Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubo
|
|
| 2. Person Singular |
concubas
|
|
| 3. Person Singular |
concubat
|
|
| 1. Person Plural |
concubamus
|
|
| 2. Person Plural |
concubatis
|
|
| 3. Person Plural |
concubant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubor
|
|
| 2. Person Singular |
concubaris concubare
|
|
| 3. Person Singular |
concubatur
|
|
| 1. Person Plural |
concubamur
|
|
| 2. Person Plural |
concubamini
|
|
| 3. Person Plural |
concubantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubem
|
|
| 2. Person Singular |
concubes
|
|
| 3. Person Singular |
concubet
|
|
| 1. Person Plural |
concubemus
|
|
| 2. Person Plural |
concubetis
|
|
| 3. Person Plural |
concubent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuber
|
|
| 2. Person Singular |
concuberis concubere
|
|
| 3. Person Singular |
concubetur
|
|
| 1. Person Plural |
concubemur
|
|
| 2. Person Plural |
concubemini
|
|
| 3. Person Plural |
concubentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubabam
|
|
| 2. Person Singular |
concubabas
|
|
| 3. Person Singular |
concubabat
|
|
| 1. Person Plural |
concubabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concubabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concubabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubabar
|
|
| 2. Person Singular |
concubabaris concubabare
|
|
| 3. Person Singular |
concubabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concubabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concubabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concubabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubarem
|
|
| 2. Person Singular |
concubares
|
|
| 3. Person Singular |
concubaret
|
|
| 1. Person Plural |
concubaremus
|
|
| 2. Person Plural |
concubaretis
|
|
| 3. Person Plural |
concubarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubarer
|
|
| 2. Person Singular |
concubareris concubarere
|
|
| 3. Person Singular |
concubaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concubaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concubaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concubarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubabo
|
|
| 2. Person Singular |
concubabis
|
|
| 3. Person Singular |
concubabit
|
|
| 1. Person Plural |
concubabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concubabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concubabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubabor
|
|
| 2. Person Singular |
concubaberis concubabere
|
|
| 3. Person Singular |
concubabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concubabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concubabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concubabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubavi
|
|
| 2. Person Singular |
concubavisti
|
|
| 3. Person Singular |
concubavit
|
|
| 1. Person Plural |
concubavimus
|
|
| 2. Person Plural |
concubavistis
|
|
| 3. Person Plural |
concubaverunt concubavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concubatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concubatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concubati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concubati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concubati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubaverim
|
|
| 2. Person Singular |
concubaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concubaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concubaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concubaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concubaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concubatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concubatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concubati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concubati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concubati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubaveram
|
|
| 2. Person Singular |
concubaveras
|
|
| 3. Person Singular |
concubaverat
|
|
| 1. Person Plural |
concubaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concubaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concubaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concubatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concubatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concubati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concubati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concubati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubavissem
|
|
| 2. Person Singular |
concubavisses
|
|
| 3. Person Singular |
concubavisset
|
|
| 1. Person Plural |
concubavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concubavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concubavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concubatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concubatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concubati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concubati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concubati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubavero
|
|
| 2. Person Singular |
concubaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concubaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concubaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concubaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concubaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concubatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concubatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concubati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concubati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concubati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concubare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concubavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concubaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concubari concubarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concubatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concubatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concuba
|
! |
| 2. Person Plural |
concubate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concubato
|
| 3. Person Singular |
concubato
|
| 2. Person Plural |
concubatote
|
| 3. Person Plural |
concubanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concubare
|
|
| Genitiv |
concubandi
|
|
| Dativ |
concubando
|
|
| Akkusativ |
concubandum
|
|
| Ablativ |
concubando
|
|
| Vokativ |
concubande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concubandus
|
concubanda
|
concubandum
|
| Genitiv |
concubandi
|
concubandae
|
concubandi
|
| Dativ |
concubando
|
concubandae
|
concubando
|
| Akkusativ |
concubandum
|
concubandam
|
concubandum
|
| Ablativ |
concubando
|
concubanda
|
concubando
|
| Vokativ |
concubande
|
concubanda
|
concubandum
|
Plural
| Nominativ |
concubandi
|
concubandae
|
concubanda
|
| Genitiv |
concubandorum
|
concubandarum
|
concubandorum
|
| Dativ |
concubandis
|
concubandis
|
concubandis
|
| Akkusativ |
concubandos
|
concubandas
|
concubanda
|
| Ablativ |
concubandis
|
concubandis
|
concubandis
|
| Vokativ |
concubandi
|
concubandae
|
concubanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concubans
|
concubans
|
concubans
|
| Genitiv |
concubantis
|
concubantis
|
concubantis
|
| Dativ |
concubanti
|
concubanti
|
concubanti
|
| Akkusativ |
concubantem
|
concubantem
|
concubans
|
| Ablativ |
concubanti concubante
|
concubanti concubante
|
concubanti concubante
|
| Vokativ |
concubans
|
concubans
|
concubans
|
Plural
| Nominativ |
concubantes
|
concubantes
|
concubantia
|
| Genitiv |
concubantium concubantum
|
concubantium concubantum
|
concubantium concubantum
|
| Dativ |
concubantibus
|
concubantibus
|
concubantibus
|
| Akkusativ |
concubantes
|
concubantes
|
concubantia
|
| Ablativ |
concubantibus
|
concubantibus
|
concubantibus
|
| Vokativ |
concubantes
|
concubantes
|
concubantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concubatus
|
concubata
|
concubatum
|
| Genitiv |
concubati
|
concubatae
|
concubati
|
| Dativ |
concubato
|
concubatae
|
concubato
|
| Akkusativ |
concubatum
|
concubatam
|
concubatum
|
| Ablativ |
concubato
|
concubata
|
concubato
|
| Vokativ |
concubate
|
concubata
|
concubatum
|
Plural
| Nominativ |
concubati
|
concubatae
|
concubata
|
| Genitiv |
concubatorum
|
concubatarum
|
concubatorum
|
| Dativ |
concubatis
|
concubatis
|
concubatis
|
| Akkusativ |
concubatos
|
concubatas
|
concubata
|
| Ablativ |
concubatis
|
concubatis
|
concubatis
|
| Vokativ |
concubati
|
concubatae
|
concubata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concubaturus
|
concubatura
|
concubaturum
|
| Genitiv |
concubaturi
|
concubaturae
|
concubaturi
|
| Dativ |
concubaturo
|
concubaturae
|
concubaturo
|
| Akkusativ |
concubaturum
|
concubaturam
|
concubaturum
|
| Ablativ |
concubaturo
|
concubatura
|
concubaturo
|
| Vokativ |
concubature
|
concubatura
|
concubaturum
|
Plural
| Nominativ |
concubaturi
|
concubaturae
|
concubatura
|
| Genitiv |
concubaturorum
|
concubaturarum
|
concubaturorum
|
| Dativ |
concubaturis
|
concubaturis
|
concubaturis
|
| Akkusativ |
concubaturos
|
concubaturas
|
concubatura
|
| Ablativ |
concubaturis
|
concubaturis
|
concubaturis
|
| Vokativ |
concubaturi
|
concubaturae
|
concubatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concubatum
|
concubatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubo
|
|
| 2. Person Singular |
concubas
|
|
| 3. Person Singular |
concubat
|
|
| 1. Person Plural |
concubamus
|
|
| 2. Person Plural |
concubatis
|
|
| 3. Person Plural |
concubant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubor
|
|
| 2. Person Singular |
concubaris concubare
|
|
| 3. Person Singular |
concubatur
|
|
| 1. Person Plural |
concubamur
|
|
| 2. Person Plural |
concubamini
|
|
| 3. Person Plural |
concubantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubem
|
|
| 2. Person Singular |
concubes
|
|
| 3. Person Singular |
concubet
|
|
| 1. Person Plural |
concubemus
|
|
| 2. Person Plural |
concubetis
|
|
| 3. Person Plural |
concubent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuber
|
|
| 2. Person Singular |
concuberis concubere
|
|
| 3. Person Singular |
concubetur
|
|
| 1. Person Plural |
concubemur
|
|
| 2. Person Plural |
concubemini
|
|
| 3. Person Plural |
concubentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubabam
|
|
| 2. Person Singular |
concubabas
|
|
| 3. Person Singular |
concubabat
|
|
| 1. Person Plural |
concubabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concubabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concubabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubabar
|
|
| 2. Person Singular |
concubabaris concubabare
|
|
| 3. Person Singular |
concubabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concubabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concubabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concubabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubarem
|
|
| 2. Person Singular |
concubares
|
|
| 3. Person Singular |
concubaret
|
|
| 1. Person Plural |
concubaremus
|
|
| 2. Person Plural |
concubaretis
|
|
| 3. Person Plural |
concubarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubarer
|
|
| 2. Person Singular |
concubareris concubarere
|
|
| 3. Person Singular |
concubaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concubaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concubaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concubarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubabo
|
|
| 2. Person Singular |
concubabis
|
|
| 3. Person Singular |
concubabit
|
|
| 1. Person Plural |
concubabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concubabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concubabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubabor
|
|
| 2. Person Singular |
concubaberis concubabere
|
|
| 3. Person Singular |
concubabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concubabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concubabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concubabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubavi
|
|
| 2. Person Singular |
concubavisti
|
|
| 3. Person Singular |
concubavit
|
|
| 1. Person Plural |
concubavimus
|
|
| 2. Person Plural |
concubavistis
|
|
| 3. Person Plural |
concubaverunt concubavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concubatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concubatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concubati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concubati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concubati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubaverim
|
|
| 2. Person Singular |
concubaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concubaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concubaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concubaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concubaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concubatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concubatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concubati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concubati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concubati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubaveram
|
|
| 2. Person Singular |
concubaveras
|
|
| 3. Person Singular |
concubaverat
|
|
| 1. Person Plural |
concubaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concubaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concubaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concubatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concubatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concubati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concubati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concubati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubavissem
|
|
| 2. Person Singular |
concubavisses
|
|
| 3. Person Singular |
concubavisset
|
|
| 1. Person Plural |
concubavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concubavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concubavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concubatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concubatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concubati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concubati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concubati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concubavero
|
|
| 2. Person Singular |
concubaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concubaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concubaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concubaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concubaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concubatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concubatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concubatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concubati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concubati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concubati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concubare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concubavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concubaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concubari concubarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concubatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concubatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concuba
|
! |
| 2. Person Plural |
concubate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concubato
|
| 3. Person Singular |
concubato
|
| 2. Person Plural |
concubatote
|
| 3. Person Plural |
concubanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concubare
|
|
| Genitiv |
concubandi
|
|
| Dativ |
concubando
|
|
| Akkusativ |
concubandum
|
|
| Ablativ |
concubando
|
|
| Vokativ |
concubande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concubandus
|
concubanda
|
concubandum
|
| Genitiv |
concubandi
|
concubandae
|
concubandi
|
| Dativ |
concubando
|
concubandae
|
concubando
|
| Akkusativ |
concubandum
|
concubandam
|
concubandum
|
| Ablativ |
concubando
|
concubanda
|
concubando
|
| Vokativ |
concubande
|
concubanda
|
concubandum
|
Plural
| Nominativ |
concubandi
|
concubandae
|
concubanda
|
| Genitiv |
concubandorum
|
concubandarum
|
concubandorum
|
| Dativ |
concubandis
|
concubandis
|
concubandis
|
| Akkusativ |
concubandos
|
concubandas
|
concubanda
|
| Ablativ |
concubandis
|
concubandis
|
concubandis
|
| Vokativ |
concubandi
|
concubandae
|
concubanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concubans
|
concubans
|
concubans
|
| Genitiv |
concubantis
|
concubantis
|
concubantis
|
| Dativ |
concubanti
|
concubanti
|
concubanti
|
| Akkusativ |
concubantem
|
concubantem
|
concubans
|
| Ablativ |
concubanti concubante
|
concubanti concubante
|
concubanti concubante
|
| Vokativ |
concubans
|
concubans
|
concubans
|
Plural
| Nominativ |
concubantes
|
concubantes
|
concubantia
|
| Genitiv |
concubantium concubantum
|
concubantium concubantum
|
concubantium concubantum
|
| Dativ |
concubantibus
|
concubantibus
|
concubantibus
|
| Akkusativ |
concubantes
|
concubantes
|
concubantia
|
| Ablativ |
concubantibus
|
concubantibus
|
concubantibus
|
| Vokativ |
concubantes
|
concubantes
|
concubantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concubatus
|
concubata
|
concubatum
|
| Genitiv |
concubati
|
concubatae
|
concubati
|
| Dativ |
concubato
|
concubatae
|
concubato
|
| Akkusativ |
concubatum
|
concubatam
|
concubatum
|
| Ablativ |
concubato
|
concubata
|
concubato
|
| Vokativ |
concubate
|
concubata
|
concubatum
|
Plural
| Nominativ |
concubati
|
concubatae
|
concubata
|
| Genitiv |
concubatorum
|
concubatarum
|
concubatorum
|
| Dativ |
concubatis
|
concubatis
|
concubatis
|
| Akkusativ |
concubatos
|
concubatas
|
concubata
|
| Ablativ |
concubatis
|
concubatis
|
concubatis
|
| Vokativ |
concubati
|
concubatae
|
concubata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concubaturus
|
concubatura
|
concubaturum
|
| Genitiv |
concubaturi
|
concubaturae
|
concubaturi
|
| Dativ |
concubaturo
|
concubaturae
|
concubaturo
|
| Akkusativ |
concubaturum
|
concubaturam
|
concubaturum
|
| Ablativ |
concubaturo
|
concubatura
|
concubaturo
|
| Vokativ |
concubature
|
concubatura
|
concubaturum
|
Plural
| Nominativ |
concubaturi
|
concubaturae
|
concubatura
|
| Genitiv |
concubaturorum
|
concubaturarum
|
concubaturorum
|
| Dativ |
concubaturis
|
concubaturis
|
concubaturis
|
| Akkusativ |
concubaturos
|
concubaturas
|
concubatura
|
| Ablativ |
concubaturis
|
concubaturis
|
concubaturis
|
| Vokativ |
concubaturi
|
concubaturae
|
concubatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concubatum
|
concubatu
|