Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitor
|
ich begleite mit |
| 2. Person Singular |
concomitaris concomitare
|
du begleitest mit |
| 3. Person Singular |
concomitatur
|
er/sie/es begleitet mit |
| 1. Person Plural |
concomitamur
|
wir begleiten mit |
| 2. Person Plural |
concomitamini
|
ihr begleitet mit |
| 3. Person Plural |
concomitantur
|
sie begleiten mit |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomiter
|
ich begleite mit |
| 2. Person Singular |
concomiteris concomitere
|
du begleitest mit |
| 3. Person Singular |
concomitetur
|
er/sie/es begleite mit |
| 1. Person Plural |
concomitemur
|
wir begleiten mit |
| 2. Person Plural |
concomitemini
|
ihr begleitet mit |
| 3. Person Plural |
concomitentur
|
sie begleiten mit |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitabar
|
ich begleitete mit |
| 2. Person Singular |
concomitabaris concomitabare
|
du begleitetest mit |
| 3. Person Singular |
concomitabatur
|
er/sie/es begleitete mit |
| 1. Person Plural |
concomitabamur
|
wir begleiteten mit |
| 2. Person Plural |
concomitabamini
|
ihr begleitetet mit |
| 3. Person Plural |
concomitabantur
|
sie begleiteten mit |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitarer
|
ich begleitete mit |
| 2. Person Singular |
concomitareris concomitarere
|
du begleitetest mit |
| 3. Person Singular |
concomitaretur
|
er/sie/es begleitete mit |
| 1. Person Plural |
concomitaremur
|
wir begleiteten mit |
| 2. Person Plural |
concomitaremini
|
ihr begleitetet mit |
| 3. Person Plural |
concomitarentur
|
sie begleiteten mit |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitabor
|
ich werde mitbegleiten |
| 2. Person Singular |
concomitaberis concomitabere
|
du wirst mitbegleiten |
| 3. Person Singular |
concomitabitur
|
er/sie/es wird mitbegleiten |
| 1. Person Plural |
concomitabimur
|
wir werden mitbegleiten |
| 2. Person Plural |
concomitabimini
|
ihr werdet mitbegleiten |
| 3. Person Plural |
concomitabuntur
|
sie werden mitbegleiten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus sum
|
ich habe mitbegleitet |
| 2. Person Singular |
concomitatus es
|
du hast mitbegleitet |
| 3. Person Singular |
concomitatus est
|
er/sie/es hat mitbegleitet |
| 1. Person Plural |
concomitati sumus
|
wir haben mitbegleitet |
| 2. Person Plural |
concomitati estis
|
ihr habt mitbegleitet |
| 3. Person Plural |
concomitati sunt
|
sie haben mitbegleitet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus sim
|
ich habe mitbegleitet |
| 2. Person Singular |
concomitatus sis
|
du habest mitbegleitet |
| 3. Person Singular |
concomitatus sit
|
er/sie/es habe mitbegleitet |
| 1. Person Plural |
concomitati simus
|
wir haben mitbegleitet |
| 2. Person Plural |
concomitati sitis
|
ihr habet mitbegleitet |
| 3. Person Plural |
concomitati sint
|
sie haben mitbegleitet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus eram
|
ich hatte mitbegleitet |
| 2. Person Singular |
concomitatus eras
|
du hattest mitbegleitet |
| 3. Person Singular |
concomitatus erat
|
er/sie/es hatte mitbegleitet |
| 1. Person Plural |
concomitati eramus
|
wir hatten mitbegleitet |
| 2. Person Plural |
concomitati eratis
|
ihr hattet mitbegleitet |
| 3. Person Plural |
concomitati erant
|
sie hatten mitbegleitet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus essem
|
ich hätte mitbegleitet |
| 2. Person Singular |
concomitatus esses
|
du hättest mitbegleitet |
| 3. Person Singular |
concomitatus esset
|
er/sie/es hätte mitbegleitet |
| 1. Person Plural |
concomitati essemus
|
wir hätten mitbegleitet |
| 2. Person Plural |
concomitati essetis
|
ihr hättet mitbegleitet |
| 3. Person Plural |
concomitati essent
|
sie hätten mitbegleitet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus ero
|
ich werde mitbegleitet haben |
| 2. Person Singular |
concomitatus eris
|
du wirst mitbegleitet haben |
| 3. Person Singular |
concomitatus erit
|
er/sie/es wird mitbegleitet haben |
| 1. Person Plural |
concomitati erimus
|
wir werden mitbegleitet haben |
| 2. Person Plural |
concomitati eritis
|
ihr werdet mitbegleitet haben |
| 3. Person Plural |
concomitati erunt
|
sie werden mitbegleitet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concomitari concomitarier
|
mitbegleiten |
| Vorzeitigkeit |
concomitatus esse
|
mitbegleitet haben |
| Nachzeitigkeit |
concomitaturum esse
|
mitbegleiten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concomitare
|
begleite mit! |
| 2. Person Plural |
concomitamini
|
begleitet mit! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concomitator
|
| 3. Person Singular |
concomitator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
concomitantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concomitari concomitarier
|
das Mitbegleiten |
| Genitiv |
concomitandi
|
des Mitbegleitens |
| Dativ |
concomitando
|
dem Mitbegleiten |
| Akkusativ |
concomitandum
|
das Mitbegleiten |
| Ablativ |
concomitando
|
durch das Mitbegleiten |
| Vokativ |
concomitande
|
Mitbegleiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitandus
|
concomitanda
|
concomitandum
|
| Genitiv |
concomitandi
|
concomitandae
|
concomitandi
|
| Dativ |
concomitando
|
concomitandae
|
concomitando
|
| Akkusativ |
concomitandum
|
concomitandam
|
concomitandum
|
| Ablativ |
concomitando
|
concomitanda
|
concomitando
|
| Vokativ |
concomitande
|
concomitanda
|
concomitandum
|
Plural
| Nominativ |
concomitandi
|
concomitandae
|
concomitanda
|
| Genitiv |
concomitandorum
|
concomitandarum
|
concomitandorum
|
| Dativ |
concomitandis
|
concomitandis
|
concomitandis
|
| Akkusativ |
concomitandos
|
concomitandas
|
concomitanda
|
| Ablativ |
concomitandis
|
concomitandis
|
concomitandis
|
| Vokativ |
concomitandi
|
concomitandae
|
concomitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitans
|
concomitans
|
concomitans
|
| Genitiv |
concomitantis
|
concomitantis
|
concomitantis
|
| Dativ |
concomitanti
|
concomitanti
|
concomitanti
|
| Akkusativ |
concomitantem
|
concomitantem
|
concomitans
|
| Ablativ |
concomitanti concomitante
|
concomitanti concomitante
|
concomitanti concomitante
|
| Vokativ |
concomitans
|
concomitans
|
concomitans
|
Plural
| Nominativ |
concomitantes
|
concomitantes
|
concomitantia
|
| Genitiv |
concomitantium concomitantum
|
concomitantium concomitantum
|
concomitantium concomitantum
|
| Dativ |
concomitantibus
|
concomitantibus
|
concomitantibus
|
| Akkusativ |
concomitantes
|
concomitantes
|
concomitantia
|
| Ablativ |
concomitantibus
|
concomitantibus
|
concomitantibus
|
| Vokativ |
concomitantes
|
concomitantes
|
concomitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitatus
|
concomitata
|
concomitatum
|
| Genitiv |
concomitati
|
concomitatae
|
concomitati
|
| Dativ |
concomitato
|
concomitatae
|
concomitato
|
| Akkusativ |
concomitatum
|
concomitatam
|
concomitatum
|
| Ablativ |
concomitato
|
concomitata
|
concomitato
|
| Vokativ |
concomitate
|
concomitata
|
concomitatum
|
Plural
| Nominativ |
concomitati
|
concomitatae
|
concomitata
|
| Genitiv |
concomitatorum
|
concomitatarum
|
concomitatorum
|
| Dativ |
concomitatis
|
concomitatis
|
concomitatis
|
| Akkusativ |
concomitatos
|
concomitatas
|
concomitata
|
| Ablativ |
concomitatis
|
concomitatis
|
concomitatis
|
| Vokativ |
concomitati
|
concomitatae
|
concomitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitaturus
|
concomitatura
|
concomitaturum
|
| Genitiv |
concomitaturi
|
concomitaturae
|
concomitaturi
|
| Dativ |
concomitaturo
|
concomitaturae
|
concomitaturo
|
| Akkusativ |
concomitaturum
|
concomitaturam
|
concomitaturum
|
| Ablativ |
concomitaturo
|
concomitatura
|
concomitaturo
|
| Vokativ |
concomitature
|
concomitatura
|
concomitaturum
|
Plural
| Nominativ |
concomitaturi
|
concomitaturae
|
concomitatura
|
| Genitiv |
concomitaturorum
|
concomitaturarum
|
concomitaturorum
|
| Dativ |
concomitaturis
|
concomitaturis
|
concomitaturis
|
| Akkusativ |
concomitaturos
|
concomitaturas
|
concomitatura
|
| Ablativ |
concomitaturis
|
concomitaturis
|
concomitaturis
|
| Vokativ |
concomitaturi
|
concomitaturae
|
concomitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concomitatum
|
concomitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitor
|
ich begleite |
| 2. Person Singular |
concomitaris concomitare
|
du begleitest |
| 3. Person Singular |
concomitatur
|
er/sie/es begleitet |
| 1. Person Plural |
concomitamur
|
wir begleiten |
| 2. Person Plural |
concomitamini
|
ihr begleitet |
| 3. Person Plural |
concomitantur
|
sie begleiten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomiter
|
ich begleite |
| 2. Person Singular |
concomiteris concomitere
|
du begleitest |
| 3. Person Singular |
concomitetur
|
er/sie/es begleite |
| 1. Person Plural |
concomitemur
|
wir begleiten |
| 2. Person Plural |
concomitemini
|
ihr begleitet |
| 3. Person Plural |
concomitentur
|
sie begleiten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitabar
|
ich begleitete |
| 2. Person Singular |
concomitabaris concomitabare
|
du begleitetest |
| 3. Person Singular |
concomitabatur
|
er/sie/es begleitete |
| 1. Person Plural |
concomitabamur
|
wir begleiteten |
| 2. Person Plural |
concomitabamini
|
ihr begleitetet |
| 3. Person Plural |
concomitabantur
|
sie begleiteten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitarer
|
ich begleitete |
| 2. Person Singular |
concomitareris concomitarere
|
du begleitetest |
| 3. Person Singular |
concomitaretur
|
er/sie/es begleitete |
| 1. Person Plural |
concomitaremur
|
wir begleiteten |
| 2. Person Plural |
concomitaremini
|
ihr begleitetet |
| 3. Person Plural |
concomitarentur
|
sie begleiteten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitabor
|
ich werde begleiten |
| 2. Person Singular |
concomitaberis concomitabere
|
du wirst begleiten |
| 3. Person Singular |
concomitabitur
|
er/sie/es wird begleiten |
| 1. Person Plural |
concomitabimur
|
wir werden begleiten |
| 2. Person Plural |
concomitabimini
|
ihr werdet begleiten |
| 3. Person Plural |
concomitabuntur
|
sie werden begleiten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus sum
|
ich habe begleitet |
| 2. Person Singular |
concomitatus es
|
du hast begleitet |
| 3. Person Singular |
concomitatus est
|
er/sie/es hat begleitet |
| 1. Person Plural |
concomitati sumus
|
wir haben begleitet |
| 2. Person Plural |
concomitati estis
|
ihr habt begleitet |
| 3. Person Plural |
concomitati sunt
|
sie haben begleitet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus sim
|
ich habe begleitet |
| 2. Person Singular |
concomitatus sis
|
du habest begleitet |
| 3. Person Singular |
concomitatus sit
|
er/sie/es habe begleitet |
| 1. Person Plural |
concomitati simus
|
wir haben begleitet |
| 2. Person Plural |
concomitati sitis
|
ihr habet begleitet |
| 3. Person Plural |
concomitati sint
|
sie haben begleitet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus eram
|
ich hatte begleitet |
| 2. Person Singular |
concomitatus eras
|
du hattest begleitet |
| 3. Person Singular |
concomitatus erat
|
er/sie/es hatte begleitet |
| 1. Person Plural |
concomitati eramus
|
wir hatten begleitet |
| 2. Person Plural |
concomitati eratis
|
ihr hattet begleitet |
| 3. Person Plural |
concomitati erant
|
sie hatten begleitet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus essem
|
ich hätte begleitet |
| 2. Person Singular |
concomitatus esses
|
du hättest begleitet |
| 3. Person Singular |
concomitatus esset
|
er/sie/es hätte begleitet |
| 1. Person Plural |
concomitati essemus
|
wir hätten begleitet |
| 2. Person Plural |
concomitati essetis
|
ihr hättet begleitet |
| 3. Person Plural |
concomitati essent
|
sie hätten begleitet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus ero
|
ich werde begleitet haben |
| 2. Person Singular |
concomitatus eris
|
du wirst begleitet haben |
| 3. Person Singular |
concomitatus erit
|
er/sie/es wird begleitet haben |
| 1. Person Plural |
concomitati erimus
|
wir werden begleitet haben |
| 2. Person Plural |
concomitati eritis
|
ihr werdet begleitet haben |
| 3. Person Plural |
concomitati erunt
|
sie werden begleitet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concomitari concomitarier
|
begleiten |
| Vorzeitigkeit |
concomitatus esse
|
begleitet haben |
| Nachzeitigkeit |
concomitaturum esse
|
begleiten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concomitare
|
begleite! |
| 2. Person Plural |
concomitamini
|
begleitet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concomitator
|
| 3. Person Singular |
concomitator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
concomitantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concomitari concomitarier
|
das Begleiten |
| Genitiv |
concomitandi
|
des Begleitens |
| Dativ |
concomitando
|
dem Begleiten |
| Akkusativ |
concomitandum
|
das Begleiten |
| Ablativ |
concomitando
|
durch das Begleiten |
| Vokativ |
concomitande
|
Begleiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitandus
|
concomitanda
|
concomitandum
|
| Genitiv |
concomitandi
|
concomitandae
|
concomitandi
|
| Dativ |
concomitando
|
concomitandae
|
concomitando
|
| Akkusativ |
concomitandum
|
concomitandam
|
concomitandum
|
| Ablativ |
concomitando
|
concomitanda
|
concomitando
|
| Vokativ |
concomitande
|
concomitanda
|
concomitandum
|
Plural
| Nominativ |
concomitandi
|
concomitandae
|
concomitanda
|
| Genitiv |
concomitandorum
|
concomitandarum
|
concomitandorum
|
| Dativ |
concomitandis
|
concomitandis
|
concomitandis
|
| Akkusativ |
concomitandos
|
concomitandas
|
concomitanda
|
| Ablativ |
concomitandis
|
concomitandis
|
concomitandis
|
| Vokativ |
concomitandi
|
concomitandae
|
concomitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitans
|
concomitans
|
concomitans
|
| Genitiv |
concomitantis
|
concomitantis
|
concomitantis
|
| Dativ |
concomitanti
|
concomitanti
|
concomitanti
|
| Akkusativ |
concomitantem
|
concomitantem
|
concomitans
|
| Ablativ |
concomitanti concomitante
|
concomitanti concomitante
|
concomitanti concomitante
|
| Vokativ |
concomitans
|
concomitans
|
concomitans
|
Plural
| Nominativ |
concomitantes
|
concomitantes
|
concomitantia
|
| Genitiv |
concomitantium concomitantum
|
concomitantium concomitantum
|
concomitantium concomitantum
|
| Dativ |
concomitantibus
|
concomitantibus
|
concomitantibus
|
| Akkusativ |
concomitantes
|
concomitantes
|
concomitantia
|
| Ablativ |
concomitantibus
|
concomitantibus
|
concomitantibus
|
| Vokativ |
concomitantes
|
concomitantes
|
concomitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitatus
|
concomitata
|
concomitatum
|
| Genitiv |
concomitati
|
concomitatae
|
concomitati
|
| Dativ |
concomitato
|
concomitatae
|
concomitato
|
| Akkusativ |
concomitatum
|
concomitatam
|
concomitatum
|
| Ablativ |
concomitato
|
concomitata
|
concomitato
|
| Vokativ |
concomitate
|
concomitata
|
concomitatum
|
Plural
| Nominativ |
concomitati
|
concomitatae
|
concomitata
|
| Genitiv |
concomitatorum
|
concomitatarum
|
concomitatorum
|
| Dativ |
concomitatis
|
concomitatis
|
concomitatis
|
| Akkusativ |
concomitatos
|
concomitatas
|
concomitata
|
| Ablativ |
concomitatis
|
concomitatis
|
concomitatis
|
| Vokativ |
concomitati
|
concomitatae
|
concomitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitaturus
|
concomitatura
|
concomitaturum
|
| Genitiv |
concomitaturi
|
concomitaturae
|
concomitaturi
|
| Dativ |
concomitaturo
|
concomitaturae
|
concomitaturo
|
| Akkusativ |
concomitaturum
|
concomitaturam
|
concomitaturum
|
| Ablativ |
concomitaturo
|
concomitatura
|
concomitaturo
|
| Vokativ |
concomitature
|
concomitatura
|
concomitaturum
|
Plural
| Nominativ |
concomitaturi
|
concomitaturae
|
concomitatura
|
| Genitiv |
concomitaturorum
|
concomitaturarum
|
concomitaturorum
|
| Dativ |
concomitaturis
|
concomitaturis
|
concomitaturis
|
| Akkusativ |
concomitaturos
|
concomitaturas
|
concomitatura
|
| Ablativ |
concomitaturis
|
concomitaturis
|
concomitaturis
|
| Vokativ |
concomitaturi
|
concomitaturae
|
concomitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concomitatum
|
concomitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitor
|
ich eskortiere |
| 2. Person Singular |
concomitaris concomitare
|
du eskortierst |
| 3. Person Singular |
concomitatur
|
er/sie/es eskortiert |
| 1. Person Plural |
concomitamur
|
wir eskortieren |
| 2. Person Plural |
concomitamini
|
ihr eskortiert |
| 3. Person Plural |
concomitantur
|
sie eskortieren |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomiter
|
ich eskortiere |
| 2. Person Singular |
concomiteris concomitere
|
du eskortierest |
| 3. Person Singular |
concomitetur
|
er/sie/es eskortiere |
| 1. Person Plural |
concomitemur
|
wir eskortieren |
| 2. Person Plural |
concomitemini
|
ihr eskortieret |
| 3. Person Plural |
concomitentur
|
sie eskortieren |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitabar
|
ich eskortierte |
| 2. Person Singular |
concomitabaris concomitabare
|
du eskortiertest |
| 3. Person Singular |
concomitabatur
|
er/sie/es eskortierte |
| 1. Person Plural |
concomitabamur
|
wir eskortierten |
| 2. Person Plural |
concomitabamini
|
ihr eskortiertet |
| 3. Person Plural |
concomitabantur
|
sie eskortierten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitarer
|
ich eskortierte |
| 2. Person Singular |
concomitareris concomitarere
|
du eskortiertest |
| 3. Person Singular |
concomitaretur
|
er/sie/es eskortierte |
| 1. Person Plural |
concomitaremur
|
wir eskortierten |
| 2. Person Plural |
concomitaremini
|
ihr eskortiertet |
| 3. Person Plural |
concomitarentur
|
sie eskortierten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitabor
|
ich werde eskortieren |
| 2. Person Singular |
concomitaberis concomitabere
|
du wirst eskortieren |
| 3. Person Singular |
concomitabitur
|
er/sie/es wird eskortieren |
| 1. Person Plural |
concomitabimur
|
wir werden eskortieren |
| 2. Person Plural |
concomitabimini
|
ihr werdet eskortieren |
| 3. Person Plural |
concomitabuntur
|
sie werden eskortieren |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus sum
|
ich habe eskortiert |
| 2. Person Singular |
concomitatus es
|
du hast eskortiert |
| 3. Person Singular |
concomitatus est
|
er/sie/es hat eskortiert |
| 1. Person Plural |
concomitati sumus
|
wir haben eskortiert |
| 2. Person Plural |
concomitati estis
|
ihr habt eskortiert |
| 3. Person Plural |
concomitati sunt
|
sie haben eskortiert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus sim
|
ich habe eskortiert |
| 2. Person Singular |
concomitatus sis
|
du habest eskortiert |
| 3. Person Singular |
concomitatus sit
|
er/sie/es habe eskortiert |
| 1. Person Plural |
concomitati simus
|
wir haben eskortiert |
| 2. Person Plural |
concomitati sitis
|
ihr habet eskortiert |
| 3. Person Plural |
concomitati sint
|
sie haben eskortiert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus eram
|
ich hatte eskortiert |
| 2. Person Singular |
concomitatus eras
|
du hattest eskortiert |
| 3. Person Singular |
concomitatus erat
|
er/sie/es hatte eskortiert |
| 1. Person Plural |
concomitati eramus
|
wir hatten eskortiert |
| 2. Person Plural |
concomitati eratis
|
ihr hattet eskortiert |
| 3. Person Plural |
concomitati erant
|
sie hatten eskortiert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus essem
|
ich hätte eskortiert |
| 2. Person Singular |
concomitatus esses
|
du hättest eskortiert |
| 3. Person Singular |
concomitatus esset
|
er/sie/es hätte eskortiert |
| 1. Person Plural |
concomitati essemus
|
wir hätten eskortiert |
| 2. Person Plural |
concomitati essetis
|
ihr hättet eskortiert |
| 3. Person Plural |
concomitati essent
|
sie hätten eskortiert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concomitatus ero
|
ich werde eskortiert haben |
| 2. Person Singular |
concomitatus eris
|
du wirst eskortiert haben |
| 3. Person Singular |
concomitatus erit
|
er/sie/es wird eskortiert haben |
| 1. Person Plural |
concomitati erimus
|
wir werden eskortiert haben |
| 2. Person Plural |
concomitati eritis
|
ihr werdet eskortiert haben |
| 3. Person Plural |
concomitati erunt
|
sie werden eskortiert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concomitari concomitarier
|
eskortieren |
| Vorzeitigkeit |
concomitatus esse
|
eskortiert haben |
| Nachzeitigkeit |
concomitaturum esse
|
eskortieren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concomitare
|
eskortiere; eskortier! |
| 2. Person Plural |
concomitamini
|
eskortiert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concomitator
|
| 3. Person Singular |
concomitator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
concomitantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concomitari concomitarier
|
das Eskortieren |
| Genitiv |
concomitandi
|
des Eskortierens |
| Dativ |
concomitando
|
dem Eskortieren |
| Akkusativ |
concomitandum
|
das Eskortieren |
| Ablativ |
concomitando
|
durch das Eskortieren |
| Vokativ |
concomitande
|
Eskortieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitandus
|
concomitanda
|
concomitandum
|
| Genitiv |
concomitandi
|
concomitandae
|
concomitandi
|
| Dativ |
concomitando
|
concomitandae
|
concomitando
|
| Akkusativ |
concomitandum
|
concomitandam
|
concomitandum
|
| Ablativ |
concomitando
|
concomitanda
|
concomitando
|
| Vokativ |
concomitande
|
concomitanda
|
concomitandum
|
Plural
| Nominativ |
concomitandi
|
concomitandae
|
concomitanda
|
| Genitiv |
concomitandorum
|
concomitandarum
|
concomitandorum
|
| Dativ |
concomitandis
|
concomitandis
|
concomitandis
|
| Akkusativ |
concomitandos
|
concomitandas
|
concomitanda
|
| Ablativ |
concomitandis
|
concomitandis
|
concomitandis
|
| Vokativ |
concomitandi
|
concomitandae
|
concomitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitans
|
concomitans
|
concomitans
|
| Genitiv |
concomitantis
|
concomitantis
|
concomitantis
|
| Dativ |
concomitanti
|
concomitanti
|
concomitanti
|
| Akkusativ |
concomitantem
|
concomitantem
|
concomitans
|
| Ablativ |
concomitanti concomitante
|
concomitanti concomitante
|
concomitanti concomitante
|
| Vokativ |
concomitans
|
concomitans
|
concomitans
|
Plural
| Nominativ |
concomitantes
|
concomitantes
|
concomitantia
|
| Genitiv |
concomitantium concomitantum
|
concomitantium concomitantum
|
concomitantium concomitantum
|
| Dativ |
concomitantibus
|
concomitantibus
|
concomitantibus
|
| Akkusativ |
concomitantes
|
concomitantes
|
concomitantia
|
| Ablativ |
concomitantibus
|
concomitantibus
|
concomitantibus
|
| Vokativ |
concomitantes
|
concomitantes
|
concomitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitatus
|
concomitata
|
concomitatum
|
| Genitiv |
concomitati
|
concomitatae
|
concomitati
|
| Dativ |
concomitato
|
concomitatae
|
concomitato
|
| Akkusativ |
concomitatum
|
concomitatam
|
concomitatum
|
| Ablativ |
concomitato
|
concomitata
|
concomitato
|
| Vokativ |
concomitate
|
concomitata
|
concomitatum
|
Plural
| Nominativ |
concomitati
|
concomitatae
|
concomitata
|
| Genitiv |
concomitatorum
|
concomitatarum
|
concomitatorum
|
| Dativ |
concomitatis
|
concomitatis
|
concomitatis
|
| Akkusativ |
concomitatos
|
concomitatas
|
concomitata
|
| Ablativ |
concomitatis
|
concomitatis
|
concomitatis
|
| Vokativ |
concomitati
|
concomitatae
|
concomitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concomitaturus
|
concomitatura
|
concomitaturum
|
| Genitiv |
concomitaturi
|
concomitaturae
|
concomitaturi
|
| Dativ |
concomitaturo
|
concomitaturae
|
concomitaturo
|
| Akkusativ |
concomitaturum
|
concomitaturam
|
concomitaturum
|
| Ablativ |
concomitaturo
|
concomitatura
|
concomitaturo
|
| Vokativ |
concomitature
|
concomitatura
|
concomitaturum
|
Plural
| Nominativ |
concomitaturi
|
concomitaturae
|
concomitatura
|
| Genitiv |
concomitaturorum
|
concomitaturarum
|
concomitaturorum
|
| Dativ |
concomitaturis
|
concomitaturis
|
concomitaturis
|
| Akkusativ |
concomitaturos
|
concomitaturas
|
concomitatura
|
| Ablativ |
concomitaturis
|
concomitaturis
|
concomitaturis
|
| Vokativ |
concomitaturi
|
concomitaturae
|
concomitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concomitatum
|
concomitatu
|