Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concoquere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | aushecken aus verschiedenen Zutaten zusammenbrauen die Verdauung fördern ertragen/dulden/verkraften erwägen gar kochen gründlich erhitzen/verbrennen reifen lassen verdauen |
| concoquere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst ausgeheckt werden du wirst erwogen werden du wirst verdaut werden |
| concoquere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst ausgeheckt du wirst erwogen du wirst verdaut |
| concoquere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | hecke aus; heck aus erwäge; erwäg verdaue; verdau |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquo |
ich hecke aus |
| 2. Person Singular | concoquis |
du heckst aus |
| 3. Person Singular | concoquit |
er/sie/es heckt aus |
| 1. Person Plural | concoquimus |
wir hecken aus |
| 2. Person Plural | concoquitis |
ihr heckt aus |
| 3. Person Plural | concoquunt |
sie hecken aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquor |
ich werde ausgeheckt |
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
du wirst ausgeheckt |
| 3. Person Singular | concoquitur |
er/sie/es wird ausgeheckt |
| 1. Person Plural | concoquimur |
wir werden ausgeheckt |
| 2. Person Plural | concoquimini |
ihr werdet ausgeheckt |
| 3. Person Plural | concoquuntur |
sie werden ausgeheckt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
ich hecke aus |
| 2. Person Singular | concoquas |
du heckest aus |
| 3. Person Singular | concoquat |
er/sie/es hecke aus |
| 1. Person Plural | concoquamus |
wir hecken aus |
| 2. Person Plural | concoquatis |
ihr hecket aus |
| 3. Person Plural | concoquant |
sie hecken aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
ich werde ausgeheckt |
| 2. Person Singular | concoquaris concoquare |
du werdest ausgeheckt |
| 3. Person Singular | concoquatur |
er/sie/es werde ausgeheckt |
| 1. Person Plural | concoquamur |
wir werden ausgeheckt |
| 2. Person Plural | concoquamini |
ihr werdet ausgeheckt |
| 3. Person Plural | concoquantur |
sie werden ausgeheckt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebam |
ich heckte aus |
| 2. Person Singular | concoquebas |
du hecktest aus |
| 3. Person Singular | concoquebat |
er/sie/es heckte aus |
| 1. Person Plural | concoquebamus |
wir heckten aus |
| 2. Person Plural | concoquebatis |
ihr hecktet aus |
| 3. Person Plural | concoquebant |
sie heckten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebar |
ich wurde ausgeheckt |
| 2. Person Singular | concoquebaris concoquebare |
du wurdest ausgeheckt |
| 3. Person Singular | concoquebatur |
er/sie/es wurde ausgeheckt |
| 1. Person Plural | concoquebamur |
wir wurden ausgeheckt |
| 2. Person Plural | concoquebamini |
ihr wurdet ausgeheckt |
| 3. Person Plural | concoquebantur |
sie wurden ausgeheckt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerem |
ich heckte aus |
| 2. Person Singular | concoqueres |
du hecktest aus |
| 3. Person Singular | concoqueret |
er/sie/es heckte aus |
| 1. Person Plural | concoqueremus |
wir heckten aus |
| 2. Person Plural | concoqueretis |
ihr hecktet aus |
| 3. Person Plural | concoquerent |
sie heckten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerer |
ich würde ausgeheckt |
| 2. Person Singular | concoquereris concoquerere |
du würdest ausgeheckt |
| 3. Person Singular | concoqueretur |
er/sie/es würde ausgeheckt |
| 1. Person Plural | concoqueremur |
wir würden ausgeheckt |
| 2. Person Plural | concoqueremini |
ihr würdet ausgeheckt |
| 3. Person Plural | concoquerentur |
sie würden ausgeheckt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
ich werde aushecken |
| 2. Person Singular | concoques |
du wirst aushecken |
| 3. Person Singular | concoquet |
er/sie/es wird aushecken |
| 1. Person Plural | concoquemus |
wir werden aushecken |
| 2. Person Plural | concoquetis |
ihr werdet aushecken |
| 3. Person Plural | concoquent |
sie werden aushecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
ich werde ausgeheckt werden |
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
du wirst ausgeheckt werden |
| 3. Person Singular | concoquetur |
er/sie/es wird ausgeheckt werden |
| 1. Person Plural | concoquemur |
wir werden ausgeheckt werden |
| 2. Person Plural | concoquemini |
ihr werdet ausgeheckt werden |
| 3. Person Plural | concoquentur |
sie werden ausgeheckt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxi |
ich habe ausgeheckt |
| 2. Person Singular | concoxisti |
du hast ausgeheckt |
| 3. Person Singular | concoxit |
er/sie/es hat ausgeheckt |
| 1. Person Plural | concoximus |
wir haben ausgeheckt |
| 2. Person Plural | concoxistis |
ihr habt ausgeheckt |
| 3. Person Plural | concoxerunt concoxere |
sie haben ausgeheckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sum |
ich bin ausgeheckt worden |
| 2. Person Singular | concoctus es |
du bist ausgeheckt worden |
| 3. Person Singular | concoctus est |
er/sie/es ist ausgeheckt worden |
| 1. Person Plural | concocti sumus |
wir sind ausgeheckt worden |
| 2. Person Plural | concocti estis |
ihr seid ausgeheckt worden |
| 3. Person Plural | concocti sunt |
sie sind ausgeheckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxerim |
ich habe ausgeheckt |
| 2. Person Singular | concoxeris |
du habest ausgeheckt |
| 3. Person Singular | concoxerit |
er/sie/es habe ausgeheckt |
| 1. Person Plural | concoxerimus |
wir haben ausgeheckt |
| 2. Person Plural | concoxeritis |
ihr habet ausgeheckt |
| 3. Person Plural | concoxerint |
sie haben ausgeheckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sim |
ich sei ausgeheckt worden |
| 2. Person Singular | concoctus sis |
du seiest ausgeheckt worden |
| 3. Person Singular | concoctus sit |
er/sie/es sei ausgeheckt worden |
| 1. Person Plural | concocti simus |
wir seien ausgeheckt worden |
| 2. Person Plural | concocti sitis |
ihr seiet ausgeheckt worden |
| 3. Person Plural | concocti sint |
sie seien ausgeheckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxeram |
ich hatte ausgeheckt |
| 2. Person Singular | concoxeras |
du hattest ausgeheckt |
| 3. Person Singular | concoxerat |
er/sie/es hatte ausgeheckt |
| 1. Person Plural | concoxeramus |
wir hatten ausgeheckt |
| 2. Person Plural | concoxeratis |
ihr hattet ausgeheckt |
| 3. Person Plural | concoxerant |
sie hatten ausgeheckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus eram |
ich war ausgeheckt worden |
| 2. Person Singular | concoctus eras |
du warst ausgeheckt worden |
| 3. Person Singular | concoctus erat |
er/sie/es war ausgeheckt worden |
| 1. Person Plural | concocti eramus |
wir waren ausgeheckt worden |
| 2. Person Plural | concocti eratis |
ihr wart ausgeheckt worden |
| 3. Person Plural | concocti erant |
sie waren ausgeheckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxissem |
ich hätte ausgeheckt |
| 2. Person Singular | concoxisses |
du hättest ausgeheckt |
| 3. Person Singular | concoxisset |
er/sie/es hätte ausgeheckt |
| 1. Person Plural | concoxissemus |
wir hätten ausgeheckt |
| 2. Person Plural | concoxissetis |
ihr hättet ausgeheckt |
| 3. Person Plural | concoxissent |
sie hätten ausgeheckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus essem |
ich wäre ausgeheckt worden |
| 2. Person Singular | concoctus esses |
du wärest ausgeheckt worden |
| 3. Person Singular | concoctus esset |
er/sie/es wäre ausgeheckt worden |
| 1. Person Plural | concocti essemus |
wir wären ausgeheckt worden |
| 2. Person Plural | concocti essetis |
ihr wäret ausgeheckt worden |
| 3. Person Plural | concocti essent |
sie wären ausgeheckt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxero |
ich werde ausgeheckt haben |
| 2. Person Singular | concoxeris |
du wirst ausgeheckt haben |
| 3. Person Singular | concoxerit |
er/sie/es wird ausgeheckt haben |
| 1. Person Plural | concoxerimus |
wir werden ausgeheckt haben |
| 2. Person Plural | concoxeritis |
ihr werdet ausgeheckt haben |
| 3. Person Plural | concoxerint |
sie werden ausgeheckt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus ero |
ich werde ausgeheckt worden sein |
| 2. Person Singular | concoctus eris |
du wirst ausgeheckt worden sein |
| 3. Person Singular | concoctus erit |
er/sie/es wird ausgeheckt worden sein |
| 1. Person Plural | concocti erimus |
wir werden ausgeheckt worden sein |
| 2. Person Plural | concocti eritis |
ihr werdet ausgeheckt worden sein |
| 3. Person Plural | concocti erunt |
sie werden ausgeheckt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoquere |
aushecken |
| Vorzeitigkeit | concoxisse |
ausgeheckt haben |
| Nachzeitigkeit | concocturum esse |
aushecken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoqui concoquier |
ausgeheckt werden |
| Vorzeitigkeit | concoctum esse |
ausgeheckt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concoctum iri |
künftig ausgeheckt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concoque |
hecke aus; heck aus! |
| 2. Person Plural | concoquite |
heckt aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concoquito |
| 3. Person Singular | concoquito |
| 2. Person Plural | concoquitote |
| 3. Person Plural | concoquunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concoquere |
das Aushecken |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
des Ausheckens |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
dem Aushecken |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
das Aushecken |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
durch das Aushecken |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
Aushecken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquendus concoquundus |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquendi concoquundi |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
concoquendae concoquundae |
concoquendo concoquundo |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
concoquendam concoquundam |
concoquendum concoquundum |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
concoquenda concoquunda |
concoquendo concoquundo |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
Plural
| Nominativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
| Genitiv | concoquendorum concoquundorum |
concoquendarum concoquundarum |
concoquendorum concoquundorum |
| Dativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Akkusativ | concoquendos concoquundos |
concoquendas concoquundas |
concoquenda concoquunda |
| Ablativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Vokativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
| Genitiv | concoquentis |
concoquentis |
concoquentis |
| Dativ | concoquenti |
concoquenti |
concoquenti |
| Akkusativ | concoquentem |
concoquentem |
concoquens |
| Ablativ | concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
| Vokativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
Plural
| Nominativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Genitiv | concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
| Dativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Akkusativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Ablativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Vokativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoctus |
concocta |
concoctum |
| Genitiv | concocti |
concoctae |
concocti |
| Dativ | concocto |
concoctae |
concocto |
| Akkusativ | concoctum |
concoctam |
concoctum |
| Ablativ | concocto |
concocta |
concocto |
| Vokativ | concocte |
concocta |
concoctum |
Plural
| Nominativ | concocti |
concoctae |
concocta |
| Genitiv | concoctorum |
concoctarum |
concoctorum |
| Dativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Akkusativ | concoctos |
concoctas |
concocta |
| Ablativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Vokativ | concocti |
concoctae |
concocta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concocturus |
concoctura |
concocturum |
| Genitiv | concocturi |
concocturae |
concocturi |
| Dativ | concocturo |
concocturae |
concocturo |
| Akkusativ | concocturum |
concocturam |
concocturum |
| Ablativ | concocturo |
concoctura |
concocturo |
| Vokativ | concocture |
concoctura |
concocturum |
Plural
| Nominativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
| Genitiv | concocturorum |
concocturarum |
concocturorum |
| Dativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Akkusativ | concocturos |
concocturas |
concoctura |
| Ablativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Vokativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concoctum |
concoctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquo |
|
| 2. Person Singular | concoquis |
|
| 3. Person Singular | concoquit |
|
| 1. Person Plural | concoquimus |
|
| 2. Person Plural | concoquitis |
|
| 3. Person Plural | concoquunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquor |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquitur |
|
| 1. Person Plural | concoquimur |
|
| 2. Person Plural | concoquimini |
|
| 3. Person Plural | concoquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoquas |
|
| 3. Person Singular | concoquat |
|
| 1. Person Plural | concoquamus |
|
| 2. Person Plural | concoquatis |
|
| 3. Person Plural | concoquant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoquaris concoquare |
|
| 3. Person Singular | concoquatur |
|
| 1. Person Plural | concoquamur |
|
| 2. Person Plural | concoquamini |
|
| 3. Person Plural | concoquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebam |
|
| 2. Person Singular | concoquebas |
|
| 3. Person Singular | concoquebat |
|
| 1. Person Plural | concoquebamus |
|
| 2. Person Plural | concoquebatis |
|
| 3. Person Plural | concoquebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebar |
|
| 2. Person Singular | concoquebaris concoquebare |
|
| 3. Person Singular | concoquebatur |
|
| 1. Person Plural | concoquebamur |
|
| 2. Person Plural | concoquebamini |
|
| 3. Person Plural | concoquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerem |
|
| 2. Person Singular | concoqueres |
|
| 3. Person Singular | concoqueret |
|
| 1. Person Plural | concoqueremus |
|
| 2. Person Plural | concoqueretis |
|
| 3. Person Plural | concoquerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerer |
|
| 2. Person Singular | concoquereris concoquerere |
|
| 3. Person Singular | concoqueretur |
|
| 1. Person Plural | concoqueremur |
|
| 2. Person Plural | concoqueremini |
|
| 3. Person Plural | concoquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoques |
|
| 3. Person Singular | concoquet |
|
| 1. Person Plural | concoquemus |
|
| 2. Person Plural | concoquetis |
|
| 3. Person Plural | concoquent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquetur |
|
| 1. Person Plural | concoquemur |
|
| 2. Person Plural | concoquemini |
|
| 3. Person Plural | concoquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxi |
|
| 2. Person Singular | concoxisti |
|
| 3. Person Singular | concoxit |
|
| 1. Person Plural | concoximus |
|
| 2. Person Plural | concoxistis |
|
| 3. Person Plural | concoxerunt concoxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sum |
|
| 2. Person Singular | concoctus es |
|
| 3. Person Singular | concoctus est |
|
| 1. Person Plural | concocti sumus |
|
| 2. Person Plural | concocti estis |
|
| 3. Person Plural | concocti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxerim |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sim |
|
| 2. Person Singular | concoctus sis |
|
| 3. Person Singular | concoctus sit |
|
| 1. Person Plural | concocti simus |
|
| 2. Person Plural | concocti sitis |
|
| 3. Person Plural | concocti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxeram |
|
| 2. Person Singular | concoxeras |
|
| 3. Person Singular | concoxerat |
|
| 1. Person Plural | concoxeramus |
|
| 2. Person Plural | concoxeratis |
|
| 3. Person Plural | concoxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus eram |
|
| 2. Person Singular | concoctus eras |
|
| 3. Person Singular | concoctus erat |
|
| 1. Person Plural | concocti eramus |
|
| 2. Person Plural | concocti eratis |
|
| 3. Person Plural | concocti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxissem |
|
| 2. Person Singular | concoxisses |
|
| 3. Person Singular | concoxisset |
|
| 1. Person Plural | concoxissemus |
|
| 2. Person Plural | concoxissetis |
|
| 3. Person Plural | concoxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus essem |
|
| 2. Person Singular | concoctus esses |
|
| 3. Person Singular | concoctus esset |
|
| 1. Person Plural | concocti essemus |
|
| 2. Person Plural | concocti essetis |
|
| 3. Person Plural | concocti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxero |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus ero |
|
| 2. Person Singular | concoctus eris |
|
| 3. Person Singular | concoctus erit |
|
| 1. Person Plural | concocti erimus |
|
| 2. Person Plural | concocti eritis |
|
| 3. Person Plural | concocti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoquere |
|
| Vorzeitigkeit | concoxisse |
|
| Nachzeitigkeit | concocturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoqui concoquier |
|
| Vorzeitigkeit | concoctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concoctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concoque |
! |
| 2. Person Plural | concoquite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concoquito |
| 3. Person Singular | concoquito |
| 2. Person Plural | concoquitote |
| 3. Person Plural | concoquunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concoquere |
|
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
|
| Dativ | concoquendo concoquundo |
|
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
|
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
|
| Vokativ | concoquende concoquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquendus concoquundus |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquendi concoquundi |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
concoquendae concoquundae |
concoquendo concoquundo |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
concoquendam concoquundam |
concoquendum concoquundum |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
concoquenda concoquunda |
concoquendo concoquundo |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
Plural
| Nominativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
| Genitiv | concoquendorum concoquundorum |
concoquendarum concoquundarum |
concoquendorum concoquundorum |
| Dativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Akkusativ | concoquendos concoquundos |
concoquendas concoquundas |
concoquenda concoquunda |
| Ablativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Vokativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
| Genitiv | concoquentis |
concoquentis |
concoquentis |
| Dativ | concoquenti |
concoquenti |
concoquenti |
| Akkusativ | concoquentem |
concoquentem |
concoquens |
| Ablativ | concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
| Vokativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
Plural
| Nominativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Genitiv | concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
| Dativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Akkusativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Ablativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Vokativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoctus |
concocta |
concoctum |
| Genitiv | concocti |
concoctae |
concocti |
| Dativ | concocto |
concoctae |
concocto |
| Akkusativ | concoctum |
concoctam |
concoctum |
| Ablativ | concocto |
concocta |
concocto |
| Vokativ | concocte |
concocta |
concoctum |
Plural
| Nominativ | concocti |
concoctae |
concocta |
| Genitiv | concoctorum |
concoctarum |
concoctorum |
| Dativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Akkusativ | concoctos |
concoctas |
concocta |
| Ablativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Vokativ | concocti |
concoctae |
concocta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concocturus |
concoctura |
concocturum |
| Genitiv | concocturi |
concocturae |
concocturi |
| Dativ | concocturo |
concocturae |
concocturo |
| Akkusativ | concocturum |
concocturam |
concocturum |
| Ablativ | concocturo |
concoctura |
concocturo |
| Vokativ | concocture |
concoctura |
concocturum |
Plural
| Nominativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
| Genitiv | concocturorum |
concocturarum |
concocturorum |
| Dativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Akkusativ | concocturos |
concocturas |
concoctura |
| Ablativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Vokativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concoctum |
concoctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquo |
|
| 2. Person Singular | concoquis |
|
| 3. Person Singular | concoquit |
|
| 1. Person Plural | concoquimus |
|
| 2. Person Plural | concoquitis |
|
| 3. Person Plural | concoquunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquor |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquitur |
|
| 1. Person Plural | concoquimur |
|
| 2. Person Plural | concoquimini |
|
| 3. Person Plural | concoquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoquas |
|
| 3. Person Singular | concoquat |
|
| 1. Person Plural | concoquamus |
|
| 2. Person Plural | concoquatis |
|
| 3. Person Plural | concoquant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoquaris concoquare |
|
| 3. Person Singular | concoquatur |
|
| 1. Person Plural | concoquamur |
|
| 2. Person Plural | concoquamini |
|
| 3. Person Plural | concoquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebam |
|
| 2. Person Singular | concoquebas |
|
| 3. Person Singular | concoquebat |
|
| 1. Person Plural | concoquebamus |
|
| 2. Person Plural | concoquebatis |
|
| 3. Person Plural | concoquebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebar |
|
| 2. Person Singular | concoquebaris concoquebare |
|
| 3. Person Singular | concoquebatur |
|
| 1. Person Plural | concoquebamur |
|
| 2. Person Plural | concoquebamini |
|
| 3. Person Plural | concoquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerem |
|
| 2. Person Singular | concoqueres |
|
| 3. Person Singular | concoqueret |
|
| 1. Person Plural | concoqueremus |
|
| 2. Person Plural | concoqueretis |
|
| 3. Person Plural | concoquerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerer |
|
| 2. Person Singular | concoquereris concoquerere |
|
| 3. Person Singular | concoqueretur |
|
| 1. Person Plural | concoqueremur |
|
| 2. Person Plural | concoqueremini |
|
| 3. Person Plural | concoquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoques |
|
| 3. Person Singular | concoquet |
|
| 1. Person Plural | concoquemus |
|
| 2. Person Plural | concoquetis |
|
| 3. Person Plural | concoquent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquetur |
|
| 1. Person Plural | concoquemur |
|
| 2. Person Plural | concoquemini |
|
| 3. Person Plural | concoquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxi |
|
| 2. Person Singular | concoxisti |
|
| 3. Person Singular | concoxit |
|
| 1. Person Plural | concoximus |
|
| 2. Person Plural | concoxistis |
|
| 3. Person Plural | concoxerunt concoxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sum |
|
| 2. Person Singular | concoctus es |
|
| 3. Person Singular | concoctus est |
|
| 1. Person Plural | concocti sumus |
|
| 2. Person Plural | concocti estis |
|
| 3. Person Plural | concocti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxerim |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sim |
|
| 2. Person Singular | concoctus sis |
|
| 3. Person Singular | concoctus sit |
|
| 1. Person Plural | concocti simus |
|
| 2. Person Plural | concocti sitis |
|
| 3. Person Plural | concocti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxeram |
|
| 2. Person Singular | concoxeras |
|
| 3. Person Singular | concoxerat |
|
| 1. Person Plural | concoxeramus |
|
| 2. Person Plural | concoxeratis |
|
| 3. Person Plural | concoxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus eram |
|
| 2. Person Singular | concoctus eras |
|
| 3. Person Singular | concoctus erat |
|
| 1. Person Plural | concocti eramus |
|
| 2. Person Plural | concocti eratis |
|
| 3. Person Plural | concocti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxissem |
|
| 2. Person Singular | concoxisses |
|
| 3. Person Singular | concoxisset |
|
| 1. Person Plural | concoxissemus |
|
| 2. Person Plural | concoxissetis |
|
| 3. Person Plural | concoxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus essem |
|
| 2. Person Singular | concoctus esses |
|
| 3. Person Singular | concoctus esset |
|
| 1. Person Plural | concocti essemus |
|
| 2. Person Plural | concocti essetis |
|
| 3. Person Plural | concocti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxero |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus ero |
|
| 2. Person Singular | concoctus eris |
|
| 3. Person Singular | concoctus erit |
|
| 1. Person Plural | concocti erimus |
|
| 2. Person Plural | concocti eritis |
|
| 3. Person Plural | concocti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoquere |
|
| Vorzeitigkeit | concoxisse |
|
| Nachzeitigkeit | concocturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoqui concoquier |
|
| Vorzeitigkeit | concoctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concoctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concoque |
! |
| 2. Person Plural | concoquite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concoquito |
| 3. Person Singular | concoquito |
| 2. Person Plural | concoquitote |
| 3. Person Plural | concoquunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concoquere |
|
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
|
| Dativ | concoquendo concoquundo |
|
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
|
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
|
| Vokativ | concoquende concoquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquendus concoquundus |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquendi concoquundi |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
concoquendae concoquundae |
concoquendo concoquundo |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
concoquendam concoquundam |
concoquendum concoquundum |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
concoquenda concoquunda |
concoquendo concoquundo |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
Plural
| Nominativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
| Genitiv | concoquendorum concoquundorum |
concoquendarum concoquundarum |
concoquendorum concoquundorum |
| Dativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Akkusativ | concoquendos concoquundos |
concoquendas concoquundas |
concoquenda concoquunda |
| Ablativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Vokativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
| Genitiv | concoquentis |
concoquentis |
concoquentis |
| Dativ | concoquenti |
concoquenti |
concoquenti |
| Akkusativ | concoquentem |
concoquentem |
concoquens |
| Ablativ | concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
| Vokativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
Plural
| Nominativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Genitiv | concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
| Dativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Akkusativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Ablativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Vokativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoctus |
concocta |
concoctum |
| Genitiv | concocti |
concoctae |
concocti |
| Dativ | concocto |
concoctae |
concocto |
| Akkusativ | concoctum |
concoctam |
concoctum |
| Ablativ | concocto |
concocta |
concocto |
| Vokativ | concocte |
concocta |
concoctum |
Plural
| Nominativ | concocti |
concoctae |
concocta |
| Genitiv | concoctorum |
concoctarum |
concoctorum |
| Dativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Akkusativ | concoctos |
concoctas |
concocta |
| Ablativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Vokativ | concocti |
concoctae |
concocta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concocturus |
concoctura |
concocturum |
| Genitiv | concocturi |
concocturae |
concocturi |
| Dativ | concocturo |
concocturae |
concocturo |
| Akkusativ | concocturum |
concocturam |
concocturum |
| Ablativ | concocturo |
concoctura |
concocturo |
| Vokativ | concocture |
concoctura |
concocturum |
Plural
| Nominativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
| Genitiv | concocturorum |
concocturarum |
concocturorum |
| Dativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Akkusativ | concocturos |
concocturas |
concoctura |
| Ablativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Vokativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concoctum |
concoctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquo |
|
| 2. Person Singular | concoquis |
|
| 3. Person Singular | concoquit |
|
| 1. Person Plural | concoquimus |
|
| 2. Person Plural | concoquitis |
|
| 3. Person Plural | concoquunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquor |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquitur |
|
| 1. Person Plural | concoquimur |
|
| 2. Person Plural | concoquimini |
|
| 3. Person Plural | concoquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoquas |
|
| 3. Person Singular | concoquat |
|
| 1. Person Plural | concoquamus |
|
| 2. Person Plural | concoquatis |
|
| 3. Person Plural | concoquant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoquaris concoquare |
|
| 3. Person Singular | concoquatur |
|
| 1. Person Plural | concoquamur |
|
| 2. Person Plural | concoquamini |
|
| 3. Person Plural | concoquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebam |
|
| 2. Person Singular | concoquebas |
|
| 3. Person Singular | concoquebat |
|
| 1. Person Plural | concoquebamus |
|
| 2. Person Plural | concoquebatis |
|
| 3. Person Plural | concoquebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebar |
|
| 2. Person Singular | concoquebaris concoquebare |
|
| 3. Person Singular | concoquebatur |
|
| 1. Person Plural | concoquebamur |
|
| 2. Person Plural | concoquebamini |
|
| 3. Person Plural | concoquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerem |
|
| 2. Person Singular | concoqueres |
|
| 3. Person Singular | concoqueret |
|
| 1. Person Plural | concoqueremus |
|
| 2. Person Plural | concoqueretis |
|
| 3. Person Plural | concoquerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerer |
|
| 2. Person Singular | concoquereris concoquerere |
|
| 3. Person Singular | concoqueretur |
|
| 1. Person Plural | concoqueremur |
|
| 2. Person Plural | concoqueremini |
|
| 3. Person Plural | concoquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoques |
|
| 3. Person Singular | concoquet |
|
| 1. Person Plural | concoquemus |
|
| 2. Person Plural | concoquetis |
|
| 3. Person Plural | concoquent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquetur |
|
| 1. Person Plural | concoquemur |
|
| 2. Person Plural | concoquemini |
|
| 3. Person Plural | concoquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxi |
|
| 2. Person Singular | concoxisti |
|
| 3. Person Singular | concoxit |
|
| 1. Person Plural | concoximus |
|
| 2. Person Plural | concoxistis |
|
| 3. Person Plural | concoxerunt concoxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sum |
|
| 2. Person Singular | concoctus es |
|
| 3. Person Singular | concoctus est |
|
| 1. Person Plural | concocti sumus |
|
| 2. Person Plural | concocti estis |
|
| 3. Person Plural | concocti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxerim |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sim |
|
| 2. Person Singular | concoctus sis |
|
| 3. Person Singular | concoctus sit |
|
| 1. Person Plural | concocti simus |
|
| 2. Person Plural | concocti sitis |
|
| 3. Person Plural | concocti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxeram |
|
| 2. Person Singular | concoxeras |
|
| 3. Person Singular | concoxerat |
|
| 1. Person Plural | concoxeramus |
|
| 2. Person Plural | concoxeratis |
|
| 3. Person Plural | concoxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus eram |
|
| 2. Person Singular | concoctus eras |
|
| 3. Person Singular | concoctus erat |
|
| 1. Person Plural | concocti eramus |
|
| 2. Person Plural | concocti eratis |
|
| 3. Person Plural | concocti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxissem |
|
| 2. Person Singular | concoxisses |
|
| 3. Person Singular | concoxisset |
|
| 1. Person Plural | concoxissemus |
|
| 2. Person Plural | concoxissetis |
|
| 3. Person Plural | concoxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus essem |
|
| 2. Person Singular | concoctus esses |
|
| 3. Person Singular | concoctus esset |
|
| 1. Person Plural | concocti essemus |
|
| 2. Person Plural | concocti essetis |
|
| 3. Person Plural | concocti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxero |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus ero |
|
| 2. Person Singular | concoctus eris |
|
| 3. Person Singular | concoctus erit |
|
| 1. Person Plural | concocti erimus |
|
| 2. Person Plural | concocti eritis |
|
| 3. Person Plural | concocti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoquere |
|
| Vorzeitigkeit | concoxisse |
|
| Nachzeitigkeit | concocturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoqui concoquier |
|
| Vorzeitigkeit | concoctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concoctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concoque |
! |
| 2. Person Plural | concoquite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concoquito |
| 3. Person Singular | concoquito |
| 2. Person Plural | concoquitote |
| 3. Person Plural | concoquunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concoquere |
|
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
|
| Dativ | concoquendo concoquundo |
|
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
|
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
|
| Vokativ | concoquende concoquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquendus concoquundus |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquendi concoquundi |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
concoquendae concoquundae |
concoquendo concoquundo |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
concoquendam concoquundam |
concoquendum concoquundum |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
concoquenda concoquunda |
concoquendo concoquundo |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
Plural
| Nominativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
| Genitiv | concoquendorum concoquundorum |
concoquendarum concoquundarum |
concoquendorum concoquundorum |
| Dativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Akkusativ | concoquendos concoquundos |
concoquendas concoquundas |
concoquenda concoquunda |
| Ablativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Vokativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
| Genitiv | concoquentis |
concoquentis |
concoquentis |
| Dativ | concoquenti |
concoquenti |
concoquenti |
| Akkusativ | concoquentem |
concoquentem |
concoquens |
| Ablativ | concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
| Vokativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
Plural
| Nominativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Genitiv | concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
| Dativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Akkusativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Ablativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Vokativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoctus |
concocta |
concoctum |
| Genitiv | concocti |
concoctae |
concocti |
| Dativ | concocto |
concoctae |
concocto |
| Akkusativ | concoctum |
concoctam |
concoctum |
| Ablativ | concocto |
concocta |
concocto |
| Vokativ | concocte |
concocta |
concoctum |
Plural
| Nominativ | concocti |
concoctae |
concocta |
| Genitiv | concoctorum |
concoctarum |
concoctorum |
| Dativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Akkusativ | concoctos |
concoctas |
concocta |
| Ablativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Vokativ | concocti |
concoctae |
concocta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concocturus |
concoctura |
concocturum |
| Genitiv | concocturi |
concocturae |
concocturi |
| Dativ | concocturo |
concocturae |
concocturo |
| Akkusativ | concocturum |
concocturam |
concocturum |
| Ablativ | concocturo |
concoctura |
concocturo |
| Vokativ | concocture |
concoctura |
concocturum |
Plural
| Nominativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
| Genitiv | concocturorum |
concocturarum |
concocturorum |
| Dativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Akkusativ | concocturos |
concocturas |
concoctura |
| Ablativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Vokativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concoctum |
concoctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquo |
ich erwäge |
| 2. Person Singular | concoquis |
du erwägst |
| 3. Person Singular | concoquit |
er/sie/es erwägt |
| 1. Person Plural | concoquimus |
wir erwägen |
| 2. Person Plural | concoquitis |
ihr erwägt |
| 3. Person Plural | concoquunt |
sie erwägen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquor |
ich werde erwogen |
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
du wirst erwogen |
| 3. Person Singular | concoquitur |
er/sie/es wird erwogen |
| 1. Person Plural | concoquimur |
wir werden erwogen |
| 2. Person Plural | concoquimini |
ihr werdet erwogen |
| 3. Person Plural | concoquuntur |
sie werden erwogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
ich erwäge |
| 2. Person Singular | concoquas |
du erwägest |
| 3. Person Singular | concoquat |
er/sie/es erwäge |
| 1. Person Plural | concoquamus |
wir erwägen |
| 2. Person Plural | concoquatis |
ihr erwäget |
| 3. Person Plural | concoquant |
sie erwägen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
ich werde erwogen |
| 2. Person Singular | concoquaris concoquare |
du werdest erwogen |
| 3. Person Singular | concoquatur |
er/sie/es werde erwogen |
| 1. Person Plural | concoquamur |
wir werden erwogen |
| 2. Person Plural | concoquamini |
ihr werdet erwogen |
| 3. Person Plural | concoquantur |
sie werden erwogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebam |
ich erwog |
| 2. Person Singular | concoquebas |
du erwogst |
| 3. Person Singular | concoquebat |
er/sie/es erwog |
| 1. Person Plural | concoquebamus |
wir erwogen |
| 2. Person Plural | concoquebatis |
ihr erwogt |
| 3. Person Plural | concoquebant |
sie erwogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebar |
ich wurde erwogen |
| 2. Person Singular | concoquebaris concoquebare |
du wurdest erwogen |
| 3. Person Singular | concoquebatur |
er/sie/es wurde erwogen |
| 1. Person Plural | concoquebamur |
wir wurden erwogen |
| 2. Person Plural | concoquebamini |
ihr wurdet erwogen |
| 3. Person Plural | concoquebantur |
sie wurden erwogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerem |
ich erwöge |
| 2. Person Singular | concoqueres |
du erwögest |
| 3. Person Singular | concoqueret |
er/sie/es erwöge |
| 1. Person Plural | concoqueremus |
wir erwögen |
| 2. Person Plural | concoqueretis |
ihr erwöget |
| 3. Person Plural | concoquerent |
sie erwögen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerer |
ich würde erwogen |
| 2. Person Singular | concoquereris concoquerere |
du würdest erwogen |
| 3. Person Singular | concoqueretur |
er/sie/es würde erwogen |
| 1. Person Plural | concoqueremur |
wir würden erwogen |
| 2. Person Plural | concoqueremini |
ihr würdet erwogen |
| 3. Person Plural | concoquerentur |
sie würden erwogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
ich werde erwägen |
| 2. Person Singular | concoques |
du wirst erwägen |
| 3. Person Singular | concoquet |
er/sie/es wird erwägen |
| 1. Person Plural | concoquemus |
wir werden erwägen |
| 2. Person Plural | concoquetis |
ihr werdet erwägen |
| 3. Person Plural | concoquent |
sie werden erwägen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
ich werde erwogen werden |
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
du wirst erwogen werden |
| 3. Person Singular | concoquetur |
er/sie/es wird erwogen werden |
| 1. Person Plural | concoquemur |
wir werden erwogen werden |
| 2. Person Plural | concoquemini |
ihr werdet erwogen werden |
| 3. Person Plural | concoquentur |
sie werden erwogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxi |
ich habe erwogen |
| 2. Person Singular | concoxisti |
du hast erwogen |
| 3. Person Singular | concoxit |
er/sie/es hat erwogen |
| 1. Person Plural | concoximus |
wir haben erwogen |
| 2. Person Plural | concoxistis |
ihr habt erwogen |
| 3. Person Plural | concoxerunt concoxere |
sie haben erwogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sum |
ich bin erwogen worden |
| 2. Person Singular | concoctus es |
du bist erwogen worden |
| 3. Person Singular | concoctus est |
er/sie/es ist erwogen worden |
| 1. Person Plural | concocti sumus |
wir sind erwogen worden |
| 2. Person Plural | concocti estis |
ihr seid erwogen worden |
| 3. Person Plural | concocti sunt |
sie sind erwogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxerim |
ich habe erwogen |
| 2. Person Singular | concoxeris |
du habest erwogen |
| 3. Person Singular | concoxerit |
er/sie/es habe erwogen |
| 1. Person Plural | concoxerimus |
wir haben erwogen |
| 2. Person Plural | concoxeritis |
ihr habet erwogen |
| 3. Person Plural | concoxerint |
sie haben erwogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sim |
ich sei erwogen worden |
| 2. Person Singular | concoctus sis |
du seiest erwogen worden |
| 3. Person Singular | concoctus sit |
er/sie/es sei erwogen worden |
| 1. Person Plural | concocti simus |
wir seien erwogen worden |
| 2. Person Plural | concocti sitis |
ihr seiet erwogen worden |
| 3. Person Plural | concocti sint |
sie seien erwogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxeram |
ich hatte erwogen |
| 2. Person Singular | concoxeras |
du hattest erwogen |
| 3. Person Singular | concoxerat |
er/sie/es hatte erwogen |
| 1. Person Plural | concoxeramus |
wir hatten erwogen |
| 2. Person Plural | concoxeratis |
ihr hattet erwogen |
| 3. Person Plural | concoxerant |
sie hatten erwogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus eram |
ich war erwogen worden |
| 2. Person Singular | concoctus eras |
du warst erwogen worden |
| 3. Person Singular | concoctus erat |
er/sie/es war erwogen worden |
| 1. Person Plural | concocti eramus |
wir waren erwogen worden |
| 2. Person Plural | concocti eratis |
ihr wart erwogen worden |
| 3. Person Plural | concocti erant |
sie waren erwogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxissem |
ich hätte erwogen |
| 2. Person Singular | concoxisses |
du hättest erwogen |
| 3. Person Singular | concoxisset |
er/sie/es hätte erwogen |
| 1. Person Plural | concoxissemus |
wir hätten erwogen |
| 2. Person Plural | concoxissetis |
ihr hättet erwogen |
| 3. Person Plural | concoxissent |
sie hätten erwogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus essem |
ich wäre erwogen worden |
| 2. Person Singular | concoctus esses |
du wärest erwogen worden |
| 3. Person Singular | concoctus esset |
er/sie/es wäre erwogen worden |
| 1. Person Plural | concocti essemus |
wir wären erwogen worden |
| 2. Person Plural | concocti essetis |
ihr wäret erwogen worden |
| 3. Person Plural | concocti essent |
sie wären erwogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxero |
ich werde erwogen haben |
| 2. Person Singular | concoxeris |
du wirst erwogen haben |
| 3. Person Singular | concoxerit |
er/sie/es wird erwogen haben |
| 1. Person Plural | concoxerimus |
wir werden erwogen haben |
| 2. Person Plural | concoxeritis |
ihr werdet erwogen haben |
| 3. Person Plural | concoxerint |
sie werden erwogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus ero |
ich werde erwogen worden sein |
| 2. Person Singular | concoctus eris |
du wirst erwogen worden sein |
| 3. Person Singular | concoctus erit |
er/sie/es wird erwogen worden sein |
| 1. Person Plural | concocti erimus |
wir werden erwogen worden sein |
| 2. Person Plural | concocti eritis |
ihr werdet erwogen worden sein |
| 3. Person Plural | concocti erunt |
sie werden erwogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoquere |
erwägen |
| Vorzeitigkeit | concoxisse |
erwogen haben |
| Nachzeitigkeit | concocturum esse |
erwägen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoqui concoquier |
erwogen werden |
| Vorzeitigkeit | concoctum esse |
erwogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concoctum iri |
künftig erwogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concoque |
erwäge; erwäg! |
| 2. Person Plural | concoquite |
erwägt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concoquito |
| 3. Person Singular | concoquito |
| 2. Person Plural | concoquitote |
| 3. Person Plural | concoquunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concoquere |
das Erwägen |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
des Erwägens |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
dem Erwägen |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
das Erwägen |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
durch das Erwägen |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
Erwägen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquendus concoquundus |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquendi concoquundi |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
concoquendae concoquundae |
concoquendo concoquundo |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
concoquendam concoquundam |
concoquendum concoquundum |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
concoquenda concoquunda |
concoquendo concoquundo |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
Plural
| Nominativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
| Genitiv | concoquendorum concoquundorum |
concoquendarum concoquundarum |
concoquendorum concoquundorum |
| Dativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Akkusativ | concoquendos concoquundos |
concoquendas concoquundas |
concoquenda concoquunda |
| Ablativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Vokativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
| Genitiv | concoquentis |
concoquentis |
concoquentis |
| Dativ | concoquenti |
concoquenti |
concoquenti |
| Akkusativ | concoquentem |
concoquentem |
concoquens |
| Ablativ | concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
| Vokativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
Plural
| Nominativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Genitiv | concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
| Dativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Akkusativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Ablativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Vokativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoctus |
concocta |
concoctum |
| Genitiv | concocti |
concoctae |
concocti |
| Dativ | concocto |
concoctae |
concocto |
| Akkusativ | concoctum |
concoctam |
concoctum |
| Ablativ | concocto |
concocta |
concocto |
| Vokativ | concocte |
concocta |
concoctum |
Plural
| Nominativ | concocti |
concoctae |
concocta |
| Genitiv | concoctorum |
concoctarum |
concoctorum |
| Dativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Akkusativ | concoctos |
concoctas |
concocta |
| Ablativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Vokativ | concocti |
concoctae |
concocta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concocturus |
concoctura |
concocturum |
| Genitiv | concocturi |
concocturae |
concocturi |
| Dativ | concocturo |
concocturae |
concocturo |
| Akkusativ | concocturum |
concocturam |
concocturum |
| Ablativ | concocturo |
concoctura |
concocturo |
| Vokativ | concocture |
concoctura |
concocturum |
Plural
| Nominativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
| Genitiv | concocturorum |
concocturarum |
concocturorum |
| Dativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Akkusativ | concocturos |
concocturas |
concoctura |
| Ablativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Vokativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concoctum |
concoctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquo |
|
| 2. Person Singular | concoquis |
|
| 3. Person Singular | concoquit |
|
| 1. Person Plural | concoquimus |
|
| 2. Person Plural | concoquitis |
|
| 3. Person Plural | concoquunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquor |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquitur |
|
| 1. Person Plural | concoquimur |
|
| 2. Person Plural | concoquimini |
|
| 3. Person Plural | concoquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoquas |
|
| 3. Person Singular | concoquat |
|
| 1. Person Plural | concoquamus |
|
| 2. Person Plural | concoquatis |
|
| 3. Person Plural | concoquant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoquaris concoquare |
|
| 3. Person Singular | concoquatur |
|
| 1. Person Plural | concoquamur |
|
| 2. Person Plural | concoquamini |
|
| 3. Person Plural | concoquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebam |
|
| 2. Person Singular | concoquebas |
|
| 3. Person Singular | concoquebat |
|
| 1. Person Plural | concoquebamus |
|
| 2. Person Plural | concoquebatis |
|
| 3. Person Plural | concoquebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebar |
|
| 2. Person Singular | concoquebaris concoquebare |
|
| 3. Person Singular | concoquebatur |
|
| 1. Person Plural | concoquebamur |
|
| 2. Person Plural | concoquebamini |
|
| 3. Person Plural | concoquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerem |
|
| 2. Person Singular | concoqueres |
|
| 3. Person Singular | concoqueret |
|
| 1. Person Plural | concoqueremus |
|
| 2. Person Plural | concoqueretis |
|
| 3. Person Plural | concoquerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerer |
|
| 2. Person Singular | concoquereris concoquerere |
|
| 3. Person Singular | concoqueretur |
|
| 1. Person Plural | concoqueremur |
|
| 2. Person Plural | concoqueremini |
|
| 3. Person Plural | concoquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoques |
|
| 3. Person Singular | concoquet |
|
| 1. Person Plural | concoquemus |
|
| 2. Person Plural | concoquetis |
|
| 3. Person Plural | concoquent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquetur |
|
| 1. Person Plural | concoquemur |
|
| 2. Person Plural | concoquemini |
|
| 3. Person Plural | concoquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxi |
|
| 2. Person Singular | concoxisti |
|
| 3. Person Singular | concoxit |
|
| 1. Person Plural | concoximus |
|
| 2. Person Plural | concoxistis |
|
| 3. Person Plural | concoxerunt concoxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sum |
|
| 2. Person Singular | concoctus es |
|
| 3. Person Singular | concoctus est |
|
| 1. Person Plural | concocti sumus |
|
| 2. Person Plural | concocti estis |
|
| 3. Person Plural | concocti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxerim |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sim |
|
| 2. Person Singular | concoctus sis |
|
| 3. Person Singular | concoctus sit |
|
| 1. Person Plural | concocti simus |
|
| 2. Person Plural | concocti sitis |
|
| 3. Person Plural | concocti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxeram |
|
| 2. Person Singular | concoxeras |
|
| 3. Person Singular | concoxerat |
|
| 1. Person Plural | concoxeramus |
|
| 2. Person Plural | concoxeratis |
|
| 3. Person Plural | concoxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus eram |
|
| 2. Person Singular | concoctus eras |
|
| 3. Person Singular | concoctus erat |
|
| 1. Person Plural | concocti eramus |
|
| 2. Person Plural | concocti eratis |
|
| 3. Person Plural | concocti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxissem |
|
| 2. Person Singular | concoxisses |
|
| 3. Person Singular | concoxisset |
|
| 1. Person Plural | concoxissemus |
|
| 2. Person Plural | concoxissetis |
|
| 3. Person Plural | concoxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus essem |
|
| 2. Person Singular | concoctus esses |
|
| 3. Person Singular | concoctus esset |
|
| 1. Person Plural | concocti essemus |
|
| 2. Person Plural | concocti essetis |
|
| 3. Person Plural | concocti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxero |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus ero |
|
| 2. Person Singular | concoctus eris |
|
| 3. Person Singular | concoctus erit |
|
| 1. Person Plural | concocti erimus |
|
| 2. Person Plural | concocti eritis |
|
| 3. Person Plural | concocti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoquere |
|
| Vorzeitigkeit | concoxisse |
|
| Nachzeitigkeit | concocturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoqui concoquier |
|
| Vorzeitigkeit | concoctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concoctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concoque |
! |
| 2. Person Plural | concoquite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concoquito |
| 3. Person Singular | concoquito |
| 2. Person Plural | concoquitote |
| 3. Person Plural | concoquunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concoquere |
|
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
|
| Dativ | concoquendo concoquundo |
|
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
|
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
|
| Vokativ | concoquende concoquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquendus concoquundus |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquendi concoquundi |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
concoquendae concoquundae |
concoquendo concoquundo |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
concoquendam concoquundam |
concoquendum concoquundum |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
concoquenda concoquunda |
concoquendo concoquundo |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
Plural
| Nominativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
| Genitiv | concoquendorum concoquundorum |
concoquendarum concoquundarum |
concoquendorum concoquundorum |
| Dativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Akkusativ | concoquendos concoquundos |
concoquendas concoquundas |
concoquenda concoquunda |
| Ablativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Vokativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
| Genitiv | concoquentis |
concoquentis |
concoquentis |
| Dativ | concoquenti |
concoquenti |
concoquenti |
| Akkusativ | concoquentem |
concoquentem |
concoquens |
| Ablativ | concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
| Vokativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
Plural
| Nominativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Genitiv | concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
| Dativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Akkusativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Ablativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Vokativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoctus |
concocta |
concoctum |
| Genitiv | concocti |
concoctae |
concocti |
| Dativ | concocto |
concoctae |
concocto |
| Akkusativ | concoctum |
concoctam |
concoctum |
| Ablativ | concocto |
concocta |
concocto |
| Vokativ | concocte |
concocta |
concoctum |
Plural
| Nominativ | concocti |
concoctae |
concocta |
| Genitiv | concoctorum |
concoctarum |
concoctorum |
| Dativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Akkusativ | concoctos |
concoctas |
concocta |
| Ablativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Vokativ | concocti |
concoctae |
concocta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concocturus |
concoctura |
concocturum |
| Genitiv | concocturi |
concocturae |
concocturi |
| Dativ | concocturo |
concocturae |
concocturo |
| Akkusativ | concocturum |
concocturam |
concocturum |
| Ablativ | concocturo |
concoctura |
concocturo |
| Vokativ | concocture |
concoctura |
concocturum |
Plural
| Nominativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
| Genitiv | concocturorum |
concocturarum |
concocturorum |
| Dativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Akkusativ | concocturos |
concocturas |
concoctura |
| Ablativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Vokativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concoctum |
concoctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquo |
|
| 2. Person Singular | concoquis |
|
| 3. Person Singular | concoquit |
|
| 1. Person Plural | concoquimus |
|
| 2. Person Plural | concoquitis |
|
| 3. Person Plural | concoquunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquor |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquitur |
|
| 1. Person Plural | concoquimur |
|
| 2. Person Plural | concoquimini |
|
| 3. Person Plural | concoquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoquas |
|
| 3. Person Singular | concoquat |
|
| 1. Person Plural | concoquamus |
|
| 2. Person Plural | concoquatis |
|
| 3. Person Plural | concoquant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoquaris concoquare |
|
| 3. Person Singular | concoquatur |
|
| 1. Person Plural | concoquamur |
|
| 2. Person Plural | concoquamini |
|
| 3. Person Plural | concoquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebam |
|
| 2. Person Singular | concoquebas |
|
| 3. Person Singular | concoquebat |
|
| 1. Person Plural | concoquebamus |
|
| 2. Person Plural | concoquebatis |
|
| 3. Person Plural | concoquebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebar |
|
| 2. Person Singular | concoquebaris concoquebare |
|
| 3. Person Singular | concoquebatur |
|
| 1. Person Plural | concoquebamur |
|
| 2. Person Plural | concoquebamini |
|
| 3. Person Plural | concoquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerem |
|
| 2. Person Singular | concoqueres |
|
| 3. Person Singular | concoqueret |
|
| 1. Person Plural | concoqueremus |
|
| 2. Person Plural | concoqueretis |
|
| 3. Person Plural | concoquerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerer |
|
| 2. Person Singular | concoquereris concoquerere |
|
| 3. Person Singular | concoqueretur |
|
| 1. Person Plural | concoqueremur |
|
| 2. Person Plural | concoqueremini |
|
| 3. Person Plural | concoquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoques |
|
| 3. Person Singular | concoquet |
|
| 1. Person Plural | concoquemus |
|
| 2. Person Plural | concoquetis |
|
| 3. Person Plural | concoquent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquetur |
|
| 1. Person Plural | concoquemur |
|
| 2. Person Plural | concoquemini |
|
| 3. Person Plural | concoquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxi |
|
| 2. Person Singular | concoxisti |
|
| 3. Person Singular | concoxit |
|
| 1. Person Plural | concoximus |
|
| 2. Person Plural | concoxistis |
|
| 3. Person Plural | concoxerunt concoxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sum |
|
| 2. Person Singular | concoctus es |
|
| 3. Person Singular | concoctus est |
|
| 1. Person Plural | concocti sumus |
|
| 2. Person Plural | concocti estis |
|
| 3. Person Plural | concocti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxerim |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sim |
|
| 2. Person Singular | concoctus sis |
|
| 3. Person Singular | concoctus sit |
|
| 1. Person Plural | concocti simus |
|
| 2. Person Plural | concocti sitis |
|
| 3. Person Plural | concocti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxeram |
|
| 2. Person Singular | concoxeras |
|
| 3. Person Singular | concoxerat |
|
| 1. Person Plural | concoxeramus |
|
| 2. Person Plural | concoxeratis |
|
| 3. Person Plural | concoxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus eram |
|
| 2. Person Singular | concoctus eras |
|
| 3. Person Singular | concoctus erat |
|
| 1. Person Plural | concocti eramus |
|
| 2. Person Plural | concocti eratis |
|
| 3. Person Plural | concocti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxissem |
|
| 2. Person Singular | concoxisses |
|
| 3. Person Singular | concoxisset |
|
| 1. Person Plural | concoxissemus |
|
| 2. Person Plural | concoxissetis |
|
| 3. Person Plural | concoxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus essem |
|
| 2. Person Singular | concoctus esses |
|
| 3. Person Singular | concoctus esset |
|
| 1. Person Plural | concocti essemus |
|
| 2. Person Plural | concocti essetis |
|
| 3. Person Plural | concocti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxero |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus ero |
|
| 2. Person Singular | concoctus eris |
|
| 3. Person Singular | concoctus erit |
|
| 1. Person Plural | concocti erimus |
|
| 2. Person Plural | concocti eritis |
|
| 3. Person Plural | concocti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoquere |
|
| Vorzeitigkeit | concoxisse |
|
| Nachzeitigkeit | concocturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoqui concoquier |
|
| Vorzeitigkeit | concoctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concoctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concoque |
! |
| 2. Person Plural | concoquite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concoquito |
| 3. Person Singular | concoquito |
| 2. Person Plural | concoquitote |
| 3. Person Plural | concoquunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concoquere |
|
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
|
| Dativ | concoquendo concoquundo |
|
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
|
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
|
| Vokativ | concoquende concoquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquendus concoquundus |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquendi concoquundi |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
concoquendae concoquundae |
concoquendo concoquundo |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
concoquendam concoquundam |
concoquendum concoquundum |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
concoquenda concoquunda |
concoquendo concoquundo |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
Plural
| Nominativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
| Genitiv | concoquendorum concoquundorum |
concoquendarum concoquundarum |
concoquendorum concoquundorum |
| Dativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Akkusativ | concoquendos concoquundos |
concoquendas concoquundas |
concoquenda concoquunda |
| Ablativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Vokativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
| Genitiv | concoquentis |
concoquentis |
concoquentis |
| Dativ | concoquenti |
concoquenti |
concoquenti |
| Akkusativ | concoquentem |
concoquentem |
concoquens |
| Ablativ | concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
| Vokativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
Plural
| Nominativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Genitiv | concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
| Dativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Akkusativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Ablativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Vokativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoctus |
concocta |
concoctum |
| Genitiv | concocti |
concoctae |
concocti |
| Dativ | concocto |
concoctae |
concocto |
| Akkusativ | concoctum |
concoctam |
concoctum |
| Ablativ | concocto |
concocta |
concocto |
| Vokativ | concocte |
concocta |
concoctum |
Plural
| Nominativ | concocti |
concoctae |
concocta |
| Genitiv | concoctorum |
concoctarum |
concoctorum |
| Dativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Akkusativ | concoctos |
concoctas |
concocta |
| Ablativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Vokativ | concocti |
concoctae |
concocta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concocturus |
concoctura |
concocturum |
| Genitiv | concocturi |
concocturae |
concocturi |
| Dativ | concocturo |
concocturae |
concocturo |
| Akkusativ | concocturum |
concocturam |
concocturum |
| Ablativ | concocturo |
concoctura |
concocturo |
| Vokativ | concocture |
concoctura |
concocturum |
Plural
| Nominativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
| Genitiv | concocturorum |
concocturarum |
concocturorum |
| Dativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Akkusativ | concocturos |
concocturas |
concoctura |
| Ablativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Vokativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concoctum |
concoctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquo |
|
| 2. Person Singular | concoquis |
|
| 3. Person Singular | concoquit |
|
| 1. Person Plural | concoquimus |
|
| 2. Person Plural | concoquitis |
|
| 3. Person Plural | concoquunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquor |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquitur |
|
| 1. Person Plural | concoquimur |
|
| 2. Person Plural | concoquimini |
|
| 3. Person Plural | concoquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoquas |
|
| 3. Person Singular | concoquat |
|
| 1. Person Plural | concoquamus |
|
| 2. Person Plural | concoquatis |
|
| 3. Person Plural | concoquant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoquaris concoquare |
|
| 3. Person Singular | concoquatur |
|
| 1. Person Plural | concoquamur |
|
| 2. Person Plural | concoquamini |
|
| 3. Person Plural | concoquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebam |
|
| 2. Person Singular | concoquebas |
|
| 3. Person Singular | concoquebat |
|
| 1. Person Plural | concoquebamus |
|
| 2. Person Plural | concoquebatis |
|
| 3. Person Plural | concoquebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebar |
|
| 2. Person Singular | concoquebaris concoquebare |
|
| 3. Person Singular | concoquebatur |
|
| 1. Person Plural | concoquebamur |
|
| 2. Person Plural | concoquebamini |
|
| 3. Person Plural | concoquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerem |
|
| 2. Person Singular | concoqueres |
|
| 3. Person Singular | concoqueret |
|
| 1. Person Plural | concoqueremus |
|
| 2. Person Plural | concoqueretis |
|
| 3. Person Plural | concoquerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerer |
|
| 2. Person Singular | concoquereris concoquerere |
|
| 3. Person Singular | concoqueretur |
|
| 1. Person Plural | concoqueremur |
|
| 2. Person Plural | concoqueremini |
|
| 3. Person Plural | concoquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
|
| 2. Person Singular | concoques |
|
| 3. Person Singular | concoquet |
|
| 1. Person Plural | concoquemus |
|
| 2. Person Plural | concoquetis |
|
| 3. Person Plural | concoquent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
|
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
|
| 3. Person Singular | concoquetur |
|
| 1. Person Plural | concoquemur |
|
| 2. Person Plural | concoquemini |
|
| 3. Person Plural | concoquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxi |
|
| 2. Person Singular | concoxisti |
|
| 3. Person Singular | concoxit |
|
| 1. Person Plural | concoximus |
|
| 2. Person Plural | concoxistis |
|
| 3. Person Plural | concoxerunt concoxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sum |
|
| 2. Person Singular | concoctus es |
|
| 3. Person Singular | concoctus est |
|
| 1. Person Plural | concocti sumus |
|
| 2. Person Plural | concocti estis |
|
| 3. Person Plural | concocti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxerim |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sim |
|
| 2. Person Singular | concoctus sis |
|
| 3. Person Singular | concoctus sit |
|
| 1. Person Plural | concocti simus |
|
| 2. Person Plural | concocti sitis |
|
| 3. Person Plural | concocti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxeram |
|
| 2. Person Singular | concoxeras |
|
| 3. Person Singular | concoxerat |
|
| 1. Person Plural | concoxeramus |
|
| 2. Person Plural | concoxeratis |
|
| 3. Person Plural | concoxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus eram |
|
| 2. Person Singular | concoctus eras |
|
| 3. Person Singular | concoctus erat |
|
| 1. Person Plural | concocti eramus |
|
| 2. Person Plural | concocti eratis |
|
| 3. Person Plural | concocti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxissem |
|
| 2. Person Singular | concoxisses |
|
| 3. Person Singular | concoxisset |
|
| 1. Person Plural | concoxissemus |
|
| 2. Person Plural | concoxissetis |
|
| 3. Person Plural | concoxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus essem |
|
| 2. Person Singular | concoctus esses |
|
| 3. Person Singular | concoctus esset |
|
| 1. Person Plural | concocti essemus |
|
| 2. Person Plural | concocti essetis |
|
| 3. Person Plural | concocti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxero |
|
| 2. Person Singular | concoxeris |
|
| 3. Person Singular | concoxerit |
|
| 1. Person Plural | concoxerimus |
|
| 2. Person Plural | concoxeritis |
|
| 3. Person Plural | concoxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus ero |
|
| 2. Person Singular | concoctus eris |
|
| 3. Person Singular | concoctus erit |
|
| 1. Person Plural | concocti erimus |
|
| 2. Person Plural | concocti eritis |
|
| 3. Person Plural | concocti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoquere |
|
| Vorzeitigkeit | concoxisse |
|
| Nachzeitigkeit | concocturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoqui concoquier |
|
| Vorzeitigkeit | concoctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concoctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concoque |
! |
| 2. Person Plural | concoquite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concoquito |
| 3. Person Singular | concoquito |
| 2. Person Plural | concoquitote |
| 3. Person Plural | concoquunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concoquere |
|
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
|
| Dativ | concoquendo concoquundo |
|
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
|
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
|
| Vokativ | concoquende concoquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquendus concoquundus |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquendi concoquundi |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
concoquendae concoquundae |
concoquendo concoquundo |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
concoquendam concoquundam |
concoquendum concoquundum |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
concoquenda concoquunda |
concoquendo concoquundo |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
Plural
| Nominativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
| Genitiv | concoquendorum concoquundorum |
concoquendarum concoquundarum |
concoquendorum concoquundorum |
| Dativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Akkusativ | concoquendos concoquundos |
concoquendas concoquundas |
concoquenda concoquunda |
| Ablativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Vokativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
| Genitiv | concoquentis |
concoquentis |
concoquentis |
| Dativ | concoquenti |
concoquenti |
concoquenti |
| Akkusativ | concoquentem |
concoquentem |
concoquens |
| Ablativ | concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
| Vokativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
Plural
| Nominativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Genitiv | concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
| Dativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Akkusativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Ablativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Vokativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoctus |
concocta |
concoctum |
| Genitiv | concocti |
concoctae |
concocti |
| Dativ | concocto |
concoctae |
concocto |
| Akkusativ | concoctum |
concoctam |
concoctum |
| Ablativ | concocto |
concocta |
concocto |
| Vokativ | concocte |
concocta |
concoctum |
Plural
| Nominativ | concocti |
concoctae |
concocta |
| Genitiv | concoctorum |
concoctarum |
concoctorum |
| Dativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Akkusativ | concoctos |
concoctas |
concocta |
| Ablativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Vokativ | concocti |
concoctae |
concocta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concocturus |
concoctura |
concocturum |
| Genitiv | concocturi |
concocturae |
concocturi |
| Dativ | concocturo |
concocturae |
concocturo |
| Akkusativ | concocturum |
concocturam |
concocturum |
| Ablativ | concocturo |
concoctura |
concocturo |
| Vokativ | concocture |
concoctura |
concocturum |
Plural
| Nominativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
| Genitiv | concocturorum |
concocturarum |
concocturorum |
| Dativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Akkusativ | concocturos |
concocturas |
concoctura |
| Ablativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Vokativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concoctum |
concoctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquo |
ich verdaue |
| 2. Person Singular | concoquis |
du verdaust |
| 3. Person Singular | concoquit |
er/sie/es verdaut |
| 1. Person Plural | concoquimus |
wir verdauen |
| 2. Person Plural | concoquitis |
ihr verdaut |
| 3. Person Plural | concoquunt |
sie verdauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquor |
ich werde verdaut |
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
du wirst verdaut |
| 3. Person Singular | concoquitur |
er/sie/es wird verdaut |
| 1. Person Plural | concoquimur |
wir werden verdaut |
| 2. Person Plural | concoquimini |
ihr werdet verdaut |
| 3. Person Plural | concoquuntur |
sie werden verdaut |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
ich verdaue |
| 2. Person Singular | concoquas |
du verdauest |
| 3. Person Singular | concoquat |
er/sie/es verdaue |
| 1. Person Plural | concoquamus |
wir verdauen |
| 2. Person Plural | concoquatis |
ihr verdauet |
| 3. Person Plural | concoquant |
sie verdauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
ich werde verdaut |
| 2. Person Singular | concoquaris concoquare |
du werdest verdaut |
| 3. Person Singular | concoquatur |
er/sie/es werde verdaut |
| 1. Person Plural | concoquamur |
wir werden verdaut |
| 2. Person Plural | concoquamini |
ihr werdet verdaut |
| 3. Person Plural | concoquantur |
sie werden verdaut |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebam |
ich verdaute |
| 2. Person Singular | concoquebas |
du verdautest |
| 3. Person Singular | concoquebat |
er/sie/es verdaute |
| 1. Person Plural | concoquebamus |
wir verdauten |
| 2. Person Plural | concoquebatis |
ihr verdautet |
| 3. Person Plural | concoquebant |
sie verdauten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquebar |
ich wurde verdaut |
| 2. Person Singular | concoquebaris concoquebare |
du wurdest verdaut |
| 3. Person Singular | concoquebatur |
er/sie/es wurde verdaut |
| 1. Person Plural | concoquebamur |
wir wurden verdaut |
| 2. Person Plural | concoquebamini |
ihr wurdet verdaut |
| 3. Person Plural | concoquebantur |
sie wurden verdaut |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerem |
ich verdaute |
| 2. Person Singular | concoqueres |
du verdautest |
| 3. Person Singular | concoqueret |
er/sie/es verdaute |
| 1. Person Plural | concoqueremus |
wir verdauten |
| 2. Person Plural | concoqueretis |
ihr verdautet |
| 3. Person Plural | concoquerent |
sie verdauten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquerer |
ich würde verdaut |
| 2. Person Singular | concoquereris concoquerere |
du würdest verdaut |
| 3. Person Singular | concoqueretur |
er/sie/es würde verdaut |
| 1. Person Plural | concoqueremur |
wir würden verdaut |
| 2. Person Plural | concoqueremini |
ihr würdet verdaut |
| 3. Person Plural | concoquerentur |
sie würden verdaut |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoquam |
ich werde verdauen |
| 2. Person Singular | concoques |
du wirst verdauen |
| 3. Person Singular | concoquet |
er/sie/es wird verdauen |
| 1. Person Plural | concoquemus |
wir werden verdauen |
| 2. Person Plural | concoquetis |
ihr werdet verdauen |
| 3. Person Plural | concoquent |
sie werden verdauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoquar |
ich werde verdaut werden |
| 2. Person Singular | concoqueris concoquere |
du wirst verdaut werden |
| 3. Person Singular | concoquetur |
er/sie/es wird verdaut werden |
| 1. Person Plural | concoquemur |
wir werden verdaut werden |
| 2. Person Plural | concoquemini |
ihr werdet verdaut werden |
| 3. Person Plural | concoquentur |
sie werden verdaut werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxi |
ich habe verdaut |
| 2. Person Singular | concoxisti |
du hast verdaut |
| 3. Person Singular | concoxit |
er/sie/es hat verdaut |
| 1. Person Plural | concoximus |
wir haben verdaut |
| 2. Person Plural | concoxistis |
ihr habt verdaut |
| 3. Person Plural | concoxerunt concoxere |
sie haben verdaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sum |
ich bin verdaut worden |
| 2. Person Singular | concoctus es |
du bist verdaut worden |
| 3. Person Singular | concoctus est |
er/sie/es ist verdaut worden |
| 1. Person Plural | concocti sumus |
wir sind verdaut worden |
| 2. Person Plural | concocti estis |
ihr seid verdaut worden |
| 3. Person Plural | concocti sunt |
sie sind verdaut worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxerim |
ich habe verdaut |
| 2. Person Singular | concoxeris |
du habest verdaut |
| 3. Person Singular | concoxerit |
er/sie/es habe verdaut |
| 1. Person Plural | concoxerimus |
wir haben verdaut |
| 2. Person Plural | concoxeritis |
ihr habet verdaut |
| 3. Person Plural | concoxerint |
sie haben verdaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus sim |
ich sei verdaut worden |
| 2. Person Singular | concoctus sis |
du seiest verdaut worden |
| 3. Person Singular | concoctus sit |
er/sie/es sei verdaut worden |
| 1. Person Plural | concocti simus |
wir seien verdaut worden |
| 2. Person Plural | concocti sitis |
ihr seiet verdaut worden |
| 3. Person Plural | concocti sint |
sie seien verdaut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxeram |
ich hatte verdaut |
| 2. Person Singular | concoxeras |
du hattest verdaut |
| 3. Person Singular | concoxerat |
er/sie/es hatte verdaut |
| 1. Person Plural | concoxeramus |
wir hatten verdaut |
| 2. Person Plural | concoxeratis |
ihr hattet verdaut |
| 3. Person Plural | concoxerant |
sie hatten verdaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus eram |
ich war verdaut worden |
| 2. Person Singular | concoctus eras |
du warst verdaut worden |
| 3. Person Singular | concoctus erat |
er/sie/es war verdaut worden |
| 1. Person Plural | concocti eramus |
wir waren verdaut worden |
| 2. Person Plural | concocti eratis |
ihr wart verdaut worden |
| 3. Person Plural | concocti erant |
sie waren verdaut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxissem |
ich hätte verdaut |
| 2. Person Singular | concoxisses |
du hättest verdaut |
| 3. Person Singular | concoxisset |
er/sie/es hätte verdaut |
| 1. Person Plural | concoxissemus |
wir hätten verdaut |
| 2. Person Plural | concoxissetis |
ihr hättet verdaut |
| 3. Person Plural | concoxissent |
sie hätten verdaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus essem |
ich wäre verdaut worden |
| 2. Person Singular | concoctus esses |
du wärest verdaut worden |
| 3. Person Singular | concoctus esset |
er/sie/es wäre verdaut worden |
| 1. Person Plural | concocti essemus |
wir wären verdaut worden |
| 2. Person Plural | concocti essetis |
ihr wäret verdaut worden |
| 3. Person Plural | concocti essent |
sie wären verdaut worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concoxero |
ich werde verdaut haben |
| 2. Person Singular | concoxeris |
du wirst verdaut haben |
| 3. Person Singular | concoxerit |
er/sie/es wird verdaut haben |
| 1. Person Plural | concoxerimus |
wir werden verdaut haben |
| 2. Person Plural | concoxeritis |
ihr werdet verdaut haben |
| 3. Person Plural | concoxerint |
sie werden verdaut haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concoctus ero |
ich werde verdaut worden sein |
| 2. Person Singular | concoctus eris |
du wirst verdaut worden sein |
| 3. Person Singular | concoctus erit |
er/sie/es wird verdaut worden sein |
| 1. Person Plural | concocti erimus |
wir werden verdaut worden sein |
| 2. Person Plural | concocti eritis |
ihr werdet verdaut worden sein |
| 3. Person Plural | concocti erunt |
sie werden verdaut worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoquere |
verdauen |
| Vorzeitigkeit | concoxisse |
verdaut haben |
| Nachzeitigkeit | concocturum esse |
verdauen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concoqui concoquier |
verdaut werden |
| Vorzeitigkeit | concoctum esse |
verdaut worden sein |
| Nachzeitigkeit | concoctum iri |
künftig verdaut werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concoque |
verdaue; verdau! |
| 2. Person Plural | concoquite |
verdaut! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concoquito |
| 3. Person Singular | concoquito |
| 2. Person Plural | concoquitote |
| 3. Person Plural | concoquunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concoquere |
das Verdauen |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
des Verdauens |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
dem Verdauen |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
das Verdauen |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
durch das Verdauen |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
Verdauen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquendus concoquundus |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
| Genitiv | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquendi concoquundi |
| Dativ | concoquendo concoquundo |
concoquendae concoquundae |
concoquendo concoquundo |
| Akkusativ | concoquendum concoquundum |
concoquendam concoquundam |
concoquendum concoquundum |
| Ablativ | concoquendo concoquundo |
concoquenda concoquunda |
concoquendo concoquundo |
| Vokativ | concoquende concoquunde |
concoquenda concoquunda |
concoquendum concoquundum |
Plural
| Nominativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
| Genitiv | concoquendorum concoquundorum |
concoquendarum concoquundarum |
concoquendorum concoquundorum |
| Dativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Akkusativ | concoquendos concoquundos |
concoquendas concoquundas |
concoquenda concoquunda |
| Ablativ | concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
concoquendis concoquundis |
| Vokativ | concoquendi concoquundi |
concoquendae concoquundae |
concoquenda concoquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
| Genitiv | concoquentis |
concoquentis |
concoquentis |
| Dativ | concoquenti |
concoquenti |
concoquenti |
| Akkusativ | concoquentem |
concoquentem |
concoquens |
| Ablativ | concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
concoquenti concoquente |
| Vokativ | concoquens |
concoquens |
concoquens |
Plural
| Nominativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Genitiv | concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
concoquentium concoquentum |
| Dativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Akkusativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
| Ablativ | concoquentibus |
concoquentibus |
concoquentibus |
| Vokativ | concoquentes |
concoquentes |
concoquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concoctus |
concocta |
concoctum |
| Genitiv | concocti |
concoctae |
concocti |
| Dativ | concocto |
concoctae |
concocto |
| Akkusativ | concoctum |
concoctam |
concoctum |
| Ablativ | concocto |
concocta |
concocto |
| Vokativ | concocte |
concocta |
concoctum |
Plural
| Nominativ | concocti |
concoctae |
concocta |
| Genitiv | concoctorum |
concoctarum |
concoctorum |
| Dativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Akkusativ | concoctos |
concoctas |
concocta |
| Ablativ | concoctis |
concoctis |
concoctis |
| Vokativ | concocti |
concoctae |
concocta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concocturus |
concoctura |
concocturum |
| Genitiv | concocturi |
concocturae |
concocturi |
| Dativ | concocturo |
concocturae |
concocturo |
| Akkusativ | concocturum |
concocturam |
concocturum |
| Ablativ | concocturo |
concoctura |
concocturo |
| Vokativ | concocture |
concoctura |
concocturum |
Plural
| Nominativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
| Genitiv | concocturorum |
concocturarum |
concocturorum |
| Dativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Akkusativ | concocturos |
concocturas |
concoctura |
| Ablativ | concocturis |
concocturis |
concocturis |
| Vokativ | concocturi |
concocturae |
concoctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concoctum |
concoctu |