Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von concrescere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort concretus auch noch Formen von: concretus (Adjektiv) | concernere (Verb im Partizip) | concretus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concrescere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | dicker werden entstehen erstarren fest werden/gefrieren gerinnen infolge wessen? sich ansammeln sich verdichten starren stocken verhärten wodurch? wohin? wozu? woraus? |
| concretus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von dicker werden |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
|
| 2. Person Singular | concrescis |
|
| 3. Person Singular | concrescit |
|
| 1. Person Plural | concrescimus |
|
| 2. Person Plural | concrescitis |
|
| 3. Person Plural | concrescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concrescas |
|
| 3. Person Singular | concrescat |
|
| 1. Person Plural | concrescamus |
|
| 2. Person Plural | concrescatis |
|
| 3. Person Plural | concrescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
|
| 2. Person Singular | concrescebas |
|
| 3. Person Singular | concrescebat |
|
| 1. Person Plural | concrescebamus |
|
| 2. Person Plural | concrescebatis |
|
| 3. Person Plural | concrescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
|
| 2. Person Singular | concresceres |
|
| 3. Person Singular | concresceret |
|
| 1. Person Plural | concresceremus |
|
| 2. Person Plural | concresceretis |
|
| 3. Person Plural | concrescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concresces |
|
| 3. Person Singular | concrescet |
|
| 1. Person Plural | concrescemus |
|
| 2. Person Plural | concrescetis |
|
| 3. Person Plural | concrescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
|
| 2. Person Singular | concrevisti |
|
| 3. Person Singular | concrevit |
|
| 1. Person Plural | concrevimus |
|
| 2. Person Plural | concrevistis |
|
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
|
| 2. Person Singular | concreveras |
|
| 3. Person Singular | concreverat |
|
| 1. Person Plural | concreveramus |
|
| 2. Person Plural | concreveratis |
|
| 3. Person Plural | concreverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
|
| 2. Person Singular | concrevisses |
|
| 3. Person Singular | concrevisset |
|
| 1. Person Plural | concrevissemus |
|
| 2. Person Plural | concrevissetis |
|
| 3. Person Plural | concrevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
|
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
|
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
! |
| 2. Person Plural | concrescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
|
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
|
| Dativ | concrescendo concrescundo |
|
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
|
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
|
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
ich entstehe |
| 2. Person Singular | concrescis |
du entstehst |
| 3. Person Singular | concrescit |
er/sie/es entsteht |
| 1. Person Plural | concrescimus |
wir entstehen |
| 2. Person Plural | concrescitis |
ihr entsteht |
| 3. Person Plural | concrescunt |
sie entstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich entstehe |
| 2. Person Singular | concrescas |
du entstehest |
| 3. Person Singular | concrescat |
er/sie/es entstehe |
| 1. Person Plural | concrescamus |
wir entstehen |
| 2. Person Plural | concrescatis |
ihr entstehet |
| 3. Person Plural | concrescant |
sie entstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
ich entstand |
| 2. Person Singular | concrescebas |
du entstandest |
| 3. Person Singular | concrescebat |
er/sie/es entstand |
| 1. Person Plural | concrescebamus |
wir entstanden |
| 2. Person Plural | concrescebatis |
ihr entstandet |
| 3. Person Plural | concrescebant |
sie entstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
ich entstünde; entstände |
| 2. Person Singular | concresceres |
du entstündest; entständest |
| 3. Person Singular | concresceret |
er/sie/es entstünde; entstände |
| 1. Person Plural | concresceremus |
wir entstünden; entständen |
| 2. Person Plural | concresceretis |
ihr entstündet; entständet |
| 3. Person Plural | concrescerent |
sie entstünden; entständen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich werde entstehen |
| 2. Person Singular | concresces |
du wirst entstehen |
| 3. Person Singular | concrescet |
er/sie/es wird entstehen |
| 1. Person Plural | concrescemus |
wir werden entstehen |
| 2. Person Plural | concrescetis |
ihr werdet entstehen |
| 3. Person Plural | concrescent |
sie werden entstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
ich bin entstanden |
| 2. Person Singular | concrevisti |
du bist entstanden |
| 3. Person Singular | concrevit |
er/sie/es ist entstanden |
| 1. Person Plural | concrevimus |
wir sind entstanden |
| 2. Person Plural | concrevistis |
ihr seid entstanden |
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
sie sind entstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
ich sei entstanden |
| 2. Person Singular | concreveris |
du seiest entstanden |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es sei entstanden |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir seien entstanden |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr seiet entstanden |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie seien entstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
ich war entstanden |
| 2. Person Singular | concreveras |
du warst entstanden |
| 3. Person Singular | concreverat |
er/sie/es war entstanden |
| 1. Person Plural | concreveramus |
wir waren entstanden |
| 2. Person Plural | concreveratis |
ihr wart entstanden |
| 3. Person Plural | concreverant |
sie waren entstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
ich wäre entstanden |
| 2. Person Singular | concrevisses |
du wärest entstanden |
| 3. Person Singular | concrevisset |
er/sie/es wäre entstanden |
| 1. Person Plural | concrevissemus |
wir wären entstanden |
| 2. Person Plural | concrevissetis |
ihr wäret entstanden |
| 3. Person Plural | concrevissent |
sie wären entstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
ich werde entstanden sein |
| 2. Person Singular | concreveris |
du wirst entstanden sein |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es wird entstanden sein |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir werden entstanden sein |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr werdet entstanden sein |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie werden entstanden sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
entstehen |
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
entstanden sein |
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
entstehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
entstehe; entsteh! |
| 2. Person Plural | concrescite |
entsteht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
das Entstehen |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
des Entstehens |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
dem Entstehen |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
das Entstehen |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
durch das Entstehen |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Entstehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
ich erstarre |
| 2. Person Singular | concrescis |
du erstarrst |
| 3. Person Singular | concrescit |
er/sie/es erstarrt |
| 1. Person Plural | concrescimus |
wir erstarren |
| 2. Person Plural | concrescitis |
ihr erstarrt |
| 3. Person Plural | concrescunt |
sie erstarren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich erstarre |
| 2. Person Singular | concrescas |
du erstarrest |
| 3. Person Singular | concrescat |
er/sie/es erstarre |
| 1. Person Plural | concrescamus |
wir erstarren |
| 2. Person Plural | concrescatis |
ihr erstarret |
| 3. Person Plural | concrescant |
sie erstarren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
ich erstarrte |
| 2. Person Singular | concrescebas |
du erstarrtest |
| 3. Person Singular | concrescebat |
er/sie/es erstarrte |
| 1. Person Plural | concrescebamus |
wir erstarrten |
| 2. Person Plural | concrescebatis |
ihr erstarrtet |
| 3. Person Plural | concrescebant |
sie erstarrten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
ich erstarrte |
| 2. Person Singular | concresceres |
du erstarrtest |
| 3. Person Singular | concresceret |
er/sie/es erstarrte |
| 1. Person Plural | concresceremus |
wir erstarrten |
| 2. Person Plural | concresceretis |
ihr erstarrtet |
| 3. Person Plural | concrescerent |
sie erstarrten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich werde erstarren |
| 2. Person Singular | concresces |
du wirst erstarren |
| 3. Person Singular | concrescet |
er/sie/es wird erstarren |
| 1. Person Plural | concrescemus |
wir werden erstarren |
| 2. Person Plural | concrescetis |
ihr werdet erstarren |
| 3. Person Plural | concrescent |
sie werden erstarren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
ich bin erstarrt |
| 2. Person Singular | concrevisti |
du bist erstarrt |
| 3. Person Singular | concrevit |
er/sie/es ist erstarrt |
| 1. Person Plural | concrevimus |
wir sind erstarrt |
| 2. Person Plural | concrevistis |
ihr seid erstarrt |
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
sie sind erstarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
ich sei erstarrt |
| 2. Person Singular | concreveris |
du seiest erstarrt |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es sei erstarrt |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir seien erstarrt |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr seiet erstarrt |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie seien erstarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
ich war erstarrt |
| 2. Person Singular | concreveras |
du warst erstarrt |
| 3. Person Singular | concreverat |
er/sie/es war erstarrt |
| 1. Person Plural | concreveramus |
wir waren erstarrt |
| 2. Person Plural | concreveratis |
ihr wart erstarrt |
| 3. Person Plural | concreverant |
sie waren erstarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
ich wäre erstarrt |
| 2. Person Singular | concrevisses |
du wärest erstarrt |
| 3. Person Singular | concrevisset |
er/sie/es wäre erstarrt |
| 1. Person Plural | concrevissemus |
wir wären erstarrt |
| 2. Person Plural | concrevissetis |
ihr wäret erstarrt |
| 3. Person Plural | concrevissent |
sie wären erstarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
ich werde erstarrt sein |
| 2. Person Singular | concreveris |
du wirst erstarrt sein |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es wird erstarrt sein |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir werden erstarrt sein |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr werdet erstarrt sein |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie werden erstarrt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
erstarren |
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
erstarrt sein |
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
erstarren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
erstarre; erstarr! |
| 2. Person Plural | concrescite |
erstarrt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
das Erstarren |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
des Erstarrens |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
dem Erstarren |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
das Erstarren |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
durch das Erstarren |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Erstarren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
|
| 2. Person Singular | concrescis |
|
| 3. Person Singular | concrescit |
|
| 1. Person Plural | concrescimus |
|
| 2. Person Plural | concrescitis |
|
| 3. Person Plural | concrescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concrescas |
|
| 3. Person Singular | concrescat |
|
| 1. Person Plural | concrescamus |
|
| 2. Person Plural | concrescatis |
|
| 3. Person Plural | concrescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
|
| 2. Person Singular | concrescebas |
|
| 3. Person Singular | concrescebat |
|
| 1. Person Plural | concrescebamus |
|
| 2. Person Plural | concrescebatis |
|
| 3. Person Plural | concrescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
|
| 2. Person Singular | concresceres |
|
| 3. Person Singular | concresceret |
|
| 1. Person Plural | concresceremus |
|
| 2. Person Plural | concresceretis |
|
| 3. Person Plural | concrescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concresces |
|
| 3. Person Singular | concrescet |
|
| 1. Person Plural | concrescemus |
|
| 2. Person Plural | concrescetis |
|
| 3. Person Plural | concrescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
|
| 2. Person Singular | concrevisti |
|
| 3. Person Singular | concrevit |
|
| 1. Person Plural | concrevimus |
|
| 2. Person Plural | concrevistis |
|
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
|
| 2. Person Singular | concreveras |
|
| 3. Person Singular | concreverat |
|
| 1. Person Plural | concreveramus |
|
| 2. Person Plural | concreveratis |
|
| 3. Person Plural | concreverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
|
| 2. Person Singular | concrevisses |
|
| 3. Person Singular | concrevisset |
|
| 1. Person Plural | concrevissemus |
|
| 2. Person Plural | concrevissetis |
|
| 3. Person Plural | concrevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
|
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
|
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
! |
| 2. Person Plural | concrescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
|
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
|
| Dativ | concrescendo concrescundo |
|
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
|
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
|
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
ich gerinne |
| 2. Person Singular | concrescis |
du gerinnst |
| 3. Person Singular | concrescit |
er/sie/es gerinnt |
| 1. Person Plural | concrescimus |
wir gerinnen |
| 2. Person Plural | concrescitis |
ihr gerinnt |
| 3. Person Plural | concrescunt |
sie gerinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich gerinne |
| 2. Person Singular | concrescas |
du gerinnest |
| 3. Person Singular | concrescat |
er/sie/es gerinne |
| 1. Person Plural | concrescamus |
wir gerinnen |
| 2. Person Plural | concrescatis |
ihr gerinnet |
| 3. Person Plural | concrescant |
sie gerinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
ich gerann |
| 2. Person Singular | concrescebas |
du gerannst |
| 3. Person Singular | concrescebat |
er/sie/es gerann |
| 1. Person Plural | concrescebamus |
wir gerannen |
| 2. Person Plural | concrescebatis |
ihr gerannt |
| 3. Person Plural | concrescebant |
sie gerannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
ich gerönne; geränne |
| 2. Person Singular | concresceres |
du gerönnest; gerännest |
| 3. Person Singular | concresceret |
er/sie/es gerönne; geränne |
| 1. Person Plural | concresceremus |
wir gerönnen; gerännen |
| 2. Person Plural | concresceretis |
ihr gerönnet; gerännet |
| 3. Person Plural | concrescerent |
sie gerönnen; gerännen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich werde gerinnen |
| 2. Person Singular | concresces |
du wirst gerinnen |
| 3. Person Singular | concrescet |
er/sie/es wird gerinnen |
| 1. Person Plural | concrescemus |
wir werden gerinnen |
| 2. Person Plural | concrescetis |
ihr werdet gerinnen |
| 3. Person Plural | concrescent |
sie werden gerinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
ich bin geronnen |
| 2. Person Singular | concrevisti |
du bist geronnen |
| 3. Person Singular | concrevit |
er/sie/es ist geronnen |
| 1. Person Plural | concrevimus |
wir sind geronnen |
| 2. Person Plural | concrevistis |
ihr seid geronnen |
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
sie sind geronnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
ich sei geronnen |
| 2. Person Singular | concreveris |
du seiest geronnen |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es sei geronnen |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir seien geronnen |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr seiet geronnen |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie seien geronnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
ich war geronnen |
| 2. Person Singular | concreveras |
du warst geronnen |
| 3. Person Singular | concreverat |
er/sie/es war geronnen |
| 1. Person Plural | concreveramus |
wir waren geronnen |
| 2. Person Plural | concreveratis |
ihr wart geronnen |
| 3. Person Plural | concreverant |
sie waren geronnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
ich wäre geronnen |
| 2. Person Singular | concrevisses |
du wärest geronnen |
| 3. Person Singular | concrevisset |
er/sie/es wäre geronnen |
| 1. Person Plural | concrevissemus |
wir wären geronnen |
| 2. Person Plural | concrevissetis |
ihr wäret geronnen |
| 3. Person Plural | concrevissent |
sie wären geronnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
ich werde geronnen sein |
| 2. Person Singular | concreveris |
du wirst geronnen sein |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es wird geronnen sein |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir werden geronnen sein |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr werdet geronnen sein |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie werden geronnen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
gerinnen |
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
geronnen sein |
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
gerinnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
gerinne; gerinn! |
| 2. Person Plural | concrescite |
gerinnt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
das Gerinnen |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
des Gerinnens |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
dem Gerinnen |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
das Gerinnen |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
durch das Gerinnen |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Gerinnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
|
| 2. Person Singular | concrescis |
|
| 3. Person Singular | concrescit |
|
| 1. Person Plural | concrescimus |
|
| 2. Person Plural | concrescitis |
|
| 3. Person Plural | concrescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concrescas |
|
| 3. Person Singular | concrescat |
|
| 1. Person Plural | concrescamus |
|
| 2. Person Plural | concrescatis |
|
| 3. Person Plural | concrescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
|
| 2. Person Singular | concrescebas |
|
| 3. Person Singular | concrescebat |
|
| 1. Person Plural | concrescebamus |
|
| 2. Person Plural | concrescebatis |
|
| 3. Person Plural | concrescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
|
| 2. Person Singular | concresceres |
|
| 3. Person Singular | concresceret |
|
| 1. Person Plural | concresceremus |
|
| 2. Person Plural | concresceretis |
|
| 3. Person Plural | concrescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concresces |
|
| 3. Person Singular | concrescet |
|
| 1. Person Plural | concrescemus |
|
| 2. Person Plural | concrescetis |
|
| 3. Person Plural | concrescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
|
| 2. Person Singular | concrevisti |
|
| 3. Person Singular | concrevit |
|
| 1. Person Plural | concrevimus |
|
| 2. Person Plural | concrevistis |
|
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
|
| 2. Person Singular | concreveras |
|
| 3. Person Singular | concreverat |
|
| 1. Person Plural | concreveramus |
|
| 2. Person Plural | concreveratis |
|
| 3. Person Plural | concreverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
|
| 2. Person Singular | concrevisses |
|
| 3. Person Singular | concrevisset |
|
| 1. Person Plural | concrevissemus |
|
| 2. Person Plural | concrevissetis |
|
| 3. Person Plural | concrevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
|
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
|
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
! |
| 2. Person Plural | concrescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
|
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
|
| Dativ | concrescendo concrescundo |
|
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
|
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
|
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
ich sammle an |
| 2. Person Singular | concrescis |
du sammelst an |
| 3. Person Singular | concrescit |
er/sie/es sammelt an |
| 1. Person Plural | concrescimus |
wir sammeln an |
| 2. Person Plural | concrescitis |
ihr sammelt an |
| 3. Person Plural | concrescunt |
sie sammeln an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
ich werde angesammelt |
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
du wirst angesammelt |
| 3. Person Singular | concrescitur |
er/sie/es wird angesammelt |
| 1. Person Plural | concrescimur |
wir werden angesammelt |
| 2. Person Plural | concrescimini |
ihr werdet angesammelt |
| 3. Person Plural | concrescuntur |
sie werden angesammelt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich sammle an |
| 2. Person Singular | concrescas |
du sammelst an |
| 3. Person Singular | concrescat |
er/sie/es sammle an |
| 1. Person Plural | concrescamus |
wir sammeln an |
| 2. Person Plural | concrescatis |
ihr sammelt an |
| 3. Person Plural | concrescant |
sie sammeln an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
ich werde angesammelt |
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
du werdest angesammelt |
| 3. Person Singular | concrescatur |
er/sie/es werde angesammelt |
| 1. Person Plural | concrescamur |
wir werden angesammelt |
| 2. Person Plural | concrescamini |
ihr werdet angesammelt |
| 3. Person Plural | concrescantur |
sie werden angesammelt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
ich sammelte an |
| 2. Person Singular | concrescebas |
du sammeltest an |
| 3. Person Singular | concrescebat |
er/sie/es sammelte an |
| 1. Person Plural | concrescebamus |
wir sammelten an |
| 2. Person Plural | concrescebatis |
ihr sammeltet an |
| 3. Person Plural | concrescebant |
sie sammelten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
ich wurde angesammelt |
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
du wurdest angesammelt |
| 3. Person Singular | concrescebatur |
er/sie/es wurde angesammelt |
| 1. Person Plural | concrescebamur |
wir wurden angesammelt |
| 2. Person Plural | concrescebamini |
ihr wurdet angesammelt |
| 3. Person Plural | concrescebantur |
sie wurden angesammelt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
ich sammelte an |
| 2. Person Singular | concresceres |
du sammeltest an |
| 3. Person Singular | concresceret |
er/sie/es sammelte an |
| 1. Person Plural | concresceremus |
wir sammelten an |
| 2. Person Plural | concresceretis |
ihr sammeltet an |
| 3. Person Plural | concrescerent |
sie sammelten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
ich würde angesammelt |
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
du würdest angesammelt |
| 3. Person Singular | concresceretur |
er/sie/es würde angesammelt |
| 1. Person Plural | concresceremur |
wir würden angesammelt |
| 2. Person Plural | concresceremini |
ihr würdet angesammelt |
| 3. Person Plural | concrescerentur |
sie würden angesammelt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich werde ansammeln |
| 2. Person Singular | concresces |
du wirst ansammeln |
| 3. Person Singular | concrescet |
er/sie/es wird ansammeln |
| 1. Person Plural | concrescemus |
wir werden ansammeln |
| 2. Person Plural | concrescetis |
ihr werdet ansammeln |
| 3. Person Plural | concrescent |
sie werden ansammeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
ich werde angesammelt werden |
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
du wirst angesammelt werden |
| 3. Person Singular | concrescetur |
er/sie/es wird angesammelt werden |
| 1. Person Plural | concrescemur |
wir werden angesammelt werden |
| 2. Person Plural | concrescemini |
ihr werdet angesammelt werden |
| 3. Person Plural | concrescentur |
sie werden angesammelt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
ich habe angesammelt |
| 2. Person Singular | concrevisti |
du hast angesammelt |
| 3. Person Singular | concrevit |
er/sie/es hat angesammelt |
| 1. Person Plural | concrevimus |
wir haben angesammelt |
| 2. Person Plural | concrevistis |
ihr habt angesammelt |
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
sie haben angesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
ich bin angesammelt worden |
| 2. Person Singular | concretus es |
du bist angesammelt worden |
| 3. Person Singular | concretus est |
er/sie/es ist angesammelt worden |
| 1. Person Plural | concreti sumus |
wir sind angesammelt worden |
| 2. Person Plural | concreti estis |
ihr seid angesammelt worden |
| 3. Person Plural | concreti sunt |
sie sind angesammelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
ich habe angesammelt |
| 2. Person Singular | concreveris |
du habest angesammelt |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es habe angesammelt |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir haben angesammelt |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr habet angesammelt |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie haben angesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
ich sei angesammelt worden |
| 2. Person Singular | concretus sis |
du seiest angesammelt worden |
| 3. Person Singular | concretus sit |
er/sie/es sei angesammelt worden |
| 1. Person Plural | concreti simus |
wir seien angesammelt worden |
| 2. Person Plural | concreti sitis |
ihr seiet angesammelt worden |
| 3. Person Plural | concreti sint |
sie seien angesammelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
ich hatte angesammelt |
| 2. Person Singular | concreveras |
du hattest angesammelt |
| 3. Person Singular | concreverat |
er/sie/es hatte angesammelt |
| 1. Person Plural | concreveramus |
wir hatten angesammelt |
| 2. Person Plural | concreveratis |
ihr hattet angesammelt |
| 3. Person Plural | concreverant |
sie hatten angesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
ich war angesammelt worden |
| 2. Person Singular | concretus eras |
du warst angesammelt worden |
| 3. Person Singular | concretus erat |
er/sie/es war angesammelt worden |
| 1. Person Plural | concreti eramus |
wir waren angesammelt worden |
| 2. Person Plural | concreti eratis |
ihr wart angesammelt worden |
| 3. Person Plural | concreti erant |
sie waren angesammelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
ich hätte angesammelt |
| 2. Person Singular | concrevisses |
du hättest angesammelt |
| 3. Person Singular | concrevisset |
er/sie/es hätte angesammelt |
| 1. Person Plural | concrevissemus |
wir hätten angesammelt |
| 2. Person Plural | concrevissetis |
ihr hättet angesammelt |
| 3. Person Plural | concrevissent |
sie hätten angesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
ich wäre angesammelt worden |
| 2. Person Singular | concretus esses |
du wärest angesammelt worden |
| 3. Person Singular | concretus esset |
er/sie/es wäre angesammelt worden |
| 1. Person Plural | concreti essemus |
wir wären angesammelt worden |
| 2. Person Plural | concreti essetis |
ihr wäret angesammelt worden |
| 3. Person Plural | concreti essent |
sie wären angesammelt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
ich werde angesammelt haben |
| 2. Person Singular | concreveris |
du wirst angesammelt haben |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es wird angesammelt haben |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir werden angesammelt haben |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr werdet angesammelt haben |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie werden angesammelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
ich werde angesammelt worden sein |
| 2. Person Singular | concretus eris |
du wirst angesammelt worden sein |
| 3. Person Singular | concretus erit |
er/sie/es wird angesammelt worden sein |
| 1. Person Plural | concreti erimus |
wir werden angesammelt worden sein |
| 2. Person Plural | concreti eritis |
ihr werdet angesammelt worden sein |
| 3. Person Plural | concreti erunt |
sie werden angesammelt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
ansammeln |
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
angesammelt haben |
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
ansammeln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
angesammelt werden |
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
angesammelt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
künftig angesammelt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
sammle an! |
| 2. Person Plural | concrescite |
sammelt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
das Ansammeln |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
des Ansammelnes |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
dem Ansammeln |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
das Ansammeln |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
durch das Ansammeln |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Ansammeln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
ich verdichte mich |
| 2. Person Singular | concrescis |
du verdichtest dich |
| 3. Person Singular | concrescit |
er/sie/es verdichtet sich |
| 1. Person Plural | concrescimus |
wir verdichten uns |
| 2. Person Plural | concrescitis |
ihr verdichtet euch |
| 3. Person Plural | concrescunt |
sie verdichten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich verdichte mich |
| 2. Person Singular | concrescas |
du verdichtest dich |
| 3. Person Singular | concrescat |
er/sie/es verdichte sich |
| 1. Person Plural | concrescamus |
wir verdichten uns |
| 2. Person Plural | concrescatis |
ihr verdichtet euch |
| 3. Person Plural | concrescant |
sie verdichten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
ich verdichtete mich |
| 2. Person Singular | concrescebas |
du verdichtetest dich |
| 3. Person Singular | concrescebat |
er/sie/es verdichtete sich |
| 1. Person Plural | concrescebamus |
wir verdichteten uns |
| 2. Person Plural | concrescebatis |
ihr verdichtetet euch |
| 3. Person Plural | concrescebant |
sie verdichteten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
ich verdichtete mich |
| 2. Person Singular | concresceres |
du verdichtetest dich |
| 3. Person Singular | concresceret |
er/sie/es verdichtete sich |
| 1. Person Plural | concresceremus |
wir verdichteten uns |
| 2. Person Plural | concresceretis |
ihr verdichtetet euch |
| 3. Person Plural | concrescerent |
sie verdichteten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich werde mich verdichten |
| 2. Person Singular | concresces |
du wirst dich verdichten |
| 3. Person Singular | concrescet |
er/sie/es wird sich verdichten |
| 1. Person Plural | concrescemus |
wir werden uns verdichten |
| 2. Person Plural | concrescetis |
ihr werdet euch verdichten |
| 3. Person Plural | concrescent |
sie werden sich verdichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
ich habe mich verdichtet |
| 2. Person Singular | concrevisti |
du hast dich verdichtet |
| 3. Person Singular | concrevit |
er/sie/es hat sich verdichtet |
| 1. Person Plural | concrevimus |
wir haben uns verdichtet |
| 2. Person Plural | concrevistis |
ihr habt euch verdichtet |
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
sie haben sich verdichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
ich habe mich verdichtet |
| 2. Person Singular | concreveris |
du habest dich verdichtet |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es habe sich verdichtet |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir haben uns verdichtet |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr habet euch verdichtet |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie haben sich verdichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
ich hatte mich verdichtet |
| 2. Person Singular | concreveras |
du hattest dich verdichtet |
| 3. Person Singular | concreverat |
er/sie/es hatte sich verdichtet |
| 1. Person Plural | concreveramus |
wir hatten uns verdichtet |
| 2. Person Plural | concreveratis |
ihr hattet euch verdichtet |
| 3. Person Plural | concreverant |
sie hatten sich verdichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
ich hätte mich verdichtet |
| 2. Person Singular | concrevisses |
du hättest dich verdichtet |
| 3. Person Singular | concrevisset |
er/sie/es hätte sich verdichtet |
| 1. Person Plural | concrevissemus |
wir hätten uns verdichtet |
| 2. Person Plural | concrevissetis |
ihr hättet euch verdichtet |
| 3. Person Plural | concrevissent |
sie hätten sich verdichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
ich werde mich verdichtet haben |
| 2. Person Singular | concreveris |
du wirst dich verdichtet haben |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es wird sich verdichtet haben |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir werden uns verdichtet haben |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr werdet euch verdichtet haben |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie werden sich verdichtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
sich verdichten |
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
sich verdichtet haben |
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
sich verdichten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
verdichte dich! |
| 2. Person Plural | concrescite |
verdichtet euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
das Sich verdichten |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
des Sich verdichtens |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
dem Sich verdichten |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
das Sich verdichten |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
durch das Sich verdichten |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Sich verdichten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
ich starre |
| 2. Person Singular | concrescis |
du starrst |
| 3. Person Singular | concrescit |
er/sie/es starrt |
| 1. Person Plural | concrescimus |
wir starren |
| 2. Person Plural | concrescitis |
ihr starrt |
| 3. Person Plural | concrescunt |
sie starren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich starre |
| 2. Person Singular | concrescas |
du starrest |
| 3. Person Singular | concrescat |
er/sie/es starre |
| 1. Person Plural | concrescamus |
wir starren |
| 2. Person Plural | concrescatis |
ihr starret |
| 3. Person Plural | concrescant |
sie starren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
ich starrte |
| 2. Person Singular | concrescebas |
du starrtest |
| 3. Person Singular | concrescebat |
er/sie/es starrte |
| 1. Person Plural | concrescebamus |
wir starrten |
| 2. Person Plural | concrescebatis |
ihr starrtet |
| 3. Person Plural | concrescebant |
sie starrten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
ich starrte |
| 2. Person Singular | concresceres |
du starrtest |
| 3. Person Singular | concresceret |
er/sie/es starrte |
| 1. Person Plural | concresceremus |
wir starrten |
| 2. Person Plural | concresceretis |
ihr starrtet |
| 3. Person Plural | concrescerent |
sie starrten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich werde starren |
| 2. Person Singular | concresces |
du wirst starren |
| 3. Person Singular | concrescet |
er/sie/es wird starren |
| 1. Person Plural | concrescemus |
wir werden starren |
| 2. Person Plural | concrescetis |
ihr werdet starren |
| 3. Person Plural | concrescent |
sie werden starren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
ich habe gestarrt |
| 2. Person Singular | concrevisti |
du hast gestarrt |
| 3. Person Singular | concrevit |
er/sie/es hat gestarrt |
| 1. Person Plural | concrevimus |
wir haben gestarrt |
| 2. Person Plural | concrevistis |
ihr habt gestarrt |
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
sie haben gestarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
ich habe gestarrt |
| 2. Person Singular | concreveris |
du habest gestarrt |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es habe gestarrt |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir haben gestarrt |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr habet gestarrt |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie haben gestarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
ich hatte gestarrt |
| 2. Person Singular | concreveras |
du hattest gestarrt |
| 3. Person Singular | concreverat |
er/sie/es hatte gestarrt |
| 1. Person Plural | concreveramus |
wir hatten gestarrt |
| 2. Person Plural | concreveratis |
ihr hattet gestarrt |
| 3. Person Plural | concreverant |
sie hatten gestarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
ich hätte gestarrt |
| 2. Person Singular | concrevisses |
du hättest gestarrt |
| 3. Person Singular | concrevisset |
er/sie/es hätte gestarrt |
| 1. Person Plural | concrevissemus |
wir hätten gestarrt |
| 2. Person Plural | concrevissetis |
ihr hättet gestarrt |
| 3. Person Plural | concrevissent |
sie hätten gestarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
ich werde gestarrt haben |
| 2. Person Singular | concreveris |
du wirst gestarrt haben |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es wird gestarrt haben |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir werden gestarrt haben |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr werdet gestarrt haben |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie werden gestarrt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
starren |
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
gestarrt haben |
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
starren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
starre; starr! |
| 2. Person Plural | concrescite |
starrt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
das Starren |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
des Starrens |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
dem Starren |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
das Starren |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
durch das Starren |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Starren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
ich stocke |
| 2. Person Singular | concrescis |
du stockst |
| 3. Person Singular | concrescit |
er/sie/es stockt |
| 1. Person Plural | concrescimus |
wir stocken |
| 2. Person Plural | concrescitis |
ihr stockt |
| 3. Person Plural | concrescunt |
sie stocken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich stocke |
| 2. Person Singular | concrescas |
du stockest |
| 3. Person Singular | concrescat |
er/sie/es stocke |
| 1. Person Plural | concrescamus |
wir stocken |
| 2. Person Plural | concrescatis |
ihr stocket |
| 3. Person Plural | concrescant |
sie stocken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
ich stockte |
| 2. Person Singular | concrescebas |
du stocktest |
| 3. Person Singular | concrescebat |
er/sie/es stockte |
| 1. Person Plural | concrescebamus |
wir stockten |
| 2. Person Plural | concrescebatis |
ihr stocktet |
| 3. Person Plural | concrescebant |
sie stockten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
ich stockte |
| 2. Person Singular | concresceres |
du stocktest |
| 3. Person Singular | concresceret |
er/sie/es stockte |
| 1. Person Plural | concresceremus |
wir stockten |
| 2. Person Plural | concresceretis |
ihr stocktet |
| 3. Person Plural | concrescerent |
sie stockten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich werde stocken |
| 2. Person Singular | concresces |
du wirst stocken |
| 3. Person Singular | concrescet |
er/sie/es wird stocken |
| 1. Person Plural | concrescemus |
wir werden stocken |
| 2. Person Plural | concrescetis |
ihr werdet stocken |
| 3. Person Plural | concrescent |
sie werden stocken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
ich habe gestockt |
| 2. Person Singular | concrevisti |
du hast gestockt |
| 3. Person Singular | concrevit |
er/sie/es hat gestockt |
| 1. Person Plural | concrevimus |
wir haben gestockt |
| 2. Person Plural | concrevistis |
ihr habt gestockt |
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
sie haben gestockt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
ich habe gestockt |
| 2. Person Singular | concreveris |
du habest gestockt |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es habe gestockt |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir haben gestockt |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr habet gestockt |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie haben gestockt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
ich hatte gestockt |
| 2. Person Singular | concreveras |
du hattest gestockt |
| 3. Person Singular | concreverat |
er/sie/es hatte gestockt |
| 1. Person Plural | concreveramus |
wir hatten gestockt |
| 2. Person Plural | concreveratis |
ihr hattet gestockt |
| 3. Person Plural | concreverant |
sie hatten gestockt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
ich hätte gestockt |
| 2. Person Singular | concrevisses |
du hättest gestockt |
| 3. Person Singular | concrevisset |
er/sie/es hätte gestockt |
| 1. Person Plural | concrevissemus |
wir hätten gestockt |
| 2. Person Plural | concrevissetis |
ihr hättet gestockt |
| 3. Person Plural | concrevissent |
sie hätten gestockt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
ich werde gestockt haben |
| 2. Person Singular | concreveris |
du wirst gestockt haben |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es wird gestockt haben |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir werden gestockt haben |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr werdet gestockt haben |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie werden gestockt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
stocken |
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
gestockt haben |
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
stocken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
stocke; stock! |
| 2. Person Plural | concrescite |
stockt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
das Stocken |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
des Stockens |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
dem Stocken |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
das Stocken |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
durch das Stocken |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Stocken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
ich verhärte |
| 2. Person Singular | concrescis |
du verhärtest |
| 3. Person Singular | concrescit |
er/sie/es verhärtet |
| 1. Person Plural | concrescimus |
wir verhärten |
| 2. Person Plural | concrescitis |
ihr verhärtet |
| 3. Person Plural | concrescunt |
sie verhärten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
ich werde verhärtet |
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
du wirst verhärtet |
| 3. Person Singular | concrescitur |
er/sie/es wird verhärtet |
| 1. Person Plural | concrescimur |
wir werden verhärtet |
| 2. Person Plural | concrescimini |
ihr werdet verhärtet |
| 3. Person Plural | concrescuntur |
sie werden verhärtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich verhärte |
| 2. Person Singular | concrescas |
du verhärtest |
| 3. Person Singular | concrescat |
er/sie/es verhärte |
| 1. Person Plural | concrescamus |
wir verhärten |
| 2. Person Plural | concrescatis |
ihr verhärtet |
| 3. Person Plural | concrescant |
sie verhärten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
ich werde verhärtet |
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
du werdest verhärtet |
| 3. Person Singular | concrescatur |
er/sie/es werde verhärtet |
| 1. Person Plural | concrescamur |
wir werden verhärtet |
| 2. Person Plural | concrescamini |
ihr werdet verhärtet |
| 3. Person Plural | concrescantur |
sie werden verhärtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
ich verhärtete |
| 2. Person Singular | concrescebas |
du verhärtetest |
| 3. Person Singular | concrescebat |
er/sie/es verhärtete |
| 1. Person Plural | concrescebamus |
wir verhärteten |
| 2. Person Plural | concrescebatis |
ihr verhärtetet |
| 3. Person Plural | concrescebant |
sie verhärteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
ich wurde verhärtet |
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
du wurdest verhärtet |
| 3. Person Singular | concrescebatur |
er/sie/es wurde verhärtet |
| 1. Person Plural | concrescebamur |
wir wurden verhärtet |
| 2. Person Plural | concrescebamini |
ihr wurdet verhärtet |
| 3. Person Plural | concrescebantur |
sie wurden verhärtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
ich verhärtete |
| 2. Person Singular | concresceres |
du verhärtetest |
| 3. Person Singular | concresceret |
er/sie/es verhärtete |
| 1. Person Plural | concresceremus |
wir verhärteten |
| 2. Person Plural | concresceretis |
ihr verhärtetet |
| 3. Person Plural | concrescerent |
sie verhärteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
ich würde verhärtet |
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
du würdest verhärtet |
| 3. Person Singular | concresceretur |
er/sie/es würde verhärtet |
| 1. Person Plural | concresceremur |
wir würden verhärtet |
| 2. Person Plural | concresceremini |
ihr würdet verhärtet |
| 3. Person Plural | concrescerentur |
sie würden verhärtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
ich werde verhärten |
| 2. Person Singular | concresces |
du wirst verhärten |
| 3. Person Singular | concrescet |
er/sie/es wird verhärten |
| 1. Person Plural | concrescemus |
wir werden verhärten |
| 2. Person Plural | concrescetis |
ihr werdet verhärten |
| 3. Person Plural | concrescent |
sie werden verhärten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
ich werde verhärtet werden |
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
du wirst verhärtet werden |
| 3. Person Singular | concrescetur |
er/sie/es wird verhärtet werden |
| 1. Person Plural | concrescemur |
wir werden verhärtet werden |
| 2. Person Plural | concrescemini |
ihr werdet verhärtet werden |
| 3. Person Plural | concrescentur |
sie werden verhärtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
ich habe verhärtet |
| 2. Person Singular | concrevisti |
du hast verhärtet |
| 3. Person Singular | concrevit |
er/sie/es hat verhärtet |
| 1. Person Plural | concrevimus |
wir haben verhärtet |
| 2. Person Plural | concrevistis |
ihr habt verhärtet |
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
sie haben verhärtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
ich bin verhärtet worden |
| 2. Person Singular | concretus es |
du bist verhärtet worden |
| 3. Person Singular | concretus est |
er/sie/es ist verhärtet worden |
| 1. Person Plural | concreti sumus |
wir sind verhärtet worden |
| 2. Person Plural | concreti estis |
ihr seid verhärtet worden |
| 3. Person Plural | concreti sunt |
sie sind verhärtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
ich habe verhärtet |
| 2. Person Singular | concreveris |
du habest verhärtet |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es habe verhärtet |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir haben verhärtet |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr habet verhärtet |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie haben verhärtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
ich sei verhärtet worden |
| 2. Person Singular | concretus sis |
du seiest verhärtet worden |
| 3. Person Singular | concretus sit |
er/sie/es sei verhärtet worden |
| 1. Person Plural | concreti simus |
wir seien verhärtet worden |
| 2. Person Plural | concreti sitis |
ihr seiet verhärtet worden |
| 3. Person Plural | concreti sint |
sie seien verhärtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
ich hatte verhärtet |
| 2. Person Singular | concreveras |
du hattest verhärtet |
| 3. Person Singular | concreverat |
er/sie/es hatte verhärtet |
| 1. Person Plural | concreveramus |
wir hatten verhärtet |
| 2. Person Plural | concreveratis |
ihr hattet verhärtet |
| 3. Person Plural | concreverant |
sie hatten verhärtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
ich war verhärtet worden |
| 2. Person Singular | concretus eras |
du warst verhärtet worden |
| 3. Person Singular | concretus erat |
er/sie/es war verhärtet worden |
| 1. Person Plural | concreti eramus |
wir waren verhärtet worden |
| 2. Person Plural | concreti eratis |
ihr wart verhärtet worden |
| 3. Person Plural | concreti erant |
sie waren verhärtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
ich hätte verhärtet |
| 2. Person Singular | concrevisses |
du hättest verhärtet |
| 3. Person Singular | concrevisset |
er/sie/es hätte verhärtet |
| 1. Person Plural | concrevissemus |
wir hätten verhärtet |
| 2. Person Plural | concrevissetis |
ihr hättet verhärtet |
| 3. Person Plural | concrevissent |
sie hätten verhärtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
ich wäre verhärtet worden |
| 2. Person Singular | concretus esses |
du wärest verhärtet worden |
| 3. Person Singular | concretus esset |
er/sie/es wäre verhärtet worden |
| 1. Person Plural | concreti essemus |
wir wären verhärtet worden |
| 2. Person Plural | concreti essetis |
ihr wäret verhärtet worden |
| 3. Person Plural | concreti essent |
sie wären verhärtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
ich werde verhärtet haben |
| 2. Person Singular | concreveris |
du wirst verhärtet haben |
| 3. Person Singular | concreverit |
er/sie/es wird verhärtet haben |
| 1. Person Plural | concreverimus |
wir werden verhärtet haben |
| 2. Person Plural | concreveritis |
ihr werdet verhärtet haben |
| 3. Person Plural | concreverint |
sie werden verhärtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
ich werde verhärtet worden sein |
| 2. Person Singular | concretus eris |
du wirst verhärtet worden sein |
| 3. Person Singular | concretus erit |
er/sie/es wird verhärtet worden sein |
| 1. Person Plural | concreti erimus |
wir werden verhärtet worden sein |
| 2. Person Plural | concreti eritis |
ihr werdet verhärtet worden sein |
| 3. Person Plural | concreti erunt |
sie werden verhärtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
verhärten |
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
verhärtet haben |
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
verhärten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
verhärtet werden |
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
verhärtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
künftig verhärtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
verhärte! |
| 2. Person Plural | concrescite |
verhärtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
das Verhärten |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
des Verhärtens |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
dem Verhärten |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
das Verhärten |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
durch das Verhärten |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Verhärten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
|
| 2. Person Singular | concrescis |
|
| 3. Person Singular | concrescit |
|
| 1. Person Plural | concrescimus |
|
| 2. Person Plural | concrescitis |
|
| 3. Person Plural | concrescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concrescas |
|
| 3. Person Singular | concrescat |
|
| 1. Person Plural | concrescamus |
|
| 2. Person Plural | concrescatis |
|
| 3. Person Plural | concrescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
|
| 2. Person Singular | concrescebas |
|
| 3. Person Singular | concrescebat |
|
| 1. Person Plural | concrescebamus |
|
| 2. Person Plural | concrescebatis |
|
| 3. Person Plural | concrescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
|
| 2. Person Singular | concresceres |
|
| 3. Person Singular | concresceret |
|
| 1. Person Plural | concresceremus |
|
| 2. Person Plural | concresceretis |
|
| 3. Person Plural | concrescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concresces |
|
| 3. Person Singular | concrescet |
|
| 1. Person Plural | concrescemus |
|
| 2. Person Plural | concrescetis |
|
| 3. Person Plural | concrescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
|
| 2. Person Singular | concrevisti |
|
| 3. Person Singular | concrevit |
|
| 1. Person Plural | concrevimus |
|
| 2. Person Plural | concrevistis |
|
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
|
| 2. Person Singular | concreveras |
|
| 3. Person Singular | concreverat |
|
| 1. Person Plural | concreveramus |
|
| 2. Person Plural | concreveratis |
|
| 3. Person Plural | concreverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
|
| 2. Person Singular | concrevisses |
|
| 3. Person Singular | concrevisset |
|
| 1. Person Plural | concrevissemus |
|
| 2. Person Plural | concrevissetis |
|
| 3. Person Plural | concrevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
|
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
|
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
! |
| 2. Person Plural | concrescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
|
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
|
| Dativ | concrescendo concrescundo |
|
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
|
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
|
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
|
| 2. Person Singular | concrescis |
|
| 3. Person Singular | concrescit |
|
| 1. Person Plural | concrescimus |
|
| 2. Person Plural | concrescitis |
|
| 3. Person Plural | concrescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concrescas |
|
| 3. Person Singular | concrescat |
|
| 1. Person Plural | concrescamus |
|
| 2. Person Plural | concrescatis |
|
| 3. Person Plural | concrescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
|
| 2. Person Singular | concrescebas |
|
| 3. Person Singular | concrescebat |
|
| 1. Person Plural | concrescebamus |
|
| 2. Person Plural | concrescebatis |
|
| 3. Person Plural | concrescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
|
| 2. Person Singular | concresceres |
|
| 3. Person Singular | concresceret |
|
| 1. Person Plural | concresceremus |
|
| 2. Person Plural | concresceretis |
|
| 3. Person Plural | concrescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concresces |
|
| 3. Person Singular | concrescet |
|
| 1. Person Plural | concrescemus |
|
| 2. Person Plural | concrescetis |
|
| 3. Person Plural | concrescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
|
| 2. Person Singular | concrevisti |
|
| 3. Person Singular | concrevit |
|
| 1. Person Plural | concrevimus |
|
| 2. Person Plural | concrevistis |
|
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
|
| 2. Person Singular | concreveras |
|
| 3. Person Singular | concreverat |
|
| 1. Person Plural | concreveramus |
|
| 2. Person Plural | concreveratis |
|
| 3. Person Plural | concreverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
|
| 2. Person Singular | concrevisses |
|
| 3. Person Singular | concrevisset |
|
| 1. Person Plural | concrevissemus |
|
| 2. Person Plural | concrevissetis |
|
| 3. Person Plural | concrevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
|
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
|
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
! |
| 2. Person Plural | concrescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
|
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
|
| Dativ | concrescendo concrescundo |
|
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
|
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
|
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concresco |
|
| 2. Person Singular | concrescis |
|
| 3. Person Singular | concrescit |
|
| 1. Person Plural | concrescimus |
|
| 2. Person Plural | concrescitis |
|
| 3. Person Plural | concrescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescor |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescitur |
|
| 1. Person Plural | concrescimur |
|
| 2. Person Plural | concrescimini |
|
| 3. Person Plural | concrescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concrescas |
|
| 3. Person Singular | concrescat |
|
| 1. Person Plural | concrescamus |
|
| 2. Person Plural | concrescatis |
|
| 3. Person Plural | concrescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concrescaris concrescare |
|
| 3. Person Singular | concrescatur |
|
| 1. Person Plural | concrescamur |
|
| 2. Person Plural | concrescamini |
|
| 3. Person Plural | concrescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebam |
|
| 2. Person Singular | concrescebas |
|
| 3. Person Singular | concrescebat |
|
| 1. Person Plural | concrescebamus |
|
| 2. Person Plural | concrescebatis |
|
| 3. Person Plural | concrescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescebar |
|
| 2. Person Singular | concrescebaris concrescebare |
|
| 3. Person Singular | concrescebatur |
|
| 1. Person Plural | concrescebamur |
|
| 2. Person Plural | concrescebamini |
|
| 3. Person Plural | concrescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerem |
|
| 2. Person Singular | concresceres |
|
| 3. Person Singular | concresceret |
|
| 1. Person Plural | concresceremus |
|
| 2. Person Plural | concresceretis |
|
| 3. Person Plural | concrescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescerer |
|
| 2. Person Singular | concrescereris concrescerere |
|
| 3. Person Singular | concresceretur |
|
| 1. Person Plural | concresceremur |
|
| 2. Person Plural | concresceremini |
|
| 3. Person Plural | concrescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrescam |
|
| 2. Person Singular | concresces |
|
| 3. Person Singular | concrescet |
|
| 1. Person Plural | concrescemus |
|
| 2. Person Plural | concrescetis |
|
| 3. Person Plural | concrescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concrescar |
|
| 2. Person Singular | concresceris concrescere |
|
| 3. Person Singular | concrescetur |
|
| 1. Person Plural | concrescemur |
|
| 2. Person Plural | concrescemini |
|
| 3. Person Plural | concrescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevi |
|
| 2. Person Singular | concrevisti |
|
| 3. Person Singular | concrevit |
|
| 1. Person Plural | concrevimus |
|
| 2. Person Plural | concrevistis |
|
| 3. Person Plural | concreverunt concrevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sum |
|
| 2. Person Singular | concretus es |
|
| 3. Person Singular | concretus est |
|
| 1. Person Plural | concreti sumus |
|
| 2. Person Plural | concreti estis |
|
| 3. Person Plural | concreti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreverim |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus sim |
|
| 2. Person Singular | concretus sis |
|
| 3. Person Singular | concretus sit |
|
| 1. Person Plural | concreti simus |
|
| 2. Person Plural | concreti sitis |
|
| 3. Person Plural | concreti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concreveram |
|
| 2. Person Singular | concreveras |
|
| 3. Person Singular | concreverat |
|
| 1. Person Plural | concreveramus |
|
| 2. Person Plural | concreveratis |
|
| 3. Person Plural | concreverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus eram |
|
| 2. Person Singular | concretus eras |
|
| 3. Person Singular | concretus erat |
|
| 1. Person Plural | concreti eramus |
|
| 2. Person Plural | concreti eratis |
|
| 3. Person Plural | concreti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevissem |
|
| 2. Person Singular | concrevisses |
|
| 3. Person Singular | concrevisset |
|
| 1. Person Plural | concrevissemus |
|
| 2. Person Plural | concrevissetis |
|
| 3. Person Plural | concrevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus essem |
|
| 2. Person Singular | concretus esses |
|
| 3. Person Singular | concretus esset |
|
| 1. Person Plural | concreti essemus |
|
| 2. Person Plural | concreti essetis |
|
| 3. Person Plural | concreti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concrevero |
|
| 2. Person Singular | concreveris |
|
| 3. Person Singular | concreverit |
|
| 1. Person Plural | concreverimus |
|
| 2. Person Plural | concreveritis |
|
| 3. Person Plural | concreverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concretus ero |
|
| 2. Person Singular | concretus eris |
|
| 3. Person Singular | concretus erit |
|
| 1. Person Plural | concreti erimus |
|
| 2. Person Plural | concreti eritis |
|
| 3. Person Plural | concreti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concrescere |
|
| Vorzeitigkeit | concrevisse |
|
| Nachzeitigkeit | concreturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concresci concrescier |
|
| Vorzeitigkeit | concretum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concretum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concresce |
! |
| 2. Person Plural | concrescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concrescito |
| 3. Person Singular | concrescito |
| 2. Person Plural | concrescitote |
| 3. Person Plural | concrescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concrescere |
|
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
|
| Dativ | concrescendo concrescundo |
|
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
|
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
|
| Vokativ | concrescende concrescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescendus concrescundus |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
| Genitiv | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescendi concrescundi |
| Dativ | concrescendo concrescundo |
concrescendae concrescundae |
concrescendo concrescundo |
| Akkusativ | concrescendum concrescundum |
concrescendam concrescundam |
concrescendum concrescundum |
| Ablativ | concrescendo concrescundo |
concrescenda concrescunda |
concrescendo concrescundo |
| Vokativ | concrescende concrescunde |
concrescenda concrescunda |
concrescendum concrescundum |
Plural
| Nominativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
| Genitiv | concrescendorum concrescundorum |
concrescendarum concrescundarum |
concrescendorum concrescundorum |
| Dativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Akkusativ | concrescendos concrescundos |
concrescendas concrescundas |
concrescenda concrescunda |
| Ablativ | concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
concrescendis concrescundis |
| Vokativ | concrescendi concrescundi |
concrescendae concrescundae |
concrescenda concrescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
| Genitiv | concrescentis |
concrescentis |
concrescentis |
| Dativ | concrescenti |
concrescenti |
concrescenti |
| Akkusativ | concrescentem |
concrescentem |
concrescens |
| Ablativ | concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
concrescenti concrescente |
| Vokativ | concrescens |
concrescens |
concrescens |
Plural
| Nominativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Genitiv | concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
concrescentium concrescentum |
| Dativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Akkusativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
| Ablativ | concrescentibus |
concrescentibus |
concrescentibus |
| Vokativ | concrescentes |
concrescentes |
concrescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concretus |
concreta |
concretum |
| Genitiv | concreti |
concretae |
concreti |
| Dativ | concreto |
concretae |
concreto |
| Akkusativ | concretum |
concretam |
concretum |
| Ablativ | concreto |
concreta |
concreto |
| Vokativ | concrete |
concreta |
concretum |
Plural
| Nominativ | concreti |
concretae |
concreta |
| Genitiv | concretorum |
concretarum |
concretorum |
| Dativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Akkusativ | concretos |
concretas |
concreta |
| Ablativ | concretis |
concretis |
concretis |
| Vokativ | concreti |
concretae |
concreta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concreturus |
concretura |
concreturum |
| Genitiv | concreturi |
concreturae |
concreturi |
| Dativ | concreturo |
concreturae |
concreturo |
| Akkusativ | concreturum |
concreturam |
concreturum |
| Ablativ | concreturo |
concretura |
concreturo |
| Vokativ | concreture |
concretura |
concreturum |
Plural
| Nominativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
| Genitiv | concreturorum |
concreturarum |
concreturorum |
| Dativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Akkusativ | concreturos |
concreturas |
concretura |
| Ablativ | concreturis |
concreturis |
concreturis |
| Vokativ | concreturi |
concreturae |
concretura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concretum |
concretu |