Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
concubere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
concubitus auch noch Formen von:
concubitus (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Geschlechtsverkehr haben mit
liegen bei (sexuell und nicht)
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concubeo
2. Person Singular
concubes
3. Person Singular
concubet
1. Person Plural
concubemus
2. Person Plural
concubetis
3. Person Plural
concubent
Passiv
1. Person Singular
concubeor
2. Person Singular
concuberis concubere
3. Person Singular
concubetur
1. Person Plural
concubemur
2. Person Plural
concubemini
3. Person Plural
concubentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concubeam
2. Person Singular
concubeas
3. Person Singular
concubeat
1. Person Plural
concubeamus
2. Person Plural
concubeatis
3. Person Plural
concubeant
Passiv
1. Person Singular
concubear
2. Person Singular
concubearis concubeare
3. Person Singular
concubeatur
1. Person Plural
concubeamur
2. Person Plural
concubeamini
3. Person Plural
concubeantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concubebam
2. Person Singular
concubebas
3. Person Singular
concubebat
1. Person Plural
concubebamus
2. Person Plural
concubebatis
3. Person Plural
concubebant
Passiv
1. Person Singular
concubebar
2. Person Singular
concubebaris concubebare
3. Person Singular
concubebatur
1. Person Plural
concubebamur
2. Person Plural
concubebamini
3. Person Plural
concubebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concuberem
2. Person Singular
concuberes
3. Person Singular
concuberet
1. Person Plural
concuberemus
2. Person Plural
concuberetis
3. Person Plural
concuberent
Passiv
1. Person Singular
concuberer
2. Person Singular
concubereris concuberere
3. Person Singular
concuberetur
1. Person Plural
concuberemur
2. Person Plural
concuberemini
3. Person Plural
concuberentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concubebo
2. Person Singular
concubebis
3. Person Singular
concubebit
1. Person Plural
concubebimus
2. Person Plural
concubebitis
3. Person Plural
concubebunt
Passiv
1. Person Singular
concubebor
2. Person Singular
concubeberis concubebere
3. Person Singular
concubebitur
1. Person Plural
concubebimur
2. Person Plural
concubebimini
3. Person Plural
concubebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concubui
2. Person Singular
concubuisti
3. Person Singular
concubuit
1. Person Plural
concubuimus
2. Person Plural
concubuistis
3. Person Plural
concubuerunt concubuere
Passiv
1. Person Singular
concubitus sum
2. Person Singular
concubitus es
3. Person Singular
concubitus est
1. Person Plural
concubiti sumus
2. Person Plural
concubiti estis
3. Person Plural
concubiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concubuerim
2. Person Singular
concubueris
3. Person Singular
concubuerit
1. Person Plural
concubuerimus
2. Person Plural
concubueritis
3. Person Plural
concubuerint
Passiv
1. Person Singular
concubitus sim
2. Person Singular
concubitus sis
3. Person Singular
concubitus sit
1. Person Plural
concubiti simus
2. Person Plural
concubiti sitis
3. Person Plural
concubiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concubueram
2. Person Singular
concubueras
3. Person Singular
concubuerat
1. Person Plural
concubueramus
2. Person Plural
concubueratis
3. Person Plural
concubuerant
Passiv
1. Person Singular
concubitus eram
2. Person Singular
concubitus eras
3. Person Singular
concubitus erat
1. Person Plural
concubiti eramus
2. Person Plural
concubiti eratis
3. Person Plural
concubiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concubuissem
2. Person Singular
concubuisses
3. Person Singular
concubuisset
1. Person Plural
concubuissemus
2. Person Plural
concubuissetis
3. Person Plural
concubuissent
Passiv
1. Person Singular
concubitus essem
2. Person Singular
concubitus esses
3. Person Singular
concubitus esset
1. Person Plural
concubiti essemus
2. Person Plural
concubiti essetis
3. Person Plural
concubiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concubuero
2. Person Singular
concubueris
3. Person Singular
concubuerit
1. Person Plural
concubuerimus
2. Person Plural
concubueritis
3. Person Plural
concubuerint
Passiv
1. Person Singular
concubitus ero
2. Person Singular
concubitus eris
3. Person Singular
concubitus erit
1. Person Plural
concubiti erimus
2. Person Plural
concubiti eritis
3. Person Plural
concubiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concubere
Vorzeitigkeit
concubuisse
Nachzeitigkeit
concubiturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
concuberi concuberier
Vorzeitigkeit
concubitum esse
Nachzeitigkeit
concubitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concube
!
2. Person Plural
concubete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concubeto
3. Person Singular
concubeto
2. Person Plural
concubetote
3. Person Plural
concubento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concubere
Genitiv
concubendi
Dativ
concubendo
Akkusativ
concubendum
Ablativ
concubendo
Vokativ
concubende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concubendus
concubenda
concubendum
Genitiv
concubendi
concubendae
concubendi
Dativ
concubendo
concubendae
concubendo
Akkusativ
concubendum
concubendam
concubendum
Ablativ
concubendo
concubenda
concubendo
Vokativ
concubende
concubenda
concubendum
Plural
Nominativ
concubendi
concubendae
concubenda
Genitiv
concubendorum
concubendarum
concubendorum
Dativ
concubendis
concubendis
concubendis
Akkusativ
concubendos
concubendas
concubenda
Ablativ
concubendis
concubendis
concubendis
Vokativ
concubendi
concubendae
concubenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concubens
concubens
concubens
Genitiv
concubentis
concubentis
concubentis
Dativ
concubenti
concubenti
concubenti
Akkusativ
concubentem
concubentem
concubens
Ablativ
concubenti concubente
concubenti concubente
concubenti concubente
Vokativ
concubens
concubens
concubens
Plural
Nominativ
concubentes
concubentes
concubentia
Genitiv
concubentium concubentum
concubentium concubentum
concubentium concubentum
Dativ
concubentibus
concubentibus
concubentibus
Akkusativ
concubentes
concubentes
concubentia
Ablativ
concubentibus
concubentibus
concubentibus
Vokativ
concubentes
concubentes
concubentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concubitus
concubita
concubitum
Genitiv
concubiti
concubitae
concubiti
Dativ
concubito
concubitae
concubito
Akkusativ
concubitum
concubitam
concubitum
Ablativ
concubito
concubita
concubito
Vokativ
concubite
concubita
concubitum
Plural
Nominativ
concubiti
concubitae
concubita
Genitiv
concubitorum
concubitarum
concubitorum
Dativ
concubitis
concubitis
concubitis
Akkusativ
concubitos
concubitas
concubita
Ablativ
concubitis
concubitis
concubitis
Vokativ
concubiti
concubitae
concubita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concubiturus
concubitura
concubiturum
Genitiv
concubituri
concubiturae
concubituri
Dativ
concubituro
concubiturae
concubituro
Akkusativ
concubiturum
concubituram
concubiturum
Ablativ
concubituro
concubitura
concubituro
Vokativ
concubiture
concubitura
concubiturum
Plural
Nominativ
concubituri
concubiturae
concubitura
Genitiv
concubiturorum
concubiturarum
concubiturorum
Dativ
concubituris
concubituris
concubituris
Akkusativ
concubituros
concubituras
concubitura
Ablativ
concubituris
concubituris
concubituris
Vokativ
concubituri
concubiturae
concubitura
Supina
Supin I
Supin II
concubitum
concubitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concubeo
2. Person Singular
concubes
3. Person Singular
concubet
1. Person Plural
concubemus
2. Person Plural
concubetis
3. Person Plural
concubent
Passiv
1. Person Singular
concubeor
2. Person Singular
concuberis concubere
3. Person Singular
concubetur
1. Person Plural
concubemur
2. Person Plural
concubemini
3. Person Plural
concubentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concubeam
2. Person Singular
concubeas
3. Person Singular
concubeat
1. Person Plural
concubeamus
2. Person Plural
concubeatis
3. Person Plural
concubeant
Passiv
1. Person Singular
concubear
2. Person Singular
concubearis concubeare
3. Person Singular
concubeatur
1. Person Plural
concubeamur
2. Person Plural
concubeamini
3. Person Plural
concubeantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concubebam
2. Person Singular
concubebas
3. Person Singular
concubebat
1. Person Plural
concubebamus
2. Person Plural
concubebatis
3. Person Plural
concubebant
Passiv
1. Person Singular
concubebar
2. Person Singular
concubebaris concubebare
3. Person Singular
concubebatur
1. Person Plural
concubebamur
2. Person Plural
concubebamini
3. Person Plural
concubebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concuberem
2. Person Singular
concuberes
3. Person Singular
concuberet
1. Person Plural
concuberemus
2. Person Plural
concuberetis
3. Person Plural
concuberent
Passiv
1. Person Singular
concuberer
2. Person Singular
concubereris concuberere
3. Person Singular
concuberetur
1. Person Plural
concuberemur
2. Person Plural
concuberemini
3. Person Plural
concuberentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
concubebo
2. Person Singular
concubebis
3. Person Singular
concubebit
1. Person Plural
concubebimus
2. Person Plural
concubebitis
3. Person Plural
concubebunt
Passiv
1. Person Singular
concubebor
2. Person Singular
concubeberis concubebere
3. Person Singular
concubebitur
1. Person Plural
concubebimur
2. Person Plural
concubebimini
3. Person Plural
concubebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concubui
2. Person Singular
concubuisti
3. Person Singular
concubuit
1. Person Plural
concubuimus
2. Person Plural
concubuistis
3. Person Plural
concubuerunt concubuere
Passiv
1. Person Singular
concubitus sum
2. Person Singular
concubitus es
3. Person Singular
concubitus est
1. Person Plural
concubiti sumus
2. Person Plural
concubiti estis
3. Person Plural
concubiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concubuerim
2. Person Singular
concubueris
3. Person Singular
concubuerit
1. Person Plural
concubuerimus
2. Person Plural
concubueritis
3. Person Plural
concubuerint
Passiv
1. Person Singular
concubitus sim
2. Person Singular
concubitus sis
3. Person Singular
concubitus sit
1. Person Plural
concubiti simus
2. Person Plural
concubiti sitis
3. Person Plural
concubiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
concubueram
2. Person Singular
concubueras
3. Person Singular
concubuerat
1. Person Plural
concubueramus
2. Person Plural
concubueratis
3. Person Plural
concubuerant
Passiv
1. Person Singular
concubitus eram
2. Person Singular
concubitus eras
3. Person Singular
concubitus erat
1. Person Plural
concubiti eramus
2. Person Plural
concubiti eratis
3. Person Plural
concubiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
concubuissem
2. Person Singular
concubuisses
3. Person Singular
concubuisset
1. Person Plural
concubuissemus
2. Person Plural
concubuissetis
3. Person Plural
concubuissent
Passiv
1. Person Singular
concubitus essem
2. Person Singular
concubitus esses
3. Person Singular
concubitus esset
1. Person Plural
concubiti essemus
2. Person Plural
concubiti essetis
3. Person Plural
concubiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
concubuero
2. Person Singular
concubueris
3. Person Singular
concubuerit
1. Person Plural
concubuerimus
2. Person Plural
concubueritis
3. Person Plural
concubuerint
Passiv
1. Person Singular
concubitus ero
2. Person Singular
concubitus eris
3. Person Singular
concubitus erit
1. Person Plural
concubiti erimus
2. Person Plural
concubiti eritis
3. Person Plural
concubiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
concubere
Vorzeitigkeit
concubuisse
Nachzeitigkeit
concubiturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
concuberi concuberier
Vorzeitigkeit
concubitum esse
Nachzeitigkeit
concubitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
concube
!
2. Person Plural
concubete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
concubeto
3. Person Singular
concubeto
2. Person Plural
concubetote
3. Person Plural
concubento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
concubere
Genitiv
concubendi
Dativ
concubendo
Akkusativ
concubendum
Ablativ
concubendo
Vokativ
concubende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concubendus
concubenda
concubendum
Genitiv
concubendi
concubendae
concubendi
Dativ
concubendo
concubendae
concubendo
Akkusativ
concubendum
concubendam
concubendum
Ablativ
concubendo
concubenda
concubendo
Vokativ
concubende
concubenda
concubendum
Plural
Nominativ
concubendi
concubendae
concubenda
Genitiv
concubendorum
concubendarum
concubendorum
Dativ
concubendis
concubendis
concubendis
Akkusativ
concubendos
concubendas
concubenda
Ablativ
concubendis
concubendis
concubendis
Vokativ
concubendi
concubendae
concubenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concubens
concubens
concubens
Genitiv
concubentis
concubentis
concubentis
Dativ
concubenti
concubenti
concubenti
Akkusativ
concubentem
concubentem
concubens
Ablativ
concubenti concubente
concubenti concubente
concubenti concubente
Vokativ
concubens
concubens
concubens
Plural
Nominativ
concubentes
concubentes
concubentia
Genitiv
concubentium concubentum
concubentium concubentum
concubentium concubentum
Dativ
concubentibus
concubentibus
concubentibus
Akkusativ
concubentes
concubentes
concubentia
Ablativ
concubentibus
concubentibus
concubentibus
Vokativ
concubentes
concubentes
concubentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concubitus
concubita
concubitum
Genitiv
concubiti
concubitae
concubiti
Dativ
concubito
concubitae
concubito
Akkusativ
concubitum
concubitam
concubitum
Ablativ
concubito
concubita
concubito
Vokativ
concubite
concubita
concubitum
Plural
Nominativ
concubiti
concubitae
concubita
Genitiv
concubitorum
concubitarum
concubitorum
Dativ
concubitis
concubitis
concubitis
Akkusativ
concubitos
concubitas
concubita
Ablativ
concubitis
concubitis
concubitis
Vokativ
concubiti
concubitae
concubita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
concubiturus
concubitura
concubiturum
Genitiv
concubituri
concubiturae
concubituri
Dativ
concubituro
concubiturae
concubituro
Akkusativ
concubiturum
concubituram
concubiturum
Ablativ
concubituro
concubitura
concubituro
Vokativ
concubiture
concubitura
concubiturum
Plural
Nominativ
concubituri
concubiturae
concubitura
Genitiv
concubiturorum
concubiturarum
concubiturorum
Dativ
concubituris
concubituris
concubituris
Akkusativ
concubituros
concubituras
concubitura
Ablativ
concubituris
concubituris
concubituris
Vokativ
concubituri
concubiturae
concubitura
Supina
Supin I
Supin II
concubitum
concubitu