Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von concupere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort concupiens auch noch Formen von: concupiens (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concupere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | beeifernd eifrig wünschen ernstlich wünschen heftig begehren sich sehnen nach |
| concupiens | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Nominativ Singular Partizip Präsens Aktiv | Partizip von beeifernd |
| concupiens | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Vokativ Singular Partizip Präsens Aktiv | Partizip von beeifernd |
| concupiens | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Akkusativ Neutrum Singular Partizip Präsens Aktiv | Partizip von beeifernd |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupio |
|
| 2. Person Singular | concupis |
|
| 3. Person Singular | concupit |
|
| 1. Person Plural | concupimus |
|
| 2. Person Plural | concupitis |
|
| 3. Person Plural | concupiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupior |
|
| 2. Person Singular | concuperis concupere |
|
| 3. Person Singular | concupitur |
|
| 1. Person Plural | concupimur |
|
| 2. Person Plural | concupimini |
|
| 3. Person Plural | concupiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiam |
|
| 2. Person Singular | concupias |
|
| 3. Person Singular | concupiat |
|
| 1. Person Plural | concupiamus |
|
| 2. Person Plural | concupiatis |
|
| 3. Person Plural | concupiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiar |
|
| 2. Person Singular | concupiaris concupiare |
|
| 3. Person Singular | concupiatur |
|
| 1. Person Plural | concupiamur |
|
| 2. Person Plural | concupiamini |
|
| 3. Person Plural | concupiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiebam |
|
| 2. Person Singular | concupiebas |
|
| 3. Person Singular | concupiebat |
|
| 1. Person Plural | concupiebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiebar |
|
| 2. Person Singular | concupiebaris concupiebare |
|
| 3. Person Singular | concupiebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuperem |
|
| 2. Person Singular | concuperes |
|
| 3. Person Singular | concuperet |
|
| 1. Person Plural | concuperemus |
|
| 2. Person Plural | concuperetis |
|
| 3. Person Plural | concuperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuperer |
|
| 2. Person Singular | concupereris concuperere |
|
| 3. Person Singular | concuperetur |
|
| 1. Person Plural | concuperemur |
|
| 2. Person Plural | concuperemini |
|
| 3. Person Plural | concuperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiam |
|
| 2. Person Singular | concupies |
|
| 3. Person Singular | concupiet |
|
| 1. Person Plural | concupiemus |
|
| 2. Person Plural | concupietis |
|
| 3. Person Plural | concupient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiar |
|
| 2. Person Singular | concupieris concupiere |
|
| 3. Person Singular | concupietur |
|
| 1. Person Plural | concupiemur |
|
| 2. Person Plural | concupiemini |
|
| 3. Person Plural | concupientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupi concupier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupe |
! |
| 2. Person Plural | concupite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupito |
| 3. Person Singular | concupito |
| 2. Person Plural | concupitote |
| 3. Person Plural | concupunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupere |
|
| Genitiv | concupiendi concupiundi |
|
| Dativ | concupiendo concupiundo |
|
| Akkusativ | concupiendum concupiundum |
|
| Ablativ | concupiendo concupiundo |
|
| Vokativ | concupiende concupiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiendus concupiundus |
concupienda concupiunda |
concupiendum concupiundum |
| Genitiv | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupiendi concupiundi |
| Dativ | concupiendo concupiundo |
concupiendae concupiundae |
concupiendo concupiundo |
| Akkusativ | concupiendum concupiundum |
concupiendam concupiundam |
concupiendum concupiundum |
| Ablativ | concupiendo concupiundo |
concupienda concupiunda |
concupiendo concupiundo |
| Vokativ | concupiende concupiunde |
concupienda concupiunda |
concupiendum concupiundum |
Plural
| Nominativ | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupienda concupiunda |
| Genitiv | concupiendorum concupiundorum |
concupiendarum concupiundarum |
concupiendorum concupiundorum |
| Dativ | concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
| Akkusativ | concupiendos concupiundos |
concupiendas concupiundas |
concupienda concupiunda |
| Ablativ | concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
| Vokativ | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupienda concupiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiens |
concupiens |
concupiens |
| Genitiv | concupientis |
concupientis |
concupientis |
| Dativ | concupienti |
concupienti |
concupienti |
| Akkusativ | concupientem |
concupientem |
concupiens |
| Ablativ | concupienti concupiente |
concupienti concupiente |
concupienti concupiente |
| Vokativ | concupiens |
concupiens |
concupiens |
Plural
| Nominativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
| Genitiv | concupientium concupientum |
concupientium concupientum |
concupientium concupientum |
| Dativ | concupientibus |
concupientibus |
concupientibus |
| Akkusativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
| Ablativ | concupientibus |
concupientibus |
concupientibus |
| Vokativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupio |
|
| 2. Person Singular | concupis |
|
| 3. Person Singular | concupit |
|
| 1. Person Plural | concupimus |
|
| 2. Person Plural | concupitis |
|
| 3. Person Plural | concupiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupior |
|
| 2. Person Singular | concuperis concupere |
|
| 3. Person Singular | concupitur |
|
| 1. Person Plural | concupimur |
|
| 2. Person Plural | concupimini |
|
| 3. Person Plural | concupiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiam |
|
| 2. Person Singular | concupias |
|
| 3. Person Singular | concupiat |
|
| 1. Person Plural | concupiamus |
|
| 2. Person Plural | concupiatis |
|
| 3. Person Plural | concupiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiar |
|
| 2. Person Singular | concupiaris concupiare |
|
| 3. Person Singular | concupiatur |
|
| 1. Person Plural | concupiamur |
|
| 2. Person Plural | concupiamini |
|
| 3. Person Plural | concupiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiebam |
|
| 2. Person Singular | concupiebas |
|
| 3. Person Singular | concupiebat |
|
| 1. Person Plural | concupiebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiebar |
|
| 2. Person Singular | concupiebaris concupiebare |
|
| 3. Person Singular | concupiebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuperem |
|
| 2. Person Singular | concuperes |
|
| 3. Person Singular | concuperet |
|
| 1. Person Plural | concuperemus |
|
| 2. Person Plural | concuperetis |
|
| 3. Person Plural | concuperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuperer |
|
| 2. Person Singular | concupereris concuperere |
|
| 3. Person Singular | concuperetur |
|
| 1. Person Plural | concuperemur |
|
| 2. Person Plural | concuperemini |
|
| 3. Person Plural | concuperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiam |
|
| 2. Person Singular | concupies |
|
| 3. Person Singular | concupiet |
|
| 1. Person Plural | concupiemus |
|
| 2. Person Plural | concupietis |
|
| 3. Person Plural | concupient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiar |
|
| 2. Person Singular | concupieris concupiere |
|
| 3. Person Singular | concupietur |
|
| 1. Person Plural | concupiemur |
|
| 2. Person Plural | concupiemini |
|
| 3. Person Plural | concupientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupi concupier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupe |
! |
| 2. Person Plural | concupite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupito |
| 3. Person Singular | concupito |
| 2. Person Plural | concupitote |
| 3. Person Plural | concupunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupere |
|
| Genitiv | concupiendi concupiundi |
|
| Dativ | concupiendo concupiundo |
|
| Akkusativ | concupiendum concupiundum |
|
| Ablativ | concupiendo concupiundo |
|
| Vokativ | concupiende concupiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiendus concupiundus |
concupienda concupiunda |
concupiendum concupiundum |
| Genitiv | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupiendi concupiundi |
| Dativ | concupiendo concupiundo |
concupiendae concupiundae |
concupiendo concupiundo |
| Akkusativ | concupiendum concupiundum |
concupiendam concupiundam |
concupiendum concupiundum |
| Ablativ | concupiendo concupiundo |
concupienda concupiunda |
concupiendo concupiundo |
| Vokativ | concupiende concupiunde |
concupienda concupiunda |
concupiendum concupiundum |
Plural
| Nominativ | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupienda concupiunda |
| Genitiv | concupiendorum concupiundorum |
concupiendarum concupiundarum |
concupiendorum concupiundorum |
| Dativ | concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
| Akkusativ | concupiendos concupiundos |
concupiendas concupiundas |
concupienda concupiunda |
| Ablativ | concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
| Vokativ | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupienda concupiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiens |
concupiens |
concupiens |
| Genitiv | concupientis |
concupientis |
concupientis |
| Dativ | concupienti |
concupienti |
concupienti |
| Akkusativ | concupientem |
concupientem |
concupiens |
| Ablativ | concupienti concupiente |
concupienti concupiente |
concupienti concupiente |
| Vokativ | concupiens |
concupiens |
concupiens |
Plural
| Nominativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
| Genitiv | concupientium concupientum |
concupientium concupientum |
concupientium concupientum |
| Dativ | concupientibus |
concupientibus |
concupientibus |
| Akkusativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
| Ablativ | concupientibus |
concupientibus |
concupientibus |
| Vokativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupio |
|
| 2. Person Singular | concupis |
|
| 3. Person Singular | concupit |
|
| 1. Person Plural | concupimus |
|
| 2. Person Plural | concupitis |
|
| 3. Person Plural | concupiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupior |
|
| 2. Person Singular | concuperis concupere |
|
| 3. Person Singular | concupitur |
|
| 1. Person Plural | concupimur |
|
| 2. Person Plural | concupimini |
|
| 3. Person Plural | concupiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiam |
|
| 2. Person Singular | concupias |
|
| 3. Person Singular | concupiat |
|
| 1. Person Plural | concupiamus |
|
| 2. Person Plural | concupiatis |
|
| 3. Person Plural | concupiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiar |
|
| 2. Person Singular | concupiaris concupiare |
|
| 3. Person Singular | concupiatur |
|
| 1. Person Plural | concupiamur |
|
| 2. Person Plural | concupiamini |
|
| 3. Person Plural | concupiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiebam |
|
| 2. Person Singular | concupiebas |
|
| 3. Person Singular | concupiebat |
|
| 1. Person Plural | concupiebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiebar |
|
| 2. Person Singular | concupiebaris concupiebare |
|
| 3. Person Singular | concupiebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuperem |
|
| 2. Person Singular | concuperes |
|
| 3. Person Singular | concuperet |
|
| 1. Person Plural | concuperemus |
|
| 2. Person Plural | concuperetis |
|
| 3. Person Plural | concuperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuperer |
|
| 2. Person Singular | concupereris concuperere |
|
| 3. Person Singular | concuperetur |
|
| 1. Person Plural | concuperemur |
|
| 2. Person Plural | concuperemini |
|
| 3. Person Plural | concuperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiam |
|
| 2. Person Singular | concupies |
|
| 3. Person Singular | concupiet |
|
| 1. Person Plural | concupiemus |
|
| 2. Person Plural | concupietis |
|
| 3. Person Plural | concupient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiar |
|
| 2. Person Singular | concupieris concupiere |
|
| 3. Person Singular | concupietur |
|
| 1. Person Plural | concupiemur |
|
| 2. Person Plural | concupiemini |
|
| 3. Person Plural | concupientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupi concupier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupe |
! |
| 2. Person Plural | concupite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupito |
| 3. Person Singular | concupito |
| 2. Person Plural | concupitote |
| 3. Person Plural | concupunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupere |
|
| Genitiv | concupiendi concupiundi |
|
| Dativ | concupiendo concupiundo |
|
| Akkusativ | concupiendum concupiundum |
|
| Ablativ | concupiendo concupiundo |
|
| Vokativ | concupiende concupiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiendus concupiundus |
concupienda concupiunda |
concupiendum concupiundum |
| Genitiv | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupiendi concupiundi |
| Dativ | concupiendo concupiundo |
concupiendae concupiundae |
concupiendo concupiundo |
| Akkusativ | concupiendum concupiundum |
concupiendam concupiundam |
concupiendum concupiundum |
| Ablativ | concupiendo concupiundo |
concupienda concupiunda |
concupiendo concupiundo |
| Vokativ | concupiende concupiunde |
concupienda concupiunda |
concupiendum concupiundum |
Plural
| Nominativ | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupienda concupiunda |
| Genitiv | concupiendorum concupiundorum |
concupiendarum concupiundarum |
concupiendorum concupiundorum |
| Dativ | concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
| Akkusativ | concupiendos concupiundos |
concupiendas concupiundas |
concupienda concupiunda |
| Ablativ | concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
| Vokativ | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupienda concupiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiens |
concupiens |
concupiens |
| Genitiv | concupientis |
concupientis |
concupientis |
| Dativ | concupienti |
concupienti |
concupienti |
| Akkusativ | concupientem |
concupientem |
concupiens |
| Ablativ | concupienti concupiente |
concupienti concupiente |
concupienti concupiente |
| Vokativ | concupiens |
concupiens |
concupiens |
Plural
| Nominativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
| Genitiv | concupientium concupientum |
concupientium concupientum |
concupientium concupientum |
| Dativ | concupientibus |
concupientibus |
concupientibus |
| Akkusativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
| Ablativ | concupientibus |
concupientibus |
concupientibus |
| Vokativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupio |
|
| 2. Person Singular | concupis |
|
| 3. Person Singular | concupit |
|
| 1. Person Plural | concupimus |
|
| 2. Person Plural | concupitis |
|
| 3. Person Plural | concupiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupior |
|
| 2. Person Singular | concuperis concupere |
|
| 3. Person Singular | concupitur |
|
| 1. Person Plural | concupimur |
|
| 2. Person Plural | concupimini |
|
| 3. Person Plural | concupiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiam |
|
| 2. Person Singular | concupias |
|
| 3. Person Singular | concupiat |
|
| 1. Person Plural | concupiamus |
|
| 2. Person Plural | concupiatis |
|
| 3. Person Plural | concupiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiar |
|
| 2. Person Singular | concupiaris concupiare |
|
| 3. Person Singular | concupiatur |
|
| 1. Person Plural | concupiamur |
|
| 2. Person Plural | concupiamini |
|
| 3. Person Plural | concupiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiebam |
|
| 2. Person Singular | concupiebas |
|
| 3. Person Singular | concupiebat |
|
| 1. Person Plural | concupiebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiebar |
|
| 2. Person Singular | concupiebaris concupiebare |
|
| 3. Person Singular | concupiebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuperem |
|
| 2. Person Singular | concuperes |
|
| 3. Person Singular | concuperet |
|
| 1. Person Plural | concuperemus |
|
| 2. Person Plural | concuperetis |
|
| 3. Person Plural | concuperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuperer |
|
| 2. Person Singular | concupereris concuperere |
|
| 3. Person Singular | concuperetur |
|
| 1. Person Plural | concuperemur |
|
| 2. Person Plural | concuperemini |
|
| 3. Person Plural | concuperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiam |
|
| 2. Person Singular | concupies |
|
| 3. Person Singular | concupiet |
|
| 1. Person Plural | concupiemus |
|
| 2. Person Plural | concupietis |
|
| 3. Person Plural | concupient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiar |
|
| 2. Person Singular | concupieris concupiere |
|
| 3. Person Singular | concupietur |
|
| 1. Person Plural | concupiemur |
|
| 2. Person Plural | concupiemini |
|
| 3. Person Plural | concupientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupi concupier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupe |
! |
| 2. Person Plural | concupite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupito |
| 3. Person Singular | concupito |
| 2. Person Plural | concupitote |
| 3. Person Plural | concupunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupere |
|
| Genitiv | concupiendi concupiundi |
|
| Dativ | concupiendo concupiundo |
|
| Akkusativ | concupiendum concupiundum |
|
| Ablativ | concupiendo concupiundo |
|
| Vokativ | concupiende concupiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiendus concupiundus |
concupienda concupiunda |
concupiendum concupiundum |
| Genitiv | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupiendi concupiundi |
| Dativ | concupiendo concupiundo |
concupiendae concupiundae |
concupiendo concupiundo |
| Akkusativ | concupiendum concupiundum |
concupiendam concupiundam |
concupiendum concupiundum |
| Ablativ | concupiendo concupiundo |
concupienda concupiunda |
concupiendo concupiundo |
| Vokativ | concupiende concupiunde |
concupienda concupiunda |
concupiendum concupiundum |
Plural
| Nominativ | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupienda concupiunda |
| Genitiv | concupiendorum concupiundorum |
concupiendarum concupiundarum |
concupiendorum concupiundorum |
| Dativ | concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
| Akkusativ | concupiendos concupiundos |
concupiendas concupiundas |
concupienda concupiunda |
| Ablativ | concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
| Vokativ | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupienda concupiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiens |
concupiens |
concupiens |
| Genitiv | concupientis |
concupientis |
concupientis |
| Dativ | concupienti |
concupienti |
concupienti |
| Akkusativ | concupientem |
concupientem |
concupiens |
| Ablativ | concupienti concupiente |
concupienti concupiente |
concupienti concupiente |
| Vokativ | concupiens |
concupiens |
concupiens |
Plural
| Nominativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
| Genitiv | concupientium concupientum |
concupientium concupientum |
concupientium concupientum |
| Dativ | concupientibus |
concupientibus |
concupientibus |
| Akkusativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
| Ablativ | concupientibus |
concupientibus |
concupientibus |
| Vokativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupio |
|
| 2. Person Singular | concupis |
|
| 3. Person Singular | concupit |
|
| 1. Person Plural | concupimus |
|
| 2. Person Plural | concupitis |
|
| 3. Person Plural | concupiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupior |
|
| 2. Person Singular | concuperis concupere |
|
| 3. Person Singular | concupitur |
|
| 1. Person Plural | concupimur |
|
| 2. Person Plural | concupimini |
|
| 3. Person Plural | concupiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiam |
|
| 2. Person Singular | concupias |
|
| 3. Person Singular | concupiat |
|
| 1. Person Plural | concupiamus |
|
| 2. Person Plural | concupiatis |
|
| 3. Person Plural | concupiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiar |
|
| 2. Person Singular | concupiaris concupiare |
|
| 3. Person Singular | concupiatur |
|
| 1. Person Plural | concupiamur |
|
| 2. Person Plural | concupiamini |
|
| 3. Person Plural | concupiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiebam |
|
| 2. Person Singular | concupiebas |
|
| 3. Person Singular | concupiebat |
|
| 1. Person Plural | concupiebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiebar |
|
| 2. Person Singular | concupiebaris concupiebare |
|
| 3. Person Singular | concupiebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuperem |
|
| 2. Person Singular | concuperes |
|
| 3. Person Singular | concuperet |
|
| 1. Person Plural | concuperemus |
|
| 2. Person Plural | concuperetis |
|
| 3. Person Plural | concuperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuperer |
|
| 2. Person Singular | concupereris concuperere |
|
| 3. Person Singular | concuperetur |
|
| 1. Person Plural | concuperemur |
|
| 2. Person Plural | concuperemini |
|
| 3. Person Plural | concuperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiam |
|
| 2. Person Singular | concupies |
|
| 3. Person Singular | concupiet |
|
| 1. Person Plural | concupiemus |
|
| 2. Person Plural | concupietis |
|
| 3. Person Plural | concupient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiar |
|
| 2. Person Singular | concupieris concupiere |
|
| 3. Person Singular | concupietur |
|
| 1. Person Plural | concupiemur |
|
| 2. Person Plural | concupiemini |
|
| 3. Person Plural | concupientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupi concupier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupe |
! |
| 2. Person Plural | concupite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupito |
| 3. Person Singular | concupito |
| 2. Person Plural | concupitote |
| 3. Person Plural | concupunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupere |
|
| Genitiv | concupiendi concupiundi |
|
| Dativ | concupiendo concupiundo |
|
| Akkusativ | concupiendum concupiundum |
|
| Ablativ | concupiendo concupiundo |
|
| Vokativ | concupiende concupiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiendus concupiundus |
concupienda concupiunda |
concupiendum concupiundum |
| Genitiv | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupiendi concupiundi |
| Dativ | concupiendo concupiundo |
concupiendae concupiundae |
concupiendo concupiundo |
| Akkusativ | concupiendum concupiundum |
concupiendam concupiundam |
concupiendum concupiundum |
| Ablativ | concupiendo concupiundo |
concupienda concupiunda |
concupiendo concupiundo |
| Vokativ | concupiende concupiunde |
concupienda concupiunda |
concupiendum concupiundum |
Plural
| Nominativ | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupienda concupiunda |
| Genitiv | concupiendorum concupiundorum |
concupiendarum concupiundarum |
concupiendorum concupiundorum |
| Dativ | concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
| Akkusativ | concupiendos concupiundos |
concupiendas concupiundas |
concupienda concupiunda |
| Ablativ | concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
concupiendis concupiundis |
| Vokativ | concupiendi concupiundi |
concupiendae concupiundae |
concupienda concupiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiens |
concupiens |
concupiens |
| Genitiv | concupientis |
concupientis |
concupientis |
| Dativ | concupienti |
concupienti |
concupienti |
| Akkusativ | concupientem |
concupientem |
concupiens |
| Ablativ | concupienti concupiente |
concupienti concupiente |
concupienti concupiente |
| Vokativ | concupiens |
concupiens |
concupiens |
Plural
| Nominativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
| Genitiv | concupientium concupientum |
concupientium concupientum |
concupientium concupientum |
| Dativ | concupientibus |
concupientibus |
concupientibus |
| Akkusativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
| Ablativ | concupientibus |
concupientibus |
concupientibus |
| Vokativ | concupientes |
concupientes |
concupientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |