Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuro
|
|
| 2. Person Singular |
concuras
|
|
| 3. Person Singular |
concurat
|
|
| 1. Person Plural |
concuramus
|
|
| 2. Person Plural |
concuratis
|
|
| 3. Person Plural |
concurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuror
|
|
| 2. Person Singular |
concuraris concurare
|
|
| 3. Person Singular |
concuratur
|
|
| 1. Person Plural |
concuramur
|
|
| 2. Person Plural |
concuramini
|
|
| 3. Person Plural |
concurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurem
|
|
| 2. Person Singular |
concures
|
|
| 3. Person Singular |
concuret
|
|
| 1. Person Plural |
concuremus
|
|
| 2. Person Plural |
concuretis
|
|
| 3. Person Plural |
concurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurer
|
|
| 2. Person Singular |
concureris concurere
|
|
| 3. Person Singular |
concuretur
|
|
| 1. Person Plural |
concuremur
|
|
| 2. Person Plural |
concuremini
|
|
| 3. Person Plural |
concurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabam
|
|
| 2. Person Singular |
concurabas
|
|
| 3. Person Singular |
concurabat
|
|
| 1. Person Plural |
concurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabar
|
|
| 2. Person Singular |
concurabaris concurabare
|
|
| 3. Person Singular |
concurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurarem
|
|
| 2. Person Singular |
concurares
|
|
| 3. Person Singular |
concuraret
|
|
| 1. Person Plural |
concuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
concurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurarer
|
|
| 2. Person Singular |
concurareris concurarere
|
|
| 3. Person Singular |
concuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
concuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
concuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
concurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabo
|
|
| 2. Person Singular |
concurabis
|
|
| 3. Person Singular |
concurabit
|
|
| 1. Person Plural |
concurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabor
|
|
| 2. Person Singular |
concuraberis concurabere
|
|
| 3. Person Singular |
concurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuravi
|
|
| 2. Person Singular |
concuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
concuravit
|
|
| 1. Person Plural |
concuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
concuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverunt concuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
concurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
concuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
concuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
concuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
concuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
concuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
concuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
concuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
concuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
concuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuravero
|
|
| 2. Person Singular |
concuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
concuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
concuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concurari concurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concura
|
! |
| 2. Person Plural |
concurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concurato
|
| 3. Person Singular |
concurato
|
| 2. Person Plural |
concuratote
|
| 3. Person Plural |
concuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concurare
|
|
| Genitiv |
concurandi
|
|
| Dativ |
concurando
|
|
| Akkusativ |
concurandum
|
|
| Ablativ |
concurando
|
|
| Vokativ |
concurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concurandus
|
concuranda
|
concurandum
|
| Genitiv |
concurandi
|
concurandae
|
concurandi
|
| Dativ |
concurando
|
concurandae
|
concurando
|
| Akkusativ |
concurandum
|
concurandam
|
concurandum
|
| Ablativ |
concurando
|
concuranda
|
concurando
|
| Vokativ |
concurande
|
concuranda
|
concurandum
|
Plural
| Nominativ |
concurandi
|
concurandae
|
concuranda
|
| Genitiv |
concurandorum
|
concurandarum
|
concurandorum
|
| Dativ |
concurandis
|
concurandis
|
concurandis
|
| Akkusativ |
concurandos
|
concurandas
|
concuranda
|
| Ablativ |
concurandis
|
concurandis
|
concurandis
|
| Vokativ |
concurandi
|
concurandae
|
concuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concurans
|
concurans
|
concurans
|
| Genitiv |
concurantis
|
concurantis
|
concurantis
|
| Dativ |
concuranti
|
concuranti
|
concuranti
|
| Akkusativ |
concurantem
|
concurantem
|
concurans
|
| Ablativ |
concuranti concurante
|
concuranti concurante
|
concuranti concurante
|
| Vokativ |
concurans
|
concurans
|
concurans
|
Plural
| Nominativ |
concurantes
|
concurantes
|
concurantia
|
| Genitiv |
concurantium concurantum
|
concurantium concurantum
|
concurantium concurantum
|
| Dativ |
concurantibus
|
concurantibus
|
concurantibus
|
| Akkusativ |
concurantes
|
concurantes
|
concurantia
|
| Ablativ |
concurantibus
|
concurantibus
|
concurantibus
|
| Vokativ |
concurantes
|
concurantes
|
concurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concuratus
|
concurata
|
concuratum
|
| Genitiv |
concurati
|
concuratae
|
concurati
|
| Dativ |
concurato
|
concuratae
|
concurato
|
| Akkusativ |
concuratum
|
concuratam
|
concuratum
|
| Ablativ |
concurato
|
concurata
|
concurato
|
| Vokativ |
concurate
|
concurata
|
concuratum
|
Plural
| Nominativ |
concurati
|
concuratae
|
concurata
|
| Genitiv |
concuratorum
|
concuratarum
|
concuratorum
|
| Dativ |
concuratis
|
concuratis
|
concuratis
|
| Akkusativ |
concuratos
|
concuratas
|
concurata
|
| Ablativ |
concuratis
|
concuratis
|
concuratis
|
| Vokativ |
concurati
|
concuratae
|
concurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concuraturus
|
concuratura
|
concuraturum
|
| Genitiv |
concuraturi
|
concuraturae
|
concuraturi
|
| Dativ |
concuraturo
|
concuraturae
|
concuraturo
|
| Akkusativ |
concuraturum
|
concuraturam
|
concuraturum
|
| Ablativ |
concuraturo
|
concuratura
|
concuraturo
|
| Vokativ |
concurature
|
concuratura
|
concuraturum
|
Plural
| Nominativ |
concuraturi
|
concuraturae
|
concuratura
|
| Genitiv |
concuraturorum
|
concuraturarum
|
concuraturorum
|
| Dativ |
concuraturis
|
concuraturis
|
concuraturis
|
| Akkusativ |
concuraturos
|
concuraturas
|
concuratura
|
| Ablativ |
concuraturis
|
concuraturis
|
concuraturis
|
| Vokativ |
concuraturi
|
concuraturae
|
concuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concuratum
|
concuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuro
|
|
| 2. Person Singular |
concuras
|
|
| 3. Person Singular |
concurat
|
|
| 1. Person Plural |
concuramus
|
|
| 2. Person Plural |
concuratis
|
|
| 3. Person Plural |
concurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuror
|
|
| 2. Person Singular |
concuraris concurare
|
|
| 3. Person Singular |
concuratur
|
|
| 1. Person Plural |
concuramur
|
|
| 2. Person Plural |
concuramini
|
|
| 3. Person Plural |
concurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurem
|
|
| 2. Person Singular |
concures
|
|
| 3. Person Singular |
concuret
|
|
| 1. Person Plural |
concuremus
|
|
| 2. Person Plural |
concuretis
|
|
| 3. Person Plural |
concurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurer
|
|
| 2. Person Singular |
concureris concurere
|
|
| 3. Person Singular |
concuretur
|
|
| 1. Person Plural |
concuremur
|
|
| 2. Person Plural |
concuremini
|
|
| 3. Person Plural |
concurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabam
|
|
| 2. Person Singular |
concurabas
|
|
| 3. Person Singular |
concurabat
|
|
| 1. Person Plural |
concurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabar
|
|
| 2. Person Singular |
concurabaris concurabare
|
|
| 3. Person Singular |
concurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurarem
|
|
| 2. Person Singular |
concurares
|
|
| 3. Person Singular |
concuraret
|
|
| 1. Person Plural |
concuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
concurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurarer
|
|
| 2. Person Singular |
concurareris concurarere
|
|
| 3. Person Singular |
concuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
concuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
concuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
concurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabo
|
|
| 2. Person Singular |
concurabis
|
|
| 3. Person Singular |
concurabit
|
|
| 1. Person Plural |
concurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabor
|
|
| 2. Person Singular |
concuraberis concurabere
|
|
| 3. Person Singular |
concurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuravi
|
|
| 2. Person Singular |
concuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
concuravit
|
|
| 1. Person Plural |
concuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
concuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverunt concuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
concurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
concuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
concuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
concuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
concuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
concuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
concuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
concuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
concuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
concuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuravero
|
|
| 2. Person Singular |
concuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
concuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
concuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concurari concurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concura
|
! |
| 2. Person Plural |
concurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concurato
|
| 3. Person Singular |
concurato
|
| 2. Person Plural |
concuratote
|
| 3. Person Plural |
concuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concurare
|
|
| Genitiv |
concurandi
|
|
| Dativ |
concurando
|
|
| Akkusativ |
concurandum
|
|
| Ablativ |
concurando
|
|
| Vokativ |
concurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concurandus
|
concuranda
|
concurandum
|
| Genitiv |
concurandi
|
concurandae
|
concurandi
|
| Dativ |
concurando
|
concurandae
|
concurando
|
| Akkusativ |
concurandum
|
concurandam
|
concurandum
|
| Ablativ |
concurando
|
concuranda
|
concurando
|
| Vokativ |
concurande
|
concuranda
|
concurandum
|
Plural
| Nominativ |
concurandi
|
concurandae
|
concuranda
|
| Genitiv |
concurandorum
|
concurandarum
|
concurandorum
|
| Dativ |
concurandis
|
concurandis
|
concurandis
|
| Akkusativ |
concurandos
|
concurandas
|
concuranda
|
| Ablativ |
concurandis
|
concurandis
|
concurandis
|
| Vokativ |
concurandi
|
concurandae
|
concuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concurans
|
concurans
|
concurans
|
| Genitiv |
concurantis
|
concurantis
|
concurantis
|
| Dativ |
concuranti
|
concuranti
|
concuranti
|
| Akkusativ |
concurantem
|
concurantem
|
concurans
|
| Ablativ |
concuranti concurante
|
concuranti concurante
|
concuranti concurante
|
| Vokativ |
concurans
|
concurans
|
concurans
|
Plural
| Nominativ |
concurantes
|
concurantes
|
concurantia
|
| Genitiv |
concurantium concurantum
|
concurantium concurantum
|
concurantium concurantum
|
| Dativ |
concurantibus
|
concurantibus
|
concurantibus
|
| Akkusativ |
concurantes
|
concurantes
|
concurantia
|
| Ablativ |
concurantibus
|
concurantibus
|
concurantibus
|
| Vokativ |
concurantes
|
concurantes
|
concurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concuratus
|
concurata
|
concuratum
|
| Genitiv |
concurati
|
concuratae
|
concurati
|
| Dativ |
concurato
|
concuratae
|
concurato
|
| Akkusativ |
concuratum
|
concuratam
|
concuratum
|
| Ablativ |
concurato
|
concurata
|
concurato
|
| Vokativ |
concurate
|
concurata
|
concuratum
|
Plural
| Nominativ |
concurati
|
concuratae
|
concurata
|
| Genitiv |
concuratorum
|
concuratarum
|
concuratorum
|
| Dativ |
concuratis
|
concuratis
|
concuratis
|
| Akkusativ |
concuratos
|
concuratas
|
concurata
|
| Ablativ |
concuratis
|
concuratis
|
concuratis
|
| Vokativ |
concurati
|
concuratae
|
concurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concuraturus
|
concuratura
|
concuraturum
|
| Genitiv |
concuraturi
|
concuraturae
|
concuraturi
|
| Dativ |
concuraturo
|
concuraturae
|
concuraturo
|
| Akkusativ |
concuraturum
|
concuraturam
|
concuraturum
|
| Ablativ |
concuraturo
|
concuratura
|
concuraturo
|
| Vokativ |
concurature
|
concuratura
|
concuraturum
|
Plural
| Nominativ |
concuraturi
|
concuraturae
|
concuratura
|
| Genitiv |
concuraturorum
|
concuraturarum
|
concuraturorum
|
| Dativ |
concuraturis
|
concuraturis
|
concuraturis
|
| Akkusativ |
concuraturos
|
concuraturas
|
concuratura
|
| Ablativ |
concuraturis
|
concuraturis
|
concuraturis
|
| Vokativ |
concuraturi
|
concuraturae
|
concuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concuratum
|
concuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuro
|
|
| 2. Person Singular |
concuras
|
|
| 3. Person Singular |
concurat
|
|
| 1. Person Plural |
concuramus
|
|
| 2. Person Plural |
concuratis
|
|
| 3. Person Plural |
concurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuror
|
|
| 2. Person Singular |
concuraris concurare
|
|
| 3. Person Singular |
concuratur
|
|
| 1. Person Plural |
concuramur
|
|
| 2. Person Plural |
concuramini
|
|
| 3. Person Plural |
concurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurem
|
|
| 2. Person Singular |
concures
|
|
| 3. Person Singular |
concuret
|
|
| 1. Person Plural |
concuremus
|
|
| 2. Person Plural |
concuretis
|
|
| 3. Person Plural |
concurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurer
|
|
| 2. Person Singular |
concureris concurere
|
|
| 3. Person Singular |
concuretur
|
|
| 1. Person Plural |
concuremur
|
|
| 2. Person Plural |
concuremini
|
|
| 3. Person Plural |
concurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabam
|
|
| 2. Person Singular |
concurabas
|
|
| 3. Person Singular |
concurabat
|
|
| 1. Person Plural |
concurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabar
|
|
| 2. Person Singular |
concurabaris concurabare
|
|
| 3. Person Singular |
concurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurarem
|
|
| 2. Person Singular |
concurares
|
|
| 3. Person Singular |
concuraret
|
|
| 1. Person Plural |
concuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
concurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurarer
|
|
| 2. Person Singular |
concurareris concurarere
|
|
| 3. Person Singular |
concuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
concuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
concuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
concurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabo
|
|
| 2. Person Singular |
concurabis
|
|
| 3. Person Singular |
concurabit
|
|
| 1. Person Plural |
concurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concurabor
|
|
| 2. Person Singular |
concuraberis concurabere
|
|
| 3. Person Singular |
concurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuravi
|
|
| 2. Person Singular |
concuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
concuravit
|
|
| 1. Person Plural |
concuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
concuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverunt concuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
concurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
concuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
concuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
concuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
concuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
concuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
concuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
concuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
concuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
concuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concuravero
|
|
| 2. Person Singular |
concuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
concuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
concuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concurari concurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concura
|
! |
| 2. Person Plural |
concurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concurato
|
| 3. Person Singular |
concurato
|
| 2. Person Plural |
concuratote
|
| 3. Person Plural |
concuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concurare
|
|
| Genitiv |
concurandi
|
|
| Dativ |
concurando
|
|
| Akkusativ |
concurandum
|
|
| Ablativ |
concurando
|
|
| Vokativ |
concurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concurandus
|
concuranda
|
concurandum
|
| Genitiv |
concurandi
|
concurandae
|
concurandi
|
| Dativ |
concurando
|
concurandae
|
concurando
|
| Akkusativ |
concurandum
|
concurandam
|
concurandum
|
| Ablativ |
concurando
|
concuranda
|
concurando
|
| Vokativ |
concurande
|
concuranda
|
concurandum
|
Plural
| Nominativ |
concurandi
|
concurandae
|
concuranda
|
| Genitiv |
concurandorum
|
concurandarum
|
concurandorum
|
| Dativ |
concurandis
|
concurandis
|
concurandis
|
| Akkusativ |
concurandos
|
concurandas
|
concuranda
|
| Ablativ |
concurandis
|
concurandis
|
concurandis
|
| Vokativ |
concurandi
|
concurandae
|
concuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concurans
|
concurans
|
concurans
|
| Genitiv |
concurantis
|
concurantis
|
concurantis
|
| Dativ |
concuranti
|
concuranti
|
concuranti
|
| Akkusativ |
concurantem
|
concurantem
|
concurans
|
| Ablativ |
concuranti concurante
|
concuranti concurante
|
concuranti concurante
|
| Vokativ |
concurans
|
concurans
|
concurans
|
Plural
| Nominativ |
concurantes
|
concurantes
|
concurantia
|
| Genitiv |
concurantium concurantum
|
concurantium concurantum
|
concurantium concurantum
|
| Dativ |
concurantibus
|
concurantibus
|
concurantibus
|
| Akkusativ |
concurantes
|
concurantes
|
concurantia
|
| Ablativ |
concurantibus
|
concurantibus
|
concurantibus
|
| Vokativ |
concurantes
|
concurantes
|
concurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concuratus
|
concurata
|
concuratum
|
| Genitiv |
concurati
|
concuratae
|
concurati
|
| Dativ |
concurato
|
concuratae
|
concurato
|
| Akkusativ |
concuratum
|
concuratam
|
concuratum
|
| Ablativ |
concurato
|
concurata
|
concurato
|
| Vokativ |
concurate
|
concurata
|
concuratum
|
Plural
| Nominativ |
concurati
|
concuratae
|
concurata
|
| Genitiv |
concuratorum
|
concuratarum
|
concuratorum
|
| Dativ |
concuratis
|
concuratis
|
concuratis
|
| Akkusativ |
concuratos
|
concuratas
|
concurata
|
| Ablativ |
concuratis
|
concuratis
|
concuratis
|
| Vokativ |
concurati
|
concuratae
|
concurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concuraturus
|
concuratura
|
concuraturum
|
| Genitiv |
concuraturi
|
concuraturae
|
concuraturi
|
| Dativ |
concuraturo
|
concuraturae
|
concuraturo
|
| Akkusativ |
concuraturum
|
concuraturam
|
concuraturum
|
| Ablativ |
concuraturo
|
concuratura
|
concuraturo
|
| Vokativ |
concurature
|
concuratura
|
concuraturum
|
Plural
| Nominativ |
concuraturi
|
concuraturae
|
concuratura
|
| Genitiv |
concuraturorum
|
concuraturarum
|
concuraturorum
|
| Dativ |
concuraturis
|
concuraturis
|
concuraturis
|
| Akkusativ |
concuraturos
|
concuraturas
|
concuratura
|
| Ablativ |
concuraturis
|
concuraturis
|
concuraturis
|
| Vokativ |
concuraturi
|
concuraturae
|
concuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concuratum
|
concuratu
|