Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concreduere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | anvertrauen (Geheimnis o. Ä.) übergeben/anheimgeben (L+S) zur sicheren Aufbewahrung anvertrauen |
| concreduere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| concreduere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| concreduere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| concreduere | Verb | konsonantische Konjugation | 3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv | noch nicht vorhanden |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduo |
|
| 2. Person Singular | concreduis |
|
| 3. Person Singular | concreduit |
|
| 1. Person Plural | concreduimus |
|
| 2. Person Plural | concreduitis |
|
| 3. Person Plural | concreduunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduor |
|
| 2. Person Singular | concredueris concreduere |
|
| 3. Person Singular | concreduitur |
|
| 1. Person Plural | concreduimur |
|
| 2. Person Plural | concreduimini |
|
| 3. Person Plural | concreduuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduam |
|
| 2. Person Singular | concreduas |
|
| 3. Person Singular | concreduat |
|
| 1. Person Plural | concreduamus |
|
| 2. Person Plural | concreduatis |
|
| 3. Person Plural | concreduant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduar |
|
| 2. Person Singular | concreduaris concreduare |
|
| 3. Person Singular | concreduatur |
|
| 1. Person Plural | concreduamur |
|
| 2. Person Plural | concreduamini |
|
| 3. Person Plural | concreduantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduebam |
|
| 2. Person Singular | concreduebas |
|
| 3. Person Singular | concreduebat |
|
| 1. Person Plural | concreduebamus |
|
| 2. Person Plural | concreduebatis |
|
| 3. Person Plural | concreduebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduebar |
|
| 2. Person Singular | concreduebaris concreduebare |
|
| 3. Person Singular | concreduebatur |
|
| 1. Person Plural | concreduebamur |
|
| 2. Person Plural | concreduebamini |
|
| 3. Person Plural | concreduebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduerem |
|
| 2. Person Singular | concredueres |
|
| 3. Person Singular | concredueret |
|
| 1. Person Plural | concredueremus |
|
| 2. Person Plural | concredueretis |
|
| 3. Person Plural | concreduerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduerer |
|
| 2. Person Singular | concreduereris concreduerere |
|
| 3. Person Singular | concredueretur |
|
| 1. Person Plural | concredueremur |
|
| 2. Person Plural | concredueremini |
|
| 3. Person Plural | concreduerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduam |
|
| 2. Person Singular | concredues |
|
| 3. Person Singular | concreduet |
|
| 1. Person Plural | concreduemus |
|
| 2. Person Plural | concreduetis |
|
| 3. Person Plural | concreduent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduar |
|
| 2. Person Singular | concredueris concreduere |
|
| 3. Person Singular | concreduetur |
|
| 1. Person Plural | concreduemur |
|
| 2. Person Plural | concreduemini |
|
| 3. Person Plural | concreduentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concredui |
|
| 2. Person Singular | concreduisti |
|
| 3. Person Singular | concreduit |
|
| 1. Person Plural | concreduimus |
|
| 2. Person Plural | concreduistis |
|
| 3. Person Plural | concreduerunt concreduere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus sum |
|
| 2. Person Singular | concreditus es |
|
| 3. Person Singular | concreditus est |
|
| 1. Person Plural | concrediti sumus |
|
| 2. Person Plural | concrediti estis |
|
| 3. Person Plural | concrediti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduerim |
|
| 2. Person Singular | concredueris |
|
| 3. Person Singular | concreduerit |
|
| 1. Person Plural | concreduerimus |
|
| 2. Person Plural | concredueritis |
|
| 3. Person Plural | concreduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus sim |
|
| 2. Person Singular | concreditus sis |
|
| 3. Person Singular | concreditus sit |
|
| 1. Person Plural | concrediti simus |
|
| 2. Person Plural | concrediti sitis |
|
| 3. Person Plural | concrediti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concredueram |
|
| 2. Person Singular | concredueras |
|
| 3. Person Singular | concreduerat |
|
| 1. Person Plural | concredueramus |
|
| 2. Person Plural | concredueratis |
|
| 3. Person Plural | concreduerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus eram |
|
| 2. Person Singular | concreditus eras |
|
| 3. Person Singular | concreditus erat |
|
| 1. Person Plural | concrediti eramus |
|
| 2. Person Plural | concrediti eratis |
|
| 3. Person Plural | concrediti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduissem |
|
| 2. Person Singular | concreduisses |
|
| 3. Person Singular | concreduisset |
|
| 1. Person Plural | concreduissemus |
|
| 2. Person Plural | concreduissetis |
|
| 3. Person Plural | concreduissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus essem |
|
| 2. Person Singular | concreditus esses |
|
| 3. Person Singular | concreditus esset |
|
| 1. Person Plural | concrediti essemus |
|
| 2. Person Plural | concrediti essetis |
|
| 3. Person Plural | concrediti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduero |
|
| 2. Person Singular | concredueris |
|
| 3. Person Singular | concreduerit |
|
| 1. Person Plural | concreduerimus |
|
| 2. Person Plural | concredueritis |
|
| 3. Person Plural | concreduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus ero |
|
| 2. Person Singular | concreditus eris |
|
| 3. Person Singular | concreditus erit |
|
| 1. Person Plural | concrediti erimus |
|
| 2. Person Plural | concrediti eritis |
|
| 3. Person Plural | concrediti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concreduere |
|
| Vorzeitigkeit | concreduisse |
|
| Nachzeitigkeit | concrediturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concredui concreduier |
|
| Vorzeitigkeit | concreditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concreditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concredue |
! |
| 2. Person Plural | concreduite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concreduito |
| 3. Person Singular | concreduito |
| 2. Person Plural | concreduitote |
| 3. Person Plural | concreduunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concreduere |
|
| Genitiv | concreduendi concreduundi |
|
| Dativ | concreduendo concreduundo |
|
| Akkusativ | concreduendum concreduundum |
|
| Ablativ | concreduendo concreduundo |
|
| Vokativ | concreduende concreduunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreduendus concreduundus |
concreduenda concreduunda |
concreduendum concreduundum |
| Genitiv | concreduendi concreduundi |
concreduendae concreduundae |
concreduendi concreduundi |
| Dativ | concreduendo concreduundo |
concreduendae concreduundae |
concreduendo concreduundo |
| Akkusativ | concreduendum concreduundum |
concreduendam concreduundam |
concreduendum concreduundum |
| Ablativ | concreduendo concreduundo |
concreduenda concreduunda |
concreduendo concreduundo |
| Vokativ | concreduende concreduunde |
concreduenda concreduunda |
concreduendum concreduundum |
Plural
| Nominativ | concreduendi concreduundi |
concreduendae concreduundae |
concreduenda concreduunda |
| Genitiv | concreduendorum concreduundorum |
concreduendarum concreduundarum |
concreduendorum concreduundorum |
| Dativ | concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
| Akkusativ | concreduendos concreduundos |
concreduendas concreduundas |
concreduenda concreduunda |
| Ablativ | concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
| Vokativ | concreduendi concreduundi |
concreduendae concreduundae |
concreduenda concreduunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreduens |
concreduens |
concreduens |
| Genitiv | concreduentis |
concreduentis |
concreduentis |
| Dativ | concreduenti |
concreduenti |
concreduenti |
| Akkusativ | concreduentem |
concreduentem |
concreduens |
| Ablativ | concreduenti concreduente |
concreduenti concreduente |
concreduenti concreduente |
| Vokativ | concreduens |
concreduens |
concreduens |
Plural
| Nominativ | concreduentes |
concreduentes |
concreduentia |
| Genitiv | concreduentium concreduentum |
concreduentium concreduentum |
concreduentium concreduentum |
| Dativ | concreduentibus |
concreduentibus |
concreduentibus |
| Akkusativ | concreduentes |
concreduentes |
concreduentia |
| Ablativ | concreduentibus |
concreduentibus |
concreduentibus |
| Vokativ | concreduentes |
concreduentes |
concreduentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreditus |
concredita |
concreditum |
| Genitiv | concrediti |
concreditae |
concrediti |
| Dativ | concredito |
concreditae |
concredito |
| Akkusativ | concreditum |
concreditam |
concreditum |
| Ablativ | concredito |
concredita |
concredito |
| Vokativ | concredite |
concredita |
concreditum |
Plural
| Nominativ | concrediti |
concreditae |
concredita |
| Genitiv | concreditorum |
concreditarum |
concreditorum |
| Dativ | concreditis |
concreditis |
concreditis |
| Akkusativ | concreditos |
concreditas |
concredita |
| Ablativ | concreditis |
concreditis |
concreditis |
| Vokativ | concrediti |
concreditae |
concredita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrediturus |
concreditura |
concrediturum |
| Genitiv | concredituri |
concrediturae |
concredituri |
| Dativ | concredituro |
concrediturae |
concredituro |
| Akkusativ | concrediturum |
concredituram |
concrediturum |
| Ablativ | concredituro |
concreditura |
concredituro |
| Vokativ | concrediture |
concreditura |
concrediturum |
Plural
| Nominativ | concredituri |
concrediturae |
concreditura |
| Genitiv | concrediturorum |
concrediturarum |
concrediturorum |
| Dativ | concredituris |
concredituris |
concredituris |
| Akkusativ | concredituros |
concredituras |
concreditura |
| Ablativ | concredituris |
concredituris |
concredituris |
| Vokativ | concredituri |
concrediturae |
concreditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concreditum |
concreditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduo |
|
| 2. Person Singular | concreduis |
|
| 3. Person Singular | concreduit |
|
| 1. Person Plural | concreduimus |
|
| 2. Person Plural | concreduitis |
|
| 3. Person Plural | concreduunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduor |
|
| 2. Person Singular | concredueris concreduere |
|
| 3. Person Singular | concreduitur |
|
| 1. Person Plural | concreduimur |
|
| 2. Person Plural | concreduimini |
|
| 3. Person Plural | concreduuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduam |
|
| 2. Person Singular | concreduas |
|
| 3. Person Singular | concreduat |
|
| 1. Person Plural | concreduamus |
|
| 2. Person Plural | concreduatis |
|
| 3. Person Plural | concreduant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduar |
|
| 2. Person Singular | concreduaris concreduare |
|
| 3. Person Singular | concreduatur |
|
| 1. Person Plural | concreduamur |
|
| 2. Person Plural | concreduamini |
|
| 3. Person Plural | concreduantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduebam |
|
| 2. Person Singular | concreduebas |
|
| 3. Person Singular | concreduebat |
|
| 1. Person Plural | concreduebamus |
|
| 2. Person Plural | concreduebatis |
|
| 3. Person Plural | concreduebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduebar |
|
| 2. Person Singular | concreduebaris concreduebare |
|
| 3. Person Singular | concreduebatur |
|
| 1. Person Plural | concreduebamur |
|
| 2. Person Plural | concreduebamini |
|
| 3. Person Plural | concreduebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduerem |
|
| 2. Person Singular | concredueres |
|
| 3. Person Singular | concredueret |
|
| 1. Person Plural | concredueremus |
|
| 2. Person Plural | concredueretis |
|
| 3. Person Plural | concreduerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduerer |
|
| 2. Person Singular | concreduereris concreduerere |
|
| 3. Person Singular | concredueretur |
|
| 1. Person Plural | concredueremur |
|
| 2. Person Plural | concredueremini |
|
| 3. Person Plural | concreduerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduam |
|
| 2. Person Singular | concredues |
|
| 3. Person Singular | concreduet |
|
| 1. Person Plural | concreduemus |
|
| 2. Person Plural | concreduetis |
|
| 3. Person Plural | concreduent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduar |
|
| 2. Person Singular | concredueris concreduere |
|
| 3. Person Singular | concreduetur |
|
| 1. Person Plural | concreduemur |
|
| 2. Person Plural | concreduemini |
|
| 3. Person Plural | concreduentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concredui |
|
| 2. Person Singular | concreduisti |
|
| 3. Person Singular | concreduit |
|
| 1. Person Plural | concreduimus |
|
| 2. Person Plural | concreduistis |
|
| 3. Person Plural | concreduerunt concreduere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus sum |
|
| 2. Person Singular | concreditus es |
|
| 3. Person Singular | concreditus est |
|
| 1. Person Plural | concrediti sumus |
|
| 2. Person Plural | concrediti estis |
|
| 3. Person Plural | concrediti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduerim |
|
| 2. Person Singular | concredueris |
|
| 3. Person Singular | concreduerit |
|
| 1. Person Plural | concreduerimus |
|
| 2. Person Plural | concredueritis |
|
| 3. Person Plural | concreduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus sim |
|
| 2. Person Singular | concreditus sis |
|
| 3. Person Singular | concreditus sit |
|
| 1. Person Plural | concrediti simus |
|
| 2. Person Plural | concrediti sitis |
|
| 3. Person Plural | concrediti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concredueram |
|
| 2. Person Singular | concredueras |
|
| 3. Person Singular | concreduerat |
|
| 1. Person Plural | concredueramus |
|
| 2. Person Plural | concredueratis |
|
| 3. Person Plural | concreduerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus eram |
|
| 2. Person Singular | concreditus eras |
|
| 3. Person Singular | concreditus erat |
|
| 1. Person Plural | concrediti eramus |
|
| 2. Person Plural | concrediti eratis |
|
| 3. Person Plural | concrediti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduissem |
|
| 2. Person Singular | concreduisses |
|
| 3. Person Singular | concreduisset |
|
| 1. Person Plural | concreduissemus |
|
| 2. Person Plural | concreduissetis |
|
| 3. Person Plural | concreduissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus essem |
|
| 2. Person Singular | concreditus esses |
|
| 3. Person Singular | concreditus esset |
|
| 1. Person Plural | concrediti essemus |
|
| 2. Person Plural | concrediti essetis |
|
| 3. Person Plural | concrediti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduero |
|
| 2. Person Singular | concredueris |
|
| 3. Person Singular | concreduerit |
|
| 1. Person Plural | concreduerimus |
|
| 2. Person Plural | concredueritis |
|
| 3. Person Plural | concreduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus ero |
|
| 2. Person Singular | concreditus eris |
|
| 3. Person Singular | concreditus erit |
|
| 1. Person Plural | concrediti erimus |
|
| 2. Person Plural | concrediti eritis |
|
| 3. Person Plural | concrediti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concreduere |
|
| Vorzeitigkeit | concreduisse |
|
| Nachzeitigkeit | concrediturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concredui concreduier |
|
| Vorzeitigkeit | concreditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concreditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concredue |
! |
| 2. Person Plural | concreduite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concreduito |
| 3. Person Singular | concreduito |
| 2. Person Plural | concreduitote |
| 3. Person Plural | concreduunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concreduere |
|
| Genitiv | concreduendi concreduundi |
|
| Dativ | concreduendo concreduundo |
|
| Akkusativ | concreduendum concreduundum |
|
| Ablativ | concreduendo concreduundo |
|
| Vokativ | concreduende concreduunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreduendus concreduundus |
concreduenda concreduunda |
concreduendum concreduundum |
| Genitiv | concreduendi concreduundi |
concreduendae concreduundae |
concreduendi concreduundi |
| Dativ | concreduendo concreduundo |
concreduendae concreduundae |
concreduendo concreduundo |
| Akkusativ | concreduendum concreduundum |
concreduendam concreduundam |
concreduendum concreduundum |
| Ablativ | concreduendo concreduundo |
concreduenda concreduunda |
concreduendo concreduundo |
| Vokativ | concreduende concreduunde |
concreduenda concreduunda |
concreduendum concreduundum |
Plural
| Nominativ | concreduendi concreduundi |
concreduendae concreduundae |
concreduenda concreduunda |
| Genitiv | concreduendorum concreduundorum |
concreduendarum concreduundarum |
concreduendorum concreduundorum |
| Dativ | concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
| Akkusativ | concreduendos concreduundos |
concreduendas concreduundas |
concreduenda concreduunda |
| Ablativ | concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
| Vokativ | concreduendi concreduundi |
concreduendae concreduundae |
concreduenda concreduunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreduens |
concreduens |
concreduens |
| Genitiv | concreduentis |
concreduentis |
concreduentis |
| Dativ | concreduenti |
concreduenti |
concreduenti |
| Akkusativ | concreduentem |
concreduentem |
concreduens |
| Ablativ | concreduenti concreduente |
concreduenti concreduente |
concreduenti concreduente |
| Vokativ | concreduens |
concreduens |
concreduens |
Plural
| Nominativ | concreduentes |
concreduentes |
concreduentia |
| Genitiv | concreduentium concreduentum |
concreduentium concreduentum |
concreduentium concreduentum |
| Dativ | concreduentibus |
concreduentibus |
concreduentibus |
| Akkusativ | concreduentes |
concreduentes |
concreduentia |
| Ablativ | concreduentibus |
concreduentibus |
concreduentibus |
| Vokativ | concreduentes |
concreduentes |
concreduentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreditus |
concredita |
concreditum |
| Genitiv | concrediti |
concreditae |
concrediti |
| Dativ | concredito |
concreditae |
concredito |
| Akkusativ | concreditum |
concreditam |
concreditum |
| Ablativ | concredito |
concredita |
concredito |
| Vokativ | concredite |
concredita |
concreditum |
Plural
| Nominativ | concrediti |
concreditae |
concredita |
| Genitiv | concreditorum |
concreditarum |
concreditorum |
| Dativ | concreditis |
concreditis |
concreditis |
| Akkusativ | concreditos |
concreditas |
concredita |
| Ablativ | concreditis |
concreditis |
concreditis |
| Vokativ | concrediti |
concreditae |
concredita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrediturus |
concreditura |
concrediturum |
| Genitiv | concredituri |
concrediturae |
concredituri |
| Dativ | concredituro |
concrediturae |
concredituro |
| Akkusativ | concrediturum |
concredituram |
concrediturum |
| Ablativ | concredituro |
concreditura |
concredituro |
| Vokativ | concrediture |
concreditura |
concrediturum |
Plural
| Nominativ | concredituri |
concrediturae |
concreditura |
| Genitiv | concrediturorum |
concrediturarum |
concrediturorum |
| Dativ | concredituris |
concredituris |
concredituris |
| Akkusativ | concredituros |
concredituras |
concreditura |
| Ablativ | concredituris |
concredituris |
concredituris |
| Vokativ | concredituri |
concrediturae |
concreditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concreditum |
concreditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduo |
|
| 2. Person Singular | concreduis |
|
| 3. Person Singular | concreduit |
|
| 1. Person Plural | concreduimus |
|
| 2. Person Plural | concreduitis |
|
| 3. Person Plural | concreduunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduor |
|
| 2. Person Singular | concredueris concreduere |
|
| 3. Person Singular | concreduitur |
|
| 1. Person Plural | concreduimur |
|
| 2. Person Plural | concreduimini |
|
| 3. Person Plural | concreduuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduam |
|
| 2. Person Singular | concreduas |
|
| 3. Person Singular | concreduat |
|
| 1. Person Plural | concreduamus |
|
| 2. Person Plural | concreduatis |
|
| 3. Person Plural | concreduant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduar |
|
| 2. Person Singular | concreduaris concreduare |
|
| 3. Person Singular | concreduatur |
|
| 1. Person Plural | concreduamur |
|
| 2. Person Plural | concreduamini |
|
| 3. Person Plural | concreduantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduebam |
|
| 2. Person Singular | concreduebas |
|
| 3. Person Singular | concreduebat |
|
| 1. Person Plural | concreduebamus |
|
| 2. Person Plural | concreduebatis |
|
| 3. Person Plural | concreduebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduebar |
|
| 2. Person Singular | concreduebaris concreduebare |
|
| 3. Person Singular | concreduebatur |
|
| 1. Person Plural | concreduebamur |
|
| 2. Person Plural | concreduebamini |
|
| 3. Person Plural | concreduebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduerem |
|
| 2. Person Singular | concredueres |
|
| 3. Person Singular | concredueret |
|
| 1. Person Plural | concredueremus |
|
| 2. Person Plural | concredueretis |
|
| 3. Person Plural | concreduerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduerer |
|
| 2. Person Singular | concreduereris concreduerere |
|
| 3. Person Singular | concredueretur |
|
| 1. Person Plural | concredueremur |
|
| 2. Person Plural | concredueremini |
|
| 3. Person Plural | concreduerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduam |
|
| 2. Person Singular | concredues |
|
| 3. Person Singular | concreduet |
|
| 1. Person Plural | concreduemus |
|
| 2. Person Plural | concreduetis |
|
| 3. Person Plural | concreduent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreduar |
|
| 2. Person Singular | concredueris concreduere |
|
| 3. Person Singular | concreduetur |
|
| 1. Person Plural | concreduemur |
|
| 2. Person Plural | concreduemini |
|
| 3. Person Plural | concreduentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concredui |
|
| 2. Person Singular | concreduisti |
|
| 3. Person Singular | concreduit |
|
| 1. Person Plural | concreduimus |
|
| 2. Person Plural | concreduistis |
|
| 3. Person Plural | concreduerunt concreduere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus sum |
|
| 2. Person Singular | concreditus es |
|
| 3. Person Singular | concreditus est |
|
| 1. Person Plural | concrediti sumus |
|
| 2. Person Plural | concrediti estis |
|
| 3. Person Plural | concrediti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduerim |
|
| 2. Person Singular | concredueris |
|
| 3. Person Singular | concreduerit |
|
| 1. Person Plural | concreduerimus |
|
| 2. Person Plural | concredueritis |
|
| 3. Person Plural | concreduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus sim |
|
| 2. Person Singular | concreditus sis |
|
| 3. Person Singular | concreditus sit |
|
| 1. Person Plural | concrediti simus |
|
| 2. Person Plural | concrediti sitis |
|
| 3. Person Plural | concrediti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concredueram |
|
| 2. Person Singular | concredueras |
|
| 3. Person Singular | concreduerat |
|
| 1. Person Plural | concredueramus |
|
| 2. Person Plural | concredueratis |
|
| 3. Person Plural | concreduerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus eram |
|
| 2. Person Singular | concreditus eras |
|
| 3. Person Singular | concreditus erat |
|
| 1. Person Plural | concrediti eramus |
|
| 2. Person Plural | concrediti eratis |
|
| 3. Person Plural | concrediti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduissem |
|
| 2. Person Singular | concreduisses |
|
| 3. Person Singular | concreduisset |
|
| 1. Person Plural | concreduissemus |
|
| 2. Person Plural | concreduissetis |
|
| 3. Person Plural | concreduissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus essem |
|
| 2. Person Singular | concreditus esses |
|
| 3. Person Singular | concreditus esset |
|
| 1. Person Plural | concrediti essemus |
|
| 2. Person Plural | concrediti essetis |
|
| 3. Person Plural | concrediti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreduero |
|
| 2. Person Singular | concredueris |
|
| 3. Person Singular | concreduerit |
|
| 1. Person Plural | concreduerimus |
|
| 2. Person Plural | concredueritis |
|
| 3. Person Plural | concreduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concreditus ero |
|
| 2. Person Singular | concreditus eris |
|
| 3. Person Singular | concreditus erit |
|
| 1. Person Plural | concrediti erimus |
|
| 2. Person Plural | concrediti eritis |
|
| 3. Person Plural | concrediti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concreduere |
|
| Vorzeitigkeit | concreduisse |
|
| Nachzeitigkeit | concrediturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concredui concreduier |
|
| Vorzeitigkeit | concreditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concreditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concredue |
! |
| 2. Person Plural | concreduite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concreduito |
| 3. Person Singular | concreduito |
| 2. Person Plural | concreduitote |
| 3. Person Plural | concreduunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concreduere |
|
| Genitiv | concreduendi concreduundi |
|
| Dativ | concreduendo concreduundo |
|
| Akkusativ | concreduendum concreduundum |
|
| Ablativ | concreduendo concreduundo |
|
| Vokativ | concreduende concreduunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreduendus concreduundus |
concreduenda concreduunda |
concreduendum concreduundum |
| Genitiv | concreduendi concreduundi |
concreduendae concreduundae |
concreduendi concreduundi |
| Dativ | concreduendo concreduundo |
concreduendae concreduundae |
concreduendo concreduundo |
| Akkusativ | concreduendum concreduundum |
concreduendam concreduundam |
concreduendum concreduundum |
| Ablativ | concreduendo concreduundo |
concreduenda concreduunda |
concreduendo concreduundo |
| Vokativ | concreduende concreduunde |
concreduenda concreduunda |
concreduendum concreduundum |
Plural
| Nominativ | concreduendi concreduundi |
concreduendae concreduundae |
concreduenda concreduunda |
| Genitiv | concreduendorum concreduundorum |
concreduendarum concreduundarum |
concreduendorum concreduundorum |
| Dativ | concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
| Akkusativ | concreduendos concreduundos |
concreduendas concreduundas |
concreduenda concreduunda |
| Ablativ | concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
concreduendis concreduundis |
| Vokativ | concreduendi concreduundi |
concreduendae concreduundae |
concreduenda concreduunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreduens |
concreduens |
concreduens |
| Genitiv | concreduentis |
concreduentis |
concreduentis |
| Dativ | concreduenti |
concreduenti |
concreduenti |
| Akkusativ | concreduentem |
concreduentem |
concreduens |
| Ablativ | concreduenti concreduente |
concreduenti concreduente |
concreduenti concreduente |
| Vokativ | concreduens |
concreduens |
concreduens |
Plural
| Nominativ | concreduentes |
concreduentes |
concreduentia |
| Genitiv | concreduentium concreduentum |
concreduentium concreduentum |
concreduentium concreduentum |
| Dativ | concreduentibus |
concreduentibus |
concreduentibus |
| Akkusativ | concreduentes |
concreduentes |
concreduentia |
| Ablativ | concreduentibus |
concreduentibus |
concreduentibus |
| Vokativ | concreduentes |
concreduentes |
concreduentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreditus |
concredita |
concreditum |
| Genitiv | concrediti |
concreditae |
concrediti |
| Dativ | concredito |
concreditae |
concredito |
| Akkusativ | concreditum |
concreditam |
concreditum |
| Ablativ | concredito |
concredita |
concredito |
| Vokativ | concredite |
concredita |
concreditum |
Plural
| Nominativ | concrediti |
concreditae |
concredita |
| Genitiv | concreditorum |
concreditarum |
concreditorum |
| Dativ | concreditis |
concreditis |
concreditis |
| Akkusativ | concreditos |
concreditas |
concredita |
| Ablativ | concreditis |
concreditis |
concreditis |
| Vokativ | concrediti |
concreditae |
concredita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrediturus |
concreditura |
concrediturum |
| Genitiv | concredituri |
concrediturae |
concredituri |
| Dativ | concredituro |
concrediturae |
concredituro |
| Akkusativ | concrediturum |
concredituram |
concrediturum |
| Ablativ | concredituro |
concreditura |
concredituro |
| Vokativ | concrediture |
concreditura |
concrediturum |
Plural
| Nominativ | concredituri |
concrediturae |
concreditura |
| Genitiv | concrediturorum |
concrediturarum |
concrediturorum |
| Dativ | concredituris |
concredituris |
concredituris |
| Akkusativ | concredituros |
concredituras |
concreditura |
| Ablativ | concredituris |
concredituris |
concredituris |
| Vokativ | concredituri |
concrediturae |
concreditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concreditum |
concreditu |