stürmen
anspornen
antreiben
aufregen
aufrühren
entflammen
entladen
erregen
erzürnen
schleudern (Geschoss)
schnell fließen (starke Strömung)
stören
verursachen
vorantreiben
zusammenrufen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich stürme
2. Person Singular
concitas
du stürmst
3. Person Singular
concitat
er/sie/es stürmt
1. Person Plural
concitamus
wir stürmen
2. Person Plural
concitatis
ihr stürmt
3. Person Plural
concitant
sie stürmen
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde gestürmt
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst gestürmt
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird gestürmt
1. Person Plural
concitamur
wir werden gestürmt
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet gestürmt
3. Person Plural
concitantur
sie werden gestürmt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich stürme
2. Person Singular
concites
du stürmest
3. Person Singular
concitet
er/sie/es stürme
1. Person Plural
concitemus
wir stürmen
2. Person Plural
concitetis
ihr stürmet
3. Person Plural
concitent
sie stürmen
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde gestürmt
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest gestürmt
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde gestürmt
1. Person Plural
concitemur
wir werden gestürmt
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet gestürmt
3. Person Plural
concitentur
sie werden gestürmt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich stürmte
2. Person Singular
concitabas
du stürmtest
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es stürmte
1. Person Plural
concitabamus
wir stürmten
2. Person Plural
concitabatis
ihr stürmtet
3. Person Plural
concitabant
sie stürmten
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde gestürmt
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest gestürmt
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde gestürmt
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden gestürmt
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet gestürmt
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden gestürmt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich stürmte
2. Person Singular
concitares
du stürmtest
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es stürmte
1. Person Plural
concitaremus
wir stürmten
2. Person Plural
concitaretis
ihr stürmtet
3. Person Plural
concitarent
sie stürmten
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde gestürmt
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest gestürmt
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde gestürmt
1. Person Plural
concitaremur
wir würden gestürmt
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet gestürmt
3. Person Plural
concitarentur
sie würden gestürmt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde stürmen
2. Person Singular
concitabis
du wirst stürmen
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird stürmen
1. Person Plural
concitabimus
wir werden stürmen
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet stürmen
3. Person Plural
concitabunt
sie werden stürmen
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde gestürmt werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst gestürmt werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird gestürmt werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden gestürmt werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet gestürmt werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden gestürmt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe gestürmt
2. Person Singular
concitavisti
du hast gestürmt
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat gestürmt
1. Person Plural
concitavimus
wir haben gestürmt
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt gestürmt
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben gestürmt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin gestürmt worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist gestürmt worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist gestürmt worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind gestürmt worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid gestürmt worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind gestürmt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe gestürmt
2. Person Singular
concitaveris
du habest gestürmt
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe gestürmt
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben gestürmt
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet gestürmt
3. Person Plural
concitaverint
sie haben gestürmt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei gestürmt worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest gestürmt worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei gestürmt worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien gestürmt worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet gestürmt worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien gestürmt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte gestürmt
2. Person Singular
concitaveras
du hattest gestürmt
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte gestürmt
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten gestürmt
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet gestürmt
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten gestürmt
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war gestürmt worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst gestürmt worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war gestürmt worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren gestürmt worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart gestürmt worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren gestürmt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte gestürmt
2. Person Singular
concitavisses
du hättest gestürmt
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte gestürmt
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten gestürmt
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet gestürmt
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten gestürmt
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre gestürmt worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest gestürmt worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre gestürmt worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären gestürmt worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret gestürmt worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären gestürmt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde gestürmt haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst gestürmt haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird gestürmt haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden gestürmt haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet gestürmt haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden gestürmt haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde gestürmt worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst gestürmt worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird gestürmt worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden gestürmt worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet gestürmt worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden gestürmt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
stürmen
Vorzeitigkeit
concitavisse
gestürmt haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
stürmen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
gestürmt werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
gestürmt worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig gestürmt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
stürme; stürm!
2. Person Plural
concitate
stürmt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Stürmen
Genitiv
concitandi
des Stürmens
Dativ
concitando
dem Stürmen
Akkusativ
concitandum
das Stürmen
Ablativ
concitando
durch das Stürmen
Vokativ
concitande
Stürmen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich sporne an
2. Person Singular
concitas
du spornst an
3. Person Singular
concitat
er/sie/es spornt an
1. Person Plural
concitamus
wir spornen an
2. Person Plural
concitatis
ihr spornt an
3. Person Plural
concitant
sie spornen an
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde angespornt
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst angespornt
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird angespornt
1. Person Plural
concitamur
wir werden angespornt
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet angespornt
3. Person Plural
concitantur
sie werden angespornt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich sporne an
2. Person Singular
concites
du spornest an
3. Person Singular
concitet
er/sie/es sporne an
1. Person Plural
concitemus
wir spornen an
2. Person Plural
concitetis
ihr spornet an
3. Person Plural
concitent
sie spornen an
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde angespornt
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest angespornt
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde angespornt
1. Person Plural
concitemur
wir werden angespornt
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet angespornt
3. Person Plural
concitentur
sie werden angespornt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich spornte an
2. Person Singular
concitabas
du sporntest an
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es spornte an
1. Person Plural
concitabamus
wir spornten an
2. Person Plural
concitabatis
ihr sporntet an
3. Person Plural
concitabant
sie spornten an
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde angespornt
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest angespornt
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde angespornt
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden angespornt
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet angespornt
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden angespornt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich spornte an
2. Person Singular
concitares
du sporntest an
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es spornte an
1. Person Plural
concitaremus
wir spornten an
2. Person Plural
concitaretis
ihr sporntet an
3. Person Plural
concitarent
sie spornten an
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde angespornt
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest angespornt
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde angespornt
1. Person Plural
concitaremur
wir würden angespornt
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet angespornt
3. Person Plural
concitarentur
sie würden angespornt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde anspornen
2. Person Singular
concitabis
du wirst anspornen
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird anspornen
1. Person Plural
concitabimus
wir werden anspornen
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet anspornen
3. Person Plural
concitabunt
sie werden anspornen
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde angespornt werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst angespornt werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird angespornt werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden angespornt werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet angespornt werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden angespornt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe angespornt
2. Person Singular
concitavisti
du hast angespornt
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat angespornt
1. Person Plural
concitavimus
wir haben angespornt
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt angespornt
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben angespornt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin angespornt worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist angespornt worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist angespornt worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind angespornt worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid angespornt worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind angespornt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe angespornt
2. Person Singular
concitaveris
du habest angespornt
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe angespornt
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben angespornt
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet angespornt
3. Person Plural
concitaverint
sie haben angespornt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei angespornt worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest angespornt worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei angespornt worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien angespornt worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet angespornt worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien angespornt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte angespornt
2. Person Singular
concitaveras
du hattest angespornt
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte angespornt
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten angespornt
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet angespornt
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten angespornt
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war angespornt worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst angespornt worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war angespornt worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren angespornt worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart angespornt worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren angespornt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte angespornt
2. Person Singular
concitavisses
du hättest angespornt
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte angespornt
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten angespornt
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet angespornt
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten angespornt
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre angespornt worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest angespornt worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre angespornt worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären angespornt worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret angespornt worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären angespornt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde angespornt haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst angespornt haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird angespornt haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden angespornt haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet angespornt haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden angespornt haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde angespornt worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst angespornt worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird angespornt worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden angespornt worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet angespornt worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden angespornt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
anspornen
Vorzeitigkeit
concitavisse
angespornt haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
anspornen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
angespornt werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
angespornt worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig angespornt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
sporne an; sporn an!
2. Person Plural
concitate
spornt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Anspornen
Genitiv
concitandi
des Anspornens
Dativ
concitando
dem Anspornen
Akkusativ
concitandum
das Anspornen
Ablativ
concitando
durch das Anspornen
Vokativ
concitande
Anspornen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich treibe an
2. Person Singular
concitas
du treibst an
3. Person Singular
concitat
er/sie/es treibt an
1. Person Plural
concitamus
wir treiben an
2. Person Plural
concitatis
ihr treibt an
3. Person Plural
concitant
sie treiben an
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde angetrieben
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst angetrieben
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird angetrieben
1. Person Plural
concitamur
wir werden angetrieben
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet angetrieben
3. Person Plural
concitantur
sie werden angetrieben
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich treibe an
2. Person Singular
concites
du treibest an
3. Person Singular
concitet
er/sie/es treibe an
1. Person Plural
concitemus
wir treiben an
2. Person Plural
concitetis
ihr treibet an
3. Person Plural
concitent
sie treiben an
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde angetrieben
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest angetrieben
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde angetrieben
1. Person Plural
concitemur
wir werden angetrieben
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet angetrieben
3. Person Plural
concitentur
sie werden angetrieben
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich trieb an
2. Person Singular
concitabas
du triebst an
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es trieb an
1. Person Plural
concitabamus
wir trieben an
2. Person Plural
concitabatis
ihr triebt an
3. Person Plural
concitabant
sie trieben an
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde angetrieben
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest angetrieben
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde angetrieben
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden angetrieben
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet angetrieben
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden angetrieben
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich triebe an
2. Person Singular
concitares
du triebest an
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es triebe an
1. Person Plural
concitaremus
wir trieben an
2. Person Plural
concitaretis
ihr triebet an
3. Person Plural
concitarent
sie trieben an
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde angetrieben
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest angetrieben
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde angetrieben
1. Person Plural
concitaremur
wir würden angetrieben
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet angetrieben
3. Person Plural
concitarentur
sie würden angetrieben
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde antreiben
2. Person Singular
concitabis
du wirst antreiben
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird antreiben
1. Person Plural
concitabimus
wir werden antreiben
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet antreiben
3. Person Plural
concitabunt
sie werden antreiben
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde angetrieben werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst angetrieben werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird angetrieben werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden angetrieben werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet angetrieben werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden angetrieben werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe angetrieben
2. Person Singular
concitavisti
du hast angetrieben
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat angetrieben
1. Person Plural
concitavimus
wir haben angetrieben
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt angetrieben
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben angetrieben
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin angetrieben worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist angetrieben worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist angetrieben worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind angetrieben worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid angetrieben worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind angetrieben worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe angetrieben
2. Person Singular
concitaveris
du habest angetrieben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe angetrieben
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben angetrieben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet angetrieben
3. Person Plural
concitaverint
sie haben angetrieben
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei angetrieben worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest angetrieben worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei angetrieben worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien angetrieben worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet angetrieben worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien angetrieben worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte angetrieben
2. Person Singular
concitaveras
du hattest angetrieben
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte angetrieben
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten angetrieben
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet angetrieben
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten angetrieben
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war angetrieben worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst angetrieben worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war angetrieben worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren angetrieben worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart angetrieben worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren angetrieben worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte angetrieben
2. Person Singular
concitavisses
du hättest angetrieben
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte angetrieben
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten angetrieben
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet angetrieben
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten angetrieben
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre angetrieben worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest angetrieben worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre angetrieben worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären angetrieben worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret angetrieben worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären angetrieben worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde angetrieben haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst angetrieben haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird angetrieben haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden angetrieben haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet angetrieben haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden angetrieben haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde angetrieben worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst angetrieben worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird angetrieben worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden angetrieben worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet angetrieben worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden angetrieben worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
antreiben
Vorzeitigkeit
concitavisse
angetrieben haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
antreiben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
angetrieben werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
angetrieben worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig angetrieben werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
treibe an; treib an!
2. Person Plural
concitate
treibt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Antreiben
Genitiv
concitandi
des Antreibens
Dativ
concitando
dem Antreiben
Akkusativ
concitandum
das Antreiben
Ablativ
concitando
durch das Antreiben
Vokativ
concitande
Antreiben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich rege auf
2. Person Singular
concitas
du regst auf
3. Person Singular
concitat
er/sie/es regt auf
1. Person Plural
concitamus
wir regen auf
2. Person Plural
concitatis
ihr regt auf
3. Person Plural
concitant
sie regen auf
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde aufgeregt
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst aufgeregt
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird aufgeregt
1. Person Plural
concitamur
wir werden aufgeregt
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet aufgeregt
3. Person Plural
concitantur
sie werden aufgeregt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich rege auf
2. Person Singular
concites
du regest auf
3. Person Singular
concitet
er/sie/es rege auf
1. Person Plural
concitemus
wir regen auf
2. Person Plural
concitetis
ihr reget auf
3. Person Plural
concitent
sie regen auf
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde aufgeregt
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest aufgeregt
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde aufgeregt
1. Person Plural
concitemur
wir werden aufgeregt
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet aufgeregt
3. Person Plural
concitentur
sie werden aufgeregt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich regte auf
2. Person Singular
concitabas
du regtest auf
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es regte auf
1. Person Plural
concitabamus
wir regten auf
2. Person Plural
concitabatis
ihr regtet auf
3. Person Plural
concitabant
sie regten auf
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde aufgeregt
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest aufgeregt
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde aufgeregt
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden aufgeregt
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet aufgeregt
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden aufgeregt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich regte auf
2. Person Singular
concitares
du regtest auf
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es regte auf
1. Person Plural
concitaremus
wir regten auf
2. Person Plural
concitaretis
ihr regtet auf
3. Person Plural
concitarent
sie regten auf
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde aufgeregt
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest aufgeregt
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde aufgeregt
1. Person Plural
concitaremur
wir würden aufgeregt
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet aufgeregt
3. Person Plural
concitarentur
sie würden aufgeregt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde aufregen
2. Person Singular
concitabis
du wirst aufregen
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird aufregen
1. Person Plural
concitabimus
wir werden aufregen
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet aufregen
3. Person Plural
concitabunt
sie werden aufregen
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde aufgeregt werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst aufgeregt werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird aufgeregt werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden aufgeregt werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet aufgeregt werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden aufgeregt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe aufgeregt
2. Person Singular
concitavisti
du hast aufgeregt
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat aufgeregt
1. Person Plural
concitavimus
wir haben aufgeregt
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt aufgeregt
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben aufgeregt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin aufgeregt worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist aufgeregt worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist aufgeregt worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind aufgeregt worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid aufgeregt worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind aufgeregt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe aufgeregt
2. Person Singular
concitaveris
du habest aufgeregt
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe aufgeregt
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben aufgeregt
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet aufgeregt
3. Person Plural
concitaverint
sie haben aufgeregt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei aufgeregt worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest aufgeregt worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei aufgeregt worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien aufgeregt worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet aufgeregt worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien aufgeregt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte aufgeregt
2. Person Singular
concitaveras
du hattest aufgeregt
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte aufgeregt
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten aufgeregt
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet aufgeregt
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten aufgeregt
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war aufgeregt worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst aufgeregt worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war aufgeregt worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren aufgeregt worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart aufgeregt worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren aufgeregt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte aufgeregt
2. Person Singular
concitavisses
du hättest aufgeregt
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte aufgeregt
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten aufgeregt
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet aufgeregt
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten aufgeregt
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre aufgeregt worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest aufgeregt worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre aufgeregt worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären aufgeregt worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret aufgeregt worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären aufgeregt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde aufgeregt haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst aufgeregt haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird aufgeregt haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden aufgeregt haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet aufgeregt haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden aufgeregt haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde aufgeregt worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst aufgeregt worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird aufgeregt worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden aufgeregt worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet aufgeregt worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden aufgeregt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
aufregen
Vorzeitigkeit
concitavisse
aufgeregt haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
aufregen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
aufgeregt werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
aufgeregt worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig aufgeregt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
rege auf; reg auf!
2. Person Plural
concitate
regt auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Aufregen
Genitiv
concitandi
des Aufregens
Dativ
concitando
dem Aufregen
Akkusativ
concitandum
das Aufregen
Ablativ
concitando
durch das Aufregen
Vokativ
concitande
Aufregen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich rühre auf
2. Person Singular
concitas
du rührst auf
3. Person Singular
concitat
er/sie/es rührt auf
1. Person Plural
concitamus
wir rühren auf
2. Person Plural
concitatis
ihr rührt auf
3. Person Plural
concitant
sie rühren auf
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde aufgerührt
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst aufgerührt
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird aufgerührt
1. Person Plural
concitamur
wir werden aufgerührt
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet aufgerührt
3. Person Plural
concitantur
sie werden aufgerührt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich rühre auf
2. Person Singular
concites
du rührest auf
3. Person Singular
concitet
er/sie/es rühre auf
1. Person Plural
concitemus
wir rühren auf
2. Person Plural
concitetis
ihr rühret auf
3. Person Plural
concitent
sie rühren auf
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde aufgerührt
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest aufgerührt
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde aufgerührt
1. Person Plural
concitemur
wir werden aufgerührt
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet aufgerührt
3. Person Plural
concitentur
sie werden aufgerührt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich rührte auf
2. Person Singular
concitabas
du rührtest auf
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es rührte auf
1. Person Plural
concitabamus
wir rührten auf
2. Person Plural
concitabatis
ihr rührtet auf
3. Person Plural
concitabant
sie rührten auf
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde aufgerührt
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest aufgerührt
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde aufgerührt
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden aufgerührt
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet aufgerührt
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden aufgerührt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich rührte auf
2. Person Singular
concitares
du rührtest auf
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es rührte auf
1. Person Plural
concitaremus
wir rührten auf
2. Person Plural
concitaretis
ihr rührtet auf
3. Person Plural
concitarent
sie rührten auf
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde aufgerührt
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest aufgerührt
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde aufgerührt
1. Person Plural
concitaremur
wir würden aufgerührt
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet aufgerührt
3. Person Plural
concitarentur
sie würden aufgerührt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde aufrühren
2. Person Singular
concitabis
du wirst aufrühren
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird aufrühren
1. Person Plural
concitabimus
wir werden aufrühren
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet aufrühren
3. Person Plural
concitabunt
sie werden aufrühren
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde aufgerührt werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst aufgerührt werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird aufgerührt werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden aufgerührt werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet aufgerührt werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden aufgerührt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe aufgerührt
2. Person Singular
concitavisti
du hast aufgerührt
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat aufgerührt
1. Person Plural
concitavimus
wir haben aufgerührt
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt aufgerührt
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben aufgerührt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin aufgerührt worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist aufgerührt worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist aufgerührt worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind aufgerührt worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid aufgerührt worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind aufgerührt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe aufgerührt
2. Person Singular
concitaveris
du habest aufgerührt
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe aufgerührt
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben aufgerührt
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet aufgerührt
3. Person Plural
concitaverint
sie haben aufgerührt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei aufgerührt worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest aufgerührt worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei aufgerührt worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien aufgerührt worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet aufgerührt worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien aufgerührt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte aufgerührt
2. Person Singular
concitaveras
du hattest aufgerührt
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte aufgerührt
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten aufgerührt
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet aufgerührt
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten aufgerührt
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war aufgerührt worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst aufgerührt worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war aufgerührt worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren aufgerührt worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart aufgerührt worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren aufgerührt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte aufgerührt
2. Person Singular
concitavisses
du hättest aufgerührt
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte aufgerührt
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten aufgerührt
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet aufgerührt
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten aufgerührt
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre aufgerührt worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest aufgerührt worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre aufgerührt worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären aufgerührt worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret aufgerührt worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären aufgerührt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde aufgerührt haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst aufgerührt haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird aufgerührt haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden aufgerührt haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet aufgerührt haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden aufgerührt haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde aufgerührt worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst aufgerührt worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird aufgerührt worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden aufgerührt worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet aufgerührt worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden aufgerührt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
aufrühren
Vorzeitigkeit
concitavisse
aufgerührt haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
aufrühren werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
aufgerührt werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
aufgerührt worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig aufgerührt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
rühre auf; rühr auf!
2. Person Plural
concitate
rührt auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Aufrühren
Genitiv
concitandi
des Aufrührens
Dativ
concitando
dem Aufrühren
Akkusativ
concitandum
das Aufrühren
Ablativ
concitando
durch das Aufrühren
Vokativ
concitande
Aufrühren!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich entflamme
2. Person Singular
concitas
du entflammst
3. Person Singular
concitat
er/sie/es entflammt
1. Person Plural
concitamus
wir entflammen
2. Person Plural
concitatis
ihr entflammt
3. Person Plural
concitant
sie entflammen
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde entflammt
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst entflammt
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird entflammt
1. Person Plural
concitamur
wir werden entflammt
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet entflammt
3. Person Plural
concitantur
sie werden entflammt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich entflamme
2. Person Singular
concites
du entflammest
3. Person Singular
concitet
er/sie/es entflamme
1. Person Plural
concitemus
wir entflammen
2. Person Plural
concitetis
ihr entflammet
3. Person Plural
concitent
sie entflammen
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde entflammt
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest entflammt
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde entflammt
1. Person Plural
concitemur
wir werden entflammt
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet entflammt
3. Person Plural
concitentur
sie werden entflammt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich entflammte
2. Person Singular
concitabas
du entflammtest
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es entflammte
1. Person Plural
concitabamus
wir entflammten
2. Person Plural
concitabatis
ihr entflammtet
3. Person Plural
concitabant
sie entflammten
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde entflammt
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest entflammt
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde entflammt
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden entflammt
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet entflammt
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden entflammt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich entflammte
2. Person Singular
concitares
du entflammtest
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es entflammte
1. Person Plural
concitaremus
wir entflammten
2. Person Plural
concitaretis
ihr entflammtet
3. Person Plural
concitarent
sie entflammten
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde entflammt
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest entflammt
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde entflammt
1. Person Plural
concitaremur
wir würden entflammt
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet entflammt
3. Person Plural
concitarentur
sie würden entflammt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde entflammen
2. Person Singular
concitabis
du wirst entflammen
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird entflammen
1. Person Plural
concitabimus
wir werden entflammen
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet entflammen
3. Person Plural
concitabunt
sie werden entflammen
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde entflammt werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst entflammt werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird entflammt werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden entflammt werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet entflammt werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden entflammt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe entflammt
2. Person Singular
concitavisti
du hast entflammt
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat entflammt
1. Person Plural
concitavimus
wir haben entflammt
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt entflammt
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben entflammt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin entflammt worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist entflammt worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist entflammt worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind entflammt worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid entflammt worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind entflammt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe entflammt
2. Person Singular
concitaveris
du habest entflammt
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe entflammt
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben entflammt
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet entflammt
3. Person Plural
concitaverint
sie haben entflammt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei entflammt worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest entflammt worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei entflammt worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien entflammt worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet entflammt worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien entflammt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte entflammt
2. Person Singular
concitaveras
du hattest entflammt
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte entflammt
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten entflammt
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet entflammt
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten entflammt
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war entflammt worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst entflammt worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war entflammt worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren entflammt worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart entflammt worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren entflammt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte entflammt
2. Person Singular
concitavisses
du hättest entflammt
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte entflammt
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten entflammt
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet entflammt
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten entflammt
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre entflammt worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest entflammt worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre entflammt worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären entflammt worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret entflammt worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären entflammt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde entflammt haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst entflammt haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird entflammt haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden entflammt haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet entflammt haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden entflammt haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde entflammt worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst entflammt worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird entflammt worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden entflammt worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet entflammt worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden entflammt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
entflammen
Vorzeitigkeit
concitavisse
entflammt haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
entflammen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
entflammt werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
entflammt worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig entflammt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
entflamme; entflamm!
2. Person Plural
concitate
entflammt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Entflammen
Genitiv
concitandi
des Entflammens
Dativ
concitando
dem Entflammen
Akkusativ
concitandum
das Entflammen
Ablativ
concitando
durch das Entflammen
Vokativ
concitande
Entflammen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich entlade
2. Person Singular
concitas
du entlädst
3. Person Singular
concitat
er/sie/es entlädt
1. Person Plural
concitamus
wir entladen
2. Person Plural
concitatis
ihr entladet
3. Person Plural
concitant
sie entladen
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde entladen
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst entladen
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird entladen
1. Person Plural
concitamur
wir werden entladen
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet entladen
3. Person Plural
concitantur
sie werden entladen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich entlade
2. Person Singular
concites
du entladest
3. Person Singular
concitet
er/sie/es entlade
1. Person Plural
concitemus
wir entladen
2. Person Plural
concitetis
ihr entladet
3. Person Plural
concitent
sie entladen
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde entladen
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest entladen
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde entladen
1. Person Plural
concitemur
wir werden entladen
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet entladen
3. Person Plural
concitentur
sie werden entladen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich entlud
2. Person Singular
concitabas
du entludest
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es entlud
1. Person Plural
concitabamus
wir entluden
2. Person Plural
concitabatis
ihr entludet
3. Person Plural
concitabant
sie entluden
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde entladen
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest entladen
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde entladen
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden entladen
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet entladen
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden entladen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich entlüde
2. Person Singular
concitares
du entlüdest
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es entlüde
1. Person Plural
concitaremus
wir entlüden
2. Person Plural
concitaretis
ihr entlüdet
3. Person Plural
concitarent
sie entlüden
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde entladen
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest entladen
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde entladen
1. Person Plural
concitaremur
wir würden entladen
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet entladen
3. Person Plural
concitarentur
sie würden entladen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde entladen
2. Person Singular
concitabis
du wirst entladen
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird entladen
1. Person Plural
concitabimus
wir werden entladen
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet entladen
3. Person Plural
concitabunt
sie werden entladen
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde entladen werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst entladen werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird entladen werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden entladen werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet entladen werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden entladen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe entladen
2. Person Singular
concitavisti
du hast entladen
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat entladen
1. Person Plural
concitavimus
wir haben entladen
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt entladen
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben entladen
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin entladen worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist entladen worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist entladen worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind entladen worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid entladen worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind entladen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe entladen
2. Person Singular
concitaveris
du habest entladen
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe entladen
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben entladen
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet entladen
3. Person Plural
concitaverint
sie haben entladen
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei entladen worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest entladen worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei entladen worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien entladen worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet entladen worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien entladen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte entladen
2. Person Singular
concitaveras
du hattest entladen
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte entladen
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten entladen
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet entladen
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten entladen
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war entladen worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst entladen worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war entladen worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren entladen worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart entladen worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren entladen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte entladen
2. Person Singular
concitavisses
du hättest entladen
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte entladen
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten entladen
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet entladen
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten entladen
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre entladen worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest entladen worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre entladen worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären entladen worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret entladen worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären entladen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde entladen haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst entladen haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird entladen haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden entladen haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet entladen haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden entladen haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde entladen worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst entladen worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird entladen worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden entladen worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet entladen worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden entladen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
entladen
Vorzeitigkeit
concitavisse
entladen haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
entladen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
entladen werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
entladen worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig entladen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
entlade!
2. Person Plural
concitate
entladet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Entladen
Genitiv
concitandi
des Entladens
Dativ
concitando
dem Entladen
Akkusativ
concitandum
das Entladen
Ablativ
concitando
durch das Entladen
Vokativ
concitande
Entladen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich errege
2. Person Singular
concitas
du erregst
3. Person Singular
concitat
er/sie/es erregt
1. Person Plural
concitamus
wir erregen
2. Person Plural
concitatis
ihr erregt
3. Person Plural
concitant
sie erregen
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde erregt
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst erregt
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird erregt
1. Person Plural
concitamur
wir werden erregt
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet erregt
3. Person Plural
concitantur
sie werden erregt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich errege
2. Person Singular
concites
du erregest
3. Person Singular
concitet
er/sie/es errege
1. Person Plural
concitemus
wir erregen
2. Person Plural
concitetis
ihr erreget
3. Person Plural
concitent
sie erregen
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde erregt
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest erregt
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde erregt
1. Person Plural
concitemur
wir werden erregt
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet erregt
3. Person Plural
concitentur
sie werden erregt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich erregte
2. Person Singular
concitabas
du erregtest
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es erregte
1. Person Plural
concitabamus
wir erregten
2. Person Plural
concitabatis
ihr erregtet
3. Person Plural
concitabant
sie erregten
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde erregt
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest erregt
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde erregt
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden erregt
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet erregt
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden erregt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich erregte
2. Person Singular
concitares
du erregtest
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es erregte
1. Person Plural
concitaremus
wir erregten
2. Person Plural
concitaretis
ihr erregtet
3. Person Plural
concitarent
sie erregten
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde erregt
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest erregt
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde erregt
1. Person Plural
concitaremur
wir würden erregt
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet erregt
3. Person Plural
concitarentur
sie würden erregt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde erregen
2. Person Singular
concitabis
du wirst erregen
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird erregen
1. Person Plural
concitabimus
wir werden erregen
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet erregen
3. Person Plural
concitabunt
sie werden erregen
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde erregt werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst erregt werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird erregt werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden erregt werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet erregt werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden erregt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe erregt
2. Person Singular
concitavisti
du hast erregt
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat erregt
1. Person Plural
concitavimus
wir haben erregt
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt erregt
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben erregt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin erregt worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist erregt worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist erregt worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind erregt worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid erregt worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind erregt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe erregt
2. Person Singular
concitaveris
du habest erregt
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe erregt
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben erregt
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet erregt
3. Person Plural
concitaverint
sie haben erregt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei erregt worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest erregt worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei erregt worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien erregt worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet erregt worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien erregt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte erregt
2. Person Singular
concitaveras
du hattest erregt
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte erregt
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten erregt
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet erregt
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten erregt
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war erregt worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst erregt worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war erregt worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren erregt worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart erregt worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren erregt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte erregt
2. Person Singular
concitavisses
du hättest erregt
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte erregt
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten erregt
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet erregt
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten erregt
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre erregt worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest erregt worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre erregt worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären erregt worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret erregt worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären erregt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde erregt haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst erregt haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird erregt haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden erregt haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet erregt haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden erregt haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde erregt worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst erregt worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird erregt worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden erregt worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet erregt worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden erregt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
erregen
Vorzeitigkeit
concitavisse
erregt haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
erregen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
erregt werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
erregt worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig erregt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
errege; erreg!
2. Person Plural
concitate
erregt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Erregen
Genitiv
concitandi
des Erregens
Dativ
concitando
dem Erregen
Akkusativ
concitandum
das Erregen
Ablativ
concitando
durch das Erregen
Vokativ
concitande
Erregen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich erzürne
2. Person Singular
concitas
du erzürnst
3. Person Singular
concitat
er/sie/es erzürnt
1. Person Plural
concitamus
wir erzürnen
2. Person Plural
concitatis
ihr erzürnt
3. Person Plural
concitant
sie erzürnen
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde erzürnt
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst erzürnt
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird erzürnt
1. Person Plural
concitamur
wir werden erzürnt
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet erzürnt
3. Person Plural
concitantur
sie werden erzürnt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich erzürne
2. Person Singular
concites
du erzürnest
3. Person Singular
concitet
er/sie/es erzürne
1. Person Plural
concitemus
wir erzürnen
2. Person Plural
concitetis
ihr erzürnet
3. Person Plural
concitent
sie erzürnen
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde erzürnt
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest erzürnt
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde erzürnt
1. Person Plural
concitemur
wir werden erzürnt
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet erzürnt
3. Person Plural
concitentur
sie werden erzürnt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich erzürnte
2. Person Singular
concitabas
du erzürntest
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es erzürnte
1. Person Plural
concitabamus
wir erzürnten
2. Person Plural
concitabatis
ihr erzürntet
3. Person Plural
concitabant
sie erzürnten
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde erzürnt
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest erzürnt
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde erzürnt
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden erzürnt
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet erzürnt
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden erzürnt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich erzürnte
2. Person Singular
concitares
du erzürntest
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es erzürnte
1. Person Plural
concitaremus
wir erzürnten
2. Person Plural
concitaretis
ihr erzürntet
3. Person Plural
concitarent
sie erzürnten
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde erzürnt
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest erzürnt
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde erzürnt
1. Person Plural
concitaremur
wir würden erzürnt
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet erzürnt
3. Person Plural
concitarentur
sie würden erzürnt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde erzürnen
2. Person Singular
concitabis
du wirst erzürnen
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird erzürnen
1. Person Plural
concitabimus
wir werden erzürnen
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet erzürnen
3. Person Plural
concitabunt
sie werden erzürnen
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde erzürnt werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst erzürnt werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird erzürnt werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden erzürnt werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet erzürnt werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden erzürnt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe erzürnt
2. Person Singular
concitavisti
du hast erzürnt
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat erzürnt
1. Person Plural
concitavimus
wir haben erzürnt
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt erzürnt
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben erzürnt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin erzürnt worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist erzürnt worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist erzürnt worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind erzürnt worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid erzürnt worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind erzürnt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe erzürnt
2. Person Singular
concitaveris
du habest erzürnt
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe erzürnt
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben erzürnt
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet erzürnt
3. Person Plural
concitaverint
sie haben erzürnt
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei erzürnt worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest erzürnt worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei erzürnt worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien erzürnt worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet erzürnt worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien erzürnt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte erzürnt
2. Person Singular
concitaveras
du hattest erzürnt
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte erzürnt
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten erzürnt
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet erzürnt
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten erzürnt
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war erzürnt worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst erzürnt worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war erzürnt worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren erzürnt worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart erzürnt worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren erzürnt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte erzürnt
2. Person Singular
concitavisses
du hättest erzürnt
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte erzürnt
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten erzürnt
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet erzürnt
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten erzürnt
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre erzürnt worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest erzürnt worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre erzürnt worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären erzürnt worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret erzürnt worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären erzürnt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde erzürnt haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst erzürnt haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird erzürnt haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden erzürnt haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet erzürnt haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden erzürnt haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde erzürnt worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst erzürnt worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird erzürnt worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden erzürnt worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet erzürnt worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden erzürnt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
erzürnen
Vorzeitigkeit
concitavisse
erzürnt haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
erzürnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
erzürnt werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
erzürnt worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig erzürnt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
erzürne; erzürn!
2. Person Plural
concitate
erzürnt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Erzürnen
Genitiv
concitandi
des Erzürnens
Dativ
concitando
dem Erzürnen
Akkusativ
concitandum
das Erzürnen
Ablativ
concitando
durch das Erzürnen
Vokativ
concitande
Erzürnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
2. Person Singular
concitas
3. Person Singular
concitat
1. Person Plural
concitamus
2. Person Plural
concitatis
3. Person Plural
concitant
Passiv
1. Person Singular
concitor
2. Person Singular
concitaris concitare
3. Person Singular
concitatur
1. Person Plural
concitamur
2. Person Plural
concitamini
3. Person Plural
concitantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
2. Person Singular
concites
3. Person Singular
concitet
1. Person Plural
concitemus
2. Person Plural
concitetis
3. Person Plural
concitent
Passiv
1. Person Singular
conciter
2. Person Singular
conciteris concitere
3. Person Singular
concitetur
1. Person Plural
concitemur
2. Person Plural
concitemini
3. Person Plural
concitentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
2. Person Singular
concitabas
3. Person Singular
concitabat
1. Person Plural
concitabamus
2. Person Plural
concitabatis
3. Person Plural
concitabant
Passiv
1. Person Singular
concitabar
2. Person Singular
concitabaris concitabare
3. Person Singular
concitabatur
1. Person Plural
concitabamur
2. Person Plural
concitabamini
3. Person Plural
concitabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
2. Person Singular
concitares
3. Person Singular
concitaret
1. Person Plural
concitaremus
2. Person Plural
concitaretis
3. Person Plural
concitarent
Passiv
1. Person Singular
concitarer
2. Person Singular
concitareris concitarere
3. Person Singular
concitaretur
1. Person Plural
concitaremur
2. Person Plural
concitaremini
3. Person Plural
concitarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
2. Person Singular
concitabis
3. Person Singular
concitabit
1. Person Plural
concitabimus
2. Person Plural
concitabitis
3. Person Plural
concitabunt
Passiv
1. Person Singular
concitabor
2. Person Singular
concitaberis concitabere
3. Person Singular
concitabitur
1. Person Plural
concitabimur
2. Person Plural
concitabimini
3. Person Plural
concitabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
2. Person Singular
concitavisti
3. Person Singular
concitavit
1. Person Plural
concitavimus
2. Person Plural
concitavistis
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
2. Person Singular
concitatus es
3. Person Singular
concitatus est
1. Person Plural
concitati sumus
2. Person Plural
concitati estis
3. Person Plural
concitati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
2. Person Singular
concitaveris
3. Person Singular
concitaverit
1. Person Plural
concitaverimus
2. Person Plural
concitaveritis
3. Person Plural
concitaverint
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
2. Person Singular
concitatus sis
3. Person Singular
concitatus sit
1. Person Plural
concitati simus
2. Person Plural
concitati sitis
3. Person Plural
concitati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
2. Person Singular
concitaveras
3. Person Singular
concitaverat
1. Person Plural
concitaveramus
2. Person Plural
concitaveratis
3. Person Plural
concitaverant
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
2. Person Singular
concitatus eras
3. Person Singular
concitatus erat
1. Person Plural
concitati eramus
2. Person Plural
concitati eratis
3. Person Plural
concitati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
2. Person Singular
concitavisses
3. Person Singular
concitavisset
1. Person Plural
concitavissemus
2. Person Plural
concitavissetis
3. Person Plural
concitavissent
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
2. Person Singular
concitatus esses
3. Person Singular
concitatus esset
1. Person Plural
concitati essemus
2. Person Plural
concitati essetis
3. Person Plural
concitati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
2. Person Singular
concitaveris
3. Person Singular
concitaverit
1. Person Plural
concitaverimus
2. Person Plural
concitaveritis
3. Person Plural
concitaverint
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
2. Person Singular
concitatus eris
3. Person Singular
concitatus erit
1. Person Plural
concitati erimus
2. Person Plural
concitati eritis
3. Person Plural
concitati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
Vorzeitigkeit
concitavisse
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
Vorzeitigkeit
concitatum esse
Nachzeitigkeit
concitatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
!
2. Person Plural
concitate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
Genitiv
concitandi
Dativ
concitando
Akkusativ
concitandum
Ablativ
concitando
Vokativ
concitande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
2. Person Singular
concitas
3. Person Singular
concitat
1. Person Plural
concitamus
2. Person Plural
concitatis
3. Person Plural
concitant
Passiv
1. Person Singular
concitor
2. Person Singular
concitaris concitare
3. Person Singular
concitatur
1. Person Plural
concitamur
2. Person Plural
concitamini
3. Person Plural
concitantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
2. Person Singular
concites
3. Person Singular
concitet
1. Person Plural
concitemus
2. Person Plural
concitetis
3. Person Plural
concitent
Passiv
1. Person Singular
conciter
2. Person Singular
conciteris concitere
3. Person Singular
concitetur
1. Person Plural
concitemur
2. Person Plural
concitemini
3. Person Plural
concitentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
2. Person Singular
concitabas
3. Person Singular
concitabat
1. Person Plural
concitabamus
2. Person Plural
concitabatis
3. Person Plural
concitabant
Passiv
1. Person Singular
concitabar
2. Person Singular
concitabaris concitabare
3. Person Singular
concitabatur
1. Person Plural
concitabamur
2. Person Plural
concitabamini
3. Person Plural
concitabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
2. Person Singular
concitares
3. Person Singular
concitaret
1. Person Plural
concitaremus
2. Person Plural
concitaretis
3. Person Plural
concitarent
Passiv
1. Person Singular
concitarer
2. Person Singular
concitareris concitarere
3. Person Singular
concitaretur
1. Person Plural
concitaremur
2. Person Plural
concitaremini
3. Person Plural
concitarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
2. Person Singular
concitabis
3. Person Singular
concitabit
1. Person Plural
concitabimus
2. Person Plural
concitabitis
3. Person Plural
concitabunt
Passiv
1. Person Singular
concitabor
2. Person Singular
concitaberis concitabere
3. Person Singular
concitabitur
1. Person Plural
concitabimur
2. Person Plural
concitabimini
3. Person Plural
concitabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
2. Person Singular
concitavisti
3. Person Singular
concitavit
1. Person Plural
concitavimus
2. Person Plural
concitavistis
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
2. Person Singular
concitatus es
3. Person Singular
concitatus est
1. Person Plural
concitati sumus
2. Person Plural
concitati estis
3. Person Plural
concitati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
2. Person Singular
concitaveris
3. Person Singular
concitaverit
1. Person Plural
concitaverimus
2. Person Plural
concitaveritis
3. Person Plural
concitaverint
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
2. Person Singular
concitatus sis
3. Person Singular
concitatus sit
1. Person Plural
concitati simus
2. Person Plural
concitati sitis
3. Person Plural
concitati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
2. Person Singular
concitaveras
3. Person Singular
concitaverat
1. Person Plural
concitaveramus
2. Person Plural
concitaveratis
3. Person Plural
concitaverant
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
2. Person Singular
concitatus eras
3. Person Singular
concitatus erat
1. Person Plural
concitati eramus
2. Person Plural
concitati eratis
3. Person Plural
concitati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
2. Person Singular
concitavisses
3. Person Singular
concitavisset
1. Person Plural
concitavissemus
2. Person Plural
concitavissetis
3. Person Plural
concitavissent
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
2. Person Singular
concitatus esses
3. Person Singular
concitatus esset
1. Person Plural
concitati essemus
2. Person Plural
concitati essetis
3. Person Plural
concitati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
2. Person Singular
concitaveris
3. Person Singular
concitaverit
1. Person Plural
concitaverimus
2. Person Plural
concitaveritis
3. Person Plural
concitaverint
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
2. Person Singular
concitatus eris
3. Person Singular
concitatus erit
1. Person Plural
concitati erimus
2. Person Plural
concitati eritis
3. Person Plural
concitati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
Vorzeitigkeit
concitavisse
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
Vorzeitigkeit
concitatum esse
Nachzeitigkeit
concitatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
!
2. Person Plural
concitate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
Genitiv
concitandi
Dativ
concitando
Akkusativ
concitandum
Ablativ
concitando
Vokativ
concitande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich störe
2. Person Singular
concitas
du störst
3. Person Singular
concitat
er/sie/es stört
1. Person Plural
concitamus
wir stören
2. Person Plural
concitatis
ihr stört
3. Person Plural
concitant
sie stören
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde gestört
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst gestört
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird gestört
1. Person Plural
concitamur
wir werden gestört
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet gestört
3. Person Plural
concitantur
sie werden gestört
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich störe
2. Person Singular
concites
du störest
3. Person Singular
concitet
er/sie/es störe
1. Person Plural
concitemus
wir stören
2. Person Plural
concitetis
ihr störet
3. Person Plural
concitent
sie stören
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde gestört
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest gestört
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde gestört
1. Person Plural
concitemur
wir werden gestört
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet gestört
3. Person Plural
concitentur
sie werden gestört
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich störte
2. Person Singular
concitabas
du störtest
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es störte
1. Person Plural
concitabamus
wir störten
2. Person Plural
concitabatis
ihr störtet
3. Person Plural
concitabant
sie störten
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde gestört
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest gestört
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde gestört
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden gestört
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet gestört
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden gestört
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich störte
2. Person Singular
concitares
du störtest
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es störte
1. Person Plural
concitaremus
wir störten
2. Person Plural
concitaretis
ihr störtet
3. Person Plural
concitarent
sie störten
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde gestört
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest gestört
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde gestört
1. Person Plural
concitaremur
wir würden gestört
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet gestört
3. Person Plural
concitarentur
sie würden gestört
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde stören
2. Person Singular
concitabis
du wirst stören
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird stören
1. Person Plural
concitabimus
wir werden stören
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet stören
3. Person Plural
concitabunt
sie werden stören
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde gestört werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst gestört werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird gestört werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden gestört werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet gestört werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden gestört werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe gestört
2. Person Singular
concitavisti
du hast gestört
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat gestört
1. Person Plural
concitavimus
wir haben gestört
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt gestört
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben gestört
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin gestört worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist gestört worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist gestört worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind gestört worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid gestört worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind gestört worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe gestört
2. Person Singular
concitaveris
du habest gestört
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe gestört
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben gestört
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet gestört
3. Person Plural
concitaverint
sie haben gestört
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei gestört worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest gestört worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei gestört worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien gestört worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet gestört worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien gestört worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte gestört
2. Person Singular
concitaveras
du hattest gestört
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte gestört
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten gestört
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet gestört
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten gestört
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war gestört worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst gestört worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war gestört worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren gestört worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart gestört worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren gestört worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte gestört
2. Person Singular
concitavisses
du hättest gestört
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte gestört
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten gestört
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet gestört
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten gestört
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre gestört worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest gestört worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre gestört worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären gestört worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret gestört worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären gestört worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde gestört haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst gestört haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird gestört haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden gestört haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet gestört haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden gestört haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde gestört worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst gestört worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird gestört worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden gestört worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet gestört worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden gestört worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
stören
Vorzeitigkeit
concitavisse
gestört haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
stören werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
gestört werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
gestört worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig gestört werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
störe; stör!
2. Person Plural
concitate
stört!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Stören
Genitiv
concitandi
des Störens
Dativ
concitando
dem Stören
Akkusativ
concitandum
das Stören
Ablativ
concitando
durch das Stören
Vokativ
concitande
Stören!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich verursache
2. Person Singular
concitas
du verursachst
3. Person Singular
concitat
er/sie/es verursacht
1. Person Plural
concitamus
wir verursachen
2. Person Plural
concitatis
ihr verursacht
3. Person Plural
concitant
sie verursachen
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde verursacht
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst verursacht
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird verursacht
1. Person Plural
concitamur
wir werden verursacht
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet verursacht
3. Person Plural
concitantur
sie werden verursacht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich verursache
2. Person Singular
concites
du verursachest
3. Person Singular
concitet
er/sie/es verursache
1. Person Plural
concitemus
wir verursachen
2. Person Plural
concitetis
ihr verursachet
3. Person Plural
concitent
sie verursachen
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde verursacht
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest verursacht
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde verursacht
1. Person Plural
concitemur
wir werden verursacht
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet verursacht
3. Person Plural
concitentur
sie werden verursacht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich verursachte
2. Person Singular
concitabas
du verursachtest
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es verursachte
1. Person Plural
concitabamus
wir verursachten
2. Person Plural
concitabatis
ihr verursachtet
3. Person Plural
concitabant
sie verursachten
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde verursacht
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest verursacht
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde verursacht
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden verursacht
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet verursacht
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden verursacht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich verursachte
2. Person Singular
concitares
du verursachtest
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es verursachte
1. Person Plural
concitaremus
wir verursachten
2. Person Plural
concitaretis
ihr verursachtet
3. Person Plural
concitarent
sie verursachten
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde verursacht
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest verursacht
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde verursacht
1. Person Plural
concitaremur
wir würden verursacht
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet verursacht
3. Person Plural
concitarentur
sie würden verursacht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde verursachen
2. Person Singular
concitabis
du wirst verursachen
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird verursachen
1. Person Plural
concitabimus
wir werden verursachen
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet verursachen
3. Person Plural
concitabunt
sie werden verursachen
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde verursacht werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst verursacht werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird verursacht werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden verursacht werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet verursacht werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden verursacht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe verursacht
2. Person Singular
concitavisti
du hast verursacht
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat verursacht
1. Person Plural
concitavimus
wir haben verursacht
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt verursacht
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben verursacht
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin verursacht worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist verursacht worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist verursacht worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind verursacht worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid verursacht worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind verursacht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe verursacht
2. Person Singular
concitaveris
du habest verursacht
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe verursacht
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben verursacht
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet verursacht
3. Person Plural
concitaverint
sie haben verursacht
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei verursacht worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest verursacht worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei verursacht worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien verursacht worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet verursacht worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien verursacht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte verursacht
2. Person Singular
concitaveras
du hattest verursacht
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte verursacht
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten verursacht
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet verursacht
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten verursacht
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war verursacht worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst verursacht worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war verursacht worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren verursacht worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart verursacht worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren verursacht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte verursacht
2. Person Singular
concitavisses
du hättest verursacht
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte verursacht
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten verursacht
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet verursacht
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten verursacht
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre verursacht worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest verursacht worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre verursacht worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären verursacht worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret verursacht worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären verursacht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde verursacht haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst verursacht haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird verursacht haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden verursacht haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet verursacht haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden verursacht haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde verursacht worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst verursacht worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird verursacht worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden verursacht worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet verursacht worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden verursacht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
verursachen
Vorzeitigkeit
concitavisse
verursacht haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
verursachen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
verursacht werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
verursacht worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig verursacht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
verursache; verursach!
2. Person Plural
concitate
verursacht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Verursachen
Genitiv
concitandi
des Verursachens
Dativ
concitando
dem Verursachen
Akkusativ
concitandum
das Verursachen
Ablativ
concitando
durch das Verursachen
Vokativ
concitande
Verursachen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich treibe voran
2. Person Singular
concitas
du treibst voran
3. Person Singular
concitat
er/sie/es treibt voran
1. Person Plural
concitamus
wir treiben voran
2. Person Plural
concitatis
ihr treibt voran
3. Person Plural
concitant
sie treiben voran
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde vorangetrieben
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst vorangetrieben
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird vorangetrieben
1. Person Plural
concitamur
wir werden vorangetrieben
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet vorangetrieben
3. Person Plural
concitantur
sie werden vorangetrieben
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich treibe voran
2. Person Singular
concites
du treibest voran
3. Person Singular
concitet
er/sie/es treibe voran
1. Person Plural
concitemus
wir treiben voran
2. Person Plural
concitetis
ihr treibet voran
3. Person Plural
concitent
sie treiben voran
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde vorangetrieben
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest vorangetrieben
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde vorangetrieben
1. Person Plural
concitemur
wir werden vorangetrieben
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet vorangetrieben
3. Person Plural
concitentur
sie werden vorangetrieben
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich trieb voran
2. Person Singular
concitabas
du triebst voran
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es trieb voran
1. Person Plural
concitabamus
wir trieben voran
2. Person Plural
concitabatis
ihr triebt voran
3. Person Plural
concitabant
sie trieben voran
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde vorangetrieben
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest vorangetrieben
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde vorangetrieben
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden vorangetrieben
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet vorangetrieben
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden vorangetrieben
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich triebe voran
2. Person Singular
concitares
du triebest voran
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es triebe voran
1. Person Plural
concitaremus
wir trieben voran
2. Person Plural
concitaretis
ihr triebet voran
3. Person Plural
concitarent
sie trieben voran
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde vorangetrieben
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest vorangetrieben
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde vorangetrieben
1. Person Plural
concitaremur
wir würden vorangetrieben
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet vorangetrieben
3. Person Plural
concitarentur
sie würden vorangetrieben
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde vorantreiben
2. Person Singular
concitabis
du wirst vorantreiben
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird vorantreiben
1. Person Plural
concitabimus
wir werden vorantreiben
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet vorantreiben
3. Person Plural
concitabunt
sie werden vorantreiben
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde vorangetrieben werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst vorangetrieben werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird vorangetrieben werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden vorangetrieben werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet vorangetrieben werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden vorangetrieben werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe vorangetrieben
2. Person Singular
concitavisti
du hast vorangetrieben
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat vorangetrieben
1. Person Plural
concitavimus
wir haben vorangetrieben
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt vorangetrieben
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben vorangetrieben
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin vorangetrieben worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist vorangetrieben worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist vorangetrieben worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind vorangetrieben worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid vorangetrieben worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind vorangetrieben worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe vorangetrieben
2. Person Singular
concitaveris
du habest vorangetrieben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe vorangetrieben
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben vorangetrieben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet vorangetrieben
3. Person Plural
concitaverint
sie haben vorangetrieben
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei vorangetrieben worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest vorangetrieben worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei vorangetrieben worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien vorangetrieben worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet vorangetrieben worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien vorangetrieben worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte vorangetrieben
2. Person Singular
concitaveras
du hattest vorangetrieben
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte vorangetrieben
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten vorangetrieben
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet vorangetrieben
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten vorangetrieben
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war vorangetrieben worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst vorangetrieben worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war vorangetrieben worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren vorangetrieben worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart vorangetrieben worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren vorangetrieben worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte vorangetrieben
2. Person Singular
concitavisses
du hättest vorangetrieben
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte vorangetrieben
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten vorangetrieben
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet vorangetrieben
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten vorangetrieben
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre vorangetrieben worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest vorangetrieben worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre vorangetrieben worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären vorangetrieben worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret vorangetrieben worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären vorangetrieben worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde vorangetrieben haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst vorangetrieben haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird vorangetrieben haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden vorangetrieben haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet vorangetrieben haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden vorangetrieben haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde vorangetrieben worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst vorangetrieben worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird vorangetrieben worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden vorangetrieben worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet vorangetrieben worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden vorangetrieben worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
vorantreiben
Vorzeitigkeit
concitavisse
vorangetrieben haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
vorantreiben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
vorangetrieben werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
vorangetrieben worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig vorangetrieben werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
treibe voran; treib voran!
2. Person Plural
concitate
treibt voran!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Vorantreiben
Genitiv
concitandi
des Vorantreibens
Dativ
concitando
dem Vorantreiben
Akkusativ
concitandum
das Vorantreiben
Ablativ
concitando
durch das Vorantreiben
Vokativ
concitande
Vorantreiben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concito
ich rufe zusammen
2. Person Singular
concitas
du rufst zusammen
3. Person Singular
concitat
er/sie/es ruft zusammen
1. Person Plural
concitamus
wir rufen zusammen
2. Person Plural
concitatis
ihr ruft zusammen
3. Person Plural
concitant
sie rufen zusammen
Passiv
1. Person Singular
concitor
ich werde zusammengerufen
2. Person Singular
concitaris concitare
du wirst zusammengerufen
3. Person Singular
concitatur
er/sie/es wird zusammengerufen
1. Person Plural
concitamur
wir werden zusammengerufen
2. Person Plural
concitamini
ihr werdet zusammengerufen
3. Person Plural
concitantur
sie werden zusammengerufen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitem
ich rufe zusammen
2. Person Singular
concites
du rufest zusammen
3. Person Singular
concitet
er/sie/es rufe zusammen
1. Person Plural
concitemus
wir rufen zusammen
2. Person Plural
concitetis
ihr rufet zusammen
3. Person Plural
concitent
sie rufen zusammen
Passiv
1. Person Singular
conciter
ich werde zusammengerufen
2. Person Singular
conciteris concitere
du werdest zusammengerufen
3. Person Singular
concitetur
er/sie/es werde zusammengerufen
1. Person Plural
concitemur
wir werden zusammengerufen
2. Person Plural
concitemini
ihr werdet zusammengerufen
3. Person Plural
concitentur
sie werden zusammengerufen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitabam
ich rief zusammen
2. Person Singular
concitabas
du riefst zusammen
3. Person Singular
concitabat
er/sie/es rief zusammen
1. Person Plural
concitabamus
wir riefen zusammen
2. Person Plural
concitabatis
ihr rieft zusammen
3. Person Plural
concitabant
sie riefen zusammen
Passiv
1. Person Singular
concitabar
ich wurde zusammengerufen
2. Person Singular
concitabaris concitabare
du wurdest zusammengerufen
3. Person Singular
concitabatur
er/sie/es wurde zusammengerufen
1. Person Plural
concitabamur
wir wurden zusammengerufen
2. Person Plural
concitabamini
ihr wurdet zusammengerufen
3. Person Plural
concitabantur
sie wurden zusammengerufen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitarem
ich riefe zusammen
2. Person Singular
concitares
du riefest zusammen
3. Person Singular
concitaret
er/sie/es riefe zusammen
1. Person Plural
concitaremus
wir riefen zusammen
2. Person Plural
concitaretis
ihr riefet zusammen
3. Person Plural
concitarent
sie riefen zusammen
Passiv
1. Person Singular
concitarer
ich würde zusammengerufen
2. Person Singular
concitareris concitarere
du würdest zusammengerufen
3. Person Singular
concitaretur
er/sie/es würde zusammengerufen
1. Person Plural
concitaremur
wir würden zusammengerufen
2. Person Plural
concitaremini
ihr würdet zusammengerufen
3. Person Plural
concitarentur
sie würden zusammengerufen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concitabo
ich werde zusammenrufen
2. Person Singular
concitabis
du wirst zusammenrufen
3. Person Singular
concitabit
er/sie/es wird zusammenrufen
1. Person Plural
concitabimus
wir werden zusammenrufen
2. Person Plural
concitabitis
ihr werdet zusammenrufen
3. Person Plural
concitabunt
sie werden zusammenrufen
Passiv
1. Person Singular
concitabor
ich werde zusammengerufen werden
2. Person Singular
concitaberis concitabere
du wirst zusammengerufen werden
3. Person Singular
concitabitur
er/sie/es wird zusammengerufen werden
1. Person Plural
concitabimur
wir werden zusammengerufen werden
2. Person Plural
concitabimini
ihr werdet zusammengerufen werden
3. Person Plural
concitabuntur
sie werden zusammengerufen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitavi
ich habe zusammengerufen
2. Person Singular
concitavisti
du hast zusammengerufen
3. Person Singular
concitavit
er/sie/es hat zusammengerufen
1. Person Plural
concitavimus
wir haben zusammengerufen
2. Person Plural
concitavistis
ihr habt zusammengerufen
3. Person Plural
concitaverunt concitavere
sie haben zusammengerufen
Passiv
1. Person Singular
concitatus sum
ich bin zusammengerufen worden
2. Person Singular
concitatus es
du bist zusammengerufen worden
3. Person Singular
concitatus est
er/sie/es ist zusammengerufen worden
1. Person Plural
concitati sumus
wir sind zusammengerufen worden
2. Person Plural
concitati estis
ihr seid zusammengerufen worden
3. Person Plural
concitati sunt
sie sind zusammengerufen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitaverim
ich habe zusammengerufen
2. Person Singular
concitaveris
du habest zusammengerufen
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es habe zusammengerufen
1. Person Plural
concitaverimus
wir haben zusammengerufen
2. Person Plural
concitaveritis
ihr habet zusammengerufen
3. Person Plural
concitaverint
sie haben zusammengerufen
Passiv
1. Person Singular
concitatus sim
ich sei zusammengerufen worden
2. Person Singular
concitatus sis
du seiest zusammengerufen worden
3. Person Singular
concitatus sit
er/sie/es sei zusammengerufen worden
1. Person Plural
concitati simus
wir seien zusammengerufen worden
2. Person Plural
concitati sitis
ihr seiet zusammengerufen worden
3. Person Plural
concitati sint
sie seien zusammengerufen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concitaveram
ich hatte zusammengerufen
2. Person Singular
concitaveras
du hattest zusammengerufen
3. Person Singular
concitaverat
er/sie/es hatte zusammengerufen
1. Person Plural
concitaveramus
wir hatten zusammengerufen
2. Person Plural
concitaveratis
ihr hattet zusammengerufen
3. Person Plural
concitaverant
sie hatten zusammengerufen
Passiv
1. Person Singular
concitatus eram
ich war zusammengerufen worden
2. Person Singular
concitatus eras
du warst zusammengerufen worden
3. Person Singular
concitatus erat
er/sie/es war zusammengerufen worden
1. Person Plural
concitati eramus
wir waren zusammengerufen worden
2. Person Plural
concitati eratis
ihr wart zusammengerufen worden
3. Person Plural
concitati erant
sie waren zusammengerufen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concitavissem
ich hätte zusammengerufen
2. Person Singular
concitavisses
du hättest zusammengerufen
3. Person Singular
concitavisset
er/sie/es hätte zusammengerufen
1. Person Plural
concitavissemus
wir hätten zusammengerufen
2. Person Plural
concitavissetis
ihr hättet zusammengerufen
3. Person Plural
concitavissent
sie hätten zusammengerufen
Passiv
1. Person Singular
concitatus essem
ich wäre zusammengerufen worden
2. Person Singular
concitatus esses
du wärest zusammengerufen worden
3. Person Singular
concitatus esset
er/sie/es wäre zusammengerufen worden
1. Person Plural
concitati essemus
wir wären zusammengerufen worden
2. Person Plural
concitati essetis
ihr wäret zusammengerufen worden
3. Person Plural
concitati essent
sie wären zusammengerufen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concitavero
ich werde zusammengerufen haben
2. Person Singular
concitaveris
du wirst zusammengerufen haben
3. Person Singular
concitaverit
er/sie/es wird zusammengerufen haben
1. Person Plural
concitaverimus
wir werden zusammengerufen haben
2. Person Plural
concitaveritis
ihr werdet zusammengerufen haben
3. Person Plural
concitaverint
sie werden zusammengerufen haben
Passiv
1. Person Singular
concitatus ero
ich werde zusammengerufen worden sein
2. Person Singular
concitatus eris
du wirst zusammengerufen worden sein
3. Person Singular
concitatus erit
er/sie/es wird zusammengerufen worden sein
1. Person Plural
concitati erimus
wir werden zusammengerufen worden sein
2. Person Plural
concitati eritis
ihr werdet zusammengerufen worden sein
3. Person Plural
concitati erunt
sie werden zusammengerufen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concitare
zusammenrufen
Vorzeitigkeit
concitavisse
zusammengerufen haben
Nachzeitigkeit
concitaturum esse
zusammenrufen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
concitari concitarier
zusammengerufen werden
Vorzeitigkeit
concitatum esse
zusammengerufen worden sein
Nachzeitigkeit
concitatum iri
künftig zusammengerufen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concita
rufe zusammen; ruf zusammen!
2. Person Plural
concitate
ruft zusammen!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concitato
3. Person Singular
concitato
2. Person Plural
concitatote
3. Person Plural
concitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concitare
das Zusammenrufen
Genitiv
concitandi
des Zusammenrufens
Dativ
concitando
dem Zusammenrufen
Akkusativ
concitandum
das Zusammenrufen
Ablativ
concitando
durch das Zusammenrufen
Vokativ
concitande
Zusammenrufen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitandus
concitanda
concitandum
Genitiv
concitandi
concitandae
concitandi
Dativ
concitando
concitandae
concitando
Akkusativ
concitandum
concitandam
concitandum
Ablativ
concitando
concitanda
concitando
Vokativ
concitande
concitanda
concitandum
Plural
Nominativ
concitandi
concitandae
concitanda
Genitiv
concitandorum
concitandarum
concitandorum
Dativ
concitandis
concitandis
concitandis
Akkusativ
concitandos
concitandas
concitanda
Ablativ
concitandis
concitandis
concitandis
Vokativ
concitandi
concitandae
concitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitans
concitans
concitans
Genitiv
concitantis
concitantis
concitantis
Dativ
concitanti
concitanti
concitanti
Akkusativ
concitantem
concitantem
concitans
Ablativ
concitanti concitante
concitanti concitante
concitanti concitante
Vokativ
concitans
concitans
concitans
Plural
Nominativ
concitantes
concitantes
concitantia
Genitiv
concitantium concitantum
concitantium concitantum
concitantium concitantum
Dativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Akkusativ
concitantes
concitantes
concitantia
Ablativ
concitantibus
concitantibus
concitantibus
Vokativ
concitantes
concitantes
concitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitatus
concitata
concitatum
Genitiv
concitati
concitatae
concitati
Dativ
concitato
concitatae
concitato
Akkusativ
concitatum
concitatam
concitatum
Ablativ
concitato
concitata
concitato
Vokativ
concitate
concitata
concitatum
Plural
Nominativ
concitati
concitatae
concitata
Genitiv
concitatorum
concitatarum
concitatorum
Dativ
concitatis
concitatis
concitatis
Akkusativ
concitatos
concitatas
concitata
Ablativ
concitatis
concitatis
concitatis
Vokativ
concitati
concitatae
concitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concitaturus
concitatura
concitaturum
Genitiv
concitaturi
concitaturae
concitaturi
Dativ
concitaturo
concitaturae
concitaturo
Akkusativ
concitaturum
concitaturam
concitaturum
Ablativ
concitaturo
concitatura
concitaturo
Vokativ
concitature
concitatura
concitaturum
Plural
Nominativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Genitiv
concitaturorum
concitaturarum
concitaturorum
Dativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Akkusativ
concitaturos
concitaturas
concitatura
Ablativ
concitaturis
concitaturis
concitaturis
Vokativ
concitaturi
concitaturae
concitatura
Supina
Supin I
Supin II
concitatum
concitatu