Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concero
|
|
| 2. Person Singular |
conceras
|
|
| 3. Person Singular |
concerat
|
|
| 1. Person Plural |
conceramus
|
|
| 2. Person Plural |
conceratis
|
|
| 3. Person Plural |
concerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceror
|
|
| 2. Person Singular |
conceraris concerare
|
|
| 3. Person Singular |
conceratur
|
|
| 1. Person Plural |
conceramur
|
|
| 2. Person Plural |
conceramini
|
|
| 3. Person Plural |
concerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerem
|
|
| 2. Person Singular |
conceres
|
|
| 3. Person Singular |
conceret
|
|
| 1. Person Plural |
conceremus
|
|
| 2. Person Plural |
conceretis
|
|
| 3. Person Plural |
concerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerer
|
|
| 2. Person Singular |
concereris concerere
|
|
| 3. Person Singular |
conceretur
|
|
| 1. Person Plural |
conceremur
|
|
| 2. Person Plural |
conceremini
|
|
| 3. Person Plural |
concerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabam
|
|
| 2. Person Singular |
concerabas
|
|
| 3. Person Singular |
concerabat
|
|
| 1. Person Plural |
concerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabar
|
|
| 2. Person Singular |
concerabaris concerabare
|
|
| 3. Person Singular |
concerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerarem
|
|
| 2. Person Singular |
concerares
|
|
| 3. Person Singular |
conceraret
|
|
| 1. Person Plural |
conceraremus
|
|
| 2. Person Plural |
conceraretis
|
|
| 3. Person Plural |
concerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerarer
|
|
| 2. Person Singular |
concerareris concerarere
|
|
| 3. Person Singular |
conceraretur
|
|
| 1. Person Plural |
conceraremur
|
|
| 2. Person Plural |
conceraremini
|
|
| 3. Person Plural |
concerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabo
|
|
| 2. Person Singular |
concerabis
|
|
| 3. Person Singular |
concerabit
|
|
| 1. Person Plural |
concerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabor
|
|
| 2. Person Singular |
conceraberis concerabere
|
|
| 3. Person Singular |
concerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravi
|
|
| 2. Person Singular |
conceravisti
|
|
| 3. Person Singular |
conceravit
|
|
| 1. Person Plural |
conceravimus
|
|
| 2. Person Plural |
conceravistis
|
|
| 3. Person Plural |
conceraverunt conceravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus es
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus est
|
|
| 1. Person Plural |
concerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceraverim
|
|
| 2. Person Singular |
conceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
conceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
conceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceraveram
|
|
| 2. Person Singular |
conceraveras
|
|
| 3. Person Singular |
conceraverat
|
|
| 1. Person Plural |
conceraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conceraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conceraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravissem
|
|
| 2. Person Singular |
conceravisses
|
|
| 3. Person Singular |
conceravisset
|
|
| 1. Person Plural |
conceravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conceravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conceravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravero
|
|
| 2. Person Singular |
conceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
conceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
conceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conceravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conceraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concerari concerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conceratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conceratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concera
|
! |
| 2. Person Plural |
concerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concerato
|
| 3. Person Singular |
concerato
|
| 2. Person Plural |
conceratote
|
| 3. Person Plural |
conceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concerare
|
|
| Genitiv |
concerandi
|
|
| Dativ |
concerando
|
|
| Akkusativ |
concerandum
|
|
| Ablativ |
concerando
|
|
| Vokativ |
concerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concerandus
|
conceranda
|
concerandum
|
| Genitiv |
concerandi
|
concerandae
|
concerandi
|
| Dativ |
concerando
|
concerandae
|
concerando
|
| Akkusativ |
concerandum
|
concerandam
|
concerandum
|
| Ablativ |
concerando
|
conceranda
|
concerando
|
| Vokativ |
concerande
|
conceranda
|
concerandum
|
Plural
| Nominativ |
concerandi
|
concerandae
|
conceranda
|
| Genitiv |
concerandorum
|
concerandarum
|
concerandorum
|
| Dativ |
concerandis
|
concerandis
|
concerandis
|
| Akkusativ |
concerandos
|
concerandas
|
conceranda
|
| Ablativ |
concerandis
|
concerandis
|
concerandis
|
| Vokativ |
concerandi
|
concerandae
|
conceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concerans
|
concerans
|
concerans
|
| Genitiv |
concerantis
|
concerantis
|
concerantis
|
| Dativ |
conceranti
|
conceranti
|
conceranti
|
| Akkusativ |
concerantem
|
concerantem
|
concerans
|
| Ablativ |
conceranti concerante
|
conceranti concerante
|
conceranti concerante
|
| Vokativ |
concerans
|
concerans
|
concerans
|
Plural
| Nominativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
| Genitiv |
concerantium concerantum
|
concerantium concerantum
|
concerantium concerantum
|
| Dativ |
concerantibus
|
concerantibus
|
concerantibus
|
| Akkusativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
| Ablativ |
concerantibus
|
concerantibus
|
concerantibus
|
| Vokativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conceratus
|
concerata
|
conceratum
|
| Genitiv |
concerati
|
conceratae
|
concerati
|
| Dativ |
concerato
|
conceratae
|
concerato
|
| Akkusativ |
conceratum
|
conceratam
|
conceratum
|
| Ablativ |
concerato
|
concerata
|
concerato
|
| Vokativ |
concerate
|
concerata
|
conceratum
|
Plural
| Nominativ |
concerati
|
conceratae
|
concerata
|
| Genitiv |
conceratorum
|
conceratarum
|
conceratorum
|
| Dativ |
conceratis
|
conceratis
|
conceratis
|
| Akkusativ |
conceratos
|
conceratas
|
concerata
|
| Ablativ |
conceratis
|
conceratis
|
conceratis
|
| Vokativ |
concerati
|
conceratae
|
concerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conceraturus
|
conceratura
|
conceraturum
|
| Genitiv |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceraturi
|
| Dativ |
conceraturo
|
conceraturae
|
conceraturo
|
| Akkusativ |
conceraturum
|
conceraturam
|
conceraturum
|
| Ablativ |
conceraturo
|
conceratura
|
conceraturo
|
| Vokativ |
concerature
|
conceratura
|
conceraturum
|
Plural
| Nominativ |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceratura
|
| Genitiv |
conceraturorum
|
conceraturarum
|
conceraturorum
|
| Dativ |
conceraturis
|
conceraturis
|
conceraturis
|
| Akkusativ |
conceraturos
|
conceraturas
|
conceratura
|
| Ablativ |
conceraturis
|
conceraturis
|
conceraturis
|
| Vokativ |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conceratum
|
conceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concero
|
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular |
conceras
|
du verbindest dich |
| 3. Person Singular |
concerat
|
er/sie/es verbindet sich |
| 1. Person Plural |
conceramus
|
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural |
conceratis
|
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural |
concerant
|
sie verbinden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceror
|
|
| 2. Person Singular |
conceraris concerare
|
|
| 3. Person Singular |
conceratur
|
|
| 1. Person Plural |
conceramur
|
|
| 2. Person Plural |
conceramini
|
|
| 3. Person Plural |
concerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerem
|
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular |
conceres
|
du verbindest dich |
| 3. Person Singular |
conceret
|
er/sie/es verbinde sich |
| 1. Person Plural |
conceremus
|
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural |
conceretis
|
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural |
concerent
|
sie verbinden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerer
|
|
| 2. Person Singular |
concereris concerere
|
|
| 3. Person Singular |
conceretur
|
|
| 1. Person Plural |
conceremur
|
|
| 2. Person Plural |
conceremini
|
|
| 3. Person Plural |
concerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabam
|
ich verband mich |
| 2. Person Singular |
concerabas
|
du verbandest dich |
| 3. Person Singular |
concerabat
|
er/sie/es verband sich |
| 1. Person Plural |
concerabamus
|
wir verbanden uns |
| 2. Person Plural |
concerabatis
|
ihr verbandet euch |
| 3. Person Plural |
concerabant
|
sie verbanden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabar
|
|
| 2. Person Singular |
concerabaris concerabare
|
|
| 3. Person Singular |
concerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerarem
|
ich verbände mich |
| 2. Person Singular |
concerares
|
du verbändest dich |
| 3. Person Singular |
conceraret
|
er/sie/es verbände sich |
| 1. Person Plural |
conceraremus
|
wir verbänden uns |
| 2. Person Plural |
conceraretis
|
ihr verbändet euch |
| 3. Person Plural |
concerarent
|
sie verbänden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerarer
|
|
| 2. Person Singular |
concerareris concerarere
|
|
| 3. Person Singular |
conceraretur
|
|
| 1. Person Plural |
conceraremur
|
|
| 2. Person Plural |
conceraremini
|
|
| 3. Person Plural |
concerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabo
|
ich werde mich verbinden |
| 2. Person Singular |
concerabis
|
du wirst dich verbinden |
| 3. Person Singular |
concerabit
|
er/sie/es wird sich verbinden |
| 1. Person Plural |
concerabimus
|
wir werden uns verbinden |
| 2. Person Plural |
concerabitis
|
ihr werdet euch verbinden |
| 3. Person Plural |
concerabunt
|
sie werden sich verbinden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabor
|
|
| 2. Person Singular |
conceraberis concerabere
|
|
| 3. Person Singular |
concerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravi
|
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular |
conceravisti
|
du hast dich verbunden |
| 3. Person Singular |
conceravit
|
er/sie/es hat sich verbunden |
| 1. Person Plural |
conceravimus
|
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural |
conceravistis
|
ihr habt euch verbunden |
| 3. Person Plural |
conceraverunt conceravere
|
sie haben sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus es
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus est
|
|
| 1. Person Plural |
concerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceraverim
|
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular |
conceraveris
|
du habest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
conceraverit
|
er/sie/es habe sich verbunden |
| 1. Person Plural |
conceraverimus
|
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural |
conceraveritis
|
ihr habet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
conceraverint
|
sie haben sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceraveram
|
ich hatte mich verbunden |
| 2. Person Singular |
conceraveras
|
du hattest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
conceraverat
|
er/sie/es hatte sich verbunden |
| 1. Person Plural |
conceraveramus
|
wir hatten uns verbunden |
| 2. Person Plural |
conceraveratis
|
ihr hattet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
conceraverant
|
sie hatten sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravissem
|
ich hätte mich verbunden |
| 2. Person Singular |
conceravisses
|
du hättest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
conceravisset
|
er/sie/es hätte sich verbunden |
| 1. Person Plural |
conceravissemus
|
wir hätten uns verbunden |
| 2. Person Plural |
conceravissetis
|
ihr hättet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
conceravissent
|
sie hätten sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravero
|
ich werde mich verbunden haben |
| 2. Person Singular |
conceraveris
|
du wirst dich verbunden haben |
| 3. Person Singular |
conceraverit
|
er/sie/es wird sich verbunden haben |
| 1. Person Plural |
conceraverimus
|
wir werden uns verbunden haben |
| 2. Person Plural |
conceraveritis
|
ihr werdet euch verbunden haben |
| 3. Person Plural |
conceraverint
|
sie werden sich verbunden haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concerare
|
sich verbinden |
| Vorzeitigkeit |
conceravisse
|
sich verbunden haben |
| Nachzeitigkeit |
conceraturum esse
|
sich verbinden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concerari concerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conceratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conceratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concera
|
verbinde dich! |
| 2. Person Plural |
concerate
|
verbindet euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concerato
|
| 3. Person Singular |
concerato
|
| 2. Person Plural |
conceratote
|
| 3. Person Plural |
conceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concerare
|
das Sich verbinden |
| Genitiv |
concerandi
|
des Sich verbindens |
| Dativ |
concerando
|
dem Sich verbinden |
| Akkusativ |
concerandum
|
das Sich verbinden |
| Ablativ |
concerando
|
durch das Sich verbinden |
| Vokativ |
concerande
|
Sich verbinden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concerandus
|
conceranda
|
concerandum
|
| Genitiv |
concerandi
|
concerandae
|
concerandi
|
| Dativ |
concerando
|
concerandae
|
concerando
|
| Akkusativ |
concerandum
|
concerandam
|
concerandum
|
| Ablativ |
concerando
|
conceranda
|
concerando
|
| Vokativ |
concerande
|
conceranda
|
concerandum
|
Plural
| Nominativ |
concerandi
|
concerandae
|
conceranda
|
| Genitiv |
concerandorum
|
concerandarum
|
concerandorum
|
| Dativ |
concerandis
|
concerandis
|
concerandis
|
| Akkusativ |
concerandos
|
concerandas
|
conceranda
|
| Ablativ |
concerandis
|
concerandis
|
concerandis
|
| Vokativ |
concerandi
|
concerandae
|
conceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concerans
|
concerans
|
concerans
|
| Genitiv |
concerantis
|
concerantis
|
concerantis
|
| Dativ |
conceranti
|
conceranti
|
conceranti
|
| Akkusativ |
concerantem
|
concerantem
|
concerans
|
| Ablativ |
conceranti concerante
|
conceranti concerante
|
conceranti concerante
|
| Vokativ |
concerans
|
concerans
|
concerans
|
Plural
| Nominativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
| Genitiv |
concerantium concerantum
|
concerantium concerantum
|
concerantium concerantum
|
| Dativ |
concerantibus
|
concerantibus
|
concerantibus
|
| Akkusativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
| Ablativ |
concerantibus
|
concerantibus
|
concerantibus
|
| Vokativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conceratus
|
concerata
|
conceratum
|
| Genitiv |
concerati
|
conceratae
|
concerati
|
| Dativ |
concerato
|
conceratae
|
concerato
|
| Akkusativ |
conceratum
|
conceratam
|
conceratum
|
| Ablativ |
concerato
|
concerata
|
concerato
|
| Vokativ |
concerate
|
concerata
|
conceratum
|
Plural
| Nominativ |
concerati
|
conceratae
|
concerata
|
| Genitiv |
conceratorum
|
conceratarum
|
conceratorum
|
| Dativ |
conceratis
|
conceratis
|
conceratis
|
| Akkusativ |
conceratos
|
conceratas
|
concerata
|
| Ablativ |
conceratis
|
conceratis
|
conceratis
|
| Vokativ |
concerati
|
conceratae
|
concerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conceraturus
|
conceratura
|
conceraturum
|
| Genitiv |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceraturi
|
| Dativ |
conceraturo
|
conceraturae
|
conceraturo
|
| Akkusativ |
conceraturum
|
conceraturam
|
conceraturum
|
| Ablativ |
conceraturo
|
conceratura
|
conceraturo
|
| Vokativ |
concerature
|
conceratura
|
conceraturum
|
Plural
| Nominativ |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceratura
|
| Genitiv |
conceraturorum
|
conceraturarum
|
conceraturorum
|
| Dativ |
conceraturis
|
conceraturis
|
conceraturis
|
| Akkusativ |
conceraturos
|
conceraturas
|
conceratura
|
| Ablativ |
conceraturis
|
conceraturis
|
conceraturis
|
| Vokativ |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conceratum
|
conceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concero
|
ich verflechte mich |
| 2. Person Singular |
conceras
|
du verflichtst dich |
| 3. Person Singular |
concerat
|
er/sie/es verflicht sich |
| 1. Person Plural |
conceramus
|
wir verflechten uns |
| 2. Person Plural |
conceratis
|
ihr verflechtet euch |
| 3. Person Plural |
concerant
|
sie verflechten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceror
|
|
| 2. Person Singular |
conceraris concerare
|
|
| 3. Person Singular |
conceratur
|
|
| 1. Person Plural |
conceramur
|
|
| 2. Person Plural |
conceramini
|
|
| 3. Person Plural |
concerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerem
|
ich verflechte mich |
| 2. Person Singular |
conceres
|
du verflechtest dich |
| 3. Person Singular |
conceret
|
er/sie/es verflechte sich |
| 1. Person Plural |
conceremus
|
wir verflechten uns |
| 2. Person Plural |
conceretis
|
ihr verflechtet euch |
| 3. Person Plural |
concerent
|
sie verflechten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerer
|
|
| 2. Person Singular |
concereris concerere
|
|
| 3. Person Singular |
conceretur
|
|
| 1. Person Plural |
conceremur
|
|
| 2. Person Plural |
conceremini
|
|
| 3. Person Plural |
concerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabam
|
ich verflocht mich |
| 2. Person Singular |
concerabas
|
du verflochtest dich |
| 3. Person Singular |
concerabat
|
er/sie/es verflocht sich |
| 1. Person Plural |
concerabamus
|
wir verflochten uns |
| 2. Person Plural |
concerabatis
|
ihr verflochtet euch |
| 3. Person Plural |
concerabant
|
sie verflochten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabar
|
|
| 2. Person Singular |
concerabaris concerabare
|
|
| 3. Person Singular |
concerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerarem
|
ich verflöchte mich |
| 2. Person Singular |
concerares
|
du verflöchtest dich |
| 3. Person Singular |
conceraret
|
er/sie/es verflöchte sich |
| 1. Person Plural |
conceraremus
|
wir verflöchten uns |
| 2. Person Plural |
conceraretis
|
ihr verflöchtet euch |
| 3. Person Plural |
concerarent
|
sie verflöchten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerarer
|
|
| 2. Person Singular |
concerareris concerarere
|
|
| 3. Person Singular |
conceraretur
|
|
| 1. Person Plural |
conceraremur
|
|
| 2. Person Plural |
conceraremini
|
|
| 3. Person Plural |
concerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabo
|
ich werde mich verflechten |
| 2. Person Singular |
concerabis
|
du wirst dich verflechten |
| 3. Person Singular |
concerabit
|
er/sie/es wird sich verflechten |
| 1. Person Plural |
concerabimus
|
wir werden uns verflechten |
| 2. Person Plural |
concerabitis
|
ihr werdet euch verflechten |
| 3. Person Plural |
concerabunt
|
sie werden sich verflechten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabor
|
|
| 2. Person Singular |
conceraberis concerabere
|
|
| 3. Person Singular |
concerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravi
|
ich habe mich verflochten |
| 2. Person Singular |
conceravisti
|
du hast dich verflochten |
| 3. Person Singular |
conceravit
|
er/sie/es hat sich verflochten |
| 1. Person Plural |
conceravimus
|
wir haben uns verflochten |
| 2. Person Plural |
conceravistis
|
ihr habt euch verflochten |
| 3. Person Plural |
conceraverunt conceravere
|
sie haben sich verflochten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus es
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus est
|
|
| 1. Person Plural |
concerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceraverim
|
ich habe mich verflochten |
| 2. Person Singular |
conceraveris
|
du habest dich verflochten |
| 3. Person Singular |
conceraverit
|
er/sie/es habe sich verflochten |
| 1. Person Plural |
conceraverimus
|
wir haben uns verflochten |
| 2. Person Plural |
conceraveritis
|
ihr habet euch verflochten |
| 3. Person Plural |
conceraverint
|
sie haben sich verflochten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceraveram
|
ich hatte mich verflochten |
| 2. Person Singular |
conceraveras
|
du hattest dich verflochten |
| 3. Person Singular |
conceraverat
|
er/sie/es hatte sich verflochten |
| 1. Person Plural |
conceraveramus
|
wir hatten uns verflochten |
| 2. Person Plural |
conceraveratis
|
ihr hattet euch verflochten |
| 3. Person Plural |
conceraverant
|
sie hatten sich verflochten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravissem
|
ich hätte mich verflochten |
| 2. Person Singular |
conceravisses
|
du hättest dich verflochten |
| 3. Person Singular |
conceravisset
|
er/sie/es hätte sich verflochten |
| 1. Person Plural |
conceravissemus
|
wir hätten uns verflochten |
| 2. Person Plural |
conceravissetis
|
ihr hättet euch verflochten |
| 3. Person Plural |
conceravissent
|
sie hätten sich verflochten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravero
|
ich werde mich verflochten haben |
| 2. Person Singular |
conceraveris
|
du wirst dich verflochten haben |
| 3. Person Singular |
conceraverit
|
er/sie/es wird sich verflochten haben |
| 1. Person Plural |
conceraverimus
|
wir werden uns verflochten haben |
| 2. Person Plural |
conceraveritis
|
ihr werdet euch verflochten haben |
| 3. Person Plural |
conceraverint
|
sie werden sich verflochten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conceratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conceratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concerare
|
sich verflechten |
| Vorzeitigkeit |
conceravisse
|
sich verflochten haben |
| Nachzeitigkeit |
conceraturum esse
|
sich verflechten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concerari concerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conceratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conceratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concera
|
verflechte dich! |
| 2. Person Plural |
concerate
|
verflechtet euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concerato
|
| 3. Person Singular |
concerato
|
| 2. Person Plural |
conceratote
|
| 3. Person Plural |
conceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concerare
|
das Sich verflechten |
| Genitiv |
concerandi
|
des Sich verflechtens |
| Dativ |
concerando
|
dem Sich verflechten |
| Akkusativ |
concerandum
|
das Sich verflechten |
| Ablativ |
concerando
|
durch das Sich verflechten |
| Vokativ |
concerande
|
Sich verflechten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concerandus
|
conceranda
|
concerandum
|
| Genitiv |
concerandi
|
concerandae
|
concerandi
|
| Dativ |
concerando
|
concerandae
|
concerando
|
| Akkusativ |
concerandum
|
concerandam
|
concerandum
|
| Ablativ |
concerando
|
conceranda
|
concerando
|
| Vokativ |
concerande
|
conceranda
|
concerandum
|
Plural
| Nominativ |
concerandi
|
concerandae
|
conceranda
|
| Genitiv |
concerandorum
|
concerandarum
|
concerandorum
|
| Dativ |
concerandis
|
concerandis
|
concerandis
|
| Akkusativ |
concerandos
|
concerandas
|
conceranda
|
| Ablativ |
concerandis
|
concerandis
|
concerandis
|
| Vokativ |
concerandi
|
concerandae
|
conceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concerans
|
concerans
|
concerans
|
| Genitiv |
concerantis
|
concerantis
|
concerantis
|
| Dativ |
conceranti
|
conceranti
|
conceranti
|
| Akkusativ |
concerantem
|
concerantem
|
concerans
|
| Ablativ |
conceranti concerante
|
conceranti concerante
|
conceranti concerante
|
| Vokativ |
concerans
|
concerans
|
concerans
|
Plural
| Nominativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
| Genitiv |
concerantium concerantum
|
concerantium concerantum
|
concerantium concerantum
|
| Dativ |
concerantibus
|
concerantibus
|
concerantibus
|
| Akkusativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
| Ablativ |
concerantibus
|
concerantibus
|
concerantibus
|
| Vokativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conceratus
|
concerata
|
conceratum
|
| Genitiv |
concerati
|
conceratae
|
concerati
|
| Dativ |
concerato
|
conceratae
|
concerato
|
| Akkusativ |
conceratum
|
conceratam
|
conceratum
|
| Ablativ |
concerato
|
concerata
|
concerato
|
| Vokativ |
concerate
|
concerata
|
conceratum
|
Plural
| Nominativ |
concerati
|
conceratae
|
concerata
|
| Genitiv |
conceratorum
|
conceratarum
|
conceratorum
|
| Dativ |
conceratis
|
conceratis
|
conceratis
|
| Akkusativ |
conceratos
|
conceratas
|
concerata
|
| Ablativ |
conceratis
|
conceratis
|
conceratis
|
| Vokativ |
concerati
|
conceratae
|
concerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conceraturus
|
conceratura
|
conceraturum
|
| Genitiv |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceraturi
|
| Dativ |
conceraturo
|
conceraturae
|
conceraturo
|
| Akkusativ |
conceraturum
|
conceraturam
|
conceraturum
|
| Ablativ |
conceraturo
|
conceratura
|
conceraturo
|
| Vokativ |
concerature
|
conceratura
|
conceraturum
|
Plural
| Nominativ |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceratura
|
| Genitiv |
conceraturorum
|
conceraturarum
|
conceraturorum
|
| Dativ |
conceraturis
|
conceraturis
|
conceraturis
|
| Akkusativ |
conceraturos
|
conceraturas
|
conceratura
|
| Ablativ |
conceraturis
|
conceraturis
|
conceraturis
|
| Vokativ |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conceratum
|
conceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concero
|
ich füge zusammen |
| 2. Person Singular |
conceras
|
du fügst zusammen |
| 3. Person Singular |
concerat
|
er/sie/es fügt zusammen |
| 1. Person Plural |
conceramus
|
wir fügen zusammen |
| 2. Person Plural |
conceratis
|
ihr fügt zusammen |
| 3. Person Plural |
concerant
|
sie fügen zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceror
|
ich werde zusammengefügt |
| 2. Person Singular |
conceraris concerare
|
du wirst zusammengefügt |
| 3. Person Singular |
conceratur
|
er/sie/es wird zusammengefügt |
| 1. Person Plural |
conceramur
|
wir werden zusammengefügt |
| 2. Person Plural |
conceramini
|
ihr werdet zusammengefügt |
| 3. Person Plural |
concerantur
|
sie werden zusammengefügt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerem
|
ich füge zusammen |
| 2. Person Singular |
conceres
|
du fügest zusammen |
| 3. Person Singular |
conceret
|
er/sie/es füge zusammen |
| 1. Person Plural |
conceremus
|
wir fügen zusammen |
| 2. Person Plural |
conceretis
|
ihr füget zusammen |
| 3. Person Plural |
concerent
|
sie fügen zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerer
|
ich werde zusammengefügt |
| 2. Person Singular |
concereris concerere
|
du werdest zusammengefügt |
| 3. Person Singular |
conceretur
|
er/sie/es werde zusammengefügt |
| 1. Person Plural |
conceremur
|
wir werden zusammengefügt |
| 2. Person Plural |
conceremini
|
ihr werdet zusammengefügt |
| 3. Person Plural |
concerentur
|
sie werden zusammengefügt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabam
|
ich fügte zusammen |
| 2. Person Singular |
concerabas
|
du fügtest zusammen |
| 3. Person Singular |
concerabat
|
er/sie/es fügte zusammen |
| 1. Person Plural |
concerabamus
|
wir fügten zusammen |
| 2. Person Plural |
concerabatis
|
ihr fügtet zusammen |
| 3. Person Plural |
concerabant
|
sie fügten zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabar
|
ich wurde zusammengefügt |
| 2. Person Singular |
concerabaris concerabare
|
du wurdest zusammengefügt |
| 3. Person Singular |
concerabatur
|
er/sie/es wurde zusammengefügt |
| 1. Person Plural |
concerabamur
|
wir wurden zusammengefügt |
| 2. Person Plural |
concerabamini
|
ihr wurdet zusammengefügt |
| 3. Person Plural |
concerabantur
|
sie wurden zusammengefügt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerarem
|
ich fügte zusammen |
| 2. Person Singular |
concerares
|
du fügtest zusammen |
| 3. Person Singular |
conceraret
|
er/sie/es fügte zusammen |
| 1. Person Plural |
conceraremus
|
wir fügten zusammen |
| 2. Person Plural |
conceraretis
|
ihr fügtet zusammen |
| 3. Person Plural |
concerarent
|
sie fügten zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerarer
|
ich würde zusammengefügt |
| 2. Person Singular |
concerareris concerarere
|
du würdest zusammengefügt |
| 3. Person Singular |
conceraretur
|
er/sie/es würde zusammengefügt |
| 1. Person Plural |
conceraremur
|
wir würden zusammengefügt |
| 2. Person Plural |
conceraremini
|
ihr würdet zusammengefügt |
| 3. Person Plural |
concerarentur
|
sie würden zusammengefügt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabo
|
ich werde zusammenfügen |
| 2. Person Singular |
concerabis
|
du wirst zusammenfügen |
| 3. Person Singular |
concerabit
|
er/sie/es wird zusammenfügen |
| 1. Person Plural |
concerabimus
|
wir werden zusammenfügen |
| 2. Person Plural |
concerabitis
|
ihr werdet zusammenfügen |
| 3. Person Plural |
concerabunt
|
sie werden zusammenfügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concerabor
|
ich werde zusammengefügt werden |
| 2. Person Singular |
conceraberis concerabere
|
du wirst zusammengefügt werden |
| 3. Person Singular |
concerabitur
|
er/sie/es wird zusammengefügt werden |
| 1. Person Plural |
concerabimur
|
wir werden zusammengefügt werden |
| 2. Person Plural |
concerabimini
|
ihr werdet zusammengefügt werden |
| 3. Person Plural |
concerabuntur
|
sie werden zusammengefügt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravi
|
ich habe zusammengefügt |
| 2. Person Singular |
conceravisti
|
du hast zusammengefügt |
| 3. Person Singular |
conceravit
|
er/sie/es hat zusammengefügt |
| 1. Person Plural |
conceravimus
|
wir haben zusammengefügt |
| 2. Person Plural |
conceravistis
|
ihr habt zusammengefügt |
| 3. Person Plural |
conceraverunt conceravere
|
sie haben zusammengefügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus sum
|
ich bin zusammengefügt worden |
| 2. Person Singular |
conceratus es
|
du bist zusammengefügt worden |
| 3. Person Singular |
conceratus est
|
er/sie/es ist zusammengefügt worden |
| 1. Person Plural |
concerati sumus
|
wir sind zusammengefügt worden |
| 2. Person Plural |
concerati estis
|
ihr seid zusammengefügt worden |
| 3. Person Plural |
concerati sunt
|
sie sind zusammengefügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceraverim
|
ich habe zusammengefügt |
| 2. Person Singular |
conceraveris
|
du habest zusammengefügt |
| 3. Person Singular |
conceraverit
|
er/sie/es habe zusammengefügt |
| 1. Person Plural |
conceraverimus
|
wir haben zusammengefügt |
| 2. Person Plural |
conceraveritis
|
ihr habet zusammengefügt |
| 3. Person Plural |
conceraverint
|
sie haben zusammengefügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus sim
|
ich sei zusammengefügt worden |
| 2. Person Singular |
conceratus sis
|
du seiest zusammengefügt worden |
| 3. Person Singular |
conceratus sit
|
er/sie/es sei zusammengefügt worden |
| 1. Person Plural |
concerati simus
|
wir seien zusammengefügt worden |
| 2. Person Plural |
concerati sitis
|
ihr seiet zusammengefügt worden |
| 3. Person Plural |
concerati sint
|
sie seien zusammengefügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceraveram
|
ich hatte zusammengefügt |
| 2. Person Singular |
conceraveras
|
du hattest zusammengefügt |
| 3. Person Singular |
conceraverat
|
er/sie/es hatte zusammengefügt |
| 1. Person Plural |
conceraveramus
|
wir hatten zusammengefügt |
| 2. Person Plural |
conceraveratis
|
ihr hattet zusammengefügt |
| 3. Person Plural |
conceraverant
|
sie hatten zusammengefügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus eram
|
ich war zusammengefügt worden |
| 2. Person Singular |
conceratus eras
|
du warst zusammengefügt worden |
| 3. Person Singular |
conceratus erat
|
er/sie/es war zusammengefügt worden |
| 1. Person Plural |
concerati eramus
|
wir waren zusammengefügt worden |
| 2. Person Plural |
concerati eratis
|
ihr wart zusammengefügt worden |
| 3. Person Plural |
concerati erant
|
sie waren zusammengefügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravissem
|
ich hätte zusammengefügt |
| 2. Person Singular |
conceravisses
|
du hättest zusammengefügt |
| 3. Person Singular |
conceravisset
|
er/sie/es hätte zusammengefügt |
| 1. Person Plural |
conceravissemus
|
wir hätten zusammengefügt |
| 2. Person Plural |
conceravissetis
|
ihr hättet zusammengefügt |
| 3. Person Plural |
conceravissent
|
sie hätten zusammengefügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus essem
|
ich wäre zusammengefügt worden |
| 2. Person Singular |
conceratus esses
|
du wärest zusammengefügt worden |
| 3. Person Singular |
conceratus esset
|
er/sie/es wäre zusammengefügt worden |
| 1. Person Plural |
concerati essemus
|
wir wären zusammengefügt worden |
| 2. Person Plural |
concerati essetis
|
ihr wäret zusammengefügt worden |
| 3. Person Plural |
concerati essent
|
sie wären zusammengefügt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conceravero
|
ich werde zusammengefügt haben |
| 2. Person Singular |
conceraveris
|
du wirst zusammengefügt haben |
| 3. Person Singular |
conceraverit
|
er/sie/es wird zusammengefügt haben |
| 1. Person Plural |
conceraverimus
|
wir werden zusammengefügt haben |
| 2. Person Plural |
conceraveritis
|
ihr werdet zusammengefügt haben |
| 3. Person Plural |
conceraverint
|
sie werden zusammengefügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conceratus ero
|
ich werde zusammengefügt worden sein |
| 2. Person Singular |
conceratus eris
|
du wirst zusammengefügt worden sein |
| 3. Person Singular |
conceratus erit
|
er/sie/es wird zusammengefügt worden sein |
| 1. Person Plural |
concerati erimus
|
wir werden zusammengefügt worden sein |
| 2. Person Plural |
concerati eritis
|
ihr werdet zusammengefügt worden sein |
| 3. Person Plural |
concerati erunt
|
sie werden zusammengefügt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concerare
|
zusammenfügen |
| Vorzeitigkeit |
conceravisse
|
zusammengefügt haben |
| Nachzeitigkeit |
conceraturum esse
|
zusammenfügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concerari concerarier
|
zusammengefügt werden |
| Vorzeitigkeit |
conceratum esse
|
zusammengefügt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
conceratum iri
|
künftig zusammengefügt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concera
|
füge zusammen; füg zusammen! |
| 2. Person Plural |
concerate
|
fügt zusammen! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concerato
|
| 3. Person Singular |
concerato
|
| 2. Person Plural |
conceratote
|
| 3. Person Plural |
conceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concerare
|
das Zusammenfügen |
| Genitiv |
concerandi
|
des Zusammenfügens |
| Dativ |
concerando
|
dem Zusammenfügen |
| Akkusativ |
concerandum
|
das Zusammenfügen |
| Ablativ |
concerando
|
durch das Zusammenfügen |
| Vokativ |
concerande
|
Zusammenfügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concerandus
|
conceranda
|
concerandum
|
| Genitiv |
concerandi
|
concerandae
|
concerandi
|
| Dativ |
concerando
|
concerandae
|
concerando
|
| Akkusativ |
concerandum
|
concerandam
|
concerandum
|
| Ablativ |
concerando
|
conceranda
|
concerando
|
| Vokativ |
concerande
|
conceranda
|
concerandum
|
Plural
| Nominativ |
concerandi
|
concerandae
|
conceranda
|
| Genitiv |
concerandorum
|
concerandarum
|
concerandorum
|
| Dativ |
concerandis
|
concerandis
|
concerandis
|
| Akkusativ |
concerandos
|
concerandas
|
conceranda
|
| Ablativ |
concerandis
|
concerandis
|
concerandis
|
| Vokativ |
concerandi
|
concerandae
|
conceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concerans
|
concerans
|
concerans
|
| Genitiv |
concerantis
|
concerantis
|
concerantis
|
| Dativ |
conceranti
|
conceranti
|
conceranti
|
| Akkusativ |
concerantem
|
concerantem
|
concerans
|
| Ablativ |
conceranti concerante
|
conceranti concerante
|
conceranti concerante
|
| Vokativ |
concerans
|
concerans
|
concerans
|
Plural
| Nominativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
| Genitiv |
concerantium concerantum
|
concerantium concerantum
|
concerantium concerantum
|
| Dativ |
concerantibus
|
concerantibus
|
concerantibus
|
| Akkusativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
| Ablativ |
concerantibus
|
concerantibus
|
concerantibus
|
| Vokativ |
concerantes
|
concerantes
|
concerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conceratus
|
concerata
|
conceratum
|
| Genitiv |
concerati
|
conceratae
|
concerati
|
| Dativ |
concerato
|
conceratae
|
concerato
|
| Akkusativ |
conceratum
|
conceratam
|
conceratum
|
| Ablativ |
concerato
|
concerata
|
concerato
|
| Vokativ |
concerate
|
concerata
|
conceratum
|
Plural
| Nominativ |
concerati
|
conceratae
|
concerata
|
| Genitiv |
conceratorum
|
conceratarum
|
conceratorum
|
| Dativ |
conceratis
|
conceratis
|
conceratis
|
| Akkusativ |
conceratos
|
conceratas
|
concerata
|
| Ablativ |
conceratis
|
conceratis
|
conceratis
|
| Vokativ |
concerati
|
conceratae
|
concerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conceraturus
|
conceratura
|
conceraturum
|
| Genitiv |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceraturi
|
| Dativ |
conceraturo
|
conceraturae
|
conceraturo
|
| Akkusativ |
conceraturum
|
conceraturam
|
conceraturum
|
| Ablativ |
conceraturo
|
conceratura
|
conceraturo
|
| Vokativ |
concerature
|
conceratura
|
conceraturum
|
Plural
| Nominativ |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceratura
|
| Genitiv |
conceraturorum
|
conceraturarum
|
conceraturorum
|
| Dativ |
conceraturis
|
conceraturis
|
conceraturis
|
| Akkusativ |
conceraturos
|
conceraturas
|
conceratura
|
| Ablativ |
conceraturis
|
conceraturis
|
conceraturis
|
| Vokativ |
conceraturi
|
conceraturae
|
conceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conceratum
|
conceratu
|