Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von concipere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort conceptus auch noch Formen von: conceptus (Nomen) | conceptus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concipere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | empfangen ableiten (von) annehmen auffangen aufnehmen aussprechen (Eid/Gebet) bilden enthalten erfassen ersinnen fassen Mutter werden sich vermählen sich vorstellen verstehen |
| conceptus | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von empfangen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich empfange |
| 2. Person Singular | concipis |
du empfängst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es empfängt |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir empfangen |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr empfangt |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde empfangen |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst empfangen |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird empfangen |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden empfangen |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet empfangen |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden empfangen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich empfange |
| 2. Person Singular | concipias |
du empfangest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es empfange |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir empfangen |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr empfanget |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde empfangen |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest empfangen |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde empfangen |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden empfangen |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet empfangen |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden empfangen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich empfing |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du empfingst |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es empfing |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir empfingen |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr empfingt |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie empfingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde empfangen |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest empfangen |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde empfangen |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden empfangen |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet empfangen |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden empfangen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich empfinge |
| 2. Person Singular | conciperes |
du empfingest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es empfinge |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir empfingen |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr empfinget |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie empfingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde empfangen |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest empfangen |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde empfangen |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden empfangen |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet empfangen |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden empfangen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde empfangen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst empfangen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird empfangen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden empfangen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet empfangen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde empfangen werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst empfangen werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird empfangen werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden empfangen werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet empfangen werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden empfangen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe empfangen |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast empfangen |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat empfangen |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben empfangen |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt empfangen |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin empfangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist empfangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist empfangen worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind empfangen worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid empfangen worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind empfangen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe empfangen |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest empfangen |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe empfangen |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben empfangen |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet empfangen |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei empfangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest empfangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei empfangen worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien empfangen worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet empfangen worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien empfangen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte empfangen |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest empfangen |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte empfangen |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten empfangen |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet empfangen |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war empfangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst empfangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war empfangen worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren empfangen worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart empfangen worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren empfangen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte empfangen |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest empfangen |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte empfangen |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten empfangen |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet empfangen |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre empfangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest empfangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre empfangen worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären empfangen worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret empfangen worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären empfangen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde empfangen haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst empfangen haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird empfangen haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden empfangen haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet empfangen haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden empfangen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde empfangen worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst empfangen worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird empfangen worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden empfangen worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet empfangen worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden empfangen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
empfangen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
empfangen haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
empfangen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
empfangen werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
empfangen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig empfangen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
empfange; empfang! |
| 2. Person Plural | concipite |
empfangt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Empfangen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Empfangens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Empfangen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Empfangen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Empfangen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Empfangen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
|
| 2. Person Singular | concipis |
|
| 3. Person Singular | concipit |
|
| 1. Person Plural | concipimus |
|
| 2. Person Plural | concipitis |
|
| 3. Person Plural | concipiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
|
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
|
| 3. Person Singular | concipitur |
|
| 1. Person Plural | concipimur |
|
| 2. Person Plural | concipimini |
|
| 3. Person Plural | concipiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipias |
|
| 3. Person Singular | concipiat |
|
| 1. Person Plural | concipiamus |
|
| 2. Person Plural | concipiatis |
|
| 3. Person Plural | concipiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
|
| 3. Person Singular | concipiatur |
|
| 1. Person Plural | concipiamur |
|
| 2. Person Plural | concipiamini |
|
| 3. Person Plural | concipiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
|
| 2. Person Singular | concipiebas |
|
| 3. Person Singular | concipiebat |
|
| 1. Person Plural | concipiebamus |
|
| 2. Person Plural | concipiebatis |
|
| 3. Person Plural | concipiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
|
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
|
| 3. Person Singular | concipiebatur |
|
| 1. Person Plural | concipiebamur |
|
| 2. Person Plural | concipiebamini |
|
| 3. Person Plural | concipiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
|
| 2. Person Singular | conciperes |
|
| 3. Person Singular | conciperet |
|
| 1. Person Plural | conciperemus |
|
| 2. Person Plural | conciperetis |
|
| 3. Person Plural | conciperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
|
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
|
| 3. Person Singular | conciperetur |
|
| 1. Person Plural | conciperemur |
|
| 2. Person Plural | conciperemini |
|
| 3. Person Plural | conciperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipies |
|
| 3. Person Singular | concipiet |
|
| 1. Person Plural | concipiemus |
|
| 2. Person Plural | concipietis |
|
| 3. Person Plural | concipient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
|
| 3. Person Singular | concipietur |
|
| 1. Person Plural | concipiemur |
|
| 2. Person Plural | concipiemini |
|
| 3. Person Plural | concipientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
|
| 2. Person Singular | concepisti |
|
| 3. Person Singular | concepit |
|
| 1. Person Plural | concepimus |
|
| 2. Person Plural | concepistis |
|
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
|
| 2. Person Singular | conceptus es |
|
| 3. Person Singular | conceptus est |
|
| 1. Person Plural | concepti sumus |
|
| 2. Person Plural | concepti estis |
|
| 3. Person Plural | concepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
|
| 2. Person Singular | conceptus sis |
|
| 3. Person Singular | conceptus sit |
|
| 1. Person Plural | concepti simus |
|
| 2. Person Plural | concepti sitis |
|
| 3. Person Plural | concepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
|
| 2. Person Singular | conceperas |
|
| 3. Person Singular | conceperat |
|
| 1. Person Plural | conceperamus |
|
| 2. Person Plural | conceperatis |
|
| 3. Person Plural | conceperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
|
| 2. Person Singular | conceptus eras |
|
| 3. Person Singular | conceptus erat |
|
| 1. Person Plural | concepti eramus |
|
| 2. Person Plural | concepti eratis |
|
| 3. Person Plural | concepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
|
| 2. Person Singular | concepisses |
|
| 3. Person Singular | concepisset |
|
| 1. Person Plural | concepissemus |
|
| 2. Person Plural | concepissetis |
|
| 3. Person Plural | concepissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
|
| 2. Person Singular | conceptus esses |
|
| 3. Person Singular | conceptus esset |
|
| 1. Person Plural | concepti essemus |
|
| 2. Person Plural | concepti essetis |
|
| 3. Person Plural | concepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
|
| 2. Person Singular | conceptus eris |
|
| 3. Person Singular | conceptus erit |
|
| 1. Person Plural | concepti erimus |
|
| 2. Person Plural | concepti eritis |
|
| 3. Person Plural | concepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
|
| Vorzeitigkeit | concepisse |
|
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
|
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
! |
| 2. Person Plural | concipite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
|
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
|
| Dativ | concipiendo concipiundo |
|
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
|
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
|
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich nehme an |
| 2. Person Singular | concipis |
du nimmst an |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es nimmt an |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir nehmen an |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr nehmt an |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie nehmen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde angenommen |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst angenommen |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird angenommen |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden angenommen |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet angenommen |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden angenommen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich nehme an |
| 2. Person Singular | concipias |
du nehmest an |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es nehme an |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir nehmen an |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr nehmet an |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie nehmen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde angenommen |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest angenommen |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde angenommen |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden angenommen |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet angenommen |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden angenommen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich nahm an |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du nahmst an |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es nahm an |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir nahmen an |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr nahmt an |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie nahmen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde angenommen |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest angenommen |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde angenommen |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden angenommen |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet angenommen |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden angenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich nähme an |
| 2. Person Singular | conciperes |
du nähmest an |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es nähme an |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir nähmen an |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr nähmet an |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie nähmen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde angenommen |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest angenommen |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde angenommen |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden angenommen |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet angenommen |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden angenommen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde annehmen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst annehmen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird annehmen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden annehmen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet annehmen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden annehmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde angenommen werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst angenommen werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird angenommen werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden angenommen werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet angenommen werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden angenommen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe angenommen |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast angenommen |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat angenommen |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben angenommen |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt angenommen |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben angenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin angenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist angenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist angenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind angenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid angenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind angenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe angenommen |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest angenommen |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe angenommen |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben angenommen |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet angenommen |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben angenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei angenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest angenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei angenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien angenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet angenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien angenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte angenommen |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest angenommen |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte angenommen |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten angenommen |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet angenommen |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten angenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war angenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst angenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war angenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren angenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart angenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren angenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte angenommen |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest angenommen |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte angenommen |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten angenommen |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet angenommen |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten angenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre angenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest angenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre angenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären angenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret angenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären angenommen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde angenommen haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst angenommen haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird angenommen haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden angenommen haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet angenommen haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden angenommen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde angenommen worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst angenommen worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird angenommen worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden angenommen worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet angenommen worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden angenommen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
annehmen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
angenommen haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
annehmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
angenommen werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
angenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig angenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
nimm an! |
| 2. Person Plural | concipite |
nehmt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Annehmen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Annehmens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Annehmen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Annehmen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Annehmen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Annehmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich fange auf |
| 2. Person Singular | concipis |
du fängst auf |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es fängt auf |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir fangen auf |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr fangt auf |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie fangen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde aufgefangen |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst aufgefangen |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird aufgefangen |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden aufgefangen |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet aufgefangen |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden aufgefangen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich fange auf |
| 2. Person Singular | concipias |
du fangest auf |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es fange auf |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir fangen auf |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr fanget auf |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie fangen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde aufgefangen |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest aufgefangen |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde aufgefangen |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden aufgefangen |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet aufgefangen |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden aufgefangen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich fing auf |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du fingst auf |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es fing auf |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir fingen auf |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr fingt auf |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie fingen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde aufgefangen |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest aufgefangen |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde aufgefangen |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden aufgefangen |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet aufgefangen |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden aufgefangen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich finge auf |
| 2. Person Singular | conciperes |
du fingest auf |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es finge auf |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir fingen auf |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr finget auf |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie fingen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde aufgefangen |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest aufgefangen |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde aufgefangen |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden aufgefangen |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet aufgefangen |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden aufgefangen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde auffangen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst auffangen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird auffangen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden auffangen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet auffangen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden auffangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde aufgefangen werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst aufgefangen werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird aufgefangen werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden aufgefangen werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet aufgefangen werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden aufgefangen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe aufgefangen |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast aufgefangen |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat aufgefangen |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben aufgefangen |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt aufgefangen |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben aufgefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin aufgefangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist aufgefangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist aufgefangen worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind aufgefangen worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid aufgefangen worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind aufgefangen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe aufgefangen |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest aufgefangen |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe aufgefangen |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben aufgefangen |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet aufgefangen |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben aufgefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei aufgefangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest aufgefangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei aufgefangen worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien aufgefangen worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet aufgefangen worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien aufgefangen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte aufgefangen |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest aufgefangen |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte aufgefangen |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten aufgefangen |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet aufgefangen |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten aufgefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war aufgefangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst aufgefangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war aufgefangen worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren aufgefangen worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart aufgefangen worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren aufgefangen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte aufgefangen |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest aufgefangen |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte aufgefangen |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten aufgefangen |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet aufgefangen |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten aufgefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre aufgefangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest aufgefangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre aufgefangen worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären aufgefangen worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret aufgefangen worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären aufgefangen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde aufgefangen haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst aufgefangen haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird aufgefangen haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden aufgefangen haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet aufgefangen haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden aufgefangen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde aufgefangen worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst aufgefangen worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird aufgefangen worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden aufgefangen worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet aufgefangen worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden aufgefangen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
auffangen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
aufgefangen haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
auffangen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
aufgefangen werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
aufgefangen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig aufgefangen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
fange auf; fang auf! |
| 2. Person Plural | concipite |
fangt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Auffangen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Auffangens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Auffangen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Auffangen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Auffangen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Auffangen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich nehme auf |
| 2. Person Singular | concipis |
du nimmst auf |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es nimmt auf |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir nehmen auf |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr nehmt auf |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie nehmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde aufgenommen |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst aufgenommen |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird aufgenommen |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden aufgenommen |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden aufgenommen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich nehme auf |
| 2. Person Singular | concipias |
du nehmest auf |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es nehme auf |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir nehmen auf |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr nehmet auf |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie nehmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde aufgenommen |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde aufgenommen |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden aufgenommen |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden aufgenommen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich nahm auf |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du nahmst auf |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es nahm auf |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir nahmen auf |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr nahmt auf |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie nahmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde aufgenommen |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde aufgenommen |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden aufgenommen |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden aufgenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich nähme auf |
| 2. Person Singular | conciperes |
du nähmest auf |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es nähme auf |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir nähmen auf |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr nähmet auf |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie nähmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde aufgenommen |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde aufgenommen |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden aufgenommen |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden aufgenommen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde aufnehmen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst aufnehmen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird aufnehmen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden aufnehmen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet aufnehmen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden aufnehmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde aufgenommen werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst aufgenommen werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird aufgenommen werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden aufgenommen werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet aufgenommen werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden aufgenommen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe aufgenommen |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast aufgenommen |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat aufgenommen |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben aufgenommen |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt aufgenommen |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind aufgenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe aufgenommen |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest aufgenommen |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe aufgenommen |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben aufgenommen |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet aufgenommen |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien aufgenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte aufgenommen |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest aufgenommen |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte aufgenommen |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten aufgenommen |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet aufgenommen |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren aufgenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte aufgenommen |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest aufgenommen |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte aufgenommen |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten aufgenommen |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet aufgenommen |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären aufgenommen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde aufgenommen haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst aufgenommen haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird aufgenommen haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden aufgenommen haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet aufgenommen haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden aufgenommen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde aufgenommen worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst aufgenommen worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird aufgenommen worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden aufgenommen worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet aufgenommen worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden aufgenommen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
aufnehmen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
aufgenommen haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
aufnehmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
aufgenommen werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
aufgenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig aufgenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
nimm auf! |
| 2. Person Plural | concipite |
nehmt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Aufnehmen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Aufnehmens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Aufnehmen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Aufnehmen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Aufnehmen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Aufnehmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
|
| 2. Person Singular | concipis |
|
| 3. Person Singular | concipit |
|
| 1. Person Plural | concipimus |
|
| 2. Person Plural | concipitis |
|
| 3. Person Plural | concipiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
|
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
|
| 3. Person Singular | concipitur |
|
| 1. Person Plural | concipimur |
|
| 2. Person Plural | concipimini |
|
| 3. Person Plural | concipiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipias |
|
| 3. Person Singular | concipiat |
|
| 1. Person Plural | concipiamus |
|
| 2. Person Plural | concipiatis |
|
| 3. Person Plural | concipiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
|
| 3. Person Singular | concipiatur |
|
| 1. Person Plural | concipiamur |
|
| 2. Person Plural | concipiamini |
|
| 3. Person Plural | concipiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
|
| 2. Person Singular | concipiebas |
|
| 3. Person Singular | concipiebat |
|
| 1. Person Plural | concipiebamus |
|
| 2. Person Plural | concipiebatis |
|
| 3. Person Plural | concipiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
|
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
|
| 3. Person Singular | concipiebatur |
|
| 1. Person Plural | concipiebamur |
|
| 2. Person Plural | concipiebamini |
|
| 3. Person Plural | concipiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
|
| 2. Person Singular | conciperes |
|
| 3. Person Singular | conciperet |
|
| 1. Person Plural | conciperemus |
|
| 2. Person Plural | conciperetis |
|
| 3. Person Plural | conciperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
|
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
|
| 3. Person Singular | conciperetur |
|
| 1. Person Plural | conciperemur |
|
| 2. Person Plural | conciperemini |
|
| 3. Person Plural | conciperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipies |
|
| 3. Person Singular | concipiet |
|
| 1. Person Plural | concipiemus |
|
| 2. Person Plural | concipietis |
|
| 3. Person Plural | concipient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
|
| 3. Person Singular | concipietur |
|
| 1. Person Plural | concipiemur |
|
| 2. Person Plural | concipiemini |
|
| 3. Person Plural | concipientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
|
| 2. Person Singular | concepisti |
|
| 3. Person Singular | concepit |
|
| 1. Person Plural | concepimus |
|
| 2. Person Plural | concepistis |
|
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
|
| 2. Person Singular | conceptus es |
|
| 3. Person Singular | conceptus est |
|
| 1. Person Plural | concepti sumus |
|
| 2. Person Plural | concepti estis |
|
| 3. Person Plural | concepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
|
| 2. Person Singular | conceptus sis |
|
| 3. Person Singular | conceptus sit |
|
| 1. Person Plural | concepti simus |
|
| 2. Person Plural | concepti sitis |
|
| 3. Person Plural | concepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
|
| 2. Person Singular | conceperas |
|
| 3. Person Singular | conceperat |
|
| 1. Person Plural | conceperamus |
|
| 2. Person Plural | conceperatis |
|
| 3. Person Plural | conceperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
|
| 2. Person Singular | conceptus eras |
|
| 3. Person Singular | conceptus erat |
|
| 1. Person Plural | concepti eramus |
|
| 2. Person Plural | concepti eratis |
|
| 3. Person Plural | concepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
|
| 2. Person Singular | concepisses |
|
| 3. Person Singular | concepisset |
|
| 1. Person Plural | concepissemus |
|
| 2. Person Plural | concepissetis |
|
| 3. Person Plural | concepissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
|
| 2. Person Singular | conceptus esses |
|
| 3. Person Singular | conceptus esset |
|
| 1. Person Plural | concepti essemus |
|
| 2. Person Plural | concepti essetis |
|
| 3. Person Plural | concepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
|
| 2. Person Singular | conceptus eris |
|
| 3. Person Singular | conceptus erit |
|
| 1. Person Plural | concepti erimus |
|
| 2. Person Plural | concepti eritis |
|
| 3. Person Plural | concepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
|
| Vorzeitigkeit | concepisse |
|
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
|
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
! |
| 2. Person Plural | concipite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
|
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
|
| Dativ | concipiendo concipiundo |
|
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
|
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
|
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich bilde |
| 2. Person Singular | concipis |
du bildest |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es bildet |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir bilden |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr bildet |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie bilden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde gebildet |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst gebildet |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird gebildet |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden gebildet |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet gebildet |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden gebildet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich bilde |
| 2. Person Singular | concipias |
du bildest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es bilde |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir bilden |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr bildet |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie bilden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde gebildet |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest gebildet |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde gebildet |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden gebildet |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet gebildet |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden gebildet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich bildete |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du bildetest |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es bildete |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir bildeten |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr bildetet |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie bildeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde gebildet |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest gebildet |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde gebildet |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden gebildet |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet gebildet |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden gebildet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich bildete |
| 2. Person Singular | conciperes |
du bildetest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es bildete |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir bildeten |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr bildetet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie bildeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde gebildet |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest gebildet |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde gebildet |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden gebildet |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet gebildet |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden gebildet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde bilden |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst bilden |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird bilden |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden bilden |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet bilden |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden bilden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde gebildet werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst gebildet werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird gebildet werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden gebildet werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet gebildet werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden gebildet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe gebildet |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast gebildet |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat gebildet |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben gebildet |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt gebildet |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben gebildet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin gebildet worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist gebildet worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist gebildet worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind gebildet worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid gebildet worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind gebildet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe gebildet |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest gebildet |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe gebildet |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben gebildet |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet gebildet |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben gebildet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei gebildet worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest gebildet worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei gebildet worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien gebildet worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet gebildet worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien gebildet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte gebildet |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest gebildet |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte gebildet |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten gebildet |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet gebildet |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten gebildet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war gebildet worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst gebildet worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war gebildet worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren gebildet worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart gebildet worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren gebildet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte gebildet |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest gebildet |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte gebildet |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten gebildet |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet gebildet |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten gebildet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre gebildet worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest gebildet worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre gebildet worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären gebildet worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret gebildet worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären gebildet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde gebildet haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst gebildet haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird gebildet haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden gebildet haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet gebildet haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden gebildet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde gebildet worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst gebildet worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird gebildet worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden gebildet worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet gebildet worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden gebildet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
bilden |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
gebildet haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
bilden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
gebildet werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
gebildet worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig gebildet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
bilde! |
| 2. Person Plural | concipite |
bildet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Bilden |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Bildens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Bilden |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Bilden |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Bilden |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Bilden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich enthalte |
| 2. Person Singular | concipis |
du enthältst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es enthält |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir enthalten |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr enthaltet |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde enthalten |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst enthalten |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird enthalten |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden enthalten |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet enthalten |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden enthalten |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich enthalte |
| 2. Person Singular | concipias |
du enthaltest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es enthalte |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir enthalten |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr enthaltet |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde enthalten |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest enthalten |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde enthalten |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden enthalten |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet enthalten |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden enthalten |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich enthielt |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du enthieltest |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es enthielt |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir enthielten |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr enthieltet |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie enthielten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde enthalten |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest enthalten |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde enthalten |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden enthalten |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet enthalten |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden enthalten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich enthielte |
| 2. Person Singular | conciperes |
du enthieltest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es enthielte |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir enthielten |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr enthieltet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie enthielten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde enthalten |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest enthalten |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde enthalten |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden enthalten |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet enthalten |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden enthalten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde enthalten |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst enthalten |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird enthalten |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden enthalten |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet enthalten |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde enthalten werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst enthalten werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird enthalten werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden enthalten werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet enthalten werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden enthalten werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe enthalten |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast enthalten |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat enthalten |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben enthalten |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt enthalten |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin enthalten worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist enthalten worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist enthalten worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind enthalten worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid enthalten worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind enthalten worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe enthalten |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest enthalten |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe enthalten |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben enthalten |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet enthalten |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei enthalten worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest enthalten worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei enthalten worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien enthalten worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet enthalten worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien enthalten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte enthalten |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest enthalten |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte enthalten |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten enthalten |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet enthalten |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war enthalten worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst enthalten worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war enthalten worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren enthalten worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart enthalten worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren enthalten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte enthalten |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest enthalten |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte enthalten |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten enthalten |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet enthalten |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre enthalten worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest enthalten worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre enthalten worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären enthalten worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret enthalten worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären enthalten worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde enthalten haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst enthalten haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird enthalten haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden enthalten haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet enthalten haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden enthalten haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde enthalten worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst enthalten worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird enthalten worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden enthalten worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet enthalten worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden enthalten worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
enthalten |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
enthalten haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
enthalten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
enthalten werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
enthalten worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig enthalten werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
enthalte! |
| 2. Person Plural | concipite |
enthaltet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Enthalten |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Enthaltens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Enthalten |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Enthalten |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Enthalten |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Enthalten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich erfasse |
| 2. Person Singular | concipis |
du erfasst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es erfasst |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir erfassen |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr erfasst |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie erfassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde erfasst |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst erfasst |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird erfasst |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden erfasst |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet erfasst |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden erfasst |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich erfasse |
| 2. Person Singular | concipias |
du erfassest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es erfasse |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir erfassen |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr erfasset |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie erfassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde erfasst |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest erfasst |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde erfasst |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden erfasst |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet erfasst |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden erfasst |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich erfasste |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du erfasstest |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es erfasste |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir erfassten |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr erfasstet |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie erfassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde erfasst |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest erfasst |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde erfasst |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden erfasst |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet erfasst |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden erfasst |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich erfasste |
| 2. Person Singular | conciperes |
du erfasstest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es erfasste |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir erfassten |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr erfasstet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie erfassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde erfasst |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest erfasst |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde erfasst |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden erfasst |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet erfasst |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden erfasst |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde erfassen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst erfassen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird erfassen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden erfassen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet erfassen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden erfassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde erfasst werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst erfasst werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird erfasst werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden erfasst werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet erfasst werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden erfasst werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe erfasst |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast erfasst |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat erfasst |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben erfasst |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt erfasst |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben erfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin erfasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist erfasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist erfasst worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind erfasst worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid erfasst worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind erfasst worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe erfasst |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest erfasst |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe erfasst |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben erfasst |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet erfasst |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben erfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei erfasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest erfasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei erfasst worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien erfasst worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet erfasst worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien erfasst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte erfasst |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest erfasst |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte erfasst |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten erfasst |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet erfasst |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten erfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war erfasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst erfasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war erfasst worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren erfasst worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart erfasst worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren erfasst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte erfasst |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest erfasst |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte erfasst |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten erfasst |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet erfasst |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten erfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre erfasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest erfasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre erfasst worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären erfasst worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret erfasst worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären erfasst worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde erfasst haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst erfasst haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird erfasst haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden erfasst haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet erfasst haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden erfasst haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde erfasst worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst erfasst worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird erfasst worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden erfasst worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet erfasst worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden erfasst worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
erfassen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
erfasst haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
erfassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
erfasst werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
erfasst worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig erfasst werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
erfasse; erfass! |
| 2. Person Plural | concipite |
erfasst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Erfassen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Erfassens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Erfassen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Erfassen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Erfassen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Erfassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich ersinne |
| 2. Person Singular | concipis |
du ersinnst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es ersinnt |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir ersinnen |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr ersinnt |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie ersinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde ersonnen |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst ersonnen |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird ersonnen |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden ersonnen |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet ersonnen |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden ersonnen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich ersinne |
| 2. Person Singular | concipias |
du ersinnest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es ersinne |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir ersinnen |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr ersinnet |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie ersinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde ersonnen |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest ersonnen |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde ersonnen |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden ersonnen |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet ersonnen |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden ersonnen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich ersann |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du ersannst |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es ersann |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir ersannen |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr ersannt |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie ersannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde ersonnen |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest ersonnen |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde ersonnen |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden ersonnen |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet ersonnen |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden ersonnen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich ersänne |
| 2. Person Singular | conciperes |
du ersännest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es ersänne |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir ersännen |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr ersännet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie ersännen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde ersonnen |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest ersonnen |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde ersonnen |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden ersonnen |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet ersonnen |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden ersonnen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde ersinnen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst ersinnen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird ersinnen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden ersinnen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet ersinnen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden ersinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde ersonnen werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst ersonnen werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird ersonnen werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden ersonnen werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet ersonnen werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden ersonnen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe ersonnen |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast ersonnen |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat ersonnen |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben ersonnen |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt ersonnen |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin ersonnen worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist ersonnen worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist ersonnen worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind ersonnen worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid ersonnen worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind ersonnen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe ersonnen |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest ersonnen |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe ersonnen |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben ersonnen |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet ersonnen |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei ersonnen worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest ersonnen worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei ersonnen worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien ersonnen worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet ersonnen worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien ersonnen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte ersonnen |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest ersonnen |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte ersonnen |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten ersonnen |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet ersonnen |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war ersonnen worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst ersonnen worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war ersonnen worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren ersonnen worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart ersonnen worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren ersonnen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte ersonnen |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest ersonnen |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte ersonnen |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten ersonnen |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet ersonnen |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre ersonnen worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest ersonnen worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre ersonnen worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären ersonnen worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret ersonnen worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären ersonnen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde ersonnen haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst ersonnen haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird ersonnen haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden ersonnen haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet ersonnen haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden ersonnen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde ersonnen worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst ersonnen worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird ersonnen worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden ersonnen worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet ersonnen worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden ersonnen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
ersinnen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
ersonnen haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
ersinnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
ersonnen werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
ersonnen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig ersonnen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
ersinne; ersinn! |
| 2. Person Plural | concipite |
ersinnt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Ersinnen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Ersinnens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Ersinnen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Ersinnen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Ersinnen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Ersinnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich fasse |
| 2. Person Singular | concipis |
du fasst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es fasst |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir fassen |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr fasst |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie fassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde gefasst |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst gefasst |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird gefasst |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden gefasst |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet gefasst |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden gefasst |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich fasse |
| 2. Person Singular | concipias |
du fassest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es fasse |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir fassen |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr fasset |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie fassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde gefasst |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest gefasst |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde gefasst |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden gefasst |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet gefasst |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden gefasst |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich fasste |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du fasstest |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es fasste |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir fassten |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr fasstet |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie fassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde gefasst |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest gefasst |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde gefasst |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden gefasst |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet gefasst |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden gefasst |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich fasste |
| 2. Person Singular | conciperes |
du fasstest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es fasste |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir fassten |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr fasstet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie fassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde gefasst |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest gefasst |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde gefasst |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden gefasst |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet gefasst |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden gefasst |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde fassen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst fassen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird fassen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden fassen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet fassen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden fassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde gefasst werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst gefasst werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird gefasst werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden gefasst werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet gefasst werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden gefasst werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe gefasst |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast gefasst |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat gefasst |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben gefasst |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt gefasst |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben gefasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin gefasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist gefasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist gefasst worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind gefasst worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid gefasst worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind gefasst worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe gefasst |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest gefasst |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe gefasst |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben gefasst |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet gefasst |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben gefasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei gefasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest gefasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei gefasst worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien gefasst worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet gefasst worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien gefasst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte gefasst |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest gefasst |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte gefasst |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten gefasst |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet gefasst |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten gefasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war gefasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst gefasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war gefasst worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren gefasst worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart gefasst worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren gefasst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte gefasst |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest gefasst |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte gefasst |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten gefasst |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet gefasst |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten gefasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre gefasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest gefasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre gefasst worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären gefasst worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret gefasst worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären gefasst worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde gefasst haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst gefasst haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird gefasst haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden gefasst haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet gefasst haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden gefasst haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde gefasst worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst gefasst worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird gefasst worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden gefasst worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet gefasst worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden gefasst worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
fassen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
gefasst haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
fassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
gefasst werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
gefasst worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig gefasst werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
fasse; fass! |
| 2. Person Plural | concipite |
fasst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Fassen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Fassens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Fassen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Fassen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Fassen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Fassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
|
| 2. Person Singular | concipis |
|
| 3. Person Singular | concipit |
|
| 1. Person Plural | concipimus |
|
| 2. Person Plural | concipitis |
|
| 3. Person Plural | concipiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
|
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
|
| 3. Person Singular | concipitur |
|
| 1. Person Plural | concipimur |
|
| 2. Person Plural | concipimini |
|
| 3. Person Plural | concipiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipias |
|
| 3. Person Singular | concipiat |
|
| 1. Person Plural | concipiamus |
|
| 2. Person Plural | concipiatis |
|
| 3. Person Plural | concipiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
|
| 3. Person Singular | concipiatur |
|
| 1. Person Plural | concipiamur |
|
| 2. Person Plural | concipiamini |
|
| 3. Person Plural | concipiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
|
| 2. Person Singular | concipiebas |
|
| 3. Person Singular | concipiebat |
|
| 1. Person Plural | concipiebamus |
|
| 2. Person Plural | concipiebatis |
|
| 3. Person Plural | concipiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
|
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
|
| 3. Person Singular | concipiebatur |
|
| 1. Person Plural | concipiebamur |
|
| 2. Person Plural | concipiebamini |
|
| 3. Person Plural | concipiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
|
| 2. Person Singular | conciperes |
|
| 3. Person Singular | conciperet |
|
| 1. Person Plural | conciperemus |
|
| 2. Person Plural | conciperetis |
|
| 3. Person Plural | conciperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
|
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
|
| 3. Person Singular | conciperetur |
|
| 1. Person Plural | conciperemur |
|
| 2. Person Plural | conciperemini |
|
| 3. Person Plural | conciperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipies |
|
| 3. Person Singular | concipiet |
|
| 1. Person Plural | concipiemus |
|
| 2. Person Plural | concipietis |
|
| 3. Person Plural | concipient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
|
| 3. Person Singular | concipietur |
|
| 1. Person Plural | concipiemur |
|
| 2. Person Plural | concipiemini |
|
| 3. Person Plural | concipientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
|
| 2. Person Singular | concepisti |
|
| 3. Person Singular | concepit |
|
| 1. Person Plural | concepimus |
|
| 2. Person Plural | concepistis |
|
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
|
| 2. Person Singular | conceptus es |
|
| 3. Person Singular | conceptus est |
|
| 1. Person Plural | concepti sumus |
|
| 2. Person Plural | concepti estis |
|
| 3. Person Plural | concepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
|
| 2. Person Singular | conceptus sis |
|
| 3. Person Singular | conceptus sit |
|
| 1. Person Plural | concepti simus |
|
| 2. Person Plural | concepti sitis |
|
| 3. Person Plural | concepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
|
| 2. Person Singular | conceperas |
|
| 3. Person Singular | conceperat |
|
| 1. Person Plural | conceperamus |
|
| 2. Person Plural | conceperatis |
|
| 3. Person Plural | conceperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
|
| 2. Person Singular | conceptus eras |
|
| 3. Person Singular | conceptus erat |
|
| 1. Person Plural | concepti eramus |
|
| 2. Person Plural | concepti eratis |
|
| 3. Person Plural | concepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
|
| 2. Person Singular | concepisses |
|
| 3. Person Singular | concepisset |
|
| 1. Person Plural | concepissemus |
|
| 2. Person Plural | concepissetis |
|
| 3. Person Plural | concepissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
|
| 2. Person Singular | conceptus esses |
|
| 3. Person Singular | conceptus esset |
|
| 1. Person Plural | concepti essemus |
|
| 2. Person Plural | concepti essetis |
|
| 3. Person Plural | concepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
|
| 2. Person Singular | conceptus eris |
|
| 3. Person Singular | conceptus erit |
|
| 1. Person Plural | concepti erimus |
|
| 2. Person Plural | concepti eritis |
|
| 3. Person Plural | concepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
|
| Vorzeitigkeit | concepisse |
|
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
|
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
! |
| 2. Person Plural | concipite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
|
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
|
| Dativ | concipiendo concipiundo |
|
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
|
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
|
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich vermähle mich |
| 2. Person Singular | concipis |
du vermählst dich |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es vermählt sich |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir vermählen uns |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr vermählt euch |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie vermählen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
|
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
|
| 3. Person Singular | concipitur |
|
| 1. Person Plural | concipimur |
|
| 2. Person Plural | concipimini |
|
| 3. Person Plural | concipiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich vermähle mich |
| 2. Person Singular | concipias |
du vermählest dich |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es vermähle sich |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir vermählen uns |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr vermählet euch |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie vermählen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
|
| 3. Person Singular | concipiatur |
|
| 1. Person Plural | concipiamur |
|
| 2. Person Plural | concipiamini |
|
| 3. Person Plural | concipiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich vermählte mich |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du vermähltest dich |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es vermählte sich |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir vermählten uns |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr vermähltet euch |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie vermählten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
|
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
|
| 3. Person Singular | concipiebatur |
|
| 1. Person Plural | concipiebamur |
|
| 2. Person Plural | concipiebamini |
|
| 3. Person Plural | concipiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich vermählte mich |
| 2. Person Singular | conciperes |
du vermähltest dich |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es vermählte sich |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir vermählten uns |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr vermähltet euch |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie vermählten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
|
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
|
| 3. Person Singular | conciperetur |
|
| 1. Person Plural | conciperemur |
|
| 2. Person Plural | conciperemini |
|
| 3. Person Plural | conciperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde mich vermählen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst dich vermählen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird sich vermählen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden uns vermählen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet euch vermählen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden sich vermählen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
|
| 3. Person Singular | concipietur |
|
| 1. Person Plural | concipiemur |
|
| 2. Person Plural | concipiemini |
|
| 3. Person Plural | concipientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe mich vermählt |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast dich vermählt |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat sich vermählt |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben uns vermählt |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt euch vermählt |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben sich vermählt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
|
| 2. Person Singular | conceptus es |
|
| 3. Person Singular | conceptus est |
|
| 1. Person Plural | concepti sumus |
|
| 2. Person Plural | concepti estis |
|
| 3. Person Plural | concepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe mich vermählt |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest dich vermählt |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe sich vermählt |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben uns vermählt |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet euch vermählt |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben sich vermählt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
|
| 2. Person Singular | conceptus sis |
|
| 3. Person Singular | conceptus sit |
|
| 1. Person Plural | concepti simus |
|
| 2. Person Plural | concepti sitis |
|
| 3. Person Plural | concepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte mich vermählt |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest dich vermählt |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte sich vermählt |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten uns vermählt |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet euch vermählt |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten sich vermählt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
|
| 2. Person Singular | conceptus eras |
|
| 3. Person Singular | conceptus erat |
|
| 1. Person Plural | concepti eramus |
|
| 2. Person Plural | concepti eratis |
|
| 3. Person Plural | concepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte mich vermählt |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest dich vermählt |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte sich vermählt |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten uns vermählt |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet euch vermählt |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten sich vermählt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
|
| 2. Person Singular | conceptus esses |
|
| 3. Person Singular | conceptus esset |
|
| 1. Person Plural | concepti essemus |
|
| 2. Person Plural | concepti essetis |
|
| 3. Person Plural | concepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde mich vermählt haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst dich vermählt haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird sich vermählt haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden uns vermählt haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet euch vermählt haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden sich vermählt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
|
| 2. Person Singular | conceptus eris |
|
| 3. Person Singular | conceptus erit |
|
| 1. Person Plural | concepti erimus |
|
| 2. Person Plural | concepti eritis |
|
| 3. Person Plural | concepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
sich vermählen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
sich vermählt haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
sich vermählen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
|
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
vermähle dich; vermähl dich! |
| 2. Person Plural | concipite |
vermählt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Sich vermählen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Sich vermählens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Sich vermählen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Sich vermählen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Sich vermählen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Sich vermählen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich stelle mich vor |
| 2. Person Singular | concipis |
du stellst dich vor |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es stellt sich vor |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir stellen uns vor |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr stellt euch vor |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie stellen sich vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
|
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
|
| 3. Person Singular | concipitur |
|
| 1. Person Plural | concipimur |
|
| 2. Person Plural | concipimini |
|
| 3. Person Plural | concipiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich stelle mich vor |
| 2. Person Singular | concipias |
du stellest dich vor |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es stelle sich vor |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir stellen uns vor |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr stellet euch vor |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie stellen sich vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
|
| 3. Person Singular | concipiatur |
|
| 1. Person Plural | concipiamur |
|
| 2. Person Plural | concipiamini |
|
| 3. Person Plural | concipiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich stellte mich vor |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du stelltest dich vor |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es stellte sich vor |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir stellten uns vor |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr stelltet euch vor |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie stellten sich vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
|
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
|
| 3. Person Singular | concipiebatur |
|
| 1. Person Plural | concipiebamur |
|
| 2. Person Plural | concipiebamini |
|
| 3. Person Plural | concipiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich stellte mich vor |
| 2. Person Singular | conciperes |
du stelltest dich vor |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es stellte sich vor |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir stellten uns vor |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr stelltet euch vor |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie stellten sich vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
|
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
|
| 3. Person Singular | conciperetur |
|
| 1. Person Plural | conciperemur |
|
| 2. Person Plural | conciperemini |
|
| 3. Person Plural | conciperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde mich vorstellen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst dich vorstellen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird sich vorstellen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden uns vorstellen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet euch vorstellen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden sich vorstellen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
|
| 3. Person Singular | concipietur |
|
| 1. Person Plural | concipiemur |
|
| 2. Person Plural | concipiemini |
|
| 3. Person Plural | concipientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe mich vorgestellt |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast dich vorgestellt |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat sich vorgestellt |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben uns vorgestellt |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt euch vorgestellt |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben sich vorgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
|
| 2. Person Singular | conceptus es |
|
| 3. Person Singular | conceptus est |
|
| 1. Person Plural | concepti sumus |
|
| 2. Person Plural | concepti estis |
|
| 3. Person Plural | concepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe mich vorgestellt |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest dich vorgestellt |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe sich vorgestellt |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben uns vorgestellt |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet euch vorgestellt |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben sich vorgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
|
| 2. Person Singular | conceptus sis |
|
| 3. Person Singular | conceptus sit |
|
| 1. Person Plural | concepti simus |
|
| 2. Person Plural | concepti sitis |
|
| 3. Person Plural | concepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte mich vorgestellt |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest dich vorgestellt |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte sich vorgestellt |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten uns vorgestellt |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet euch vorgestellt |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten sich vorgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
|
| 2. Person Singular | conceptus eras |
|
| 3. Person Singular | conceptus erat |
|
| 1. Person Plural | concepti eramus |
|
| 2. Person Plural | concepti eratis |
|
| 3. Person Plural | concepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte mich vorgestellt |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest dich vorgestellt |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte sich vorgestellt |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten uns vorgestellt |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet euch vorgestellt |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten sich vorgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
|
| 2. Person Singular | conceptus esses |
|
| 3. Person Singular | conceptus esset |
|
| 1. Person Plural | concepti essemus |
|
| 2. Person Plural | concepti essetis |
|
| 3. Person Plural | concepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde mich vorgestellt haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst dich vorgestellt haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird sich vorgestellt haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden uns vorgestellt haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet euch vorgestellt haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden sich vorgestellt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
|
| 2. Person Singular | conceptus eris |
|
| 3. Person Singular | conceptus erit |
|
| 1. Person Plural | concepti erimus |
|
| 2. Person Plural | concepti eritis |
|
| 3. Person Plural | concepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
sich vorstellen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
sich vorgestellt haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
sich vorstellen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
|
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
stelle dich vor; stell dich vor! |
| 2. Person Plural | concipite |
stellt euch vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Sich vorstellen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Sich vorstellens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Sich vorstellen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Sich vorstellen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Sich vorstellen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Sich vorstellen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich verstehe |
| 2. Person Singular | concipis |
du verstehst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es versteht |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir verstehen |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr versteht |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde verstanden |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst verstanden |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird verstanden |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden verstanden |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet verstanden |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden verstanden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich verstehe |
| 2. Person Singular | concipias |
du verstehest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es verstehe |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir verstehen |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr verstehet |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde verstanden |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest verstanden |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde verstanden |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden verstanden |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet verstanden |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden verstanden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich verstand |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du verstandest |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es verstand |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir verstanden |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr verstandet |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde verstanden |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest verstanden |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde verstanden |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden verstanden |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet verstanden |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden verstanden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich verstünde; verstände |
| 2. Person Singular | conciperes |
du verstündest; verständest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es verstünde; verstände |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir verstünden; verständen |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr verstündet; verständet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie verstünden; verständen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde verstanden |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest verstanden |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde verstanden |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden verstanden |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet verstanden |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden verstanden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde verstehen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst verstehen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird verstehen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden verstehen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet verstehen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde verstanden werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst verstanden werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird verstanden werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden verstanden werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet verstanden werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden verstanden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe verstanden |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast verstanden |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat verstanden |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben verstanden |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt verstanden |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin verstanden worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist verstanden worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist verstanden worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind verstanden worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid verstanden worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind verstanden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe verstanden |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest verstanden |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe verstanden |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben verstanden |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet verstanden |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei verstanden worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest verstanden worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei verstanden worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien verstanden worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet verstanden worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien verstanden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte verstanden |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest verstanden |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte verstanden |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten verstanden |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet verstanden |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war verstanden worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst verstanden worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war verstanden worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren verstanden worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart verstanden worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren verstanden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte verstanden |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest verstanden |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte verstanden |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten verstanden |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet verstanden |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre verstanden worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest verstanden worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre verstanden worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären verstanden worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret verstanden worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären verstanden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde verstanden haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst verstanden haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird verstanden haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden verstanden haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet verstanden haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden verstanden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde verstanden worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst verstanden worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird verstanden worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden verstanden worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet verstanden worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden verstanden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
verstehen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
verstanden haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
verstehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
verstanden werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
verstanden worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig verstanden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
verstehe; versteh! |
| 2. Person Plural | concipite |
versteht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Verstehen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Verstehens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Verstehen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Verstehen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Verstehen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Verstehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |