Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von concidere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort concise auch noch Formen von: concisus (Adjektiv) | concise (Adverb)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concidere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | abfallen abschneiden den Mut verlieren den Prozess verlieren erschlagen/geopfert werden nachlassen niederfallen niederhauen ohnmächtig werden ruinieren scheitern schlagen tot/als Opfer zu Boden sinken töten umkommen verfallen vernichten zerhacken zerhauen zerteilen zusammenbrechen |
| concise | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von abfallen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich falle ab |
| 2. Person Singular | concidis |
du fällst ab |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es fällt ab |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir fallen ab |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr fallt ab |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie fallen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich falle ab |
| 2. Person Singular | concidas |
du fallest ab |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es falle ab |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir fallen ab |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr fallet ab |
| 3. Person Plural | concidant |
sie fallen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich fiel ab |
| 2. Person Singular | concidebas |
du fielst ab |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es fiel ab |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir fielen ab |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr fielt ab |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie fielen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich fiele ab |
| 2. Person Singular | concideres |
du fielest ab |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es fiele ab |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir fielen ab |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr fielet ab |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie fielen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde abfallen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst abfallen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird abfallen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden abfallen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet abfallen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden abfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin abgefallen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist abgefallen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist abgefallen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind abgefallen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid abgefallen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind abgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei abgefallen |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest abgefallen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei abgefallen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien abgefallen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet abgefallen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien abgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war abgefallen |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst abgefallen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war abgefallen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren abgefallen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart abgefallen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren abgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre abgefallen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest abgefallen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre abgefallen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären abgefallen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret abgefallen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären abgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde abgefallen sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst abgefallen sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird abgefallen sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden abgefallen sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet abgefallen sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden abgefallen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
abfallen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
abgefallen sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
abfallen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
falle ab; fall ab! |
| 2. Person Plural | concidite |
fallt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Abfallen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Abfallens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Abfallen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Abfallen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Abfallen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Abfallen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich schneide ab |
| 2. Person Singular | concidis |
du schneidest ab |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es schneidet ab |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir schneiden ab |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr schneidet ab |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie schneiden ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst abgeschnitten |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden abgeschnitten |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich schneide ab |
| 2. Person Singular | concidas |
du schneidest ab |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es schneide ab |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir schneiden ab |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr schneidet ab |
| 3. Person Plural | concidant |
sie schneiden ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden abgeschnitten |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich schnitt ab |
| 2. Person Singular | concidebas |
du schnittest ab |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es schnitt ab |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir schnitten ab |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr schnittet ab |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie schnitten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden abgeschnitten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich schnitte ab |
| 2. Person Singular | concideres |
du schnittest ab |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es schnitte ab |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir schnitten ab |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr schnittet ab |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie schnitten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden abgeschnitten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde abschneiden |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst abschneiden |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird abschneiden |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden abschneiden |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet abschneiden |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden abschneiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde abgeschnitten werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst abgeschnitten werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird abgeschnitten werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden abgeschnitten werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet abgeschnitten werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden abgeschnitten werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast abgeschnitten |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt abgeschnitten |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind abgeschnitten worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe abgeschnitten |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien abgeschnitten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren abgeschnitten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte abgeschnitten |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte abgeschnitten |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten abgeschnitten |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären abgeschnitten worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde abgeschnitten haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst abgeschnitten haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird abgeschnitten haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden abgeschnitten haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet abgeschnitten haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden abgeschnitten haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde abgeschnitten worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst abgeschnitten worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird abgeschnitten worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden abgeschnitten worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet abgeschnitten worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden abgeschnitten worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
abschneiden |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
abgeschnitten haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
abschneiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
abgeschnitten werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
abgeschnitten worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig abgeschnitten werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
schneide ab! |
| 2. Person Plural | concidite |
schneidet ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Abschneiden |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Abschneidens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Abschneiden |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Abschneiden |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Abschneiden |
| Vokativ | concidende concidunde |
Abschneiden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
|
| 2. Person Singular | concidis |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | conciditis |
|
| 3. Person Plural | concidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concidas |
|
| 3. Person Singular | concidat |
|
| 1. Person Plural | concidamus |
|
| 2. Person Plural | concidatis |
|
| 3. Person Plural | concidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
|
| 2. Person Singular | concidebas |
|
| 3. Person Singular | concidebat |
|
| 1. Person Plural | concidebamus |
|
| 2. Person Plural | concidebatis |
|
| 3. Person Plural | concidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
|
| 2. Person Singular | concideres |
|
| 3. Person Singular | concideret |
|
| 1. Person Plural | concideremus |
|
| 2. Person Plural | concideretis |
|
| 3. Person Plural | conciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concides |
|
| 3. Person Singular | concidet |
|
| 1. Person Plural | concidemus |
|
| 2. Person Plural | concidetis |
|
| 3. Person Plural | concident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
|
| 2. Person Singular | concidisti |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | concidistis |
|
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
|
| 2. Person Singular | concideras |
|
| 3. Person Singular | conciderat |
|
| 1. Person Plural | concideramus |
|
| 2. Person Plural | concideratis |
|
| 3. Person Plural | conciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
|
| 2. Person Singular | concidisses |
|
| 3. Person Singular | concidisset |
|
| 1. Person Plural | concidissemus |
|
| 2. Person Plural | concidissetis |
|
| 3. Person Plural | concidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
|
| Vorzeitigkeit | concidisse |
|
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
! |
| 2. Person Plural | concidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
|
| Genitiv | concidendi concidundi |
|
| Dativ | concidendo concidundo |
|
| Akkusativ | concidendum concidundum |
|
| Ablativ | concidendo concidundo |
|
| Vokativ | concidende concidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
|
| 2. Person Singular | concidis |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | conciditis |
|
| 3. Person Plural | concidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concidas |
|
| 3. Person Singular | concidat |
|
| 1. Person Plural | concidamus |
|
| 2. Person Plural | concidatis |
|
| 3. Person Plural | concidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
|
| 2. Person Singular | concidebas |
|
| 3. Person Singular | concidebat |
|
| 1. Person Plural | concidebamus |
|
| 2. Person Plural | concidebatis |
|
| 3. Person Plural | concidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
|
| 2. Person Singular | concideres |
|
| 3. Person Singular | concideret |
|
| 1. Person Plural | concideremus |
|
| 2. Person Plural | concideretis |
|
| 3. Person Plural | conciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concides |
|
| 3. Person Singular | concidet |
|
| 1. Person Plural | concidemus |
|
| 2. Person Plural | concidetis |
|
| 3. Person Plural | concident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
|
| 2. Person Singular | concidisti |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | concidistis |
|
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
|
| 2. Person Singular | concideras |
|
| 3. Person Singular | conciderat |
|
| 1. Person Plural | concideramus |
|
| 2. Person Plural | concideratis |
|
| 3. Person Plural | conciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
|
| 2. Person Singular | concidisses |
|
| 3. Person Singular | concidisset |
|
| 1. Person Plural | concidissemus |
|
| 2. Person Plural | concidissetis |
|
| 3. Person Plural | concidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
|
| Vorzeitigkeit | concidisse |
|
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
! |
| 2. Person Plural | concidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
|
| Genitiv | concidendi concidundi |
|
| Dativ | concidendo concidundo |
|
| Akkusativ | concidendum concidundum |
|
| Ablativ | concidendo concidundo |
|
| Vokativ | concidende concidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
|
| 2. Person Singular | concidis |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | conciditis |
|
| 3. Person Plural | concidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concidas |
|
| 3. Person Singular | concidat |
|
| 1. Person Plural | concidamus |
|
| 2. Person Plural | concidatis |
|
| 3. Person Plural | concidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
|
| 2. Person Singular | concidebas |
|
| 3. Person Singular | concidebat |
|
| 1. Person Plural | concidebamus |
|
| 2. Person Plural | concidebatis |
|
| 3. Person Plural | concidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
|
| 2. Person Singular | concideres |
|
| 3. Person Singular | concideret |
|
| 1. Person Plural | concideremus |
|
| 2. Person Plural | concideretis |
|
| 3. Person Plural | conciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concides |
|
| 3. Person Singular | concidet |
|
| 1. Person Plural | concidemus |
|
| 2. Person Plural | concidetis |
|
| 3. Person Plural | concident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
|
| 2. Person Singular | concidisti |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | concidistis |
|
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
|
| 2. Person Singular | concideras |
|
| 3. Person Singular | conciderat |
|
| 1. Person Plural | concideramus |
|
| 2. Person Plural | concideratis |
|
| 3. Person Plural | conciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
|
| 2. Person Singular | concidisses |
|
| 3. Person Singular | concidisset |
|
| 1. Person Plural | concidissemus |
|
| 2. Person Plural | concidissetis |
|
| 3. Person Plural | concidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
|
| Vorzeitigkeit | concidisse |
|
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
! |
| 2. Person Plural | concidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
|
| Genitiv | concidendi concidundi |
|
| Dativ | concidendo concidundo |
|
| Akkusativ | concidendum concidundum |
|
| Ablativ | concidendo concidundo |
|
| Vokativ | concidende concidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich lasse nach |
| 2. Person Singular | concidis |
du lässt nach |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es lässt nach |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir lassen nach |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr lasst nach |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie lassen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich lasse nach |
| 2. Person Singular | concidas |
du lassest nach |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es lasse nach |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir lassen nach |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr lasset nach |
| 3. Person Plural | concidant |
sie lassen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich ließ nach |
| 2. Person Singular | concidebas |
du ließest nach |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es ließ nach |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir ließen nach |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr ließt nach |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie ließen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich ließe nach |
| 2. Person Singular | concideres |
du ließest nach |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es ließe nach |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir ließen nach |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr ließet nach |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie ließen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde nachlassen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst nachlassen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird nachlassen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden nachlassen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet nachlassen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden nachlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe nachgelassen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast nachgelassen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat nachgelassen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben nachgelassen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt nachgelassen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe nachgelassen |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest nachgelassen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe nachgelassen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben nachgelassen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet nachgelassen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte nachgelassen |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest nachgelassen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte nachgelassen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten nachgelassen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet nachgelassen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte nachgelassen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest nachgelassen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte nachgelassen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten nachgelassen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet nachgelassen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde nachgelassen haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst nachgelassen haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird nachgelassen haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden nachgelassen haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet nachgelassen haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden nachgelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
nachlassen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
nachgelassen haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
nachlassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
lass nach! |
| 2. Person Plural | concidite |
lasst nach! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Nachlassen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Nachlassens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Nachlassen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Nachlassen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Nachlassen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Nachlassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich falle nieder |
| 2. Person Singular | concidis |
du fällst nieder |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es fällt nieder |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir fallen nieder |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr fallt nieder |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie fallen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich falle nieder |
| 2. Person Singular | concidas |
du fallest nieder |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es falle nieder |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir fallen nieder |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr fallet nieder |
| 3. Person Plural | concidant |
sie fallen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich fiel nieder |
| 2. Person Singular | concidebas |
du fielst nieder |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es fiel nieder |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir fielen nieder |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr fielt nieder |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie fielen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich fiele nieder |
| 2. Person Singular | concideres |
du fielest nieder |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es fiele nieder |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir fielen nieder |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr fielet nieder |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie fielen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde niederfallen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst niederfallen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird niederfallen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden niederfallen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet niederfallen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden niederfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin niedergefallen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist niedergefallen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist niedergefallen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind niedergefallen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid niedergefallen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind niedergefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei niedergefallen |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest niedergefallen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei niedergefallen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien niedergefallen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet niedergefallen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien niedergefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war niedergefallen |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst niedergefallen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war niedergefallen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren niedergefallen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart niedergefallen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren niedergefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre niedergefallen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest niedergefallen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre niedergefallen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären niedergefallen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret niedergefallen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären niedergefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde niedergefallen sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst niedergefallen sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird niedergefallen sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden niedergefallen sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet niedergefallen sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden niedergefallen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
niederfallen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
niedergefallen sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
niederfallen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
falle nieder; fall nieder! |
| 2. Person Plural | concidite |
fallt nieder! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Niederfallen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Niederfallens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Niederfallen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Niederfallen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Niederfallen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Niederfallen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich haue nieder |
| 2. Person Singular | concidis |
du haust nieder |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es haut nieder |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir hauen nieder |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr haut nieder |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie hauen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde niedergehaut |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst niedergehaut |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird niedergehaut |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden niedergehaut |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet niedergehaut |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden niedergehaut |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich haue nieder |
| 2. Person Singular | concidas |
du hauest nieder |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es haue nieder |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir hauen nieder |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr hauet nieder |
| 3. Person Plural | concidant |
sie hauen nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde niedergehaut |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest niedergehaut |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde niedergehaut |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden niedergehaut |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet niedergehaut |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden niedergehaut |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich haute nieder |
| 2. Person Singular | concidebas |
du hautest nieder |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es haute nieder |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir hauten nieder |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr hautet nieder |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie hauten nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde niedergehaut |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest niedergehaut |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde niedergehaut |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden niedergehaut |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet niedergehaut |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden niedergehaut |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich haute nieder |
| 2. Person Singular | concideres |
du hautest nieder |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es haute nieder |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir hauten nieder |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr hautet nieder |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie hauten nieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde niedergehaut |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest niedergehaut |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde niedergehaut |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden niedergehaut |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet niedergehaut |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden niedergehaut |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde niederhauen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst niederhauen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird niederhauen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden niederhauen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet niederhauen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden niederhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde niedergehaut werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst niedergehaut werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird niedergehaut werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden niedergehaut werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet niedergehaut werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden niedergehaut werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe niedergehaut |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast niedergehaut |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat niedergehaut |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben niedergehaut |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt niedergehaut |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben niedergehaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin niedergehaut worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist niedergehaut worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist niedergehaut worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind niedergehaut worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid niedergehaut worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind niedergehaut worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe niedergehaut |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest niedergehaut |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe niedergehaut |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben niedergehaut |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet niedergehaut |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben niedergehaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei niedergehaut worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest niedergehaut worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei niedergehaut worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien niedergehaut worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet niedergehaut worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien niedergehaut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte niedergehaut |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest niedergehaut |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte niedergehaut |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten niedergehaut |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet niedergehaut |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten niedergehaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war niedergehaut worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst niedergehaut worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war niedergehaut worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren niedergehaut worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart niedergehaut worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren niedergehaut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte niedergehaut |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest niedergehaut |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte niedergehaut |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten niedergehaut |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet niedergehaut |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten niedergehaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre niedergehaut worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest niedergehaut worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre niedergehaut worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären niedergehaut worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret niedergehaut worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären niedergehaut worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde niedergehaut haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst niedergehaut haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird niedergehaut haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden niedergehaut haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet niedergehaut haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden niedergehaut haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde niedergehaut worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst niedergehaut worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird niedergehaut worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden niedergehaut worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet niedergehaut worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden niedergehaut worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
niederhauen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
niedergehaut haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
niederhauen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
niedergehaut werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
niedergehaut worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig niedergehaut werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
haue nieder; hau nieder! |
| 2. Person Plural | concidite |
haut nieder! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Niederhauen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Niederhauens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Niederhauen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Niederhauen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Niederhauen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Niederhauen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
|
| 2. Person Singular | concidis |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | conciditis |
|
| 3. Person Plural | concidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concidas |
|
| 3. Person Singular | concidat |
|
| 1. Person Plural | concidamus |
|
| 2. Person Plural | concidatis |
|
| 3. Person Plural | concidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
|
| 2. Person Singular | concidebas |
|
| 3. Person Singular | concidebat |
|
| 1. Person Plural | concidebamus |
|
| 2. Person Plural | concidebatis |
|
| 3. Person Plural | concidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
|
| 2. Person Singular | concideres |
|
| 3. Person Singular | concideret |
|
| 1. Person Plural | concideremus |
|
| 2. Person Plural | concideretis |
|
| 3. Person Plural | conciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concides |
|
| 3. Person Singular | concidet |
|
| 1. Person Plural | concidemus |
|
| 2. Person Plural | concidetis |
|
| 3. Person Plural | concident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
|
| 2. Person Singular | concidisti |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | concidistis |
|
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
|
| 2. Person Singular | concideras |
|
| 3. Person Singular | conciderat |
|
| 1. Person Plural | concideramus |
|
| 2. Person Plural | concideratis |
|
| 3. Person Plural | conciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
|
| 2. Person Singular | concidisses |
|
| 3. Person Singular | concidisset |
|
| 1. Person Plural | concidissemus |
|
| 2. Person Plural | concidissetis |
|
| 3. Person Plural | concidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
|
| Vorzeitigkeit | concidisse |
|
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
! |
| 2. Person Plural | concidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
|
| Genitiv | concidendi concidundi |
|
| Dativ | concidendo concidundo |
|
| Akkusativ | concidendum concidundum |
|
| Ablativ | concidendo concidundo |
|
| Vokativ | concidende concidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich ruiniere |
| 2. Person Singular | concidis |
du ruinierst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ruiniert |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir ruinieren |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr ruiniert |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie ruinieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde ruiniert |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst ruiniert |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird ruiniert |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden ruiniert |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet ruiniert |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden ruiniert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich ruiniere |
| 2. Person Singular | concidas |
du ruinierest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es ruiniere |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir ruinieren |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr ruinieret |
| 3. Person Plural | concidant |
sie ruinieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde ruiniert |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest ruiniert |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde ruiniert |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden ruiniert |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet ruiniert |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden ruiniert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich ruinierte |
| 2. Person Singular | concidebas |
du ruiniertest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es ruinierte |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir ruinierten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr ruiniertet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie ruinierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde ruiniert |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest ruiniert |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde ruiniert |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden ruiniert |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet ruiniert |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden ruiniert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich ruinierte |
| 2. Person Singular | concideres |
du ruiniertest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es ruinierte |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir ruinierten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr ruiniertet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie ruinierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde ruiniert |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest ruiniert |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde ruiniert |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden ruiniert |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet ruiniert |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden ruiniert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde ruinieren |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst ruinieren |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird ruinieren |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden ruinieren |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet ruinieren |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden ruinieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde ruiniert werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst ruiniert werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird ruiniert werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden ruiniert werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet ruiniert werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden ruiniert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe ruiniert |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast ruiniert |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat ruiniert |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben ruiniert |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt ruiniert |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben ruiniert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin ruiniert worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist ruiniert worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist ruiniert worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind ruiniert worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid ruiniert worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind ruiniert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe ruiniert |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest ruiniert |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe ruiniert |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben ruiniert |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet ruiniert |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben ruiniert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei ruiniert worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest ruiniert worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei ruiniert worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien ruiniert worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet ruiniert worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien ruiniert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte ruiniert |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest ruiniert |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte ruiniert |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten ruiniert |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet ruiniert |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten ruiniert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war ruiniert worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst ruiniert worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war ruiniert worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren ruiniert worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart ruiniert worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren ruiniert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte ruiniert |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest ruiniert |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte ruiniert |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten ruiniert |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet ruiniert |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten ruiniert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre ruiniert worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest ruiniert worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre ruiniert worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären ruiniert worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret ruiniert worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären ruiniert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde ruiniert haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst ruiniert haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird ruiniert haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden ruiniert haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet ruiniert haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden ruiniert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde ruiniert worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst ruiniert worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird ruiniert worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden ruiniert worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet ruiniert worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden ruiniert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
ruinieren |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
ruiniert haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
ruinieren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
ruiniert werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
ruiniert worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig ruiniert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
ruiniere; ruinier! |
| 2. Person Plural | concidite |
ruiniert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Ruinieren |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Ruinierens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Ruinieren |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Ruinieren |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Ruinieren |
| Vokativ | concidende concidunde |
Ruinieren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich scheitere |
| 2. Person Singular | concidis |
du scheiterst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es scheitert |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir scheitern |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr scheitert |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie scheitern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich scheitere |
| 2. Person Singular | concidas |
du scheiterst |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es scheitere |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir scheitern |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr scheitert |
| 3. Person Plural | concidant |
sie scheitern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich scheiterte |
| 2. Person Singular | concidebas |
du scheitertest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es scheiterte |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir scheiterten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr scheitertet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie scheiterten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich scheiterte |
| 2. Person Singular | concideres |
du scheitertest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es scheiterte |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir scheiterten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr scheitertet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie scheiterten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde scheitern |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst scheitern |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird scheitern |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden scheitern |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet scheitern |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden scheitern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin gescheitert |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist gescheitert |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist gescheitert |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind gescheitert |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid gescheitert |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind gescheitert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei gescheitert |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest gescheitert |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei gescheitert |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien gescheitert |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet gescheitert |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien gescheitert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war gescheitert |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst gescheitert |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war gescheitert |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren gescheitert |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart gescheitert |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren gescheitert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre gescheitert |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest gescheitert |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre gescheitert |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären gescheitert |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret gescheitert |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären gescheitert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde gescheitert sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst gescheitert sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird gescheitert sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden gescheitert sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet gescheitert sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden gescheitert sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
scheitern |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
gescheitert sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
scheitern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
scheitere! |
| 2. Person Plural | concidite |
scheitert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Scheitern |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Scheiternes |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Scheitern |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Scheitern |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Scheitern |
| Vokativ | concidende concidunde |
Scheitern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich schlage |
| 2. Person Singular | concidis |
du schlägst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es schlägt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir schlagen |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr schlagt |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie schlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde geschlagen |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst geschlagen |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird geschlagen |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden geschlagen |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet geschlagen |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden geschlagen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich schlage |
| 2. Person Singular | concidas |
du schlagest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es schlage |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir schlagen |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr schlaget |
| 3. Person Plural | concidant |
sie schlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde geschlagen |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest geschlagen |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde geschlagen |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden geschlagen |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet geschlagen |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden geschlagen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich schlug |
| 2. Person Singular | concidebas |
du schlugst |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es schlug |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir schlugen |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr schlugt |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie schlugen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde geschlagen |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest geschlagen |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde geschlagen |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden geschlagen |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet geschlagen |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden geschlagen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich schlüge |
| 2. Person Singular | concideres |
du schlügest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es schlüge |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir schlügen |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr schlüget |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie schlügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde geschlagen |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest geschlagen |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde geschlagen |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden geschlagen |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet geschlagen |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden geschlagen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde schlagen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst schlagen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird schlagen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden schlagen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet schlagen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden schlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde geschlagen werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst geschlagen werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird geschlagen werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden geschlagen werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet geschlagen werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden geschlagen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe geschlagen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast geschlagen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat geschlagen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben geschlagen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt geschlagen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin geschlagen worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist geschlagen worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist geschlagen worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind geschlagen worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid geschlagen worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind geschlagen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe geschlagen |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest geschlagen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe geschlagen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben geschlagen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet geschlagen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei geschlagen worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest geschlagen worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei geschlagen worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien geschlagen worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet geschlagen worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien geschlagen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte geschlagen |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest geschlagen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte geschlagen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten geschlagen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet geschlagen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war geschlagen worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst geschlagen worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war geschlagen worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren geschlagen worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart geschlagen worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren geschlagen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte geschlagen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest geschlagen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte geschlagen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten geschlagen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet geschlagen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre geschlagen worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest geschlagen worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre geschlagen worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären geschlagen worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret geschlagen worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären geschlagen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde geschlagen haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst geschlagen haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird geschlagen haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden geschlagen haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet geschlagen haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden geschlagen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde geschlagen worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst geschlagen worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird geschlagen worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden geschlagen worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet geschlagen worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden geschlagen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
schlagen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
geschlagen haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
schlagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
geschlagen werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
geschlagen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig geschlagen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
schlag! |
| 2. Person Plural | concidite |
schlagt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Schlagen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Schlagens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Schlagen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Schlagen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Schlagen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Schlagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
|
| 2. Person Singular | concidis |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | conciditis |
|
| 3. Person Plural | concidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concidas |
|
| 3. Person Singular | concidat |
|
| 1. Person Plural | concidamus |
|
| 2. Person Plural | concidatis |
|
| 3. Person Plural | concidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
|
| 2. Person Singular | concidebas |
|
| 3. Person Singular | concidebat |
|
| 1. Person Plural | concidebamus |
|
| 2. Person Plural | concidebatis |
|
| 3. Person Plural | concidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
|
| 2. Person Singular | concideres |
|
| 3. Person Singular | concideret |
|
| 1. Person Plural | concideremus |
|
| 2. Person Plural | concideretis |
|
| 3. Person Plural | conciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
|
| 2. Person Singular | concides |
|
| 3. Person Singular | concidet |
|
| 1. Person Plural | concidemus |
|
| 2. Person Plural | concidetis |
|
| 3. Person Plural | concident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
|
| 2. Person Singular | concidisti |
|
| 3. Person Singular | concidit |
|
| 1. Person Plural | concidimus |
|
| 2. Person Plural | concidistis |
|
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
|
| 2. Person Singular | concideras |
|
| 3. Person Singular | conciderat |
|
| 1. Person Plural | concideramus |
|
| 2. Person Plural | concideratis |
|
| 3. Person Plural | conciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
|
| 2. Person Singular | concidisses |
|
| 3. Person Singular | concidisset |
|
| 1. Person Plural | concidissemus |
|
| 2. Person Plural | concidissetis |
|
| 3. Person Plural | concidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
|
| 2. Person Singular | concideris |
|
| 3. Person Singular | conciderit |
|
| 1. Person Plural | conciderimus |
|
| 2. Person Plural | concideritis |
|
| 3. Person Plural | conciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
|
| Vorzeitigkeit | concidisse |
|
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
! |
| 2. Person Plural | concidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
|
| Genitiv | concidendi concidundi |
|
| Dativ | concidendo concidundo |
|
| Akkusativ | concidendum concidundum |
|
| Ablativ | concidendo concidundo |
|
| Vokativ | concidende concidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich töte |
| 2. Person Singular | concidis |
du tötest |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es tötet |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir töten |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr tötet |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie töten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde getötet |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst getötet |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird getötet |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden getötet |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet getötet |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden getötet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich töte |
| 2. Person Singular | concidas |
du tötest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es töte |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir töten |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr tötet |
| 3. Person Plural | concidant |
sie töten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde getötet |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest getötet |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde getötet |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden getötet |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet getötet |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden getötet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich tötete |
| 2. Person Singular | concidebas |
du tötetest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es tötete |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir töteten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr tötetet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie töteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde getötet |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest getötet |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde getötet |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden getötet |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet getötet |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden getötet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich tötete |
| 2. Person Singular | concideres |
du tötetest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es tötete |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir töteten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr tötetet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie töteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde getötet |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest getötet |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde getötet |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden getötet |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet getötet |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden getötet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde töten |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst töten |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird töten |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden töten |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet töten |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden töten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde getötet werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst getötet werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird getötet werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden getötet werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet getötet werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden getötet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe getötet |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast getötet |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat getötet |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben getötet |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt getötet |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben getötet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin getötet worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist getötet worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist getötet worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind getötet worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid getötet worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind getötet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe getötet |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest getötet |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe getötet |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben getötet |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet getötet |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben getötet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei getötet worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest getötet worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei getötet worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien getötet worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet getötet worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien getötet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte getötet |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest getötet |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte getötet |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten getötet |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet getötet |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten getötet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war getötet worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst getötet worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war getötet worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren getötet worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart getötet worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren getötet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte getötet |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest getötet |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte getötet |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten getötet |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet getötet |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten getötet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre getötet worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest getötet worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre getötet worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären getötet worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret getötet worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären getötet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde getötet haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst getötet haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird getötet haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden getötet haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet getötet haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden getötet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde getötet worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst getötet worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird getötet worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden getötet worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet getötet worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden getötet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
töten |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
getötet haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
töten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
getötet werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
getötet worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig getötet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
töte! |
| 2. Person Plural | concidite |
tötet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Töten |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Tötens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Töten |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Töten |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Töten |
| Vokativ | concidende concidunde |
Töten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich komme um |
| 2. Person Singular | concidis |
du kommst um |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es kommt um |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir kommen um |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr kommt um |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie kommen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich komme um |
| 2. Person Singular | concidas |
du kommest um |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es komme um |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir kommen um |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr kommet um |
| 3. Person Plural | concidant |
sie kommen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich kam um |
| 2. Person Singular | concidebas |
du kamst um |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es kam um |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir kamen um |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr kamt um |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie kamen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich käme um |
| 2. Person Singular | concideres |
du kämest um |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es käme um |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir kämen um |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr kämet um |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie kämen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde umkommen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst umkommen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird umkommen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden umkommen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet umkommen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden umkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin umgekommen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist umgekommen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist umgekommen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind umgekommen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid umgekommen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei umgekommen |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest umgekommen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei umgekommen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien umgekommen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet umgekommen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war umgekommen |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst umgekommen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war umgekommen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren umgekommen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart umgekommen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre umgekommen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest umgekommen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre umgekommen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären umgekommen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret umgekommen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde umgekommen sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst umgekommen sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird umgekommen sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden umgekommen sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet umgekommen sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden umgekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
umkommen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
umgekommen sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
umkommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
komme um; komm um! |
| 2. Person Plural | concidite |
kommt um! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Umkommen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Umkommens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Umkommen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Umkommen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Umkommen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Umkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich verfalle |
| 2. Person Singular | concidis |
du verfällst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es verfällt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir verfallen |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr verfallt |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich verfalle |
| 2. Person Singular | concidas |
du verfallest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es verfalle |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir verfallen |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr verfallet |
| 3. Person Plural | concidant |
sie verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich verfiel |
| 2. Person Singular | concidebas |
du verfielst |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es verfiel |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir verfielen |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr verfielt |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie verfielen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich verfiele |
| 2. Person Singular | concideres |
du verfielest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es verfiele |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir verfielen |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr verfielet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie verfielen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde verfallen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst verfallen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird verfallen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden verfallen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet verfallen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin verfallen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist verfallen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist verfallen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind verfallen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid verfallen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei verfallen |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest verfallen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei verfallen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien verfallen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet verfallen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war verfallen |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst verfallen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war verfallen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren verfallen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart verfallen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre verfallen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest verfallen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre verfallen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären verfallen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret verfallen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären verfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde verfallen sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst verfallen sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird verfallen sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden verfallen sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet verfallen sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden verfallen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
verfallen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
verfallen sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
verfallen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
verfalle; verfall! |
| 2. Person Plural | concidite |
verfallt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Verfallen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Verfallens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Verfallen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Verfallen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Verfallen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Verfallen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich vernichte |
| 2. Person Singular | concidis |
du vernichtest |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es vernichtet |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir vernichten |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr vernichtet |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie vernichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde vernichtet |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst vernichtet |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird vernichtet |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden vernichtet |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet vernichtet |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden vernichtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich vernichte |
| 2. Person Singular | concidas |
du vernichtest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es vernichte |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir vernichten |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr vernichtet |
| 3. Person Plural | concidant |
sie vernichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde vernichtet |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest vernichtet |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde vernichtet |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden vernichtet |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet vernichtet |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden vernichtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich vernichtete |
| 2. Person Singular | concidebas |
du vernichtetest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es vernichtete |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir vernichteten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr vernichtetet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie vernichteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde vernichtet |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest vernichtet |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde vernichtet |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden vernichtet |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet vernichtet |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden vernichtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich vernichtete |
| 2. Person Singular | concideres |
du vernichtetest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es vernichtete |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir vernichteten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr vernichtetet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie vernichteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde vernichtet |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest vernichtet |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde vernichtet |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden vernichtet |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet vernichtet |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden vernichtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde vernichten |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst vernichten |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird vernichten |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden vernichten |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet vernichten |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden vernichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde vernichtet werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst vernichtet werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird vernichtet werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden vernichtet werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet vernichtet werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden vernichtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe vernichtet |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast vernichtet |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat vernichtet |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben vernichtet |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt vernichtet |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben vernichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin vernichtet worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist vernichtet worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist vernichtet worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind vernichtet worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid vernichtet worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind vernichtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe vernichtet |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest vernichtet |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe vernichtet |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben vernichtet |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet vernichtet |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben vernichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei vernichtet worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest vernichtet worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei vernichtet worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien vernichtet worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet vernichtet worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien vernichtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte vernichtet |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest vernichtet |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte vernichtet |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten vernichtet |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet vernichtet |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten vernichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war vernichtet worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst vernichtet worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war vernichtet worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren vernichtet worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart vernichtet worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren vernichtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte vernichtet |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest vernichtet |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte vernichtet |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten vernichtet |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet vernichtet |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten vernichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre vernichtet worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest vernichtet worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre vernichtet worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären vernichtet worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret vernichtet worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären vernichtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde vernichtet haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst vernichtet haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird vernichtet haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden vernichtet haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet vernichtet haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden vernichtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde vernichtet worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst vernichtet worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird vernichtet worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden vernichtet worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet vernichtet worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden vernichtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
vernichten |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
vernichtet haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
vernichten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
vernichtet werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
vernichtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig vernichtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
vernichte! |
| 2. Person Plural | concidite |
vernichtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Vernichten |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Vernichtens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Vernichten |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Vernichten |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Vernichten |
| Vokativ | concidende concidunde |
Vernichten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich zerhacke |
| 2. Person Singular | concidis |
du zerhackst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es zerhackt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir zerhacken |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr zerhackt |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie zerhacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde zerhackt |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerhackt |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird zerhackt |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden zerhackt |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet zerhackt |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden zerhackt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich zerhacke |
| 2. Person Singular | concidas |
du zerhackest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es zerhacke |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir zerhacken |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr zerhacket |
| 3. Person Plural | concidant |
sie zerhacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerhackt |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest zerhackt |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde zerhackt |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden zerhackt |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet zerhackt |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden zerhackt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich zerhackte |
| 2. Person Singular | concidebas |
du zerhacktest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es zerhackte |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir zerhackten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr zerhacktet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie zerhackten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde zerhackt |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest zerhackt |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde zerhackt |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden zerhackt |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet zerhackt |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden zerhackt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich zerhackte |
| 2. Person Singular | concideres |
du zerhacktest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es zerhackte |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir zerhackten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr zerhacktet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie zerhackten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde zerhackt |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest zerhackt |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde zerhackt |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden zerhackt |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet zerhackt |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden zerhackt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde zerhacken |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst zerhacken |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird zerhacken |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden zerhacken |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet zerhacken |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden zerhacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerhackt werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerhackt werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird zerhackt werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden zerhackt werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet zerhackt werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden zerhackt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe zerhackt |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast zerhackt |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat zerhackt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben zerhackt |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt zerhackt |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin zerhackt worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist zerhackt worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist zerhackt worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind zerhackt worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid zerhackt worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind zerhackt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe zerhackt |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest zerhackt |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe zerhackt |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben zerhackt |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet zerhackt |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei zerhackt worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest zerhackt worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei zerhackt worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien zerhackt worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet zerhackt worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien zerhackt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte zerhackt |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest zerhackt |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte zerhackt |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten zerhackt |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet zerhackt |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war zerhackt worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst zerhackt worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war zerhackt worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren zerhackt worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart zerhackt worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren zerhackt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte zerhackt |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest zerhackt |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte zerhackt |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten zerhackt |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet zerhackt |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre zerhackt worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest zerhackt worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre zerhackt worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären zerhackt worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret zerhackt worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären zerhackt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde zerhackt haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst zerhackt haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird zerhackt haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden zerhackt haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet zerhackt haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden zerhackt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde zerhackt worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst zerhackt worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird zerhackt worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden zerhackt worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet zerhackt worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden zerhackt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
zerhacken |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
zerhackt haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
zerhacken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
zerhackt werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
zerhackt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig zerhackt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
zerhacke; zerhack! |
| 2. Person Plural | concidite |
zerhackt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Zerhacken |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Zerhackens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Zerhacken |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Zerhacken |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Zerhacken |
| Vokativ | concidende concidunde |
Zerhacken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich zerhaue |
| 2. Person Singular | concidis |
du zerhaust |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es zerhaut |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir zerhauen |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr zerhaut |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde zerhauen |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerhauen |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird zerhauen |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden zerhauen |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet zerhauen |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden zerhauen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich zerhaue |
| 2. Person Singular | concidas |
du zerhauest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es zerhaue |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir zerhauen |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr zerhauet |
| 3. Person Plural | concidant |
sie zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerhauen |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest zerhauen |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde zerhauen |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden zerhauen |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet zerhauen |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden zerhauen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich zerhaute; zerhieb |
| 2. Person Singular | concidebas |
du zerhautest; zerhiebst |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es zerhaute; zerhieb |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir zerhauten; zerhieben |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr zerhautet; zerhiebt |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie zerhauten; zerhieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde zerhauen |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest zerhauen |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde zerhauen |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden zerhauen |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet zerhauen |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden zerhauen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich zerhaute; zerhiebe |
| 2. Person Singular | concideres |
du zerhautest; zerhiebest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es zerhaute; zerhiebe |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir zerhauten; zerhieben |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr zerhautet; zerhiebet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie zerhauten; zerhieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde zerhauen |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest zerhauen |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde zerhauen |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden zerhauen |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet zerhauen |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden zerhauen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde zerhauen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst zerhauen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird zerhauen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden zerhauen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet zerhauen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerhauen werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerhauen werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird zerhauen werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden zerhauen werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet zerhauen werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden zerhauen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe zerhauen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast zerhauen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat zerhauen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben zerhauen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt zerhauen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin zerhauen worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist zerhauen worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist zerhauen worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind zerhauen worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid zerhauen worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind zerhauen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe zerhauen |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest zerhauen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe zerhauen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben zerhauen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet zerhauen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei zerhauen worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest zerhauen worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei zerhauen worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien zerhauen worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet zerhauen worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien zerhauen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte zerhauen |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest zerhauen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte zerhauen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten zerhauen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet zerhauen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war zerhauen worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst zerhauen worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war zerhauen worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren zerhauen worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart zerhauen worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren zerhauen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte zerhauen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest zerhauen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte zerhauen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten zerhauen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet zerhauen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten zerhauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre zerhauen worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest zerhauen worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre zerhauen worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären zerhauen worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret zerhauen worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären zerhauen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde zerhauen haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst zerhauen haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird zerhauen haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden zerhauen haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet zerhauen haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden zerhauen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde zerhauen worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst zerhauen worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird zerhauen worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden zerhauen worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet zerhauen worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden zerhauen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
zerhauen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
zerhauen haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
zerhauen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
zerhauen werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
zerhauen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig zerhauen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
zerhaue; zerhau! |
| 2. Person Plural | concidite |
zerhaut! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Zerhauen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Zerhauens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Zerhauen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Zerhauen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Zerhauen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Zerhauen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich zerteile |
| 2. Person Singular | concidis |
du zerteilst |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es zerteilt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir zerteilen |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr zerteilt |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie zerteilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
ich werde zerteilt |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerteilt |
| 3. Person Singular | conciditur |
er/sie/es wird zerteilt |
| 1. Person Plural | concidimur |
wir werden zerteilt |
| 2. Person Plural | concidimini |
ihr werdet zerteilt |
| 3. Person Plural | conciduntur |
sie werden zerteilt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich zerteile |
| 2. Person Singular | concidas |
du zerteilest |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es zerteile |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir zerteilen |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr zerteilet |
| 3. Person Plural | concidant |
sie zerteilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerteilt |
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
du werdest zerteilt |
| 3. Person Singular | concidatur |
er/sie/es werde zerteilt |
| 1. Person Plural | concidamur |
wir werden zerteilt |
| 2. Person Plural | concidamini |
ihr werdet zerteilt |
| 3. Person Plural | concidantur |
sie werden zerteilt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich zerteilte |
| 2. Person Singular | concidebas |
du zerteiltest |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es zerteilte |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir zerteilten |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr zerteiltet |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie zerteilten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
ich wurde zerteilt |
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
du wurdest zerteilt |
| 3. Person Singular | concidebatur |
er/sie/es wurde zerteilt |
| 1. Person Plural | concidebamur |
wir wurden zerteilt |
| 2. Person Plural | concidebamini |
ihr wurdet zerteilt |
| 3. Person Plural | concidebantur |
sie wurden zerteilt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich zerteilte |
| 2. Person Singular | concideres |
du zerteiltest |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es zerteilte |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir zerteilten |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr zerteiltet |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie zerteilten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
ich würde zerteilt |
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
du würdest zerteilt |
| 3. Person Singular | concideretur |
er/sie/es würde zerteilt |
| 1. Person Plural | concideremur |
wir würden zerteilt |
| 2. Person Plural | concideremini |
ihr würdet zerteilt |
| 3. Person Plural | conciderentur |
sie würden zerteilt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde zerteilen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst zerteilen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird zerteilen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden zerteilen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet zerteilen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden zerteilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
ich werde zerteilt werden |
| 2. Person Singular | concideris concidere |
du wirst zerteilt werden |
| 3. Person Singular | concidetur |
er/sie/es wird zerteilt werden |
| 1. Person Plural | concidemur |
wir werden zerteilt werden |
| 2. Person Plural | concidemini |
ihr werdet zerteilt werden |
| 3. Person Plural | concidentur |
sie werden zerteilt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich habe zerteilt |
| 2. Person Singular | concidisti |
du hast zerteilt |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es hat zerteilt |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir haben zerteilt |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr habt zerteilt |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie haben zerteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
ich bin zerteilt worden |
| 2. Person Singular | concisus es |
du bist zerteilt worden |
| 3. Person Singular | concisus est |
er/sie/es ist zerteilt worden |
| 1. Person Plural | concisi sumus |
wir sind zerteilt worden |
| 2. Person Plural | concisi estis |
ihr seid zerteilt worden |
| 3. Person Plural | concisi sunt |
sie sind zerteilt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich habe zerteilt |
| 2. Person Singular | concideris |
du habest zerteilt |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es habe zerteilt |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir haben zerteilt |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr habet zerteilt |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie haben zerteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
ich sei zerteilt worden |
| 2. Person Singular | concisus sis |
du seiest zerteilt worden |
| 3. Person Singular | concisus sit |
er/sie/es sei zerteilt worden |
| 1. Person Plural | concisi simus |
wir seien zerteilt worden |
| 2. Person Plural | concisi sitis |
ihr seiet zerteilt worden |
| 3. Person Plural | concisi sint |
sie seien zerteilt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich hatte zerteilt |
| 2. Person Singular | concideras |
du hattest zerteilt |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es hatte zerteilt |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir hatten zerteilt |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr hattet zerteilt |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie hatten zerteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
ich war zerteilt worden |
| 2. Person Singular | concisus eras |
du warst zerteilt worden |
| 3. Person Singular | concisus erat |
er/sie/es war zerteilt worden |
| 1. Person Plural | concisi eramus |
wir waren zerteilt worden |
| 2. Person Plural | concisi eratis |
ihr wart zerteilt worden |
| 3. Person Plural | concisi erant |
sie waren zerteilt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich hätte zerteilt |
| 2. Person Singular | concidisses |
du hättest zerteilt |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es hätte zerteilt |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir hätten zerteilt |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr hättet zerteilt |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie hätten zerteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
ich wäre zerteilt worden |
| 2. Person Singular | concisus esses |
du wärest zerteilt worden |
| 3. Person Singular | concisus esset |
er/sie/es wäre zerteilt worden |
| 1. Person Plural | concisi essemus |
wir wären zerteilt worden |
| 2. Person Plural | concisi essetis |
ihr wäret zerteilt worden |
| 3. Person Plural | concisi essent |
sie wären zerteilt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde zerteilt haben |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst zerteilt haben |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird zerteilt haben |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden zerteilt haben |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet zerteilt haben |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden zerteilt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
ich werde zerteilt worden sein |
| 2. Person Singular | concisus eris |
du wirst zerteilt worden sein |
| 3. Person Singular | concisus erit |
er/sie/es wird zerteilt worden sein |
| 1. Person Plural | concisi erimus |
wir werden zerteilt worden sein |
| 2. Person Plural | concisi eritis |
ihr werdet zerteilt worden sein |
| 3. Person Plural | concisi erunt |
sie werden zerteilt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
zerteilen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
zerteilt haben |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
zerteilen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
zerteilt werden |
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
zerteilt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
künftig zerteilt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
zerteile; zerteil! |
| 2. Person Plural | concidite |
zerteilt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Zerteilen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Zerteilens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Zerteilen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Zerteilen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Zerteilen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Zerteilen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concido |
ich breche zusammen |
| 2. Person Singular | concidis |
du brichst zusammen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es bricht zusammen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir brechen zusammen |
| 2. Person Plural | conciditis |
ihr brecht zusammen |
| 3. Person Plural | concidunt |
sie brechen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidor |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | conciditur |
|
| 1. Person Plural | concidimur |
|
| 2. Person Plural | concidimini |
|
| 3. Person Plural | conciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich breche zusammen |
| 2. Person Singular | concidas |
du brechest zusammen |
| 3. Person Singular | concidat |
er/sie/es breche zusammen |
| 1. Person Plural | concidamus |
wir brechen zusammen |
| 2. Person Plural | concidatis |
ihr brechet zusammen |
| 3. Person Plural | concidant |
sie brechen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concidaris concidare |
|
| 3. Person Singular | concidatur |
|
| 1. Person Plural | concidamur |
|
| 2. Person Plural | concidamini |
|
| 3. Person Plural | concidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidebam |
ich brach zusammen |
| 2. Person Singular | concidebas |
du brachst zusammen |
| 3. Person Singular | concidebat |
er/sie/es brach zusammen |
| 1. Person Plural | concidebamus |
wir brachen zusammen |
| 2. Person Plural | concidebatis |
ihr bracht zusammen |
| 3. Person Plural | concidebant |
sie brachen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidebar |
|
| 2. Person Singular | concidebaris concidebare |
|
| 3. Person Singular | concidebatur |
|
| 1. Person Plural | concidebamur |
|
| 2. Person Plural | concidebamini |
|
| 3. Person Plural | concidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderem |
ich bräche zusammen |
| 2. Person Singular | concideres |
du brächest zusammen |
| 3. Person Singular | concideret |
er/sie/es bräche zusammen |
| 1. Person Plural | concideremus |
wir brächen zusammen |
| 2. Person Plural | concideretis |
ihr brächet zusammen |
| 3. Person Plural | conciderent |
sie brächen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conciderer |
|
| 2. Person Singular | concidereris conciderere |
|
| 3. Person Singular | concideretur |
|
| 1. Person Plural | concideremur |
|
| 2. Person Plural | concideremini |
|
| 3. Person Plural | conciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidam |
ich werde zusammenbrechen |
| 2. Person Singular | concides |
du wirst zusammenbrechen |
| 3. Person Singular | concidet |
er/sie/es wird zusammenbrechen |
| 1. Person Plural | concidemus |
wir werden zusammenbrechen |
| 2. Person Plural | concidetis |
ihr werdet zusammenbrechen |
| 3. Person Plural | concident |
sie werden zusammenbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concidar |
|
| 2. Person Singular | concideris concidere |
|
| 3. Person Singular | concidetur |
|
| 1. Person Plural | concidemur |
|
| 2. Person Plural | concidemini |
|
| 3. Person Plural | concidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidi |
ich bin zusammengebrochen |
| 2. Person Singular | concidisti |
du bist zusammengebrochen |
| 3. Person Singular | concidit |
er/sie/es ist zusammengebrochen |
| 1. Person Plural | concidimus |
wir sind zusammengebrochen |
| 2. Person Plural | concidistis |
ihr seid zusammengebrochen |
| 3. Person Plural | conciderunt concidere |
sie sind zusammengebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sum |
|
| 2. Person Singular | concisus es |
|
| 3. Person Singular | concisus est |
|
| 1. Person Plural | concisi sumus |
|
| 2. Person Plural | concisi estis |
|
| 3. Person Plural | concisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conciderim |
ich sei zusammengebrochen |
| 2. Person Singular | concideris |
du seiest zusammengebrochen |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es sei zusammengebrochen |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir seien zusammengebrochen |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr seiet zusammengebrochen |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie seien zusammengebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus sim |
|
| 2. Person Singular | concisus sis |
|
| 3. Person Singular | concisus sit |
|
| 1. Person Plural | concisi simus |
|
| 2. Person Plural | concisi sitis |
|
| 3. Person Plural | concisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concideram |
ich war zusammengebrochen |
| 2. Person Singular | concideras |
du warst zusammengebrochen |
| 3. Person Singular | conciderat |
er/sie/es war zusammengebrochen |
| 1. Person Plural | concideramus |
wir waren zusammengebrochen |
| 2. Person Plural | concideratis |
ihr wart zusammengebrochen |
| 3. Person Plural | conciderant |
sie waren zusammengebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus eram |
|
| 2. Person Singular | concisus eras |
|
| 3. Person Singular | concisus erat |
|
| 1. Person Plural | concisi eramus |
|
| 2. Person Plural | concisi eratis |
|
| 3. Person Plural | concisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidissem |
ich wäre zusammengebrochen |
| 2. Person Singular | concidisses |
du wärest zusammengebrochen |
| 3. Person Singular | concidisset |
er/sie/es wäre zusammengebrochen |
| 1. Person Plural | concidissemus |
wir wären zusammengebrochen |
| 2. Person Plural | concidissetis |
ihr wäret zusammengebrochen |
| 3. Person Plural | concidissent |
sie wären zusammengebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus essem |
|
| 2. Person Singular | concisus esses |
|
| 3. Person Singular | concisus esset |
|
| 1. Person Plural | concisi essemus |
|
| 2. Person Plural | concisi essetis |
|
| 3. Person Plural | concisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concidero |
ich werde zusammengebrochen sein |
| 2. Person Singular | concideris |
du wirst zusammengebrochen sein |
| 3. Person Singular | conciderit |
er/sie/es wird zusammengebrochen sein |
| 1. Person Plural | conciderimus |
wir werden zusammengebrochen sein |
| 2. Person Plural | concideritis |
ihr werdet zusammengebrochen sein |
| 3. Person Plural | conciderint |
sie werden zusammengebrochen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concisus ero |
|
| 2. Person Singular | concisus eris |
|
| 3. Person Singular | concisus erit |
|
| 1. Person Plural | concisi erimus |
|
| 2. Person Plural | concisi eritis |
|
| 3. Person Plural | concisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidere |
zusammenbrechen |
| Vorzeitigkeit | concidisse |
zusammengebrochen sein |
| Nachzeitigkeit | concisurum esse |
zusammenbrechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concidi concidier |
|
| Vorzeitigkeit | concisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concide |
brich zusammen! |
| 2. Person Plural | concidite |
brecht zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concidito |
| 3. Person Singular | concidito |
| 2. Person Plural | conciditote |
| 3. Person Plural | concidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concidere |
das Zusammenbrechen |
| Genitiv | concidendi concidundi |
des Zusammenbrechens |
| Dativ | concidendo concidundo |
dem Zusammenbrechen |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
das Zusammenbrechen |
| Ablativ | concidendo concidundo |
durch das Zusammenbrechen |
| Vokativ | concidende concidunde |
Zusammenbrechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidendus concidundus |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
| Genitiv | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidendi concidundi |
| Dativ | concidendo concidundo |
concidendae concidundae |
concidendo concidundo |
| Akkusativ | concidendum concidundum |
concidendam concidundam |
concidendum concidundum |
| Ablativ | concidendo concidundo |
concidenda concidunda |
concidendo concidundo |
| Vokativ | concidende concidunde |
concidenda concidunda |
concidendum concidundum |
Plural
| Nominativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
| Genitiv | concidendorum concidundorum |
concidendarum concidundarum |
concidendorum concidundorum |
| Dativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Akkusativ | concidendos concidundos |
concidendas concidundas |
concidenda concidunda |
| Ablativ | concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
concidendis concidundis |
| Vokativ | concidendi concidundi |
concidendae concidundae |
concidenda concidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concidens |
concidens |
concidens |
| Genitiv | concidentis |
concidentis |
concidentis |
| Dativ | concidenti |
concidenti |
concidenti |
| Akkusativ | concidentem |
concidentem |
concidens |
| Ablativ | concidenti concidente |
concidenti concidente |
concidenti concidente |
| Vokativ | concidens |
concidens |
concidens |
Plural
| Nominativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Genitiv | concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
concidentium concidentum |
| Dativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Akkusativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
| Ablativ | concidentibus |
concidentibus |
concidentibus |
| Vokativ | concidentes |
concidentes |
concidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisus |
concisa |
concisum |
| Genitiv | concisi |
concisae |
concisi |
| Dativ | conciso |
concisae |
conciso |
| Akkusativ | concisum |
concisam |
concisum |
| Ablativ | conciso |
concisa |
conciso |
| Vokativ | concise |
concisa |
concisum |
Plural
| Nominativ | concisi |
concisae |
concisa |
| Genitiv | concisorum |
concisarum |
concisorum |
| Dativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Akkusativ | concisos |
concisas |
concisa |
| Ablativ | concisis |
concisis |
concisis |
| Vokativ | concisi |
concisae |
concisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concisurus |
concisura |
concisurum |
| Genitiv | concisuri |
concisurae |
concisuri |
| Dativ | concisuro |
concisurae |
concisuro |
| Akkusativ | concisurum |
concisuram |
concisurum |
| Ablativ | concisuro |
concisura |
concisuro |
| Vokativ | concisure |
concisura |
concisurum |
Plural
| Nominativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
| Genitiv | concisurorum |
concisurarum |
concisurorum |
| Dativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Akkusativ | concisuros |
concisuras |
concisura |
| Ablativ | concisuris |
concisuris |
concisuris |
| Vokativ | concisuri |
concisurae |
concisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concisum |
concisu |