Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von concitus (Nomen) entspricht Ihr Suchwort concitus auch noch Formen von: concire (Verb im Partizip) | concire (Verb im Partizip) | concitus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Geschlecht | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|---|
| concitus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Grundform | Antreiben Eile Ungestüm |
| concitus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Nominativ Singular von concitus | das Antreiben |
| concitus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Vokativ Singular von concitus | Antreiben! |
| concitus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Genitiv Singular von concitus | des Antreibens |
| concitus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Nominativ Plural von concitus | |
| concitus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Vokativ Plural von concitus | |
| concitus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Akkusativ Plural von concitus |
Aufstellung aller Formen
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | concitus |
das Antreiben |
| Genitiv | concitus concitos conciti |
des Antreibens |
| Dativ | concitui concitu |
dem Antreiben |
| Akkusativ | concitum |
das Antreiben |
| Ablativ | concitu |
durch das Antreiben |
| Vokativ | concitus |
Antreiben! |
| Lokativ | existiert nicht | Antreiben als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | concitus concituus |
kein Plural |
| Genitiv | concituum concitum |
kein Plural |
| Dativ | concitibus concitubus |
kein Plural |
| Akkusativ | concitus concituus |
kein Plural |
| Ablativ | concitibus concitubus |
kein Plural |
| Vokativ | concitus concituus |
kein Plural |
| Lokativ | existiert nicht | kein Plural |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | concitus |
die Eile |
| Genitiv | concitus concitos conciti |
der Eile |
| Dativ | concitui concitu |
der Eile |
| Akkusativ | concitum |
die Eile |
| Ablativ | concitu |
durch die Eile |
| Vokativ | concitus |
Eile! |
| Lokativ | existiert nicht | Eile als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | concitus concituus |
kein Plural |
| Genitiv | concituum concitum |
kein Plural |
| Dativ | concitibus concitubus |
kein Plural |
| Akkusativ | concitus concituus |
kein Plural |
| Ablativ | concitibus concitubus |
kein Plural |
| Vokativ | concitus concituus |
kein Plural |
| Lokativ | existiert nicht | kein Plural |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | concitus |
das Ungestüm |
| Genitiv | concitus concitos conciti |
des Ungestüms |
| Dativ | concitui concitu |
dem Ungestüm |
| Akkusativ | concitum |
das Ungestüm |
| Ablativ | concitu |
durch das Ungestüm |
| Vokativ | concitus |
Ungestüm! |
| Lokativ | existiert nicht | Ungestüm als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | concitus concituus |
kein Plural |
| Genitiv | concituum concitum |
kein Plural |
| Dativ | concitibus concitubus |
kein Plural |
| Akkusativ | concitus concituus |
kein Plural |
| Ablativ | concitibus concitubus |
kein Plural |
| Vokativ | concitus concituus |
kein Plural |
| Lokativ | existiert nicht | kein Plural |