Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concipere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | empfangen ableiten (von) annehmen auffangen aufnehmen aussprechen (Eid/Gebet) bilden enthalten erfassen ersinnen fassen Mutter werden sich vermählen sich vorstellen verstehen |
| concipere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst empfangen du wirst angenommen du wirst aufgefangen du wirst aufgenommen du wirst gebildet du wirst enthalten du wirst erfasst du wirst ersonnen du wirst gefasst du wirst vermählt du wirst vorgestellt du wirst verstanden |
| concipere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | empfange; empfang nimm an fange auf; fang auf nimm auf bilde enthalte enthalte dich erfasse; erfass ersinne; ersinn fasse; fass vermähle dich; vermähl dich vermähle; vermähl stelle dich vor; stell dich vor stelle vor; stell vor verstehe; versteh |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich empfange |
| 2. Person Singular | concipis |
du empfängst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es empfängt |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir empfangen |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr empfangt |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde empfangen |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst empfangen |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird empfangen |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden empfangen |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet empfangen |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden empfangen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich empfange |
| 2. Person Singular | concipias |
du empfangest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es empfange |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir empfangen |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr empfanget |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde empfangen |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest empfangen |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde empfangen |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden empfangen |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet empfangen |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden empfangen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich empfing |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du empfingst |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es empfing |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir empfingen |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr empfingt |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie empfingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde empfangen |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest empfangen |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde empfangen |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden empfangen |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet empfangen |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden empfangen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich empfinge |
| 2. Person Singular | conciperes |
du empfingest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es empfinge |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir empfingen |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr empfinget |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie empfingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde empfangen |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest empfangen |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde empfangen |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden empfangen |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet empfangen |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden empfangen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde empfangen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst empfangen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird empfangen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden empfangen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet empfangen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde empfangen werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst empfangen werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird empfangen werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden empfangen werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet empfangen werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden empfangen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe empfangen |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast empfangen |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat empfangen |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben empfangen |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt empfangen |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin empfangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist empfangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist empfangen worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind empfangen worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid empfangen worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind empfangen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe empfangen |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest empfangen |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe empfangen |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben empfangen |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet empfangen |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei empfangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest empfangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei empfangen worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien empfangen worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet empfangen worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien empfangen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte empfangen |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest empfangen |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte empfangen |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten empfangen |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet empfangen |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war empfangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst empfangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war empfangen worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren empfangen worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart empfangen worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren empfangen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte empfangen |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest empfangen |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte empfangen |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten empfangen |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet empfangen |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten empfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre empfangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest empfangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre empfangen worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären empfangen worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret empfangen worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären empfangen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde empfangen haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst empfangen haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird empfangen haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden empfangen haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet empfangen haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden empfangen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde empfangen worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst empfangen worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird empfangen worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden empfangen worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet empfangen worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden empfangen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
empfangen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
empfangen haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
empfangen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
empfangen werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
empfangen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig empfangen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
empfange; empfang! |
| 2. Person Plural | concipite |
empfangt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Empfangen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Empfangens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Empfangen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Empfangen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Empfangen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Empfangen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
|
| 2. Person Singular | concipis |
|
| 3. Person Singular | concipit |
|
| 1. Person Plural | concipimus |
|
| 2. Person Plural | concipitis |
|
| 3. Person Plural | concipiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
|
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
|
| 3. Person Singular | concipitur |
|
| 1. Person Plural | concipimur |
|
| 2. Person Plural | concipimini |
|
| 3. Person Plural | concipiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipias |
|
| 3. Person Singular | concipiat |
|
| 1. Person Plural | concipiamus |
|
| 2. Person Plural | concipiatis |
|
| 3. Person Plural | concipiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
|
| 3. Person Singular | concipiatur |
|
| 1. Person Plural | concipiamur |
|
| 2. Person Plural | concipiamini |
|
| 3. Person Plural | concipiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
|
| 2. Person Singular | concipiebas |
|
| 3. Person Singular | concipiebat |
|
| 1. Person Plural | concipiebamus |
|
| 2. Person Plural | concipiebatis |
|
| 3. Person Plural | concipiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
|
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
|
| 3. Person Singular | concipiebatur |
|
| 1. Person Plural | concipiebamur |
|
| 2. Person Plural | concipiebamini |
|
| 3. Person Plural | concipiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
|
| 2. Person Singular | conciperes |
|
| 3. Person Singular | conciperet |
|
| 1. Person Plural | conciperemus |
|
| 2. Person Plural | conciperetis |
|
| 3. Person Plural | conciperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
|
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
|
| 3. Person Singular | conciperetur |
|
| 1. Person Plural | conciperemur |
|
| 2. Person Plural | conciperemini |
|
| 3. Person Plural | conciperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipies |
|
| 3. Person Singular | concipiet |
|
| 1. Person Plural | concipiemus |
|
| 2. Person Plural | concipietis |
|
| 3. Person Plural | concipient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
|
| 3. Person Singular | concipietur |
|
| 1. Person Plural | concipiemur |
|
| 2. Person Plural | concipiemini |
|
| 3. Person Plural | concipientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
|
| 2. Person Singular | concepisti |
|
| 3. Person Singular | concepit |
|
| 1. Person Plural | concepimus |
|
| 2. Person Plural | concepistis |
|
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
|
| 2. Person Singular | conceptus es |
|
| 3. Person Singular | conceptus est |
|
| 1. Person Plural | concepti sumus |
|
| 2. Person Plural | concepti estis |
|
| 3. Person Plural | concepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
|
| 2. Person Singular | conceptus sis |
|
| 3. Person Singular | conceptus sit |
|
| 1. Person Plural | concepti simus |
|
| 2. Person Plural | concepti sitis |
|
| 3. Person Plural | concepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
|
| 2. Person Singular | conceperas |
|
| 3. Person Singular | conceperat |
|
| 1. Person Plural | conceperamus |
|
| 2. Person Plural | conceperatis |
|
| 3. Person Plural | conceperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
|
| 2. Person Singular | conceptus eras |
|
| 3. Person Singular | conceptus erat |
|
| 1. Person Plural | concepti eramus |
|
| 2. Person Plural | concepti eratis |
|
| 3. Person Plural | concepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
|
| 2. Person Singular | concepisses |
|
| 3. Person Singular | concepisset |
|
| 1. Person Plural | concepissemus |
|
| 2. Person Plural | concepissetis |
|
| 3. Person Plural | concepissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
|
| 2. Person Singular | conceptus esses |
|
| 3. Person Singular | conceptus esset |
|
| 1. Person Plural | concepti essemus |
|
| 2. Person Plural | concepti essetis |
|
| 3. Person Plural | concepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
|
| 2. Person Singular | conceptus eris |
|
| 3. Person Singular | conceptus erit |
|
| 1. Person Plural | concepti erimus |
|
| 2. Person Plural | concepti eritis |
|
| 3. Person Plural | concepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
|
| Vorzeitigkeit | concepisse |
|
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
|
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
! |
| 2. Person Plural | concipite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
|
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
|
| Dativ | concipiendo concipiundo |
|
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
|
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
|
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich nehme an |
| 2. Person Singular | concipis |
du nimmst an |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es nimmt an |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir nehmen an |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr nehmt an |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie nehmen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde angenommen |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst angenommen |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird angenommen |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden angenommen |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet angenommen |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden angenommen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich nehme an |
| 2. Person Singular | concipias |
du nehmest an |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es nehme an |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir nehmen an |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr nehmet an |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie nehmen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde angenommen |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest angenommen |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde angenommen |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden angenommen |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet angenommen |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden angenommen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich nahm an |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du nahmst an |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es nahm an |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir nahmen an |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr nahmt an |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie nahmen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde angenommen |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest angenommen |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde angenommen |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden angenommen |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet angenommen |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden angenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich nähme an |
| 2. Person Singular | conciperes |
du nähmest an |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es nähme an |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir nähmen an |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr nähmet an |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie nähmen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde angenommen |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest angenommen |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde angenommen |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden angenommen |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet angenommen |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden angenommen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde annehmen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst annehmen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird annehmen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden annehmen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet annehmen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden annehmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde angenommen werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst angenommen werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird angenommen werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden angenommen werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet angenommen werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden angenommen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe angenommen |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast angenommen |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat angenommen |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben angenommen |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt angenommen |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben angenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin angenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist angenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist angenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind angenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid angenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind angenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe angenommen |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest angenommen |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe angenommen |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben angenommen |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet angenommen |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben angenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei angenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest angenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei angenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien angenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet angenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien angenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte angenommen |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest angenommen |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte angenommen |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten angenommen |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet angenommen |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten angenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war angenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst angenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war angenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren angenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart angenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren angenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte angenommen |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest angenommen |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte angenommen |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten angenommen |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet angenommen |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten angenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre angenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest angenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre angenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären angenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret angenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären angenommen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde angenommen haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst angenommen haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird angenommen haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden angenommen haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet angenommen haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden angenommen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde angenommen worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst angenommen worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird angenommen worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden angenommen worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet angenommen worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden angenommen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
annehmen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
angenommen haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
annehmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
angenommen werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
angenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig angenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
nimm an! |
| 2. Person Plural | concipite |
nehmt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Annehmen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Annehmens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Annehmen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Annehmen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Annehmen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Annehmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich fange auf |
| 2. Person Singular | concipis |
du fängst auf |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es fängt auf |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir fangen auf |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr fangt auf |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie fangen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde aufgefangen |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst aufgefangen |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird aufgefangen |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden aufgefangen |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet aufgefangen |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden aufgefangen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich fange auf |
| 2. Person Singular | concipias |
du fangest auf |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es fange auf |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir fangen auf |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr fanget auf |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie fangen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde aufgefangen |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest aufgefangen |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde aufgefangen |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden aufgefangen |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet aufgefangen |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden aufgefangen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich fing auf |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du fingst auf |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es fing auf |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir fingen auf |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr fingt auf |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie fingen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde aufgefangen |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest aufgefangen |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde aufgefangen |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden aufgefangen |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet aufgefangen |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden aufgefangen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich finge auf |
| 2. Person Singular | conciperes |
du fingest auf |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es finge auf |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir fingen auf |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr finget auf |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie fingen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde aufgefangen |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest aufgefangen |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde aufgefangen |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden aufgefangen |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet aufgefangen |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden aufgefangen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde auffangen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst auffangen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird auffangen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden auffangen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet auffangen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden auffangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde aufgefangen werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst aufgefangen werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird aufgefangen werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden aufgefangen werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet aufgefangen werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden aufgefangen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe aufgefangen |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast aufgefangen |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat aufgefangen |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben aufgefangen |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt aufgefangen |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben aufgefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin aufgefangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist aufgefangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist aufgefangen worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind aufgefangen worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid aufgefangen worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind aufgefangen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe aufgefangen |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest aufgefangen |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe aufgefangen |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben aufgefangen |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet aufgefangen |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben aufgefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei aufgefangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest aufgefangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei aufgefangen worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien aufgefangen worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet aufgefangen worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien aufgefangen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte aufgefangen |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest aufgefangen |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte aufgefangen |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten aufgefangen |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet aufgefangen |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten aufgefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war aufgefangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst aufgefangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war aufgefangen worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren aufgefangen worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart aufgefangen worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren aufgefangen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte aufgefangen |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest aufgefangen |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte aufgefangen |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten aufgefangen |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet aufgefangen |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten aufgefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre aufgefangen worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest aufgefangen worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre aufgefangen worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären aufgefangen worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret aufgefangen worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären aufgefangen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde aufgefangen haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst aufgefangen haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird aufgefangen haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden aufgefangen haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet aufgefangen haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden aufgefangen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde aufgefangen worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst aufgefangen worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird aufgefangen worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden aufgefangen worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet aufgefangen worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden aufgefangen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
auffangen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
aufgefangen haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
auffangen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
aufgefangen werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
aufgefangen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig aufgefangen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
fange auf; fang auf! |
| 2. Person Plural | concipite |
fangt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Auffangen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Auffangens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Auffangen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Auffangen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Auffangen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Auffangen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich nehme auf |
| 2. Person Singular | concipis |
du nimmst auf |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es nimmt auf |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir nehmen auf |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr nehmt auf |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie nehmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde aufgenommen |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst aufgenommen |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird aufgenommen |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden aufgenommen |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden aufgenommen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich nehme auf |
| 2. Person Singular | concipias |
du nehmest auf |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es nehme auf |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir nehmen auf |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr nehmet auf |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie nehmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde aufgenommen |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde aufgenommen |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden aufgenommen |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden aufgenommen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich nahm auf |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du nahmst auf |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es nahm auf |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir nahmen auf |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr nahmt auf |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie nahmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde aufgenommen |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde aufgenommen |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden aufgenommen |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden aufgenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich nähme auf |
| 2. Person Singular | conciperes |
du nähmest auf |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es nähme auf |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir nähmen auf |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr nähmet auf |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie nähmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde aufgenommen |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde aufgenommen |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden aufgenommen |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden aufgenommen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde aufnehmen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst aufnehmen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird aufnehmen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden aufnehmen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet aufnehmen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden aufnehmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde aufgenommen werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst aufgenommen werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird aufgenommen werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden aufgenommen werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet aufgenommen werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden aufgenommen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe aufgenommen |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast aufgenommen |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat aufgenommen |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben aufgenommen |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt aufgenommen |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind aufgenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe aufgenommen |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest aufgenommen |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe aufgenommen |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben aufgenommen |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet aufgenommen |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien aufgenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte aufgenommen |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest aufgenommen |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte aufgenommen |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten aufgenommen |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet aufgenommen |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren aufgenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte aufgenommen |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest aufgenommen |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte aufgenommen |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten aufgenommen |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet aufgenommen |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären aufgenommen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde aufgenommen haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst aufgenommen haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird aufgenommen haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden aufgenommen haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet aufgenommen haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden aufgenommen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde aufgenommen worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst aufgenommen worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird aufgenommen worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden aufgenommen worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet aufgenommen worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden aufgenommen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
aufnehmen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
aufgenommen haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
aufnehmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
aufgenommen werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
aufgenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig aufgenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
nimm auf! |
| 2. Person Plural | concipite |
nehmt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Aufnehmen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Aufnehmens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Aufnehmen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Aufnehmen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Aufnehmen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Aufnehmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
|
| 2. Person Singular | concipis |
|
| 3. Person Singular | concipit |
|
| 1. Person Plural | concipimus |
|
| 2. Person Plural | concipitis |
|
| 3. Person Plural | concipiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
|
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
|
| 3. Person Singular | concipitur |
|
| 1. Person Plural | concipimur |
|
| 2. Person Plural | concipimini |
|
| 3. Person Plural | concipiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipias |
|
| 3. Person Singular | concipiat |
|
| 1. Person Plural | concipiamus |
|
| 2. Person Plural | concipiatis |
|
| 3. Person Plural | concipiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
|
| 3. Person Singular | concipiatur |
|
| 1. Person Plural | concipiamur |
|
| 2. Person Plural | concipiamini |
|
| 3. Person Plural | concipiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
|
| 2. Person Singular | concipiebas |
|
| 3. Person Singular | concipiebat |
|
| 1. Person Plural | concipiebamus |
|
| 2. Person Plural | concipiebatis |
|
| 3. Person Plural | concipiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
|
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
|
| 3. Person Singular | concipiebatur |
|
| 1. Person Plural | concipiebamur |
|
| 2. Person Plural | concipiebamini |
|
| 3. Person Plural | concipiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
|
| 2. Person Singular | conciperes |
|
| 3. Person Singular | conciperet |
|
| 1. Person Plural | conciperemus |
|
| 2. Person Plural | conciperetis |
|
| 3. Person Plural | conciperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
|
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
|
| 3. Person Singular | conciperetur |
|
| 1. Person Plural | conciperemur |
|
| 2. Person Plural | conciperemini |
|
| 3. Person Plural | conciperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipies |
|
| 3. Person Singular | concipiet |
|
| 1. Person Plural | concipiemus |
|
| 2. Person Plural | concipietis |
|
| 3. Person Plural | concipient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
|
| 3. Person Singular | concipietur |
|
| 1. Person Plural | concipiemur |
|
| 2. Person Plural | concipiemini |
|
| 3. Person Plural | concipientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
|
| 2. Person Singular | concepisti |
|
| 3. Person Singular | concepit |
|
| 1. Person Plural | concepimus |
|
| 2. Person Plural | concepistis |
|
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
|
| 2. Person Singular | conceptus es |
|
| 3. Person Singular | conceptus est |
|
| 1. Person Plural | concepti sumus |
|
| 2. Person Plural | concepti estis |
|
| 3. Person Plural | concepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
|
| 2. Person Singular | conceptus sis |
|
| 3. Person Singular | conceptus sit |
|
| 1. Person Plural | concepti simus |
|
| 2. Person Plural | concepti sitis |
|
| 3. Person Plural | concepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
|
| 2. Person Singular | conceperas |
|
| 3. Person Singular | conceperat |
|
| 1. Person Plural | conceperamus |
|
| 2. Person Plural | conceperatis |
|
| 3. Person Plural | conceperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
|
| 2. Person Singular | conceptus eras |
|
| 3. Person Singular | conceptus erat |
|
| 1. Person Plural | concepti eramus |
|
| 2. Person Plural | concepti eratis |
|
| 3. Person Plural | concepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
|
| 2. Person Singular | concepisses |
|
| 3. Person Singular | concepisset |
|
| 1. Person Plural | concepissemus |
|
| 2. Person Plural | concepissetis |
|
| 3. Person Plural | concepissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
|
| 2. Person Singular | conceptus esses |
|
| 3. Person Singular | conceptus esset |
|
| 1. Person Plural | concepti essemus |
|
| 2. Person Plural | concepti essetis |
|
| 3. Person Plural | concepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
|
| 2. Person Singular | conceptus eris |
|
| 3. Person Singular | conceptus erit |
|
| 1. Person Plural | concepti erimus |
|
| 2. Person Plural | concepti eritis |
|
| 3. Person Plural | concepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
|
| Vorzeitigkeit | concepisse |
|
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
|
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
! |
| 2. Person Plural | concipite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
|
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
|
| Dativ | concipiendo concipiundo |
|
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
|
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
|
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich bilde |
| 2. Person Singular | concipis |
du bildest |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es bildet |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir bilden |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr bildet |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie bilden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde gebildet |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst gebildet |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird gebildet |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden gebildet |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet gebildet |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden gebildet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich bilde |
| 2. Person Singular | concipias |
du bildest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es bilde |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir bilden |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr bildet |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie bilden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde gebildet |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest gebildet |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde gebildet |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden gebildet |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet gebildet |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden gebildet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich bildete |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du bildetest |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es bildete |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir bildeten |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr bildetet |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie bildeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde gebildet |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest gebildet |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde gebildet |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden gebildet |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet gebildet |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden gebildet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich bildete |
| 2. Person Singular | conciperes |
du bildetest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es bildete |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir bildeten |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr bildetet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie bildeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde gebildet |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest gebildet |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde gebildet |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden gebildet |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet gebildet |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden gebildet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde bilden |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst bilden |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird bilden |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden bilden |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet bilden |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden bilden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde gebildet werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst gebildet werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird gebildet werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden gebildet werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet gebildet werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden gebildet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe gebildet |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast gebildet |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat gebildet |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben gebildet |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt gebildet |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben gebildet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin gebildet worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist gebildet worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist gebildet worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind gebildet worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid gebildet worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind gebildet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe gebildet |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest gebildet |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe gebildet |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben gebildet |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet gebildet |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben gebildet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei gebildet worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest gebildet worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei gebildet worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien gebildet worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet gebildet worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien gebildet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte gebildet |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest gebildet |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte gebildet |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten gebildet |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet gebildet |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten gebildet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war gebildet worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst gebildet worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war gebildet worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren gebildet worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart gebildet worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren gebildet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte gebildet |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest gebildet |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte gebildet |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten gebildet |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet gebildet |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten gebildet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre gebildet worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest gebildet worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre gebildet worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären gebildet worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret gebildet worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären gebildet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde gebildet haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst gebildet haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird gebildet haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden gebildet haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet gebildet haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden gebildet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde gebildet worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst gebildet worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird gebildet worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden gebildet worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet gebildet worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden gebildet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
bilden |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
gebildet haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
bilden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
gebildet werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
gebildet worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig gebildet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
bilde! |
| 2. Person Plural | concipite |
bildet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Bilden |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Bildens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Bilden |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Bilden |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Bilden |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Bilden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich enthalte |
| 2. Person Singular | concipis |
du enthältst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es enthält |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir enthalten |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr enthaltet |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde enthalten |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst enthalten |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird enthalten |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden enthalten |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet enthalten |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden enthalten |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich enthalte |
| 2. Person Singular | concipias |
du enthaltest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es enthalte |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir enthalten |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr enthaltet |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde enthalten |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest enthalten |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde enthalten |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden enthalten |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet enthalten |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden enthalten |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich enthielt |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du enthieltest |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es enthielt |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir enthielten |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr enthieltet |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie enthielten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde enthalten |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest enthalten |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde enthalten |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden enthalten |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet enthalten |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden enthalten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich enthielte |
| 2. Person Singular | conciperes |
du enthieltest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es enthielte |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir enthielten |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr enthieltet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie enthielten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde enthalten |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest enthalten |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde enthalten |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden enthalten |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet enthalten |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden enthalten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde enthalten |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst enthalten |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird enthalten |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden enthalten |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet enthalten |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde enthalten werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst enthalten werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird enthalten werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden enthalten werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet enthalten werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden enthalten werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe enthalten |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast enthalten |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat enthalten |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben enthalten |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt enthalten |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin enthalten worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist enthalten worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist enthalten worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind enthalten worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid enthalten worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind enthalten worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe enthalten |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest enthalten |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe enthalten |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben enthalten |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet enthalten |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei enthalten worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest enthalten worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei enthalten worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien enthalten worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet enthalten worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien enthalten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte enthalten |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest enthalten |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte enthalten |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten enthalten |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet enthalten |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war enthalten worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst enthalten worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war enthalten worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren enthalten worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart enthalten worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren enthalten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte enthalten |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest enthalten |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte enthalten |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten enthalten |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet enthalten |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten enthalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre enthalten worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest enthalten worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre enthalten worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären enthalten worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret enthalten worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären enthalten worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde enthalten haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst enthalten haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird enthalten haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden enthalten haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet enthalten haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden enthalten haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde enthalten worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst enthalten worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird enthalten worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden enthalten worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet enthalten worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden enthalten worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
enthalten |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
enthalten haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
enthalten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
enthalten werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
enthalten worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig enthalten werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
enthalte! |
| 2. Person Plural | concipite |
enthaltet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Enthalten |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Enthaltens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Enthalten |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Enthalten |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Enthalten |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Enthalten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich erfasse |
| 2. Person Singular | concipis |
du erfasst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es erfasst |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir erfassen |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr erfasst |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie erfassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde erfasst |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst erfasst |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird erfasst |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden erfasst |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet erfasst |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden erfasst |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich erfasse |
| 2. Person Singular | concipias |
du erfassest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es erfasse |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir erfassen |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr erfasset |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie erfassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde erfasst |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest erfasst |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde erfasst |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden erfasst |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet erfasst |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden erfasst |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich erfasste |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du erfasstest |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es erfasste |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir erfassten |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr erfasstet |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie erfassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde erfasst |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest erfasst |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde erfasst |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden erfasst |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet erfasst |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden erfasst |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich erfasste |
| 2. Person Singular | conciperes |
du erfasstest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es erfasste |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir erfassten |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr erfasstet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie erfassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde erfasst |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest erfasst |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde erfasst |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden erfasst |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet erfasst |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden erfasst |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde erfassen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst erfassen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird erfassen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden erfassen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet erfassen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden erfassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde erfasst werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst erfasst werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird erfasst werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden erfasst werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet erfasst werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden erfasst werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe erfasst |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast erfasst |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat erfasst |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben erfasst |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt erfasst |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben erfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin erfasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist erfasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist erfasst worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind erfasst worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid erfasst worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind erfasst worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe erfasst |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest erfasst |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe erfasst |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben erfasst |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet erfasst |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben erfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei erfasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest erfasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei erfasst worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien erfasst worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet erfasst worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien erfasst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte erfasst |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest erfasst |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte erfasst |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten erfasst |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet erfasst |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten erfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war erfasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst erfasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war erfasst worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren erfasst worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart erfasst worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren erfasst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte erfasst |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest erfasst |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte erfasst |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten erfasst |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet erfasst |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten erfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre erfasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest erfasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre erfasst worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären erfasst worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret erfasst worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären erfasst worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde erfasst haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst erfasst haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird erfasst haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden erfasst haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet erfasst haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden erfasst haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde erfasst worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst erfasst worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird erfasst worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden erfasst worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet erfasst worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden erfasst worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
erfassen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
erfasst haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
erfassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
erfasst werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
erfasst worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig erfasst werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
erfasse; erfass! |
| 2. Person Plural | concipite |
erfasst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Erfassen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Erfassens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Erfassen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Erfassen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Erfassen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Erfassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich ersinne |
| 2. Person Singular | concipis |
du ersinnst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es ersinnt |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir ersinnen |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr ersinnt |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie ersinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde ersonnen |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst ersonnen |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird ersonnen |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden ersonnen |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet ersonnen |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden ersonnen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich ersinne |
| 2. Person Singular | concipias |
du ersinnest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es ersinne |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir ersinnen |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr ersinnet |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie ersinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde ersonnen |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest ersonnen |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde ersonnen |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden ersonnen |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet ersonnen |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden ersonnen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich ersann |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du ersannst |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es ersann |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir ersannen |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr ersannt |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie ersannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde ersonnen |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest ersonnen |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde ersonnen |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden ersonnen |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet ersonnen |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden ersonnen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich ersänne |
| 2. Person Singular | conciperes |
du ersännest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es ersänne |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir ersännen |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr ersännet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie ersännen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde ersonnen |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest ersonnen |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde ersonnen |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden ersonnen |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet ersonnen |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden ersonnen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde ersinnen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst ersinnen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird ersinnen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden ersinnen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet ersinnen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden ersinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde ersonnen werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst ersonnen werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird ersonnen werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden ersonnen werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet ersonnen werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden ersonnen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe ersonnen |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast ersonnen |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat ersonnen |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben ersonnen |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt ersonnen |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin ersonnen worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist ersonnen worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist ersonnen worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind ersonnen worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid ersonnen worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind ersonnen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe ersonnen |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest ersonnen |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe ersonnen |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben ersonnen |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet ersonnen |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei ersonnen worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest ersonnen worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei ersonnen worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien ersonnen worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet ersonnen worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien ersonnen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte ersonnen |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest ersonnen |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte ersonnen |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten ersonnen |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet ersonnen |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war ersonnen worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst ersonnen worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war ersonnen worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren ersonnen worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart ersonnen worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren ersonnen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte ersonnen |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest ersonnen |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte ersonnen |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten ersonnen |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet ersonnen |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre ersonnen worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest ersonnen worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre ersonnen worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären ersonnen worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret ersonnen worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären ersonnen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde ersonnen haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst ersonnen haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird ersonnen haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden ersonnen haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet ersonnen haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden ersonnen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde ersonnen worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst ersonnen worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird ersonnen worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden ersonnen worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet ersonnen worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden ersonnen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
ersinnen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
ersonnen haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
ersinnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
ersonnen werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
ersonnen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig ersonnen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
ersinne; ersinn! |
| 2. Person Plural | concipite |
ersinnt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Ersinnen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Ersinnens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Ersinnen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Ersinnen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Ersinnen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Ersinnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich fasse |
| 2. Person Singular | concipis |
du fasst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es fasst |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir fassen |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr fasst |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie fassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde gefasst |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst gefasst |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird gefasst |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden gefasst |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet gefasst |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden gefasst |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich fasse |
| 2. Person Singular | concipias |
du fassest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es fasse |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir fassen |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr fasset |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie fassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde gefasst |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest gefasst |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde gefasst |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden gefasst |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet gefasst |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden gefasst |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich fasste |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du fasstest |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es fasste |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir fassten |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr fasstet |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie fassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde gefasst |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest gefasst |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde gefasst |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden gefasst |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet gefasst |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden gefasst |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich fasste |
| 2. Person Singular | conciperes |
du fasstest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es fasste |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir fassten |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr fasstet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie fassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde gefasst |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest gefasst |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde gefasst |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden gefasst |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet gefasst |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden gefasst |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde fassen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst fassen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird fassen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden fassen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet fassen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden fassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde gefasst werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst gefasst werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird gefasst werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden gefasst werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet gefasst werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden gefasst werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe gefasst |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast gefasst |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat gefasst |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben gefasst |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt gefasst |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben gefasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin gefasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist gefasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist gefasst worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind gefasst worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid gefasst worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind gefasst worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe gefasst |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest gefasst |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe gefasst |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben gefasst |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet gefasst |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben gefasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei gefasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest gefasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei gefasst worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien gefasst worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet gefasst worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien gefasst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte gefasst |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest gefasst |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte gefasst |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten gefasst |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet gefasst |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten gefasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war gefasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst gefasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war gefasst worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren gefasst worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart gefasst worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren gefasst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte gefasst |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest gefasst |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte gefasst |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten gefasst |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet gefasst |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten gefasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre gefasst worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest gefasst worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre gefasst worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären gefasst worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret gefasst worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären gefasst worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde gefasst haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst gefasst haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird gefasst haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden gefasst haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet gefasst haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden gefasst haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde gefasst worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst gefasst worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird gefasst worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden gefasst worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet gefasst worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden gefasst worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
fassen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
gefasst haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
fassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
gefasst werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
gefasst worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig gefasst werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
fasse; fass! |
| 2. Person Plural | concipite |
fasst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Fassen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Fassens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Fassen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Fassen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Fassen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Fassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
|
| 2. Person Singular | concipis |
|
| 3. Person Singular | concipit |
|
| 1. Person Plural | concipimus |
|
| 2. Person Plural | concipitis |
|
| 3. Person Plural | concipiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
|
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
|
| 3. Person Singular | concipitur |
|
| 1. Person Plural | concipimur |
|
| 2. Person Plural | concipimini |
|
| 3. Person Plural | concipiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipias |
|
| 3. Person Singular | concipiat |
|
| 1. Person Plural | concipiamus |
|
| 2. Person Plural | concipiatis |
|
| 3. Person Plural | concipiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
|
| 3. Person Singular | concipiatur |
|
| 1. Person Plural | concipiamur |
|
| 2. Person Plural | concipiamini |
|
| 3. Person Plural | concipiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
|
| 2. Person Singular | concipiebas |
|
| 3. Person Singular | concipiebat |
|
| 1. Person Plural | concipiebamus |
|
| 2. Person Plural | concipiebatis |
|
| 3. Person Plural | concipiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
|
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
|
| 3. Person Singular | concipiebatur |
|
| 1. Person Plural | concipiebamur |
|
| 2. Person Plural | concipiebamini |
|
| 3. Person Plural | concipiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
|
| 2. Person Singular | conciperes |
|
| 3. Person Singular | conciperet |
|
| 1. Person Plural | conciperemus |
|
| 2. Person Plural | conciperetis |
|
| 3. Person Plural | conciperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
|
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
|
| 3. Person Singular | conciperetur |
|
| 1. Person Plural | conciperemur |
|
| 2. Person Plural | conciperemini |
|
| 3. Person Plural | conciperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
|
| 2. Person Singular | concipies |
|
| 3. Person Singular | concipiet |
|
| 1. Person Plural | concipiemus |
|
| 2. Person Plural | concipietis |
|
| 3. Person Plural | concipient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
|
| 3. Person Singular | concipietur |
|
| 1. Person Plural | concipiemur |
|
| 2. Person Plural | concipiemini |
|
| 3. Person Plural | concipientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
|
| 2. Person Singular | concepisti |
|
| 3. Person Singular | concepit |
|
| 1. Person Plural | concepimus |
|
| 2. Person Plural | concepistis |
|
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
|
| 2. Person Singular | conceptus es |
|
| 3. Person Singular | conceptus est |
|
| 1. Person Plural | concepti sumus |
|
| 2. Person Plural | concepti estis |
|
| 3. Person Plural | concepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
|
| 2. Person Singular | conceptus sis |
|
| 3. Person Singular | conceptus sit |
|
| 1. Person Plural | concepti simus |
|
| 2. Person Plural | concepti sitis |
|
| 3. Person Plural | concepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
|
| 2. Person Singular | conceperas |
|
| 3. Person Singular | conceperat |
|
| 1. Person Plural | conceperamus |
|
| 2. Person Plural | conceperatis |
|
| 3. Person Plural | conceperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
|
| 2. Person Singular | conceptus eras |
|
| 3. Person Singular | conceptus erat |
|
| 1. Person Plural | concepti eramus |
|
| 2. Person Plural | concepti eratis |
|
| 3. Person Plural | concepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
|
| 2. Person Singular | concepisses |
|
| 3. Person Singular | concepisset |
|
| 1. Person Plural | concepissemus |
|
| 2. Person Plural | concepissetis |
|
| 3. Person Plural | concepissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
|
| 2. Person Singular | conceptus esses |
|
| 3. Person Singular | conceptus esset |
|
| 1. Person Plural | concepti essemus |
|
| 2. Person Plural | concepti essetis |
|
| 3. Person Plural | concepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
|
| 2. Person Singular | conceperis |
|
| 3. Person Singular | conceperit |
|
| 1. Person Plural | conceperimus |
|
| 2. Person Plural | conceperitis |
|
| 3. Person Plural | conceperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
|
| 2. Person Singular | conceptus eris |
|
| 3. Person Singular | conceptus erit |
|
| 1. Person Plural | concepti erimus |
|
| 2. Person Plural | concepti eritis |
|
| 3. Person Plural | concepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
|
| Vorzeitigkeit | concepisse |
|
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
|
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
! |
| 2. Person Plural | concipite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
|
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
|
| Dativ | concipiendo concipiundo |
|
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
|
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
|
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich vermähle mich |
| 2. Person Singular | concipis |
du vermählst dich |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es vermählt sich |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir vermählen uns |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr vermählt euch |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie vermählen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
|
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
|
| 3. Person Singular | concipitur |
|
| 1. Person Plural | concipimur |
|
| 2. Person Plural | concipimini |
|
| 3. Person Plural | concipiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich vermähle mich |
| 2. Person Singular | concipias |
du vermählest dich |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es vermähle sich |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir vermählen uns |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr vermählet euch |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie vermählen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
|
| 3. Person Singular | concipiatur |
|
| 1. Person Plural | concipiamur |
|
| 2. Person Plural | concipiamini |
|
| 3. Person Plural | concipiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich vermählte mich |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du vermähltest dich |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es vermählte sich |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir vermählten uns |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr vermähltet euch |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie vermählten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
|
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
|
| 3. Person Singular | concipiebatur |
|
| 1. Person Plural | concipiebamur |
|
| 2. Person Plural | concipiebamini |
|
| 3. Person Plural | concipiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich vermählte mich |
| 2. Person Singular | conciperes |
du vermähltest dich |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es vermählte sich |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir vermählten uns |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr vermähltet euch |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie vermählten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
|
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
|
| 3. Person Singular | conciperetur |
|
| 1. Person Plural | conciperemur |
|
| 2. Person Plural | conciperemini |
|
| 3. Person Plural | conciperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde mich vermählen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst dich vermählen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird sich vermählen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden uns vermählen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet euch vermählen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden sich vermählen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
|
| 3. Person Singular | concipietur |
|
| 1. Person Plural | concipiemur |
|
| 2. Person Plural | concipiemini |
|
| 3. Person Plural | concipientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe mich vermählt |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast dich vermählt |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat sich vermählt |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben uns vermählt |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt euch vermählt |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben sich vermählt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
|
| 2. Person Singular | conceptus es |
|
| 3. Person Singular | conceptus est |
|
| 1. Person Plural | concepti sumus |
|
| 2. Person Plural | concepti estis |
|
| 3. Person Plural | concepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe mich vermählt |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest dich vermählt |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe sich vermählt |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben uns vermählt |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet euch vermählt |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben sich vermählt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
|
| 2. Person Singular | conceptus sis |
|
| 3. Person Singular | conceptus sit |
|
| 1. Person Plural | concepti simus |
|
| 2. Person Plural | concepti sitis |
|
| 3. Person Plural | concepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte mich vermählt |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest dich vermählt |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte sich vermählt |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten uns vermählt |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet euch vermählt |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten sich vermählt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
|
| 2. Person Singular | conceptus eras |
|
| 3. Person Singular | conceptus erat |
|
| 1. Person Plural | concepti eramus |
|
| 2. Person Plural | concepti eratis |
|
| 3. Person Plural | concepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte mich vermählt |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest dich vermählt |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte sich vermählt |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten uns vermählt |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet euch vermählt |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten sich vermählt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
|
| 2. Person Singular | conceptus esses |
|
| 3. Person Singular | conceptus esset |
|
| 1. Person Plural | concepti essemus |
|
| 2. Person Plural | concepti essetis |
|
| 3. Person Plural | concepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde mich vermählt haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst dich vermählt haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird sich vermählt haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden uns vermählt haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet euch vermählt haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden sich vermählt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
|
| 2. Person Singular | conceptus eris |
|
| 3. Person Singular | conceptus erit |
|
| 1. Person Plural | concepti erimus |
|
| 2. Person Plural | concepti eritis |
|
| 3. Person Plural | concepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
sich vermählen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
sich vermählt haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
sich vermählen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
|
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
vermähle dich; vermähl dich! |
| 2. Person Plural | concipite |
vermählt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Sich vermählen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Sich vermählens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Sich vermählen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Sich vermählen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Sich vermählen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Sich vermählen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich stelle mich vor |
| 2. Person Singular | concipis |
du stellst dich vor |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es stellt sich vor |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir stellen uns vor |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr stellt euch vor |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie stellen sich vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
|
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
|
| 3. Person Singular | concipitur |
|
| 1. Person Plural | concipimur |
|
| 2. Person Plural | concipimini |
|
| 3. Person Plural | concipiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich stelle mich vor |
| 2. Person Singular | concipias |
du stellest dich vor |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es stelle sich vor |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir stellen uns vor |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr stellet euch vor |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie stellen sich vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
|
| 3. Person Singular | concipiatur |
|
| 1. Person Plural | concipiamur |
|
| 2. Person Plural | concipiamini |
|
| 3. Person Plural | concipiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich stellte mich vor |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du stelltest dich vor |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es stellte sich vor |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir stellten uns vor |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr stelltet euch vor |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie stellten sich vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
|
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
|
| 3. Person Singular | concipiebatur |
|
| 1. Person Plural | concipiebamur |
|
| 2. Person Plural | concipiebamini |
|
| 3. Person Plural | concipiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich stellte mich vor |
| 2. Person Singular | conciperes |
du stelltest dich vor |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es stellte sich vor |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir stellten uns vor |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr stelltet euch vor |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie stellten sich vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
|
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
|
| 3. Person Singular | conciperetur |
|
| 1. Person Plural | conciperemur |
|
| 2. Person Plural | conciperemini |
|
| 3. Person Plural | conciperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde mich vorstellen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst dich vorstellen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird sich vorstellen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden uns vorstellen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet euch vorstellen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden sich vorstellen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
|
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
|
| 3. Person Singular | concipietur |
|
| 1. Person Plural | concipiemur |
|
| 2. Person Plural | concipiemini |
|
| 3. Person Plural | concipientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe mich vorgestellt |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast dich vorgestellt |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat sich vorgestellt |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben uns vorgestellt |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt euch vorgestellt |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben sich vorgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
|
| 2. Person Singular | conceptus es |
|
| 3. Person Singular | conceptus est |
|
| 1. Person Plural | concepti sumus |
|
| 2. Person Plural | concepti estis |
|
| 3. Person Plural | concepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe mich vorgestellt |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest dich vorgestellt |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe sich vorgestellt |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben uns vorgestellt |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet euch vorgestellt |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben sich vorgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
|
| 2. Person Singular | conceptus sis |
|
| 3. Person Singular | conceptus sit |
|
| 1. Person Plural | concepti simus |
|
| 2. Person Plural | concepti sitis |
|
| 3. Person Plural | concepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte mich vorgestellt |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest dich vorgestellt |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte sich vorgestellt |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten uns vorgestellt |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet euch vorgestellt |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten sich vorgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
|
| 2. Person Singular | conceptus eras |
|
| 3. Person Singular | conceptus erat |
|
| 1. Person Plural | concepti eramus |
|
| 2. Person Plural | concepti eratis |
|
| 3. Person Plural | concepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte mich vorgestellt |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest dich vorgestellt |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte sich vorgestellt |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten uns vorgestellt |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet euch vorgestellt |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten sich vorgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
|
| 2. Person Singular | conceptus esses |
|
| 3. Person Singular | conceptus esset |
|
| 1. Person Plural | concepti essemus |
|
| 2. Person Plural | concepti essetis |
|
| 3. Person Plural | concepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde mich vorgestellt haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst dich vorgestellt haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird sich vorgestellt haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden uns vorgestellt haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet euch vorgestellt haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden sich vorgestellt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
|
| 2. Person Singular | conceptus eris |
|
| 3. Person Singular | conceptus erit |
|
| 1. Person Plural | concepti erimus |
|
| 2. Person Plural | concepti eritis |
|
| 3. Person Plural | concepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
sich vorstellen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
sich vorgestellt haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
sich vorstellen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
|
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
stelle dich vor; stell dich vor! |
| 2. Person Plural | concipite |
stellt euch vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Sich vorstellen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Sich vorstellens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Sich vorstellen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Sich vorstellen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Sich vorstellen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Sich vorstellen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipio |
ich verstehe |
| 2. Person Singular | concipis |
du verstehst |
| 3. Person Singular | concipit |
er/sie/es versteht |
| 1. Person Plural | concipimus |
wir verstehen |
| 2. Person Plural | concipitis |
ihr versteht |
| 3. Person Plural | concipiunt |
sie verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipior |
ich werde verstanden |
| 2. Person Singular | conciperis concipere |
du wirst verstanden |
| 3. Person Singular | concipitur |
er/sie/es wird verstanden |
| 1. Person Plural | concipimur |
wir werden verstanden |
| 2. Person Plural | concipimini |
ihr werdet verstanden |
| 3. Person Plural | concipiuntur |
sie werden verstanden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich verstehe |
| 2. Person Singular | concipias |
du verstehest |
| 3. Person Singular | concipiat |
er/sie/es verstehe |
| 1. Person Plural | concipiamus |
wir verstehen |
| 2. Person Plural | concipiatis |
ihr verstehet |
| 3. Person Plural | concipiant |
sie verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde verstanden |
| 2. Person Singular | concipiaris concipiare |
du werdest verstanden |
| 3. Person Singular | concipiatur |
er/sie/es werde verstanden |
| 1. Person Plural | concipiamur |
wir werden verstanden |
| 2. Person Plural | concipiamini |
ihr werdet verstanden |
| 3. Person Plural | concipiantur |
sie werden verstanden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebam |
ich verstand |
| 2. Person Singular | concipiebas |
du verstandest |
| 3. Person Singular | concipiebat |
er/sie/es verstand |
| 1. Person Plural | concipiebamus |
wir verstanden |
| 2. Person Plural | concipiebatis |
ihr verstandet |
| 3. Person Plural | concipiebant |
sie verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiebar |
ich wurde verstanden |
| 2. Person Singular | concipiebaris concipiebare |
du wurdest verstanden |
| 3. Person Singular | concipiebatur |
er/sie/es wurde verstanden |
| 1. Person Plural | concipiebamur |
wir wurden verstanden |
| 2. Person Plural | concipiebamini |
ihr wurdet verstanden |
| 3. Person Plural | concipiebantur |
sie wurden verstanden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciperem |
ich verstünde; verstände |
| 2. Person Singular | conciperes |
du verstündest; verständest |
| 3. Person Singular | conciperet |
er/sie/es verstünde; verstände |
| 1. Person Plural | conciperemus |
wir verstünden; verständen |
| 2. Person Plural | conciperetis |
ihr verstündet; verständet |
| 3. Person Plural | conciperent |
sie verstünden; verständen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciperer |
ich würde verstanden |
| 2. Person Singular | concipereris conciperere |
du würdest verstanden |
| 3. Person Singular | conciperetur |
er/sie/es würde verstanden |
| 1. Person Plural | conciperemur |
wir würden verstanden |
| 2. Person Plural | conciperemini |
ihr würdet verstanden |
| 3. Person Plural | conciperentur |
sie würden verstanden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concipiam |
ich werde verstehen |
| 2. Person Singular | concipies |
du wirst verstehen |
| 3. Person Singular | concipiet |
er/sie/es wird verstehen |
| 1. Person Plural | concipiemus |
wir werden verstehen |
| 2. Person Plural | concipietis |
ihr werdet verstehen |
| 3. Person Plural | concipient |
sie werden verstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concipiar |
ich werde verstanden werden |
| 2. Person Singular | concipieris concipiere |
du wirst verstanden werden |
| 3. Person Singular | concipietur |
er/sie/es wird verstanden werden |
| 1. Person Plural | concipiemur |
wir werden verstanden werden |
| 2. Person Plural | concipiemini |
ihr werdet verstanden werden |
| 3. Person Plural | concipientur |
sie werden verstanden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepi |
ich habe verstanden |
| 2. Person Singular | concepisti |
du hast verstanden |
| 3. Person Singular | concepit |
er/sie/es hat verstanden |
| 1. Person Plural | concepimus |
wir haben verstanden |
| 2. Person Plural | concepistis |
ihr habt verstanden |
| 3. Person Plural | conceperunt concepere |
sie haben verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sum |
ich bin verstanden worden |
| 2. Person Singular | conceptus es |
du bist verstanden worden |
| 3. Person Singular | conceptus est |
er/sie/es ist verstanden worden |
| 1. Person Plural | concepti sumus |
wir sind verstanden worden |
| 2. Person Plural | concepti estis |
ihr seid verstanden worden |
| 3. Person Plural | concepti sunt |
sie sind verstanden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperim |
ich habe verstanden |
| 2. Person Singular | conceperis |
du habest verstanden |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es habe verstanden |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir haben verstanden |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr habet verstanden |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie haben verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus sim |
ich sei verstanden worden |
| 2. Person Singular | conceptus sis |
du seiest verstanden worden |
| 3. Person Singular | conceptus sit |
er/sie/es sei verstanden worden |
| 1. Person Plural | concepti simus |
wir seien verstanden worden |
| 2. Person Plural | concepti sitis |
ihr seiet verstanden worden |
| 3. Person Plural | concepti sint |
sie seien verstanden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conceperam |
ich hatte verstanden |
| 2. Person Singular | conceperas |
du hattest verstanden |
| 3. Person Singular | conceperat |
er/sie/es hatte verstanden |
| 1. Person Plural | conceperamus |
wir hatten verstanden |
| 2. Person Plural | conceperatis |
ihr hattet verstanden |
| 3. Person Plural | conceperant |
sie hatten verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus eram |
ich war verstanden worden |
| 2. Person Singular | conceptus eras |
du warst verstanden worden |
| 3. Person Singular | conceptus erat |
er/sie/es war verstanden worden |
| 1. Person Plural | concepti eramus |
wir waren verstanden worden |
| 2. Person Plural | concepti eratis |
ihr wart verstanden worden |
| 3. Person Plural | concepti erant |
sie waren verstanden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepissem |
ich hätte verstanden |
| 2. Person Singular | concepisses |
du hättest verstanden |
| 3. Person Singular | concepisset |
er/sie/es hätte verstanden |
| 1. Person Plural | concepissemus |
wir hätten verstanden |
| 2. Person Plural | concepissetis |
ihr hättet verstanden |
| 3. Person Plural | concepissent |
sie hätten verstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus essem |
ich wäre verstanden worden |
| 2. Person Singular | conceptus esses |
du wärest verstanden worden |
| 3. Person Singular | conceptus esset |
er/sie/es wäre verstanden worden |
| 1. Person Plural | concepti essemus |
wir wären verstanden worden |
| 2. Person Plural | concepti essetis |
ihr wäret verstanden worden |
| 3. Person Plural | concepti essent |
sie wären verstanden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concepero |
ich werde verstanden haben |
| 2. Person Singular | conceperis |
du wirst verstanden haben |
| 3. Person Singular | conceperit |
er/sie/es wird verstanden haben |
| 1. Person Plural | conceperimus |
wir werden verstanden haben |
| 2. Person Plural | conceperitis |
ihr werdet verstanden haben |
| 3. Person Plural | conceperint |
sie werden verstanden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conceptus ero |
ich werde verstanden worden sein |
| 2. Person Singular | conceptus eris |
du wirst verstanden worden sein |
| 3. Person Singular | conceptus erit |
er/sie/es wird verstanden worden sein |
| 1. Person Plural | concepti erimus |
wir werden verstanden worden sein |
| 2. Person Plural | concepti eritis |
ihr werdet verstanden worden sein |
| 3. Person Plural | concepti erunt |
sie werden verstanden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipere |
verstehen |
| Vorzeitigkeit | concepisse |
verstanden haben |
| Nachzeitigkeit | concepturum esse |
verstehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concipi concipier |
verstanden werden |
| Vorzeitigkeit | conceptum esse |
verstanden worden sein |
| Nachzeitigkeit | conceptum iri |
künftig verstanden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concipe |
verstehe; versteh! |
| 2. Person Plural | concipite |
versteht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concipito |
| 3. Person Singular | concipito |
| 2. Person Plural | concipitote |
| 3. Person Plural | concipunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concipere |
das Verstehen |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
des Verstehens |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
dem Verstehen |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
das Verstehen |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
durch das Verstehen |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
Verstehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiendus concipiundus |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
| Genitiv | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipiendi concipiundi |
| Dativ | concipiendo concipiundo |
concipiendae concipiundae |
concipiendo concipiundo |
| Akkusativ | concipiendum concipiundum |
concipiendam concipiundam |
concipiendum concipiundum |
| Ablativ | concipiendo concipiundo |
concipienda concipiunda |
concipiendo concipiundo |
| Vokativ | concipiende concipiunde |
concipienda concipiunda |
concipiendum concipiundum |
Plural
| Nominativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
| Genitiv | concipiendorum concipiundorum |
concipiendarum concipiundarum |
concipiendorum concipiundorum |
| Dativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Akkusativ | concipiendos concipiundos |
concipiendas concipiundas |
concipienda concipiunda |
| Ablativ | concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
concipiendis concipiundis |
| Vokativ | concipiendi concipiundi |
concipiendae concipiundae |
concipienda concipiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
| Genitiv | concipientis |
concipientis |
concipientis |
| Dativ | concipienti |
concipienti |
concipienti |
| Akkusativ | concipientem |
concipientem |
concipiens |
| Ablativ | concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
concipienti concipiente |
| Vokativ | concipiens |
concipiens |
concipiens |
Plural
| Nominativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Genitiv | concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
concipientium concipientum |
| Dativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Akkusativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
| Ablativ | concipientibus |
concipientibus |
concipientibus |
| Vokativ | concipientes |
concipientes |
concipientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conceptus |
concepta |
conceptum |
| Genitiv | concepti |
conceptae |
concepti |
| Dativ | concepto |
conceptae |
concepto |
| Akkusativ | conceptum |
conceptam |
conceptum |
| Ablativ | concepto |
concepta |
concepto |
| Vokativ | concepte |
concepta |
conceptum |
Plural
| Nominativ | concepti |
conceptae |
concepta |
| Genitiv | conceptorum |
conceptarum |
conceptorum |
| Dativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Akkusativ | conceptos |
conceptas |
concepta |
| Ablativ | conceptis |
conceptis |
conceptis |
| Vokativ | concepti |
conceptae |
concepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concepturus |
conceptura |
concepturum |
| Genitiv | concepturi |
concepturae |
concepturi |
| Dativ | concepturo |
concepturae |
concepturo |
| Akkusativ | concepturum |
concepturam |
concepturum |
| Ablativ | concepturo |
conceptura |
concepturo |
| Vokativ | concepture |
conceptura |
concepturum |
Plural
| Nominativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
| Genitiv | concepturorum |
concepturarum |
concepturorum |
| Dativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Akkusativ | concepturos |
concepturas |
conceptura |
| Ablativ | concepturis |
concepturis |
concepturis |
| Vokativ | concepturi |
concepturae |
conceptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conceptum |
conceptu |