ausrufen
laut rufen
aufschreien
beklagen/betrauern
ein Zeichen geben
laut auffordern
laut ausrufen
laut bezeugen
laut fordern
laut verkünden
mit Rufen erschallen lassen
zusammenrufen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
ich rufe aus
2. Person Singular
conclamas
du rufst aus
3. Person Singular
conclamat
er/sie/es ruft aus
1. Person Plural
conclamamus
wir rufen aus
2. Person Plural
conclamatis
ihr ruft aus
3. Person Plural
conclamant
sie rufen aus
Passiv
1. Person Singular
conclamor
ich werde ausgerufen
2. Person Singular
conclamaris conclamare
du wirst ausgerufen
3. Person Singular
conclamatur
er/sie/es wird ausgerufen
1. Person Plural
conclamamur
wir werden ausgerufen
2. Person Plural
conclamamini
ihr werdet ausgerufen
3. Person Plural
conclamantur
sie werden ausgerufen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
ich rufe aus
2. Person Singular
conclames
du rufest aus
3. Person Singular
conclamet
er/sie/es rufe aus
1. Person Plural
conclamemus
wir rufen aus
2. Person Plural
conclametis
ihr rufet aus
3. Person Plural
conclament
sie rufen aus
Passiv
1. Person Singular
conclamer
ich werde ausgerufen
2. Person Singular
conclameris conclamere
du werdest ausgerufen
3. Person Singular
conclametur
er/sie/es werde ausgerufen
1. Person Plural
conclamemur
wir werden ausgerufen
2. Person Plural
conclamemini
ihr werdet ausgerufen
3. Person Plural
conclamentur
sie werden ausgerufen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
ich rief aus
2. Person Singular
conclamabas
du riefst aus
3. Person Singular
conclamabat
er/sie/es rief aus
1. Person Plural
conclamabamus
wir riefen aus
2. Person Plural
conclamabatis
ihr rieft aus
3. Person Plural
conclamabant
sie riefen aus
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
ich wurde ausgerufen
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
du wurdest ausgerufen
3. Person Singular
conclamabatur
er/sie/es wurde ausgerufen
1. Person Plural
conclamabamur
wir wurden ausgerufen
2. Person Plural
conclamabamini
ihr wurdet ausgerufen
3. Person Plural
conclamabantur
sie wurden ausgerufen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
ich riefe aus
2. Person Singular
conclamares
du riefest aus
3. Person Singular
conclamaret
er/sie/es riefe aus
1. Person Plural
conclamaremus
wir riefen aus
2. Person Plural
conclamaretis
ihr riefet aus
3. Person Plural
conclamarent
sie riefen aus
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
ich würde ausgerufen
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
du würdest ausgerufen
3. Person Singular
conclamaretur
er/sie/es würde ausgerufen
1. Person Plural
conclamaremur
wir würden ausgerufen
2. Person Plural
conclamaremini
ihr würdet ausgerufen
3. Person Plural
conclamarentur
sie würden ausgerufen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
ich werde ausrufen
2. Person Singular
conclamabis
du wirst ausrufen
3. Person Singular
conclamabit
er/sie/es wird ausrufen
1. Person Plural
conclamabimus
wir werden ausrufen
2. Person Plural
conclamabitis
ihr werdet ausrufen
3. Person Plural
conclamabunt
sie werden ausrufen
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
ich werde ausgerufen werden
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
du wirst ausgerufen werden
3. Person Singular
conclamabitur
er/sie/es wird ausgerufen werden
1. Person Plural
conclamabimur
wir werden ausgerufen werden
2. Person Plural
conclamabimini
ihr werdet ausgerufen werden
3. Person Plural
conclamabuntur
sie werden ausgerufen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
ich habe ausgerufen
2. Person Singular
conclamavisti
du hast ausgerufen
3. Person Singular
conclamavit
er/sie/es hat ausgerufen
1. Person Plural
conclamavimus
wir haben ausgerufen
2. Person Plural
conclamavistis
ihr habt ausgerufen
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
sie haben ausgerufen
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
ich bin ausgerufen worden
2. Person Singular
conclamatus es
du bist ausgerufen worden
3. Person Singular
conclamatus est
er/sie/es ist ausgerufen worden
1. Person Plural
conclamati sumus
wir sind ausgerufen worden
2. Person Plural
conclamati estis
ihr seid ausgerufen worden
3. Person Plural
conclamati sunt
sie sind ausgerufen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
ich habe ausgerufen
2. Person Singular
conclamaveris
du habest ausgerufen
3. Person Singular
conclamaverit
er/sie/es habe ausgerufen
1. Person Plural
conclamaverimus
wir haben ausgerufen
2. Person Plural
conclamaveritis
ihr habet ausgerufen
3. Person Plural
conclamaverint
sie haben ausgerufen
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
ich sei ausgerufen worden
2. Person Singular
conclamatus sis
du seiest ausgerufen worden
3. Person Singular
conclamatus sit
er/sie/es sei ausgerufen worden
1. Person Plural
conclamati simus
wir seien ausgerufen worden
2. Person Plural
conclamati sitis
ihr seiet ausgerufen worden
3. Person Plural
conclamati sint
sie seien ausgerufen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
ich hatte ausgerufen
2. Person Singular
conclamaveras
du hattest ausgerufen
3. Person Singular
conclamaverat
er/sie/es hatte ausgerufen
1. Person Plural
conclamaveramus
wir hatten ausgerufen
2. Person Plural
conclamaveratis
ihr hattet ausgerufen
3. Person Plural
conclamaverant
sie hatten ausgerufen
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
ich war ausgerufen worden
2. Person Singular
conclamatus eras
du warst ausgerufen worden
3. Person Singular
conclamatus erat
er/sie/es war ausgerufen worden
1. Person Plural
conclamati eramus
wir waren ausgerufen worden
2. Person Plural
conclamati eratis
ihr wart ausgerufen worden
3. Person Plural
conclamati erant
sie waren ausgerufen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
ich hätte ausgerufen
2. Person Singular
conclamavisses
du hättest ausgerufen
3. Person Singular
conclamavisset
er/sie/es hätte ausgerufen
1. Person Plural
conclamavissemus
wir hätten ausgerufen
2. Person Plural
conclamavissetis
ihr hättet ausgerufen
3. Person Plural
conclamavissent
sie hätten ausgerufen
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
ich wäre ausgerufen worden
2. Person Singular
conclamatus esses
du wärest ausgerufen worden
3. Person Singular
conclamatus esset
er/sie/es wäre ausgerufen worden
1. Person Plural
conclamati essemus
wir wären ausgerufen worden
2. Person Plural
conclamati essetis
ihr wäret ausgerufen worden
3. Person Plural
conclamati essent
sie wären ausgerufen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
ich werde ausgerufen haben
2. Person Singular
conclamaveris
du wirst ausgerufen haben
3. Person Singular
conclamaverit
er/sie/es wird ausgerufen haben
1. Person Plural
conclamaverimus
wir werden ausgerufen haben
2. Person Plural
conclamaveritis
ihr werdet ausgerufen haben
3. Person Plural
conclamaverint
sie werden ausgerufen haben
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
ich werde ausgerufen worden sein
2. Person Singular
conclamatus eris
du wirst ausgerufen worden sein
3. Person Singular
conclamatus erit
er/sie/es wird ausgerufen worden sein
1. Person Plural
conclamati erimus
wir werden ausgerufen worden sein
2. Person Plural
conclamati eritis
ihr werdet ausgerufen worden sein
3. Person Plural
conclamati erunt
sie werden ausgerufen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
ausrufen
Vorzeitigkeit
conclamavisse
ausgerufen haben
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
ausrufen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
ausgerufen werden
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
ausgerufen worden sein
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
künftig ausgerufen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
rufe aus; ruf aus!
2. Person Plural
conclamate
ruft aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
das Ausrufen
Genitiv
conclamandi
des Ausrufens
Dativ
conclamando
dem Ausrufen
Akkusativ
conclamandum
das Ausrufen
Ablativ
conclamando
durch das Ausrufen
Vokativ
conclamande
Ausrufen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
2. Person Singular
conclamas
3. Person Singular
conclamat
1. Person Plural
conclamamus
2. Person Plural
conclamatis
3. Person Plural
conclamant
Passiv
1. Person Singular
conclamor
2. Person Singular
conclamaris conclamare
3. Person Singular
conclamatur
1. Person Plural
conclamamur
2. Person Plural
conclamamini
3. Person Plural
conclamantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
2. Person Singular
conclames
3. Person Singular
conclamet
1. Person Plural
conclamemus
2. Person Plural
conclametis
3. Person Plural
conclament
Passiv
1. Person Singular
conclamer
2. Person Singular
conclameris conclamere
3. Person Singular
conclametur
1. Person Plural
conclamemur
2. Person Plural
conclamemini
3. Person Plural
conclamentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
2. Person Singular
conclamabas
3. Person Singular
conclamabat
1. Person Plural
conclamabamus
2. Person Plural
conclamabatis
3. Person Plural
conclamabant
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
3. Person Singular
conclamabatur
1. Person Plural
conclamabamur
2. Person Plural
conclamabamini
3. Person Plural
conclamabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
2. Person Singular
conclamares
3. Person Singular
conclamaret
1. Person Plural
conclamaremus
2. Person Plural
conclamaretis
3. Person Plural
conclamarent
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
3. Person Singular
conclamaretur
1. Person Plural
conclamaremur
2. Person Plural
conclamaremini
3. Person Plural
conclamarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
2. Person Singular
conclamabis
3. Person Singular
conclamabit
1. Person Plural
conclamabimus
2. Person Plural
conclamabitis
3. Person Plural
conclamabunt
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
3. Person Singular
conclamabitur
1. Person Plural
conclamabimur
2. Person Plural
conclamabimini
3. Person Plural
conclamabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
2. Person Singular
conclamavisti
3. Person Singular
conclamavit
1. Person Plural
conclamavimus
2. Person Plural
conclamavistis
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
2. Person Singular
conclamatus es
3. Person Singular
conclamatus est
1. Person Plural
conclamati sumus
2. Person Plural
conclamati estis
3. Person Plural
conclamati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
2. Person Singular
conclamatus sis
3. Person Singular
conclamatus sit
1. Person Plural
conclamati simus
2. Person Plural
conclamati sitis
3. Person Plural
conclamati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
2. Person Singular
conclamaveras
3. Person Singular
conclamaverat
1. Person Plural
conclamaveramus
2. Person Plural
conclamaveratis
3. Person Plural
conclamaverant
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
2. Person Singular
conclamatus eras
3. Person Singular
conclamatus erat
1. Person Plural
conclamati eramus
2. Person Plural
conclamati eratis
3. Person Plural
conclamati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
2. Person Singular
conclamavisses
3. Person Singular
conclamavisset
1. Person Plural
conclamavissemus
2. Person Plural
conclamavissetis
3. Person Plural
conclamavissent
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
2. Person Singular
conclamatus esses
3. Person Singular
conclamatus esset
1. Person Plural
conclamati essemus
2. Person Plural
conclamati essetis
3. Person Plural
conclamati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
2. Person Singular
conclamatus eris
3. Person Singular
conclamatus erit
1. Person Plural
conclamati erimus
2. Person Plural
conclamati eritis
3. Person Plural
conclamati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
Vorzeitigkeit
conclamavisse
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
!
2. Person Plural
conclamate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
Genitiv
conclamandi
Dativ
conclamando
Akkusativ
conclamandum
Ablativ
conclamando
Vokativ
conclamande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
ich schreie auf
2. Person Singular
conclamas
du schreist auf
3. Person Singular
conclamat
er/sie/es schreit auf
1. Person Plural
conclamamus
wir schreien auf
2. Person Plural
conclamatis
ihr schreit auf
3. Person Plural
conclamant
sie schreien auf
Passiv
1. Person Singular
conclamor
2. Person Singular
conclamaris conclamare
3. Person Singular
conclamatur
1. Person Plural
conclamamur
2. Person Plural
conclamamini
3. Person Plural
conclamantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
ich schreie auf
2. Person Singular
conclames
du schreiest auf
3. Person Singular
conclamet
er/sie/es schreie auf
1. Person Plural
conclamemus
wir schreien auf
2. Person Plural
conclametis
ihr schreiet auf
3. Person Plural
conclament
sie schreien auf
Passiv
1. Person Singular
conclamer
2. Person Singular
conclameris conclamere
3. Person Singular
conclametur
1. Person Plural
conclamemur
2. Person Plural
conclamemini
3. Person Plural
conclamentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
ich schrie auf
2. Person Singular
conclamabas
du schriest auf
3. Person Singular
conclamabat
er/sie/es schrie auf
1. Person Plural
conclamabamus
wir schrien auf
2. Person Plural
conclamabatis
ihr schriet auf
3. Person Plural
conclamabant
sie schrien auf
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
3. Person Singular
conclamabatur
1. Person Plural
conclamabamur
2. Person Plural
conclamabamini
3. Person Plural
conclamabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
ich schrie auf
2. Person Singular
conclamares
du schriest auf
3. Person Singular
conclamaret
er/sie/es schrie auf
1. Person Plural
conclamaremus
wir schrien auf
2. Person Plural
conclamaretis
ihr schriet auf
3. Person Plural
conclamarent
sie schrien auf
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
3. Person Singular
conclamaretur
1. Person Plural
conclamaremur
2. Person Plural
conclamaremini
3. Person Plural
conclamarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
ich werde aufschreien
2. Person Singular
conclamabis
du wirst aufschreien
3. Person Singular
conclamabit
er/sie/es wird aufschreien
1. Person Plural
conclamabimus
wir werden aufschreien
2. Person Plural
conclamabitis
ihr werdet aufschreien
3. Person Plural
conclamabunt
sie werden aufschreien
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
3. Person Singular
conclamabitur
1. Person Plural
conclamabimur
2. Person Plural
conclamabimini
3. Person Plural
conclamabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
ich habe aufgeschrien
2. Person Singular
conclamavisti
du hast aufgeschrien
3. Person Singular
conclamavit
er/sie/es hat aufgeschrien
1. Person Plural
conclamavimus
wir haben aufgeschrien
2. Person Plural
conclamavistis
ihr habt aufgeschrien
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
sie haben aufgeschrien
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
2. Person Singular
conclamatus es
3. Person Singular
conclamatus est
1. Person Plural
conclamati sumus
2. Person Plural
conclamati estis
3. Person Plural
conclamati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
ich habe aufgeschrien
2. Person Singular
conclamaveris
du habest aufgeschrien
3. Person Singular
conclamaverit
er/sie/es habe aufgeschrien
1. Person Plural
conclamaverimus
wir haben aufgeschrien
2. Person Plural
conclamaveritis
ihr habet aufgeschrien
3. Person Plural
conclamaverint
sie haben aufgeschrien
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
2. Person Singular
conclamatus sis
3. Person Singular
conclamatus sit
1. Person Plural
conclamati simus
2. Person Plural
conclamati sitis
3. Person Plural
conclamati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
ich hatte aufgeschrien
2. Person Singular
conclamaveras
du hattest aufgeschrien
3. Person Singular
conclamaverat
er/sie/es hatte aufgeschrien
1. Person Plural
conclamaveramus
wir hatten aufgeschrien
2. Person Plural
conclamaveratis
ihr hattet aufgeschrien
3. Person Plural
conclamaverant
sie hatten aufgeschrien
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
2. Person Singular
conclamatus eras
3. Person Singular
conclamatus erat
1. Person Plural
conclamati eramus
2. Person Plural
conclamati eratis
3. Person Plural
conclamati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
ich hätte aufgeschrien
2. Person Singular
conclamavisses
du hättest aufgeschrien
3. Person Singular
conclamavisset
er/sie/es hätte aufgeschrien
1. Person Plural
conclamavissemus
wir hätten aufgeschrien
2. Person Plural
conclamavissetis
ihr hättet aufgeschrien
3. Person Plural
conclamavissent
sie hätten aufgeschrien
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
2. Person Singular
conclamatus esses
3. Person Singular
conclamatus esset
1. Person Plural
conclamati essemus
2. Person Plural
conclamati essetis
3. Person Plural
conclamati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
ich werde aufgeschrien haben
2. Person Singular
conclamaveris
du wirst aufgeschrien haben
3. Person Singular
conclamaverit
er/sie/es wird aufgeschrien haben
1. Person Plural
conclamaverimus
wir werden aufgeschrien haben
2. Person Plural
conclamaveritis
ihr werdet aufgeschrien haben
3. Person Plural
conclamaverint
sie werden aufgeschrien haben
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
2. Person Singular
conclamatus eris
3. Person Singular
conclamatus erit
1. Person Plural
conclamati erimus
2. Person Plural
conclamati eritis
3. Person Plural
conclamati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
aufschreien
Vorzeitigkeit
conclamavisse
aufgeschrien haben
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
aufschreien werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
schreie auf; schrei auf!
2. Person Plural
conclamate
schreit auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
das Aufschreien
Genitiv
conclamandi
des Aufschreiens
Dativ
conclamando
dem Aufschreien
Akkusativ
conclamandum
das Aufschreien
Ablativ
conclamando
durch das Aufschreien
Vokativ
conclamande
Aufschreien!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
2. Person Singular
conclamas
3. Person Singular
conclamat
1. Person Plural
conclamamus
2. Person Plural
conclamatis
3. Person Plural
conclamant
Passiv
1. Person Singular
conclamor
2. Person Singular
conclamaris conclamare
3. Person Singular
conclamatur
1. Person Plural
conclamamur
2. Person Plural
conclamamini
3. Person Plural
conclamantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
2. Person Singular
conclames
3. Person Singular
conclamet
1. Person Plural
conclamemus
2. Person Plural
conclametis
3. Person Plural
conclament
Passiv
1. Person Singular
conclamer
2. Person Singular
conclameris conclamere
3. Person Singular
conclametur
1. Person Plural
conclamemur
2. Person Plural
conclamemini
3. Person Plural
conclamentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
2. Person Singular
conclamabas
3. Person Singular
conclamabat
1. Person Plural
conclamabamus
2. Person Plural
conclamabatis
3. Person Plural
conclamabant
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
3. Person Singular
conclamabatur
1. Person Plural
conclamabamur
2. Person Plural
conclamabamini
3. Person Plural
conclamabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
2. Person Singular
conclamares
3. Person Singular
conclamaret
1. Person Plural
conclamaremus
2. Person Plural
conclamaretis
3. Person Plural
conclamarent
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
3. Person Singular
conclamaretur
1. Person Plural
conclamaremur
2. Person Plural
conclamaremini
3. Person Plural
conclamarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
2. Person Singular
conclamabis
3. Person Singular
conclamabit
1. Person Plural
conclamabimus
2. Person Plural
conclamabitis
3. Person Plural
conclamabunt
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
3. Person Singular
conclamabitur
1. Person Plural
conclamabimur
2. Person Plural
conclamabimini
3. Person Plural
conclamabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
2. Person Singular
conclamavisti
3. Person Singular
conclamavit
1. Person Plural
conclamavimus
2. Person Plural
conclamavistis
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
2. Person Singular
conclamatus es
3. Person Singular
conclamatus est
1. Person Plural
conclamati sumus
2. Person Plural
conclamati estis
3. Person Plural
conclamati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
2. Person Singular
conclamatus sis
3. Person Singular
conclamatus sit
1. Person Plural
conclamati simus
2. Person Plural
conclamati sitis
3. Person Plural
conclamati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
2. Person Singular
conclamaveras
3. Person Singular
conclamaverat
1. Person Plural
conclamaveramus
2. Person Plural
conclamaveratis
3. Person Plural
conclamaverant
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
2. Person Singular
conclamatus eras
3. Person Singular
conclamatus erat
1. Person Plural
conclamati eramus
2. Person Plural
conclamati eratis
3. Person Plural
conclamati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
2. Person Singular
conclamavisses
3. Person Singular
conclamavisset
1. Person Plural
conclamavissemus
2. Person Plural
conclamavissetis
3. Person Plural
conclamavissent
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
2. Person Singular
conclamatus esses
3. Person Singular
conclamatus esset
1. Person Plural
conclamati essemus
2. Person Plural
conclamati essetis
3. Person Plural
conclamati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
2. Person Singular
conclamatus eris
3. Person Singular
conclamatus erit
1. Person Plural
conclamati erimus
2. Person Plural
conclamati eritis
3. Person Plural
conclamati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
Vorzeitigkeit
conclamavisse
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
!
2. Person Plural
conclamate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
Genitiv
conclamandi
Dativ
conclamando
Akkusativ
conclamandum
Ablativ
conclamando
Vokativ
conclamande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
2. Person Singular
conclamas
3. Person Singular
conclamat
1. Person Plural
conclamamus
2. Person Plural
conclamatis
3. Person Plural
conclamant
Passiv
1. Person Singular
conclamor
2. Person Singular
conclamaris conclamare
3. Person Singular
conclamatur
1. Person Plural
conclamamur
2. Person Plural
conclamamini
3. Person Plural
conclamantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
2. Person Singular
conclames
3. Person Singular
conclamet
1. Person Plural
conclamemus
2. Person Plural
conclametis
3. Person Plural
conclament
Passiv
1. Person Singular
conclamer
2. Person Singular
conclameris conclamere
3. Person Singular
conclametur
1. Person Plural
conclamemur
2. Person Plural
conclamemini
3. Person Plural
conclamentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
2. Person Singular
conclamabas
3. Person Singular
conclamabat
1. Person Plural
conclamabamus
2. Person Plural
conclamabatis
3. Person Plural
conclamabant
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
3. Person Singular
conclamabatur
1. Person Plural
conclamabamur
2. Person Plural
conclamabamini
3. Person Plural
conclamabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
2. Person Singular
conclamares
3. Person Singular
conclamaret
1. Person Plural
conclamaremus
2. Person Plural
conclamaretis
3. Person Plural
conclamarent
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
3. Person Singular
conclamaretur
1. Person Plural
conclamaremur
2. Person Plural
conclamaremini
3. Person Plural
conclamarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
2. Person Singular
conclamabis
3. Person Singular
conclamabit
1. Person Plural
conclamabimus
2. Person Plural
conclamabitis
3. Person Plural
conclamabunt
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
3. Person Singular
conclamabitur
1. Person Plural
conclamabimur
2. Person Plural
conclamabimini
3. Person Plural
conclamabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
2. Person Singular
conclamavisti
3. Person Singular
conclamavit
1. Person Plural
conclamavimus
2. Person Plural
conclamavistis
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
2. Person Singular
conclamatus es
3. Person Singular
conclamatus est
1. Person Plural
conclamati sumus
2. Person Plural
conclamati estis
3. Person Plural
conclamati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
2. Person Singular
conclamatus sis
3. Person Singular
conclamatus sit
1. Person Plural
conclamati simus
2. Person Plural
conclamati sitis
3. Person Plural
conclamati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
2. Person Singular
conclamaveras
3. Person Singular
conclamaverat
1. Person Plural
conclamaveramus
2. Person Plural
conclamaveratis
3. Person Plural
conclamaverant
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
2. Person Singular
conclamatus eras
3. Person Singular
conclamatus erat
1. Person Plural
conclamati eramus
2. Person Plural
conclamati eratis
3. Person Plural
conclamati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
2. Person Singular
conclamavisses
3. Person Singular
conclamavisset
1. Person Plural
conclamavissemus
2. Person Plural
conclamavissetis
3. Person Plural
conclamavissent
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
2. Person Singular
conclamatus esses
3. Person Singular
conclamatus esset
1. Person Plural
conclamati essemus
2. Person Plural
conclamati essetis
3. Person Plural
conclamati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
2. Person Singular
conclamatus eris
3. Person Singular
conclamatus erit
1. Person Plural
conclamati erimus
2. Person Plural
conclamati eritis
3. Person Plural
conclamati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
Vorzeitigkeit
conclamavisse
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
!
2. Person Plural
conclamate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
Genitiv
conclamandi
Dativ
conclamando
Akkusativ
conclamandum
Ablativ
conclamando
Vokativ
conclamande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
2. Person Singular
conclamas
3. Person Singular
conclamat
1. Person Plural
conclamamus
2. Person Plural
conclamatis
3. Person Plural
conclamant
Passiv
1. Person Singular
conclamor
2. Person Singular
conclamaris conclamare
3. Person Singular
conclamatur
1. Person Plural
conclamamur
2. Person Plural
conclamamini
3. Person Plural
conclamantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
2. Person Singular
conclames
3. Person Singular
conclamet
1. Person Plural
conclamemus
2. Person Plural
conclametis
3. Person Plural
conclament
Passiv
1. Person Singular
conclamer
2. Person Singular
conclameris conclamere
3. Person Singular
conclametur
1. Person Plural
conclamemur
2. Person Plural
conclamemini
3. Person Plural
conclamentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
2. Person Singular
conclamabas
3. Person Singular
conclamabat
1. Person Plural
conclamabamus
2. Person Plural
conclamabatis
3. Person Plural
conclamabant
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
3. Person Singular
conclamabatur
1. Person Plural
conclamabamur
2. Person Plural
conclamabamini
3. Person Plural
conclamabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
2. Person Singular
conclamares
3. Person Singular
conclamaret
1. Person Plural
conclamaremus
2. Person Plural
conclamaretis
3. Person Plural
conclamarent
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
3. Person Singular
conclamaretur
1. Person Plural
conclamaremur
2. Person Plural
conclamaremini
3. Person Plural
conclamarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
2. Person Singular
conclamabis
3. Person Singular
conclamabit
1. Person Plural
conclamabimus
2. Person Plural
conclamabitis
3. Person Plural
conclamabunt
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
3. Person Singular
conclamabitur
1. Person Plural
conclamabimur
2. Person Plural
conclamabimini
3. Person Plural
conclamabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
2. Person Singular
conclamavisti
3. Person Singular
conclamavit
1. Person Plural
conclamavimus
2. Person Plural
conclamavistis
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
2. Person Singular
conclamatus es
3. Person Singular
conclamatus est
1. Person Plural
conclamati sumus
2. Person Plural
conclamati estis
3. Person Plural
conclamati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
2. Person Singular
conclamatus sis
3. Person Singular
conclamatus sit
1. Person Plural
conclamati simus
2. Person Plural
conclamati sitis
3. Person Plural
conclamati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
2. Person Singular
conclamaveras
3. Person Singular
conclamaverat
1. Person Plural
conclamaveramus
2. Person Plural
conclamaveratis
3. Person Plural
conclamaverant
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
2. Person Singular
conclamatus eras
3. Person Singular
conclamatus erat
1. Person Plural
conclamati eramus
2. Person Plural
conclamati eratis
3. Person Plural
conclamati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
2. Person Singular
conclamavisses
3. Person Singular
conclamavisset
1. Person Plural
conclamavissemus
2. Person Plural
conclamavissetis
3. Person Plural
conclamavissent
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
2. Person Singular
conclamatus esses
3. Person Singular
conclamatus esset
1. Person Plural
conclamati essemus
2. Person Plural
conclamati essetis
3. Person Plural
conclamati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
2. Person Singular
conclamatus eris
3. Person Singular
conclamatus erit
1. Person Plural
conclamati erimus
2. Person Plural
conclamati eritis
3. Person Plural
conclamati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
Vorzeitigkeit
conclamavisse
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
!
2. Person Plural
conclamate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
Genitiv
conclamandi
Dativ
conclamando
Akkusativ
conclamandum
Ablativ
conclamando
Vokativ
conclamande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
2. Person Singular
conclamas
3. Person Singular
conclamat
1. Person Plural
conclamamus
2. Person Plural
conclamatis
3. Person Plural
conclamant
Passiv
1. Person Singular
conclamor
2. Person Singular
conclamaris conclamare
3. Person Singular
conclamatur
1. Person Plural
conclamamur
2. Person Plural
conclamamini
3. Person Plural
conclamantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
2. Person Singular
conclames
3. Person Singular
conclamet
1. Person Plural
conclamemus
2. Person Plural
conclametis
3. Person Plural
conclament
Passiv
1. Person Singular
conclamer
2. Person Singular
conclameris conclamere
3. Person Singular
conclametur
1. Person Plural
conclamemur
2. Person Plural
conclamemini
3. Person Plural
conclamentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
2. Person Singular
conclamabas
3. Person Singular
conclamabat
1. Person Plural
conclamabamus
2. Person Plural
conclamabatis
3. Person Plural
conclamabant
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
3. Person Singular
conclamabatur
1. Person Plural
conclamabamur
2. Person Plural
conclamabamini
3. Person Plural
conclamabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
2. Person Singular
conclamares
3. Person Singular
conclamaret
1. Person Plural
conclamaremus
2. Person Plural
conclamaretis
3. Person Plural
conclamarent
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
3. Person Singular
conclamaretur
1. Person Plural
conclamaremur
2. Person Plural
conclamaremini
3. Person Plural
conclamarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
2. Person Singular
conclamabis
3. Person Singular
conclamabit
1. Person Plural
conclamabimus
2. Person Plural
conclamabitis
3. Person Plural
conclamabunt
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
3. Person Singular
conclamabitur
1. Person Plural
conclamabimur
2. Person Plural
conclamabimini
3. Person Plural
conclamabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
2. Person Singular
conclamavisti
3. Person Singular
conclamavit
1. Person Plural
conclamavimus
2. Person Plural
conclamavistis
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
2. Person Singular
conclamatus es
3. Person Singular
conclamatus est
1. Person Plural
conclamati sumus
2. Person Plural
conclamati estis
3. Person Plural
conclamati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
2. Person Singular
conclamatus sis
3. Person Singular
conclamatus sit
1. Person Plural
conclamati simus
2. Person Plural
conclamati sitis
3. Person Plural
conclamati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
2. Person Singular
conclamaveras
3. Person Singular
conclamaverat
1. Person Plural
conclamaveramus
2. Person Plural
conclamaveratis
3. Person Plural
conclamaverant
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
2. Person Singular
conclamatus eras
3. Person Singular
conclamatus erat
1. Person Plural
conclamati eramus
2. Person Plural
conclamati eratis
3. Person Plural
conclamati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
2. Person Singular
conclamavisses
3. Person Singular
conclamavisset
1. Person Plural
conclamavissemus
2. Person Plural
conclamavissetis
3. Person Plural
conclamavissent
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
2. Person Singular
conclamatus esses
3. Person Singular
conclamatus esset
1. Person Plural
conclamati essemus
2. Person Plural
conclamati essetis
3. Person Plural
conclamati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
2. Person Singular
conclamatus eris
3. Person Singular
conclamatus erit
1. Person Plural
conclamati erimus
2. Person Plural
conclamati eritis
3. Person Plural
conclamati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
Vorzeitigkeit
conclamavisse
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
!
2. Person Plural
conclamate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
Genitiv
conclamandi
Dativ
conclamando
Akkusativ
conclamandum
Ablativ
conclamando
Vokativ
conclamande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
2. Person Singular
conclamas
3. Person Singular
conclamat
1. Person Plural
conclamamus
2. Person Plural
conclamatis
3. Person Plural
conclamant
Passiv
1. Person Singular
conclamor
2. Person Singular
conclamaris conclamare
3. Person Singular
conclamatur
1. Person Plural
conclamamur
2. Person Plural
conclamamini
3. Person Plural
conclamantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
2. Person Singular
conclames
3. Person Singular
conclamet
1. Person Plural
conclamemus
2. Person Plural
conclametis
3. Person Plural
conclament
Passiv
1. Person Singular
conclamer
2. Person Singular
conclameris conclamere
3. Person Singular
conclametur
1. Person Plural
conclamemur
2. Person Plural
conclamemini
3. Person Plural
conclamentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
2. Person Singular
conclamabas
3. Person Singular
conclamabat
1. Person Plural
conclamabamus
2. Person Plural
conclamabatis
3. Person Plural
conclamabant
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
3. Person Singular
conclamabatur
1. Person Plural
conclamabamur
2. Person Plural
conclamabamini
3. Person Plural
conclamabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
2. Person Singular
conclamares
3. Person Singular
conclamaret
1. Person Plural
conclamaremus
2. Person Plural
conclamaretis
3. Person Plural
conclamarent
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
3. Person Singular
conclamaretur
1. Person Plural
conclamaremur
2. Person Plural
conclamaremini
3. Person Plural
conclamarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
2. Person Singular
conclamabis
3. Person Singular
conclamabit
1. Person Plural
conclamabimus
2. Person Plural
conclamabitis
3. Person Plural
conclamabunt
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
3. Person Singular
conclamabitur
1. Person Plural
conclamabimur
2. Person Plural
conclamabimini
3. Person Plural
conclamabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
2. Person Singular
conclamavisti
3. Person Singular
conclamavit
1. Person Plural
conclamavimus
2. Person Plural
conclamavistis
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
2. Person Singular
conclamatus es
3. Person Singular
conclamatus est
1. Person Plural
conclamati sumus
2. Person Plural
conclamati estis
3. Person Plural
conclamati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
2. Person Singular
conclamatus sis
3. Person Singular
conclamatus sit
1. Person Plural
conclamati simus
2. Person Plural
conclamati sitis
3. Person Plural
conclamati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
2. Person Singular
conclamaveras
3. Person Singular
conclamaverat
1. Person Plural
conclamaveramus
2. Person Plural
conclamaveratis
3. Person Plural
conclamaverant
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
2. Person Singular
conclamatus eras
3. Person Singular
conclamatus erat
1. Person Plural
conclamati eramus
2. Person Plural
conclamati eratis
3. Person Plural
conclamati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
2. Person Singular
conclamavisses
3. Person Singular
conclamavisset
1. Person Plural
conclamavissemus
2. Person Plural
conclamavissetis
3. Person Plural
conclamavissent
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
2. Person Singular
conclamatus esses
3. Person Singular
conclamatus esset
1. Person Plural
conclamati essemus
2. Person Plural
conclamati essetis
3. Person Plural
conclamati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
2. Person Singular
conclamatus eris
3. Person Singular
conclamatus erit
1. Person Plural
conclamati erimus
2. Person Plural
conclamati eritis
3. Person Plural
conclamati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
Vorzeitigkeit
conclamavisse
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
!
2. Person Plural
conclamate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
Genitiv
conclamandi
Dativ
conclamando
Akkusativ
conclamandum
Ablativ
conclamando
Vokativ
conclamande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
2. Person Singular
conclamas
3. Person Singular
conclamat
1. Person Plural
conclamamus
2. Person Plural
conclamatis
3. Person Plural
conclamant
Passiv
1. Person Singular
conclamor
2. Person Singular
conclamaris conclamare
3. Person Singular
conclamatur
1. Person Plural
conclamamur
2. Person Plural
conclamamini
3. Person Plural
conclamantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
2. Person Singular
conclames
3. Person Singular
conclamet
1. Person Plural
conclamemus
2. Person Plural
conclametis
3. Person Plural
conclament
Passiv
1. Person Singular
conclamer
2. Person Singular
conclameris conclamere
3. Person Singular
conclametur
1. Person Plural
conclamemur
2. Person Plural
conclamemini
3. Person Plural
conclamentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
2. Person Singular
conclamabas
3. Person Singular
conclamabat
1. Person Plural
conclamabamus
2. Person Plural
conclamabatis
3. Person Plural
conclamabant
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
3. Person Singular
conclamabatur
1. Person Plural
conclamabamur
2. Person Plural
conclamabamini
3. Person Plural
conclamabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
2. Person Singular
conclamares
3. Person Singular
conclamaret
1. Person Plural
conclamaremus
2. Person Plural
conclamaretis
3. Person Plural
conclamarent
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
3. Person Singular
conclamaretur
1. Person Plural
conclamaremur
2. Person Plural
conclamaremini
3. Person Plural
conclamarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
2. Person Singular
conclamabis
3. Person Singular
conclamabit
1. Person Plural
conclamabimus
2. Person Plural
conclamabitis
3. Person Plural
conclamabunt
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
3. Person Singular
conclamabitur
1. Person Plural
conclamabimur
2. Person Plural
conclamabimini
3. Person Plural
conclamabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
2. Person Singular
conclamavisti
3. Person Singular
conclamavit
1. Person Plural
conclamavimus
2. Person Plural
conclamavistis
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
2. Person Singular
conclamatus es
3. Person Singular
conclamatus est
1. Person Plural
conclamati sumus
2. Person Plural
conclamati estis
3. Person Plural
conclamati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
2. Person Singular
conclamatus sis
3. Person Singular
conclamatus sit
1. Person Plural
conclamati simus
2. Person Plural
conclamati sitis
3. Person Plural
conclamati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
2. Person Singular
conclamaveras
3. Person Singular
conclamaverat
1. Person Plural
conclamaveramus
2. Person Plural
conclamaveratis
3. Person Plural
conclamaverant
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
2. Person Singular
conclamatus eras
3. Person Singular
conclamatus erat
1. Person Plural
conclamati eramus
2. Person Plural
conclamati eratis
3. Person Plural
conclamati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
2. Person Singular
conclamavisses
3. Person Singular
conclamavisset
1. Person Plural
conclamavissemus
2. Person Plural
conclamavissetis
3. Person Plural
conclamavissent
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
2. Person Singular
conclamatus esses
3. Person Singular
conclamatus esset
1. Person Plural
conclamati essemus
2. Person Plural
conclamati essetis
3. Person Plural
conclamati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
2. Person Singular
conclamatus eris
3. Person Singular
conclamatus erit
1. Person Plural
conclamati erimus
2. Person Plural
conclamati eritis
3. Person Plural
conclamati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
Vorzeitigkeit
conclamavisse
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
!
2. Person Plural
conclamate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
Genitiv
conclamandi
Dativ
conclamando
Akkusativ
conclamandum
Ablativ
conclamando
Vokativ
conclamande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
2. Person Singular
conclamas
3. Person Singular
conclamat
1. Person Plural
conclamamus
2. Person Plural
conclamatis
3. Person Plural
conclamant
Passiv
1. Person Singular
conclamor
2. Person Singular
conclamaris conclamare
3. Person Singular
conclamatur
1. Person Plural
conclamamur
2. Person Plural
conclamamini
3. Person Plural
conclamantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
2. Person Singular
conclames
3. Person Singular
conclamet
1. Person Plural
conclamemus
2. Person Plural
conclametis
3. Person Plural
conclament
Passiv
1. Person Singular
conclamer
2. Person Singular
conclameris conclamere
3. Person Singular
conclametur
1. Person Plural
conclamemur
2. Person Plural
conclamemini
3. Person Plural
conclamentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
2. Person Singular
conclamabas
3. Person Singular
conclamabat
1. Person Plural
conclamabamus
2. Person Plural
conclamabatis
3. Person Plural
conclamabant
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
3. Person Singular
conclamabatur
1. Person Plural
conclamabamur
2. Person Plural
conclamabamini
3. Person Plural
conclamabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
2. Person Singular
conclamares
3. Person Singular
conclamaret
1. Person Plural
conclamaremus
2. Person Plural
conclamaretis
3. Person Plural
conclamarent
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
3. Person Singular
conclamaretur
1. Person Plural
conclamaremur
2. Person Plural
conclamaremini
3. Person Plural
conclamarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
2. Person Singular
conclamabis
3. Person Singular
conclamabit
1. Person Plural
conclamabimus
2. Person Plural
conclamabitis
3. Person Plural
conclamabunt
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
3. Person Singular
conclamabitur
1. Person Plural
conclamabimur
2. Person Plural
conclamabimini
3. Person Plural
conclamabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
2. Person Singular
conclamavisti
3. Person Singular
conclamavit
1. Person Plural
conclamavimus
2. Person Plural
conclamavistis
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
2. Person Singular
conclamatus es
3. Person Singular
conclamatus est
1. Person Plural
conclamati sumus
2. Person Plural
conclamati estis
3. Person Plural
conclamati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
2. Person Singular
conclamatus sis
3. Person Singular
conclamatus sit
1. Person Plural
conclamati simus
2. Person Plural
conclamati sitis
3. Person Plural
conclamati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
2. Person Singular
conclamaveras
3. Person Singular
conclamaverat
1. Person Plural
conclamaveramus
2. Person Plural
conclamaveratis
3. Person Plural
conclamaverant
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
2. Person Singular
conclamatus eras
3. Person Singular
conclamatus erat
1. Person Plural
conclamati eramus
2. Person Plural
conclamati eratis
3. Person Plural
conclamati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
2. Person Singular
conclamavisses
3. Person Singular
conclamavisset
1. Person Plural
conclamavissemus
2. Person Plural
conclamavissetis
3. Person Plural
conclamavissent
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
2. Person Singular
conclamatus esses
3. Person Singular
conclamatus esset
1. Person Plural
conclamati essemus
2. Person Plural
conclamati essetis
3. Person Plural
conclamati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
2. Person Singular
conclamatus eris
3. Person Singular
conclamatus erit
1. Person Plural
conclamati erimus
2. Person Plural
conclamati eritis
3. Person Plural
conclamati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
Vorzeitigkeit
conclamavisse
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
!
2. Person Plural
conclamate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
Genitiv
conclamandi
Dativ
conclamando
Akkusativ
conclamandum
Ablativ
conclamando
Vokativ
conclamande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
2. Person Singular
conclamas
3. Person Singular
conclamat
1. Person Plural
conclamamus
2. Person Plural
conclamatis
3. Person Plural
conclamant
Passiv
1. Person Singular
conclamor
2. Person Singular
conclamaris conclamare
3. Person Singular
conclamatur
1. Person Plural
conclamamur
2. Person Plural
conclamamini
3. Person Plural
conclamantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
2. Person Singular
conclames
3. Person Singular
conclamet
1. Person Plural
conclamemus
2. Person Plural
conclametis
3. Person Plural
conclament
Passiv
1. Person Singular
conclamer
2. Person Singular
conclameris conclamere
3. Person Singular
conclametur
1. Person Plural
conclamemur
2. Person Plural
conclamemini
3. Person Plural
conclamentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
2. Person Singular
conclamabas
3. Person Singular
conclamabat
1. Person Plural
conclamabamus
2. Person Plural
conclamabatis
3. Person Plural
conclamabant
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
3. Person Singular
conclamabatur
1. Person Plural
conclamabamur
2. Person Plural
conclamabamini
3. Person Plural
conclamabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
2. Person Singular
conclamares
3. Person Singular
conclamaret
1. Person Plural
conclamaremus
2. Person Plural
conclamaretis
3. Person Plural
conclamarent
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
3. Person Singular
conclamaretur
1. Person Plural
conclamaremur
2. Person Plural
conclamaremini
3. Person Plural
conclamarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
2. Person Singular
conclamabis
3. Person Singular
conclamabit
1. Person Plural
conclamabimus
2. Person Plural
conclamabitis
3. Person Plural
conclamabunt
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
3. Person Singular
conclamabitur
1. Person Plural
conclamabimur
2. Person Plural
conclamabimini
3. Person Plural
conclamabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
2. Person Singular
conclamavisti
3. Person Singular
conclamavit
1. Person Plural
conclamavimus
2. Person Plural
conclamavistis
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
2. Person Singular
conclamatus es
3. Person Singular
conclamatus est
1. Person Plural
conclamati sumus
2. Person Plural
conclamati estis
3. Person Plural
conclamati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
2. Person Singular
conclamatus sis
3. Person Singular
conclamatus sit
1. Person Plural
conclamati simus
2. Person Plural
conclamati sitis
3. Person Plural
conclamati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
2. Person Singular
conclamaveras
3. Person Singular
conclamaverat
1. Person Plural
conclamaveramus
2. Person Plural
conclamaveratis
3. Person Plural
conclamaverant
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
2. Person Singular
conclamatus eras
3. Person Singular
conclamatus erat
1. Person Plural
conclamati eramus
2. Person Plural
conclamati eratis
3. Person Plural
conclamati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
2. Person Singular
conclamavisses
3. Person Singular
conclamavisset
1. Person Plural
conclamavissemus
2. Person Plural
conclamavissetis
3. Person Plural
conclamavissent
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
2. Person Singular
conclamatus esses
3. Person Singular
conclamatus esset
1. Person Plural
conclamati essemus
2. Person Plural
conclamati essetis
3. Person Plural
conclamati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
2. Person Singular
conclamaveris
3. Person Singular
conclamaverit
1. Person Plural
conclamaverimus
2. Person Plural
conclamaveritis
3. Person Plural
conclamaverint
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
2. Person Singular
conclamatus eris
3. Person Singular
conclamatus erit
1. Person Plural
conclamati erimus
2. Person Plural
conclamati eritis
3. Person Plural
conclamati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
Vorzeitigkeit
conclamavisse
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
!
2. Person Plural
conclamate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
Genitiv
conclamandi
Dativ
conclamando
Akkusativ
conclamandum
Ablativ
conclamando
Vokativ
conclamande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamo
ich rufe zusammen
2. Person Singular
conclamas
du rufst zusammen
3. Person Singular
conclamat
er/sie/es ruft zusammen
1. Person Plural
conclamamus
wir rufen zusammen
2. Person Plural
conclamatis
ihr ruft zusammen
3. Person Plural
conclamant
sie rufen zusammen
Passiv
1. Person Singular
conclamor
ich werde zusammengerufen
2. Person Singular
conclamaris conclamare
du wirst zusammengerufen
3. Person Singular
conclamatur
er/sie/es wird zusammengerufen
1. Person Plural
conclamamur
wir werden zusammengerufen
2. Person Plural
conclamamini
ihr werdet zusammengerufen
3. Person Plural
conclamantur
sie werden zusammengerufen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamem
ich rufe zusammen
2. Person Singular
conclames
du rufest zusammen
3. Person Singular
conclamet
er/sie/es rufe zusammen
1. Person Plural
conclamemus
wir rufen zusammen
2. Person Plural
conclametis
ihr rufet zusammen
3. Person Plural
conclament
sie rufen zusammen
Passiv
1. Person Singular
conclamer
ich werde zusammengerufen
2. Person Singular
conclameris conclamere
du werdest zusammengerufen
3. Person Singular
conclametur
er/sie/es werde zusammengerufen
1. Person Plural
conclamemur
wir werden zusammengerufen
2. Person Plural
conclamemini
ihr werdet zusammengerufen
3. Person Plural
conclamentur
sie werden zusammengerufen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamabam
ich rief zusammen
2. Person Singular
conclamabas
du riefst zusammen
3. Person Singular
conclamabat
er/sie/es rief zusammen
1. Person Plural
conclamabamus
wir riefen zusammen
2. Person Plural
conclamabatis
ihr rieft zusammen
3. Person Plural
conclamabant
sie riefen zusammen
Passiv
1. Person Singular
conclamabar
ich wurde zusammengerufen
2. Person Singular
conclamabaris conclamabare
du wurdest zusammengerufen
3. Person Singular
conclamabatur
er/sie/es wurde zusammengerufen
1. Person Plural
conclamabamur
wir wurden zusammengerufen
2. Person Plural
conclamabamini
ihr wurdet zusammengerufen
3. Person Plural
conclamabantur
sie wurden zusammengerufen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamarem
ich riefe zusammen
2. Person Singular
conclamares
du riefest zusammen
3. Person Singular
conclamaret
er/sie/es riefe zusammen
1. Person Plural
conclamaremus
wir riefen zusammen
2. Person Plural
conclamaretis
ihr riefet zusammen
3. Person Plural
conclamarent
sie riefen zusammen
Passiv
1. Person Singular
conclamarer
ich würde zusammengerufen
2. Person Singular
conclamareris conclamarere
du würdest zusammengerufen
3. Person Singular
conclamaretur
er/sie/es würde zusammengerufen
1. Person Plural
conclamaremur
wir würden zusammengerufen
2. Person Plural
conclamaremini
ihr würdet zusammengerufen
3. Person Plural
conclamarentur
sie würden zusammengerufen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conclamabo
ich werde zusammenrufen
2. Person Singular
conclamabis
du wirst zusammenrufen
3. Person Singular
conclamabit
er/sie/es wird zusammenrufen
1. Person Plural
conclamabimus
wir werden zusammenrufen
2. Person Plural
conclamabitis
ihr werdet zusammenrufen
3. Person Plural
conclamabunt
sie werden zusammenrufen
Passiv
1. Person Singular
conclamabor
ich werde zusammengerufen werden
2. Person Singular
conclamaberis conclamabere
du wirst zusammengerufen werden
3. Person Singular
conclamabitur
er/sie/es wird zusammengerufen werden
1. Person Plural
conclamabimur
wir werden zusammengerufen werden
2. Person Plural
conclamabimini
ihr werdet zusammengerufen werden
3. Person Plural
conclamabuntur
sie werden zusammengerufen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamavi
ich habe zusammengerufen
2. Person Singular
conclamavisti
du hast zusammengerufen
3. Person Singular
conclamavit
er/sie/es hat zusammengerufen
1. Person Plural
conclamavimus
wir haben zusammengerufen
2. Person Plural
conclamavistis
ihr habt zusammengerufen
3. Person Plural
conclamaverunt conclamavere
sie haben zusammengerufen
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sum
ich bin zusammengerufen worden
2. Person Singular
conclamatus es
du bist zusammengerufen worden
3. Person Singular
conclamatus est
er/sie/es ist zusammengerufen worden
1. Person Plural
conclamati sumus
wir sind zusammengerufen worden
2. Person Plural
conclamati estis
ihr seid zusammengerufen worden
3. Person Plural
conclamati sunt
sie sind zusammengerufen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamaverim
ich habe zusammengerufen
2. Person Singular
conclamaveris
du habest zusammengerufen
3. Person Singular
conclamaverit
er/sie/es habe zusammengerufen
1. Person Plural
conclamaverimus
wir haben zusammengerufen
2. Person Plural
conclamaveritis
ihr habet zusammengerufen
3. Person Plural
conclamaverint
sie haben zusammengerufen
Passiv
1. Person Singular
conclamatus sim
ich sei zusammengerufen worden
2. Person Singular
conclamatus sis
du seiest zusammengerufen worden
3. Person Singular
conclamatus sit
er/sie/es sei zusammengerufen worden
1. Person Plural
conclamati simus
wir seien zusammengerufen worden
2. Person Plural
conclamati sitis
ihr seiet zusammengerufen worden
3. Person Plural
conclamati sint
sie seien zusammengerufen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conclamaveram
ich hatte zusammengerufen
2. Person Singular
conclamaveras
du hattest zusammengerufen
3. Person Singular
conclamaverat
er/sie/es hatte zusammengerufen
1. Person Plural
conclamaveramus
wir hatten zusammengerufen
2. Person Plural
conclamaveratis
ihr hattet zusammengerufen
3. Person Plural
conclamaverant
sie hatten zusammengerufen
Passiv
1. Person Singular
conclamatus eram
ich war zusammengerufen worden
2. Person Singular
conclamatus eras
du warst zusammengerufen worden
3. Person Singular
conclamatus erat
er/sie/es war zusammengerufen worden
1. Person Plural
conclamati eramus
wir waren zusammengerufen worden
2. Person Plural
conclamati eratis
ihr wart zusammengerufen worden
3. Person Plural
conclamati erant
sie waren zusammengerufen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conclamavissem
ich hätte zusammengerufen
2. Person Singular
conclamavisses
du hättest zusammengerufen
3. Person Singular
conclamavisset
er/sie/es hätte zusammengerufen
1. Person Plural
conclamavissemus
wir hätten zusammengerufen
2. Person Plural
conclamavissetis
ihr hättet zusammengerufen
3. Person Plural
conclamavissent
sie hätten zusammengerufen
Passiv
1. Person Singular
conclamatus essem
ich wäre zusammengerufen worden
2. Person Singular
conclamatus esses
du wärest zusammengerufen worden
3. Person Singular
conclamatus esset
er/sie/es wäre zusammengerufen worden
1. Person Plural
conclamati essemus
wir wären zusammengerufen worden
2. Person Plural
conclamati essetis
ihr wäret zusammengerufen worden
3. Person Plural
conclamati essent
sie wären zusammengerufen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conclamavero
ich werde zusammengerufen haben
2. Person Singular
conclamaveris
du wirst zusammengerufen haben
3. Person Singular
conclamaverit
er/sie/es wird zusammengerufen haben
1. Person Plural
conclamaverimus
wir werden zusammengerufen haben
2. Person Plural
conclamaveritis
ihr werdet zusammengerufen haben
3. Person Plural
conclamaverint
sie werden zusammengerufen haben
Passiv
1. Person Singular
conclamatus ero
ich werde zusammengerufen worden sein
2. Person Singular
conclamatus eris
du wirst zusammengerufen worden sein
3. Person Singular
conclamatus erit
er/sie/es wird zusammengerufen worden sein
1. Person Plural
conclamati erimus
wir werden zusammengerufen worden sein
2. Person Plural
conclamati eritis
ihr werdet zusammengerufen worden sein
3. Person Plural
conclamati erunt
sie werden zusammengerufen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conclamare
zusammenrufen
Vorzeitigkeit
conclamavisse
zusammengerufen haben
Nachzeitigkeit
conclamaturum esse
zusammenrufen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conclamari conclamarier
zusammengerufen werden
Vorzeitigkeit
conclamatum esse
zusammengerufen worden sein
Nachzeitigkeit
conclamatum iri
künftig zusammengerufen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conclama
rufe zusammen; ruf zusammen!
2. Person Plural
conclamate
ruft zusammen!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conclamato
3. Person Singular
conclamato
2. Person Plural
conclamatote
3. Person Plural
conclamanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conclamare
das Zusammenrufen
Genitiv
conclamandi
des Zusammenrufens
Dativ
conclamando
dem Zusammenrufen
Akkusativ
conclamandum
das Zusammenrufen
Ablativ
conclamando
durch das Zusammenrufen
Vokativ
conclamande
Zusammenrufen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamandus
conclamanda
conclamandum
Genitiv
conclamandi
conclamandae
conclamandi
Dativ
conclamando
conclamandae
conclamando
Akkusativ
conclamandum
conclamandam
conclamandum
Ablativ
conclamando
conclamanda
conclamando
Vokativ
conclamande
conclamanda
conclamandum
Plural
Nominativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Genitiv
conclamandorum
conclamandarum
conclamandorum
Dativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Akkusativ
conclamandos
conclamandas
conclamanda
Ablativ
conclamandis
conclamandis
conclamandis
Vokativ
conclamandi
conclamandae
conclamanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamans
conclamans
conclamans
Genitiv
conclamantis
conclamantis
conclamantis
Dativ
conclamanti
conclamanti
conclamanti
Akkusativ
conclamantem
conclamantem
conclamans
Ablativ
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
conclamanti conclamante
Vokativ
conclamans
conclamans
conclamans
Plural
Nominativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Genitiv
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
conclamantium conclamantum
Dativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Akkusativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Ablativ
conclamantibus
conclamantibus
conclamantibus
Vokativ
conclamantes
conclamantes
conclamantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamatus
conclamata
conclamatum
Genitiv
conclamati
conclamatae
conclamati
Dativ
conclamato
conclamatae
conclamato
Akkusativ
conclamatum
conclamatam
conclamatum
Ablativ
conclamato
conclamata
conclamato
Vokativ
conclamate
conclamata
conclamatum
Plural
Nominativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Genitiv
conclamatorum
conclamatarum
conclamatorum
Dativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Akkusativ
conclamatos
conclamatas
conclamata
Ablativ
conclamatis
conclamatis
conclamatis
Vokativ
conclamati
conclamatae
conclamata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conclamaturus
conclamatura
conclamaturum
Genitiv
conclamaturi
conclamaturae
conclamaturi
Dativ
conclamaturo
conclamaturae
conclamaturo
Akkusativ
conclamaturum
conclamaturam
conclamaturum
Ablativ
conclamaturo
conclamatura
conclamaturo
Vokativ
conclamature
conclamatura
conclamaturum
Plural
Nominativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Genitiv
conclamaturorum
conclamaturarum
conclamaturorum
Dativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Akkusativ
conclamaturos
conclamaturas
conclamatura
Ablativ
conclamaturis
conclamaturis
conclamaturis
Vokativ
conclamaturi
conclamaturae
conclamatura
Supina
Supin I
Supin II
conclamatum
conclamatu