Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepo
|
ich rausche auf |
| 2. Person Singular |
concrepas
|
du rauschst auf |
| 3. Person Singular |
concrepat
|
er/sie/es rauscht auf |
| 1. Person Plural |
concrepamus
|
wir rauschen auf |
| 2. Person Plural |
concrepatis
|
ihr rauscht auf |
| 3. Person Plural |
concrepant
|
sie rauschen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepor
|
|
| 2. Person Singular |
concreparis concrepare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepem
|
ich rausche auf |
| 2. Person Singular |
concrepes
|
du rauschest auf |
| 3. Person Singular |
concrepet
|
er/sie/es rausche auf |
| 1. Person Plural |
concrepemus
|
wir rauschen auf |
| 2. Person Plural |
concrepetis
|
ihr rauschet auf |
| 3. Person Plural |
concrepent
|
sie rauschen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreper
|
|
| 2. Person Singular |
concreperis concrepere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepetur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepemur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepemini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabam
|
ich rauschte auf |
| 2. Person Singular |
concrepabas
|
du rauschtest auf |
| 3. Person Singular |
concrepabat
|
er/sie/es rauschte auf |
| 1. Person Plural |
concrepabamus
|
wir rauschten auf |
| 2. Person Plural |
concrepabatis
|
ihr rauschtet auf |
| 3. Person Plural |
concrepabant
|
sie rauschten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabar
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabaris concrepabare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparem
|
ich rauschte auf |
| 2. Person Singular |
concrepares
|
du rauschtest auf |
| 3. Person Singular |
concreparet
|
er/sie/es rauschte auf |
| 1. Person Plural |
concreparemus
|
wir rauschten auf |
| 2. Person Plural |
concreparetis
|
ihr rauschtet auf |
| 3. Person Plural |
concreparent
|
sie rauschten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparer
|
|
| 2. Person Singular |
concrepareris concreparere
|
|
| 3. Person Singular |
concreparetur
|
|
| 1. Person Plural |
concreparemur
|
|
| 2. Person Plural |
concreparemini
|
|
| 3. Person Plural |
concreparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabo
|
ich werde aufrauschen |
| 2. Person Singular |
concrepabis
|
du wirst aufrauschen |
| 3. Person Singular |
concrepabit
|
er/sie/es wird aufrauschen |
| 1. Person Plural |
concrepabimus
|
wir werden aufrauschen |
| 2. Person Plural |
concrepabitis
|
ihr werdet aufrauschen |
| 3. Person Plural |
concrepabunt
|
sie werden aufrauschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabor
|
|
| 2. Person Singular |
concrepaberis concrepabere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepui
|
ich habe aufgerauscht |
| 2. Person Singular |
concrepuisti
|
du hast aufgerauscht |
| 3. Person Singular |
concrepuit
|
er/sie/es hat aufgerauscht |
| 1. Person Plural |
concrepuimus
|
wir haben aufgerauscht |
| 2. Person Plural |
concrepuistis
|
ihr habt aufgerauscht |
| 3. Person Plural |
concrepuerunt concrepuere
|
sie haben aufgerauscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus es
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus est
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuerim
|
ich habe aufgerauscht |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du habest aufgerauscht |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es habe aufgerauscht |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir haben aufgerauscht |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr habet aufgerauscht |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie haben aufgerauscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepueram
|
ich hatte aufgerauscht |
| 2. Person Singular |
concrepueras
|
du hattest aufgerauscht |
| 3. Person Singular |
concrepuerat
|
er/sie/es hatte aufgerauscht |
| 1. Person Plural |
concrepueramus
|
wir hatten aufgerauscht |
| 2. Person Plural |
concrepueratis
|
ihr hattet aufgerauscht |
| 3. Person Plural |
concrepuerant
|
sie hatten aufgerauscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuissem
|
ich hätte aufgerauscht |
| 2. Person Singular |
concrepuisses
|
du hättest aufgerauscht |
| 3. Person Singular |
concrepuisset
|
er/sie/es hätte aufgerauscht |
| 1. Person Plural |
concrepuissemus
|
wir hätten aufgerauscht |
| 2. Person Plural |
concrepuissetis
|
ihr hättet aufgerauscht |
| 3. Person Plural |
concrepuissent
|
sie hätten aufgerauscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuero
|
ich werde aufgerauscht haben |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du wirst aufgerauscht haben |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es wird aufgerauscht haben |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir werden aufgerauscht haben |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr werdet aufgerauscht haben |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie werden aufgerauscht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepare
|
aufrauschen |
| Vorzeitigkeit |
concrepuisse
|
aufgerauscht haben |
| Nachzeitigkeit |
concrepiturum esse
|
aufrauschen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepari concreparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concrepitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concrepitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrepa
|
rausche auf; rausch auf! |
| 2. Person Plural |
concrepate
|
rauscht auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concrepato
|
| 3. Person Singular |
concrepato
|
| 2. Person Plural |
concrepatote
|
| 3. Person Plural |
concrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concrepare
|
das Aufrauschen |
| Genitiv |
concrepandi
|
des Aufrauschens |
| Dativ |
concrepando
|
dem Aufrauschen |
| Akkusativ |
concrepandum
|
das Aufrauschen |
| Ablativ |
concrepando
|
durch das Aufrauschen |
| Vokativ |
concrepande
|
Aufrauschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepandus
|
concrepanda
|
concrepandum
|
| Genitiv |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepandi
|
| Dativ |
concrepando
|
concrepandae
|
concrepando
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
concrepandam
|
concrepandum
|
| Ablativ |
concrepando
|
concrepanda
|
concrepando
|
| Vokativ |
concrepande
|
concrepanda
|
concrepandum
|
Plural
| Nominativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
| Genitiv |
concrepandorum
|
concrepandarum
|
concrepandorum
|
| Dativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Akkusativ |
concrepandos
|
concrepandas
|
concrepanda
|
| Ablativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Vokativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
| Genitiv |
concrepantis
|
concrepantis
|
concrepantis
|
| Dativ |
concrepanti
|
concrepanti
|
concrepanti
|
| Akkusativ |
concrepantem
|
concrepantem
|
concrepans
|
| Ablativ |
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
| Vokativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
Plural
| Nominativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Genitiv |
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
| Dativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Akkusativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Ablativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Vokativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepitus
|
concrepita
|
concrepitum
|
| Genitiv |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepiti
|
| Dativ |
concrepito
|
concrepitae
|
concrepito
|
| Akkusativ |
concrepitum
|
concrepitam
|
concrepitum
|
| Ablativ |
concrepito
|
concrepita
|
concrepito
|
| Vokativ |
concrepite
|
concrepita
|
concrepitum
|
Plural
| Nominativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
| Genitiv |
concrepitorum
|
concrepitarum
|
concrepitorum
|
| Dativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Akkusativ |
concrepitos
|
concrepitas
|
concrepita
|
| Ablativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Vokativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepiturus
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
| Genitiv |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepituri
|
| Dativ |
concrepituro
|
concrepiturae
|
concrepituro
|
| Akkusativ |
concrepiturum
|
concrepituram
|
concrepiturum
|
| Ablativ |
concrepituro
|
concrepitura
|
concrepituro
|
| Vokativ |
concrepiture
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
Plural
| Nominativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
| Genitiv |
concrepiturorum
|
concrepiturarum
|
concrepiturorum
|
| Dativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Akkusativ |
concrepituros
|
concrepituras
|
concrepitura
|
| Ablativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Vokativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concrepitum
|
concrepitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepo
|
ich schnarre auf |
| 2. Person Singular |
concrepas
|
du schnarrst auf |
| 3. Person Singular |
concrepat
|
er/sie/es schnarrt auf |
| 1. Person Plural |
concrepamus
|
wir schnarren auf |
| 2. Person Plural |
concrepatis
|
ihr schnarrt auf |
| 3. Person Plural |
concrepant
|
sie schnarren auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepor
|
ich werde aufgeschnarrt |
| 2. Person Singular |
concreparis concrepare
|
du wirst aufgeschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepatur
|
er/sie/es wird aufgeschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepamur
|
wir werden aufgeschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepamini
|
ihr werdet aufgeschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepantur
|
sie werden aufgeschnarrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepem
|
ich schnarre auf |
| 2. Person Singular |
concrepes
|
du schnarrest auf |
| 3. Person Singular |
concrepet
|
er/sie/es schnarre auf |
| 1. Person Plural |
concrepemus
|
wir schnarren auf |
| 2. Person Plural |
concrepetis
|
ihr schnarret auf |
| 3. Person Plural |
concrepent
|
sie schnarren auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreper
|
ich werde aufgeschnarrt |
| 2. Person Singular |
concreperis concrepere
|
du werdest aufgeschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepetur
|
er/sie/es werde aufgeschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepemur
|
wir werden aufgeschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepemini
|
ihr werdet aufgeschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepentur
|
sie werden aufgeschnarrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabam
|
ich schnarrte auf |
| 2. Person Singular |
concrepabas
|
du schnarrtest auf |
| 3. Person Singular |
concrepabat
|
er/sie/es schnarrte auf |
| 1. Person Plural |
concrepabamus
|
wir schnarrten auf |
| 2. Person Plural |
concrepabatis
|
ihr schnarrtet auf |
| 3. Person Plural |
concrepabant
|
sie schnarrten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabar
|
ich wurde aufgeschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepabaris concrepabare
|
du wurdest aufgeschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepabatur
|
er/sie/es wurde aufgeschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepabamur
|
wir wurden aufgeschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepabamini
|
ihr wurdet aufgeschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepabantur
|
sie wurden aufgeschnarrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparem
|
ich schnarrte auf |
| 2. Person Singular |
concrepares
|
du schnarrtest auf |
| 3. Person Singular |
concreparet
|
er/sie/es schnarrte auf |
| 1. Person Plural |
concreparemus
|
wir schnarrten auf |
| 2. Person Plural |
concreparetis
|
ihr schnarrtet auf |
| 3. Person Plural |
concreparent
|
sie schnarrten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparer
|
ich würde aufgeschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepareris concreparere
|
du würdest aufgeschnarrt |
| 3. Person Singular |
concreparetur
|
er/sie/es würde aufgeschnarrt |
| 1. Person Plural |
concreparemur
|
wir würden aufgeschnarrt |
| 2. Person Plural |
concreparemini
|
ihr würdet aufgeschnarrt |
| 3. Person Plural |
concreparentur
|
sie würden aufgeschnarrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabo
|
ich werde aufschnarren |
| 2. Person Singular |
concrepabis
|
du wirst aufschnarren |
| 3. Person Singular |
concrepabit
|
er/sie/es wird aufschnarren |
| 1. Person Plural |
concrepabimus
|
wir werden aufschnarren |
| 2. Person Plural |
concrepabitis
|
ihr werdet aufschnarren |
| 3. Person Plural |
concrepabunt
|
sie werden aufschnarren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabor
|
ich werde aufgeschnarrt werden |
| 2. Person Singular |
concrepaberis concrepabere
|
du wirst aufgeschnarrt werden |
| 3. Person Singular |
concrepabitur
|
er/sie/es wird aufgeschnarrt werden |
| 1. Person Plural |
concrepabimur
|
wir werden aufgeschnarrt werden |
| 2. Person Plural |
concrepabimini
|
ihr werdet aufgeschnarrt werden |
| 3. Person Plural |
concrepabuntur
|
sie werden aufgeschnarrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepui
|
ich habe aufgeschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepuisti
|
du hast aufgeschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuit
|
er/sie/es hat aufgeschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuimus
|
wir haben aufgeschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepuistis
|
ihr habt aufgeschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerunt concrepuere
|
sie haben aufgeschnarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sum
|
ich bin aufgeschnarrt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus es
|
du bist aufgeschnarrt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus est
|
er/sie/es ist aufgeschnarrt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti sumus
|
wir sind aufgeschnarrt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti estis
|
ihr seid aufgeschnarrt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti sunt
|
sie sind aufgeschnarrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuerim
|
ich habe aufgeschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du habest aufgeschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es habe aufgeschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir haben aufgeschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr habet aufgeschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie haben aufgeschnarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sim
|
ich sei aufgeschnarrt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus sis
|
du seiest aufgeschnarrt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus sit
|
er/sie/es sei aufgeschnarrt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti simus
|
wir seien aufgeschnarrt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti sitis
|
ihr seiet aufgeschnarrt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti sint
|
sie seien aufgeschnarrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepueram
|
ich hatte aufgeschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepueras
|
du hattest aufgeschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuerat
|
er/sie/es hatte aufgeschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepueramus
|
wir hatten aufgeschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepueratis
|
ihr hattet aufgeschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerant
|
sie hatten aufgeschnarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus eram
|
ich war aufgeschnarrt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus eras
|
du warst aufgeschnarrt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus erat
|
er/sie/es war aufgeschnarrt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti eramus
|
wir waren aufgeschnarrt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti eratis
|
ihr wart aufgeschnarrt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti erant
|
sie waren aufgeschnarrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuissem
|
ich hätte aufgeschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepuisses
|
du hättest aufgeschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuisset
|
er/sie/es hätte aufgeschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuissemus
|
wir hätten aufgeschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepuissetis
|
ihr hättet aufgeschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuissent
|
sie hätten aufgeschnarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus essem
|
ich wäre aufgeschnarrt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus esses
|
du wärest aufgeschnarrt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus esset
|
er/sie/es wäre aufgeschnarrt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti essemus
|
wir wären aufgeschnarrt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti essetis
|
ihr wäret aufgeschnarrt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti essent
|
sie wären aufgeschnarrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuero
|
ich werde aufgeschnarrt haben |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du wirst aufgeschnarrt haben |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es wird aufgeschnarrt haben |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir werden aufgeschnarrt haben |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr werdet aufgeschnarrt haben |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie werden aufgeschnarrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus ero
|
ich werde aufgeschnarrt worden sein |
| 2. Person Singular |
concrepitus eris
|
du wirst aufgeschnarrt worden sein |
| 3. Person Singular |
concrepitus erit
|
er/sie/es wird aufgeschnarrt worden sein |
| 1. Person Plural |
concrepiti erimus
|
wir werden aufgeschnarrt worden sein |
| 2. Person Plural |
concrepiti eritis
|
ihr werdet aufgeschnarrt worden sein |
| 3. Person Plural |
concrepiti erunt
|
sie werden aufgeschnarrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepare
|
aufschnarren |
| Vorzeitigkeit |
concrepuisse
|
aufgeschnarrt haben |
| Nachzeitigkeit |
concrepiturum esse
|
aufschnarren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepari concreparier
|
aufgeschnarrt werden |
| Vorzeitigkeit |
concrepitum esse
|
aufgeschnarrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
concrepitum iri
|
künftig aufgeschnarrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrepa
|
schnarre auf; schnarr auf! |
| 2. Person Plural |
concrepate
|
schnarrt auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concrepato
|
| 3. Person Singular |
concrepato
|
| 2. Person Plural |
concrepatote
|
| 3. Person Plural |
concrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concrepare
|
das Aufschnarren |
| Genitiv |
concrepandi
|
des Aufschnarrens |
| Dativ |
concrepando
|
dem Aufschnarren |
| Akkusativ |
concrepandum
|
das Aufschnarren |
| Ablativ |
concrepando
|
durch das Aufschnarren |
| Vokativ |
concrepande
|
Aufschnarren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepandus
|
concrepanda
|
concrepandum
|
| Genitiv |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepandi
|
| Dativ |
concrepando
|
concrepandae
|
concrepando
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
concrepandam
|
concrepandum
|
| Ablativ |
concrepando
|
concrepanda
|
concrepando
|
| Vokativ |
concrepande
|
concrepanda
|
concrepandum
|
Plural
| Nominativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
| Genitiv |
concrepandorum
|
concrepandarum
|
concrepandorum
|
| Dativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Akkusativ |
concrepandos
|
concrepandas
|
concrepanda
|
| Ablativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Vokativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
| Genitiv |
concrepantis
|
concrepantis
|
concrepantis
|
| Dativ |
concrepanti
|
concrepanti
|
concrepanti
|
| Akkusativ |
concrepantem
|
concrepantem
|
concrepans
|
| Ablativ |
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
| Vokativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
Plural
| Nominativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Genitiv |
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
| Dativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Akkusativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Ablativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Vokativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepitus
|
concrepita
|
concrepitum
|
| Genitiv |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepiti
|
| Dativ |
concrepito
|
concrepitae
|
concrepito
|
| Akkusativ |
concrepitum
|
concrepitam
|
concrepitum
|
| Ablativ |
concrepito
|
concrepita
|
concrepito
|
| Vokativ |
concrepite
|
concrepita
|
concrepitum
|
Plural
| Nominativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
| Genitiv |
concrepitorum
|
concrepitarum
|
concrepitorum
|
| Dativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Akkusativ |
concrepitos
|
concrepitas
|
concrepita
|
| Ablativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Vokativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepiturus
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
| Genitiv |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepituri
|
| Dativ |
concrepituro
|
concrepiturae
|
concrepituro
|
| Akkusativ |
concrepiturum
|
concrepituram
|
concrepiturum
|
| Ablativ |
concrepituro
|
concrepitura
|
concrepituro
|
| Vokativ |
concrepiture
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
Plural
| Nominativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
| Genitiv |
concrepiturorum
|
concrepiturarum
|
concrepiturorum
|
| Dativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Akkusativ |
concrepituros
|
concrepituras
|
concrepitura
|
| Ablativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Vokativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concrepitum
|
concrepitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepo
|
ich dröhne |
| 2. Person Singular |
concrepas
|
du dröhnst |
| 3. Person Singular |
concrepat
|
er/sie/es dröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepamus
|
wir dröhnen |
| 2. Person Plural |
concrepatis
|
ihr dröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepant
|
sie dröhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepor
|
|
| 2. Person Singular |
concreparis concrepare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepem
|
ich dröhne |
| 2. Person Singular |
concrepes
|
du dröhnest |
| 3. Person Singular |
concrepet
|
er/sie/es dröhne |
| 1. Person Plural |
concrepemus
|
wir dröhnen |
| 2. Person Plural |
concrepetis
|
ihr dröhnet |
| 3. Person Plural |
concrepent
|
sie dröhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreper
|
|
| 2. Person Singular |
concreperis concrepere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepetur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepemur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepemini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabam
|
ich dröhnte |
| 2. Person Singular |
concrepabas
|
du dröhntest |
| 3. Person Singular |
concrepabat
|
er/sie/es dröhnte |
| 1. Person Plural |
concrepabamus
|
wir dröhnten |
| 2. Person Plural |
concrepabatis
|
ihr dröhntet |
| 3. Person Plural |
concrepabant
|
sie dröhnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabar
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabaris concrepabare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparem
|
ich dröhnte |
| 2. Person Singular |
concrepares
|
du dröhntest |
| 3. Person Singular |
concreparet
|
er/sie/es dröhnte |
| 1. Person Plural |
concreparemus
|
wir dröhnten |
| 2. Person Plural |
concreparetis
|
ihr dröhntet |
| 3. Person Plural |
concreparent
|
sie dröhnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparer
|
|
| 2. Person Singular |
concrepareris concreparere
|
|
| 3. Person Singular |
concreparetur
|
|
| 1. Person Plural |
concreparemur
|
|
| 2. Person Plural |
concreparemini
|
|
| 3. Person Plural |
concreparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabo
|
ich werde dröhnen |
| 2. Person Singular |
concrepabis
|
du wirst dröhnen |
| 3. Person Singular |
concrepabit
|
er/sie/es wird dröhnen |
| 1. Person Plural |
concrepabimus
|
wir werden dröhnen |
| 2. Person Plural |
concrepabitis
|
ihr werdet dröhnen |
| 3. Person Plural |
concrepabunt
|
sie werden dröhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabor
|
|
| 2. Person Singular |
concrepaberis concrepabere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepui
|
ich habe gedröhnt |
| 2. Person Singular |
concrepuisti
|
du hast gedröhnt |
| 3. Person Singular |
concrepuit
|
er/sie/es hat gedröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepuimus
|
wir haben gedröhnt |
| 2. Person Plural |
concrepuistis
|
ihr habt gedröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepuerunt concrepuere
|
sie haben gedröhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus es
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus est
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuerim
|
ich habe gedröhnt |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du habest gedröhnt |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es habe gedröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir haben gedröhnt |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr habet gedröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie haben gedröhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepueram
|
ich hatte gedröhnt |
| 2. Person Singular |
concrepueras
|
du hattest gedröhnt |
| 3. Person Singular |
concrepuerat
|
er/sie/es hatte gedröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepueramus
|
wir hatten gedröhnt |
| 2. Person Plural |
concrepueratis
|
ihr hattet gedröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepuerant
|
sie hatten gedröhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuissem
|
ich hätte gedröhnt |
| 2. Person Singular |
concrepuisses
|
du hättest gedröhnt |
| 3. Person Singular |
concrepuisset
|
er/sie/es hätte gedröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepuissemus
|
wir hätten gedröhnt |
| 2. Person Plural |
concrepuissetis
|
ihr hättet gedröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepuissent
|
sie hätten gedröhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuero
|
ich werde gedröhnt haben |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du wirst gedröhnt haben |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es wird gedröhnt haben |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir werden gedröhnt haben |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr werdet gedröhnt haben |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie werden gedröhnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepare
|
dröhnen |
| Vorzeitigkeit |
concrepuisse
|
gedröhnt haben |
| Nachzeitigkeit |
concrepiturum esse
|
dröhnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepari concreparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concrepitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concrepitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrepa
|
dröhne; dröhn! |
| 2. Person Plural |
concrepate
|
dröhnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concrepato
|
| 3. Person Singular |
concrepato
|
| 2. Person Plural |
concrepatote
|
| 3. Person Plural |
concrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concrepare
|
das Dröhnen |
| Genitiv |
concrepandi
|
des Dröhnens |
| Dativ |
concrepando
|
dem Dröhnen |
| Akkusativ |
concrepandum
|
das Dröhnen |
| Ablativ |
concrepando
|
durch das Dröhnen |
| Vokativ |
concrepande
|
Dröhnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepandus
|
concrepanda
|
concrepandum
|
| Genitiv |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepandi
|
| Dativ |
concrepando
|
concrepandae
|
concrepando
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
concrepandam
|
concrepandum
|
| Ablativ |
concrepando
|
concrepanda
|
concrepando
|
| Vokativ |
concrepande
|
concrepanda
|
concrepandum
|
Plural
| Nominativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
| Genitiv |
concrepandorum
|
concrepandarum
|
concrepandorum
|
| Dativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Akkusativ |
concrepandos
|
concrepandas
|
concrepanda
|
| Ablativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Vokativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
| Genitiv |
concrepantis
|
concrepantis
|
concrepantis
|
| Dativ |
concrepanti
|
concrepanti
|
concrepanti
|
| Akkusativ |
concrepantem
|
concrepantem
|
concrepans
|
| Ablativ |
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
| Vokativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
Plural
| Nominativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Genitiv |
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
| Dativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Akkusativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Ablativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Vokativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepitus
|
concrepita
|
concrepitum
|
| Genitiv |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepiti
|
| Dativ |
concrepito
|
concrepitae
|
concrepito
|
| Akkusativ |
concrepitum
|
concrepitam
|
concrepitum
|
| Ablativ |
concrepito
|
concrepita
|
concrepito
|
| Vokativ |
concrepite
|
concrepita
|
concrepitum
|
Plural
| Nominativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
| Genitiv |
concrepitorum
|
concrepitarum
|
concrepitorum
|
| Dativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Akkusativ |
concrepitos
|
concrepitas
|
concrepita
|
| Ablativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Vokativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepiturus
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
| Genitiv |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepituri
|
| Dativ |
concrepituro
|
concrepiturae
|
concrepituro
|
| Akkusativ |
concrepiturum
|
concrepituram
|
concrepiturum
|
| Ablativ |
concrepituro
|
concrepitura
|
concrepituro
|
| Vokativ |
concrepiture
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
Plural
| Nominativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
| Genitiv |
concrepiturorum
|
concrepiturarum
|
concrepiturorum
|
| Dativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Akkusativ |
concrepituros
|
concrepituras
|
concrepitura
|
| Ablativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Vokativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concrepitum
|
concrepitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepo
|
ich erdröhne |
| 2. Person Singular |
concrepas
|
du erdröhnst |
| 3. Person Singular |
concrepat
|
er/sie/es erdröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepamus
|
wir erdröhnen |
| 2. Person Plural |
concrepatis
|
ihr erdröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepant
|
sie erdröhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepor
|
ich werde erdröhnt |
| 2. Person Singular |
concreparis concrepare
|
du wirst erdröhnt |
| 3. Person Singular |
concrepatur
|
er/sie/es wird erdröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepamur
|
wir werden erdröhnt |
| 2. Person Plural |
concrepamini
|
ihr werdet erdröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepantur
|
sie werden erdröhnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepem
|
ich erdröhne |
| 2. Person Singular |
concrepes
|
du erdröhnest |
| 3. Person Singular |
concrepet
|
er/sie/es erdröhne |
| 1. Person Plural |
concrepemus
|
wir erdröhnen |
| 2. Person Plural |
concrepetis
|
ihr erdröhnet |
| 3. Person Plural |
concrepent
|
sie erdröhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreper
|
ich werde erdröhnt |
| 2. Person Singular |
concreperis concrepere
|
du werdest erdröhnt |
| 3. Person Singular |
concrepetur
|
er/sie/es werde erdröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepemur
|
wir werden erdröhnt |
| 2. Person Plural |
concrepemini
|
ihr werdet erdröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepentur
|
sie werden erdröhnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabam
|
ich erdröhnte |
| 2. Person Singular |
concrepabas
|
du erdröhntest |
| 3. Person Singular |
concrepabat
|
er/sie/es erdröhnte |
| 1. Person Plural |
concrepabamus
|
wir erdröhnten |
| 2. Person Plural |
concrepabatis
|
ihr erdröhntet |
| 3. Person Plural |
concrepabant
|
sie erdröhnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabar
|
ich wurde erdröhnt |
| 2. Person Singular |
concrepabaris concrepabare
|
du wurdest erdröhnt |
| 3. Person Singular |
concrepabatur
|
er/sie/es wurde erdröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepabamur
|
wir wurden erdröhnt |
| 2. Person Plural |
concrepabamini
|
ihr wurdet erdröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepabantur
|
sie wurden erdröhnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparem
|
ich erdröhnte |
| 2. Person Singular |
concrepares
|
du erdröhntest |
| 3. Person Singular |
concreparet
|
er/sie/es erdröhnte |
| 1. Person Plural |
concreparemus
|
wir erdröhnten |
| 2. Person Plural |
concreparetis
|
ihr erdröhntet |
| 3. Person Plural |
concreparent
|
sie erdröhnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparer
|
ich würde erdröhnt |
| 2. Person Singular |
concrepareris concreparere
|
du würdest erdröhnt |
| 3. Person Singular |
concreparetur
|
er/sie/es würde erdröhnt |
| 1. Person Plural |
concreparemur
|
wir würden erdröhnt |
| 2. Person Plural |
concreparemini
|
ihr würdet erdröhnt |
| 3. Person Plural |
concreparentur
|
sie würden erdröhnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabo
|
ich werde erdröhnen |
| 2. Person Singular |
concrepabis
|
du wirst erdröhnen |
| 3. Person Singular |
concrepabit
|
er/sie/es wird erdröhnen |
| 1. Person Plural |
concrepabimus
|
wir werden erdröhnen |
| 2. Person Plural |
concrepabitis
|
ihr werdet erdröhnen |
| 3. Person Plural |
concrepabunt
|
sie werden erdröhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabor
|
ich werde erdröhnt werden |
| 2. Person Singular |
concrepaberis concrepabere
|
du wirst erdröhnt werden |
| 3. Person Singular |
concrepabitur
|
er/sie/es wird erdröhnt werden |
| 1. Person Plural |
concrepabimur
|
wir werden erdröhnt werden |
| 2. Person Plural |
concrepabimini
|
ihr werdet erdröhnt werden |
| 3. Person Plural |
concrepabuntur
|
sie werden erdröhnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepui
|
ich habe erdröhnt |
| 2. Person Singular |
concrepuisti
|
du hast erdröhnt |
| 3. Person Singular |
concrepuit
|
er/sie/es hat erdröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepuimus
|
wir haben erdröhnt |
| 2. Person Plural |
concrepuistis
|
ihr habt erdröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepuerunt concrepuere
|
sie haben erdröhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sum
|
ich bin erdröhnt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus es
|
du bist erdröhnt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus est
|
er/sie/es ist erdröhnt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti sumus
|
wir sind erdröhnt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti estis
|
ihr seid erdröhnt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti sunt
|
sie sind erdröhnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuerim
|
ich habe erdröhnt |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du habest erdröhnt |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es habe erdröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir haben erdröhnt |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr habet erdröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie haben erdröhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sim
|
ich sei erdröhnt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus sis
|
du seiest erdröhnt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus sit
|
er/sie/es sei erdröhnt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti simus
|
wir seien erdröhnt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti sitis
|
ihr seiet erdröhnt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti sint
|
sie seien erdröhnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepueram
|
ich hatte erdröhnt |
| 2. Person Singular |
concrepueras
|
du hattest erdröhnt |
| 3. Person Singular |
concrepuerat
|
er/sie/es hatte erdröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepueramus
|
wir hatten erdröhnt |
| 2. Person Plural |
concrepueratis
|
ihr hattet erdröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepuerant
|
sie hatten erdröhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus eram
|
ich war erdröhnt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus eras
|
du warst erdröhnt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus erat
|
er/sie/es war erdröhnt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti eramus
|
wir waren erdröhnt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti eratis
|
ihr wart erdröhnt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti erant
|
sie waren erdröhnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuissem
|
ich hätte erdröhnt |
| 2. Person Singular |
concrepuisses
|
du hättest erdröhnt |
| 3. Person Singular |
concrepuisset
|
er/sie/es hätte erdröhnt |
| 1. Person Plural |
concrepuissemus
|
wir hätten erdröhnt |
| 2. Person Plural |
concrepuissetis
|
ihr hättet erdröhnt |
| 3. Person Plural |
concrepuissent
|
sie hätten erdröhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus essem
|
ich wäre erdröhnt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus esses
|
du wärest erdröhnt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus esset
|
er/sie/es wäre erdröhnt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti essemus
|
wir wären erdröhnt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti essetis
|
ihr wäret erdröhnt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti essent
|
sie wären erdröhnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuero
|
ich werde erdröhnt haben |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du wirst erdröhnt haben |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es wird erdröhnt haben |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir werden erdröhnt haben |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr werdet erdröhnt haben |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie werden erdröhnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus ero
|
ich werde erdröhnt worden sein |
| 2. Person Singular |
concrepitus eris
|
du wirst erdröhnt worden sein |
| 3. Person Singular |
concrepitus erit
|
er/sie/es wird erdröhnt worden sein |
| 1. Person Plural |
concrepiti erimus
|
wir werden erdröhnt worden sein |
| 2. Person Plural |
concrepiti eritis
|
ihr werdet erdröhnt worden sein |
| 3. Person Plural |
concrepiti erunt
|
sie werden erdröhnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepare
|
erdröhnen |
| Vorzeitigkeit |
concrepuisse
|
erdröhnt haben |
| Nachzeitigkeit |
concrepiturum esse
|
erdröhnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepari concreparier
|
erdröhnt werden |
| Vorzeitigkeit |
concrepitum esse
|
erdröhnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
concrepitum iri
|
künftig erdröhnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrepa
|
erdröhne; erdröhn! |
| 2. Person Plural |
concrepate
|
erdröhnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concrepato
|
| 3. Person Singular |
concrepato
|
| 2. Person Plural |
concrepatote
|
| 3. Person Plural |
concrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concrepare
|
das Erdröhnen |
| Genitiv |
concrepandi
|
des Erdröhnens |
| Dativ |
concrepando
|
dem Erdröhnen |
| Akkusativ |
concrepandum
|
das Erdröhnen |
| Ablativ |
concrepando
|
durch das Erdröhnen |
| Vokativ |
concrepande
|
Erdröhnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepandus
|
concrepanda
|
concrepandum
|
| Genitiv |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepandi
|
| Dativ |
concrepando
|
concrepandae
|
concrepando
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
concrepandam
|
concrepandum
|
| Ablativ |
concrepando
|
concrepanda
|
concrepando
|
| Vokativ |
concrepande
|
concrepanda
|
concrepandum
|
Plural
| Nominativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
| Genitiv |
concrepandorum
|
concrepandarum
|
concrepandorum
|
| Dativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Akkusativ |
concrepandos
|
concrepandas
|
concrepanda
|
| Ablativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Vokativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
| Genitiv |
concrepantis
|
concrepantis
|
concrepantis
|
| Dativ |
concrepanti
|
concrepanti
|
concrepanti
|
| Akkusativ |
concrepantem
|
concrepantem
|
concrepans
|
| Ablativ |
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
| Vokativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
Plural
| Nominativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Genitiv |
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
| Dativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Akkusativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Ablativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Vokativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepitus
|
concrepita
|
concrepitum
|
| Genitiv |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepiti
|
| Dativ |
concrepito
|
concrepitae
|
concrepito
|
| Akkusativ |
concrepitum
|
concrepitam
|
concrepitum
|
| Ablativ |
concrepito
|
concrepita
|
concrepito
|
| Vokativ |
concrepite
|
concrepita
|
concrepitum
|
Plural
| Nominativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
| Genitiv |
concrepitorum
|
concrepitarum
|
concrepitorum
|
| Dativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Akkusativ |
concrepitos
|
concrepitas
|
concrepita
|
| Ablativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Vokativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepiturus
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
| Genitiv |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepituri
|
| Dativ |
concrepituro
|
concrepiturae
|
concrepituro
|
| Akkusativ |
concrepiturum
|
concrepituram
|
concrepiturum
|
| Ablativ |
concrepituro
|
concrepitura
|
concrepituro
|
| Vokativ |
concrepiture
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
Plural
| Nominativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
| Genitiv |
concrepiturorum
|
concrepiturarum
|
concrepiturorum
|
| Dativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Akkusativ |
concrepituros
|
concrepituras
|
concrepitura
|
| Ablativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Vokativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concrepitum
|
concrepitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepo
|
ich erknarre |
| 2. Person Singular |
concrepas
|
du erknarrst |
| 3. Person Singular |
concrepat
|
er/sie/es erknarrt |
| 1. Person Plural |
concrepamus
|
wir erknarren |
| 2. Person Plural |
concrepatis
|
ihr erknarrt |
| 3. Person Plural |
concrepant
|
sie erknarren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepor
|
|
| 2. Person Singular |
concreparis concrepare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepem
|
ich erknarre |
| 2. Person Singular |
concrepes
|
du erknarrest |
| 3. Person Singular |
concrepet
|
er/sie/es erknarre |
| 1. Person Plural |
concrepemus
|
wir erknarren |
| 2. Person Plural |
concrepetis
|
ihr erknarret |
| 3. Person Plural |
concrepent
|
sie erknarren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreper
|
|
| 2. Person Singular |
concreperis concrepere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepetur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepemur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepemini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabam
|
ich erknarrte |
| 2. Person Singular |
concrepabas
|
du erknarrtest |
| 3. Person Singular |
concrepabat
|
er/sie/es erknarrte |
| 1. Person Plural |
concrepabamus
|
wir erknarrten |
| 2. Person Plural |
concrepabatis
|
ihr erknarrtet |
| 3. Person Plural |
concrepabant
|
sie erknarrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabar
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabaris concrepabare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparem
|
ich erknarrte |
| 2. Person Singular |
concrepares
|
du erknarrtest |
| 3. Person Singular |
concreparet
|
er/sie/es erknarrte |
| 1. Person Plural |
concreparemus
|
wir erknarrten |
| 2. Person Plural |
concreparetis
|
ihr erknarrtet |
| 3. Person Plural |
concreparent
|
sie erknarrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparer
|
|
| 2. Person Singular |
concrepareris concreparere
|
|
| 3. Person Singular |
concreparetur
|
|
| 1. Person Plural |
concreparemur
|
|
| 2. Person Plural |
concreparemini
|
|
| 3. Person Plural |
concreparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabo
|
ich werde erknarren |
| 2. Person Singular |
concrepabis
|
du wirst erknarren |
| 3. Person Singular |
concrepabit
|
er/sie/es wird erknarren |
| 1. Person Plural |
concrepabimus
|
wir werden erknarren |
| 2. Person Plural |
concrepabitis
|
ihr werdet erknarren |
| 3. Person Plural |
concrepabunt
|
sie werden erknarren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabor
|
|
| 2. Person Singular |
concrepaberis concrepabere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepui
|
ich habe erknarrt |
| 2. Person Singular |
concrepuisti
|
du hast erknarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuit
|
er/sie/es hat erknarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuimus
|
wir haben erknarrt |
| 2. Person Plural |
concrepuistis
|
ihr habt erknarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerunt concrepuere
|
sie haben erknarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus es
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus est
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuerim
|
ich habe erknarrt |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du habest erknarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es habe erknarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir haben erknarrt |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr habet erknarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie haben erknarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepueram
|
ich hatte erknarrt |
| 2. Person Singular |
concrepueras
|
du hattest erknarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuerat
|
er/sie/es hatte erknarrt |
| 1. Person Plural |
concrepueramus
|
wir hatten erknarrt |
| 2. Person Plural |
concrepueratis
|
ihr hattet erknarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerant
|
sie hatten erknarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuissem
|
ich hätte erknarrt |
| 2. Person Singular |
concrepuisses
|
du hättest erknarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuisset
|
er/sie/es hätte erknarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuissemus
|
wir hätten erknarrt |
| 2. Person Plural |
concrepuissetis
|
ihr hättet erknarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuissent
|
sie hätten erknarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuero
|
ich werde erknarrt haben |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du wirst erknarrt haben |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es wird erknarrt haben |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir werden erknarrt haben |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr werdet erknarrt haben |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie werden erknarrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepare
|
erknarren |
| Vorzeitigkeit |
concrepuisse
|
erknarrt haben |
| Nachzeitigkeit |
concrepiturum esse
|
erknarren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepari concreparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concrepitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concrepitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrepa
|
erknarre; erknarr! |
| 2. Person Plural |
concrepate
|
erknarrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concrepato
|
| 3. Person Singular |
concrepato
|
| 2. Person Plural |
concrepatote
|
| 3. Person Plural |
concrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concrepare
|
das Erknarren |
| Genitiv |
concrepandi
|
des Erknarrens |
| Dativ |
concrepando
|
dem Erknarren |
| Akkusativ |
concrepandum
|
das Erknarren |
| Ablativ |
concrepando
|
durch das Erknarren |
| Vokativ |
concrepande
|
Erknarren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepandus
|
concrepanda
|
concrepandum
|
| Genitiv |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepandi
|
| Dativ |
concrepando
|
concrepandae
|
concrepando
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
concrepandam
|
concrepandum
|
| Ablativ |
concrepando
|
concrepanda
|
concrepando
|
| Vokativ |
concrepande
|
concrepanda
|
concrepandum
|
Plural
| Nominativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
| Genitiv |
concrepandorum
|
concrepandarum
|
concrepandorum
|
| Dativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Akkusativ |
concrepandos
|
concrepandas
|
concrepanda
|
| Ablativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Vokativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
| Genitiv |
concrepantis
|
concrepantis
|
concrepantis
|
| Dativ |
concrepanti
|
concrepanti
|
concrepanti
|
| Akkusativ |
concrepantem
|
concrepantem
|
concrepans
|
| Ablativ |
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
| Vokativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
Plural
| Nominativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Genitiv |
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
| Dativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Akkusativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Ablativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Vokativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepitus
|
concrepita
|
concrepitum
|
| Genitiv |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepiti
|
| Dativ |
concrepito
|
concrepitae
|
concrepito
|
| Akkusativ |
concrepitum
|
concrepitam
|
concrepitum
|
| Ablativ |
concrepito
|
concrepita
|
concrepito
|
| Vokativ |
concrepite
|
concrepita
|
concrepitum
|
Plural
| Nominativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
| Genitiv |
concrepitorum
|
concrepitarum
|
concrepitorum
|
| Dativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Akkusativ |
concrepitos
|
concrepitas
|
concrepita
|
| Ablativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Vokativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepiturus
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
| Genitiv |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepituri
|
| Dativ |
concrepituro
|
concrepiturae
|
concrepituro
|
| Akkusativ |
concrepiturum
|
concrepituram
|
concrepiturum
|
| Ablativ |
concrepituro
|
concrepitura
|
concrepituro
|
| Vokativ |
concrepiture
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
Plural
| Nominativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
| Genitiv |
concrepiturorum
|
concrepiturarum
|
concrepiturorum
|
| Dativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Akkusativ |
concrepituros
|
concrepituras
|
concrepitura
|
| Ablativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Vokativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concrepitum
|
concrepitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepo
|
|
| 2. Person Singular |
concrepas
|
|
| 3. Person Singular |
concrepat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepamus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepatis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepor
|
|
| 2. Person Singular |
concreparis concrepare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepes
|
|
| 3. Person Singular |
concrepet
|
|
| 1. Person Plural |
concrepemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreper
|
|
| 2. Person Singular |
concreperis concrepere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepetur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepemur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepemini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabam
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabas
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabar
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabaris concrepabare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepares
|
|
| 3. Person Singular |
concreparet
|
|
| 1. Person Plural |
concreparemus
|
|
| 2. Person Plural |
concreparetis
|
|
| 3. Person Plural |
concreparent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparer
|
|
| 2. Person Singular |
concrepareris concreparere
|
|
| 3. Person Singular |
concreparetur
|
|
| 1. Person Plural |
concreparemur
|
|
| 2. Person Plural |
concreparemini
|
|
| 3. Person Plural |
concreparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabo
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabis
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabor
|
|
| 2. Person Singular |
concrepaberis concrepabere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepui
|
|
| 2. Person Singular |
concrepuisti
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepuistis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerunt concrepuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus es
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus est
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuerim
|
|
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepueram
|
|
| 2. Person Singular |
concrepueras
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuerat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepueramus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepueratis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuissem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepuisses
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuisset
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuero
|
|
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concrepuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concrepiturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepari concreparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concrepitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concrepitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrepa
|
! |
| 2. Person Plural |
concrepate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concrepato
|
| 3. Person Singular |
concrepato
|
| 2. Person Plural |
concrepatote
|
| 3. Person Plural |
concrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concrepare
|
|
| Genitiv |
concrepandi
|
|
| Dativ |
concrepando
|
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
|
| Ablativ |
concrepando
|
|
| Vokativ |
concrepande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepandus
|
concrepanda
|
concrepandum
|
| Genitiv |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepandi
|
| Dativ |
concrepando
|
concrepandae
|
concrepando
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
concrepandam
|
concrepandum
|
| Ablativ |
concrepando
|
concrepanda
|
concrepando
|
| Vokativ |
concrepande
|
concrepanda
|
concrepandum
|
Plural
| Nominativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
| Genitiv |
concrepandorum
|
concrepandarum
|
concrepandorum
|
| Dativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Akkusativ |
concrepandos
|
concrepandas
|
concrepanda
|
| Ablativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Vokativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
| Genitiv |
concrepantis
|
concrepantis
|
concrepantis
|
| Dativ |
concrepanti
|
concrepanti
|
concrepanti
|
| Akkusativ |
concrepantem
|
concrepantem
|
concrepans
|
| Ablativ |
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
| Vokativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
Plural
| Nominativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Genitiv |
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
| Dativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Akkusativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Ablativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Vokativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepitus
|
concrepita
|
concrepitum
|
| Genitiv |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepiti
|
| Dativ |
concrepito
|
concrepitae
|
concrepito
|
| Akkusativ |
concrepitum
|
concrepitam
|
concrepitum
|
| Ablativ |
concrepito
|
concrepita
|
concrepito
|
| Vokativ |
concrepite
|
concrepita
|
concrepitum
|
Plural
| Nominativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
| Genitiv |
concrepitorum
|
concrepitarum
|
concrepitorum
|
| Dativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Akkusativ |
concrepitos
|
concrepitas
|
concrepita
|
| Ablativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Vokativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepiturus
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
| Genitiv |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepituri
|
| Dativ |
concrepituro
|
concrepiturae
|
concrepituro
|
| Akkusativ |
concrepiturum
|
concrepituram
|
concrepiturum
|
| Ablativ |
concrepituro
|
concrepitura
|
concrepituro
|
| Vokativ |
concrepiture
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
Plural
| Nominativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
| Genitiv |
concrepiturorum
|
concrepiturarum
|
concrepiturorum
|
| Dativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Akkusativ |
concrepituros
|
concrepituras
|
concrepitura
|
| Ablativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Vokativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concrepitum
|
concrepitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepo
|
ich knarre |
| 2. Person Singular |
concrepas
|
du knarrst |
| 3. Person Singular |
concrepat
|
er/sie/es knarrt |
| 1. Person Plural |
concrepamus
|
wir knarren |
| 2. Person Plural |
concrepatis
|
ihr knarrt |
| 3. Person Plural |
concrepant
|
sie knarren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepor
|
|
| 2. Person Singular |
concreparis concrepare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepem
|
ich knarre |
| 2. Person Singular |
concrepes
|
du knarrest |
| 3. Person Singular |
concrepet
|
er/sie/es knarre |
| 1. Person Plural |
concrepemus
|
wir knarren |
| 2. Person Plural |
concrepetis
|
ihr knarret |
| 3. Person Plural |
concrepent
|
sie knarren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreper
|
|
| 2. Person Singular |
concreperis concrepere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepetur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepemur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepemini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabam
|
ich knarrte |
| 2. Person Singular |
concrepabas
|
du knarrtest |
| 3. Person Singular |
concrepabat
|
er/sie/es knarrte |
| 1. Person Plural |
concrepabamus
|
wir knarrten |
| 2. Person Plural |
concrepabatis
|
ihr knarrtet |
| 3. Person Plural |
concrepabant
|
sie knarrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabar
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabaris concrepabare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparem
|
ich knarrte |
| 2. Person Singular |
concrepares
|
du knarrtest |
| 3. Person Singular |
concreparet
|
er/sie/es knarrte |
| 1. Person Plural |
concreparemus
|
wir knarrten |
| 2. Person Plural |
concreparetis
|
ihr knarrtet |
| 3. Person Plural |
concreparent
|
sie knarrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparer
|
|
| 2. Person Singular |
concrepareris concreparere
|
|
| 3. Person Singular |
concreparetur
|
|
| 1. Person Plural |
concreparemur
|
|
| 2. Person Plural |
concreparemini
|
|
| 3. Person Plural |
concreparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabo
|
ich werde knarren |
| 2. Person Singular |
concrepabis
|
du wirst knarren |
| 3. Person Singular |
concrepabit
|
er/sie/es wird knarren |
| 1. Person Plural |
concrepabimus
|
wir werden knarren |
| 2. Person Plural |
concrepabitis
|
ihr werdet knarren |
| 3. Person Plural |
concrepabunt
|
sie werden knarren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabor
|
|
| 2. Person Singular |
concrepaberis concrepabere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepui
|
ich habe geknarrt |
| 2. Person Singular |
concrepuisti
|
du hast geknarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuit
|
er/sie/es hat geknarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuimus
|
wir haben geknarrt |
| 2. Person Plural |
concrepuistis
|
ihr habt geknarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerunt concrepuere
|
sie haben geknarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus es
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus est
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuerim
|
ich habe geknarrt |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du habest geknarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es habe geknarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir haben geknarrt |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr habet geknarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie haben geknarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepueram
|
ich hatte geknarrt |
| 2. Person Singular |
concrepueras
|
du hattest geknarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuerat
|
er/sie/es hatte geknarrt |
| 1. Person Plural |
concrepueramus
|
wir hatten geknarrt |
| 2. Person Plural |
concrepueratis
|
ihr hattet geknarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerant
|
sie hatten geknarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuissem
|
ich hätte geknarrt |
| 2. Person Singular |
concrepuisses
|
du hättest geknarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuisset
|
er/sie/es hätte geknarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuissemus
|
wir hätten geknarrt |
| 2. Person Plural |
concrepuissetis
|
ihr hättet geknarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuissent
|
sie hätten geknarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuero
|
ich werde geknarrt haben |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du wirst geknarrt haben |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es wird geknarrt haben |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir werden geknarrt haben |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr werdet geknarrt haben |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie werden geknarrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepare
|
knarren |
| Vorzeitigkeit |
concrepuisse
|
geknarrt haben |
| Nachzeitigkeit |
concrepiturum esse
|
knarren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepari concreparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concrepitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concrepitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrepa
|
knarre; knarr! |
| 2. Person Plural |
concrepate
|
knarrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concrepato
|
| 3. Person Singular |
concrepato
|
| 2. Person Plural |
concrepatote
|
| 3. Person Plural |
concrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concrepare
|
das Knarren |
| Genitiv |
concrepandi
|
des Knarrens |
| Dativ |
concrepando
|
dem Knarren |
| Akkusativ |
concrepandum
|
das Knarren |
| Ablativ |
concrepando
|
durch das Knarren |
| Vokativ |
concrepande
|
Knarren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepandus
|
concrepanda
|
concrepandum
|
| Genitiv |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepandi
|
| Dativ |
concrepando
|
concrepandae
|
concrepando
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
concrepandam
|
concrepandum
|
| Ablativ |
concrepando
|
concrepanda
|
concrepando
|
| Vokativ |
concrepande
|
concrepanda
|
concrepandum
|
Plural
| Nominativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
| Genitiv |
concrepandorum
|
concrepandarum
|
concrepandorum
|
| Dativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Akkusativ |
concrepandos
|
concrepandas
|
concrepanda
|
| Ablativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Vokativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
| Genitiv |
concrepantis
|
concrepantis
|
concrepantis
|
| Dativ |
concrepanti
|
concrepanti
|
concrepanti
|
| Akkusativ |
concrepantem
|
concrepantem
|
concrepans
|
| Ablativ |
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
| Vokativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
Plural
| Nominativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Genitiv |
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
| Dativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Akkusativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Ablativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Vokativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepitus
|
concrepita
|
concrepitum
|
| Genitiv |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepiti
|
| Dativ |
concrepito
|
concrepitae
|
concrepito
|
| Akkusativ |
concrepitum
|
concrepitam
|
concrepitum
|
| Ablativ |
concrepito
|
concrepita
|
concrepito
|
| Vokativ |
concrepite
|
concrepita
|
concrepitum
|
Plural
| Nominativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
| Genitiv |
concrepitorum
|
concrepitarum
|
concrepitorum
|
| Dativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Akkusativ |
concrepitos
|
concrepitas
|
concrepita
|
| Ablativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Vokativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepiturus
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
| Genitiv |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepituri
|
| Dativ |
concrepituro
|
concrepiturae
|
concrepituro
|
| Akkusativ |
concrepiturum
|
concrepituram
|
concrepiturum
|
| Ablativ |
concrepituro
|
concrepitura
|
concrepituro
|
| Vokativ |
concrepiture
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
Plural
| Nominativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
| Genitiv |
concrepiturorum
|
concrepiturarum
|
concrepiturorum
|
| Dativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Akkusativ |
concrepituros
|
concrepituras
|
concrepitura
|
| Ablativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Vokativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concrepitum
|
concrepitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepo
|
|
| 2. Person Singular |
concrepas
|
|
| 3. Person Singular |
concrepat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepamus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepatis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepor
|
|
| 2. Person Singular |
concreparis concrepare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepes
|
|
| 3. Person Singular |
concrepet
|
|
| 1. Person Plural |
concrepemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreper
|
|
| 2. Person Singular |
concreperis concrepere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepetur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepemur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepemini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabam
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabas
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabar
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabaris concrepabare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepares
|
|
| 3. Person Singular |
concreparet
|
|
| 1. Person Plural |
concreparemus
|
|
| 2. Person Plural |
concreparetis
|
|
| 3. Person Plural |
concreparent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparer
|
|
| 2. Person Singular |
concrepareris concreparere
|
|
| 3. Person Singular |
concreparetur
|
|
| 1. Person Plural |
concreparemur
|
|
| 2. Person Plural |
concreparemini
|
|
| 3. Person Plural |
concreparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabo
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabis
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabor
|
|
| 2. Person Singular |
concrepaberis concrepabere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepui
|
|
| 2. Person Singular |
concrepuisti
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepuistis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerunt concrepuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus es
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus est
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuerim
|
|
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepueram
|
|
| 2. Person Singular |
concrepueras
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuerat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepueramus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepueratis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuissem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepuisses
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuisset
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuero
|
|
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concrepuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concrepiturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepari concreparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concrepitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concrepitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrepa
|
! |
| 2. Person Plural |
concrepate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concrepato
|
| 3. Person Singular |
concrepato
|
| 2. Person Plural |
concrepatote
|
| 3. Person Plural |
concrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concrepare
|
|
| Genitiv |
concrepandi
|
|
| Dativ |
concrepando
|
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
|
| Ablativ |
concrepando
|
|
| Vokativ |
concrepande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepandus
|
concrepanda
|
concrepandum
|
| Genitiv |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepandi
|
| Dativ |
concrepando
|
concrepandae
|
concrepando
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
concrepandam
|
concrepandum
|
| Ablativ |
concrepando
|
concrepanda
|
concrepando
|
| Vokativ |
concrepande
|
concrepanda
|
concrepandum
|
Plural
| Nominativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
| Genitiv |
concrepandorum
|
concrepandarum
|
concrepandorum
|
| Dativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Akkusativ |
concrepandos
|
concrepandas
|
concrepanda
|
| Ablativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Vokativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
| Genitiv |
concrepantis
|
concrepantis
|
concrepantis
|
| Dativ |
concrepanti
|
concrepanti
|
concrepanti
|
| Akkusativ |
concrepantem
|
concrepantem
|
concrepans
|
| Ablativ |
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
| Vokativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
Plural
| Nominativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Genitiv |
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
| Dativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Akkusativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Ablativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Vokativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepitus
|
concrepita
|
concrepitum
|
| Genitiv |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepiti
|
| Dativ |
concrepito
|
concrepitae
|
concrepito
|
| Akkusativ |
concrepitum
|
concrepitam
|
concrepitum
|
| Ablativ |
concrepito
|
concrepita
|
concrepito
|
| Vokativ |
concrepite
|
concrepita
|
concrepitum
|
Plural
| Nominativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
| Genitiv |
concrepitorum
|
concrepitarum
|
concrepitorum
|
| Dativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Akkusativ |
concrepitos
|
concrepitas
|
concrepita
|
| Ablativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Vokativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepiturus
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
| Genitiv |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepituri
|
| Dativ |
concrepituro
|
concrepiturae
|
concrepituro
|
| Akkusativ |
concrepiturum
|
concrepituram
|
concrepiturum
|
| Ablativ |
concrepituro
|
concrepitura
|
concrepituro
|
| Vokativ |
concrepiture
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
Plural
| Nominativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
| Genitiv |
concrepiturorum
|
concrepiturarum
|
concrepiturorum
|
| Dativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Akkusativ |
concrepituros
|
concrepituras
|
concrepitura
|
| Ablativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Vokativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concrepitum
|
concrepitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepo
|
ich rassle |
| 2. Person Singular |
concrepas
|
du rasselst |
| 3. Person Singular |
concrepat
|
er/sie/es rasselt |
| 1. Person Plural |
concrepamus
|
wir rasseln |
| 2. Person Plural |
concrepatis
|
ihr rasselt |
| 3. Person Plural |
concrepant
|
sie rasseln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepor
|
|
| 2. Person Singular |
concreparis concrepare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepem
|
ich rassle |
| 2. Person Singular |
concrepes
|
du rasselst |
| 3. Person Singular |
concrepet
|
er/sie/es rassle |
| 1. Person Plural |
concrepemus
|
wir rasseln |
| 2. Person Plural |
concrepetis
|
ihr rasselt |
| 3. Person Plural |
concrepent
|
sie rasseln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreper
|
|
| 2. Person Singular |
concreperis concrepere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepetur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepemur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepemini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabam
|
ich rasselte |
| 2. Person Singular |
concrepabas
|
du rasseltest |
| 3. Person Singular |
concrepabat
|
er/sie/es rasselte |
| 1. Person Plural |
concrepabamus
|
wir rasselten |
| 2. Person Plural |
concrepabatis
|
ihr rasseltet |
| 3. Person Plural |
concrepabant
|
sie rasselten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabar
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabaris concrepabare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparem
|
ich rasselte |
| 2. Person Singular |
concrepares
|
du rasseltest |
| 3. Person Singular |
concreparet
|
er/sie/es rasselte |
| 1. Person Plural |
concreparemus
|
wir rasselten |
| 2. Person Plural |
concreparetis
|
ihr rasseltet |
| 3. Person Plural |
concreparent
|
sie rasselten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparer
|
|
| 2. Person Singular |
concrepareris concreparere
|
|
| 3. Person Singular |
concreparetur
|
|
| 1. Person Plural |
concreparemur
|
|
| 2. Person Plural |
concreparemini
|
|
| 3. Person Plural |
concreparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabo
|
ich werde rasseln |
| 2. Person Singular |
concrepabis
|
du wirst rasseln |
| 3. Person Singular |
concrepabit
|
er/sie/es wird rasseln |
| 1. Person Plural |
concrepabimus
|
wir werden rasseln |
| 2. Person Plural |
concrepabitis
|
ihr werdet rasseln |
| 3. Person Plural |
concrepabunt
|
sie werden rasseln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabor
|
|
| 2. Person Singular |
concrepaberis concrepabere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepui
|
ich habe gerasselt |
| 2. Person Singular |
concrepuisti
|
du hast gerasselt |
| 3. Person Singular |
concrepuit
|
er/sie/es hat gerasselt |
| 1. Person Plural |
concrepuimus
|
wir haben gerasselt |
| 2. Person Plural |
concrepuistis
|
ihr habt gerasselt |
| 3. Person Plural |
concrepuerunt concrepuere
|
sie haben gerasselt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus es
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus est
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuerim
|
ich habe gerasselt |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du habest gerasselt |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es habe gerasselt |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir haben gerasselt |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr habet gerasselt |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie haben gerasselt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepueram
|
ich hatte gerasselt |
| 2. Person Singular |
concrepueras
|
du hattest gerasselt |
| 3. Person Singular |
concrepuerat
|
er/sie/es hatte gerasselt |
| 1. Person Plural |
concrepueramus
|
wir hatten gerasselt |
| 2. Person Plural |
concrepueratis
|
ihr hattet gerasselt |
| 3. Person Plural |
concrepuerant
|
sie hatten gerasselt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuissem
|
ich hätte gerasselt |
| 2. Person Singular |
concrepuisses
|
du hättest gerasselt |
| 3. Person Singular |
concrepuisset
|
er/sie/es hätte gerasselt |
| 1. Person Plural |
concrepuissemus
|
wir hätten gerasselt |
| 2. Person Plural |
concrepuissetis
|
ihr hättet gerasselt |
| 3. Person Plural |
concrepuissent
|
sie hätten gerasselt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuero
|
ich werde gerasselt haben |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du wirst gerasselt haben |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es wird gerasselt haben |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir werden gerasselt haben |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr werdet gerasselt haben |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie werden gerasselt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepare
|
rasseln |
| Vorzeitigkeit |
concrepuisse
|
gerasselt haben |
| Nachzeitigkeit |
concrepiturum esse
|
rasseln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepari concreparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concrepitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concrepitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrepa
|
rassle! |
| 2. Person Plural |
concrepate
|
rasselt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concrepato
|
| 3. Person Singular |
concrepato
|
| 2. Person Plural |
concrepatote
|
| 3. Person Plural |
concrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concrepare
|
das Rasseln |
| Genitiv |
concrepandi
|
des Rasselnes |
| Dativ |
concrepando
|
dem Rasseln |
| Akkusativ |
concrepandum
|
das Rasseln |
| Ablativ |
concrepando
|
durch das Rasseln |
| Vokativ |
concrepande
|
Rasseln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepandus
|
concrepanda
|
concrepandum
|
| Genitiv |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepandi
|
| Dativ |
concrepando
|
concrepandae
|
concrepando
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
concrepandam
|
concrepandum
|
| Ablativ |
concrepando
|
concrepanda
|
concrepando
|
| Vokativ |
concrepande
|
concrepanda
|
concrepandum
|
Plural
| Nominativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
| Genitiv |
concrepandorum
|
concrepandarum
|
concrepandorum
|
| Dativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Akkusativ |
concrepandos
|
concrepandas
|
concrepanda
|
| Ablativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Vokativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
| Genitiv |
concrepantis
|
concrepantis
|
concrepantis
|
| Dativ |
concrepanti
|
concrepanti
|
concrepanti
|
| Akkusativ |
concrepantem
|
concrepantem
|
concrepans
|
| Ablativ |
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
| Vokativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
Plural
| Nominativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Genitiv |
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
| Dativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Akkusativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Ablativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Vokativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepitus
|
concrepita
|
concrepitum
|
| Genitiv |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepiti
|
| Dativ |
concrepito
|
concrepitae
|
concrepito
|
| Akkusativ |
concrepitum
|
concrepitam
|
concrepitum
|
| Ablativ |
concrepito
|
concrepita
|
concrepito
|
| Vokativ |
concrepite
|
concrepita
|
concrepitum
|
Plural
| Nominativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
| Genitiv |
concrepitorum
|
concrepitarum
|
concrepitorum
|
| Dativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Akkusativ |
concrepitos
|
concrepitas
|
concrepita
|
| Ablativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Vokativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepiturus
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
| Genitiv |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepituri
|
| Dativ |
concrepituro
|
concrepiturae
|
concrepituro
|
| Akkusativ |
concrepiturum
|
concrepituram
|
concrepiturum
|
| Ablativ |
concrepituro
|
concrepitura
|
concrepituro
|
| Vokativ |
concrepiture
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
Plural
| Nominativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
| Genitiv |
concrepiturorum
|
concrepiturarum
|
concrepiturorum
|
| Dativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Akkusativ |
concrepituros
|
concrepituras
|
concrepitura
|
| Ablativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Vokativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concrepitum
|
concrepitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepo
|
ich schnarre |
| 2. Person Singular |
concrepas
|
du schnarrst |
| 3. Person Singular |
concrepat
|
er/sie/es schnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepamus
|
wir schnarren |
| 2. Person Plural |
concrepatis
|
ihr schnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepant
|
sie schnarren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepor
|
ich werde geschnarrt |
| 2. Person Singular |
concreparis concrepare
|
du wirst geschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepatur
|
er/sie/es wird geschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepamur
|
wir werden geschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepamini
|
ihr werdet geschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepantur
|
sie werden geschnarrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepem
|
ich schnarre |
| 2. Person Singular |
concrepes
|
du schnarrest |
| 3. Person Singular |
concrepet
|
er/sie/es schnarre |
| 1. Person Plural |
concrepemus
|
wir schnarren |
| 2. Person Plural |
concrepetis
|
ihr schnarret |
| 3. Person Plural |
concrepent
|
sie schnarren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreper
|
ich werde geschnarrt |
| 2. Person Singular |
concreperis concrepere
|
du werdest geschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepetur
|
er/sie/es werde geschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepemur
|
wir werden geschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepemini
|
ihr werdet geschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepentur
|
sie werden geschnarrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabam
|
ich schnarrte |
| 2. Person Singular |
concrepabas
|
du schnarrtest |
| 3. Person Singular |
concrepabat
|
er/sie/es schnarrte |
| 1. Person Plural |
concrepabamus
|
wir schnarrten |
| 2. Person Plural |
concrepabatis
|
ihr schnarrtet |
| 3. Person Plural |
concrepabant
|
sie schnarrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabar
|
ich wurde geschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepabaris concrepabare
|
du wurdest geschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepabatur
|
er/sie/es wurde geschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepabamur
|
wir wurden geschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepabamini
|
ihr wurdet geschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepabantur
|
sie wurden geschnarrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparem
|
ich schnarrte |
| 2. Person Singular |
concrepares
|
du schnarrtest |
| 3. Person Singular |
concreparet
|
er/sie/es schnarrte |
| 1. Person Plural |
concreparemus
|
wir schnarrten |
| 2. Person Plural |
concreparetis
|
ihr schnarrtet |
| 3. Person Plural |
concreparent
|
sie schnarrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparer
|
ich würde geschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepareris concreparere
|
du würdest geschnarrt |
| 3. Person Singular |
concreparetur
|
er/sie/es würde geschnarrt |
| 1. Person Plural |
concreparemur
|
wir würden geschnarrt |
| 2. Person Plural |
concreparemini
|
ihr würdet geschnarrt |
| 3. Person Plural |
concreparentur
|
sie würden geschnarrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabo
|
ich werde schnarren |
| 2. Person Singular |
concrepabis
|
du wirst schnarren |
| 3. Person Singular |
concrepabit
|
er/sie/es wird schnarren |
| 1. Person Plural |
concrepabimus
|
wir werden schnarren |
| 2. Person Plural |
concrepabitis
|
ihr werdet schnarren |
| 3. Person Plural |
concrepabunt
|
sie werden schnarren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabor
|
ich werde geschnarrt werden |
| 2. Person Singular |
concrepaberis concrepabere
|
du wirst geschnarrt werden |
| 3. Person Singular |
concrepabitur
|
er/sie/es wird geschnarrt werden |
| 1. Person Plural |
concrepabimur
|
wir werden geschnarrt werden |
| 2. Person Plural |
concrepabimini
|
ihr werdet geschnarrt werden |
| 3. Person Plural |
concrepabuntur
|
sie werden geschnarrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepui
|
ich habe geschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepuisti
|
du hast geschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuit
|
er/sie/es hat geschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuimus
|
wir haben geschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepuistis
|
ihr habt geschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerunt concrepuere
|
sie haben geschnarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sum
|
ich bin geschnarrt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus es
|
du bist geschnarrt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus est
|
er/sie/es ist geschnarrt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti sumus
|
wir sind geschnarrt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti estis
|
ihr seid geschnarrt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti sunt
|
sie sind geschnarrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuerim
|
ich habe geschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du habest geschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es habe geschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir haben geschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr habet geschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie haben geschnarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sim
|
ich sei geschnarrt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus sis
|
du seiest geschnarrt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus sit
|
er/sie/es sei geschnarrt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti simus
|
wir seien geschnarrt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti sitis
|
ihr seiet geschnarrt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti sint
|
sie seien geschnarrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepueram
|
ich hatte geschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepueras
|
du hattest geschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuerat
|
er/sie/es hatte geschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepueramus
|
wir hatten geschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepueratis
|
ihr hattet geschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuerant
|
sie hatten geschnarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus eram
|
ich war geschnarrt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus eras
|
du warst geschnarrt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus erat
|
er/sie/es war geschnarrt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti eramus
|
wir waren geschnarrt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti eratis
|
ihr wart geschnarrt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti erant
|
sie waren geschnarrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuissem
|
ich hätte geschnarrt |
| 2. Person Singular |
concrepuisses
|
du hättest geschnarrt |
| 3. Person Singular |
concrepuisset
|
er/sie/es hätte geschnarrt |
| 1. Person Plural |
concrepuissemus
|
wir hätten geschnarrt |
| 2. Person Plural |
concrepuissetis
|
ihr hättet geschnarrt |
| 3. Person Plural |
concrepuissent
|
sie hätten geschnarrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus essem
|
ich wäre geschnarrt worden |
| 2. Person Singular |
concrepitus esses
|
du wärest geschnarrt worden |
| 3. Person Singular |
concrepitus esset
|
er/sie/es wäre geschnarrt worden |
| 1. Person Plural |
concrepiti essemus
|
wir wären geschnarrt worden |
| 2. Person Plural |
concrepiti essetis
|
ihr wäret geschnarrt worden |
| 3. Person Plural |
concrepiti essent
|
sie wären geschnarrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuero
|
ich werde geschnarrt haben |
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
du wirst geschnarrt haben |
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
er/sie/es wird geschnarrt haben |
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
wir werden geschnarrt haben |
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
ihr werdet geschnarrt haben |
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
sie werden geschnarrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus ero
|
ich werde geschnarrt worden sein |
| 2. Person Singular |
concrepitus eris
|
du wirst geschnarrt worden sein |
| 3. Person Singular |
concrepitus erit
|
er/sie/es wird geschnarrt worden sein |
| 1. Person Plural |
concrepiti erimus
|
wir werden geschnarrt worden sein |
| 2. Person Plural |
concrepiti eritis
|
ihr werdet geschnarrt worden sein |
| 3. Person Plural |
concrepiti erunt
|
sie werden geschnarrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepare
|
schnarren |
| Vorzeitigkeit |
concrepuisse
|
geschnarrt haben |
| Nachzeitigkeit |
concrepiturum esse
|
schnarren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepari concreparier
|
geschnarrt werden |
| Vorzeitigkeit |
concrepitum esse
|
geschnarrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
concrepitum iri
|
künftig geschnarrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrepa
|
schnarre; schnarr! |
| 2. Person Plural |
concrepate
|
schnarrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concrepato
|
| 3. Person Singular |
concrepato
|
| 2. Person Plural |
concrepatote
|
| 3. Person Plural |
concrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concrepare
|
das Schnarren |
| Genitiv |
concrepandi
|
des Schnarrens |
| Dativ |
concrepando
|
dem Schnarren |
| Akkusativ |
concrepandum
|
das Schnarren |
| Ablativ |
concrepando
|
durch das Schnarren |
| Vokativ |
concrepande
|
Schnarren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepandus
|
concrepanda
|
concrepandum
|
| Genitiv |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepandi
|
| Dativ |
concrepando
|
concrepandae
|
concrepando
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
concrepandam
|
concrepandum
|
| Ablativ |
concrepando
|
concrepanda
|
concrepando
|
| Vokativ |
concrepande
|
concrepanda
|
concrepandum
|
Plural
| Nominativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
| Genitiv |
concrepandorum
|
concrepandarum
|
concrepandorum
|
| Dativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Akkusativ |
concrepandos
|
concrepandas
|
concrepanda
|
| Ablativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Vokativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
| Genitiv |
concrepantis
|
concrepantis
|
concrepantis
|
| Dativ |
concrepanti
|
concrepanti
|
concrepanti
|
| Akkusativ |
concrepantem
|
concrepantem
|
concrepans
|
| Ablativ |
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
| Vokativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
Plural
| Nominativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Genitiv |
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
| Dativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Akkusativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Ablativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Vokativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepitus
|
concrepita
|
concrepitum
|
| Genitiv |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepiti
|
| Dativ |
concrepito
|
concrepitae
|
concrepito
|
| Akkusativ |
concrepitum
|
concrepitam
|
concrepitum
|
| Ablativ |
concrepito
|
concrepita
|
concrepito
|
| Vokativ |
concrepite
|
concrepita
|
concrepitum
|
Plural
| Nominativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
| Genitiv |
concrepitorum
|
concrepitarum
|
concrepitorum
|
| Dativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Akkusativ |
concrepitos
|
concrepitas
|
concrepita
|
| Ablativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Vokativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepiturus
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
| Genitiv |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepituri
|
| Dativ |
concrepituro
|
concrepiturae
|
concrepituro
|
| Akkusativ |
concrepiturum
|
concrepituram
|
concrepiturum
|
| Ablativ |
concrepituro
|
concrepitura
|
concrepituro
|
| Vokativ |
concrepiture
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
Plural
| Nominativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
| Genitiv |
concrepiturorum
|
concrepiturarum
|
concrepiturorum
|
| Dativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Akkusativ |
concrepituros
|
concrepituras
|
concrepitura
|
| Ablativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Vokativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concrepitum
|
concrepitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepo
|
|
| 2. Person Singular |
concrepas
|
|
| 3. Person Singular |
concrepat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepamus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepatis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepor
|
|
| 2. Person Singular |
concreparis concrepare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepes
|
|
| 3. Person Singular |
concrepet
|
|
| 1. Person Plural |
concrepemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreper
|
|
| 2. Person Singular |
concreperis concrepere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepetur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepemur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepemini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabam
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabas
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabar
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabaris concrepabare
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepares
|
|
| 3. Person Singular |
concreparet
|
|
| 1. Person Plural |
concreparemus
|
|
| 2. Person Plural |
concreparetis
|
|
| 3. Person Plural |
concreparent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concreparer
|
|
| 2. Person Singular |
concrepareris concreparere
|
|
| 3. Person Singular |
concreparetur
|
|
| 1. Person Plural |
concreparemur
|
|
| 2. Person Plural |
concreparemini
|
|
| 3. Person Plural |
concreparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabo
|
|
| 2. Person Singular |
concrepabis
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepabor
|
|
| 2. Person Singular |
concrepaberis concrepabere
|
|
| 3. Person Singular |
concrepabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concrepabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concrepabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concrepabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepui
|
|
| 2. Person Singular |
concrepuisti
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepuistis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerunt concrepuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus es
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus est
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuerim
|
|
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepueram
|
|
| 2. Person Singular |
concrepueras
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuerat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepueramus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepueratis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuissem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepuisses
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuisset
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepuero
|
|
| 2. Person Singular |
concrepueris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepuerit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepueritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrepitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concrepitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concrepitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concrepiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concrepiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concrepiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concrepuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concrepiturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concrepari concreparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concrepitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concrepitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrepa
|
! |
| 2. Person Plural |
concrepate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concrepato
|
| 3. Person Singular |
concrepato
|
| 2. Person Plural |
concrepatote
|
| 3. Person Plural |
concrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concrepare
|
|
| Genitiv |
concrepandi
|
|
| Dativ |
concrepando
|
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
|
| Ablativ |
concrepando
|
|
| Vokativ |
concrepande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepandus
|
concrepanda
|
concrepandum
|
| Genitiv |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepandi
|
| Dativ |
concrepando
|
concrepandae
|
concrepando
|
| Akkusativ |
concrepandum
|
concrepandam
|
concrepandum
|
| Ablativ |
concrepando
|
concrepanda
|
concrepando
|
| Vokativ |
concrepande
|
concrepanda
|
concrepandum
|
Plural
| Nominativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
| Genitiv |
concrepandorum
|
concrepandarum
|
concrepandorum
|
| Dativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Akkusativ |
concrepandos
|
concrepandas
|
concrepanda
|
| Ablativ |
concrepandis
|
concrepandis
|
concrepandis
|
| Vokativ |
concrepandi
|
concrepandae
|
concrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
| Genitiv |
concrepantis
|
concrepantis
|
concrepantis
|
| Dativ |
concrepanti
|
concrepanti
|
concrepanti
|
| Akkusativ |
concrepantem
|
concrepantem
|
concrepans
|
| Ablativ |
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
concrepanti concrepante
|
| Vokativ |
concrepans
|
concrepans
|
concrepans
|
Plural
| Nominativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Genitiv |
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
concrepantium concrepantum
|
| Dativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Akkusativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
| Ablativ |
concrepantibus
|
concrepantibus
|
concrepantibus
|
| Vokativ |
concrepantes
|
concrepantes
|
concrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepitus
|
concrepita
|
concrepitum
|
| Genitiv |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepiti
|
| Dativ |
concrepito
|
concrepitae
|
concrepito
|
| Akkusativ |
concrepitum
|
concrepitam
|
concrepitum
|
| Ablativ |
concrepito
|
concrepita
|
concrepito
|
| Vokativ |
concrepite
|
concrepita
|
concrepitum
|
Plural
| Nominativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
| Genitiv |
concrepitorum
|
concrepitarum
|
concrepitorum
|
| Dativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Akkusativ |
concrepitos
|
concrepitas
|
concrepita
|
| Ablativ |
concrepitis
|
concrepitis
|
concrepitis
|
| Vokativ |
concrepiti
|
concrepitae
|
concrepita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrepiturus
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
| Genitiv |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepituri
|
| Dativ |
concrepituro
|
concrepiturae
|
concrepituro
|
| Akkusativ |
concrepiturum
|
concrepituram
|
concrepiturum
|
| Ablativ |
concrepituro
|
concrepitura
|
concrepituro
|
| Vokativ |
concrepiture
|
concrepitura
|
concrepiturum
|
Plural
| Nominativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
| Genitiv |
concrepiturorum
|
concrepiturarum
|
concrepiturorum
|
| Dativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Akkusativ |
concrepituros
|
concrepituras
|
concrepitura
|
| Ablativ |
concrepituris
|
concrepituris
|
concrepituris
|
| Vokativ |
concrepituri
|
concrepiturae
|
concrepitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concrepitum
|
concrepitu
|