Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concidere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | abfallen abschneiden den Mut verlieren den Prozess verlieren erschlagen/geopfert werden nachlassen niederfallen niederhauen ohnmächtig werden ruinieren scheitern schlagen tot/als Opfer zu Boden sinken töten umkommen verfallen vernichten zerhacken zerhauen zerteilen zusammenbrechen |
| concidere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst abgeschnitten werden du wirst niedergehaut werden du wirst ruiniert werden du wirst geschlagen werden du wirst getötet werden du wirst vernichtet werden du wirst zerhackt werden du wirst zerhauen werden du wirst zerteilt werden |
| concidere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst abgeschnitten du wirst niedergehaut du wirst ruiniert du wirst geschlagen du wirst getötet du wirst vernichtet du wirst zerhackt du wirst zerhauen du wirst zerteilt |
| concidere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | falle ab; fall ab schneide ab lass nach falle nieder; fall nieder haue nieder; hau nieder ruiniere; ruinier scheitere schlag schlage dich; schlag dich töte komme um; komm um verfalle; verfall vernichte zerhacke; zerhack zerhaue; zerhau zerteile; zerteil brich zusammen |
| concidere | Verb | konsonantische Konjugation | 3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv | sie sind abgefallen sie haben abgeschnitten sie haben nachgelassen sie sind niedergefallen sie haben niedergehaut sie haben ruiniert sie sind gescheitert sie haben geschlagen sie haben sich geschlagen sie haben getötet sie sind umgekommen sie sind verfallen sie haben vernichtet sie haben zerhackt sie haben zerhauen sie haben zerteilt sie sind zusammengebrochen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich falle ab |
| 2. Person Singular | concidis |
du fällst ab |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es fällt ab |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir fallen ab |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr fallt ab |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie fallen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich falle ab |
| 2. Person Singular | concidas |
du fallest ab |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es falle ab |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir fallen ab |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr fallet ab |
| 3. Person Plural | concidant |
sie fallen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich fiel ab |
| 2. Person Singular | concidebas |
du fielst ab |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es fiel ab |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir fielen ab |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr fielt ab |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie fielen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich fiele ab |
| 2. Person Singular | concideres |
du fielest ab |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es fiele ab |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir fielen ab |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr fielet ab |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie fielen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde abfallen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst abfallen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird abfallen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden abfallen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet abfallen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden abfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin abgefallen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist abgefallen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist abgefallen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind abgefallen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid abgefallen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind abgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei abgefallen |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest abgefallen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei abgefallen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien abgefallen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet abgefallen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien abgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war abgefallen |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst abgefallen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war abgefallen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren abgefallen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart abgefallen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren abgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre abgefallen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest abgefallen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre abgefallen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären abgefallen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret abgefallen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären abgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde abgefallen sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst abgefallen sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird abgefallen sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden abgefallen sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet abgefallen sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden abgefallen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
abfallen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
abgefallen sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
abfallen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
falle ab; fall ab! |
| 2. Person Plural | concidite |
fallt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Abfallen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Abfallens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Abfallen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Abfallen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Abfallen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Abfallen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich schneide ab |
| 2. Person Singular | concidis |
du schneidest ab |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es schneidet ab |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir schneiden ab |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr schneidet ab |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie schneiden ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst abgeschnitten |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden abgeschnitten |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich schneide ab |
| 2. Person Singular | concidas |
du schneidest ab |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es schneide ab |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir schneiden ab |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr schneidet ab |
| 3. Person Plural | concidant |
sie schneiden ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden abgeschnitten |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich schnitt ab |
| 2. Person Singular | concidebas |
du schnittest ab |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es schnitt ab |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir schnitten ab |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr schnittet ab |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie schnitten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden abgeschnitten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich schnitte ab |
| 2. Person Singular | concideres |
du schnittest ab |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es schnitte ab |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir schnitten ab |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr schnittet ab |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie schnitten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden abgeschnitten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde abschneiden |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst abschneiden |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird abschneiden |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden abschneiden |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet abschneiden |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden abschneiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde abgeschnitten werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst abgeschnitten werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird abgeschnitten werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden abgeschnitten werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet abgeschnitten werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden abgeschnitten werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast abgeschnitten |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt abgeschnitten |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind abgeschnitten worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe abgeschnitten |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien abgeschnitten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren abgeschnitten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären abgeschnitten worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde abgeschnitten haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst abgeschnitten haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird abgeschnitten haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden abgeschnitten haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet abgeschnitten haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden abgeschnitten haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde abgeschnitten worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst abgeschnitten worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird abgeschnitten worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden abgeschnitten worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet abgeschnitten worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden abgeschnitten worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
abschneiden |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
abgeschnitten haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
abschneiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
abgeschnitten werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
abgeschnitten worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig abgeschnitten werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
schneide ab! |
| 2. Person Plural | concidite |
schneidet ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Abschneiden |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Abschneidens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Abschneiden |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Abschneiden |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Abschneiden |
| Vokativ | concidende concidunde |
Abschneiden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
|
| 2. Person Singular | concidis |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | conciditis |
|
| 3. Person Plural | concidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concidas |
|
| 3. Person Singular | concidat |
|
| 1. Person Plural | concidamus |
|
| 2. Person Plural | concidatis |
|
| 3. Person Plural | concidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
|
| 2. Person Singular | concidebas |
|
| 3. Person Singular | concidebat |
|
| 1. Person Plural | concidebamus |
|
| 2. Person Plural | concidebatis |
|
| 3. Person Plural | concidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
|
| 2. Person Singular | concideres |
|
| 3. Person Singular | concideret |
|
| 1. Person Plural | concideremus |
|
| 2. Person Plural | concideretis |
|
| 3. Person Plural | conciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concides |
|
| 3. Person Singular | concidet |
|
| 1. Person Plural | concidemus |
|
| 2. Person Plural | concidetis |
|
| 3. Person Plural | concident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
|
| 2. Person Singular | concidisti |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | concidistis |
|
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
|
| 2. Person Singular | concideras |
|
| 3. Person Singular | conciderat |
|
| 1. Person Plural | concideramus |
|
| 2. Person Plural | concideratis |
|
| 3. Person Plural | conciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
|
| 2. Person Singular | concidisses |
|
| 3. Person Singular | concidisset |
|
| 1. Person Plural | concidissemus |
|
| 2. Person Plural | concidissetis |
|
| 3. Person Plural | concidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
|
| Vorzeitigkeit | concidisse |
|
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
! |
| 2. Person Plural | concidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
|
| Genitiv | concidendi concidundi |
|
| Dativ | concidendo concidundo |
|
| Akkusativ | concidendum concidundum |
|
| Ablativ | concidendo concidundo |
|
| Vokativ | concidende concidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
|
| 2. Person Singular | concidis |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | conciditis |
|
| 3. Person Plural | concidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concidas |
|
| 3. Person Singular | concidat |
|
| 1. Person Plural | concidamus |
|
| 2. Person Plural | concidatis |
|
| 3. Person Plural | concidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
|
| 2. Person Singular | concidebas |
|
| 3. Person Singular | concidebat |
|
| 1. Person Plural | concidebamus |
|
| 2. Person Plural | concidebatis |
|
| 3. Person Plural | concidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
|
| 2. Person Singular | concideres |
|
| 3. Person Singular | concideret |
|
| 1. Person Plural | concideremus |
|
| 2. Person Plural | concideretis |
|
| 3. Person Plural | conciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concides |
|
| 3. Person Singular | concidet |
|
| 1. Person Plural | concidemus |
|
| 2. Person Plural | concidetis |
|
| 3. Person Plural | concident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
|
| 2. Person Singular | concidisti |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | concidistis |
|
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
|
| 2. Person Singular | concideras |
|
| 3. Person Singular | conciderat |
|
| 1. Person Plural | concideramus |
|
| 2. Person Plural | concideratis |
|
| 3. Person Plural | conciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
|
| 2. Person Singular | concidisses |
|
| 3. Person Singular | concidisset |
|
| 1. Person Plural | concidissemus |
|
| 2. Person Plural | concidissetis |
|
| 3. Person Plural | concidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
|
| Vorzeitigkeit | concidisse |
|
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
! |
| 2. Person Plural | concidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
|
| Genitiv | concidendi concidundi |
|
| Dativ | concidendo concidundo |
|
| Akkusativ | concidendum concidundum |
|
| Ablativ | concidendo concidundo |
|
| Vokativ | concidende concidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
|
| 2. Person Singular | concidis |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | conciditis |
|
| 3. Person Plural | concidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concidas |
|
| 3. Person Singular | concidat |
|
| 1. Person Plural | concidamus |
|
| 2. Person Plural | concidatis |
|
| 3. Person Plural | concidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
|
| 2. Person Singular | concidebas |
|
| 3. Person Singular | concidebat |
|
| 1. Person Plural | concidebamus |
|
| 2. Person Plural | concidebatis |
|
| 3. Person Plural | concidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
|
| 2. Person Singular | concideres |
|
| 3. Person Singular | concideret |
|
| 1. Person Plural | concideremus |
|
| 2. Person Plural | concideretis |
|
| 3. Person Plural | conciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concides |
|
| 3. Person Singular | concidet |
|
| 1. Person Plural | concidemus |
|
| 2. Person Plural | concidetis |
|
| 3. Person Plural | concident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
|
| 2. Person Singular | concidisti |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | concidistis |
|
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
|
| 2. Person Singular | concideras |
|
| 3. Person Singular | conciderat |
|
| 1. Person Plural | concideramus |
|
| 2. Person Plural | concideratis |
|
| 3. Person Plural | conciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
|
| 2. Person Singular | concidisses |
|
| 3. Person Singular | concidisset |
|
| 1. Person Plural | concidissemus |
|
| 2. Person Plural | concidissetis |
|
| 3. Person Plural | concidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
|
| Vorzeitigkeit | concidisse |
|
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
! |
| 2. Person Plural | concidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
|
| Genitiv | concidendi concidundi |
|
| Dativ | concidendo concidundo |
|
| Akkusativ | concidendum concidundum |
|
| Ablativ | concidendo concidundo |
|
| Vokativ | concidende concidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich lasse nach |
| 2. Person Singular | concidis |
du lässt nach |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es lässt nach |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir lassen nach |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr lasst nach |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie lassen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich lasse nach |
| 2. Person Singular | concidas |
du lassest nach |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es lasse nach |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir lassen nach |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr lasset nach |
| 3. Person Plural | concidant |
sie lassen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich ließ nach |
| 2. Person Singular | concidebas |
du ließest nach |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es ließ nach |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir ließen nach |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr ließt nach |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie ließen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich ließe nach |
| 2. Person Singular | concideres |
du ließest nach |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es ließe nach |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir ließen nach |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr ließet nach |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie ließen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde nachlassen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst nachlassen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird nachlassen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden nachlassen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet nachlassen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden nachlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe nachgelassen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast nachgelassen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat nachgelassen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben nachgelassen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt nachgelassen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe nachgelassen |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest nachgelassen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe nachgelassen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben nachgelassen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet nachgelassen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte nachgelassen |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest nachgelassen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte nachgelassen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten nachgelassen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet nachgelassen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte nachgelassen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest nachgelassen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte nachgelassen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten nachgelassen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet nachgelassen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde nachgelassen haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst nachgelassen haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird nachgelassen haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden nachgelassen haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet nachgelassen haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden nachgelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
nachlassen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
nachgelassen haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
nachlassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
lass nach! |
| 2. Person Plural | concidite |
lasst nach! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Nachlassen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Nachlassens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Nachlassen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Nachlassen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Nachlassen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Nachlassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich falle nieder |
| 2. Person Singular | concidis |
du fällst nieder |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es fällt nieder |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir fallen nieder |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr fallt nieder |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie fallen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich falle nieder |
| 2. Person Singular | concidas |
du fallest nieder |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es falle nieder |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir fallen nieder |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr fallet nieder |
| 3. Person Plural | concidant |
sie fallen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich fiel nieder |
| 2. Person Singular | concidebas |
du fielst nieder |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es fiel nieder |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir fielen nieder |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr fielt nieder |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie fielen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich fiele nieder |
| 2. Person Singular | concideres |
du fielest nieder |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es fiele nieder |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir fielen nieder |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr fielet nieder |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie fielen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde niederfallen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst niederfallen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird niederfallen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden niederfallen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet niederfallen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden niederfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin niedergefallen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist niedergefallen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist niedergefallen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind niedergefallen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid niedergefallen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind niedergefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei niedergefallen |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest niedergefallen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei niedergefallen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien niedergefallen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet niedergefallen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien niedergefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war niedergefallen |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst niedergefallen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war niedergefallen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren niedergefallen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart niedergefallen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren niedergefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre niedergefallen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest niedergefallen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre niedergefallen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären niedergefallen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret niedergefallen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären niedergefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde niedergefallen sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst niedergefallen sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird niedergefallen sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden niedergefallen sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet niedergefallen sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden niedergefallen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
niederfallen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
niedergefallen sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
niederfallen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
falle nieder; fall nieder! |
| 2. Person Plural | concidite |
fallt nieder! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Niederfallen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Niederfallens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Niederfallen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Niederfallen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Niederfallen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Niederfallen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich haue nieder |
| 2. Person Singular | concidis |
du haust nieder |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es haut nieder |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir hauen nieder |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr haut nieder |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie hauen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde niedergehaut |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst niedergehaut |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird niedergehaut |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden niedergehaut |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet niedergehaut |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden niedergehaut |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich haue nieder |
| 2. Person Singular | concidas |
du hauest nieder |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es haue nieder |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir hauen nieder |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr hauet nieder |
| 3. Person Plural | concidant |
sie hauen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde niedergehaut |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest niedergehaut |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde niedergehaut |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden niedergehaut |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet niedergehaut |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden niedergehaut |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich haute nieder |
| 2. Person Singular | concidebas |
du hautest nieder |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es haute nieder |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir hauten nieder |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr hautet nieder |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie hauten nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde niedergehaut |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest niedergehaut |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde niedergehaut |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden niedergehaut |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet niedergehaut |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden niedergehaut |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich haute nieder |
| 2. Person Singular | concideres |
du hautest nieder |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es haute nieder |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir hauten nieder |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr hautet nieder |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie hauten nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde niedergehaut |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest niedergehaut |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde niedergehaut |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden niedergehaut |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet niedergehaut |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden niedergehaut |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde niederhauen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst niederhauen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird niederhauen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden niederhauen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet niederhauen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden niederhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde niedergehaut werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst niedergehaut werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird niedergehaut werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden niedergehaut werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet niedergehaut werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden niedergehaut werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe niedergehaut |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast niedergehaut |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat niedergehaut |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben niedergehaut |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt niedergehaut |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben niedergehaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin niedergehaut worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist niedergehaut worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist niedergehaut worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind niedergehaut worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid niedergehaut worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind niedergehaut worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe niedergehaut |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest niedergehaut |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe niedergehaut |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben niedergehaut |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet niedergehaut |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben niedergehaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei niedergehaut worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest niedergehaut worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei niedergehaut worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien niedergehaut worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet niedergehaut worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien niedergehaut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte niedergehaut |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest niedergehaut |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte niedergehaut |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten niedergehaut |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet niedergehaut |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten niedergehaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war niedergehaut worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst niedergehaut worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war niedergehaut worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren niedergehaut worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart niedergehaut worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren niedergehaut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte niedergehaut |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest niedergehaut |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte niedergehaut |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten niedergehaut |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet niedergehaut |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten niedergehaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre niedergehaut worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest niedergehaut worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre niedergehaut worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären niedergehaut worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret niedergehaut worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären niedergehaut worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde niedergehaut haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst niedergehaut haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird niedergehaut haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden niedergehaut haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet niedergehaut haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden niedergehaut haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde niedergehaut worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst niedergehaut worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird niedergehaut worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden niedergehaut worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet niedergehaut worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden niedergehaut worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
niederhauen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
niedergehaut haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
niederhauen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
niedergehaut werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
niedergehaut worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig niedergehaut werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
haue nieder; hau nieder! |
| 2. Person Plural | concidite |
haut nieder! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Niederhauen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Niederhauens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Niederhauen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Niederhauen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Niederhauen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Niederhauen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
|
| 2. Person Singular | concidis |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | conciditis |
|
| 3. Person Plural | concidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concidas |
|
| 3. Person Singular | concidat |
|
| 1. Person Plural | concidamus |
|
| 2. Person Plural | concidatis |
|
| 3. Person Plural | concidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
|
| 2. Person Singular | concidebas |
|
| 3. Person Singular | concidebat |
|
| 1. Person Plural | concidebamus |
|
| 2. Person Plural | concidebatis |
|
| 3. Person Plural | concidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
|
| 2. Person Singular | concideres |
|
| 3. Person Singular | concideret |
|
| 1. Person Plural | concideremus |
|
| 2. Person Plural | concideretis |
|
| 3. Person Plural | conciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concides |
|
| 3. Person Singular | concidet |
|
| 1. Person Plural | concidemus |
|
| 2. Person Plural | concidetis |
|
| 3. Person Plural | concident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
|
| 2. Person Singular | concidisti |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | concidistis |
|
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
|
| 2. Person Singular | concideras |
|
| 3. Person Singular | conciderat |
|
| 1. Person Plural | concideramus |
|
| 2. Person Plural | concideratis |
|
| 3. Person Plural | conciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
|
| 2. Person Singular | concidisses |
|
| 3. Person Singular | concidisset |
|
| 1. Person Plural | concidissemus |
|
| 2. Person Plural | concidissetis |
|
| 3. Person Plural | concidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
|
| Vorzeitigkeit | concidisse |
|
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
! |
| 2. Person Plural | concidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
|
| Genitiv | concidendi concidundi |
|
| Dativ | concidendo concidundo |
|
| Akkusativ | concidendum concidundum |
|
| Ablativ | concidendo concidundo |
|
| Vokativ | concidende concidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich ruiniere |
| 2. Person Singular | concidis |
du ruinierst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ruiniert |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir ruinieren |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr ruiniert |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie ruinieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde ruiniert |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst ruiniert |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird ruiniert |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden ruiniert |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet ruiniert |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden ruiniert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich ruiniere |
| 2. Person Singular | concidas |
du ruinierest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es ruiniere |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir ruinieren |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr ruinieret |
| 3. Person Plural | concidant |
sie ruinieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde ruiniert |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest ruiniert |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde ruiniert |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden ruiniert |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet ruiniert |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden ruiniert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich ruinierte |
| 2. Person Singular | concidebas |
du ruiniertest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es ruinierte |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir ruinierten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr ruiniertet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie ruinierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde ruiniert |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest ruiniert |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde ruiniert |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden ruiniert |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet ruiniert |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden ruiniert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich ruinierte |
| 2. Person Singular | concideres |
du ruiniertest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es ruinierte |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir ruinierten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr ruiniertet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie ruinierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde ruiniert |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest ruiniert |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde ruiniert |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden ruiniert |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet ruiniert |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden ruiniert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde ruinieren |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst ruinieren |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird ruinieren |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden ruinieren |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet ruinieren |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden ruinieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde ruiniert werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst ruiniert werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird ruiniert werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden ruiniert werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet ruiniert werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden ruiniert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe ruiniert |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast ruiniert |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat ruiniert |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben ruiniert |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt ruiniert |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben ruiniert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin ruiniert worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist ruiniert worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist ruiniert worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind ruiniert worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid ruiniert worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind ruiniert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe ruiniert |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest ruiniert |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe ruiniert |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben ruiniert |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet ruiniert |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben ruiniert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei ruiniert worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest ruiniert worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei ruiniert worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien ruiniert worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet ruiniert worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien ruiniert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte ruiniert |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest ruiniert |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte ruiniert |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten ruiniert |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet ruiniert |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten ruiniert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war ruiniert worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst ruiniert worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war ruiniert worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren ruiniert worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart ruiniert worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren ruiniert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte ruiniert |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest ruiniert |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte ruiniert |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten ruiniert |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet ruiniert |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten ruiniert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre ruiniert worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest ruiniert worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre ruiniert worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären ruiniert worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret ruiniert worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären ruiniert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde ruiniert haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst ruiniert haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird ruiniert haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden ruiniert haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet ruiniert haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden ruiniert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde ruiniert worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst ruiniert worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird ruiniert worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden ruiniert worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet ruiniert worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden ruiniert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
ruinieren |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
ruiniert haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
ruinieren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
ruiniert werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
ruiniert worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig ruiniert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
ruiniere; ruinier! |
| 2. Person Plural | concidite |
ruiniert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Ruinieren |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Ruinierens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Ruinieren |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Ruinieren |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Ruinieren |
| Vokativ | concidende concidunde |
Ruinieren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich scheitere |
| 2. Person Singular | concidis |
du scheiterst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es scheitert |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir scheitern |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr scheitert |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie scheitern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich scheitere |
| 2. Person Singular | concidas |
du scheiterst |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es scheitere |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir scheitern |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr scheitert |
| 3. Person Plural | concidant |
sie scheitern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich scheiterte |
| 2. Person Singular | concidebas |
du scheitertest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es scheiterte |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir scheiterten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr scheitertet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie scheiterten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich scheiterte |
| 2. Person Singular | concideres |
du scheitertest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es scheiterte |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir scheiterten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr scheitertet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie scheiterten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde scheitern |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst scheitern |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird scheitern |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden scheitern |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet scheitern |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden scheitern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin gescheitert |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist gescheitert |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist gescheitert |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind gescheitert |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid gescheitert |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind gescheitert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei gescheitert |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest gescheitert |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei gescheitert |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien gescheitert |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet gescheitert |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien gescheitert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war gescheitert |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst gescheitert |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war gescheitert |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren gescheitert |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart gescheitert |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren gescheitert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre gescheitert |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest gescheitert |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre gescheitert |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären gescheitert |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret gescheitert |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären gescheitert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde gescheitert sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst gescheitert sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird gescheitert sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden gescheitert sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet gescheitert sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden gescheitert sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
scheitern |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
gescheitert sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
scheitern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
scheitere! |
| 2. Person Plural | concidite |
scheitert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Scheitern |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Scheiternes |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Scheitern |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Scheitern |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Scheitern |
| Vokativ | concidende concidunde |
Scheitern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich schlage |
| 2. Person Singular | concidis |
du schlägst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es schlägt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir schlagen |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr schlagt |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie schlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde geschlagen |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst geschlagen |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird geschlagen |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden geschlagen |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet geschlagen |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden geschlagen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich schlage |
| 2. Person Singular | concidas |
du schlagest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es schlage |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir schlagen |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr schlaget |
| 3. Person Plural | concidant |
sie schlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde geschlagen |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest geschlagen |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde geschlagen |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden geschlagen |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet geschlagen |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden geschlagen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich schlug |
| 2. Person Singular | concidebas |
du schlugst |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es schlug |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir schlugen |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr schlugt |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie schlugen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde geschlagen |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest geschlagen |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde geschlagen |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden geschlagen |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet geschlagen |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden geschlagen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich schlüge |
| 2. Person Singular | concideres |
du schlügest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es schlüge |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir schlügen |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr schlüget |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie schlügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde geschlagen |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest geschlagen |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde geschlagen |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden geschlagen |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet geschlagen |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden geschlagen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde schlagen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst schlagen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird schlagen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden schlagen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet schlagen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden schlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde geschlagen werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst geschlagen werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird geschlagen werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden geschlagen werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet geschlagen werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden geschlagen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe geschlagen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast geschlagen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat geschlagen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben geschlagen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt geschlagen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin geschlagen worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist geschlagen worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist geschlagen worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind geschlagen worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid geschlagen worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind geschlagen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe geschlagen |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest geschlagen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe geschlagen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben geschlagen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet geschlagen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei geschlagen worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest geschlagen worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei geschlagen worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien geschlagen worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet geschlagen worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien geschlagen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte geschlagen |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest geschlagen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte geschlagen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten geschlagen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet geschlagen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war geschlagen worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst geschlagen worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war geschlagen worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren geschlagen worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart geschlagen worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren geschlagen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte geschlagen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest geschlagen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte geschlagen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten geschlagen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet geschlagen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre geschlagen worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest geschlagen worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre geschlagen worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären geschlagen worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret geschlagen worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären geschlagen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde geschlagen haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst geschlagen haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird geschlagen haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden geschlagen haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet geschlagen haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden geschlagen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde geschlagen worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst geschlagen worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird geschlagen worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden geschlagen worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet geschlagen worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden geschlagen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
schlagen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
geschlagen haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
schlagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
geschlagen werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
geschlagen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig geschlagen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
schlag! |
| 2. Person Plural | concidite |
schlagt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Schlagen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Schlagens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Schlagen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Schlagen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Schlagen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Schlagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
|
| 2. Person Singular | concidis |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | conciditis |
|
| 3. Person Plural | concidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concidas |
|
| 3. Person Singular | concidat |
|
| 1. Person Plural | concidamus |
|
| 2. Person Plural | concidatis |
|
| 3. Person Plural | concidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
|
| 2. Person Singular | concidebas |
|
| 3. Person Singular | concidebat |
|
| 1. Person Plural | concidebamus |
|
| 2. Person Plural | concidebatis |
|
| 3. Person Plural | concidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
|
| 2. Person Singular | concideres |
|
| 3. Person Singular | concideret |
|
| 1. Person Plural | concideremus |
|
| 2. Person Plural | concideretis |
|
| 3. Person Plural | conciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concides |
|
| 3. Person Singular | concidet |
|
| 1. Person Plural | concidemus |
|
| 2. Person Plural | concidetis |
|
| 3. Person Plural | concident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
|
| 2. Person Singular | concidisti |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | concidistis |
|
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
|
| 2. Person Singular | concideras |
|
| 3. Person Singular | conciderat |
|
| 1. Person Plural | concideramus |
|
| 2. Person Plural | concideratis |
|
| 3. Person Plural | conciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
|
| 2. Person Singular | concidisses |
|
| 3. Person Singular | concidisset |
|
| 1. Person Plural | concidissemus |
|
| 2. Person Plural | concidissetis |
|
| 3. Person Plural | concidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
|
| Vorzeitigkeit | concidisse |
|
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
! |
| 2. Person Plural | concidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
|
| Genitiv | concidendi concidundi |
|
| Dativ | concidendo concidundo |
|
| Akkusativ | concidendum concidundum |
|
| Ablativ | concidendo concidundo |
|
| Vokativ | concidende concidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich töte |
| 2. Person Singular | concidis |
du tötest |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es tötet |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir töten |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr tötet |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie töten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde getötet |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst getötet |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird getötet |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden getötet |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet getötet |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden getötet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich töte |
| 2. Person Singular | concidas |
du tötest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es töte |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir töten |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr tötet |
| 3. Person Plural | concidant |
sie töten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde getötet |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest getötet |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde getötet |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden getötet |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet getötet |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden getötet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich tötete |
| 2. Person Singular | concidebas |
du tötetest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es tötete |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir töteten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr tötetet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie töteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde getötet |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest getötet |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde getötet |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden getötet |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet getötet |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden getötet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich tötete |
| 2. Person Singular | concideres |
du tötetest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es tötete |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir töteten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr tötetet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie töteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde getötet |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest getötet |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde getötet |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden getötet |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet getötet |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden getötet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde töten |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst töten |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird töten |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden töten |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet töten |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden töten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde getötet werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst getötet werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird getötet werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden getötet werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet getötet werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden getötet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe getötet |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast getötet |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat getötet |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben getötet |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt getötet |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben getötet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin getötet worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist getötet worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist getötet worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind getötet worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid getötet worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind getötet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe getötet |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest getötet |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe getötet |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben getötet |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet getötet |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben getötet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei getötet worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest getötet worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei getötet worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien getötet worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet getötet worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien getötet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte getötet |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest getötet |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte getötet |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten getötet |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet getötet |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten getötet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war getötet worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst getötet worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war getötet worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren getötet worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart getötet worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren getötet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte getötet |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest getötet |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte getötet |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten getötet |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet getötet |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten getötet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre getötet worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest getötet worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre getötet worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären getötet worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret getötet worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären getötet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde getötet haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst getötet haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird getötet haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden getötet haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet getötet haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden getötet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde getötet worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst getötet worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird getötet worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden getötet worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet getötet worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden getötet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
töten |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
getötet haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
töten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
getötet werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
getötet worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig getötet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
töte! |
| 2. Person Plural | concidite |
tötet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Töten |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Tötens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Töten |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Töten |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Töten |
| Vokativ | concidende concidunde |
Töten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich komme um |
| 2. Person Singular | concidis |
du kommst um |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es kommt um |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir kommen um |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr kommt um |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie kommen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich komme um |
| 2. Person Singular | concidas |
du kommest um |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es komme um |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir kommen um |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr kommet um |
| 3. Person Plural | concidant |
sie kommen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich kam um |
| 2. Person Singular | concidebas |
du kamst um |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es kam um |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir kamen um |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr kamt um |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie kamen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich käme um |
| 2. Person Singular | concideres |
du kämest um |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es käme um |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir kämen um |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr kämet um |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie kämen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde umkommen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst umkommen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird umkommen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden umkommen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet umkommen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden umkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin umgekommen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist umgekommen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist umgekommen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind umgekommen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid umgekommen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei umgekommen |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest umgekommen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei umgekommen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien umgekommen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet umgekommen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war umgekommen |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst umgekommen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war umgekommen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren umgekommen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart umgekommen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre umgekommen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest umgekommen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre umgekommen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären umgekommen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret umgekommen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde umgekommen sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst umgekommen sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird umgekommen sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden umgekommen sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet umgekommen sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden umgekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
umkommen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
umgekommen sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
umkommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
komme um; komm um! |
| 2. Person Plural | concidite |
kommt um! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Umkommen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Umkommens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Umkommen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Umkommen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Umkommen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Umkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich verfalle |
| 2. Person Singular | concidis |
du verfällst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es verfällt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir verfallen |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr verfallt |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich verfalle |
| 2. Person Singular | concidas |
du verfallest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es verfalle |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir verfallen |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr verfallet |
| 3. Person Plural | concidant |
sie verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich verfiel |
| 2. Person Singular | concidebas |
du verfielst |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es verfiel |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir verfielen |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr verfielt |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie verfielen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich verfiele |
| 2. Person Singular | concideres |
du verfielest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es verfiele |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir verfielen |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr verfielet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie verfielen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde verfallen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst verfallen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird verfallen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden verfallen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet verfallen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin verfallen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist verfallen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist verfallen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind verfallen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid verfallen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei verfallen |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest verfallen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei verfallen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien verfallen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet verfallen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war verfallen |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst verfallen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war verfallen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren verfallen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart verfallen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre verfallen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest verfallen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre verfallen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären verfallen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret verfallen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde verfallen sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst verfallen sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird verfallen sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden verfallen sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet verfallen sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden verfallen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
verfallen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
verfallen sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
verfallen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
verfalle; verfall! |
| 2. Person Plural | concidite |
verfallt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Verfallen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Verfallens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Verfallen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Verfallen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Verfallen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Verfallen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich vernichte |
| 2. Person Singular | concidis |
du vernichtest |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es vernichtet |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir vernichten |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr vernichtet |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie vernichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde vernichtet |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst vernichtet |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird vernichtet |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden vernichtet |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet vernichtet |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden vernichtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich vernichte |
| 2. Person Singular | concidas |
du vernichtest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es vernichte |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir vernichten |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr vernichtet |
| 3. Person Plural | concidant |
sie vernichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde vernichtet |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest vernichtet |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde vernichtet |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden vernichtet |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet vernichtet |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden vernichtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich vernichtete |
| 2. Person Singular | concidebas |
du vernichtetest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es vernichtete |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir vernichteten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr vernichtetet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie vernichteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde vernichtet |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest vernichtet |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde vernichtet |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden vernichtet |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet vernichtet |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden vernichtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich vernichtete |
| 2. Person Singular | concideres |
du vernichtetest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es vernichtete |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir vernichteten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr vernichtetet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie vernichteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde vernichtet |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest vernichtet |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde vernichtet |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden vernichtet |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet vernichtet |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden vernichtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde vernichten |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst vernichten |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird vernichten |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden vernichten |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet vernichten |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden vernichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde vernichtet werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst vernichtet werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird vernichtet werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden vernichtet werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet vernichtet werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden vernichtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe vernichtet |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast vernichtet |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat vernichtet |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben vernichtet |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt vernichtet |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben vernichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin vernichtet worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist vernichtet worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist vernichtet worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind vernichtet worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid vernichtet worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind vernichtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe vernichtet |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest vernichtet |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe vernichtet |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben vernichtet |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet vernichtet |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben vernichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei vernichtet worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest vernichtet worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei vernichtet worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien vernichtet worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet vernichtet worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien vernichtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte vernichtet |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest vernichtet |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte vernichtet |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten vernichtet |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet vernichtet |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten vernichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war vernichtet worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst vernichtet worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war vernichtet worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren vernichtet worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart vernichtet worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren vernichtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte vernichtet |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest vernichtet |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte vernichtet |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten vernichtet |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet vernichtet |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten vernichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre vernichtet worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest vernichtet worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre vernichtet worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären vernichtet worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret vernichtet worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären vernichtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde vernichtet haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst vernichtet haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird vernichtet haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden vernichtet haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet vernichtet haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden vernichtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde vernichtet worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst vernichtet worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird vernichtet worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden vernichtet worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet vernichtet worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden vernichtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
vernichten |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
vernichtet haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
vernichten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
vernichtet werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
vernichtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig vernichtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
vernichte! |
| 2. Person Plural | concidite |
vernichtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Vernichten |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Vernichtens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Vernichten |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Vernichten |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Vernichten |
| Vokativ | concidende concidunde |
Vernichten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich zerhacke |
| 2. Person Singular | concidis |
du zerhackst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es zerhackt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir zerhacken |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr zerhackt |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie zerhacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde zerhackt |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerhackt |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird zerhackt |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden zerhackt |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet zerhackt |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden zerhackt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich zerhacke |
| 2. Person Singular | concidas |
du zerhackest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es zerhacke |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir zerhacken |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr zerhacket |
| 3. Person Plural | concidant |
sie zerhacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerhackt |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest zerhackt |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde zerhackt |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden zerhackt |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet zerhackt |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden zerhackt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich zerhackte |
| 2. Person Singular | concidebas |
du zerhacktest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es zerhackte |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir zerhackten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr zerhacktet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie zerhackten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde zerhackt |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest zerhackt |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde zerhackt |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden zerhackt |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet zerhackt |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden zerhackt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich zerhackte |
| 2. Person Singular | concideres |
du zerhacktest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es zerhackte |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir zerhackten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr zerhacktet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie zerhackten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde zerhackt |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest zerhackt |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde zerhackt |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden zerhackt |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet zerhackt |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden zerhackt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde zerhacken |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst zerhacken |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird zerhacken |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden zerhacken |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet zerhacken |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden zerhacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerhackt werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerhackt werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird zerhackt werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden zerhackt werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet zerhackt werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden zerhackt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe zerhackt |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast zerhackt |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat zerhackt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben zerhackt |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt zerhackt |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin zerhackt worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist zerhackt worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist zerhackt worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind zerhackt worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid zerhackt worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind zerhackt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe zerhackt |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest zerhackt |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe zerhackt |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben zerhackt |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet zerhackt |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei zerhackt worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest zerhackt worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei zerhackt worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien zerhackt worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet zerhackt worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien zerhackt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte zerhackt |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest zerhackt |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte zerhackt |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten zerhackt |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet zerhackt |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war zerhackt worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst zerhackt worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war zerhackt worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren zerhackt worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart zerhackt worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren zerhackt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte zerhackt |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest zerhackt |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte zerhackt |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten zerhackt |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet zerhackt |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre zerhackt worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest zerhackt worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre zerhackt worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären zerhackt worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret zerhackt worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären zerhackt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde zerhackt haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst zerhackt haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird zerhackt haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden zerhackt haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet zerhackt haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden zerhackt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde zerhackt worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst zerhackt worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird zerhackt worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden zerhackt worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet zerhackt worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden zerhackt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
zerhacken |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
zerhackt haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
zerhacken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
zerhackt werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
zerhackt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig zerhackt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
zerhacke; zerhack! |
| 2. Person Plural | concidite |
zerhackt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Zerhacken |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Zerhackens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Zerhacken |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Zerhacken |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Zerhacken |
| Vokativ | concidende concidunde |
Zerhacken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich zerhaue |
| 2. Person Singular | concidis |
du zerhaust |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es zerhaut |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir zerhauen |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr zerhaut |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde zerhauen |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerhauen |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird zerhauen |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden zerhauen |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet zerhauen |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden zerhauen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich zerhaue |
| 2. Person Singular | concidas |
du zerhauest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es zerhaue |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir zerhauen |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr zerhauet |
| 3. Person Plural | concidant |
sie zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerhauen |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest zerhauen |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde zerhauen |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden zerhauen |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet zerhauen |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden zerhauen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich zerhaute; zerhieb |
| 2. Person Singular | concidebas |
du zerhautest; zerhiebst |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es zerhaute; zerhieb |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir zerhauten; zerhieben |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr zerhautet; zerhiebt |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie zerhauten; zerhieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde zerhauen |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest zerhauen |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde zerhauen |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden zerhauen |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet zerhauen |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden zerhauen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich zerhaute; zerhiebe |
| 2. Person Singular | concideres |
du zerhautest; zerhiebest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es zerhaute; zerhiebe |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir zerhauten; zerhieben |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr zerhautet; zerhiebet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie zerhauten; zerhieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde zerhauen |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest zerhauen |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde zerhauen |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden zerhauen |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet zerhauen |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden zerhauen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde zerhauen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst zerhauen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird zerhauen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden zerhauen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet zerhauen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerhauen werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerhauen werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird zerhauen werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden zerhauen werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet zerhauen werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden zerhauen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe zerhauen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast zerhauen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat zerhauen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben zerhauen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt zerhauen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin zerhauen worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist zerhauen worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist zerhauen worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind zerhauen worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid zerhauen worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind zerhauen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe zerhauen |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest zerhauen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe zerhauen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben zerhauen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet zerhauen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei zerhauen worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest zerhauen worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei zerhauen worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien zerhauen worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet zerhauen worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien zerhauen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte zerhauen |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest zerhauen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte zerhauen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten zerhauen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet zerhauen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war zerhauen worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst zerhauen worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war zerhauen worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren zerhauen worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart zerhauen worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren zerhauen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte zerhauen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest zerhauen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte zerhauen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten zerhauen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet zerhauen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre zerhauen worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest zerhauen worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre zerhauen worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären zerhauen worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret zerhauen worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären zerhauen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde zerhauen haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst zerhauen haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird zerhauen haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden zerhauen haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet zerhauen haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden zerhauen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde zerhauen worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst zerhauen worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird zerhauen worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden zerhauen worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet zerhauen worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden zerhauen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
zerhauen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
zerhauen haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
zerhauen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
zerhauen werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
zerhauen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig zerhauen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
zerhaue; zerhau! |
| 2. Person Plural | concidite |
zerhaut! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Zerhauen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Zerhauens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Zerhauen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Zerhauen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Zerhauen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Zerhauen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich zerteile |
| 2. Person Singular | concidis |
du zerteilst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es zerteilt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir zerteilen |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr zerteilt |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie zerteilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde zerteilt |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerteilt |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird zerteilt |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden zerteilt |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet zerteilt |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden zerteilt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich zerteile |
| 2. Person Singular | concidas |
du zerteilest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es zerteile |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir zerteilen |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr zerteilet |
| 3. Person Plural | concidant |
sie zerteilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerteilt |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest zerteilt |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde zerteilt |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden zerteilt |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet zerteilt |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden zerteilt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich zerteilte |
| 2. Person Singular | concidebas |
du zerteiltest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es zerteilte |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir zerteilten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr zerteiltet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie zerteilten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde zerteilt |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest zerteilt |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde zerteilt |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden zerteilt |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet zerteilt |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden zerteilt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich zerteilte |
| 2. Person Singular | concideres |
du zerteiltest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es zerteilte |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir zerteilten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr zerteiltet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie zerteilten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde zerteilt |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest zerteilt |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde zerteilt |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden zerteilt |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet zerteilt |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden zerteilt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde zerteilen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst zerteilen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird zerteilen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden zerteilen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet zerteilen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden zerteilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerteilt werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerteilt werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird zerteilt werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden zerteilt werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet zerteilt werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden zerteilt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe zerteilt |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast zerteilt |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat zerteilt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben zerteilt |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt zerteilt |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben zerteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin zerteilt worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist zerteilt worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist zerteilt worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind zerteilt worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid zerteilt worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind zerteilt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe zerteilt |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest zerteilt |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe zerteilt |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben zerteilt |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet zerteilt |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben zerteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei zerteilt worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest zerteilt worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei zerteilt worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien zerteilt worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet zerteilt worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien zerteilt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte zerteilt |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest zerteilt |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte zerteilt |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten zerteilt |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet zerteilt |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten zerteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war zerteilt worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst zerteilt worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war zerteilt worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren zerteilt worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart zerteilt worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren zerteilt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte zerteilt |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest zerteilt |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte zerteilt |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten zerteilt |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet zerteilt |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten zerteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre zerteilt worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest zerteilt worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre zerteilt worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären zerteilt worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret zerteilt worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären zerteilt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde zerteilt haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst zerteilt haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird zerteilt haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden zerteilt haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet zerteilt haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden zerteilt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde zerteilt worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst zerteilt worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird zerteilt worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden zerteilt worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet zerteilt worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden zerteilt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
zerteilen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
zerteilt haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
zerteilen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
zerteilt werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
zerteilt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig zerteilt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
zerteile; zerteil! |
| 2. Person Plural | concidite |
zerteilt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Zerteilen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Zerteilens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Zerteilen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Zerteilen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Zerteilen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Zerteilen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich breche zusammen |
| 2. Person Singular | concidis |
du brichst zusammen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es bricht zusammen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir brechen zusammen |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr brecht zusammen |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie brechen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich breche zusammen |
| 2. Person Singular | concidas |
du brechest zusammen |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es breche zusammen |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir brechen zusammen |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr brechet zusammen |
| 3. Person Plural | concidant |
sie brechen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich brach zusammen |
| 2. Person Singular | concidebas |
du brachst zusammen |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es brach zusammen |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir brachen zusammen |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr bracht zusammen |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie brachen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich bräche zusammen |
| 2. Person Singular | concideres |
du brächest zusammen |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es bräche zusammen |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir brächen zusammen |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr brächet zusammen |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie brächen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde zusammenbrechen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst zusammenbrechen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird zusammenbrechen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden zusammenbrechen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet zusammenbrechen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden zusammenbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin zusammengebrochen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist zusammengebrochen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist zusammengebrochen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind zusammengebrochen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid zusammengebrochen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind zusammengebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei zusammengebrochen |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest zusammengebrochen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei zusammengebrochen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien zusammengebrochen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet zusammengebrochen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien zusammengebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war zusammengebrochen |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst zusammengebrochen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war zusammengebrochen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren zusammengebrochen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart zusammengebrochen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren zusammengebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre zusammengebrochen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest zusammengebrochen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre zusammengebrochen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären zusammengebrochen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret zusammengebrochen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären zusammengebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde zusammengebrochen sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst zusammengebrochen sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird zusammengebrochen sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden zusammengebrochen sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet zusammengebrochen sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden zusammengebrochen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
zusammenbrechen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
zusammengebrochen sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
zusammenbrechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
brich zusammen! |
| 2. Person Plural | concidite |
brecht zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Zusammenbrechen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Zusammenbrechens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Zusammenbrechen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Zusammenbrechen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Zusammenbrechen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Zusammenbrechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |