Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concrucio
|
|
| 2. Person Singular |
concrucias
|
|
| 3. Person Singular |
concruciat
|
|
| 1. Person Plural |
concruciamus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciatis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrucior
|
|
| 2. Person Singular |
concruciaris concruciare
|
|
| 3. Person Singular |
concruciatur
|
|
| 1. Person Plural |
concruciamur
|
|
| 2. Person Plural |
concruciamini
|
|
| 3. Person Plural |
concruciantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciem
|
|
| 2. Person Singular |
concrucies
|
|
| 3. Person Singular |
concruciet
|
|
| 1. Person Plural |
concruciemus
|
|
| 2. Person Plural |
concrucietis
|
|
| 3. Person Plural |
concrucient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concrucier
|
|
| 2. Person Singular |
concrucieris concruciere
|
|
| 3. Person Singular |
concrucietur
|
|
| 1. Person Plural |
concruciemur
|
|
| 2. Person Plural |
concruciemini
|
|
| 3. Person Plural |
concrucientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciabam
|
|
| 2. Person Singular |
concruciabas
|
|
| 3. Person Singular |
concruciabat
|
|
| 1. Person Plural |
concruciabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciabar
|
|
| 2. Person Singular |
concruciabaris concruciabare
|
|
| 3. Person Singular |
concruciabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concruciabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concruciabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concruciabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciarem
|
|
| 2. Person Singular |
concruciares
|
|
| 3. Person Singular |
concruciaret
|
|
| 1. Person Plural |
concruciaremus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciaretis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciarer
|
|
| 2. Person Singular |
concruciareris concruciarere
|
|
| 3. Person Singular |
concruciaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concruciaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concruciaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concruciarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciabo
|
|
| 2. Person Singular |
concruciabis
|
|
| 3. Person Singular |
concruciabit
|
|
| 1. Person Plural |
concruciabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciabor
|
|
| 2. Person Singular |
concruciaberis concruciabere
|
|
| 3. Person Singular |
concruciabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concruciabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concruciabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concruciabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciavi
|
|
| 2. Person Singular |
concruciavisti
|
|
| 3. Person Singular |
concruciavit
|
|
| 1. Person Plural |
concruciavimus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciavistis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciaverunt concruciavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concruciatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concruciatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concruciati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciaverim
|
|
| 2. Person Singular |
concruciaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concruciaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concruciaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concruciatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concruciatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concruciati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciaveram
|
|
| 2. Person Singular |
concruciaveras
|
|
| 3. Person Singular |
concruciaverat
|
|
| 1. Person Plural |
concruciaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concruciatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concruciatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concruciati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciavissem
|
|
| 2. Person Singular |
concruciavisses
|
|
| 3. Person Singular |
concruciavisset
|
|
| 1. Person Plural |
concruciavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concruciatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concruciatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concruciati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciavero
|
|
| 2. Person Singular |
concruciaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concruciaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concruciaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concruciatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concruciatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concruciatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concruciati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concruciati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concruciati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concruciare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concruciavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concruciaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concruciari concruciarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concruciatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concruciatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concrucia
|
! |
| 2. Person Plural |
concruciate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concruciato
|
| 3. Person Singular |
concruciato
|
| 2. Person Plural |
concruciatote
|
| 3. Person Plural |
concrucianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concruciare
|
|
| Genitiv |
concruciandi
|
|
| Dativ |
concruciando
|
|
| Akkusativ |
concruciandum
|
|
| Ablativ |
concruciando
|
|
| Vokativ |
concruciande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concruciandus
|
concrucianda
|
concruciandum
|
| Genitiv |
concruciandi
|
concruciandae
|
concruciandi
|
| Dativ |
concruciando
|
concruciandae
|
concruciando
|
| Akkusativ |
concruciandum
|
concruciandam
|
concruciandum
|
| Ablativ |
concruciando
|
concrucianda
|
concruciando
|
| Vokativ |
concruciande
|
concrucianda
|
concruciandum
|
Plural
| Nominativ |
concruciandi
|
concruciandae
|
concrucianda
|
| Genitiv |
concruciandorum
|
concruciandarum
|
concruciandorum
|
| Dativ |
concruciandis
|
concruciandis
|
concruciandis
|
| Akkusativ |
concruciandos
|
concruciandas
|
concrucianda
|
| Ablativ |
concruciandis
|
concruciandis
|
concruciandis
|
| Vokativ |
concruciandi
|
concruciandae
|
concrucianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concrucians
|
concrucians
|
concrucians
|
| Genitiv |
concruciantis
|
concruciantis
|
concruciantis
|
| Dativ |
concrucianti
|
concrucianti
|
concrucianti
|
| Akkusativ |
concruciantem
|
concruciantem
|
concrucians
|
| Ablativ |
concrucianti concruciante
|
concrucianti concruciante
|
concrucianti concruciante
|
| Vokativ |
concrucians
|
concrucians
|
concrucians
|
Plural
| Nominativ |
concruciantes
|
concruciantes
|
concruciantia
|
| Genitiv |
concruciantium concruciantum
|
concruciantium concruciantum
|
concruciantium concruciantum
|
| Dativ |
concruciantibus
|
concruciantibus
|
concruciantibus
|
| Akkusativ |
concruciantes
|
concruciantes
|
concruciantia
|
| Ablativ |
concruciantibus
|
concruciantibus
|
concruciantibus
|
| Vokativ |
concruciantes
|
concruciantes
|
concruciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concruciatus
|
concruciata
|
concruciatum
|
| Genitiv |
concruciati
|
concruciatae
|
concruciati
|
| Dativ |
concruciato
|
concruciatae
|
concruciato
|
| Akkusativ |
concruciatum
|
concruciatam
|
concruciatum
|
| Ablativ |
concruciato
|
concruciata
|
concruciato
|
| Vokativ |
concruciate
|
concruciata
|
concruciatum
|
Plural
| Nominativ |
concruciati
|
concruciatae
|
concruciata
|
| Genitiv |
concruciatorum
|
concruciatarum
|
concruciatorum
|
| Dativ |
concruciatis
|
concruciatis
|
concruciatis
|
| Akkusativ |
concruciatos
|
concruciatas
|
concruciata
|
| Ablativ |
concruciatis
|
concruciatis
|
concruciatis
|
| Vokativ |
concruciati
|
concruciatae
|
concruciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concruciaturus
|
concruciatura
|
concruciaturum
|
| Genitiv |
concruciaturi
|
concruciaturae
|
concruciaturi
|
| Dativ |
concruciaturo
|
concruciaturae
|
concruciaturo
|
| Akkusativ |
concruciaturum
|
concruciaturam
|
concruciaturum
|
| Ablativ |
concruciaturo
|
concruciatura
|
concruciaturo
|
| Vokativ |
concruciature
|
concruciatura
|
concruciaturum
|
Plural
| Nominativ |
concruciaturi
|
concruciaturae
|
concruciatura
|
| Genitiv |
concruciaturorum
|
concruciaturarum
|
concruciaturorum
|
| Dativ |
concruciaturis
|
concruciaturis
|
concruciaturis
|
| Akkusativ |
concruciaturos
|
concruciaturas
|
concruciatura
|
| Ablativ |
concruciaturis
|
concruciaturis
|
concruciaturis
|
| Vokativ |
concruciaturi
|
concruciaturae
|
concruciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concruciatum
|
concruciatu
|