Person Plural |
conceletis
|
ihr verheimlichet |
| 3. Person Plural |
concelent
|
sie verheimlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceler
|
ich werde verheimlicht |
| 2. Person Singular |
conceleris concelere
|
du werdest verheimlicht |
| 3. Person Singular |
conceletur
|
er/sie/es werde verheimlicht |
| 1. Person Plural |
concelemur
|
wir werden verheimlicht |
| 2. Person Plural |
concelemini
|
ihr werdet verheimlicht |
| 3. Person Plural |
concelentur
|
sie werden verheimlicht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabam
|
ich verheimlichte |
| 2. Person Singular |
concelabas
|
du verheimlichtest |
| 3. Person Singular |
concelabat
|
er/sie/es verheimlichte |
| 1. Person Plural |
concelabamus
|
wir verheimlichten |
| 2. Person Plural |
concelabatis
|
ihr verheimlichtet |
| 3. Person Plural |
concelabant
|
sie verheimlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabar
|
ich wurde verheimlicht |
| 2. Person Singular |
concelabaris concelabare
|
du wurdest verheimlicht |
| 3. Person Singular |
concelabatur
|
er/sie/es wurde verheimlicht |
| 1. Person Plural |
concelabamur
|
wir wurden verheimlicht |
| 2. Person Plural |
concelabamini
|
ihr wurdet verheimlicht |
| 3. Person Plural |
concelabantur
|
sie wurden verheimlicht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelarem
|
ich verheimlichte |
| 2. Person Singular |
concelares
|
du verheimlichtest |
| 3. Person Singular |
concelaret
|
er/sie/es verheimlichte |
| 1. Person Plural |
concelaremus
|
wir verheimlichten |
| 2. Person Plural |
concelaretis
|
ihr verheimlichtet |
| 3. Person Plural |
concelarent
|
sie verheimlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelarer
|
ich würde verheimlicht |
| 2. Person Singular |
concelareris concelarere
|
du würdest verheimlicht |
| 3. Person Singular |
concelaretur
|
er/sie/es würde verheimlicht |
| 1. Person Plural |
concelaremur
|
wir würden verheimlicht |
| 2. Person Plural |
concelaremini
|
ihr würdet verheimlicht |
| 3. Person Plural |
concelarentur
|
sie würden verheimlicht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabo
|
ich werde verheimlichen |
| 2. Person Singular |
concelabis
|
du wirst verheimlichen |
| 3. Person Singular |
concelabit
|
er/sie/es wird verheimlichen |
| 1. Person Plural |
concelabimus
|
wir werden verheimlichen |
| 2. Person Plural |
concelabitis
|
ihr werdet verheimlichen |
| 3. Person Plural |
concelabunt
|
sie werden verheimlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelabor
|
ich werde verheimlicht werden |
| 2. Person Singular |
concelaberis concelabere
|
du wirst verheimlicht werden |
| 3. Person Singular |
concelabitur
|
er/sie/es wird verheimlicht werden |
| 1. Person Plural |
concelabimur
|
wir werden verheimlicht werden |
| 2. Person Plural |
concelabimini
|
ihr werdet verheimlicht werden |
| 3. Person Plural |
concelabuntur
|
sie werden verheimlicht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelavi
|
ich habe verheimlicht |
| 2. Person Singular |
concelavisti
|
du hast verheimlicht |
| 3. Person Singular |
concelavit
|
er/sie/es hat verheimlicht |
| 1. Person Plural |
concelavimus
|
wir haben verheimlicht |
| 2. Person Plural |
concelavistis
|
ihr habt verheimlicht |
| 3. Person Plural |
concelaverunt concelavere
|
sie haben verheimlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus sum
|
ich bin verheimlicht worden |
| 2. Person Singular |
concelatus es
|
du bist verheimlicht worden |
| 3. Person Singular |
concelatus est
|
er/sie/es ist verheimlicht worden |
| 1. Person Plural |
concelati sumus
|
wir sind verheimlicht worden |
| 2. Person Plural |
concelati estis
|
ihr seid verheimlicht worden |
| 3. Person Plural |
concelati sunt
|
sie sind verheimlicht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelaverim
|
ich habe verheimlicht |
| 2. Person Singular |
concelaveris
|
du habest verheimlicht |
| 3. Person Singular |
concelaverit
|
er/sie/es habe verheimlicht |
| 1. Person Plural |
concelaverimus
|
wir haben verheimlicht |
| 2. Person Plural |
concelaveritis
|
ihr habet verheimlicht |
| 3. Person Plural |
concelaverint
|
sie haben verheimlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus sim
|
ich sei verheimlicht worden |
| 2. Person Singular |
concelatus sis
|
du seiest verheimlicht worden |
| 3. Person Singular |
concelatus sit
|
er/sie/es sei verheimlicht worden |
| 1. Person Plural |
concelati simus
|
wir seien verheimlicht worden |
| 2. Person Plural |
concelati sitis
|
ihr seiet verheimlicht worden |
| 3. Person Plural |
concelati sint
|
sie seien verheimlicht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelaveram
|
ich hatte verheimlicht |
| 2. Person Singular |
concelaveras
|
du hattest verheimlicht |
| 3. Person Singular |
concelaverat
|
er/sie/es hatte verheimlicht |
| 1. Person Plural |
concelaveramus
|
wir hatten verheimlicht |
| 2. Person Plural |
concelaveratis
|
ihr hattet verheimlicht |
| 3. Person Plural |
concelaverant
|
sie hatten verheimlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus eram
|
ich war verheimlicht worden |
| 2. Person Singular |
concelatus eras
|
du warst verheimlicht worden |
| 3. Person Singular |
concelatus erat
|
er/sie/es war verheimlicht worden |
| 1. Person Plural |
concelati eramus
|
wir waren verheimlicht worden |
| 2. Person Plural |
concelati eratis
|
ihr wart verheimlicht worden |
| 3. Person Plural |
concelati erant
|
sie waren verheimlicht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelavissem
|
ich hätte verheimlicht |
| 2. Person Singular |
concelavisses
|
du hättest verheimlicht |
| 3. Person Singular |
concelavisset
|
er/sie/es hätte verheimlicht |
| 1. Person Plural |
concelavissemus
|
wir hätten verheimlicht |
| 2. Person Plural |
concelavissetis
|
ihr hättet verheimlicht |
| 3. Person Plural |
concelavissent
|
sie hätten verheimlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus essem
|
ich wäre verheimlicht worden |
| 2. Person Singular |
concelatus esses
|
du wärest verheimlicht worden |
| 3. Person Singular |
concelatus esset
|
er/sie/es wäre verheimlicht worden |
| 1. Person Plural |
concelati essemus
|
wir wären verheimlicht worden |
| 2. Person Plural |
concelati essetis
|
ihr wäret verheimlicht worden |
| 3. Person Plural |
concelati essent
|
sie wären verheimlicht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concelavero
|
ich werde verheimlicht haben |
| 2. Person Singular |
concelaveris
|
du wirst verheimlicht haben |
| 3. Person Singular |
concelaverit
|
er/sie/es wird verheimlicht haben |
| 1. Person Plural |
concelaverimus
|
wir werden verheimlicht haben |
| 2. Person Plural |
concelaveritis
|
ihr werdet verheimlicht haben |
| 3. Person Plural |
concelaverint
|
sie werden verheimlicht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concelatus ero
|
ich werde verheimlicht worden sein |
| 2. Person Singular |
concelatus eris
|
du wirst verheimlicht worden sein |
| 3. Person Singular |
concelatus erit
|
er/sie/es wird verheimlicht worden sein |
| 1. Person Plural |
concelati erimus
|
wir werden verheimlicht worden sein |
| 2. Person Plural |
concelati eritis
|
ihr werdet verheimlicht worden sein |
| 3. Person Plural |
concelati erunt
|
sie werden verheimlicht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concelare
|
verheimlichen |
| Vorzeitigkeit |
concelavisse
|
verheimlicht haben |
| Nachzeitigkeit |
concelaturum esse
|
verheimlichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concelari concelarier
|
verheimlicht werden |
| Vorzeitigkeit |
concelatum esse
|
verheimlicht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
concelatum iri
|
künftig verheimlicht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concela
|
verheimliche; verheimlich! |
| 2. Person Plural |
concelate
|
verheimlicht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concelato
|
| 3. Person Singular |
concelato
|
| 2. Person Plural |
concelatote
|
| 3. Person Plural |
concelanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concelare
|
das Verheimlichen |
| Genitiv |
concelandi
|
des Verheimlichens |
| Dativ |
concelando
|
dem Verheimlichen |
| Akkusativ |
concelandum
|
das Verheimlichen |
| Ablativ |
concelando
|
durch das Verheimlichen |
| Vokativ |
concelande
|
Verheimlichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelandus
|
concelanda
|
concelandum
|
| Genitiv |
concelandi
|
concelandae
|
concelandi
|
| Dativ |
concelando
|
concelandae
|
concelando
|
| Akkusativ |
concelandum
|
concelandam
|
concelandum
|
| Ablativ |
concelando
|
concelanda
|
concelando
|
| Vokativ |
concelande
|
concelanda
|
concelandum
|
Plural
| Nominativ |
concelandi
|
concelandae
|
concelanda
|
| Genitiv |
concelandorum
|
concelandarum
|
concelandorum
|
| Dativ |
concelandis
|
concelandis
|
concelandis
|
| Akkusativ |
concelandos
|
concelandas
|
concelanda
|
| Ablativ |
concelandis
|
concelandis
|
concelandis
|
| Vokativ |
concelandi
|
concelandae
|
concelanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelans
|
concelans
|
concelans
|
| Genitiv |
concelantis
|
concelantis
|
concelantis
|
| Dativ |
concelanti
|
concelanti
|
concelanti
|
| Akkusativ |
concelantem
|
concelantem
|
concelans
|
| Ablativ |
concelanti concelante
|
concelanti concelante
|
concelanti concelante
|
| Vokativ |
concelans
|
concelans
|
concelans
|
Plural
| Nominativ |
concelantes
|
concelantes
|
concelantia
|
| Genitiv |
concelantium concelantum
|
concelantium concelantum
|
concelantium concelantum
|
| Dativ |
concelantibus
|
concelantibus
|
concelantibus
|
| Akkusativ |
concelantes
|
concelantes
|
concelantia
|
| Ablativ |
concelantibus
|
concelantibus
|
concelantibus
|
| Vokativ |
concelantes
|
concelantes
|
concelantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelatus
|
concelata
|
concelatum
|
| Genitiv |
concelati
|
concelatae
|
concelati
|
| Dativ |
concelato
|
concelatae
|
concelato
|
| Akkusativ |
concelatum
|
concelatam
|
concelatum
|
| Ablativ |
concelato
|
concelata
|
concelato
|
| Vokativ |
concelate
|
concelata
|
concelatum
|
Plural
| Nominativ |
concelati
|
concelatae
|
concelata
|
| Genitiv |
concelatorum
|
concelatarum
|
concelatorum
|
| Dativ |
concelatis
|
concelatis
|
concelatis
|
| Akkusativ |
concelatos
|
concelatas
|
concelata
|
| Ablativ |
concelatis
|
concelatis
|
concelatis
|
| Vokativ |
concelati
|
concelatae
|
concelata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concelaturus
|
concelatura
|
concelaturum
|
| Genitiv |
concelaturi
|
concelaturae
|
concelaturi
|
| Dativ |
concelaturo
|
concelaturae
|
concelaturo
|
| Akkusativ |
concelaturum
|
concelaturam
|
concelaturum
|
| Ablativ |
concelaturo
|
concelatura
|
concelaturo
|
| Vokativ |
concelature
|
concelatura
|
concelaturum
|
Plural
| Nominativ |
concelaturi
|
concelaturae
|
concelatura
|
| Genitiv |
concelaturorum
|
concelaturarum
|
concelaturorum
|
| Dativ |
concelaturis
|
concelaturis
|
concelaturis
|
| Akkusativ |
concelaturos
|
concelaturas
|
concelatura
|
| Ablativ |
concelaturis
|
concelaturis
|
concelaturis
|
| Vokativ |
concelaturi
|
concelaturae
|
concelatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concelatum
|
concelatu
|