Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von concinere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort concinentia auch noch Formen von: concinentia (Nomen) | concinens (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concinere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | begleiten besingen dasselbe sagen einstimmen harmonisch singen intempestā nocte galli gallinacei concinentes krähend übereinstimmen wobei? woran? durch ad u. Akk zusammenblasen zusammensingen zusammen singen/anstimmen/rufen/klingen |
| concinentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von begleiten |
| concinentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von begleiten |
| concinentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von begleiten |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
ich begleite |
| 2. Person Singular | concinis |
du begleitest |
| 3. Person Singular | concinit |
er/sie/es begleitet |
| 1. Person Plural | concinimus |
wir begleiten |
| 2. Person Plural | concinitis |
ihr begleitet |
| 3. Person Plural | concinunt |
sie begleiten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
ich werde begleitet |
| 2. Person Singular | concineris concinere |
du wirst begleitet |
| 3. Person Singular | concinitur |
er/sie/es wird begleitet |
| 1. Person Plural | concinimur |
wir werden begleitet |
| 2. Person Plural | concinimini |
ihr werdet begleitet |
| 3. Person Plural | concinuntur |
sie werden begleitet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich begleite |
| 2. Person Singular | concinas |
du begleitest |
| 3. Person Singular | concinat |
er/sie/es begleite |
| 1. Person Plural | concinamus |
wir begleiten |
| 2. Person Plural | concinatis |
ihr begleitet |
| 3. Person Plural | concinant |
sie begleiten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
ich werde begleitet |
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
du werdest begleitet |
| 3. Person Singular | concinatur |
er/sie/es werde begleitet |
| 1. Person Plural | concinamur |
wir werden begleitet |
| 2. Person Plural | concinamini |
ihr werdet begleitet |
| 3. Person Plural | concinantur |
sie werden begleitet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
ich begleitete |
| 2. Person Singular | concinebas |
du begleitetest |
| 3. Person Singular | concinebat |
er/sie/es begleitete |
| 1. Person Plural | concinebamus |
wir begleiteten |
| 2. Person Plural | concinebatis |
ihr begleitetet |
| 3. Person Plural | concinebant |
sie begleiteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
ich wurde begleitet |
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
du wurdest begleitet |
| 3. Person Singular | concinebatur |
er/sie/es wurde begleitet |
| 1. Person Plural | concinebamur |
wir wurden begleitet |
| 2. Person Plural | concinebamini |
ihr wurdet begleitet |
| 3. Person Plural | concinebantur |
sie wurden begleitet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
ich begleitete |
| 2. Person Singular | concineres |
du begleitetest |
| 3. Person Singular | concineret |
er/sie/es begleitete |
| 1. Person Plural | concineremus |
wir begleiteten |
| 2. Person Plural | concineretis |
ihr begleitetet |
| 3. Person Plural | concinerent |
sie begleiteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
ich würde begleitet |
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
du würdest begleitet |
| 3. Person Singular | concineretur |
er/sie/es würde begleitet |
| 1. Person Plural | concineremur |
wir würden begleitet |
| 2. Person Plural | concineremini |
ihr würdet begleitet |
| 3. Person Plural | concinerentur |
sie würden begleitet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich werde begleiten |
| 2. Person Singular | concines |
du wirst begleiten |
| 3. Person Singular | concinet |
er/sie/es wird begleiten |
| 1. Person Plural | concinemus |
wir werden begleiten |
| 2. Person Plural | concinetis |
ihr werdet begleiten |
| 3. Person Plural | concinent |
sie werden begleiten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
ich werde begleitet werden |
| 2. Person Singular | concineris concinere |
du wirst begleitet werden |
| 3. Person Singular | concinetur |
er/sie/es wird begleitet werden |
| 1. Person Plural | concinemur |
wir werden begleitet werden |
| 2. Person Plural | concinemini |
ihr werdet begleitet werden |
| 3. Person Plural | concinentur |
sie werden begleitet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
ich habe begleitet |
| 2. Person Singular | concinuisti |
du hast begleitet |
| 3. Person Singular | concinuit |
er/sie/es hat begleitet |
| 1. Person Plural | concinuimus |
wir haben begleitet |
| 2. Person Plural | concinuistis |
ihr habt begleitet |
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
sie haben begleitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich bin begleitet worden | |
| 2. Person Singular | du bist begleitet worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es ist begleitet worden | |
| 1. Person Plural | wir sind begleitet worden | |
| 2. Person Plural | ihr seid begleitet worden | |
| 3. Person Plural | sie sind begleitet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
ich habe begleitet |
| 2. Person Singular | concinueris |
du habest begleitet |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es habe begleitet |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir haben begleitet |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr habet begleitet |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie haben begleitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich sei begleitet worden | |
| 2. Person Singular | du seiest begleitet worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es sei begleitet worden | |
| 1. Person Plural | wir seien begleitet worden | |
| 2. Person Plural | ihr seiet begleitet worden | |
| 3. Person Plural | sie seien begleitet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
ich hatte begleitet |
| 2. Person Singular | concinueras |
du hattest begleitet |
| 3. Person Singular | concinuerat |
er/sie/es hatte begleitet |
| 1. Person Plural | concinueramus |
wir hatten begleitet |
| 2. Person Plural | concinueratis |
ihr hattet begleitet |
| 3. Person Plural | concinuerant |
sie hatten begleitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich war begleitet worden | |
| 2. Person Singular | du warst begleitet worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es war begleitet worden | |
| 1. Person Plural | wir waren begleitet worden | |
| 2. Person Plural | ihr wart begleitet worden | |
| 3. Person Plural | sie waren begleitet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
ich hätte begleitet |
| 2. Person Singular | concinuisses |
du hättest begleitet |
| 3. Person Singular | concinuisset |
er/sie/es hätte begleitet |
| 1. Person Plural | concinuissemus |
wir hätten begleitet |
| 2. Person Plural | concinuissetis |
ihr hättet begleitet |
| 3. Person Plural | concinuissent |
sie hätten begleitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich wäre begleitet worden | |
| 2. Person Singular | du wärest begleitet worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wäre begleitet worden | |
| 1. Person Plural | wir wären begleitet worden | |
| 2. Person Plural | ihr wäret begleitet worden | |
| 3. Person Plural | sie wären begleitet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
ich werde begleitet haben |
| 2. Person Singular | concinueris |
du wirst begleitet haben |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es wird begleitet haben |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir werden begleitet haben |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr werdet begleitet haben |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie werden begleitet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich werde begleitet worden sein | |
| 2. Person Singular | du wirst begleitet worden sein | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wird begleitet worden sein | |
| 1. Person Plural | wir werden begleitet worden sein | |
| 2. Person Plural | ihr werdet begleitet worden sein | |
| 3. Person Plural | sie werden begleitet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
begleiten |
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
begleitet haben |
| Nachzeitigkeit | begleiten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
begleitet werden |
| Vorzeitigkeit | begleitet worden sein | |
| Nachzeitigkeit | künftig begleitet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
begleite! |
| 2. Person Plural | concinite |
begleitet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
das Begleiten |
| Genitiv | concinendi concinundi |
des Begleitens |
| Dativ | concinendo concinundo |
dem Begleiten |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
das Begleiten |
| Ablativ | concinendo concinundo |
durch das Begleiten |
| Vokativ | concinende concinunde |
Begleiten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
ich besinge |
| 2. Person Singular | concinis |
du besingst |
| 3. Person Singular | concinit |
er/sie/es besingt |
| 1. Person Plural | concinimus |
wir besingen |
| 2. Person Plural | concinitis |
ihr besingt |
| 3. Person Plural | concinunt |
sie besingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
ich werde besungen |
| 2. Person Singular | concineris concinere |
du wirst besungen |
| 3. Person Singular | concinitur |
er/sie/es wird besungen |
| 1. Person Plural | concinimur |
wir werden besungen |
| 2. Person Plural | concinimini |
ihr werdet besungen |
| 3. Person Plural | concinuntur |
sie werden besungen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich besinge |
| 2. Person Singular | concinas |
du besingest |
| 3. Person Singular | concinat |
er/sie/es besinge |
| 1. Person Plural | concinamus |
wir besingen |
| 2. Person Plural | concinatis |
ihr besinget |
| 3. Person Plural | concinant |
sie besingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
ich werde besungen |
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
du werdest besungen |
| 3. Person Singular | concinatur |
er/sie/es werde besungen |
| 1. Person Plural | concinamur |
wir werden besungen |
| 2. Person Plural | concinamini |
ihr werdet besungen |
| 3. Person Plural | concinantur |
sie werden besungen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
ich besang |
| 2. Person Singular | concinebas |
du besangst |
| 3. Person Singular | concinebat |
er/sie/es besang |
| 1. Person Plural | concinebamus |
wir besangen |
| 2. Person Plural | concinebatis |
ihr besangt |
| 3. Person Plural | concinebant |
sie besangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
ich wurde besungen |
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
du wurdest besungen |
| 3. Person Singular | concinebatur |
er/sie/es wurde besungen |
| 1. Person Plural | concinebamur |
wir wurden besungen |
| 2. Person Plural | concinebamini |
ihr wurdet besungen |
| 3. Person Plural | concinebantur |
sie wurden besungen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
ich besänge |
| 2. Person Singular | concineres |
du besängest |
| 3. Person Singular | concineret |
er/sie/es besänge |
| 1. Person Plural | concineremus |
wir besängen |
| 2. Person Plural | concineretis |
ihr besänget |
| 3. Person Plural | concinerent |
sie besängen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
ich würde besungen |
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
du würdest besungen |
| 3. Person Singular | concineretur |
er/sie/es würde besungen |
| 1. Person Plural | concineremur |
wir würden besungen |
| 2. Person Plural | concineremini |
ihr würdet besungen |
| 3. Person Plural | concinerentur |
sie würden besungen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich werde besingen |
| 2. Person Singular | concines |
du wirst besingen |
| 3. Person Singular | concinet |
er/sie/es wird besingen |
| 1. Person Plural | concinemus |
wir werden besingen |
| 2. Person Plural | concinetis |
ihr werdet besingen |
| 3. Person Plural | concinent |
sie werden besingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
ich werde besungen werden |
| 2. Person Singular | concineris concinere |
du wirst besungen werden |
| 3. Person Singular | concinetur |
er/sie/es wird besungen werden |
| 1. Person Plural | concinemur |
wir werden besungen werden |
| 2. Person Plural | concinemini |
ihr werdet besungen werden |
| 3. Person Plural | concinentur |
sie werden besungen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
ich habe besungen |
| 2. Person Singular | concinuisti |
du hast besungen |
| 3. Person Singular | concinuit |
er/sie/es hat besungen |
| 1. Person Plural | concinuimus |
wir haben besungen |
| 2. Person Plural | concinuistis |
ihr habt besungen |
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
sie haben besungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich bin besungen worden | |
| 2. Person Singular | du bist besungen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es ist besungen worden | |
| 1. Person Plural | wir sind besungen worden | |
| 2. Person Plural | ihr seid besungen worden | |
| 3. Person Plural | sie sind besungen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
ich habe besungen |
| 2. Person Singular | concinueris |
du habest besungen |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es habe besungen |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir haben besungen |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr habet besungen |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie haben besungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich sei besungen worden | |
| 2. Person Singular | du seiest besungen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es sei besungen worden | |
| 1. Person Plural | wir seien besungen worden | |
| 2. Person Plural | ihr seiet besungen worden | |
| 3. Person Plural | sie seien besungen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
ich hatte besungen |
| 2. Person Singular | concinueras |
du hattest besungen |
| 3. Person Singular | concinuerat |
er/sie/es hatte besungen |
| 1. Person Plural | concinueramus |
wir hatten besungen |
| 2. Person Plural | concinueratis |
ihr hattet besungen |
| 3. Person Plural | concinuerant |
sie hatten besungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich war besungen worden | |
| 2. Person Singular | du warst besungen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es war besungen worden | |
| 1. Person Plural | wir waren besungen worden | |
| 2. Person Plural | ihr wart besungen worden | |
| 3. Person Plural | sie waren besungen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
ich hätte besungen |
| 2. Person Singular | concinuisses |
du hättest besungen |
| 3. Person Singular | concinuisset |
er/sie/es hätte besungen |
| 1. Person Plural | concinuissemus |
wir hätten besungen |
| 2. Person Plural | concinuissetis |
ihr hättet besungen |
| 3. Person Plural | concinuissent |
sie hätten besungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich wäre besungen worden | |
| 2. Person Singular | du wärest besungen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wäre besungen worden | |
| 1. Person Plural | wir wären besungen worden | |
| 2. Person Plural | ihr wäret besungen worden | |
| 3. Person Plural | sie wären besungen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
ich werde besungen haben |
| 2. Person Singular | concinueris |
du wirst besungen haben |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es wird besungen haben |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir werden besungen haben |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr werdet besungen haben |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie werden besungen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich werde besungen worden sein | |
| 2. Person Singular | du wirst besungen worden sein | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wird besungen worden sein | |
| 1. Person Plural | wir werden besungen worden sein | |
| 2. Person Plural | ihr werdet besungen worden sein | |
| 3. Person Plural | sie werden besungen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
besingen |
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
besungen haben |
| Nachzeitigkeit | besingen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
besungen werden |
| Vorzeitigkeit | besungen worden sein | |
| Nachzeitigkeit | künftig besungen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
besinge; besing! |
| 2. Person Plural | concinite |
besingt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
das Besingen |
| Genitiv | concinendi concinundi |
des Besingens |
| Dativ | concinendo concinundo |
dem Besingen |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
das Besingen |
| Ablativ | concinendo concinundo |
durch das Besingen |
| Vokativ | concinende concinunde |
Besingen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
|
| 2. Person Singular | concinis |
|
| 3. Person Singular | concinit |
|
| 1. Person Plural | concinimus |
|
| 2. Person Plural | concinitis |
|
| 3. Person Plural | concinunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinitur |
|
| 1. Person Plural | concinimur |
|
| 2. Person Plural | concinimini |
|
| 3. Person Plural | concinuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concinas |
|
| 3. Person Singular | concinat |
|
| 1. Person Plural | concinamus |
|
| 2. Person Plural | concinatis |
|
| 3. Person Plural | concinant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
|
| 3. Person Singular | concinatur |
|
| 1. Person Plural | concinamur |
|
| 2. Person Plural | concinamini |
|
| 3. Person Plural | concinantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
|
| 2. Person Singular | concinebas |
|
| 3. Person Singular | concinebat |
|
| 1. Person Plural | concinebamus |
|
| 2. Person Plural | concinebatis |
|
| 3. Person Plural | concinebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
|
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
|
| 3. Person Singular | concinebatur |
|
| 1. Person Plural | concinebamur |
|
| 2. Person Plural | concinebamini |
|
| 3. Person Plural | concinebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
|
| 2. Person Singular | concineres |
|
| 3. Person Singular | concineret |
|
| 1. Person Plural | concineremus |
|
| 2. Person Plural | concineretis |
|
| 3. Person Plural | concinerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
|
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
|
| 3. Person Singular | concineretur |
|
| 1. Person Plural | concineremur |
|
| 2. Person Plural | concineremini |
|
| 3. Person Plural | concinerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concines |
|
| 3. Person Singular | concinet |
|
| 1. Person Plural | concinemus |
|
| 2. Person Plural | concinetis |
|
| 3. Person Plural | concinent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinetur |
|
| 1. Person Plural | concinemur |
|
| 2. Person Plural | concinemini |
|
| 3. Person Plural | concinentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
|
| 2. Person Singular | concinuisti |
|
| 3. Person Singular | concinuit |
|
| 1. Person Plural | concinuimus |
|
| 2. Person Plural | concinuistis |
|
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
|
| 2. Person Singular | concinueras |
|
| 3. Person Singular | concinuerat |
|
| 1. Person Plural | concinueramus |
|
| 2. Person Plural | concinueratis |
|
| 3. Person Plural | concinuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
|
| 2. Person Singular | concinuisses |
|
| 3. Person Singular | concinuisset |
|
| 1. Person Plural | concinuissemus |
|
| 2. Person Plural | concinuissetis |
|
| 3. Person Plural | concinuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
|
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
! |
| 2. Person Plural | concinite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
|
| Genitiv | concinendi concinundi |
|
| Dativ | concinendo concinundo |
|
| Akkusativ | concinendum concinundum |
|
| Ablativ | concinendo concinundo |
|
| Vokativ | concinende concinunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
ich stimme ein |
| 2. Person Singular | concinis |
du stimmst ein |
| 3. Person Singular | concinit |
er/sie/es stimmt ein |
| 1. Person Plural | concinimus |
wir stimmen ein |
| 2. Person Plural | concinitis |
ihr stimmt ein |
| 3. Person Plural | concinunt |
sie stimmen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
ich werde eingestimmt |
| 2. Person Singular | concineris concinere |
du wirst eingestimmt |
| 3. Person Singular | concinitur |
er/sie/es wird eingestimmt |
| 1. Person Plural | concinimur |
wir werden eingestimmt |
| 2. Person Plural | concinimini |
ihr werdet eingestimmt |
| 3. Person Plural | concinuntur |
sie werden eingestimmt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich stimme ein |
| 2. Person Singular | concinas |
du stimmest ein |
| 3. Person Singular | concinat |
er/sie/es stimme ein |
| 1. Person Plural | concinamus |
wir stimmen ein |
| 2. Person Plural | concinatis |
ihr stimmet ein |
| 3. Person Plural | concinant |
sie stimmen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
ich werde eingestimmt |
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
du werdest eingestimmt |
| 3. Person Singular | concinatur |
er/sie/es werde eingestimmt |
| 1. Person Plural | concinamur |
wir werden eingestimmt |
| 2. Person Plural | concinamini |
ihr werdet eingestimmt |
| 3. Person Plural | concinantur |
sie werden eingestimmt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
ich stimmte ein |
| 2. Person Singular | concinebas |
du stimmtest ein |
| 3. Person Singular | concinebat |
er/sie/es stimmte ein |
| 1. Person Plural | concinebamus |
wir stimmten ein |
| 2. Person Plural | concinebatis |
ihr stimmtet ein |
| 3. Person Plural | concinebant |
sie stimmten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
ich wurde eingestimmt |
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
du wurdest eingestimmt |
| 3. Person Singular | concinebatur |
er/sie/es wurde eingestimmt |
| 1. Person Plural | concinebamur |
wir wurden eingestimmt |
| 2. Person Plural | concinebamini |
ihr wurdet eingestimmt |
| 3. Person Plural | concinebantur |
sie wurden eingestimmt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
ich stimmte ein |
| 2. Person Singular | concineres |
du stimmtest ein |
| 3. Person Singular | concineret |
er/sie/es stimmte ein |
| 1. Person Plural | concineremus |
wir stimmten ein |
| 2. Person Plural | concineretis |
ihr stimmtet ein |
| 3. Person Plural | concinerent |
sie stimmten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
ich würde eingestimmt |
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
du würdest eingestimmt |
| 3. Person Singular | concineretur |
er/sie/es würde eingestimmt |
| 1. Person Plural | concineremur |
wir würden eingestimmt |
| 2. Person Plural | concineremini |
ihr würdet eingestimmt |
| 3. Person Plural | concinerentur |
sie würden eingestimmt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich werde einstimmen |
| 2. Person Singular | concines |
du wirst einstimmen |
| 3. Person Singular | concinet |
er/sie/es wird einstimmen |
| 1. Person Plural | concinemus |
wir werden einstimmen |
| 2. Person Plural | concinetis |
ihr werdet einstimmen |
| 3. Person Plural | concinent |
sie werden einstimmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
ich werde eingestimmt werden |
| 2. Person Singular | concineris concinere |
du wirst eingestimmt werden |
| 3. Person Singular | concinetur |
er/sie/es wird eingestimmt werden |
| 1. Person Plural | concinemur |
wir werden eingestimmt werden |
| 2. Person Plural | concinemini |
ihr werdet eingestimmt werden |
| 3. Person Plural | concinentur |
sie werden eingestimmt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
ich habe eingestimmt |
| 2. Person Singular | concinuisti |
du hast eingestimmt |
| 3. Person Singular | concinuit |
er/sie/es hat eingestimmt |
| 1. Person Plural | concinuimus |
wir haben eingestimmt |
| 2. Person Plural | concinuistis |
ihr habt eingestimmt |
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
sie haben eingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich bin eingestimmt worden | |
| 2. Person Singular | du bist eingestimmt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es ist eingestimmt worden | |
| 1. Person Plural | wir sind eingestimmt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seid eingestimmt worden | |
| 3. Person Plural | sie sind eingestimmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
ich habe eingestimmt |
| 2. Person Singular | concinueris |
du habest eingestimmt |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es habe eingestimmt |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir haben eingestimmt |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr habet eingestimmt |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie haben eingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich sei eingestimmt worden | |
| 2. Person Singular | du seiest eingestimmt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es sei eingestimmt worden | |
| 1. Person Plural | wir seien eingestimmt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seiet eingestimmt worden | |
| 3. Person Plural | sie seien eingestimmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
ich hatte eingestimmt |
| 2. Person Singular | concinueras |
du hattest eingestimmt |
| 3. Person Singular | concinuerat |
er/sie/es hatte eingestimmt |
| 1. Person Plural | concinueramus |
wir hatten eingestimmt |
| 2. Person Plural | concinueratis |
ihr hattet eingestimmt |
| 3. Person Plural | concinuerant |
sie hatten eingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich war eingestimmt worden | |
| 2. Person Singular | du warst eingestimmt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es war eingestimmt worden | |
| 1. Person Plural | wir waren eingestimmt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wart eingestimmt worden | |
| 3. Person Plural | sie waren eingestimmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
ich hätte eingestimmt |
| 2. Person Singular | concinuisses |
du hättest eingestimmt |
| 3. Person Singular | concinuisset |
er/sie/es hätte eingestimmt |
| 1. Person Plural | concinuissemus |
wir hätten eingestimmt |
| 2. Person Plural | concinuissetis |
ihr hättet eingestimmt |
| 3. Person Plural | concinuissent |
sie hätten eingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich wäre eingestimmt worden | |
| 2. Person Singular | du wärest eingestimmt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wäre eingestimmt worden | |
| 1. Person Plural | wir wären eingestimmt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wäret eingestimmt worden | |
| 3. Person Plural | sie wären eingestimmt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
ich werde eingestimmt haben |
| 2. Person Singular | concinueris |
du wirst eingestimmt haben |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es wird eingestimmt haben |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir werden eingestimmt haben |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr werdet eingestimmt haben |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie werden eingestimmt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich werde eingestimmt worden sein | |
| 2. Person Singular | du wirst eingestimmt worden sein | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wird eingestimmt worden sein | |
| 1. Person Plural | wir werden eingestimmt worden sein | |
| 2. Person Plural | ihr werdet eingestimmt worden sein | |
| 3. Person Plural | sie werden eingestimmt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
einstimmen |
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
eingestimmt haben |
| Nachzeitigkeit | einstimmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
eingestimmt werden |
| Vorzeitigkeit | eingestimmt worden sein | |
| Nachzeitigkeit | künftig eingestimmt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
stimme ein; stimm ein! |
| 2. Person Plural | concinite |
stimmt ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
das Einstimmen |
| Genitiv | concinendi concinundi |
des Einstimmens |
| Dativ | concinendo concinundo |
dem Einstimmen |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
das Einstimmen |
| Ablativ | concinendo concinundo |
durch das Einstimmen |
| Vokativ | concinende concinunde |
Einstimmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
|
| 2. Person Singular | concinis |
|
| 3. Person Singular | concinit |
|
| 1. Person Plural | concinimus |
|
| 2. Person Plural | concinitis |
|
| 3. Person Plural | concinunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinitur |
|
| 1. Person Plural | concinimur |
|
| 2. Person Plural | concinimini |
|
| 3. Person Plural | concinuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concinas |
|
| 3. Person Singular | concinat |
|
| 1. Person Plural | concinamus |
|
| 2. Person Plural | concinatis |
|
| 3. Person Plural | concinant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
|
| 3. Person Singular | concinatur |
|
| 1. Person Plural | concinamur |
|
| 2. Person Plural | concinamini |
|
| 3. Person Plural | concinantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
|
| 2. Person Singular | concinebas |
|
| 3. Person Singular | concinebat |
|
| 1. Person Plural | concinebamus |
|
| 2. Person Plural | concinebatis |
|
| 3. Person Plural | concinebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
|
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
|
| 3. Person Singular | concinebatur |
|
| 1. Person Plural | concinebamur |
|
| 2. Person Plural | concinebamini |
|
| 3. Person Plural | concinebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
|
| 2. Person Singular | concineres |
|
| 3. Person Singular | concineret |
|
| 1. Person Plural | concineremus |
|
| 2. Person Plural | concineretis |
|
| 3. Person Plural | concinerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
|
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
|
| 3. Person Singular | concineretur |
|
| 1. Person Plural | concineremur |
|
| 2. Person Plural | concineremini |
|
| 3. Person Plural | concinerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concines |
|
| 3. Person Singular | concinet |
|
| 1. Person Plural | concinemus |
|
| 2. Person Plural | concinetis |
|
| 3. Person Plural | concinent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinetur |
|
| 1. Person Plural | concinemur |
|
| 2. Person Plural | concinemini |
|
| 3. Person Plural | concinentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
|
| 2. Person Singular | concinuisti |
|
| 3. Person Singular | concinuit |
|
| 1. Person Plural | concinuimus |
|
| 2. Person Plural | concinuistis |
|
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
|
| 2. Person Singular | concinueras |
|
| 3. Person Singular | concinuerat |
|
| 1. Person Plural | concinueramus |
|
| 2. Person Plural | concinueratis |
|
| 3. Person Plural | concinuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
|
| 2. Person Singular | concinuisses |
|
| 3. Person Singular | concinuisset |
|
| 1. Person Plural | concinuissemus |
|
| 2. Person Plural | concinuissetis |
|
| 3. Person Plural | concinuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
|
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
! |
| 2. Person Plural | concinite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
|
| Genitiv | concinendi concinundi |
|
| Dativ | concinendo concinundo |
|
| Akkusativ | concinendum concinundum |
|
| Ablativ | concinendo concinundo |
|
| Vokativ | concinende concinunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
|
| 2. Person Singular | concinis |
|
| 3. Person Singular | concinit |
|
| 1. Person Plural | concinimus |
|
| 2. Person Plural | concinitis |
|
| 3. Person Plural | concinunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinitur |
|
| 1. Person Plural | concinimur |
|
| 2. Person Plural | concinimini |
|
| 3. Person Plural | concinuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concinas |
|
| 3. Person Singular | concinat |
|
| 1. Person Plural | concinamus |
|
| 2. Person Plural | concinatis |
|
| 3. Person Plural | concinant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
|
| 3. Person Singular | concinatur |
|
| 1. Person Plural | concinamur |
|
| 2. Person Plural | concinamini |
|
| 3. Person Plural | concinantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
|
| 2. Person Singular | concinebas |
|
| 3. Person Singular | concinebat |
|
| 1. Person Plural | concinebamus |
|
| 2. Person Plural | concinebatis |
|
| 3. Person Plural | concinebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
|
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
|
| 3. Person Singular | concinebatur |
|
| 1. Person Plural | concinebamur |
|
| 2. Person Plural | concinebamini |
|
| 3. Person Plural | concinebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
|
| 2. Person Singular | concineres |
|
| 3. Person Singular | concineret |
|
| 1. Person Plural | concineremus |
|
| 2. Person Plural | concineretis |
|
| 3. Person Plural | concinerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
|
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
|
| 3. Person Singular | concineretur |
|
| 1. Person Plural | concineremur |
|
| 2. Person Plural | concineremini |
|
| 3. Person Plural | concinerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concines |
|
| 3. Person Singular | concinet |
|
| 1. Person Plural | concinemus |
|
| 2. Person Plural | concinetis |
|
| 3. Person Plural | concinent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinetur |
|
| 1. Person Plural | concinemur |
|
| 2. Person Plural | concinemini |
|
| 3. Person Plural | concinentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
|
| 2. Person Singular | concinuisti |
|
| 3. Person Singular | concinuit |
|
| 1. Person Plural | concinuimus |
|
| 2. Person Plural | concinuistis |
|
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
|
| 2. Person Singular | concinueras |
|
| 3. Person Singular | concinuerat |
|
| 1. Person Plural | concinueramus |
|
| 2. Person Plural | concinueratis |
|
| 3. Person Plural | concinuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
|
| 2. Person Singular | concinuisses |
|
| 3. Person Singular | concinuisset |
|
| 1. Person Plural | concinuissemus |
|
| 2. Person Plural | concinuissetis |
|
| 3. Person Plural | concinuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
|
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
! |
| 2. Person Plural | concinite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
|
| Genitiv | concinendi concinundi |
|
| Dativ | concinendo concinundo |
|
| Akkusativ | concinendum concinundum |
|
| Ablativ | concinendo concinundo |
|
| Vokativ | concinende concinunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
|
| 2. Person Singular | concinis |
|
| 3. Person Singular | concinit |
|
| 1. Person Plural | concinimus |
|
| 2. Person Plural | concinitis |
|
| 3. Person Plural | concinunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinitur |
|
| 1. Person Plural | concinimur |
|
| 2. Person Plural | concinimini |
|
| 3. Person Plural | concinuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concinas |
|
| 3. Person Singular | concinat |
|
| 1. Person Plural | concinamus |
|
| 2. Person Plural | concinatis |
|
| 3. Person Plural | concinant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
|
| 3. Person Singular | concinatur |
|
| 1. Person Plural | concinamur |
|
| 2. Person Plural | concinamini |
|
| 3. Person Plural | concinantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
|
| 2. Person Singular | concinebas |
|
| 3. Person Singular | concinebat |
|
| 1. Person Plural | concinebamus |
|
| 2. Person Plural | concinebatis |
|
| 3. Person Plural | concinebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
|
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
|
| 3. Person Singular | concinebatur |
|
| 1. Person Plural | concinebamur |
|
| 2. Person Plural | concinebamini |
|
| 3. Person Plural | concinebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
|
| 2. Person Singular | concineres |
|
| 3. Person Singular | concineret |
|
| 1. Person Plural | concineremus |
|
| 2. Person Plural | concineretis |
|
| 3. Person Plural | concinerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
|
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
|
| 3. Person Singular | concineretur |
|
| 1. Person Plural | concineremur |
|
| 2. Person Plural | concineremini |
|
| 3. Person Plural | concinerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concines |
|
| 3. Person Singular | concinet |
|
| 1. Person Plural | concinemus |
|
| 2. Person Plural | concinetis |
|
| 3. Person Plural | concinent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinetur |
|
| 1. Person Plural | concinemur |
|
| 2. Person Plural | concinemini |
|
| 3. Person Plural | concinentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
|
| 2. Person Singular | concinuisti |
|
| 3. Person Singular | concinuit |
|
| 1. Person Plural | concinuimus |
|
| 2. Person Plural | concinuistis |
|
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
|
| 2. Person Singular | concinueras |
|
| 3. Person Singular | concinuerat |
|
| 1. Person Plural | concinueramus |
|
| 2. Person Plural | concinueratis |
|
| 3. Person Plural | concinuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
|
| 2. Person Singular | concinuisses |
|
| 3. Person Singular | concinuisset |
|
| 1. Person Plural | concinuissemus |
|
| 2. Person Plural | concinuissetis |
|
| 3. Person Plural | concinuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
|
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
! |
| 2. Person Plural | concinite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
|
| Genitiv | concinendi concinundi |
|
| Dativ | concinendo concinundo |
|
| Akkusativ | concinendum concinundum |
|
| Ablativ | concinendo concinundo |
|
| Vokativ | concinende concinunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
ich stimme überein |
| 2. Person Singular | concinis |
du stimmst überein |
| 3. Person Singular | concinit |
er/sie/es stimmt überein |
| 1. Person Plural | concinimus |
wir stimmen überein |
| 2. Person Plural | concinitis |
ihr stimmt überein |
| 3. Person Plural | concinunt |
sie stimmen überein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinitur |
|
| 1. Person Plural | concinimur |
|
| 2. Person Plural | concinimini |
|
| 3. Person Plural | concinuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich stimme überein |
| 2. Person Singular | concinas |
du stimmest überein |
| 3. Person Singular | concinat |
er/sie/es stimme überein |
| 1. Person Plural | concinamus |
wir stimmen überein |
| 2. Person Plural | concinatis |
ihr stimmet überein |
| 3. Person Plural | concinant |
sie stimmen überein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
|
| 3. Person Singular | concinatur |
|
| 1. Person Plural | concinamur |
|
| 2. Person Plural | concinamini |
|
| 3. Person Plural | concinantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
ich stimmte überein |
| 2. Person Singular | concinebas |
du stimmtest überein |
| 3. Person Singular | concinebat |
er/sie/es stimmte überein |
| 1. Person Plural | concinebamus |
wir stimmten überein |
| 2. Person Plural | concinebatis |
ihr stimmtet überein |
| 3. Person Plural | concinebant |
sie stimmten überein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
|
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
|
| 3. Person Singular | concinebatur |
|
| 1. Person Plural | concinebamur |
|
| 2. Person Plural | concinebamini |
|
| 3. Person Plural | concinebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
ich stimmte überein |
| 2. Person Singular | concineres |
du stimmtest überein |
| 3. Person Singular | concineret |
er/sie/es stimmte überein |
| 1. Person Plural | concineremus |
wir stimmten überein |
| 2. Person Plural | concineretis |
ihr stimmtet überein |
| 3. Person Plural | concinerent |
sie stimmten überein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
|
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
|
| 3. Person Singular | concineretur |
|
| 1. Person Plural | concineremur |
|
| 2. Person Plural | concineremini |
|
| 3. Person Plural | concinerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich werde übereinstimmen |
| 2. Person Singular | concines |
du wirst übereinstimmen |
| 3. Person Singular | concinet |
er/sie/es wird übereinstimmen |
| 1. Person Plural | concinemus |
wir werden übereinstimmen |
| 2. Person Plural | concinetis |
ihr werdet übereinstimmen |
| 3. Person Plural | concinent |
sie werden übereinstimmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinetur |
|
| 1. Person Plural | concinemur |
|
| 2. Person Plural | concinemini |
|
| 3. Person Plural | concinentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
ich habe übereingestimmt |
| 2. Person Singular | concinuisti |
du hast übereingestimmt |
| 3. Person Singular | concinuit |
er/sie/es hat übereingestimmt |
| 1. Person Plural | concinuimus |
wir haben übereingestimmt |
| 2. Person Plural | concinuistis |
ihr habt übereingestimmt |
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
sie haben übereingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
ich habe übereingestimmt |
| 2. Person Singular | concinueris |
du habest übereingestimmt |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es habe übereingestimmt |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir haben übereingestimmt |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr habet übereingestimmt |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie haben übereingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
ich hatte übereingestimmt |
| 2. Person Singular | concinueras |
du hattest übereingestimmt |
| 3. Person Singular | concinuerat |
er/sie/es hatte übereingestimmt |
| 1. Person Plural | concinueramus |
wir hatten übereingestimmt |
| 2. Person Plural | concinueratis |
ihr hattet übereingestimmt |
| 3. Person Plural | concinuerant |
sie hatten übereingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
ich hätte übereingestimmt |
| 2. Person Singular | concinuisses |
du hättest übereingestimmt |
| 3. Person Singular | concinuisset |
er/sie/es hätte übereingestimmt |
| 1. Person Plural | concinuissemus |
wir hätten übereingestimmt |
| 2. Person Plural | concinuissetis |
ihr hättet übereingestimmt |
| 3. Person Plural | concinuissent |
sie hätten übereingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
ich werde übereingestimmt haben |
| 2. Person Singular | concinueris |
du wirst übereingestimmt haben |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es wird übereingestimmt haben |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir werden übereingestimmt haben |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr werdet übereingestimmt haben |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie werden übereingestimmt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
übereinstimmen |
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
übereingestimmt haben |
| Nachzeitigkeit | übereinstimmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
stimme überein; stimm überein! |
| 2. Person Plural | concinite |
stimmt überein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
das Übereinstimmen |
| Genitiv | concinendi concinundi |
des Übereinstimmens |
| Dativ | concinendo concinundo |
dem Übereinstimmen |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
das Übereinstimmen |
| Ablativ | concinendo concinundo |
durch das Übereinstimmen |
| Vokativ | concinende concinunde |
Übereinstimmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
|
| 2. Person Singular | concinis |
|
| 3. Person Singular | concinit |
|
| 1. Person Plural | concinimus |
|
| 2. Person Plural | concinitis |
|
| 3. Person Plural | concinunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinitur |
|
| 1. Person Plural | concinimur |
|
| 2. Person Plural | concinimini |
|
| 3. Person Plural | concinuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concinas |
|
| 3. Person Singular | concinat |
|
| 1. Person Plural | concinamus |
|
| 2. Person Plural | concinatis |
|
| 3. Person Plural | concinant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
|
| 3. Person Singular | concinatur |
|
| 1. Person Plural | concinamur |
|
| 2. Person Plural | concinamini |
|
| 3. Person Plural | concinantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
|
| 2. Person Singular | concinebas |
|
| 3. Person Singular | concinebat |
|
| 1. Person Plural | concinebamus |
|
| 2. Person Plural | concinebatis |
|
| 3. Person Plural | concinebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
|
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
|
| 3. Person Singular | concinebatur |
|
| 1. Person Plural | concinebamur |
|
| 2. Person Plural | concinebamini |
|
| 3. Person Plural | concinebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
|
| 2. Person Singular | concineres |
|
| 3. Person Singular | concineret |
|
| 1. Person Plural | concineremus |
|
| 2. Person Plural | concineretis |
|
| 3. Person Plural | concinerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
|
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
|
| 3. Person Singular | concineretur |
|
| 1. Person Plural | concineremur |
|
| 2. Person Plural | concineremini |
|
| 3. Person Plural | concinerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concines |
|
| 3. Person Singular | concinet |
|
| 1. Person Plural | concinemus |
|
| 2. Person Plural | concinetis |
|
| 3. Person Plural | concinent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinetur |
|
| 1. Person Plural | concinemur |
|
| 2. Person Plural | concinemini |
|
| 3. Person Plural | concinentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
|
| 2. Person Singular | concinuisti |
|
| 3. Person Singular | concinuit |
|
| 1. Person Plural | concinuimus |
|
| 2. Person Plural | concinuistis |
|
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
|
| 2. Person Singular | concinueras |
|
| 3. Person Singular | concinuerat |
|
| 1. Person Plural | concinueramus |
|
| 2. Person Plural | concinueratis |
|
| 3. Person Plural | concinuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
|
| 2. Person Singular | concinuisses |
|
| 3. Person Singular | concinuisset |
|
| 1. Person Plural | concinuissemus |
|
| 2. Person Plural | concinuissetis |
|
| 3. Person Plural | concinuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
|
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
! |
| 2. Person Plural | concinite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
|
| Genitiv | concinendi concinundi |
|
| Dativ | concinendo concinundo |
|
| Akkusativ | concinendum concinundum |
|
| Ablativ | concinendo concinundo |
|
| Vokativ | concinende concinunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
ich blase zusammen |
| 2. Person Singular | concinis |
du bläst zusammen |
| 3. Person Singular | concinit |
er/sie/es bläst zusammen |
| 1. Person Plural | concinimus |
wir blasen zusammen |
| 2. Person Plural | concinitis |
ihr blast zusammen |
| 3. Person Plural | concinunt |
sie blasen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
ich werde zusammengeblasen |
| 2. Person Singular | concineris concinere |
du wirst zusammengeblasen |
| 3. Person Singular | concinitur |
er/sie/es wird zusammengeblasen |
| 1. Person Plural | concinimur |
wir werden zusammengeblasen |
| 2. Person Plural | concinimini |
ihr werdet zusammengeblasen |
| 3. Person Plural | concinuntur |
sie werden zusammengeblasen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich blase zusammen |
| 2. Person Singular | concinas |
du blasest zusammen |
| 3. Person Singular | concinat |
er/sie/es blase zusammen |
| 1. Person Plural | concinamus |
wir blasen zusammen |
| 2. Person Plural | concinatis |
ihr blaset zusammen |
| 3. Person Plural | concinant |
sie blasen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
ich werde zusammengeblasen |
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
du werdest zusammengeblasen |
| 3. Person Singular | concinatur |
er/sie/es werde zusammengeblasen |
| 1. Person Plural | concinamur |
wir werden zusammengeblasen |
| 2. Person Plural | concinamini |
ihr werdet zusammengeblasen |
| 3. Person Plural | concinantur |
sie werden zusammengeblasen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
ich blies zusammen |
| 2. Person Singular | concinebas |
du bliesest zusammen |
| 3. Person Singular | concinebat |
er/sie/es blies zusammen |
| 1. Person Plural | concinebamus |
wir bliesen zusammen |
| 2. Person Plural | concinebatis |
ihr bliest zusammen |
| 3. Person Plural | concinebant |
sie bliesen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
ich wurde zusammengeblasen |
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
du wurdest zusammengeblasen |
| 3. Person Singular | concinebatur |
er/sie/es wurde zusammengeblasen |
| 1. Person Plural | concinebamur |
wir wurden zusammengeblasen |
| 2. Person Plural | concinebamini |
ihr wurdet zusammengeblasen |
| 3. Person Plural | concinebantur |
sie wurden zusammengeblasen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
ich bliese zusammen |
| 2. Person Singular | concineres |
du bliesest zusammen |
| 3. Person Singular | concineret |
er/sie/es bliese zusammen |
| 1. Person Plural | concineremus |
wir bliesen zusammen |
| 2. Person Plural | concineretis |
ihr blieset zusammen |
| 3. Person Plural | concinerent |
sie bliesen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
ich würde zusammengeblasen |
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
du würdest zusammengeblasen |
| 3. Person Singular | concineretur |
er/sie/es würde zusammengeblasen |
| 1. Person Plural | concineremur |
wir würden zusammengeblasen |
| 2. Person Plural | concineremini |
ihr würdet zusammengeblasen |
| 3. Person Plural | concinerentur |
sie würden zusammengeblasen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich werde zusammenblasen |
| 2. Person Singular | concines |
du wirst zusammenblasen |
| 3. Person Singular | concinet |
er/sie/es wird zusammenblasen |
| 1. Person Plural | concinemus |
wir werden zusammenblasen |
| 2. Person Plural | concinetis |
ihr werdet zusammenblasen |
| 3. Person Plural | concinent |
sie werden zusammenblasen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
ich werde zusammengeblasen werden |
| 2. Person Singular | concineris concinere |
du wirst zusammengeblasen werden |
| 3. Person Singular | concinetur |
er/sie/es wird zusammengeblasen werden |
| 1. Person Plural | concinemur |
wir werden zusammengeblasen werden |
| 2. Person Plural | concinemini |
ihr werdet zusammengeblasen werden |
| 3. Person Plural | concinentur |
sie werden zusammengeblasen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
ich habe zusammengeblasen |
| 2. Person Singular | concinuisti |
du hast zusammengeblasen |
| 3. Person Singular | concinuit |
er/sie/es hat zusammengeblasen |
| 1. Person Plural | concinuimus |
wir haben zusammengeblasen |
| 2. Person Plural | concinuistis |
ihr habt zusammengeblasen |
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
sie haben zusammengeblasen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich bin zusammengeblasen worden | |
| 2. Person Singular | du bist zusammengeblasen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es ist zusammengeblasen worden | |
| 1. Person Plural | wir sind zusammengeblasen worden | |
| 2. Person Plural | ihr seid zusammengeblasen worden | |
| 3. Person Plural | sie sind zusammengeblasen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
ich habe zusammengeblasen |
| 2. Person Singular | concinueris |
du habest zusammengeblasen |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es habe zusammengeblasen |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir haben zusammengeblasen |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr habet zusammengeblasen |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie haben zusammengeblasen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich sei zusammengeblasen worden | |
| 2. Person Singular | du seiest zusammengeblasen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es sei zusammengeblasen worden | |
| 1. Person Plural | wir seien zusammengeblasen worden | |
| 2. Person Plural | ihr seiet zusammengeblasen worden | |
| 3. Person Plural | sie seien zusammengeblasen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
ich hatte zusammengeblasen |
| 2. Person Singular | concinueras |
du hattest zusammengeblasen |
| 3. Person Singular | concinuerat |
er/sie/es hatte zusammengeblasen |
| 1. Person Plural | concinueramus |
wir hatten zusammengeblasen |
| 2. Person Plural | concinueratis |
ihr hattet zusammengeblasen |
| 3. Person Plural | concinuerant |
sie hatten zusammengeblasen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich war zusammengeblasen worden | |
| 2. Person Singular | du warst zusammengeblasen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es war zusammengeblasen worden | |
| 1. Person Plural | wir waren zusammengeblasen worden | |
| 2. Person Plural | ihr wart zusammengeblasen worden | |
| 3. Person Plural | sie waren zusammengeblasen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
ich hätte zusammengeblasen |
| 2. Person Singular | concinuisses |
du hättest zusammengeblasen |
| 3. Person Singular | concinuisset |
er/sie/es hätte zusammengeblasen |
| 1. Person Plural | concinuissemus |
wir hätten zusammengeblasen |
| 2. Person Plural | concinuissetis |
ihr hättet zusammengeblasen |
| 3. Person Plural | concinuissent |
sie hätten zusammengeblasen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich wäre zusammengeblasen worden | |
| 2. Person Singular | du wärest zusammengeblasen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wäre zusammengeblasen worden | |
| 1. Person Plural | wir wären zusammengeblasen worden | |
| 2. Person Plural | ihr wäret zusammengeblasen worden | |
| 3. Person Plural | sie wären zusammengeblasen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
ich werde zusammengeblasen haben |
| 2. Person Singular | concinueris |
du wirst zusammengeblasen haben |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es wird zusammengeblasen haben |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir werden zusammengeblasen haben |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr werdet zusammengeblasen haben |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie werden zusammengeblasen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich werde zusammengeblasen worden sein | |
| 2. Person Singular | du wirst zusammengeblasen worden sein | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wird zusammengeblasen worden sein | |
| 1. Person Plural | wir werden zusammengeblasen worden sein | |
| 2. Person Plural | ihr werdet zusammengeblasen worden sein | |
| 3. Person Plural | sie werden zusammengeblasen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
zusammenblasen |
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
zusammengeblasen haben |
| Nachzeitigkeit | zusammenblasen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
zusammengeblasen werden |
| Vorzeitigkeit | zusammengeblasen worden sein | |
| Nachzeitigkeit | künftig zusammengeblasen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
blas zusammen! |
| 2. Person Plural | concinite |
blast zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
das Zusammenblasen |
| Genitiv | concinendi concinundi |
des Zusammenblasens |
| Dativ | concinendo concinundo |
dem Zusammenblasen |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
das Zusammenblasen |
| Ablativ | concinendo concinundo |
durch das Zusammenblasen |
| Vokativ | concinende concinunde |
Zusammenblasen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
ich singe zusammen |
| 2. Person Singular | concinis |
du singst zusammen |
| 3. Person Singular | concinit |
er/sie/es singt zusammen |
| 1. Person Plural | concinimus |
wir singen zusammen |
| 2. Person Plural | concinitis |
ihr singt zusammen |
| 3. Person Plural | concinunt |
sie singen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
ich werde zusammengesungen |
| 2. Person Singular | concineris concinere |
du wirst zusammengesungen |
| 3. Person Singular | concinitur |
er/sie/es wird zusammengesungen |
| 1. Person Plural | concinimur |
wir werden zusammengesungen |
| 2. Person Plural | concinimini |
ihr werdet zusammengesungen |
| 3. Person Plural | concinuntur |
sie werden zusammengesungen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich singe zusammen |
| 2. Person Singular | concinas |
du singest zusammen |
| 3. Person Singular | concinat |
er/sie/es singe zusammen |
| 1. Person Plural | concinamus |
wir singen zusammen |
| 2. Person Plural | concinatis |
ihr singet zusammen |
| 3. Person Plural | concinant |
sie singen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
ich werde zusammengesungen |
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
du werdest zusammengesungen |
| 3. Person Singular | concinatur |
er/sie/es werde zusammengesungen |
| 1. Person Plural | concinamur |
wir werden zusammengesungen |
| 2. Person Plural | concinamini |
ihr werdet zusammengesungen |
| 3. Person Plural | concinantur |
sie werden zusammengesungen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
ich sang zusammen |
| 2. Person Singular | concinebas |
du sangst zusammen |
| 3. Person Singular | concinebat |
er/sie/es sang zusammen |
| 1. Person Plural | concinebamus |
wir sangen zusammen |
| 2. Person Plural | concinebatis |
ihr sangt zusammen |
| 3. Person Plural | concinebant |
sie sangen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
ich wurde zusammengesungen |
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
du wurdest zusammengesungen |
| 3. Person Singular | concinebatur |
er/sie/es wurde zusammengesungen |
| 1. Person Plural | concinebamur |
wir wurden zusammengesungen |
| 2. Person Plural | concinebamini |
ihr wurdet zusammengesungen |
| 3. Person Plural | concinebantur |
sie wurden zusammengesungen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
ich sänge zusammen |
| 2. Person Singular | concineres |
du sängest zusammen |
| 3. Person Singular | concineret |
er/sie/es sänge zusammen |
| 1. Person Plural | concineremus |
wir sängen zusammen |
| 2. Person Plural | concineretis |
ihr sänget zusammen |
| 3. Person Plural | concinerent |
sie sängen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
ich würde zusammengesungen |
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
du würdest zusammengesungen |
| 3. Person Singular | concineretur |
er/sie/es würde zusammengesungen |
| 1. Person Plural | concineremur |
wir würden zusammengesungen |
| 2. Person Plural | concineremini |
ihr würdet zusammengesungen |
| 3. Person Plural | concinerentur |
sie würden zusammengesungen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
ich werde zusammensingen |
| 2. Person Singular | concines |
du wirst zusammensingen |
| 3. Person Singular | concinet |
er/sie/es wird zusammensingen |
| 1. Person Plural | concinemus |
wir werden zusammensingen |
| 2. Person Plural | concinetis |
ihr werdet zusammensingen |
| 3. Person Plural | concinent |
sie werden zusammensingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
ich werde zusammengesungen werden |
| 2. Person Singular | concineris concinere |
du wirst zusammengesungen werden |
| 3. Person Singular | concinetur |
er/sie/es wird zusammengesungen werden |
| 1. Person Plural | concinemur |
wir werden zusammengesungen werden |
| 2. Person Plural | concinemini |
ihr werdet zusammengesungen werden |
| 3. Person Plural | concinentur |
sie werden zusammengesungen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
ich habe zusammengesungen |
| 2. Person Singular | concinuisti |
du hast zusammengesungen |
| 3. Person Singular | concinuit |
er/sie/es hat zusammengesungen |
| 1. Person Plural | concinuimus |
wir haben zusammengesungen |
| 2. Person Plural | concinuistis |
ihr habt zusammengesungen |
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
sie haben zusammengesungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich bin zusammengesungen worden | |
| 2. Person Singular | du bist zusammengesungen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es ist zusammengesungen worden | |
| 1. Person Plural | wir sind zusammengesungen worden | |
| 2. Person Plural | ihr seid zusammengesungen worden | |
| 3. Person Plural | sie sind zusammengesungen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
ich habe zusammengesungen |
| 2. Person Singular | concinueris |
du habest zusammengesungen |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es habe zusammengesungen |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir haben zusammengesungen |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr habet zusammengesungen |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie haben zusammengesungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich sei zusammengesungen worden | |
| 2. Person Singular | du seiest zusammengesungen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es sei zusammengesungen worden | |
| 1. Person Plural | wir seien zusammengesungen worden | |
| 2. Person Plural | ihr seiet zusammengesungen worden | |
| 3. Person Plural | sie seien zusammengesungen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
ich hatte zusammengesungen |
| 2. Person Singular | concinueras |
du hattest zusammengesungen |
| 3. Person Singular | concinuerat |
er/sie/es hatte zusammengesungen |
| 1. Person Plural | concinueramus |
wir hatten zusammengesungen |
| 2. Person Plural | concinueratis |
ihr hattet zusammengesungen |
| 3. Person Plural | concinuerant |
sie hatten zusammengesungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich war zusammengesungen worden | |
| 2. Person Singular | du warst zusammengesungen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es war zusammengesungen worden | |
| 1. Person Plural | wir waren zusammengesungen worden | |
| 2. Person Plural | ihr wart zusammengesungen worden | |
| 3. Person Plural | sie waren zusammengesungen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
ich hätte zusammengesungen |
| 2. Person Singular | concinuisses |
du hättest zusammengesungen |
| 3. Person Singular | concinuisset |
er/sie/es hätte zusammengesungen |
| 1. Person Plural | concinuissemus |
wir hätten zusammengesungen |
| 2. Person Plural | concinuissetis |
ihr hättet zusammengesungen |
| 3. Person Plural | concinuissent |
sie hätten zusammengesungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich wäre zusammengesungen worden | |
| 2. Person Singular | du wärest zusammengesungen worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wäre zusammengesungen worden | |
| 1. Person Plural | wir wären zusammengesungen worden | |
| 2. Person Plural | ihr wäret zusammengesungen worden | |
| 3. Person Plural | sie wären zusammengesungen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
ich werde zusammengesungen haben |
| 2. Person Singular | concinueris |
du wirst zusammengesungen haben |
| 3. Person Singular | concinuerit |
er/sie/es wird zusammengesungen haben |
| 1. Person Plural | concinuerimus |
wir werden zusammengesungen haben |
| 2. Person Plural | concinueritis |
ihr werdet zusammengesungen haben |
| 3. Person Plural | concinuerint |
sie werden zusammengesungen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich werde zusammengesungen worden sein | |
| 2. Person Singular | du wirst zusammengesungen worden sein | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wird zusammengesungen worden sein | |
| 1. Person Plural | wir werden zusammengesungen worden sein | |
| 2. Person Plural | ihr werdet zusammengesungen worden sein | |
| 3. Person Plural | sie werden zusammengesungen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
zusammensingen |
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
zusammengesungen haben |
| Nachzeitigkeit | zusammensingen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
zusammengesungen werden |
| Vorzeitigkeit | zusammengesungen worden sein | |
| Nachzeitigkeit | künftig zusammengesungen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
singe zusammen; sing zusammen! |
| 2. Person Plural | concinite |
singt zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
das Zusammensingen |
| Genitiv | concinendi concinundi |
des Zusammensingens |
| Dativ | concinendo concinundo |
dem Zusammensingen |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
das Zusammensingen |
| Ablativ | concinendo concinundo |
durch das Zusammensingen |
| Vokativ | concinende concinunde |
Zusammensingen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concino |
|
| 2. Person Singular | concinis |
|
| 3. Person Singular | concinit |
|
| 1. Person Plural | concinimus |
|
| 2. Person Plural | concinitis |
|
| 3. Person Plural | concinunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinor |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinitur |
|
| 1. Person Plural | concinimur |
|
| 2. Person Plural | concinimini |
|
| 3. Person Plural | concinuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concinas |
|
| 3. Person Singular | concinat |
|
| 1. Person Plural | concinamus |
|
| 2. Person Plural | concinatis |
|
| 3. Person Plural | concinant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concinaris concinare |
|
| 3. Person Singular | concinatur |
|
| 1. Person Plural | concinamur |
|
| 2. Person Plural | concinamini |
|
| 3. Person Plural | concinantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinebam |
|
| 2. Person Singular | concinebas |
|
| 3. Person Singular | concinebat |
|
| 1. Person Plural | concinebamus |
|
| 2. Person Plural | concinebatis |
|
| 3. Person Plural | concinebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinebar |
|
| 2. Person Singular | concinebaris concinebare |
|
| 3. Person Singular | concinebatur |
|
| 1. Person Plural | concinebamur |
|
| 2. Person Plural | concinebamini |
|
| 3. Person Plural | concinebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinerem |
|
| 2. Person Singular | concineres |
|
| 3. Person Singular | concineret |
|
| 1. Person Plural | concineremus |
|
| 2. Person Plural | concineretis |
|
| 3. Person Plural | concinerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinerer |
|
| 2. Person Singular | concinereris concinerere |
|
| 3. Person Singular | concineretur |
|
| 1. Person Plural | concineremur |
|
| 2. Person Plural | concineremini |
|
| 3. Person Plural | concinerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinam |
|
| 2. Person Singular | concines |
|
| 3. Person Singular | concinet |
|
| 1. Person Plural | concinemus |
|
| 2. Person Plural | concinetis |
|
| 3. Person Plural | concinent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concinar |
|
| 2. Person Singular | concineris concinere |
|
| 3. Person Singular | concinetur |
|
| 1. Person Plural | concinemur |
|
| 2. Person Plural | concinemini |
|
| 3. Person Plural | concinentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinui |
|
| 2. Person Singular | concinuisti |
|
| 3. Person Singular | concinuit |
|
| 1. Person Plural | concinuimus |
|
| 2. Person Plural | concinuistis |
|
| 3. Person Plural | concinuerunt concinuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuerim |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinueram |
|
| 2. Person Singular | concinueras |
|
| 3. Person Singular | concinuerat |
|
| 1. Person Plural | concinueramus |
|
| 2. Person Plural | concinueratis |
|
| 3. Person Plural | concinuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuissem |
|
| 2. Person Singular | concinuisses |
|
| 3. Person Singular | concinuisset |
|
| 1. Person Plural | concinuissemus |
|
| 2. Person Plural | concinuissetis |
|
| 3. Person Plural | concinuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concinuero |
|
| 2. Person Singular | concinueris |
|
| 3. Person Singular | concinuerit |
|
| 1. Person Plural | concinuerimus |
|
| 2. Person Plural | concinueritis |
|
| 3. Person Plural | concinuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concinere |
|
| Vorzeitigkeit | concinuisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concini concinier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concine |
! |
| 2. Person Plural | concinite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concinito |
| 3. Person Singular | concinito |
| 2. Person Plural | concinitote |
| 3. Person Plural | concinunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concinere |
|
| Genitiv | concinendi concinundi |
|
| Dativ | concinendo concinundo |
|
| Akkusativ | concinendum concinundum |
|
| Ablativ | concinendo concinundo |
|
| Vokativ | concinende concinunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinendus concinundus |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
| Genitiv | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinendi concinundi |
| Dativ | concinendo concinundo |
concinendae concinundae |
concinendo concinundo |
| Akkusativ | concinendum concinundum |
concinendam concinundam |
concinendum concinundum |
| Ablativ | concinendo concinundo |
concinenda concinunda |
concinendo concinundo |
| Vokativ | concinende concinunde |
concinenda concinunda |
concinendum concinundum |
Plural
| Nominativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
| Genitiv | concinendorum concinundorum |
concinendarum concinundarum |
concinendorum concinundorum |
| Dativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Akkusativ | concinendos concinundos |
concinendas concinundas |
concinenda concinunda |
| Ablativ | concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
concinendis concinundis |
| Vokativ | concinendi concinundi |
concinendae concinundae |
concinenda concinunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concinens |
concinens |
concinens |
| Genitiv | concinentis |
concinentis |
concinentis |
| Dativ | concinenti |
concinenti |
concinenti |
| Akkusativ | concinentem |
concinentem |
concinens |
| Ablativ | concinenti concinente |
concinenti concinente |
concinenti concinente |
| Vokativ | concinens |
concinens |
concinens |
Plural
| Nominativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Genitiv | concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
concinentium concinentum |
| Dativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Akkusativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
| Ablativ | concinentibus |
concinentibus |
concinentibus |
| Vokativ | concinentes |
concinentes |
concinentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |