Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von concedere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort concessus auch noch Formen von: concessus (Nomen) | concessus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concedere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | abtreten (abziehen) aufgeben ausziehen beiseite treten das Feld räumen davongehen entweichen erlauben gehen gewähren hintreten nachsehen sich unterwerfen überlassen verzeihen weggehen zugestehen zulassen |
| concessus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von abtreten (abziehen) |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
|
| 2. Person Singular | concedis |
|
| 3. Person Singular | concedit |
|
| 1. Person Plural | concedimus |
|
| 2. Person Plural | conceditis |
|
| 3. Person Plural | concedunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedas |
|
| 3. Person Singular | concedat |
|
| 1. Person Plural | concedamus |
|
| 2. Person Plural | concedatis |
|
| 3. Person Plural | concedant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
|
| 2. Person Singular | concedebas |
|
| 3. Person Singular | concedebat |
|
| 1. Person Plural | concedebamus |
|
| 2. Person Plural | concedebatis |
|
| 3. Person Plural | concedebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
|
| 2. Person Singular | concederes |
|
| 3. Person Singular | concederet |
|
| 1. Person Plural | concederemus |
|
| 2. Person Plural | concederetis |
|
| 3. Person Plural | concederent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedes |
|
| 3. Person Singular | concedet |
|
| 1. Person Plural | concedemus |
|
| 2. Person Plural | concedetis |
|
| 3. Person Plural | concedent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
|
| 2. Person Singular | concessisti |
|
| 3. Person Singular | concessit |
|
| 1. Person Plural | concessimus |
|
| 2. Person Plural | concessistis |
|
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
|
| 2. Person Singular | concesseras |
|
| 3. Person Singular | concesserat |
|
| 1. Person Plural | concesseramus |
|
| 2. Person Plural | concesseratis |
|
| 3. Person Plural | concesserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
|
| 2. Person Singular | concessisses |
|
| 3. Person Singular | concessisset |
|
| 1. Person Plural | concessissemus |
|
| 2. Person Plural | concessissetis |
|
| 3. Person Plural | concessissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
|
| Vorzeitigkeit | concessisse |
|
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
! |
| 2. Person Plural | concedite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
|
| Genitiv | concedendi concedundi |
|
| Dativ | concedendo concedundo |
|
| Akkusativ | concedendum concedundum |
|
| Ablativ | concedendo concedundo |
|
| Vokativ | concedende concedunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gebe auf |
| 2. Person Singular | concedis |
du gibst auf |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es gibt auf |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir geben auf |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr gebt auf |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie geben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde aufgegeben |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst aufgegeben |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird aufgegeben |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden aufgegeben |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet aufgegeben |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden aufgegeben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gebe auf |
| 2. Person Singular | concedas |
du gebest auf |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gebe auf |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir geben auf |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gebet auf |
| 3. Person Plural | concedant |
sie geben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde aufgegeben |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde aufgegeben |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden aufgegeben |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden aufgegeben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich gab auf |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gabst auf |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es gab auf |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gaben auf |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gabt auf |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gaben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde aufgegeben |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde aufgegeben |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden aufgegeben |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden aufgegeben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich gäbe auf |
| 2. Person Singular | concederes |
du gäbest auf |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es gäbe auf |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gäben auf |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr gäbet auf |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gäben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde aufgegeben |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde aufgegeben |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden aufgegeben |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden aufgegeben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde aufgeben |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst aufgeben |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird aufgeben |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden aufgeben |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet aufgeben |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden aufgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde aufgegeben werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst aufgegeben werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird aufgegeben werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden aufgegeben werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet aufgegeben werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden aufgegeben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe aufgegeben |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast aufgegeben |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat aufgegeben |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben aufgegeben |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt aufgegeben |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben aufgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin aufgegeben worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist aufgegeben worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist aufgegeben worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind aufgegeben worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid aufgegeben worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind aufgegeben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe aufgegeben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe aufgegeben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben aufgegeben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben aufgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei aufgegeben worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest aufgegeben worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei aufgegeben worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien aufgegeben worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet aufgegeben worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien aufgegeben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte aufgegeben |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte aufgegeben |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten aufgegeben |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten aufgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war aufgegeben worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst aufgegeben worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war aufgegeben worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren aufgegeben worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart aufgegeben worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren aufgegeben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte aufgegeben |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest aufgegeben |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte aufgegeben |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten aufgegeben |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet aufgegeben |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten aufgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre aufgegeben worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest aufgegeben worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre aufgegeben worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären aufgegeben worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret aufgegeben worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären aufgegeben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde aufgegeben haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst aufgegeben haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird aufgegeben haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden aufgegeben haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet aufgegeben haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden aufgegeben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde aufgegeben worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst aufgegeben worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird aufgegeben worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden aufgegeben worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet aufgegeben worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden aufgegeben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
aufgeben |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
aufgegeben haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
aufgeben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
aufgegeben werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
aufgegeben worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig aufgegeben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gib auf! |
| 2. Person Plural | concedite |
gebt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Aufgeben |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Aufgebens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Aufgeben |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Aufgeben |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Aufgeben |
| Vokativ | concedende concedunde |
Aufgeben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich ziehe aus |
| 2. Person Singular | concedis |
du ziehst aus |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es zieht aus |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir ziehen aus |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr zieht aus |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie ziehen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde ausgezogen |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst ausgezogen |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird ausgezogen |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden ausgezogen |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet ausgezogen |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden ausgezogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich ziehe aus |
| 2. Person Singular | concedas |
du ziehest aus |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es ziehe aus |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir ziehen aus |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr ziehet aus |
| 3. Person Plural | concedant |
sie ziehen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde ausgezogen |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde ausgezogen |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden ausgezogen |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden ausgezogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich zog aus |
| 2. Person Singular | concedebas |
du zogst aus |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es zog aus |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir zogen aus |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr zogt aus |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie zogen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde ausgezogen |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde ausgezogen |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden ausgezogen |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden ausgezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich zöge aus |
| 2. Person Singular | concederes |
du zögest aus |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es zöge aus |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir zögen aus |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr zöget aus |
| 3. Person Plural | concederent |
sie zögen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde ausgezogen |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde ausgezogen |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden ausgezogen |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden ausgezogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde ausziehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst ausziehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird ausziehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden ausziehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet ausziehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden ausziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde ausgezogen werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst ausgezogen werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird ausgezogen werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden ausgezogen werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet ausgezogen werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden ausgezogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe ausgezogen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast ausgezogen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat ausgezogen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben ausgezogen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt ausgezogen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben ausgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin ausgezogen worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist ausgezogen worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist ausgezogen worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind ausgezogen worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid ausgezogen worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind ausgezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe ausgezogen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe ausgezogen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben ausgezogen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben ausgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei ausgezogen worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest ausgezogen worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei ausgezogen worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien ausgezogen worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet ausgezogen worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien ausgezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte ausgezogen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte ausgezogen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten ausgezogen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten ausgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war ausgezogen worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst ausgezogen worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war ausgezogen worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren ausgezogen worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart ausgezogen worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren ausgezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte ausgezogen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest ausgezogen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte ausgezogen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten ausgezogen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet ausgezogen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten ausgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre ausgezogen worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest ausgezogen worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre ausgezogen worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären ausgezogen worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret ausgezogen worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären ausgezogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde ausgezogen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst ausgezogen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird ausgezogen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden ausgezogen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet ausgezogen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden ausgezogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde ausgezogen worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst ausgezogen worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird ausgezogen worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden ausgezogen worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet ausgezogen worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden ausgezogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
ausziehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
ausgezogen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
ausziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
ausgezogen werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
ausgezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig ausgezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
ziehe aus; zieh aus! |
| 2. Person Plural | concedite |
zieht aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Ausziehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Ausziehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Ausziehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Ausziehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Ausziehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Ausziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
|
| 2. Person Singular | concedis |
|
| 3. Person Singular | concedit |
|
| 1. Person Plural | concedimus |
|
| 2. Person Plural | conceditis |
|
| 3. Person Plural | concedunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedas |
|
| 3. Person Singular | concedat |
|
| 1. Person Plural | concedamus |
|
| 2. Person Plural | concedatis |
|
| 3. Person Plural | concedant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
|
| 2. Person Singular | concedebas |
|
| 3. Person Singular | concedebat |
|
| 1. Person Plural | concedebamus |
|
| 2. Person Plural | concedebatis |
|
| 3. Person Plural | concedebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
|
| 2. Person Singular | concederes |
|
| 3. Person Singular | concederet |
|
| 1. Person Plural | concederemus |
|
| 2. Person Plural | concederetis |
|
| 3. Person Plural | concederent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedes |
|
| 3. Person Singular | concedet |
|
| 1. Person Plural | concedemus |
|
| 2. Person Plural | concedetis |
|
| 3. Person Plural | concedent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
|
| 2. Person Singular | concessisti |
|
| 3. Person Singular | concessit |
|
| 1. Person Plural | concessimus |
|
| 2. Person Plural | concessistis |
|
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
|
| 2. Person Singular | concesseras |
|
| 3. Person Singular | concesserat |
|
| 1. Person Plural | concesseramus |
|
| 2. Person Plural | concesseratis |
|
| 3. Person Plural | concesserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
|
| 2. Person Singular | concessisses |
|
| 3. Person Singular | concessisset |
|
| 1. Person Plural | concessissemus |
|
| 2. Person Plural | concessissetis |
|
| 3. Person Plural | concessissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
|
| Vorzeitigkeit | concessisse |
|
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
! |
| 2. Person Plural | concedite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
|
| Genitiv | concedendi concedundi |
|
| Dativ | concedendo concedundo |
|
| Akkusativ | concedendum concedundum |
|
| Ablativ | concedendo concedundo |
|
| Vokativ | concedende concedunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
|
| 2. Person Singular | concedis |
|
| 3. Person Singular | concedit |
|
| 1. Person Plural | concedimus |
|
| 2. Person Plural | conceditis |
|
| 3. Person Plural | concedunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedas |
|
| 3. Person Singular | concedat |
|
| 1. Person Plural | concedamus |
|
| 2. Person Plural | concedatis |
|
| 3. Person Plural | concedant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
|
| 2. Person Singular | concedebas |
|
| 3. Person Singular | concedebat |
|
| 1. Person Plural | concedebamus |
|
| 2. Person Plural | concedebatis |
|
| 3. Person Plural | concedebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
|
| 2. Person Singular | concederes |
|
| 3. Person Singular | concederet |
|
| 1. Person Plural | concederemus |
|
| 2. Person Plural | concederetis |
|
| 3. Person Plural | concederent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
|
| 2. Person Singular | concedes |
|
| 3. Person Singular | concedet |
|
| 1. Person Plural | concedemus |
|
| 2. Person Plural | concedetis |
|
| 3. Person Plural | concedent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
|
| 2. Person Singular | concessisti |
|
| 3. Person Singular | concessit |
|
| 1. Person Plural | concessimus |
|
| 2. Person Plural | concessistis |
|
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
|
| 2. Person Singular | concesseras |
|
| 3. Person Singular | concesserat |
|
| 1. Person Plural | concesseramus |
|
| 2. Person Plural | concesseratis |
|
| 3. Person Plural | concesserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
|
| 2. Person Singular | concessisses |
|
| 3. Person Singular | concessisset |
|
| 1. Person Plural | concessissemus |
|
| 2. Person Plural | concessissetis |
|
| 3. Person Plural | concessissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
|
| 2. Person Singular | concesseris |
|
| 3. Person Singular | concesserit |
|
| 1. Person Plural | concesserimus |
|
| 2. Person Plural | concesseritis |
|
| 3. Person Plural | concesserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
|
| Vorzeitigkeit | concessisse |
|
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
! |
| 2. Person Plural | concedite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
|
| Genitiv | concedendi concedundi |
|
| Dativ | concedendo concedundo |
|
| Akkusativ | concedendum concedundum |
|
| Ablativ | concedendo concedundo |
|
| Vokativ | concedende concedunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gehe davon |
| 2. Person Singular | concedis |
du gehst davon |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es geht davon |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir gehen davon |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr geht davon |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie gehen davon |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gehe davon |
| 2. Person Singular | concedas |
du gehest davon |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gehe davon |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir gehen davon |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gehet davon |
| 3. Person Plural | concedant |
sie gehen davon |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich ging davon |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gingst davon |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es ging davon |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gingen davon |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gingt davon |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gingen davon |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich ginge davon |
| 2. Person Singular | concederes |
du gingest davon |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es ginge davon |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gingen davon |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr ginget davon |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gingen davon |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde davongehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst davongehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird davongehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden davongehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet davongehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden davongehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich bin davongegangen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du bist davongegangen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es ist davongegangen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir sind davongegangen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr seid davongegangen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie sind davongegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich sei davongegangen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du seiest davongegangen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es sei davongegangen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir seien davongegangen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr seiet davongegangen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie seien davongegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich war davongegangen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du warst davongegangen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es war davongegangen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir waren davongegangen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr wart davongegangen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie waren davongegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich wäre davongegangen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du wärest davongegangen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es wäre davongegangen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir wären davongegangen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr wäret davongegangen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie wären davongegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde davongegangen sein |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst davongegangen sein |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird davongegangen sein |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden davongegangen sein |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet davongegangen sein |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden davongegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
davongehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
davongegangen sein |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
davongehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gehe davon; geh davon! |
| 2. Person Plural | concedite |
geht davon! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Davongehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Davongehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Davongehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Davongehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Davongehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Davongehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich entweiche |
| 2. Person Singular | concedis |
du entweichst |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es entweicht |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir entweichen |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr entweicht |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie entweichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich entweiche |
| 2. Person Singular | concedas |
du entweichest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es entweiche |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir entweichen |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr entweichet |
| 3. Person Plural | concedant |
sie entweichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich entwich |
| 2. Person Singular | concedebas |
du entwichst |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es entwich |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir entwichen |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr entwicht |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich entwiche |
| 2. Person Singular | concederes |
du entwichest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es entwiche |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir entwichen |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr entwichet |
| 3. Person Plural | concederent |
sie entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde entweichen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst entweichen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird entweichen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden entweichen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet entweichen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden entweichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich bin entwichen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du bist entwichen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es ist entwichen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir sind entwichen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr seid entwichen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie sind entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich sei entwichen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du seiest entwichen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es sei entwichen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir seien entwichen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr seiet entwichen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie seien entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich war entwichen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du warst entwichen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es war entwichen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir waren entwichen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr wart entwichen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie waren entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich wäre entwichen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du wärest entwichen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es wäre entwichen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir wären entwichen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr wäret entwichen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie wären entwichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde entwichen sein |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst entwichen sein |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird entwichen sein |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden entwichen sein |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet entwichen sein |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden entwichen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
entweichen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
entwichen sein |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
entweichen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
entweiche; entweich! |
| 2. Person Plural | concedite |
entweicht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Entweichen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Entweichens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Entweichen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Entweichen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Entweichen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Entweichen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich erlaube |
| 2. Person Singular | concedis |
du erlaubst |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es erlaubt |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir erlauben |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr erlaubt |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde erlaubt |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst erlaubt |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird erlaubt |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden erlaubt |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet erlaubt |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden erlaubt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich erlaube |
| 2. Person Singular | concedas |
du erlaubest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es erlaube |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir erlauben |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr erlaubet |
| 3. Person Plural | concedant |
sie erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde erlaubt |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest erlaubt |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde erlaubt |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden erlaubt |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet erlaubt |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden erlaubt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich erlaubte |
| 2. Person Singular | concedebas |
du erlaubtest |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es erlaubte |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir erlaubten |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr erlaubtet |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie erlaubten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde erlaubt |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest erlaubt |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde erlaubt |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden erlaubt |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet erlaubt |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden erlaubt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich erlaubte |
| 2. Person Singular | concederes |
du erlaubtest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es erlaubte |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir erlaubten |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr erlaubtet |
| 3. Person Plural | concederent |
sie erlaubten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde erlaubt |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest erlaubt |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde erlaubt |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden erlaubt |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet erlaubt |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden erlaubt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde erlauben |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst erlauben |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird erlauben |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden erlauben |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet erlauben |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde erlaubt werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst erlaubt werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird erlaubt werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden erlaubt werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet erlaubt werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden erlaubt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe erlaubt |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast erlaubt |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat erlaubt |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben erlaubt |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt erlaubt |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin erlaubt worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist erlaubt worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist erlaubt worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind erlaubt worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid erlaubt worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind erlaubt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe erlaubt |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest erlaubt |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe erlaubt |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben erlaubt |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet erlaubt |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei erlaubt worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest erlaubt worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei erlaubt worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien erlaubt worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet erlaubt worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien erlaubt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte erlaubt |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest erlaubt |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte erlaubt |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten erlaubt |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet erlaubt |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war erlaubt worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst erlaubt worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war erlaubt worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren erlaubt worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart erlaubt worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren erlaubt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte erlaubt |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest erlaubt |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte erlaubt |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten erlaubt |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet erlaubt |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre erlaubt worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest erlaubt worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre erlaubt worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären erlaubt worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret erlaubt worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären erlaubt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde erlaubt haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst erlaubt haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird erlaubt haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden erlaubt haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet erlaubt haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden erlaubt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde erlaubt worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst erlaubt worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird erlaubt worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden erlaubt worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet erlaubt worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden erlaubt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
erlauben |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
erlaubt haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
erlauben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
erlaubt werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
erlaubt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig erlaubt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
erlaube; erlaub! |
| 2. Person Plural | concedite |
erlaubt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Erlauben |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Erlaubens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Erlauben |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Erlauben |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Erlauben |
| Vokativ | concedende concedunde |
Erlauben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gehe |
| 2. Person Singular | concedis |
du gehst |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es geht |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir gehen |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr geht |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie gehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gehe |
| 2. Person Singular | concedas |
du gehest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gehe |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir gehen |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gehet |
| 3. Person Plural | concedant |
sie gehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich ging |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gingst |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es ging |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gingen |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gingt |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich ginge |
| 2. Person Singular | concederes |
du gingest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es ginge |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gingen |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr ginget |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde gehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst gehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird gehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden gehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet gehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden gehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich bin gegangen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du bist gegangen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es ist gegangen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir sind gegangen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr seid gegangen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie sind gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich sei gegangen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du seiest gegangen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es sei gegangen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir seien gegangen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr seiet gegangen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie seien gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich war gegangen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du warst gegangen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es war gegangen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir waren gegangen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr wart gegangen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie waren gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich wäre gegangen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du wärest gegangen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es wäre gegangen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir wären gegangen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr wäret gegangen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie wären gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde gegangen sein |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst gegangen sein |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird gegangen sein |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden gegangen sein |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet gegangen sein |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden gegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
gehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
gegangen sein |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
gehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gehe; geh! |
| 2. Person Plural | concedite |
geht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Gehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Gehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Gehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Gehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Gehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Gehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gewähre |
| 2. Person Singular | concedis |
du gewährst |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es gewährt |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir gewähren |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr gewährt |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde gewährt |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst gewährt |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird gewährt |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden gewährt |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet gewährt |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden gewährt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gewähre |
| 2. Person Singular | concedas |
du gewährest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gewähre |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir gewähren |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gewähret |
| 3. Person Plural | concedant |
sie gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde gewährt |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest gewährt |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde gewährt |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden gewährt |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet gewährt |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden gewährt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich gewährte |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gewährtest |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es gewährte |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gewährten |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gewährtet |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gewährten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde gewährt |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest gewährt |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde gewährt |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden gewährt |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet gewährt |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden gewährt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich gewährte |
| 2. Person Singular | concederes |
du gewährtest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es gewährte |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gewährten |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr gewährtet |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gewährten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde gewährt |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest gewährt |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde gewährt |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden gewährt |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet gewährt |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden gewährt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde gewähren |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst gewähren |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird gewähren |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden gewähren |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet gewähren |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde gewährt werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst gewährt werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird gewährt werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden gewährt werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet gewährt werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden gewährt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe gewährt |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast gewährt |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat gewährt |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben gewährt |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt gewährt |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin gewährt worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist gewährt worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist gewährt worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind gewährt worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid gewährt worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind gewährt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe gewährt |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest gewährt |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe gewährt |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben gewährt |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet gewährt |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei gewährt worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest gewährt worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei gewährt worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien gewährt worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet gewährt worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien gewährt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte gewährt |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest gewährt |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte gewährt |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten gewährt |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet gewährt |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war gewährt worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst gewährt worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war gewährt worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren gewährt worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart gewährt worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren gewährt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte gewährt |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest gewährt |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte gewährt |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten gewährt |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet gewährt |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre gewährt worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest gewährt worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre gewährt worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären gewährt worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret gewährt worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären gewährt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde gewährt haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst gewährt haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird gewährt haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden gewährt haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet gewährt haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden gewährt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde gewährt worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst gewährt worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird gewährt worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden gewährt worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet gewährt worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden gewährt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
gewähren |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
gewährt haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
gewähren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
gewährt werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
gewährt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig gewährt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gewähre; gewähr! |
| 2. Person Plural | concedite |
gewährt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Gewähren |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Gewährens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Gewähren |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Gewähren |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Gewähren |
| Vokativ | concedende concedunde |
Gewähren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich trete hin |
| 2. Person Singular | concedis |
du trittst hin |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es tritt hin |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir treten hin |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr tretet hin |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie treten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich trete hin |
| 2. Person Singular | concedas |
du tretest hin |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es trete hin |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir treten hin |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr tretet hin |
| 3. Person Plural | concedant |
sie treten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich trat hin |
| 2. Person Singular | concedebas |
du tratest hin |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es trat hin |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir traten hin |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr tratet hin |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie traten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich träte hin |
| 2. Person Singular | concederes |
du trätest hin |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es träte hin |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir träten hin |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr trätet hin |
| 3. Person Plural | concederent |
sie träten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde hintreten |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst hintreten |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird hintreten |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden hintreten |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet hintreten |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden hintreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich bin hingetreten |
| 2. Person Singular | concessisti |
du bist hingetreten |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es ist hingetreten |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir sind hingetreten |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr seid hingetreten |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie sind hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich sei hingetreten |
| 2. Person Singular | concesseris |
du seiest hingetreten |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es sei hingetreten |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir seien hingetreten |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr seiet hingetreten |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie seien hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich war hingetreten |
| 2. Person Singular | concesseras |
du warst hingetreten |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es war hingetreten |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir waren hingetreten |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr wart hingetreten |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie waren hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich wäre hingetreten |
| 2. Person Singular | concessisses |
du wärest hingetreten |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es wäre hingetreten |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir wären hingetreten |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr wäret hingetreten |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie wären hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde hingetreten sein |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst hingetreten sein |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird hingetreten sein |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden hingetreten sein |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet hingetreten sein |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden hingetreten sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
hintreten |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
hingetreten sein |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
hintreten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
tritt hin! |
| 2. Person Plural | concedite |
tretet hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Hintreten |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Hintretens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Hintreten |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Hintreten |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Hintreten |
| Vokativ | concedende concedunde |
Hintreten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich sehe nach |
| 2. Person Singular | concedis |
du siehst nach |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es sieht nach |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir sehen nach |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr seht nach |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie sehen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde nachgesehen |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst nachgesehen |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird nachgesehen |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden nachgesehen |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden nachgesehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich sehe nach |
| 2. Person Singular | concedas |
du sehest nach |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es sehe nach |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir sehen nach |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr sehet nach |
| 3. Person Plural | concedant |
sie sehen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde nachgesehen |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde nachgesehen |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden nachgesehen |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden nachgesehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich sah nach |
| 2. Person Singular | concedebas |
du sahst nach |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es sah nach |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir sahen nach |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr saht nach |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie sahen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde nachgesehen |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde nachgesehen |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden nachgesehen |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden nachgesehen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich sähe nach |
| 2. Person Singular | concederes |
du sähest nach |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es sähe nach |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir sähen nach |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr sähet nach |
| 3. Person Plural | concederent |
sie sähen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde nachgesehen |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde nachgesehen |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden nachgesehen |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden nachgesehen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde nachsehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst nachsehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird nachsehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden nachsehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet nachsehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden nachsehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde nachgesehen werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst nachgesehen werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird nachgesehen werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden nachgesehen werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet nachgesehen werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden nachgesehen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe nachgesehen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast nachgesehen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat nachgesehen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben nachgesehen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt nachgesehen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind nachgesehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe nachgesehen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe nachgesehen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben nachgesehen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien nachgesehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte nachgesehen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte nachgesehen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten nachgesehen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren nachgesehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte nachgesehen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest nachgesehen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte nachgesehen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten nachgesehen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet nachgesehen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären nachgesehen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde nachgesehen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst nachgesehen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird nachgesehen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden nachgesehen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet nachgesehen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden nachgesehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde nachgesehen worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst nachgesehen worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird nachgesehen worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden nachgesehen worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet nachgesehen worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden nachgesehen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
nachsehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
nachgesehen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
nachsehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
nachgesehen werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
nachgesehen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig nachgesehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
sieh nach! |
| 2. Person Plural | concedite |
seht nach! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Nachsehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Nachsehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Nachsehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Nachsehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Nachsehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Nachsehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich unterwerfe mich |
| 2. Person Singular | concedis |
du unterwirfst dich |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es unterwirft sich |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir unterwerfen uns |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr unterwerft euch |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie unterwerfen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich unterwerfe mich |
| 2. Person Singular | concedas |
du unterwerfest dich |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es unterwerfe sich |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir unterwerfen uns |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr unterwerfet euch |
| 3. Person Plural | concedant |
sie unterwerfen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich unterwarf mich |
| 2. Person Singular | concedebas |
du unterwarfst dich |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es unterwarf sich |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir unterwarfen uns |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr unterwarft euch |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie unterwarfen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich unterwürfe mich |
| 2. Person Singular | concederes |
du unterwürfest dich |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es unterwürfe sich |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir unterwürfen uns |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr unterwürfet euch |
| 3. Person Plural | concederent |
sie unterwürfen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde mich unterwerfen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst dich unterwerfen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird sich unterwerfen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden uns unterwerfen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet euch unterwerfen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden sich unterwerfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe mich unterworfen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast dich unterworfen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat sich unterworfen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben uns unterworfen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt euch unterworfen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben sich unterworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe mich unterworfen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest dich unterworfen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe sich unterworfen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben uns unterworfen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet euch unterworfen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben sich unterworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte mich unterworfen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest dich unterworfen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte sich unterworfen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten uns unterworfen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet euch unterworfen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten sich unterworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte mich unterworfen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest dich unterworfen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte sich unterworfen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten uns unterworfen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet euch unterworfen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten sich unterworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde mich unterworfen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst dich unterworfen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird sich unterworfen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden uns unterworfen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet euch unterworfen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden sich unterworfen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
sich unterwerfen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
sich unterworfen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
sich unterwerfen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
unterwirf dich! |
| 2. Person Plural | concedite |
unterwerft euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Sich unterwerfen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Sich unterwerfens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Sich unterwerfen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Sich unterwerfen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Sich unterwerfen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Sich unterwerfen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich überlasse |
| 2. Person Singular | concedis |
du überlässt |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es überlässt |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir überlassen |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr überlasst |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde überlassen |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst überlassen |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird überlassen |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden überlassen |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet überlassen |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden überlassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich überlasse |
| 2. Person Singular | concedas |
du überlassest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es überlasse |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir überlassen |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr überlasset |
| 3. Person Plural | concedant |
sie überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde überlassen |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest überlassen |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde überlassen |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden überlassen |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet überlassen |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden überlassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich überließ |
| 2. Person Singular | concedebas |
du überließest |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es überließ |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir überließen |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr überließt |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie überließen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde überlassen |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest überlassen |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde überlassen |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden überlassen |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet überlassen |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden überlassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich überließe |
| 2. Person Singular | concederes |
du überließest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es überließe |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir überließen |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr überließet |
| 3. Person Plural | concederent |
sie überließen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde überlassen |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest überlassen |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde überlassen |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden überlassen |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet überlassen |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden überlassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde überlassen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst überlassen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird überlassen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden überlassen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet überlassen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde überlassen werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst überlassen werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird überlassen werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden überlassen werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet überlassen werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden überlassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe überlassen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast überlassen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat überlassen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben überlassen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt überlassen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin überlassen worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist überlassen worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist überlassen worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind überlassen worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid überlassen worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind überlassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe überlassen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest überlassen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe überlassen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben überlassen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet überlassen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei überlassen worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest überlassen worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei überlassen worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien überlassen worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet überlassen worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien überlassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte überlassen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest überlassen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte überlassen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten überlassen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet überlassen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war überlassen worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst überlassen worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war überlassen worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren überlassen worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart überlassen worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren überlassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte überlassen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest überlassen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte überlassen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten überlassen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet überlassen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten überlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre überlassen worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest überlassen worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre überlassen worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären überlassen worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret überlassen worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären überlassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde überlassen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst überlassen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird überlassen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden überlassen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet überlassen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden überlassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde überlassen worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst überlassen worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird überlassen worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden überlassen worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet überlassen worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden überlassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
überlassen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
überlassen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
überlassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
überlassen werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
überlassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig überlassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
überlass! |
| 2. Person Plural | concedite |
überlasst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Überlassen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Überlassens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Überlassen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Überlassen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Überlassen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Überlassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich verzeihe |
| 2. Person Singular | concedis |
du verzeihst |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es verzeiht |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir verzeihen |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr verzeiht |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie verzeihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde verziehen |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst verziehen |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird verziehen |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden verziehen |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet verziehen |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden verziehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich verzeihe |
| 2. Person Singular | concedas |
du verzeihest |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es verzeihe |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir verzeihen |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr verzeihet |
| 3. Person Plural | concedant |
sie verzeihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde verziehen |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest verziehen |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde verziehen |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden verziehen |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet verziehen |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden verziehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich verzieh |
| 2. Person Singular | concedebas |
du verziehst |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es verzieh |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir verziehen |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr verzieht |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde verziehen |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest verziehen |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde verziehen |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden verziehen |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet verziehen |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden verziehen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich verziehe |
| 2. Person Singular | concederes |
du verziehest |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es verziehe |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir verziehen |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr verziehet |
| 3. Person Plural | concederent |
sie verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde verziehen |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest verziehen |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde verziehen |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden verziehen |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet verziehen |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden verziehen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde verzeihen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst verzeihen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird verzeihen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden verzeihen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet verzeihen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden verzeihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde verziehen werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst verziehen werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird verziehen werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden verziehen werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet verziehen werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden verziehen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe verziehen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast verziehen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat verziehen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben verziehen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt verziehen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin verziehen worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist verziehen worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist verziehen worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind verziehen worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid verziehen worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind verziehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe verziehen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest verziehen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe verziehen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben verziehen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet verziehen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei verziehen worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest verziehen worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei verziehen worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien verziehen worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet verziehen worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien verziehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte verziehen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest verziehen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte verziehen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten verziehen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet verziehen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war verziehen worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst verziehen worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war verziehen worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren verziehen worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart verziehen worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren verziehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte verziehen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest verziehen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte verziehen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten verziehen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet verziehen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre verziehen worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest verziehen worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre verziehen worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären verziehen worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret verziehen worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären verziehen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde verziehen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst verziehen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird verziehen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden verziehen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet verziehen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden verziehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde verziehen worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst verziehen worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird verziehen worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden verziehen worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet verziehen worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden verziehen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
verzeihen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
verziehen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
verzeihen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
verziehen werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
verziehen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig verziehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
verzeihe; verzeih! |
| 2. Person Plural | concedite |
verzeiht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Verzeihen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Verzeihens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Verzeihen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Verzeihen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Verzeihen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Verzeihen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gehe weg |
| 2. Person Singular | concedis |
du gehst weg |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es geht weg |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir gehen weg |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr geht weg |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie gehen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | conceditur |
|
| 1. Person Plural | concedimur |
|
| 2. Person Plural | concedimini |
|
| 3. Person Plural | conceduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gehe weg |
| 2. Person Singular | concedas |
du gehest weg |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gehe weg |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir gehen weg |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gehet weg |
| 3. Person Plural | concedant |
sie gehen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
|
| 3. Person Singular | concedatur |
|
| 1. Person Plural | concedamur |
|
| 2. Person Plural | concedamini |
|
| 3. Person Plural | concedantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich ging weg |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gingst weg |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es ging weg |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gingen weg |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gingt weg |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gingen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
|
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
|
| 3. Person Singular | concedebatur |
|
| 1. Person Plural | concedebamur |
|
| 2. Person Plural | concedebamini |
|
| 3. Person Plural | concedebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich ginge weg |
| 2. Person Singular | concederes |
du gingest weg |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es ginge weg |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gingen weg |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr ginget weg |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gingen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
|
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
|
| 3. Person Singular | concederetur |
|
| 1. Person Plural | concederemur |
|
| 2. Person Plural | concederemini |
|
| 3. Person Plural | concederentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde weggehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst weggehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird weggehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden weggehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet weggehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden weggehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
|
| 2. Person Singular | concederis concedere |
|
| 3. Person Singular | concedetur |
|
| 1. Person Plural | concedemur |
|
| 2. Person Plural | concedemini |
|
| 3. Person Plural | concedentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich bin weggegangen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du bist weggegangen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es ist weggegangen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir sind weggegangen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr seid weggegangen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie sind weggegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
|
| 2. Person Singular | concessus es |
|
| 3. Person Singular | concessus est |
|
| 1. Person Plural | concessi sumus |
|
| 2. Person Plural | concessi estis |
|
| 3. Person Plural | concessi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich sei weggegangen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du seiest weggegangen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es sei weggegangen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir seien weggegangen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr seiet weggegangen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie seien weggegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
|
| 2. Person Singular | concessus sis |
|
| 3. Person Singular | concessus sit |
|
| 1. Person Plural | concessi simus |
|
| 2. Person Plural | concessi sitis |
|
| 3. Person Plural | concessi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich war weggegangen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du warst weggegangen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es war weggegangen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir waren weggegangen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr wart weggegangen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie waren weggegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
|
| 2. Person Singular | concessus eras |
|
| 3. Person Singular | concessus erat |
|
| 1. Person Plural | concessi eramus |
|
| 2. Person Plural | concessi eratis |
|
| 3. Person Plural | concessi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich wäre weggegangen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du wärest weggegangen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es wäre weggegangen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir wären weggegangen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr wäret weggegangen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie wären weggegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
|
| 2. Person Singular | concessus esses |
|
| 3. Person Singular | concessus esset |
|
| 1. Person Plural | concessi essemus |
|
| 2. Person Plural | concessi essetis |
|
| 3. Person Plural | concessi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde weggegangen sein |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst weggegangen sein |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird weggegangen sein |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden weggegangen sein |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet weggegangen sein |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden weggegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
|
| 2. Person Singular | concessus eris |
|
| 3. Person Singular | concessus erit |
|
| 1. Person Plural | concessi erimus |
|
| 2. Person Plural | concessi eritis |
|
| 3. Person Plural | concessi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
weggehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
weggegangen sein |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
weggehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
|
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gehe weg; geh weg! |
| 2. Person Plural | concedite |
geht weg! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Weggehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Weggehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Weggehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Weggehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Weggehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Weggehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich gestehe zu |
| 2. Person Singular | concedis |
du gestehst zu |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es gesteht zu |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir gestehen zu |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr gesteht zu |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie gestehen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde zugestanden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst zugestanden |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird zugestanden |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden zugestanden |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet zugestanden |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden zugestanden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich gestehe zu |
| 2. Person Singular | concedas |
du gestehest zu |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es gestehe zu |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir gestehen zu |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr gestehet zu |
| 3. Person Plural | concedant |
sie gestehen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde zugestanden |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest zugestanden |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde zugestanden |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden zugestanden |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet zugestanden |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden zugestanden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich gestand zu |
| 2. Person Singular | concedebas |
du gestandest zu |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es gestand zu |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir gestanden zu |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr gestandet zu |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie gestanden zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde zugestanden |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest zugestanden |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde zugestanden |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden zugestanden |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet zugestanden |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden zugestanden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich gestünde zu; gestände zu |
| 2. Person Singular | concederes |
du gestündest zu; geständest zu |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es gestünde zu; gestände zu |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir gestünden zu; geständen zu |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr gestündet zu; geständet zu |
| 3. Person Plural | concederent |
sie gestünden zu; geständen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde zugestanden |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest zugestanden |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde zugestanden |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden zugestanden |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet zugestanden |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden zugestanden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde zugestehen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst zugestehen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird zugestehen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden zugestehen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet zugestehen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden zugestehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde zugestanden werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst zugestanden werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird zugestanden werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden zugestanden werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet zugestanden werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden zugestanden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe zugestanden |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast zugestanden |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat zugestanden |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben zugestanden |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt zugestanden |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben zugestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin zugestanden worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist zugestanden worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist zugestanden worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind zugestanden worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid zugestanden worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind zugestanden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe zugestanden |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest zugestanden |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe zugestanden |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben zugestanden |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet zugestanden |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben zugestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei zugestanden worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest zugestanden worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei zugestanden worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien zugestanden worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet zugestanden worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien zugestanden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte zugestanden |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest zugestanden |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte zugestanden |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten zugestanden |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet zugestanden |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten zugestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war zugestanden worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst zugestanden worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war zugestanden worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren zugestanden worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart zugestanden worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren zugestanden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte zugestanden |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest zugestanden |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte zugestanden |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten zugestanden |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet zugestanden |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten zugestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre zugestanden worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest zugestanden worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre zugestanden worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären zugestanden worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret zugestanden worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären zugestanden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde zugestanden haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst zugestanden haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird zugestanden haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden zugestanden haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet zugestanden haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden zugestanden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde zugestanden worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst zugestanden worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird zugestanden worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden zugestanden worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet zugestanden worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden zugestanden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
zugestehen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
zugestanden haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
zugestehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
zugestanden werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
zugestanden worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig zugestanden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
gestehe zu; gesteh zu! |
| 2. Person Plural | concedite |
gesteht zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Zugestehen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Zugestehens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Zugestehen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Zugestehen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Zugestehen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Zugestehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedo |
ich lasse zu |
| 2. Person Singular | concedis |
du lässt zu |
| 3. Person Singular | concedit |
er/sie/es lässt zu |
| 1. Person Plural | concedimus |
wir lassen zu |
| 2. Person Plural | conceditis |
ihr lasst zu |
| 3. Person Plural | concedunt |
sie lassen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedor |
ich werde zugelassen |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst zugelassen |
| 3. Person Singular | conceditur |
er/sie/es wird zugelassen |
| 1. Person Plural | concedimur |
wir werden zugelassen |
| 2. Person Plural | concedimini |
ihr werdet zugelassen |
| 3. Person Plural | conceduntur |
sie werden zugelassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich lasse zu |
| 2. Person Singular | concedas |
du lassest zu |
| 3. Person Singular | concedat |
er/sie/es lasse zu |
| 1. Person Plural | concedamus |
wir lassen zu |
| 2. Person Plural | concedatis |
ihr lasset zu |
| 3. Person Plural | concedant |
sie lassen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde zugelassen |
| 2. Person Singular | concedaris concedare |
du werdest zugelassen |
| 3. Person Singular | concedatur |
er/sie/es werde zugelassen |
| 1. Person Plural | concedamur |
wir werden zugelassen |
| 2. Person Plural | concedamini |
ihr werdet zugelassen |
| 3. Person Plural | concedantur |
sie werden zugelassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedebam |
ich ließ zu |
| 2. Person Singular | concedebas |
du ließest zu |
| 3. Person Singular | concedebat |
er/sie/es ließ zu |
| 1. Person Plural | concedebamus |
wir ließen zu |
| 2. Person Plural | concedebatis |
ihr ließt zu |
| 3. Person Plural | concedebant |
sie ließen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedebar |
ich wurde zugelassen |
| 2. Person Singular | concedebaris concedebare |
du wurdest zugelassen |
| 3. Person Singular | concedebatur |
er/sie/es wurde zugelassen |
| 1. Person Plural | concedebamur |
wir wurden zugelassen |
| 2. Person Plural | concedebamini |
ihr wurdet zugelassen |
| 3. Person Plural | concedebantur |
sie wurden zugelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concederem |
ich ließe zu |
| 2. Person Singular | concederes |
du ließest zu |
| 3. Person Singular | concederet |
er/sie/es ließe zu |
| 1. Person Plural | concederemus |
wir ließen zu |
| 2. Person Plural | concederetis |
ihr ließet zu |
| 3. Person Plural | concederent |
sie ließen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concederer |
ich würde zugelassen |
| 2. Person Singular | concedereris concederere |
du würdest zugelassen |
| 3. Person Singular | concederetur |
er/sie/es würde zugelassen |
| 1. Person Plural | concederemur |
wir würden zugelassen |
| 2. Person Plural | concederemini |
ihr würdet zugelassen |
| 3. Person Plural | concederentur |
sie würden zugelassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concedam |
ich werde zulassen |
| 2. Person Singular | concedes |
du wirst zulassen |
| 3. Person Singular | concedet |
er/sie/es wird zulassen |
| 1. Person Plural | concedemus |
wir werden zulassen |
| 2. Person Plural | concedetis |
ihr werdet zulassen |
| 3. Person Plural | concedent |
sie werden zulassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concedar |
ich werde zugelassen werden |
| 2. Person Singular | concederis concedere |
du wirst zugelassen werden |
| 3. Person Singular | concedetur |
er/sie/es wird zugelassen werden |
| 1. Person Plural | concedemur |
wir werden zugelassen werden |
| 2. Person Plural | concedemini |
ihr werdet zugelassen werden |
| 3. Person Plural | concedentur |
sie werden zugelassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessi |
ich habe zugelassen |
| 2. Person Singular | concessisti |
du hast zugelassen |
| 3. Person Singular | concessit |
er/sie/es hat zugelassen |
| 1. Person Plural | concessimus |
wir haben zugelassen |
| 2. Person Plural | concessistis |
ihr habt zugelassen |
| 3. Person Plural | concesserunt concessere |
sie haben zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sum |
ich bin zugelassen worden |
| 2. Person Singular | concessus es |
du bist zugelassen worden |
| 3. Person Singular | concessus est |
er/sie/es ist zugelassen worden |
| 1. Person Plural | concessi sumus |
wir sind zugelassen worden |
| 2. Person Plural | concessi estis |
ihr seid zugelassen worden |
| 3. Person Plural | concessi sunt |
sie sind zugelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesserim |
ich habe zugelassen |
| 2. Person Singular | concesseris |
du habest zugelassen |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es habe zugelassen |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir haben zugelassen |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr habet zugelassen |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie haben zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus sim |
ich sei zugelassen worden |
| 2. Person Singular | concessus sis |
du seiest zugelassen worden |
| 3. Person Singular | concessus sit |
er/sie/es sei zugelassen worden |
| 1. Person Plural | concessi simus |
wir seien zugelassen worden |
| 2. Person Plural | concessi sitis |
ihr seiet zugelassen worden |
| 3. Person Plural | concessi sint |
sie seien zugelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concesseram |
ich hatte zugelassen |
| 2. Person Singular | concesseras |
du hattest zugelassen |
| 3. Person Singular | concesserat |
er/sie/es hatte zugelassen |
| 1. Person Plural | concesseramus |
wir hatten zugelassen |
| 2. Person Plural | concesseratis |
ihr hattet zugelassen |
| 3. Person Plural | concesserant |
sie hatten zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus eram |
ich war zugelassen worden |
| 2. Person Singular | concessus eras |
du warst zugelassen worden |
| 3. Person Singular | concessus erat |
er/sie/es war zugelassen worden |
| 1. Person Plural | concessi eramus |
wir waren zugelassen worden |
| 2. Person Plural | concessi eratis |
ihr wart zugelassen worden |
| 3. Person Plural | concessi erant |
sie waren zugelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessissem |
ich hätte zugelassen |
| 2. Person Singular | concessisses |
du hättest zugelassen |
| 3. Person Singular | concessisset |
er/sie/es hätte zugelassen |
| 1. Person Plural | concessissemus |
wir hätten zugelassen |
| 2. Person Plural | concessissetis |
ihr hättet zugelassen |
| 3. Person Plural | concessissent |
sie hätten zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus essem |
ich wäre zugelassen worden |
| 2. Person Singular | concessus esses |
du wärest zugelassen worden |
| 3. Person Singular | concessus esset |
er/sie/es wäre zugelassen worden |
| 1. Person Plural | concessi essemus |
wir wären zugelassen worden |
| 2. Person Plural | concessi essetis |
ihr wäret zugelassen worden |
| 3. Person Plural | concessi essent |
sie wären zugelassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concessero |
ich werde zugelassen haben |
| 2. Person Singular | concesseris |
du wirst zugelassen haben |
| 3. Person Singular | concesserit |
er/sie/es wird zugelassen haben |
| 1. Person Plural | concesserimus |
wir werden zugelassen haben |
| 2. Person Plural | concesseritis |
ihr werdet zugelassen haben |
| 3. Person Plural | concesserint |
sie werden zugelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concessus ero |
ich werde zugelassen worden sein |
| 2. Person Singular | concessus eris |
du wirst zugelassen worden sein |
| 3. Person Singular | concessus erit |
er/sie/es wird zugelassen worden sein |
| 1. Person Plural | concessi erimus |
wir werden zugelassen worden sein |
| 2. Person Plural | concessi eritis |
ihr werdet zugelassen worden sein |
| 3. Person Plural | concessi erunt |
sie werden zugelassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedere |
zulassen |
| Vorzeitigkeit | concessisse |
zugelassen haben |
| Nachzeitigkeit | concessurum esse |
zulassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concedi concedier |
zugelassen werden |
| Vorzeitigkeit | concessum esse |
zugelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concessum iri |
künftig zugelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concede |
lass zu! |
| 2. Person Plural | concedite |
lasst zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concedito |
| 3. Person Singular | concedito |
| 2. Person Plural | conceditote |
| 3. Person Plural | concedunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concedere |
das Zulassen |
| Genitiv | concedendi concedundi |
des Zulassens |
| Dativ | concedendo concedundo |
dem Zulassen |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
das Zulassen |
| Ablativ | concedendo concedundo |
durch das Zulassen |
| Vokativ | concedende concedunde |
Zulassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedendus concedundus |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
| Genitiv | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedendi concedundi |
| Dativ | concedendo concedundo |
concedendae concedundae |
concedendo concedundo |
| Akkusativ | concedendum concedundum |
concedendam concedundam |
concedendum concedundum |
| Ablativ | concedendo concedundo |
concedenda concedunda |
concedendo concedundo |
| Vokativ | concedende concedunde |
concedenda concedunda |
concedendum concedundum |
Plural
| Nominativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
| Genitiv | concedendorum concedundorum |
concedendarum concedundarum |
concedendorum concedundorum |
| Dativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Akkusativ | concedendos concedundos |
concedendas concedundas |
concedenda concedunda |
| Ablativ | concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
concedendis concedundis |
| Vokativ | concedendi concedundi |
concedendae concedundae |
concedenda concedunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concedens |
concedens |
concedens |
| Genitiv | concedentis |
concedentis |
concedentis |
| Dativ | concedenti |
concedenti |
concedenti |
| Akkusativ | concedentem |
concedentem |
concedens |
| Ablativ | concedenti concedente |
concedenti concedente |
concedenti concedente |
| Vokativ | concedens |
concedens |
concedens |
Plural
| Nominativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Genitiv | concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
concedentium concedentum |
| Dativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Akkusativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
| Ablativ | concedentibus |
concedentibus |
concedentibus |
| Vokativ | concedentes |
concedentes |
concedentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessus |
concessa |
concessum |
| Genitiv | concessi |
concessae |
concessi |
| Dativ | concesso |
concessae |
concesso |
| Akkusativ | concessum |
concessam |
concessum |
| Ablativ | concesso |
concessa |
concesso |
| Vokativ | concesse |
concessa |
concessum |
Plural
| Nominativ | concessi |
concessae |
concessa |
| Genitiv | concessorum |
concessarum |
concessorum |
| Dativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Akkusativ | concessos |
concessas |
concessa |
| Ablativ | concessis |
concessis |
concessis |
| Vokativ | concessi |
concessae |
concessa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concessurus |
concessura |
concessurum |
| Genitiv | concessuri |
concessurae |
concessuri |
| Dativ | concessuro |
concessurae |
concessuro |
| Akkusativ | concessurum |
concessuram |
concessurum |
| Ablativ | concessuro |
concessura |
concessuro |
| Vokativ | concessure |
concessura |
concessurum |
Plural
| Nominativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
| Genitiv | concessurorum |
concessurarum |
concessurorum |
| Dativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Akkusativ | concessuros |
concessuras |
concessura |
| Ablativ | concessuris |
concessuris |
concessuris |
| Vokativ | concessuri |
concessurae |
concessura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concessum |
concessu |