Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulo
|
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular |
concopulas
|
du verbindest dich |
| 3. Person Singular |
concopulat
|
er/sie/es verbindet sich |
| 1. Person Plural |
concopulamus
|
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural |
concopulatis
|
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural |
concopulant
|
sie verbinden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulor
|
|
| 2. Person Singular |
concopularis concopulare
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatur
|
|
| 1. Person Plural |
concopulamur
|
|
| 2. Person Plural |
concopulamini
|
|
| 3. Person Plural |
concopulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulem
|
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular |
concopules
|
du verbindest dich |
| 3. Person Singular |
concopulet
|
er/sie/es verbinde sich |
| 1. Person Plural |
concopulemus
|
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural |
concopuletis
|
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural |
concopulent
|
sie verbinden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopuler
|
|
| 2. Person Singular |
concopuleris concopulere
|
|
| 3. Person Singular |
concopuletur
|
|
| 1. Person Plural |
concopulemur
|
|
| 2. Person Plural |
concopulemini
|
|
| 3. Person Plural |
concopulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulabam
|
ich verband mich |
| 2. Person Singular |
concopulabas
|
du verbandest dich |
| 3. Person Singular |
concopulabat
|
er/sie/es verband sich |
| 1. Person Plural |
concopulabamus
|
wir verbanden uns |
| 2. Person Plural |
concopulabatis
|
ihr verbandet euch |
| 3. Person Plural |
concopulabant
|
sie verbanden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulabar
|
|
| 2. Person Singular |
concopulabaris concopulabare
|
|
| 3. Person Singular |
concopulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concopulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concopulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concopulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopularem
|
ich verbände mich |
| 2. Person Singular |
concopulares
|
du verbändest dich |
| 3. Person Singular |
concopularet
|
er/sie/es verbände sich |
| 1. Person Plural |
concopularemus
|
wir verbänden uns |
| 2. Person Plural |
concopularetis
|
ihr verbändet euch |
| 3. Person Plural |
concopularent
|
sie verbänden sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopularer
|
|
| 2. Person Singular |
concopulareris concopularere
|
|
| 3. Person Singular |
concopularetur
|
|
| 1. Person Plural |
concopularemur
|
|
| 2. Person Plural |
concopularemini
|
|
| 3. Person Plural |
concopularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulabo
|
ich werde mich verbinden |
| 2. Person Singular |
concopulabis
|
du wirst dich verbinden |
| 3. Person Singular |
concopulabit
|
er/sie/es wird sich verbinden |
| 1. Person Plural |
concopulabimus
|
wir werden uns verbinden |
| 2. Person Plural |
concopulabitis
|
ihr werdet euch verbinden |
| 3. Person Plural |
concopulabunt
|
sie werden sich verbinden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulabor
|
|
| 2. Person Singular |
concopulaberis concopulabere
|
|
| 3. Person Singular |
concopulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concopulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concopulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concopulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulavi
|
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular |
concopulavisti
|
du hast dich verbunden |
| 3. Person Singular |
concopulavit
|
er/sie/es hat sich verbunden |
| 1. Person Plural |
concopulavimus
|
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural |
concopulavistis
|
ihr habt euch verbunden |
| 3. Person Plural |
concopulaverunt concopulavere
|
sie haben sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concopulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concopulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concopulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concopulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulaverim
|
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular |
concopulaveris
|
du habest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
concopulaverit
|
er/sie/es habe sich verbunden |
| 1. Person Plural |
concopulaverimus
|
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural |
concopulaveritis
|
ihr habet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
concopulaverint
|
sie haben sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concopulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concopulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concopulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concopulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulaveram
|
ich hatte mich verbunden |
| 2. Person Singular |
concopulaveras
|
du hattest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
concopulaverat
|
er/sie/es hatte sich verbunden |
| 1. Person Plural |
concopulaveramus
|
wir hatten uns verbunden |
| 2. Person Plural |
concopulaveratis
|
ihr hattet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
concopulaverant
|
sie hatten sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concopulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concopulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concopulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concopulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulavissem
|
ich hätte mich verbunden |
| 2. Person Singular |
concopulavisses
|
du hättest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
concopulavisset
|
er/sie/es hätte sich verbunden |
| 1. Person Plural |
concopulavissemus
|
wir hätten uns verbunden |
| 2. Person Plural |
concopulavissetis
|
ihr hättet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
concopulavissent
|
sie hätten sich verbunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concopulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concopulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concopulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concopulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulavero
|
ich werde mich verbunden haben |
| 2. Person Singular |
concopulaveris
|
du wirst dich verbunden haben |
| 3. Person Singular |
concopulaverit
|
er/sie/es wird sich verbunden haben |
| 1. Person Plural |
concopulaverimus
|
wir werden uns verbunden haben |
| 2. Person Plural |
concopulaveritis
|
ihr werdet euch verbunden haben |
| 3. Person Plural |
concopulaverint
|
sie werden sich verbunden haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concopulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concopulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concopulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concopulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concopulare
|
sich verbinden |
| Vorzeitigkeit |
concopulavisse
|
sich verbunden haben |
| Nachzeitigkeit |
concopulaturum esse
|
sich verbinden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concopulari concopularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concopulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concopulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concopula
|
verbinde dich! |
| 2. Person Plural |
concopulate
|
verbindet euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concopulato
|
| 3. Person Singular |
concopulato
|
| 2. Person Plural |
concopulatote
|
| 3. Person Plural |
concopulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concopulare
|
das Sich verbinden |
| Genitiv |
concopulandi
|
des Sich verbindens |
| Dativ |
concopulando
|
dem Sich verbinden |
| Akkusativ |
concopulandum
|
das Sich verbinden |
| Ablativ |
concopulando
|
durch das Sich verbinden |
| Vokativ |
concopulande
|
Sich verbinden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concopulandus
|
concopulanda
|
concopulandum
|
| Genitiv |
concopulandi
|
concopulandae
|
concopulandi
|
| Dativ |
concopulando
|
concopulandae
|
concopulando
|
| Akkusativ |
concopulandum
|
concopulandam
|
concopulandum
|
| Ablativ |
concopulando
|
concopulanda
|
concopulando
|
| Vokativ |
concopulande
|
concopulanda
|
concopulandum
|
Plural
| Nominativ |
concopulandi
|
concopulandae
|
concopulanda
|
| Genitiv |
concopulandorum
|
concopulandarum
|
concopulandorum
|
| Dativ |
concopulandis
|
concopulandis
|
concopulandis
|
| Akkusativ |
concopulandos
|
concopulandas
|
concopulanda
|
| Ablativ |
concopulandis
|
concopulandis
|
concopulandis
|
| Vokativ |
concopulandi
|
concopulandae
|
concopulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concopulans
|
concopulans
|
concopulans
|
| Genitiv |
concopulantis
|
concopulantis
|
concopulantis
|
| Dativ |
concopulanti
|
concopulanti
|
concopulanti
|
| Akkusativ |
concopulantem
|
concopulantem
|
concopulans
|
| Ablativ |
concopulanti concopulante
|
concopulanti concopulante
|
concopulanti concopulante
|
| Vokativ |
concopulans
|
concopulans
|
concopulans
|
Plural
| Nominativ |
concopulantes
|
concopulantes
|
concopulantia
|
| Genitiv |
concopulantium concopulantum
|
concopulantium concopulantum
|
concopulantium concopulantum
|
| Dativ |
concopulantibus
|
concopulantibus
|
concopulantibus
|
| Akkusativ |
concopulantes
|
concopulantes
|
concopulantia
|
| Ablativ |
concopulantibus
|
concopulantibus
|
concopulantibus
|
| Vokativ |
concopulantes
|
concopulantes
|
concopulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concopulatus
|
concopulata
|
concopulatum
|
| Genitiv |
concopulati
|
concopulatae
|
concopulati
|
| Dativ |
concopulato
|
concopulatae
|
concopulato
|
| Akkusativ |
concopulatum
|
concopulatam
|
concopulatum
|
| Ablativ |
concopulato
|
concopulata
|
concopulato
|
| Vokativ |
concopulate
|
concopulata
|
concopulatum
|
Plural
| Nominativ |
concopulati
|
concopulatae
|
concopulata
|
| Genitiv |
concopulatorum
|
concopulatarum
|
concopulatorum
|
| Dativ |
concopulatis
|
concopulatis
|
concopulatis
|
| Akkusativ |
concopulatos
|
concopulatas
|
concopulata
|
| Ablativ |
concopulatis
|
concopulatis
|
concopulatis
|
| Vokativ |
concopulati
|
concopulatae
|
concopulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concopulaturus
|
concopulatura
|
concopulaturum
|
| Genitiv |
concopulaturi
|
concopulaturae
|
concopulaturi
|
| Dativ |
concopulaturo
|
concopulaturae
|
concopulaturo
|
| Akkusativ |
concopulaturum
|
concopulaturam
|
concopulaturum
|
| Ablativ |
concopulaturo
|
concopulatura
|
concopulaturo
|
| Vokativ |
concopulature
|
concopulatura
|
concopulaturum
|
Plural
| Nominativ |
concopulaturi
|
concopulaturae
|
concopulatura
|
| Genitiv |
concopulaturorum
|
concopulaturarum
|
concopulaturorum
|
| Dativ |
concopulaturis
|
concopulaturis
|
concopulaturis
|
| Akkusativ |
concopulaturos
|
concopulaturas
|
concopulatura
|
| Ablativ |
concopulaturis
|
concopulaturis
|
concopulaturis
|
| Vokativ |
concopulaturi
|
concopulaturae
|
concopulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concopulatum
|
concopulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulo
|
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular |
concopulas
|
du vereinigst dich |
| 3. Person Singular |
concopulat
|
er/sie/es vereinigt sich |
| 1. Person Plural |
concopulamus
|
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural |
concopulatis
|
ihr vereinigt euch |
| 3. Person Plural |
concopulant
|
sie vereinigen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulor
|
|
| 2. Person Singular |
concopularis concopulare
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatur
|
|
| 1. Person Plural |
concopulamur
|
|
| 2. Person Plural |
concopulamini
|
|
| 3. Person Plural |
concopulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulem
|
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular |
concopules
|
du vereinigest dich |
| 3. Person Singular |
concopulet
|
er/sie/es vereinige sich |
| 1. Person Plural |
concopulemus
|
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural |
concopuletis
|
ihr vereiniget euch |
| 3. Person Plural |
concopulent
|
sie vereinigen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopuler
|
|
| 2. Person Singular |
concopuleris concopulere
|
|
| 3. Person Singular |
concopuletur
|
|
| 1. Person Plural |
concopulemur
|
|
| 2. Person Plural |
concopulemini
|
|
| 3. Person Plural |
concopulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulabam
|
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular |
concopulabas
|
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular |
concopulabat
|
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural |
concopulabamus
|
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural |
concopulabatis
|
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural |
concopulabant
|
sie vereinigten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulabar
|
|
| 2. Person Singular |
concopulabaris concopulabare
|
|
| 3. Person Singular |
concopulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concopulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concopulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concopulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopularem
|
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular |
concopulares
|
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular |
concopularet
|
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural |
concopularemus
|
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural |
concopularetis
|
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural |
concopularent
|
sie vereinigten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopularer
|
|
| 2. Person Singular |
concopulareris concopularere
|
|
| 3. Person Singular |
concopularetur
|
|
| 1. Person Plural |
concopularemur
|
|
| 2. Person Plural |
concopularemini
|
|
| 3. Person Plural |
concopularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulabo
|
ich werde mich vereinigen |
| 2. Person Singular |
concopulabis
|
du wirst dich vereinigen |
| 3. Person Singular |
concopulabit
|
er/sie/es wird sich vereinigen |
| 1. Person Plural |
concopulabimus
|
wir werden uns vereinigen |
| 2. Person Plural |
concopulabitis
|
ihr werdet euch vereinigen |
| 3. Person Plural |
concopulabunt
|
sie werden sich vereinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulabor
|
|
| 2. Person Singular |
concopulaberis concopulabere
|
|
| 3. Person Singular |
concopulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concopulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concopulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concopulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulavi
|
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
concopulavisti
|
du hast dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
concopulavit
|
er/sie/es hat sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
concopulavimus
|
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
concopulavistis
|
ihr habt euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
concopulaverunt concopulavere
|
sie haben sich vereinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concopulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concopulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concopulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concopulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulaverim
|
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
concopulaveris
|
du habest dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
concopulaverit
|
er/sie/es habe sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
concopulaverimus
|
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
concopulaveritis
|
ihr habet euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
concopulaverint
|
sie haben sich vereinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concopulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concopulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concopulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concopulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulaveram
|
ich hatte mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
concopulaveras
|
du hattest dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
concopulaverat
|
er/sie/es hatte sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
concopulaveramus
|
wir hatten uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
concopulaveratis
|
ihr hattet euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
concopulaverant
|
sie hatten sich vereinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concopulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concopulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concopulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concopulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulavissem
|
ich hätte mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
concopulavisses
|
du hättest dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
concopulavisset
|
er/sie/es hätte sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
concopulavissemus
|
wir hätten uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
concopulavissetis
|
ihr hättet euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
concopulavissent
|
sie hätten sich vereinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concopulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concopulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concopulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concopulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulavero
|
ich werde mich vereinigt haben |
| 2. Person Singular |
concopulaveris
|
du wirst dich vereinigt haben |
| 3. Person Singular |
concopulaverit
|
er/sie/es wird sich vereinigt haben |
| 1. Person Plural |
concopulaverimus
|
wir werden uns vereinigt haben |
| 2. Person Plural |
concopulaveritis
|
ihr werdet euch vereinigt haben |
| 3. Person Plural |
concopulaverint
|
sie werden sich vereinigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concopulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concopulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concopulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concopulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concopulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concopulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concopulare
|
sich vereinigen |
| Vorzeitigkeit |
concopulavisse
|
sich vereinigt haben |
| Nachzeitigkeit |
concopulaturum esse
|
sich vereinigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concopulari concopularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concopulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concopulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concopula
|
vereinige dich; vereinig dich! |
| 2. Person Plural |
concopulate
|
vereinigt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concopulato
|
| 3. Person Singular |
concopulato
|
| 2. Person Plural |
concopulatote
|
| 3. Person Plural |
concopulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concopulare
|
das Sich vereinigen |
| Genitiv |
concopulandi
|
des Sich vereinigens |
| Dativ |
concopulando
|
dem Sich vereinigen |
| Akkusativ |
concopulandum
|
das Sich vereinigen |
| Ablativ |
concopulando
|
durch das Sich vereinigen |
| Vokativ |
concopulande
|
Sich vereinigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concopulandus
|
concopulanda
|
concopulandum
|
| Genitiv |
concopulandi
|
concopulandae
|
concopulandi
|
| Dativ |
concopulando
|
concopulandae
|
concopulando
|
| Akkusativ |
concopulandum
|
concopulandam
|
concopulandum
|
| Ablativ |
concopulando
|
concopulanda
|
concopulando
|
| Vokativ |
concopulande
|
concopulanda
|
concopulandum
|
Plural
| Nominativ |
concopulandi
|
concopulandae
|
concopulanda
|
| Genitiv |
concopulandorum
|
concopulandarum
|
concopulandorum
|
| Dativ |
concopulandis
|
concopulandis
|
concopulandis
|
| Akkusativ |
concopulandos
|
concopulandas
|
concopulanda
|
| Ablativ |
concopulandis
|
concopulandis
|
concopulandis
|
| Vokativ |
concopulandi
|
concopulandae
|
concopulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concopulans
|
concopulans
|
concopulans
|
| Genitiv |
concopulantis
|
concopulantis
|
concopulantis
|
| Dativ |
concopulanti
|
concopulanti
|
concopulanti
|
| Akkusativ |
concopulantem
|
concopulantem
|
concopulans
|
| Ablativ |
concopulanti concopulante
|
concopulanti concopulante
|
concopulanti concopulante
|
| Vokativ |
concopulans
|
concopulans
|
concopulans
|
Plural
| Nominativ |
concopulantes
|
concopulantes
|
concopulantia
|
| Genitiv |
concopulantium concopulantum
|
concopulantium concopulantum
|
concopulantium concopulantum
|
| Dativ |
concopulantibus
|
concopulantibus
|
concopulantibus
|
| Akkusativ |
concopulantes
|
concopulantes
|
concopulantia
|
| Ablativ |
concopulantibus
|
concopulantibus
|
concopulantibus
|
| Vokativ |
concopulantes
|
concopulantes
|
concopulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concopulatus
|
concopulata
|
concopulatum
|
| Genitiv |
concopulati
|
concopulatae
|
concopulati
|
| Dativ |
concopulato
|
concopulatae
|
concopulato
|
| Akkusativ |
concopulatum
|
concopulatam
|
concopulatum
|
| Ablativ |
concopulato
|
concopulata
|
concopulato
|
| Vokativ |
concopulate
|
concopulata
|
concopulatum
|
Plural
| Nominativ |
concopulati
|
concopulatae
|
concopulata
|
| Genitiv |
concopulatorum
|
concopulatarum
|
concopulatorum
|
| Dativ |
concopulatis
|
concopulatis
|
concopulatis
|
| Akkusativ |
concopulatos
|
concopulatas
|
concopulata
|
| Ablativ |
concopulatis
|
concopulatis
|
concopulatis
|
| Vokativ |
concopulati
|
concopulatae
|
concopulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concopulaturus
|
concopulatura
|
concopulaturum
|
| Genitiv |
concopulaturi
|
concopulaturae
|
concopulaturi
|
| Dativ |
concopulaturo
|
concopulaturae
|
concopulaturo
|
| Akkusativ |
concopulaturum
|
concopulaturam
|
concopulaturum
|
| Ablativ |
concopulaturo
|
concopulatura
|
concopulaturo
|
| Vokativ |
concopulature
|
concopulatura
|
concopulaturum
|
Plural
| Nominativ |
concopulaturi
|
concopulaturae
|
concopulatura
|
| Genitiv |
concopulaturorum
|
concopulaturarum
|
concopulaturorum
|
| Dativ |
concopulaturis
|
concopulaturis
|
concopulaturis
|
| Akkusativ |
concopulaturos
|
concopulaturas
|
concopulatura
|
| Ablativ |
concopulaturis
|
concopulaturis
|
concopulaturis
|
| Vokativ |
concopulaturi
|
concopulaturae
|
concopulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concopulatum
|
concopulatu
|