Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concesso
|
ich lasse nach |
| 2. Person Singular |
concessas
|
du lässt nach |
| 3. Person Singular |
concessat
|
er/sie/es lässt nach |
| 1. Person Plural |
concessamus
|
wir lassen nach |
| 2. Person Plural |
concessatis
|
ihr lasst nach |
| 3. Person Plural |
concessant
|
sie lassen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessor
|
|
| 2. Person Singular |
concessaris concessare
|
|
| 3. Person Singular |
concessatur
|
|
| 1. Person Plural |
concessamur
|
|
| 2. Person Plural |
concessamini
|
|
| 3. Person Plural |
concessantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessem
|
ich lasse nach |
| 2. Person Singular |
concesses
|
du lassest nach |
| 3. Person Singular |
concesset
|
er/sie/es lasse nach |
| 1. Person Plural |
concessemus
|
wir lassen nach |
| 2. Person Plural |
concessetis
|
ihr lasset nach |
| 3. Person Plural |
concessent
|
sie lassen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concesser
|
|
| 2. Person Singular |
concesseris concessere
|
|
| 3. Person Singular |
concessetur
|
|
| 1. Person Plural |
concessemur
|
|
| 2. Person Plural |
concessemini
|
|
| 3. Person Plural |
concessentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabam
|
ich ließ nach |
| 2. Person Singular |
concessabas
|
du ließest nach |
| 3. Person Singular |
concessabat
|
er/sie/es ließ nach |
| 1. Person Plural |
concessabamus
|
wir ließen nach |
| 2. Person Plural |
concessabatis
|
ihr ließt nach |
| 3. Person Plural |
concessabant
|
sie ließen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabar
|
|
| 2. Person Singular |
concessabaris concessabare
|
|
| 3. Person Singular |
concessabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concessabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concessabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concessabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessarem
|
ich ließe nach |
| 2. Person Singular |
concessares
|
du ließest nach |
| 3. Person Singular |
concessaret
|
er/sie/es ließe nach |
| 1. Person Plural |
concessaremus
|
wir ließen nach |
| 2. Person Plural |
concessaretis
|
ihr ließet nach |
| 3. Person Plural |
concessarent
|
sie ließen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessarer
|
|
| 2. Person Singular |
concessareris concessarere
|
|
| 3. Person Singular |
concessaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concessaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concessaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concessarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabo
|
ich werde nachlassen |
| 2. Person Singular |
concessabis
|
du wirst nachlassen |
| 3. Person Singular |
concessabit
|
er/sie/es wird nachlassen |
| 1. Person Plural |
concessabimus
|
wir werden nachlassen |
| 2. Person Plural |
concessabitis
|
ihr werdet nachlassen |
| 3. Person Plural |
concessabunt
|
sie werden nachlassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabor
|
|
| 2. Person Singular |
concessaberis concessabere
|
|
| 3. Person Singular |
concessabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concessabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concessabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concessabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavi
|
ich habe nachgelassen |
| 2. Person Singular |
concessavisti
|
du hast nachgelassen |
| 3. Person Singular |
concessavit
|
er/sie/es hat nachgelassen |
| 1. Person Plural |
concessavimus
|
wir haben nachgelassen |
| 2. Person Plural |
concessavistis
|
ihr habt nachgelassen |
| 3. Person Plural |
concessaverunt concessavere
|
sie haben nachgelassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concessati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessaverim
|
ich habe nachgelassen |
| 2. Person Singular |
concessaveris
|
du habest nachgelassen |
| 3. Person Singular |
concessaverit
|
er/sie/es habe nachgelassen |
| 1. Person Plural |
concessaverimus
|
wir haben nachgelassen |
| 2. Person Plural |
concessaveritis
|
ihr habet nachgelassen |
| 3. Person Plural |
concessaverint
|
sie haben nachgelassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concessati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessaveram
|
ich hatte nachgelassen |
| 2. Person Singular |
concessaveras
|
du hattest nachgelassen |
| 3. Person Singular |
concessaverat
|
er/sie/es hatte nachgelassen |
| 1. Person Plural |
concessaveramus
|
wir hatten nachgelassen |
| 2. Person Plural |
concessaveratis
|
ihr hattet nachgelassen |
| 3. Person Plural |
concessaverant
|
sie hatten nachgelassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concessati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavissem
|
ich hätte nachgelassen |
| 2. Person Singular |
concessavisses
|
du hättest nachgelassen |
| 3. Person Singular |
concessavisset
|
er/sie/es hätte nachgelassen |
| 1. Person Plural |
concessavissemus
|
wir hätten nachgelassen |
| 2. Person Plural |
concessavissetis
|
ihr hättet nachgelassen |
| 3. Person Plural |
concessavissent
|
sie hätten nachgelassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concessati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavero
|
ich werde nachgelassen haben |
| 2. Person Singular |
concessaveris
|
du wirst nachgelassen haben |
| 3. Person Singular |
concessaverit
|
er/sie/es wird nachgelassen haben |
| 1. Person Plural |
concessaverimus
|
wir werden nachgelassen haben |
| 2. Person Plural |
concessaveritis
|
ihr werdet nachgelassen haben |
| 3. Person Plural |
concessaverint
|
sie werden nachgelassen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concessati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concessare
|
nachlassen |
| Vorzeitigkeit |
concessavisse
|
nachgelassen haben |
| Nachzeitigkeit |
concessaturum esse
|
nachlassen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concessari concessarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concessatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concessatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concessa
|
lass nach! |
| 2. Person Plural |
concessate
|
lasst nach! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concessato
|
| 3. Person Singular |
concessato
|
| 2. Person Plural |
concessatote
|
| 3. Person Plural |
concessanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concessare
|
das Nachlassen |
| Genitiv |
concessandi
|
des Nachlassens |
| Dativ |
concessando
|
dem Nachlassen |
| Akkusativ |
concessandum
|
das Nachlassen |
| Ablativ |
concessando
|
durch das Nachlassen |
| Vokativ |
concessande
|
Nachlassen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessandus
|
concessanda
|
concessandum
|
| Genitiv |
concessandi
|
concessandae
|
concessandi
|
| Dativ |
concessando
|
concessandae
|
concessando
|
| Akkusativ |
concessandum
|
concessandam
|
concessandum
|
| Ablativ |
concessando
|
concessanda
|
concessando
|
| Vokativ |
concessande
|
concessanda
|
concessandum
|
Plural
| Nominativ |
concessandi
|
concessandae
|
concessanda
|
| Genitiv |
concessandorum
|
concessandarum
|
concessandorum
|
| Dativ |
concessandis
|
concessandis
|
concessandis
|
| Akkusativ |
concessandos
|
concessandas
|
concessanda
|
| Ablativ |
concessandis
|
concessandis
|
concessandis
|
| Vokativ |
concessandi
|
concessandae
|
concessanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessans
|
concessans
|
concessans
|
| Genitiv |
concessantis
|
concessantis
|
concessantis
|
| Dativ |
concessanti
|
concessanti
|
concessanti
|
| Akkusativ |
concessantem
|
concessantem
|
concessans
|
| Ablativ |
concessanti concessante
|
concessanti concessante
|
concessanti concessante
|
| Vokativ |
concessans
|
concessans
|
concessans
|
Plural
| Nominativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
| Genitiv |
concessantium concessantum
|
concessantium concessantum
|
concessantium concessantum
|
| Dativ |
concessantibus
|
concessantibus
|
concessantibus
|
| Akkusativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
| Ablativ |
concessantibus
|
concessantibus
|
concessantibus
|
| Vokativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessatus
|
concessata
|
concessatum
|
| Genitiv |
concessati
|
concessatae
|
concessati
|
| Dativ |
concessato
|
concessatae
|
concessato
|
| Akkusativ |
concessatum
|
concessatam
|
concessatum
|
| Ablativ |
concessato
|
concessata
|
concessato
|
| Vokativ |
concessate
|
concessata
|
concessatum
|
Plural
| Nominativ |
concessati
|
concessatae
|
concessata
|
| Genitiv |
concessatorum
|
concessatarum
|
concessatorum
|
| Dativ |
concessatis
|
concessatis
|
concessatis
|
| Akkusativ |
concessatos
|
concessatas
|
concessata
|
| Ablativ |
concessatis
|
concessatis
|
concessatis
|
| Vokativ |
concessati
|
concessatae
|
concessata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessaturus
|
concessatura
|
concessaturum
|
| Genitiv |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessaturi
|
| Dativ |
concessaturo
|
concessaturae
|
concessaturo
|
| Akkusativ |
concessaturum
|
concessaturam
|
concessaturum
|
| Ablativ |
concessaturo
|
concessatura
|
concessaturo
|
| Vokativ |
concessature
|
concessatura
|
concessaturum
|
Plural
| Nominativ |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessatura
|
| Genitiv |
concessaturorum
|
concessaturarum
|
concessaturorum
|
| Dativ |
concessaturis
|
concessaturis
|
concessaturis
|
| Akkusativ |
concessaturos
|
concessaturas
|
concessatura
|
| Ablativ |
concessaturis
|
concessaturis
|
concessaturis
|
| Vokativ |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concessatum
|
concessatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concesso
|
ich säume |
| 2. Person Singular |
concessas
|
du säumst |
| 3. Person Singular |
concessat
|
er/sie/es säumt |
| 1. Person Plural |
concessamus
|
wir säumen |
| 2. Person Plural |
concessatis
|
ihr säumt |
| 3. Person Plural |
concessant
|
sie säumen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessor
|
ich werde gesäumt |
| 2. Person Singular |
concessaris concessare
|
du wirst gesäumt |
| 3. Person Singular |
concessatur
|
er/sie/es wird gesäumt |
| 1. Person Plural |
concessamur
|
wir werden gesäumt |
| 2. Person Plural |
concessamini
|
ihr werdet gesäumt |
| 3. Person Plural |
concessantur
|
sie werden gesäumt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessem
|
ich säume |
| 2. Person Singular |
concesses
|
du säumest |
| 3. Person Singular |
concesset
|
er/sie/es säume |
| 1. Person Plural |
concessemus
|
wir säumen |
| 2. Person Plural |
concessetis
|
ihr säumet |
| 3. Person Plural |
concessent
|
sie säumen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concesser
|
ich werde gesäumt |
| 2. Person Singular |
concesseris concessere
|
du werdest gesäumt |
| 3. Person Singular |
concessetur
|
er/sie/es werde gesäumt |
| 1. Person Plural |
concessemur
|
wir werden gesäumt |
| 2. Person Plural |
concessemini
|
ihr werdet gesäumt |
| 3. Person Plural |
concessentur
|
sie werden gesäumt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabam
|
ich säumte |
| 2. Person Singular |
concessabas
|
du säumtest |
| 3. Person Singular |
concessabat
|
er/sie/es säumte |
| 1. Person Plural |
concessabamus
|
wir säumten |
| 2. Person Plural |
concessabatis
|
ihr säumtet |
| 3. Person Plural |
concessabant
|
sie säumten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabar
|
ich wurde gesäumt |
| 2. Person Singular |
concessabaris concessabare
|
du wurdest gesäumt |
| 3. Person Singular |
concessabatur
|
er/sie/es wurde gesäumt |
| 1. Person Plural |
concessabamur
|
wir wurden gesäumt |
| 2. Person Plural |
concessabamini
|
ihr wurdet gesäumt |
| 3. Person Plural |
concessabantur
|
sie wurden gesäumt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessarem
|
ich säumte |
| 2. Person Singular |
concessares
|
du säumtest |
| 3. Person Singular |
concessaret
|
er/sie/es säumte |
| 1. Person Plural |
concessaremus
|
wir säumten |
| 2. Person Plural |
concessaretis
|
ihr säumtet |
| 3. Person Plural |
concessarent
|
sie säumten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessarer
|
ich würde gesäumt |
| 2. Person Singular |
concessareris concessarere
|
du würdest gesäumt |
| 3. Person Singular |
concessaretur
|
er/sie/es würde gesäumt |
| 1. Person Plural |
concessaremur
|
wir würden gesäumt |
| 2. Person Plural |
concessaremini
|
ihr würdet gesäumt |
| 3. Person Plural |
concessarentur
|
sie würden gesäumt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabo
|
ich werde säumen |
| 2. Person Singular |
concessabis
|
du wirst säumen |
| 3. Person Singular |
concessabit
|
er/sie/es wird säumen |
| 1. Person Plural |
concessabimus
|
wir werden säumen |
| 2. Person Plural |
concessabitis
|
ihr werdet säumen |
| 3. Person Plural |
concessabunt
|
sie werden säumen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabor
|
ich werde gesäumt werden |
| 2. Person Singular |
concessaberis concessabere
|
du wirst gesäumt werden |
| 3. Person Singular |
concessabitur
|
er/sie/es wird gesäumt werden |
| 1. Person Plural |
concessabimur
|
wir werden gesäumt werden |
| 2. Person Plural |
concessabimini
|
ihr werdet gesäumt werden |
| 3. Person Plural |
concessabuntur
|
sie werden gesäumt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavi
|
ich habe gesäumt |
| 2. Person Singular |
concessavisti
|
du hast gesäumt |
| 3. Person Singular |
concessavit
|
er/sie/es hat gesäumt |
| 1. Person Plural |
concessavimus
|
wir haben gesäumt |
| 2. Person Plural |
concessavistis
|
ihr habt gesäumt |
| 3. Person Plural |
concessaverunt concessavere
|
sie haben gesäumt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus sum
|
ich bin gesäumt worden |
| 2. Person Singular |
concessatus es
|
du bist gesäumt worden |
| 3. Person Singular |
concessatus est
|
er/sie/es ist gesäumt worden |
| 1. Person Plural |
concessati sumus
|
wir sind gesäumt worden |
| 2. Person Plural |
concessati estis
|
ihr seid gesäumt worden |
| 3. Person Plural |
concessati sunt
|
sie sind gesäumt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessaverim
|
ich habe gesäumt |
| 2. Person Singular |
concessaveris
|
du habest gesäumt |
| 3. Person Singular |
concessaverit
|
er/sie/es habe gesäumt |
| 1. Person Plural |
concessaverimus
|
wir haben gesäumt |
| 2. Person Plural |
concessaveritis
|
ihr habet gesäumt |
| 3. Person Plural |
concessaverint
|
sie haben gesäumt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus sim
|
ich sei gesäumt worden |
| 2. Person Singular |
concessatus sis
|
du seiest gesäumt worden |
| 3. Person Singular |
concessatus sit
|
er/sie/es sei gesäumt worden |
| 1. Person Plural |
concessati simus
|
wir seien gesäumt worden |
| 2. Person Plural |
concessati sitis
|
ihr seiet gesäumt worden |
| 3. Person Plural |
concessati sint
|
sie seien gesäumt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessaveram
|
ich hatte gesäumt |
| 2. Person Singular |
concessaveras
|
du hattest gesäumt |
| 3. Person Singular |
concessaverat
|
er/sie/es hatte gesäumt |
| 1. Person Plural |
concessaveramus
|
wir hatten gesäumt |
| 2. Person Plural |
concessaveratis
|
ihr hattet gesäumt |
| 3. Person Plural |
concessaverant
|
sie hatten gesäumt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus eram
|
ich war gesäumt worden |
| 2. Person Singular |
concessatus eras
|
du warst gesäumt worden |
| 3. Person Singular |
concessatus erat
|
er/sie/es war gesäumt worden |
| 1. Person Plural |
concessati eramus
|
wir waren gesäumt worden |
| 2. Person Plural |
concessati eratis
|
ihr wart gesäumt worden |
| 3. Person Plural |
concessati erant
|
sie waren gesäumt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavissem
|
ich hätte gesäumt |
| 2. Person Singular |
concessavisses
|
du hättest gesäumt |
| 3. Person Singular |
concessavisset
|
er/sie/es hätte gesäumt |
| 1. Person Plural |
concessavissemus
|
wir hätten gesäumt |
| 2. Person Plural |
concessavissetis
|
ihr hättet gesäumt |
| 3. Person Plural |
concessavissent
|
sie hätten gesäumt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus essem
|
ich wäre gesäumt worden |
| 2. Person Singular |
concessatus esses
|
du wärest gesäumt worden |
| 3. Person Singular |
concessatus esset
|
er/sie/es wäre gesäumt worden |
| 1. Person Plural |
concessati essemus
|
wir wären gesäumt worden |
| 2. Person Plural |
concessati essetis
|
ihr wäret gesäumt worden |
| 3. Person Plural |
concessati essent
|
sie wären gesäumt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavero
|
ich werde gesäumt haben |
| 2. Person Singular |
concessaveris
|
du wirst gesäumt haben |
| 3. Person Singular |
concessaverit
|
er/sie/es wird gesäumt haben |
| 1. Person Plural |
concessaverimus
|
wir werden gesäumt haben |
| 2. Person Plural |
concessaveritis
|
ihr werdet gesäumt haben |
| 3. Person Plural |
concessaverint
|
sie werden gesäumt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus ero
|
ich werde gesäumt worden sein |
| 2. Person Singular |
concessatus eris
|
du wirst gesäumt worden sein |
| 3. Person Singular |
concessatus erit
|
er/sie/es wird gesäumt worden sein |
| 1. Person Plural |
concessati erimus
|
wir werden gesäumt worden sein |
| 2. Person Plural |
concessati eritis
|
ihr werdet gesäumt worden sein |
| 3. Person Plural |
concessati erunt
|
sie werden gesäumt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concessare
|
säumen |
| Vorzeitigkeit |
concessavisse
|
gesäumt haben |
| Nachzeitigkeit |
concessaturum esse
|
säumen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concessari concessarier
|
gesäumt werden |
| Vorzeitigkeit |
concessatum esse
|
gesäumt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
concessatum iri
|
künftig gesäumt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concessa
|
säume; säum! |
| 2. Person Plural |
concessate
|
säumt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concessato
|
| 3. Person Singular |
concessato
|
| 2. Person Plural |
concessatote
|
| 3. Person Plural |
concessanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concessare
|
das Säumen |
| Genitiv |
concessandi
|
des Säumens |
| Dativ |
concessando
|
dem Säumen |
| Akkusativ |
concessandum
|
das Säumen |
| Ablativ |
concessando
|
durch das Säumen |
| Vokativ |
concessande
|
Säumen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessandus
|
concessanda
|
concessandum
|
| Genitiv |
concessandi
|
concessandae
|
concessandi
|
| Dativ |
concessando
|
concessandae
|
concessando
|
| Akkusativ |
concessandum
|
concessandam
|
concessandum
|
| Ablativ |
concessando
|
concessanda
|
concessando
|
| Vokativ |
concessande
|
concessanda
|
concessandum
|
Plural
| Nominativ |
concessandi
|
concessandae
|
concessanda
|
| Genitiv |
concessandorum
|
concessandarum
|
concessandorum
|
| Dativ |
concessandis
|
concessandis
|
concessandis
|
| Akkusativ |
concessandos
|
concessandas
|
concessanda
|
| Ablativ |
concessandis
|
concessandis
|
concessandis
|
| Vokativ |
concessandi
|
concessandae
|
concessanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessans
|
concessans
|
concessans
|
| Genitiv |
concessantis
|
concessantis
|
concessantis
|
| Dativ |
concessanti
|
concessanti
|
concessanti
|
| Akkusativ |
concessantem
|
concessantem
|
concessans
|
| Ablativ |
concessanti concessante
|
concessanti concessante
|
concessanti concessante
|
| Vokativ |
concessans
|
concessans
|
concessans
|
Plural
| Nominativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
| Genitiv |
concessantium concessantum
|
concessantium concessantum
|
concessantium concessantum
|
| Dativ |
concessantibus
|
concessantibus
|
concessantibus
|
| Akkusativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
| Ablativ |
concessantibus
|
concessantibus
|
concessantibus
|
| Vokativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessatus
|
concessata
|
concessatum
|
| Genitiv |
concessati
|
concessatae
|
concessati
|
| Dativ |
concessato
|
concessatae
|
concessato
|
| Akkusativ |
concessatum
|
concessatam
|
concessatum
|
| Ablativ |
concessato
|
concessata
|
concessato
|
| Vokativ |
concessate
|
concessata
|
concessatum
|
Plural
| Nominativ |
concessati
|
concessatae
|
concessata
|
| Genitiv |
concessatorum
|
concessatarum
|
concessatorum
|
| Dativ |
concessatis
|
concessatis
|
concessatis
|
| Akkusativ |
concessatos
|
concessatas
|
concessata
|
| Ablativ |
concessatis
|
concessatis
|
concessatis
|
| Vokativ |
concessati
|
concessatae
|
concessata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessaturus
|
concessatura
|
concessaturum
|
| Genitiv |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessaturi
|
| Dativ |
concessaturo
|
concessaturae
|
concessaturo
|
| Akkusativ |
concessaturum
|
concessaturam
|
concessaturum
|
| Ablativ |
concessaturo
|
concessatura
|
concessaturo
|
| Vokativ |
concessature
|
concessatura
|
concessaturum
|
Plural
| Nominativ |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessatura
|
| Genitiv |
concessaturorum
|
concessaturarum
|
concessaturorum
|
| Dativ |
concessaturis
|
concessaturis
|
concessaturis
|
| Akkusativ |
concessaturos
|
concessaturas
|
concessatura
|
| Ablativ |
concessaturis
|
concessaturis
|
concessaturis
|
| Vokativ |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concessatum
|
concessatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concesso
|
ich ruhe |
| 2. Person Singular |
concessas
|
du ruhst |
| 3. Person Singular |
concessat
|
er/sie/es ruht |
| 1. Person Plural |
concessamus
|
wir ruhen |
| 2. Person Plural |
concessatis
|
ihr ruht |
| 3. Person Plural |
concessant
|
sie ruhen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessor
|
|
| 2. Person Singular |
concessaris concessare
|
|
| 3. Person Singular |
concessatur
|
|
| 1. Person Plural |
concessamur
|
|
| 2. Person Plural |
concessamini
|
|
| 3. Person Plural |
concessantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessem
|
ich ruhe |
| 2. Person Singular |
concesses
|
du ruhest |
| 3. Person Singular |
concesset
|
er/sie/es ruhe |
| 1. Person Plural |
concessemus
|
wir ruhen |
| 2. Person Plural |
concessetis
|
ihr ruhet |
| 3. Person Plural |
concessent
|
sie ruhen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concesser
|
|
| 2. Person Singular |
concesseris concessere
|
|
| 3. Person Singular |
concessetur
|
|
| 1. Person Plural |
concessemur
|
|
| 2. Person Plural |
concessemini
|
|
| 3. Person Plural |
concessentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabam
|
ich ruhte |
| 2. Person Singular |
concessabas
|
du ruhtest |
| 3. Person Singular |
concessabat
|
er/sie/es ruhte |
| 1. Person Plural |
concessabamus
|
wir ruhten |
| 2. Person Plural |
concessabatis
|
ihr ruhtet |
| 3. Person Plural |
concessabant
|
sie ruhten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabar
|
|
| 2. Person Singular |
concessabaris concessabare
|
|
| 3. Person Singular |
concessabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concessabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concessabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concessabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessarem
|
ich ruhte |
| 2. Person Singular |
concessares
|
du ruhtest |
| 3. Person Singular |
concessaret
|
er/sie/es ruhte |
| 1. Person Plural |
concessaremus
|
wir ruhten |
| 2. Person Plural |
concessaretis
|
ihr ruhtet |
| 3. Person Plural |
concessarent
|
sie ruhten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessarer
|
|
| 2. Person Singular |
concessareris concessarere
|
|
| 3. Person Singular |
concessaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concessaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concessaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concessarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabo
|
ich werde ruhen |
| 2. Person Singular |
concessabis
|
du wirst ruhen |
| 3. Person Singular |
concessabit
|
er/sie/es wird ruhen |
| 1. Person Plural |
concessabimus
|
wir werden ruhen |
| 2. Person Plural |
concessabitis
|
ihr werdet ruhen |
| 3. Person Plural |
concessabunt
|
sie werden ruhen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabor
|
|
| 2. Person Singular |
concessaberis concessabere
|
|
| 3. Person Singular |
concessabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concessabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concessabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concessabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavi
|
ich habe geruht |
| 2. Person Singular |
concessavisti
|
du hast geruht |
| 3. Person Singular |
concessavit
|
er/sie/es hat geruht |
| 1. Person Plural |
concessavimus
|
wir haben geruht |
| 2. Person Plural |
concessavistis
|
ihr habt geruht |
| 3. Person Plural |
concessaverunt concessavere
|
sie haben geruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concessati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessaverim
|
ich habe geruht |
| 2. Person Singular |
concessaveris
|
du habest geruht |
| 3. Person Singular |
concessaverit
|
er/sie/es habe geruht |
| 1. Person Plural |
concessaverimus
|
wir haben geruht |
| 2. Person Plural |
concessaveritis
|
ihr habet geruht |
| 3. Person Plural |
concessaverint
|
sie haben geruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concessati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessaveram
|
ich hatte geruht |
| 2. Person Singular |
concessaveras
|
du hattest geruht |
| 3. Person Singular |
concessaverat
|
er/sie/es hatte geruht |
| 1. Person Plural |
concessaveramus
|
wir hatten geruht |
| 2. Person Plural |
concessaveratis
|
ihr hattet geruht |
| 3. Person Plural |
concessaverant
|
sie hatten geruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concessati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavissem
|
ich hätte geruht |
| 2. Person Singular |
concessavisses
|
du hättest geruht |
| 3. Person Singular |
concessavisset
|
er/sie/es hätte geruht |
| 1. Person Plural |
concessavissemus
|
wir hätten geruht |
| 2. Person Plural |
concessavissetis
|
ihr hättet geruht |
| 3. Person Plural |
concessavissent
|
sie hätten geruht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concessati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavero
|
ich werde geruht haben |
| 2. Person Singular |
concessaveris
|
du wirst geruht haben |
| 3. Person Singular |
concessaverit
|
er/sie/es wird geruht haben |
| 1. Person Plural |
concessaverimus
|
wir werden geruht haben |
| 2. Person Plural |
concessaveritis
|
ihr werdet geruht haben |
| 3. Person Plural |
concessaverint
|
sie werden geruht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concessati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concessare
|
ruhen |
| Vorzeitigkeit |
concessavisse
|
geruht haben |
| Nachzeitigkeit |
concessaturum esse
|
ruhen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concessari concessarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concessatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concessatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concessa
|
ruhe; ruh! |
| 2. Person Plural |
concessate
|
ruht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concessato
|
| 3. Person Singular |
concessato
|
| 2. Person Plural |
concessatote
|
| 3. Person Plural |
concessanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concessare
|
das Ruhen |
| Genitiv |
concessandi
|
des Ruhens |
| Dativ |
concessando
|
dem Ruhen |
| Akkusativ |
concessandum
|
das Ruhen |
| Ablativ |
concessando
|
durch das Ruhen |
| Vokativ |
concessande
|
Ruhen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessandus
|
concessanda
|
concessandum
|
| Genitiv |
concessandi
|
concessandae
|
concessandi
|
| Dativ |
concessando
|
concessandae
|
concessando
|
| Akkusativ |
concessandum
|
concessandam
|
concessandum
|
| Ablativ |
concessando
|
concessanda
|
concessando
|
| Vokativ |
concessande
|
concessanda
|
concessandum
|
Plural
| Nominativ |
concessandi
|
concessandae
|
concessanda
|
| Genitiv |
concessandorum
|
concessandarum
|
concessandorum
|
| Dativ |
concessandis
|
concessandis
|
concessandis
|
| Akkusativ |
concessandos
|
concessandas
|
concessanda
|
| Ablativ |
concessandis
|
concessandis
|
concessandis
|
| Vokativ |
concessandi
|
concessandae
|
concessanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessans
|
concessans
|
concessans
|
| Genitiv |
concessantis
|
concessantis
|
concessantis
|
| Dativ |
concessanti
|
concessanti
|
concessanti
|
| Akkusativ |
concessantem
|
concessantem
|
concessans
|
| Ablativ |
concessanti concessante
|
concessanti concessante
|
concessanti concessante
|
| Vokativ |
concessans
|
concessans
|
concessans
|
Plural
| Nominativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
| Genitiv |
concessantium concessantum
|
concessantium concessantum
|
concessantium concessantum
|
| Dativ |
concessantibus
|
concessantibus
|
concessantibus
|
| Akkusativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
| Ablativ |
concessantibus
|
concessantibus
|
concessantibus
|
| Vokativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessatus
|
concessata
|
concessatum
|
| Genitiv |
concessati
|
concessatae
|
concessati
|
| Dativ |
concessato
|
concessatae
|
concessato
|
| Akkusativ |
concessatum
|
concessatam
|
concessatum
|
| Ablativ |
concessato
|
concessata
|
concessato
|
| Vokativ |
concessate
|
concessata
|
concessatum
|
Plural
| Nominativ |
concessati
|
concessatae
|
concessata
|
| Genitiv |
concessatorum
|
concessatarum
|
concessatorum
|
| Dativ |
concessatis
|
concessatis
|
concessatis
|
| Akkusativ |
concessatos
|
concessatas
|
concessata
|
| Ablativ |
concessatis
|
concessatis
|
concessatis
|
| Vokativ |
concessati
|
concessatae
|
concessata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessaturus
|
concessatura
|
concessaturum
|
| Genitiv |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessaturi
|
| Dativ |
concessaturo
|
concessaturae
|
concessaturo
|
| Akkusativ |
concessaturum
|
concessaturam
|
concessaturum
|
| Ablativ |
concessaturo
|
concessatura
|
concessaturo
|
| Vokativ |
concessature
|
concessatura
|
concessaturum
|
Plural
| Nominativ |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessatura
|
| Genitiv |
concessaturorum
|
concessaturarum
|
concessaturorum
|
| Dativ |
concessaturis
|
concessaturis
|
concessaturis
|
| Akkusativ |
concessaturos
|
concessaturas
|
concessatura
|
| Ablativ |
concessaturis
|
concessaturis
|
concessaturis
|
| Vokativ |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concessatum
|
concessatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concesso
|
|
| 2. Person Singular |
concessas
|
|
| 3. Person Singular |
concessat
|
|
| 1. Person Plural |
concessamus
|
|
| 2. Person Plural |
concessatis
|
|
| 3. Person Plural |
concessant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessor
|
|
| 2. Person Singular |
concessaris concessare
|
|
| 3. Person Singular |
concessatur
|
|
| 1. Person Plural |
concessamur
|
|
| 2. Person Plural |
concessamini
|
|
| 3. Person Plural |
concessantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessem
|
|
| 2. Person Singular |
concesses
|
|
| 3. Person Singular |
concesset
|
|
| 1. Person Plural |
concessemus
|
|
| 2. Person Plural |
concessetis
|
|
| 3. Person Plural |
concessent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concesser
|
|
| 2. Person Singular |
concesseris concessere
|
|
| 3. Person Singular |
concessetur
|
|
| 1. Person Plural |
concessemur
|
|
| 2. Person Plural |
concessemini
|
|
| 3. Person Plural |
concessentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabam
|
|
| 2. Person Singular |
concessabas
|
|
| 3. Person Singular |
concessabat
|
|
| 1. Person Plural |
concessabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concessabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concessabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabar
|
|
| 2. Person Singular |
concessabaris concessabare
|
|
| 3. Person Singular |
concessabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concessabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concessabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concessabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessarem
|
|
| 2. Person Singular |
concessares
|
|
| 3. Person Singular |
concessaret
|
|
| 1. Person Plural |
concessaremus
|
|
| 2. Person Plural |
concessaretis
|
|
| 3. Person Plural |
concessarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessarer
|
|
| 2. Person Singular |
concessareris concessarere
|
|
| 3. Person Singular |
concessaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concessaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concessaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concessarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabo
|
|
| 2. Person Singular |
concessabis
|
|
| 3. Person Singular |
concessabit
|
|
| 1. Person Plural |
concessabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concessabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concessabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessabor
|
|
| 2. Person Singular |
concessaberis concessabere
|
|
| 3. Person Singular |
concessabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concessabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concessabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concessabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavi
|
|
| 2. Person Singular |
concessavisti
|
|
| 3. Person Singular |
concessavit
|
|
| 1. Person Plural |
concessavimus
|
|
| 2. Person Plural |
concessavistis
|
|
| 3. Person Plural |
concessaverunt concessavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concessati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessaverim
|
|
| 2. Person Singular |
concessaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concessaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concessaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concessaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concessaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concessati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessaveram
|
|
| 2. Person Singular |
concessaveras
|
|
| 3. Person Singular |
concessaverat
|
|
| 1. Person Plural |
concessaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concessaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concessaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concessati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavissem
|
|
| 2. Person Singular |
concessavisses
|
|
| 3. Person Singular |
concessavisset
|
|
| 1. Person Plural |
concessavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concessavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concessavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concessati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concessavero
|
|
| 2. Person Singular |
concessaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concessaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concessaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concessaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concessaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concessatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concessatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concessatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concessati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concessati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concessati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concessare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concessavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concessaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concessari concessarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concessatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concessatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concessa
|
! |
| 2. Person Plural |
concessate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concessato
|
| 3. Person Singular |
concessato
|
| 2. Person Plural |
concessatote
|
| 3. Person Plural |
concessanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concessare
|
|
| Genitiv |
concessandi
|
|
| Dativ |
concessando
|
|
| Akkusativ |
concessandum
|
|
| Ablativ |
concessando
|
|
| Vokativ |
concessande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessandus
|
concessanda
|
concessandum
|
| Genitiv |
concessandi
|
concessandae
|
concessandi
|
| Dativ |
concessando
|
concessandae
|
concessando
|
| Akkusativ |
concessandum
|
concessandam
|
concessandum
|
| Ablativ |
concessando
|
concessanda
|
concessando
|
| Vokativ |
concessande
|
concessanda
|
concessandum
|
Plural
| Nominativ |
concessandi
|
concessandae
|
concessanda
|
| Genitiv |
concessandorum
|
concessandarum
|
concessandorum
|
| Dativ |
concessandis
|
concessandis
|
concessandis
|
| Akkusativ |
concessandos
|
concessandas
|
concessanda
|
| Ablativ |
concessandis
|
concessandis
|
concessandis
|
| Vokativ |
concessandi
|
concessandae
|
concessanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessans
|
concessans
|
concessans
|
| Genitiv |
concessantis
|
concessantis
|
concessantis
|
| Dativ |
concessanti
|
concessanti
|
concessanti
|
| Akkusativ |
concessantem
|
concessantem
|
concessans
|
| Ablativ |
concessanti concessante
|
concessanti concessante
|
concessanti concessante
|
| Vokativ |
concessans
|
concessans
|
concessans
|
Plural
| Nominativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
| Genitiv |
concessantium concessantum
|
concessantium concessantum
|
concessantium concessantum
|
| Dativ |
concessantibus
|
concessantibus
|
concessantibus
|
| Akkusativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
| Ablativ |
concessantibus
|
concessantibus
|
concessantibus
|
| Vokativ |
concessantes
|
concessantes
|
concessantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessatus
|
concessata
|
concessatum
|
| Genitiv |
concessati
|
concessatae
|
concessati
|
| Dativ |
concessato
|
concessatae
|
concessato
|
| Akkusativ |
concessatum
|
concessatam
|
concessatum
|
| Ablativ |
concessato
|
concessata
|
concessato
|
| Vokativ |
concessate
|
concessata
|
concessatum
|
Plural
| Nominativ |
concessati
|
concessatae
|
concessata
|
| Genitiv |
concessatorum
|
concessatarum
|
concessatorum
|
| Dativ |
concessatis
|
concessatis
|
concessatis
|
| Akkusativ |
concessatos
|
concessatas
|
concessata
|
| Ablativ |
concessatis
|
concessatis
|
concessatis
|
| Vokativ |
concessati
|
concessatae
|
concessata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concessaturus
|
concessatura
|
concessaturum
|
| Genitiv |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessaturi
|
| Dativ |
concessaturo
|
concessaturae
|
concessaturo
|
| Akkusativ |
concessaturum
|
concessaturam
|
concessaturum
|
| Ablativ |
concessaturo
|
concessatura
|
concessaturo
|
| Vokativ |
concessature
|
concessatura
|
concessaturum
|
Plural
| Nominativ |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessatura
|
| Genitiv |
concessaturorum
|
concessaturarum
|
concessaturorum
|
| Dativ |
concessaturis
|
concessaturis
|
concessaturis
|
| Akkusativ |
concessaturos
|
concessaturas
|
concessatura
|
| Ablativ |
concessaturis
|
concessaturis
|
concessaturis
|
| Vokativ |
concessaturi
|
concessaturae
|
concessatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concessatum
|
concessatu
|