Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
concomitari (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
concomitatus auch noch Formen von:
concomitatus (Adjektiv)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
mitbegleiten
begleiten
eskortieren
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitor
ich begleite mit
2. Person Singular
concomitaris concomitare
du begleitest mit
3. Person Singular
concomitatur
er/sie/es begleitet mit
1. Person Plural
concomitamur
wir begleiten mit
2. Person Plural
concomitamini
ihr begleitet mit
3. Person Plural
concomitantur
sie begleiten mit
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomiter
ich begleite mit
2. Person Singular
concomiteris concomitere
du begleitest mit
3. Person Singular
concomitetur
er/sie/es begleite mit
1. Person Plural
concomitemur
wir begleiten mit
2. Person Plural
concomitemini
ihr begleitet mit
3. Person Plural
concomitentur
sie begleiten mit
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitabar
ich begleitete mit
2. Person Singular
concomitabaris concomitabare
du begleitetest mit
3. Person Singular
concomitabatur
er/sie/es begleitete mit
1. Person Plural
concomitabamur
wir begleiteten mit
2. Person Plural
concomitabamini
ihr begleitetet mit
3. Person Plural
concomitabantur
sie begleiteten mit
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomitarer
ich begleitete mit
2. Person Singular
concomitareris concomitarere
du begleitetest mit
3. Person Singular
concomitaretur
er/sie/es begleitete mit
1. Person Plural
concomitaremur
wir begleiteten mit
2. Person Plural
concomitaremini
ihr begleitetet mit
3. Person Plural
concomitarentur
sie begleiteten mit
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concomitabor
ich werde mitbegleiten
2. Person Singular
concomitaberis concomitabere
du wirst mitbegleiten
3. Person Singular
concomitabitur
er/sie/es wird mitbegleiten
1. Person Plural
concomitabimur
wir werden mitbegleiten
2. Person Plural
concomitabimini
ihr werdet mitbegleiten
3. Person Plural
concomitabuntur
sie werden mitbegleiten
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus sum
ich habe mitbegleitet
2. Person Singular
concomitatus es
du hast mitbegleitet
3. Person Singular
concomitatus est
er/sie/es hat mitbegleitet
1. Person Plural
concomitati sumus
wir haben mitbegleitet
2. Person Plural
concomitati estis
ihr habt mitbegleitet
3. Person Plural
concomitati sunt
sie haben mitbegleitet
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus sim
ich habe mitbegleitet
2. Person Singular
concomitatus sis
du habest mitbegleitet
3. Person Singular
concomitatus sit
er/sie/es habe mitbegleitet
1. Person Plural
concomitati simus
wir haben mitbegleitet
2. Person Plural
concomitati sitis
ihr habet mitbegleitet
3. Person Plural
concomitati sint
sie haben mitbegleitet
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus eram
ich hatte mitbegleitet
2. Person Singular
concomitatus eras
du hattest mitbegleitet
3. Person Singular
concomitatus erat
er/sie/es hatte mitbegleitet
1. Person Plural
concomitati eramus
wir hatten mitbegleitet
2. Person Plural
concomitati eratis
ihr hattet mitbegleitet
3. Person Plural
concomitati erant
sie hatten mitbegleitet
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus essem
ich hätte mitbegleitet
2. Person Singular
concomitatus esses
du hättest mitbegleitet
3. Person Singular
concomitatus esset
er/sie/es hätte mitbegleitet
1. Person Plural
concomitati essemus
wir hätten mitbegleitet
2. Person Plural
concomitati essetis
ihr hättet mitbegleitet
3. Person Plural
concomitati essent
sie hätten mitbegleitet
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus ero
ich werde mitbegleitet haben
2. Person Singular
concomitatus eris
du wirst mitbegleitet haben
3. Person Singular
concomitatus erit
er/sie/es wird mitbegleitet haben
1. Person Plural
concomitati erimus
wir werden mitbegleitet haben
2. Person Plural
concomitati eritis
ihr werdet mitbegleitet haben
3. Person Plural
concomitati erunt
sie werden mitbegleitet haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concomitari concomitarier
mitbegleiten
Vorzeitigkeit
concomitatus esse
mitbegleitet haben
Nachzeitigkeit
concomitaturum esse
mitbegleiten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concomitare
begleite mit!
2. Person Plural
concomitamini
begleitet mit!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concomitator
3. Person Singular
concomitator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
concomitantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concomitari concomitarier
das Mitbegleiten
Genitiv
concomitandi
des Mitbegleitens
Dativ
concomitando
dem Mitbegleiten
Akkusativ
concomitandum
das Mitbegleiten
Ablativ
concomitando
durch das Mitbegleiten
Vokativ
concomitande
Mitbegleiten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitandus
concomitanda
concomitandum
Genitiv
concomitandi
concomitandae
concomitandi
Dativ
concomitando
concomitandae
concomitando
Akkusativ
concomitandum
concomitandam
concomitandum
Ablativ
concomitando
concomitanda
concomitando
Vokativ
concomitande
concomitanda
concomitandum
Plural
Nominativ
concomitandi
concomitandae
concomitanda
Genitiv
concomitandorum
concomitandarum
concomitandorum
Dativ
concomitandis
concomitandis
concomitandis
Akkusativ
concomitandos
concomitandas
concomitanda
Ablativ
concomitandis
concomitandis
concomitandis
Vokativ
concomitandi
concomitandae
concomitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitans
concomitans
concomitans
Genitiv
concomitantis
concomitantis
concomitantis
Dativ
concomitanti
concomitanti
concomitanti
Akkusativ
concomitantem
concomitantem
concomitans
Ablativ
concomitanti concomitante
concomitanti concomitante
concomitanti concomitante
Vokativ
concomitans
concomitans
concomitans
Plural
Nominativ
concomitantes
concomitantes
concomitantia
Genitiv
concomitantium concomitantum
concomitantium concomitantum
concomitantium concomitantum
Dativ
concomitantibus
concomitantibus
concomitantibus
Akkusativ
concomitantes
concomitantes
concomitantia
Ablativ
concomitantibus
concomitantibus
concomitantibus
Vokativ
concomitantes
concomitantes
concomitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitatus
concomitata
concomitatum
Genitiv
concomitati
concomitatae
concomitati
Dativ
concomitato
concomitatae
concomitato
Akkusativ
concomitatum
concomitatam
concomitatum
Ablativ
concomitato
concomitata
concomitato
Vokativ
concomitate
concomitata
concomitatum
Plural
Nominativ
concomitati
concomitatae
concomitata
Genitiv
concomitatorum
concomitatarum
concomitatorum
Dativ
concomitatis
concomitatis
concomitatis
Akkusativ
concomitatos
concomitatas
concomitata
Ablativ
concomitatis
concomitatis
concomitatis
Vokativ
concomitati
concomitatae
concomitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitaturus
concomitatura
concomitaturum
Genitiv
concomitaturi
concomitaturae
concomitaturi
Dativ
concomitaturo
concomitaturae
concomitaturo
Akkusativ
concomitaturum
concomitaturam
concomitaturum
Ablativ
concomitaturo
concomitatura
concomitaturo
Vokativ
concomitature
concomitatura
concomitaturum
Plural
Nominativ
concomitaturi
concomitaturae
concomitatura
Genitiv
concomitaturorum
concomitaturarum
concomitaturorum
Dativ
concomitaturis
concomitaturis
concomitaturis
Akkusativ
concomitaturos
concomitaturas
concomitatura
Ablativ
concomitaturis
concomitaturis
concomitaturis
Vokativ
concomitaturi
concomitaturae
concomitatura
Supina
Supin I
Supin II
concomitatum
concomitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitor
ich begleite
2. Person Singular
concomitaris concomitare
du begleitest
3. Person Singular
concomitatur
er/sie/es begleitet
1. Person Plural
concomitamur
wir begleiten
2. Person Plural
concomitamini
ihr begleitet
3. Person Plural
concomitantur
sie begleiten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomiter
ich begleite
2. Person Singular
concomiteris concomitere
du begleitest
3. Person Singular
concomitetur
er/sie/es begleite
1. Person Plural
concomitemur
wir begleiten
2. Person Plural
concomitemini
ihr begleitet
3. Person Plural
concomitentur
sie begleiten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitabar
ich begleitete
2. Person Singular
concomitabaris concomitabare
du begleitetest
3. Person Singular
concomitabatur
er/sie/es begleitete
1. Person Plural
concomitabamur
wir begleiteten
2. Person Plural
concomitabamini
ihr begleitetet
3. Person Plural
concomitabantur
sie begleiteten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomitarer
ich begleitete
2. Person Singular
concomitareris concomitarere
du begleitetest
3. Person Singular
concomitaretur
er/sie/es begleitete
1. Person Plural
concomitaremur
wir begleiteten
2. Person Plural
concomitaremini
ihr begleitetet
3. Person Plural
concomitarentur
sie begleiteten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concomitabor
ich werde begleiten
2. Person Singular
concomitaberis concomitabere
du wirst begleiten
3. Person Singular
concomitabitur
er/sie/es wird begleiten
1. Person Plural
concomitabimur
wir werden begleiten
2. Person Plural
concomitabimini
ihr werdet begleiten
3. Person Plural
concomitabuntur
sie werden begleiten
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus sum
ich habe begleitet
2. Person Singular
concomitatus es
du hast begleitet
3. Person Singular
concomitatus est
er/sie/es hat begleitet
1. Person Plural
concomitati sumus
wir haben begleitet
2. Person Plural
concomitati estis
ihr habt begleitet
3. Person Plural
concomitati sunt
sie haben begleitet
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus sim
ich habe begleitet
2. Person Singular
concomitatus sis
du habest begleitet
3. Person Singular
concomitatus sit
er/sie/es habe begleitet
1. Person Plural
concomitati simus
wir haben begleitet
2. Person Plural
concomitati sitis
ihr habet begleitet
3. Person Plural
concomitati sint
sie haben begleitet
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus eram
ich hatte begleitet
2. Person Singular
concomitatus eras
du hattest begleitet
3. Person Singular
concomitatus erat
er/sie/es hatte begleitet
1. Person Plural
concomitati eramus
wir hatten begleitet
2. Person Plural
concomitati eratis
ihr hattet begleitet
3. Person Plural
concomitati erant
sie hatten begleitet
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus essem
ich hätte begleitet
2. Person Singular
concomitatus esses
du hättest begleitet
3. Person Singular
concomitatus esset
er/sie/es hätte begleitet
1. Person Plural
concomitati essemus
wir hätten begleitet
2. Person Plural
concomitati essetis
ihr hättet begleitet
3. Person Plural
concomitati essent
sie hätten begleitet
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus ero
ich werde begleitet haben
2. Person Singular
concomitatus eris
du wirst begleitet haben
3. Person Singular
concomitatus erit
er/sie/es wird begleitet haben
1. Person Plural
concomitati erimus
wir werden begleitet haben
2. Person Plural
concomitati eritis
ihr werdet begleitet haben
3. Person Plural
concomitati erunt
sie werden begleitet haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concomitari concomitarier
begleiten
Vorzeitigkeit
concomitatus esse
begleitet haben
Nachzeitigkeit
concomitaturum esse
begleiten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concomitare
begleite!
2. Person Plural
concomitamini
begleitet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concomitator
3. Person Singular
concomitator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
concomitantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concomitari concomitarier
das Begleiten
Genitiv
concomitandi
des Begleitens
Dativ
concomitando
dem Begleiten
Akkusativ
concomitandum
das Begleiten
Ablativ
concomitando
durch das Begleiten
Vokativ
concomitande
Begleiten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitandus
concomitanda
concomitandum
Genitiv
concomitandi
concomitandae
concomitandi
Dativ
concomitando
concomitandae
concomitando
Akkusativ
concomitandum
concomitandam
concomitandum
Ablativ
concomitando
concomitanda
concomitando
Vokativ
concomitande
concomitanda
concomitandum
Plural
Nominativ
concomitandi
concomitandae
concomitanda
Genitiv
concomitandorum
concomitandarum
concomitandorum
Dativ
concomitandis
concomitandis
concomitandis
Akkusativ
concomitandos
concomitandas
concomitanda
Ablativ
concomitandis
concomitandis
concomitandis
Vokativ
concomitandi
concomitandae
concomitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitans
concomitans
concomitans
Genitiv
concomitantis
concomitantis
concomitantis
Dativ
concomitanti
concomitanti
concomitanti
Akkusativ
concomitantem
concomitantem
concomitans
Ablativ
concomitanti concomitante
concomitanti concomitante
concomitanti concomitante
Vokativ
concomitans
concomitans
concomitans
Plural
Nominativ
concomitantes
concomitantes
concomitantia
Genitiv
concomitantium concomitantum
concomitantium concomitantum
concomitantium concomitantum
Dativ
concomitantibus
concomitantibus
concomitantibus
Akkusativ
concomitantes
concomitantes
concomitantia
Ablativ
concomitantibus
concomitantibus
concomitantibus
Vokativ
concomitantes
concomitantes
concomitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitatus
concomitata
concomitatum
Genitiv
concomitati
concomitatae
concomitati
Dativ
concomitato
concomitatae
concomitato
Akkusativ
concomitatum
concomitatam
concomitatum
Ablativ
concomitato
concomitata
concomitato
Vokativ
concomitate
concomitata
concomitatum
Plural
Nominativ
concomitati
concomitatae
concomitata
Genitiv
concomitatorum
concomitatarum
concomitatorum
Dativ
concomitatis
concomitatis
concomitatis
Akkusativ
concomitatos
concomitatas
concomitata
Ablativ
concomitatis
concomitatis
concomitatis
Vokativ
concomitati
concomitatae
concomitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitaturus
concomitatura
concomitaturum
Genitiv
concomitaturi
concomitaturae
concomitaturi
Dativ
concomitaturo
concomitaturae
concomitaturo
Akkusativ
concomitaturum
concomitaturam
concomitaturum
Ablativ
concomitaturo
concomitatura
concomitaturo
Vokativ
concomitature
concomitatura
concomitaturum
Plural
Nominativ
concomitaturi
concomitaturae
concomitatura
Genitiv
concomitaturorum
concomitaturarum
concomitaturorum
Dativ
concomitaturis
concomitaturis
concomitaturis
Akkusativ
concomitaturos
concomitaturas
concomitatura
Ablativ
concomitaturis
concomitaturis
concomitaturis
Vokativ
concomitaturi
concomitaturae
concomitatura
Supina
Supin I
Supin II
concomitatum
concomitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitor
ich eskortiere
2. Person Singular
concomitaris concomitare
du eskortierst
3. Person Singular
concomitatur
er/sie/es eskortiert
1. Person Plural
concomitamur
wir eskortieren
2. Person Plural
concomitamini
ihr eskortiert
3. Person Plural
concomitantur
sie eskortieren
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomiter
ich eskortiere
2. Person Singular
concomiteris concomitere
du eskortierest
3. Person Singular
concomitetur
er/sie/es eskortiere
1. Person Plural
concomitemur
wir eskortieren
2. Person Plural
concomitemini
ihr eskortieret
3. Person Plural
concomitentur
sie eskortieren
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitabar
ich eskortierte
2. Person Singular
concomitabaris concomitabare
du eskortiertest
3. Person Singular
concomitabatur
er/sie/es eskortierte
1. Person Plural
concomitabamur
wir eskortierten
2. Person Plural
concomitabamini
ihr eskortiertet
3. Person Plural
concomitabantur
sie eskortierten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomitarer
ich eskortierte
2. Person Singular
concomitareris concomitarere
du eskortiertest
3. Person Singular
concomitaretur
er/sie/es eskortierte
1. Person Plural
concomitaremur
wir eskortierten
2. Person Plural
concomitaremini
ihr eskortiertet
3. Person Plural
concomitarentur
sie eskortierten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concomitabor
ich werde eskortieren
2. Person Singular
concomitaberis concomitabere
du wirst eskortieren
3. Person Singular
concomitabitur
er/sie/es wird eskortieren
1. Person Plural
concomitabimur
wir werden eskortieren
2. Person Plural
concomitabimini
ihr werdet eskortieren
3. Person Plural
concomitabuntur
sie werden eskortieren
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus sum
ich habe eskortiert
2. Person Singular
concomitatus es
du hast eskortiert
3. Person Singular
concomitatus est
er/sie/es hat eskortiert
1. Person Plural
concomitati sumus
wir haben eskortiert
2. Person Plural
concomitati estis
ihr habt eskortiert
3. Person Plural
concomitati sunt
sie haben eskortiert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus sim
ich habe eskortiert
2. Person Singular
concomitatus sis
du habest eskortiert
3. Person Singular
concomitatus sit
er/sie/es habe eskortiert
1. Person Plural
concomitati simus
wir haben eskortiert
2. Person Plural
concomitati sitis
ihr habet eskortiert
3. Person Plural
concomitati sint
sie haben eskortiert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus eram
ich hatte eskortiert
2. Person Singular
concomitatus eras
du hattest eskortiert
3. Person Singular
concomitatus erat
er/sie/es hatte eskortiert
1. Person Plural
concomitati eramus
wir hatten eskortiert
2. Person Plural
concomitati eratis
ihr hattet eskortiert
3. Person Plural
concomitati erant
sie hatten eskortiert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus essem
ich hätte eskortiert
2. Person Singular
concomitatus esses
du hättest eskortiert
3. Person Singular
concomitatus esset
er/sie/es hätte eskortiert
1. Person Plural
concomitati essemus
wir hätten eskortiert
2. Person Plural
concomitati essetis
ihr hättet eskortiert
3. Person Plural
concomitati essent
sie hätten eskortiert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concomitatus ero
ich werde eskortiert haben
2. Person Singular
concomitatus eris
du wirst eskortiert haben
3. Person Singular
concomitatus erit
er/sie/es wird eskortiert haben
1. Person Plural
concomitati erimus
wir werden eskortiert haben
2. Person Plural
concomitati eritis
ihr werdet eskortiert haben
3. Person Plural
concomitati erunt
sie werden eskortiert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concomitari concomitarier
eskortieren
Vorzeitigkeit
concomitatus esse
eskortiert haben
Nachzeitigkeit
concomitaturum esse
eskortieren werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concomitare
eskortiere; eskortier!
2. Person Plural
concomitamini
eskortiert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concomitator
3. Person Singular
concomitator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
concomitantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concomitari concomitarier
das Eskortieren
Genitiv
concomitandi
des Eskortierens
Dativ
concomitando
dem Eskortieren
Akkusativ
concomitandum
das Eskortieren
Ablativ
concomitando
durch das Eskortieren
Vokativ
concomitande
Eskortieren!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitandus
concomitanda
concomitandum
Genitiv
concomitandi
concomitandae
concomitandi
Dativ
concomitando
concomitandae
concomitando
Akkusativ
concomitandum
concomitandam
concomitandum
Ablativ
concomitando
concomitanda
concomitando
Vokativ
concomitande
concomitanda
concomitandum
Plural
Nominativ
concomitandi
concomitandae
concomitanda
Genitiv
concomitandorum
concomitandarum
concomitandorum
Dativ
concomitandis
concomitandis
concomitandis
Akkusativ
concomitandos
concomitandas
concomitanda
Ablativ
concomitandis
concomitandis
concomitandis
Vokativ
concomitandi
concomitandae
concomitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitans
concomitans
concomitans
Genitiv
concomitantis
concomitantis
concomitantis
Dativ
concomitanti
concomitanti
concomitanti
Akkusativ
concomitantem
concomitantem
concomitans
Ablativ
concomitanti concomitante
concomitanti concomitante
concomitanti concomitante
Vokativ
concomitans
concomitans
concomitans
Plural
Nominativ
concomitantes
concomitantes
concomitantia
Genitiv
concomitantium concomitantum
concomitantium concomitantum
concomitantium concomitantum
Dativ
concomitantibus
concomitantibus
concomitantibus
Akkusativ
concomitantes
concomitantes
concomitantia
Ablativ
concomitantibus
concomitantibus
concomitantibus
Vokativ
concomitantes
concomitantes
concomitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitatus
concomitata
concomitatum
Genitiv
concomitati
concomitatae
concomitati
Dativ
concomitato
concomitatae
concomitato
Akkusativ
concomitatum
concomitatam
concomitatum
Ablativ
concomitato
concomitata
concomitato
Vokativ
concomitate
concomitata
concomitatum
Plural
Nominativ
concomitati
concomitatae
concomitata
Genitiv
concomitatorum
concomitatarum
concomitatorum
Dativ
concomitatis
concomitatis
concomitatis
Akkusativ
concomitatos
concomitatas
concomitata
Ablativ
concomitatis
concomitatis
concomitatis
Vokativ
concomitati
concomitatae
concomitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concomitaturus
concomitatura
concomitaturum
Genitiv
concomitaturi
concomitaturae
concomitaturi
Dativ
concomitaturo
concomitaturae
concomitaturo
Akkusativ
concomitaturum
concomitaturam
concomitaturum
Ablativ
concomitaturo
concomitatura
concomitaturo
Vokativ
concomitature
concomitatura
concomitaturum
Plural
Nominativ
concomitaturi
concomitaturae
concomitatura
Genitiv
concomitaturorum
concomitaturarum
concomitaturorum
Dativ
concomitaturis
concomitaturis
concomitaturis
Akkusativ
concomitaturos
concomitaturas
concomitatura
Ablativ
concomitaturis
concomitaturis
concomitaturis
Vokativ
concomitaturi
concomitaturae
concomitatura
Supina
Supin I
Supin II
concomitatum
concomitatu