Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concutere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | aufrütteln bedrängen/einschüchtern beschädigen heftig schütteln/erschüttern/in Bewegung bringen (Schall) das Ohr treffen schwächen/erschüttern/zerschmettern schwenken schwingen zusammenschlagen |
| concutere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst aufgerüttelt du wirst beschädigt du wirst geschwenkt du wirst geschwungen du wirst zusammengeschlagen |
| concutere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | rüttle auf beschädige; beschädig schwenke; schwenk schwinge; schwing schlag zusammen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutio |
ich rüttle auf |
| 2. Person Singular | concutis |
du rüttelst auf |
| 3. Person Singular | concutit |
er/sie/es rüttelt auf |
| 1. Person Plural | concutimus |
wir rütteln auf |
| 2. Person Plural | concutitis |
ihr rüttelt auf |
| 3. Person Plural | concutiunt |
sie rütteln auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutior |
ich werde aufgerüttelt |
| 2. Person Singular | concuteris concutere |
du wirst aufgerüttelt |
| 3. Person Singular | concutitur |
er/sie/es wird aufgerüttelt |
| 1. Person Plural | concutimur |
wir werden aufgerüttelt |
| 2. Person Plural | concutimini |
ihr werdet aufgerüttelt |
| 3. Person Plural | concutiuntur |
sie werden aufgerüttelt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
ich rüttle auf |
| 2. Person Singular | concutias |
du rüttelst auf |
| 3. Person Singular | concutiat |
er/sie/es rüttle auf |
| 1. Person Plural | concutiamus |
wir rütteln auf |
| 2. Person Plural | concutiatis |
ihr rüttelt auf |
| 3. Person Plural | concutiant |
sie rütteln auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
ich werde aufgerüttelt |
| 2. Person Singular | concutiaris concutiare |
du werdest aufgerüttelt |
| 3. Person Singular | concutiatur |
er/sie/es werde aufgerüttelt |
| 1. Person Plural | concutiamur |
wir werden aufgerüttelt |
| 2. Person Plural | concutiamini |
ihr werdet aufgerüttelt |
| 3. Person Plural | concutiantur |
sie werden aufgerüttelt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebam |
ich rüttelte auf |
| 2. Person Singular | concutiebas |
du rütteltest auf |
| 3. Person Singular | concutiebat |
er/sie/es rüttelte auf |
| 1. Person Plural | concutiebamus |
wir rüttelten auf |
| 2. Person Plural | concutiebatis |
ihr rütteltet auf |
| 3. Person Plural | concutiebant |
sie rüttelten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebar |
ich wurde aufgerüttelt |
| 2. Person Singular | concutiebaris concutiebare |
du wurdest aufgerüttelt |
| 3. Person Singular | concutiebatur |
er/sie/es wurde aufgerüttelt |
| 1. Person Plural | concutiebamur |
wir wurden aufgerüttelt |
| 2. Person Plural | concutiebamini |
ihr wurdet aufgerüttelt |
| 3. Person Plural | concutiebantur |
sie wurden aufgerüttelt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuterem |
ich rüttelte auf |
| 2. Person Singular | concuteres |
du rütteltest auf |
| 3. Person Singular | concuteret |
er/sie/es rüttelte auf |
| 1. Person Plural | concuteremus |
wir rüttelten auf |
| 2. Person Plural | concuteretis |
ihr rütteltet auf |
| 3. Person Plural | concuterent |
sie rüttelten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuterer |
ich würde aufgerüttelt |
| 2. Person Singular | concutereris concuterere |
du würdest aufgerüttelt |
| 3. Person Singular | concuteretur |
er/sie/es würde aufgerüttelt |
| 1. Person Plural | concuteremur |
wir würden aufgerüttelt |
| 2. Person Plural | concuteremini |
ihr würdet aufgerüttelt |
| 3. Person Plural | concuterentur |
sie würden aufgerüttelt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
ich werde aufrütteln |
| 2. Person Singular | concuties |
du wirst aufrütteln |
| 3. Person Singular | concutiet |
er/sie/es wird aufrütteln |
| 1. Person Plural | concutiemus |
wir werden aufrütteln |
| 2. Person Plural | concutietis |
ihr werdet aufrütteln |
| 3. Person Plural | concutient |
sie werden aufrütteln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
ich werde aufgerüttelt werden |
| 2. Person Singular | concutieris concutiere |
du wirst aufgerüttelt werden |
| 3. Person Singular | concutietur |
er/sie/es wird aufgerüttelt werden |
| 1. Person Plural | concutiemur |
wir werden aufgerüttelt werden |
| 2. Person Plural | concutiemini |
ihr werdet aufgerüttelt werden |
| 3. Person Plural | concutientur |
sie werden aufgerüttelt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussi |
ich habe aufgerüttelt |
| 2. Person Singular | concussisti |
du hast aufgerüttelt |
| 3. Person Singular | concussit |
er/sie/es hat aufgerüttelt |
| 1. Person Plural | concussimus |
wir haben aufgerüttelt |
| 2. Person Plural | concussistis |
ihr habt aufgerüttelt |
| 3. Person Plural | concusserunt concussere |
sie haben aufgerüttelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sum |
ich bin aufgerüttelt worden |
| 2. Person Singular | concussus es |
du bist aufgerüttelt worden |
| 3. Person Singular | concussus est |
er/sie/es ist aufgerüttelt worden |
| 1. Person Plural | concussi sumus |
wir sind aufgerüttelt worden |
| 2. Person Plural | concussi estis |
ihr seid aufgerüttelt worden |
| 3. Person Plural | concussi sunt |
sie sind aufgerüttelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusserim |
ich habe aufgerüttelt |
| 2. Person Singular | concusseris |
du habest aufgerüttelt |
| 3. Person Singular | concusserit |
er/sie/es habe aufgerüttelt |
| 1. Person Plural | concusserimus |
wir haben aufgerüttelt |
| 2. Person Plural | concusseritis |
ihr habet aufgerüttelt |
| 3. Person Plural | concusserint |
sie haben aufgerüttelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sim |
ich sei aufgerüttelt worden |
| 2. Person Singular | concussus sis |
du seiest aufgerüttelt worden |
| 3. Person Singular | concussus sit |
er/sie/es sei aufgerüttelt worden |
| 1. Person Plural | concussi simus |
wir seien aufgerüttelt worden |
| 2. Person Plural | concussi sitis |
ihr seiet aufgerüttelt worden |
| 3. Person Plural | concussi sint |
sie seien aufgerüttelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusseram |
ich hatte aufgerüttelt |
| 2. Person Singular | concusseras |
du hattest aufgerüttelt |
| 3. Person Singular | concusserat |
er/sie/es hatte aufgerüttelt |
| 1. Person Plural | concusseramus |
wir hatten aufgerüttelt |
| 2. Person Plural | concusseratis |
ihr hattet aufgerüttelt |
| 3. Person Plural | concusserant |
sie hatten aufgerüttelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus eram |
ich war aufgerüttelt worden |
| 2. Person Singular | concussus eras |
du warst aufgerüttelt worden |
| 3. Person Singular | concussus erat |
er/sie/es war aufgerüttelt worden |
| 1. Person Plural | concussi eramus |
wir waren aufgerüttelt worden |
| 2. Person Plural | concussi eratis |
ihr wart aufgerüttelt worden |
| 3. Person Plural | concussi erant |
sie waren aufgerüttelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussissem |
ich hätte aufgerüttelt |
| 2. Person Singular | concussisses |
du hättest aufgerüttelt |
| 3. Person Singular | concussisset |
er/sie/es hätte aufgerüttelt |
| 1. Person Plural | concussissemus |
wir hätten aufgerüttelt |
| 2. Person Plural | concussissetis |
ihr hättet aufgerüttelt |
| 3. Person Plural | concussissent |
sie hätten aufgerüttelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus essem |
ich wäre aufgerüttelt worden |
| 2. Person Singular | concussus esses |
du wärest aufgerüttelt worden |
| 3. Person Singular | concussus esset |
er/sie/es wäre aufgerüttelt worden |
| 1. Person Plural | concussi essemus |
wir wären aufgerüttelt worden |
| 2. Person Plural | concussi essetis |
ihr wäret aufgerüttelt worden |
| 3. Person Plural | concussi essent |
sie wären aufgerüttelt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussero |
ich werde aufgerüttelt haben |
| 2. Person Singular | concusseris |
du wirst aufgerüttelt haben |
| 3. Person Singular | concusserit |
er/sie/es wird aufgerüttelt haben |
| 1. Person Plural | concusserimus |
wir werden aufgerüttelt haben |
| 2. Person Plural | concusseritis |
ihr werdet aufgerüttelt haben |
| 3. Person Plural | concusserint |
sie werden aufgerüttelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus ero |
ich werde aufgerüttelt worden sein |
| 2. Person Singular | concussus eris |
du wirst aufgerüttelt worden sein |
| 3. Person Singular | concussus erit |
er/sie/es wird aufgerüttelt worden sein |
| 1. Person Plural | concussi erimus |
wir werden aufgerüttelt worden sein |
| 2. Person Plural | concussi eritis |
ihr werdet aufgerüttelt worden sein |
| 3. Person Plural | concussi erunt |
sie werden aufgerüttelt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concutere |
aufrütteln |
| Vorzeitigkeit | concussisse |
aufgerüttelt haben |
| Nachzeitigkeit | concussurum esse |
aufrütteln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concuti concutier |
aufgerüttelt werden |
| Vorzeitigkeit | concussum esse |
aufgerüttelt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concussum iri |
künftig aufgerüttelt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concute |
rüttle auf! |
| 2. Person Plural | concutite |
rüttelt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concutito |
| 3. Person Singular | concutito |
| 2. Person Plural | concutitote |
| 3. Person Plural | concutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concutere |
das Aufrütteln |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
des Aufrüttelnes |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
dem Aufrütteln |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
das Aufrütteln |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
durch das Aufrütteln |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
Aufrütteln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiendus concutiundus |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutiendi concutiundi |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
concutiendae concutiundae |
concutiendo concutiundo |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
concutiendam concutiundam |
concutiendum concutiundum |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
concutienda concutiunda |
concutiendo concutiundo |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
Plural
| Nominativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
| Genitiv | concutiendorum concutiundorum |
concutiendarum concutiundarum |
concutiendorum concutiundorum |
| Dativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Akkusativ | concutiendos concutiundos |
concutiendas concutiundas |
concutienda concutiunda |
| Ablativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Vokativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
| Genitiv | concutientis |
concutientis |
concutientis |
| Dativ | concutienti |
concutienti |
concutienti |
| Akkusativ | concutientem |
concutientem |
concutiens |
| Ablativ | concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
| Vokativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
Plural
| Nominativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Genitiv | concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
| Dativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Akkusativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Ablativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Vokativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussus |
concussa |
concussum |
| Genitiv | concussi |
concussae |
concussi |
| Dativ | concusso |
concussae |
concusso |
| Akkusativ | concussum |
concussam |
concussum |
| Ablativ | concusso |
concussa |
concusso |
| Vokativ | concusse |
concussa |
concussum |
Plural
| Nominativ | concussi |
concussae |
concussa |
| Genitiv | concussorum |
concussarum |
concussorum |
| Dativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Akkusativ | concussos |
concussas |
concussa |
| Ablativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Vokativ | concussi |
concussae |
concussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussurus |
concussura |
concussurum |
| Genitiv | concussuri |
concussurae |
concussuri |
| Dativ | concussuro |
concussurae |
concussuro |
| Akkusativ | concussurum |
concussuram |
concussurum |
| Ablativ | concussuro |
concussura |
concussuro |
| Vokativ | concussure |
concussura |
concussurum |
Plural
| Nominativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
| Genitiv | concussurorum |
concussurarum |
concussurorum |
| Dativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Akkusativ | concussuros |
concussuras |
concussura |
| Ablativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Vokativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concussum |
concussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutio |
|
| 2. Person Singular | concutis |
|
| 3. Person Singular | concutit |
|
| 1. Person Plural | concutimus |
|
| 2. Person Plural | concutitis |
|
| 3. Person Plural | concutiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutior |
|
| 2. Person Singular | concuteris concutere |
|
| 3. Person Singular | concutitur |
|
| 1. Person Plural | concutimur |
|
| 2. Person Plural | concutimini |
|
| 3. Person Plural | concutiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
|
| 2. Person Singular | concutias |
|
| 3. Person Singular | concutiat |
|
| 1. Person Plural | concutiamus |
|
| 2. Person Plural | concutiatis |
|
| 3. Person Plural | concutiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
|
| 2. Person Singular | concutiaris concutiare |
|
| 3. Person Singular | concutiatur |
|
| 1. Person Plural | concutiamur |
|
| 2. Person Plural | concutiamini |
|
| 3. Person Plural | concutiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebam |
|
| 2. Person Singular | concutiebas |
|
| 3. Person Singular | concutiebat |
|
| 1. Person Plural | concutiebamus |
|
| 2. Person Plural | concutiebatis |
|
| 3. Person Plural | concutiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebar |
|
| 2. Person Singular | concutiebaris concutiebare |
|
| 3. Person Singular | concutiebatur |
|
| 1. Person Plural | concutiebamur |
|
| 2. Person Plural | concutiebamini |
|
| 3. Person Plural | concutiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuterem |
|
| 2. Person Singular | concuteres |
|
| 3. Person Singular | concuteret |
|
| 1. Person Plural | concuteremus |
|
| 2. Person Plural | concuteretis |
|
| 3. Person Plural | concuterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuterer |
|
| 2. Person Singular | concutereris concuterere |
|
| 3. Person Singular | concuteretur |
|
| 1. Person Plural | concuteremur |
|
| 2. Person Plural | concuteremini |
|
| 3. Person Plural | concuterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
|
| 2. Person Singular | concuties |
|
| 3. Person Singular | concutiet |
|
| 1. Person Plural | concutiemus |
|
| 2. Person Plural | concutietis |
|
| 3. Person Plural | concutient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
|
| 2. Person Singular | concutieris concutiere |
|
| 3. Person Singular | concutietur |
|
| 1. Person Plural | concutiemur |
|
| 2. Person Plural | concutiemini |
|
| 3. Person Plural | concutientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussi |
|
| 2. Person Singular | concussisti |
|
| 3. Person Singular | concussit |
|
| 1. Person Plural | concussimus |
|
| 2. Person Plural | concussistis |
|
| 3. Person Plural | concusserunt concussere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sum |
|
| 2. Person Singular | concussus es |
|
| 3. Person Singular | concussus est |
|
| 1. Person Plural | concussi sumus |
|
| 2. Person Plural | concussi estis |
|
| 3. Person Plural | concussi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusserim |
|
| 2. Person Singular | concusseris |
|
| 3. Person Singular | concusserit |
|
| 1. Person Plural | concusserimus |
|
| 2. Person Plural | concusseritis |
|
| 3. Person Plural | concusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sim |
|
| 2. Person Singular | concussus sis |
|
| 3. Person Singular | concussus sit |
|
| 1. Person Plural | concussi simus |
|
| 2. Person Plural | concussi sitis |
|
| 3. Person Plural | concussi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusseram |
|
| 2. Person Singular | concusseras |
|
| 3. Person Singular | concusserat |
|
| 1. Person Plural | concusseramus |
|
| 2. Person Plural | concusseratis |
|
| 3. Person Plural | concusserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus eram |
|
| 2. Person Singular | concussus eras |
|
| 3. Person Singular | concussus erat |
|
| 1. Person Plural | concussi eramus |
|
| 2. Person Plural | concussi eratis |
|
| 3. Person Plural | concussi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussissem |
|
| 2. Person Singular | concussisses |
|
| 3. Person Singular | concussisset |
|
| 1. Person Plural | concussissemus |
|
| 2. Person Plural | concussissetis |
|
| 3. Person Plural | concussissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus essem |
|
| 2. Person Singular | concussus esses |
|
| 3. Person Singular | concussus esset |
|
| 1. Person Plural | concussi essemus |
|
| 2. Person Plural | concussi essetis |
|
| 3. Person Plural | concussi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussero |
|
| 2. Person Singular | concusseris |
|
| 3. Person Singular | concusserit |
|
| 1. Person Plural | concusserimus |
|
| 2. Person Plural | concusseritis |
|
| 3. Person Plural | concusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus ero |
|
| 2. Person Singular | concussus eris |
|
| 3. Person Singular | concussus erit |
|
| 1. Person Plural | concussi erimus |
|
| 2. Person Plural | concussi eritis |
|
| 3. Person Plural | concussi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concutere |
|
| Vorzeitigkeit | concussisse |
|
| Nachzeitigkeit | concussurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concuti concutier |
|
| Vorzeitigkeit | concussum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concussum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concute |
! |
| 2. Person Plural | concutite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concutito |
| 3. Person Singular | concutito |
| 2. Person Plural | concutitote |
| 3. Person Plural | concutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concutere |
|
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
|
| Dativ | concutiendo concutiundo |
|
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
|
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
|
| Vokativ | concutiende concutiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiendus concutiundus |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutiendi concutiundi |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
concutiendae concutiundae |
concutiendo concutiundo |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
concutiendam concutiundam |
concutiendum concutiundum |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
concutienda concutiunda |
concutiendo concutiundo |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
Plural
| Nominativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
| Genitiv | concutiendorum concutiundorum |
concutiendarum concutiundarum |
concutiendorum concutiundorum |
| Dativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Akkusativ | concutiendos concutiundos |
concutiendas concutiundas |
concutienda concutiunda |
| Ablativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Vokativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
| Genitiv | concutientis |
concutientis |
concutientis |
| Dativ | concutienti |
concutienti |
concutienti |
| Akkusativ | concutientem |
concutientem |
concutiens |
| Ablativ | concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
| Vokativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
Plural
| Nominativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Genitiv | concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
| Dativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Akkusativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Ablativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Vokativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussus |
concussa |
concussum |
| Genitiv | concussi |
concussae |
concussi |
| Dativ | concusso |
concussae |
concusso |
| Akkusativ | concussum |
concussam |
concussum |
| Ablativ | concusso |
concussa |
concusso |
| Vokativ | concusse |
concussa |
concussum |
Plural
| Nominativ | concussi |
concussae |
concussa |
| Genitiv | concussorum |
concussarum |
concussorum |
| Dativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Akkusativ | concussos |
concussas |
concussa |
| Ablativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Vokativ | concussi |
concussae |
concussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussurus |
concussura |
concussurum |
| Genitiv | concussuri |
concussurae |
concussuri |
| Dativ | concussuro |
concussurae |
concussuro |
| Akkusativ | concussurum |
concussuram |
concussurum |
| Ablativ | concussuro |
concussura |
concussuro |
| Vokativ | concussure |
concussura |
concussurum |
Plural
| Nominativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
| Genitiv | concussurorum |
concussurarum |
concussurorum |
| Dativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Akkusativ | concussuros |
concussuras |
concussura |
| Ablativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Vokativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concussum |
concussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutio |
ich beschädige |
| 2. Person Singular | concutis |
du beschädigst |
| 3. Person Singular | concutit |
er/sie/es beschädigt |
| 1. Person Plural | concutimus |
wir beschädigen |
| 2. Person Plural | concutitis |
ihr beschädigt |
| 3. Person Plural | concutiunt |
sie beschädigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutior |
ich werde beschädigt |
| 2. Person Singular | concuteris concutere |
du wirst beschädigt |
| 3. Person Singular | concutitur |
er/sie/es wird beschädigt |
| 1. Person Plural | concutimur |
wir werden beschädigt |
| 2. Person Plural | concutimini |
ihr werdet beschädigt |
| 3. Person Plural | concutiuntur |
sie werden beschädigt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
ich beschädige |
| 2. Person Singular | concutias |
du beschädigest |
| 3. Person Singular | concutiat |
er/sie/es beschädige |
| 1. Person Plural | concutiamus |
wir beschädigen |
| 2. Person Plural | concutiatis |
ihr beschädiget |
| 3. Person Plural | concutiant |
sie beschädigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
ich werde beschädigt |
| 2. Person Singular | concutiaris concutiare |
du werdest beschädigt |
| 3. Person Singular | concutiatur |
er/sie/es werde beschädigt |
| 1. Person Plural | concutiamur |
wir werden beschädigt |
| 2. Person Plural | concutiamini |
ihr werdet beschädigt |
| 3. Person Plural | concutiantur |
sie werden beschädigt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebam |
ich beschädigte |
| 2. Person Singular | concutiebas |
du beschädigtest |
| 3. Person Singular | concutiebat |
er/sie/es beschädigte |
| 1. Person Plural | concutiebamus |
wir beschädigten |
| 2. Person Plural | concutiebatis |
ihr beschädigtet |
| 3. Person Plural | concutiebant |
sie beschädigten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebar |
ich wurde beschädigt |
| 2. Person Singular | concutiebaris concutiebare |
du wurdest beschädigt |
| 3. Person Singular | concutiebatur |
er/sie/es wurde beschädigt |
| 1. Person Plural | concutiebamur |
wir wurden beschädigt |
| 2. Person Plural | concutiebamini |
ihr wurdet beschädigt |
| 3. Person Plural | concutiebantur |
sie wurden beschädigt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuterem |
ich beschädigte |
| 2. Person Singular | concuteres |
du beschädigtest |
| 3. Person Singular | concuteret |
er/sie/es beschädigte |
| 1. Person Plural | concuteremus |
wir beschädigten |
| 2. Person Plural | concuteretis |
ihr beschädigtet |
| 3. Person Plural | concuterent |
sie beschädigten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuterer |
ich würde beschädigt |
| 2. Person Singular | concutereris concuterere |
du würdest beschädigt |
| 3. Person Singular | concuteretur |
er/sie/es würde beschädigt |
| 1. Person Plural | concuteremur |
wir würden beschädigt |
| 2. Person Plural | concuteremini |
ihr würdet beschädigt |
| 3. Person Plural | concuterentur |
sie würden beschädigt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
ich werde beschädigen |
| 2. Person Singular | concuties |
du wirst beschädigen |
| 3. Person Singular | concutiet |
er/sie/es wird beschädigen |
| 1. Person Plural | concutiemus |
wir werden beschädigen |
| 2. Person Plural | concutietis |
ihr werdet beschädigen |
| 3. Person Plural | concutient |
sie werden beschädigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
ich werde beschädigt werden |
| 2. Person Singular | concutieris concutiere |
du wirst beschädigt werden |
| 3. Person Singular | concutietur |
er/sie/es wird beschädigt werden |
| 1. Person Plural | concutiemur |
wir werden beschädigt werden |
| 2. Person Plural | concutiemini |
ihr werdet beschädigt werden |
| 3. Person Plural | concutientur |
sie werden beschädigt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussi |
ich habe beschädigt |
| 2. Person Singular | concussisti |
du hast beschädigt |
| 3. Person Singular | concussit |
er/sie/es hat beschädigt |
| 1. Person Plural | concussimus |
wir haben beschädigt |
| 2. Person Plural | concussistis |
ihr habt beschädigt |
| 3. Person Plural | concusserunt concussere |
sie haben beschädigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sum |
ich bin beschädigt worden |
| 2. Person Singular | concussus es |
du bist beschädigt worden |
| 3. Person Singular | concussus est |
er/sie/es ist beschädigt worden |
| 1. Person Plural | concussi sumus |
wir sind beschädigt worden |
| 2. Person Plural | concussi estis |
ihr seid beschädigt worden |
| 3. Person Plural | concussi sunt |
sie sind beschädigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusserim |
ich habe beschädigt |
| 2. Person Singular | concusseris |
du habest beschädigt |
| 3. Person Singular | concusserit |
er/sie/es habe beschädigt |
| 1. Person Plural | concusserimus |
wir haben beschädigt |
| 2. Person Plural | concusseritis |
ihr habet beschädigt |
| 3. Person Plural | concusserint |
sie haben beschädigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sim |
ich sei beschädigt worden |
| 2. Person Singular | concussus sis |
du seiest beschädigt worden |
| 3. Person Singular | concussus sit |
er/sie/es sei beschädigt worden |
| 1. Person Plural | concussi simus |
wir seien beschädigt worden |
| 2. Person Plural | concussi sitis |
ihr seiet beschädigt worden |
| 3. Person Plural | concussi sint |
sie seien beschädigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusseram |
ich hatte beschädigt |
| 2. Person Singular | concusseras |
du hattest beschädigt |
| 3. Person Singular | concusserat |
er/sie/es hatte beschädigt |
| 1. Person Plural | concusseramus |
wir hatten beschädigt |
| 2. Person Plural | concusseratis |
ihr hattet beschädigt |
| 3. Person Plural | concusserant |
sie hatten beschädigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus eram |
ich war beschädigt worden |
| 2. Person Singular | concussus eras |
du warst beschädigt worden |
| 3. Person Singular | concussus erat |
er/sie/es war beschädigt worden |
| 1. Person Plural | concussi eramus |
wir waren beschädigt worden |
| 2. Person Plural | concussi eratis |
ihr wart beschädigt worden |
| 3. Person Plural | concussi erant |
sie waren beschädigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussissem |
ich hätte beschädigt |
| 2. Person Singular | concussisses |
du hättest beschädigt |
| 3. Person Singular | concussisset |
er/sie/es hätte beschädigt |
| 1. Person Plural | concussissemus |
wir hätten beschädigt |
| 2. Person Plural | concussissetis |
ihr hättet beschädigt |
| 3. Person Plural | concussissent |
sie hätten beschädigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus essem |
ich wäre beschädigt worden |
| 2. Person Singular | concussus esses |
du wärest beschädigt worden |
| 3. Person Singular | concussus esset |
er/sie/es wäre beschädigt worden |
| 1. Person Plural | concussi essemus |
wir wären beschädigt worden |
| 2. Person Plural | concussi essetis |
ihr wäret beschädigt worden |
| 3. Person Plural | concussi essent |
sie wären beschädigt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussero |
ich werde beschädigt haben |
| 2. Person Singular | concusseris |
du wirst beschädigt haben |
| 3. Person Singular | concusserit |
er/sie/es wird beschädigt haben |
| 1. Person Plural | concusserimus |
wir werden beschädigt haben |
| 2. Person Plural | concusseritis |
ihr werdet beschädigt haben |
| 3. Person Plural | concusserint |
sie werden beschädigt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus ero |
ich werde beschädigt worden sein |
| 2. Person Singular | concussus eris |
du wirst beschädigt worden sein |
| 3. Person Singular | concussus erit |
er/sie/es wird beschädigt worden sein |
| 1. Person Plural | concussi erimus |
wir werden beschädigt worden sein |
| 2. Person Plural | concussi eritis |
ihr werdet beschädigt worden sein |
| 3. Person Plural | concussi erunt |
sie werden beschädigt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concutere |
beschädigen |
| Vorzeitigkeit | concussisse |
beschädigt haben |
| Nachzeitigkeit | concussurum esse |
beschädigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concuti concutier |
beschädigt werden |
| Vorzeitigkeit | concussum esse |
beschädigt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concussum iri |
künftig beschädigt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concute |
beschädige; beschädig! |
| 2. Person Plural | concutite |
beschädigt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concutito |
| 3. Person Singular | concutito |
| 2. Person Plural | concutitote |
| 3. Person Plural | concutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concutere |
das Beschädigen |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
des Beschädigens |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
dem Beschädigen |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
das Beschädigen |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
durch das Beschädigen |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
Beschädigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiendus concutiundus |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutiendi concutiundi |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
concutiendae concutiundae |
concutiendo concutiundo |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
concutiendam concutiundam |
concutiendum concutiundum |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
concutienda concutiunda |
concutiendo concutiundo |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
Plural
| Nominativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
| Genitiv | concutiendorum concutiundorum |
concutiendarum concutiundarum |
concutiendorum concutiundorum |
| Dativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Akkusativ | concutiendos concutiundos |
concutiendas concutiundas |
concutienda concutiunda |
| Ablativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Vokativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
| Genitiv | concutientis |
concutientis |
concutientis |
| Dativ | concutienti |
concutienti |
concutienti |
| Akkusativ | concutientem |
concutientem |
concutiens |
| Ablativ | concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
| Vokativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
Plural
| Nominativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Genitiv | concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
| Dativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Akkusativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Ablativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Vokativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussus |
concussa |
concussum |
| Genitiv | concussi |
concussae |
concussi |
| Dativ | concusso |
concussae |
concusso |
| Akkusativ | concussum |
concussam |
concussum |
| Ablativ | concusso |
concussa |
concusso |
| Vokativ | concusse |
concussa |
concussum |
Plural
| Nominativ | concussi |
concussae |
concussa |
| Genitiv | concussorum |
concussarum |
concussorum |
| Dativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Akkusativ | concussos |
concussas |
concussa |
| Ablativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Vokativ | concussi |
concussae |
concussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussurus |
concussura |
concussurum |
| Genitiv | concussuri |
concussurae |
concussuri |
| Dativ | concussuro |
concussurae |
concussuro |
| Akkusativ | concussurum |
concussuram |
concussurum |
| Ablativ | concussuro |
concussura |
concussuro |
| Vokativ | concussure |
concussura |
concussurum |
Plural
| Nominativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
| Genitiv | concussurorum |
concussurarum |
concussurorum |
| Dativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Akkusativ | concussuros |
concussuras |
concussura |
| Ablativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Vokativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concussum |
concussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutio |
|
| 2. Person Singular | concutis |
|
| 3. Person Singular | concutit |
|
| 1. Person Plural | concutimus |
|
| 2. Person Plural | concutitis |
|
| 3. Person Plural | concutiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutior |
|
| 2. Person Singular | concuteris concutere |
|
| 3. Person Singular | concutitur |
|
| 1. Person Plural | concutimur |
|
| 2. Person Plural | concutimini |
|
| 3. Person Plural | concutiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
|
| 2. Person Singular | concutias |
|
| 3. Person Singular | concutiat |
|
| 1. Person Plural | concutiamus |
|
| 2. Person Plural | concutiatis |
|
| 3. Person Plural | concutiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
|
| 2. Person Singular | concutiaris concutiare |
|
| 3. Person Singular | concutiatur |
|
| 1. Person Plural | concutiamur |
|
| 2. Person Plural | concutiamini |
|
| 3. Person Plural | concutiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebam |
|
| 2. Person Singular | concutiebas |
|
| 3. Person Singular | concutiebat |
|
| 1. Person Plural | concutiebamus |
|
| 2. Person Plural | concutiebatis |
|
| 3. Person Plural | concutiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebar |
|
| 2. Person Singular | concutiebaris concutiebare |
|
| 3. Person Singular | concutiebatur |
|
| 1. Person Plural | concutiebamur |
|
| 2. Person Plural | concutiebamini |
|
| 3. Person Plural | concutiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuterem |
|
| 2. Person Singular | concuteres |
|
| 3. Person Singular | concuteret |
|
| 1. Person Plural | concuteremus |
|
| 2. Person Plural | concuteretis |
|
| 3. Person Plural | concuterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuterer |
|
| 2. Person Singular | concutereris concuterere |
|
| 3. Person Singular | concuteretur |
|
| 1. Person Plural | concuteremur |
|
| 2. Person Plural | concuteremini |
|
| 3. Person Plural | concuterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
|
| 2. Person Singular | concuties |
|
| 3. Person Singular | concutiet |
|
| 1. Person Plural | concutiemus |
|
| 2. Person Plural | concutietis |
|
| 3. Person Plural | concutient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
|
| 2. Person Singular | concutieris concutiere |
|
| 3. Person Singular | concutietur |
|
| 1. Person Plural | concutiemur |
|
| 2. Person Plural | concutiemini |
|
| 3. Person Plural | concutientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussi |
|
| 2. Person Singular | concussisti |
|
| 3. Person Singular | concussit |
|
| 1. Person Plural | concussimus |
|
| 2. Person Plural | concussistis |
|
| 3. Person Plural | concusserunt concussere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sum |
|
| 2. Person Singular | concussus es |
|
| 3. Person Singular | concussus est |
|
| 1. Person Plural | concussi sumus |
|
| 2. Person Plural | concussi estis |
|
| 3. Person Plural | concussi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusserim |
|
| 2. Person Singular | concusseris |
|
| 3. Person Singular | concusserit |
|
| 1. Person Plural | concusserimus |
|
| 2. Person Plural | concusseritis |
|
| 3. Person Plural | concusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sim |
|
| 2. Person Singular | concussus sis |
|
| 3. Person Singular | concussus sit |
|
| 1. Person Plural | concussi simus |
|
| 2. Person Plural | concussi sitis |
|
| 3. Person Plural | concussi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusseram |
|
| 2. Person Singular | concusseras |
|
| 3. Person Singular | concusserat |
|
| 1. Person Plural | concusseramus |
|
| 2. Person Plural | concusseratis |
|
| 3. Person Plural | concusserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus eram |
|
| 2. Person Singular | concussus eras |
|
| 3. Person Singular | concussus erat |
|
| 1. Person Plural | concussi eramus |
|
| 2. Person Plural | concussi eratis |
|
| 3. Person Plural | concussi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussissem |
|
| 2. Person Singular | concussisses |
|
| 3. Person Singular | concussisset |
|
| 1. Person Plural | concussissemus |
|
| 2. Person Plural | concussissetis |
|
| 3. Person Plural | concussissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus essem |
|
| 2. Person Singular | concussus esses |
|
| 3. Person Singular | concussus esset |
|
| 1. Person Plural | concussi essemus |
|
| 2. Person Plural | concussi essetis |
|
| 3. Person Plural | concussi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussero |
|
| 2. Person Singular | concusseris |
|
| 3. Person Singular | concusserit |
|
| 1. Person Plural | concusserimus |
|
| 2. Person Plural | concusseritis |
|
| 3. Person Plural | concusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus ero |
|
| 2. Person Singular | concussus eris |
|
| 3. Person Singular | concussus erit |
|
| 1. Person Plural | concussi erimus |
|
| 2. Person Plural | concussi eritis |
|
| 3. Person Plural | concussi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concutere |
|
| Vorzeitigkeit | concussisse |
|
| Nachzeitigkeit | concussurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concuti concutier |
|
| Vorzeitigkeit | concussum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concussum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concute |
! |
| 2. Person Plural | concutite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concutito |
| 3. Person Singular | concutito |
| 2. Person Plural | concutitote |
| 3. Person Plural | concutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concutere |
|
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
|
| Dativ | concutiendo concutiundo |
|
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
|
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
|
| Vokativ | concutiende concutiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiendus concutiundus |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutiendi concutiundi |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
concutiendae concutiundae |
concutiendo concutiundo |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
concutiendam concutiundam |
concutiendum concutiundum |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
concutienda concutiunda |
concutiendo concutiundo |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
Plural
| Nominativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
| Genitiv | concutiendorum concutiundorum |
concutiendarum concutiundarum |
concutiendorum concutiundorum |
| Dativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Akkusativ | concutiendos concutiundos |
concutiendas concutiundas |
concutienda concutiunda |
| Ablativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Vokativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
| Genitiv | concutientis |
concutientis |
concutientis |
| Dativ | concutienti |
concutienti |
concutienti |
| Akkusativ | concutientem |
concutientem |
concutiens |
| Ablativ | concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
| Vokativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
Plural
| Nominativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Genitiv | concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
| Dativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Akkusativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Ablativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Vokativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussus |
concussa |
concussum |
| Genitiv | concussi |
concussae |
concussi |
| Dativ | concusso |
concussae |
concusso |
| Akkusativ | concussum |
concussam |
concussum |
| Ablativ | concusso |
concussa |
concusso |
| Vokativ | concusse |
concussa |
concussum |
Plural
| Nominativ | concussi |
concussae |
concussa |
| Genitiv | concussorum |
concussarum |
concussorum |
| Dativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Akkusativ | concussos |
concussas |
concussa |
| Ablativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Vokativ | concussi |
concussae |
concussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussurus |
concussura |
concussurum |
| Genitiv | concussuri |
concussurae |
concussuri |
| Dativ | concussuro |
concussurae |
concussuro |
| Akkusativ | concussurum |
concussuram |
concussurum |
| Ablativ | concussuro |
concussura |
concussuro |
| Vokativ | concussure |
concussura |
concussurum |
Plural
| Nominativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
| Genitiv | concussurorum |
concussurarum |
concussurorum |
| Dativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Akkusativ | concussuros |
concussuras |
concussura |
| Ablativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Vokativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concussum |
concussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutio |
|
| 2. Person Singular | concutis |
|
| 3. Person Singular | concutit |
|
| 1. Person Plural | concutimus |
|
| 2. Person Plural | concutitis |
|
| 3. Person Plural | concutiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutior |
|
| 2. Person Singular | concuteris concutere |
|
| 3. Person Singular | concutitur |
|
| 1. Person Plural | concutimur |
|
| 2. Person Plural | concutimini |
|
| 3. Person Plural | concutiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
|
| 2. Person Singular | concutias |
|
| 3. Person Singular | concutiat |
|
| 1. Person Plural | concutiamus |
|
| 2. Person Plural | concutiatis |
|
| 3. Person Plural | concutiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
|
| 2. Person Singular | concutiaris concutiare |
|
| 3. Person Singular | concutiatur |
|
| 1. Person Plural | concutiamur |
|
| 2. Person Plural | concutiamini |
|
| 3. Person Plural | concutiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebam |
|
| 2. Person Singular | concutiebas |
|
| 3. Person Singular | concutiebat |
|
| 1. Person Plural | concutiebamus |
|
| 2. Person Plural | concutiebatis |
|
| 3. Person Plural | concutiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebar |
|
| 2. Person Singular | concutiebaris concutiebare |
|
| 3. Person Singular | concutiebatur |
|
| 1. Person Plural | concutiebamur |
|
| 2. Person Plural | concutiebamini |
|
| 3. Person Plural | concutiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuterem |
|
| 2. Person Singular | concuteres |
|
| 3. Person Singular | concuteret |
|
| 1. Person Plural | concuteremus |
|
| 2. Person Plural | concuteretis |
|
| 3. Person Plural | concuterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuterer |
|
| 2. Person Singular | concutereris concuterere |
|
| 3. Person Singular | concuteretur |
|
| 1. Person Plural | concuteremur |
|
| 2. Person Plural | concuteremini |
|
| 3. Person Plural | concuterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
|
| 2. Person Singular | concuties |
|
| 3. Person Singular | concutiet |
|
| 1. Person Plural | concutiemus |
|
| 2. Person Plural | concutietis |
|
| 3. Person Plural | concutient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
|
| 2. Person Singular | concutieris concutiere |
|
| 3. Person Singular | concutietur |
|
| 1. Person Plural | concutiemur |
|
| 2. Person Plural | concutiemini |
|
| 3. Person Plural | concutientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussi |
|
| 2. Person Singular | concussisti |
|
| 3. Person Singular | concussit |
|
| 1. Person Plural | concussimus |
|
| 2. Person Plural | concussistis |
|
| 3. Person Plural | concusserunt concussere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sum |
|
| 2. Person Singular | concussus es |
|
| 3. Person Singular | concussus est |
|
| 1. Person Plural | concussi sumus |
|
| 2. Person Plural | concussi estis |
|
| 3. Person Plural | concussi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusserim |
|
| 2. Person Singular | concusseris |
|
| 3. Person Singular | concusserit |
|
| 1. Person Plural | concusserimus |
|
| 2. Person Plural | concusseritis |
|
| 3. Person Plural | concusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sim |
|
| 2. Person Singular | concussus sis |
|
| 3. Person Singular | concussus sit |
|
| 1. Person Plural | concussi simus |
|
| 2. Person Plural | concussi sitis |
|
| 3. Person Plural | concussi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusseram |
|
| 2. Person Singular | concusseras |
|
| 3. Person Singular | concusserat |
|
| 1. Person Plural | concusseramus |
|
| 2. Person Plural | concusseratis |
|
| 3. Person Plural | concusserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus eram |
|
| 2. Person Singular | concussus eras |
|
| 3. Person Singular | concussus erat |
|
| 1. Person Plural | concussi eramus |
|
| 2. Person Plural | concussi eratis |
|
| 3. Person Plural | concussi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussissem |
|
| 2. Person Singular | concussisses |
|
| 3. Person Singular | concussisset |
|
| 1. Person Plural | concussissemus |
|
| 2. Person Plural | concussissetis |
|
| 3. Person Plural | concussissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus essem |
|
| 2. Person Singular | concussus esses |
|
| 3. Person Singular | concussus esset |
|
| 1. Person Plural | concussi essemus |
|
| 2. Person Plural | concussi essetis |
|
| 3. Person Plural | concussi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussero |
|
| 2. Person Singular | concusseris |
|
| 3. Person Singular | concusserit |
|
| 1. Person Plural | concusserimus |
|
| 2. Person Plural | concusseritis |
|
| 3. Person Plural | concusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus ero |
|
| 2. Person Singular | concussus eris |
|
| 3. Person Singular | concussus erit |
|
| 1. Person Plural | concussi erimus |
|
| 2. Person Plural | concussi eritis |
|
| 3. Person Plural | concussi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concutere |
|
| Vorzeitigkeit | concussisse |
|
| Nachzeitigkeit | concussurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concuti concutier |
|
| Vorzeitigkeit | concussum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concussum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concute |
! |
| 2. Person Plural | concutite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concutito |
| 3. Person Singular | concutito |
| 2. Person Plural | concutitote |
| 3. Person Plural | concutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concutere |
|
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
|
| Dativ | concutiendo concutiundo |
|
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
|
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
|
| Vokativ | concutiende concutiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiendus concutiundus |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutiendi concutiundi |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
concutiendae concutiundae |
concutiendo concutiundo |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
concutiendam concutiundam |
concutiendum concutiundum |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
concutienda concutiunda |
concutiendo concutiundo |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
Plural
| Nominativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
| Genitiv | concutiendorum concutiundorum |
concutiendarum concutiundarum |
concutiendorum concutiundorum |
| Dativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Akkusativ | concutiendos concutiundos |
concutiendas concutiundas |
concutienda concutiunda |
| Ablativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Vokativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
| Genitiv | concutientis |
concutientis |
concutientis |
| Dativ | concutienti |
concutienti |
concutienti |
| Akkusativ | concutientem |
concutientem |
concutiens |
| Ablativ | concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
| Vokativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
Plural
| Nominativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Genitiv | concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
| Dativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Akkusativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Ablativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Vokativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussus |
concussa |
concussum |
| Genitiv | concussi |
concussae |
concussi |
| Dativ | concusso |
concussae |
concusso |
| Akkusativ | concussum |
concussam |
concussum |
| Ablativ | concusso |
concussa |
concusso |
| Vokativ | concusse |
concussa |
concussum |
Plural
| Nominativ | concussi |
concussae |
concussa |
| Genitiv | concussorum |
concussarum |
concussorum |
| Dativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Akkusativ | concussos |
concussas |
concussa |
| Ablativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Vokativ | concussi |
concussae |
concussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussurus |
concussura |
concussurum |
| Genitiv | concussuri |
concussurae |
concussuri |
| Dativ | concussuro |
concussurae |
concussuro |
| Akkusativ | concussurum |
concussuram |
concussurum |
| Ablativ | concussuro |
concussura |
concussuro |
| Vokativ | concussure |
concussura |
concussurum |
Plural
| Nominativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
| Genitiv | concussurorum |
concussurarum |
concussurorum |
| Dativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Akkusativ | concussuros |
concussuras |
concussura |
| Ablativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Vokativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concussum |
concussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutio |
|
| 2. Person Singular | concutis |
|
| 3. Person Singular | concutit |
|
| 1. Person Plural | concutimus |
|
| 2. Person Plural | concutitis |
|
| 3. Person Plural | concutiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutior |
|
| 2. Person Singular | concuteris concutere |
|
| 3. Person Singular | concutitur |
|
| 1. Person Plural | concutimur |
|
| 2. Person Plural | concutimini |
|
| 3. Person Plural | concutiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
|
| 2. Person Singular | concutias |
|
| 3. Person Singular | concutiat |
|
| 1. Person Plural | concutiamus |
|
| 2. Person Plural | concutiatis |
|
| 3. Person Plural | concutiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
|
| 2. Person Singular | concutiaris concutiare |
|
| 3. Person Singular | concutiatur |
|
| 1. Person Plural | concutiamur |
|
| 2. Person Plural | concutiamini |
|
| 3. Person Plural | concutiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebam |
|
| 2. Person Singular | concutiebas |
|
| 3. Person Singular | concutiebat |
|
| 1. Person Plural | concutiebamus |
|
| 2. Person Plural | concutiebatis |
|
| 3. Person Plural | concutiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebar |
|
| 2. Person Singular | concutiebaris concutiebare |
|
| 3. Person Singular | concutiebatur |
|
| 1. Person Plural | concutiebamur |
|
| 2. Person Plural | concutiebamini |
|
| 3. Person Plural | concutiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuterem |
|
| 2. Person Singular | concuteres |
|
| 3. Person Singular | concuteret |
|
| 1. Person Plural | concuteremus |
|
| 2. Person Plural | concuteretis |
|
| 3. Person Plural | concuterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuterer |
|
| 2. Person Singular | concutereris concuterere |
|
| 3. Person Singular | concuteretur |
|
| 1. Person Plural | concuteremur |
|
| 2. Person Plural | concuteremini |
|
| 3. Person Plural | concuterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
|
| 2. Person Singular | concuties |
|
| 3. Person Singular | concutiet |
|
| 1. Person Plural | concutiemus |
|
| 2. Person Plural | concutietis |
|
| 3. Person Plural | concutient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
|
| 2. Person Singular | concutieris concutiere |
|
| 3. Person Singular | concutietur |
|
| 1. Person Plural | concutiemur |
|
| 2. Person Plural | concutiemini |
|
| 3. Person Plural | concutientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussi |
|
| 2. Person Singular | concussisti |
|
| 3. Person Singular | concussit |
|
| 1. Person Plural | concussimus |
|
| 2. Person Plural | concussistis |
|
| 3. Person Plural | concusserunt concussere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sum |
|
| 2. Person Singular | concussus es |
|
| 3. Person Singular | concussus est |
|
| 1. Person Plural | concussi sumus |
|
| 2. Person Plural | concussi estis |
|
| 3. Person Plural | concussi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusserim |
|
| 2. Person Singular | concusseris |
|
| 3. Person Singular | concusserit |
|
| 1. Person Plural | concusserimus |
|
| 2. Person Plural | concusseritis |
|
| 3. Person Plural | concusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sim |
|
| 2. Person Singular | concussus sis |
|
| 3. Person Singular | concussus sit |
|
| 1. Person Plural | concussi simus |
|
| 2. Person Plural | concussi sitis |
|
| 3. Person Plural | concussi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusseram |
|
| 2. Person Singular | concusseras |
|
| 3. Person Singular | concusserat |
|
| 1. Person Plural | concusseramus |
|
| 2. Person Plural | concusseratis |
|
| 3. Person Plural | concusserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus eram |
|
| 2. Person Singular | concussus eras |
|
| 3. Person Singular | concussus erat |
|
| 1. Person Plural | concussi eramus |
|
| 2. Person Plural | concussi eratis |
|
| 3. Person Plural | concussi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussissem |
|
| 2. Person Singular | concussisses |
|
| 3. Person Singular | concussisset |
|
| 1. Person Plural | concussissemus |
|
| 2. Person Plural | concussissetis |
|
| 3. Person Plural | concussissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus essem |
|
| 2. Person Singular | concussus esses |
|
| 3. Person Singular | concussus esset |
|
| 1. Person Plural | concussi essemus |
|
| 2. Person Plural | concussi essetis |
|
| 3. Person Plural | concussi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussero |
|
| 2. Person Singular | concusseris |
|
| 3. Person Singular | concusserit |
|
| 1. Person Plural | concusserimus |
|
| 2. Person Plural | concusseritis |
|
| 3. Person Plural | concusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus ero |
|
| 2. Person Singular | concussus eris |
|
| 3. Person Singular | concussus erit |
|
| 1. Person Plural | concussi erimus |
|
| 2. Person Plural | concussi eritis |
|
| 3. Person Plural | concussi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concutere |
|
| Vorzeitigkeit | concussisse |
|
| Nachzeitigkeit | concussurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concuti concutier |
|
| Vorzeitigkeit | concussum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concussum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concute |
! |
| 2. Person Plural | concutite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concutito |
| 3. Person Singular | concutito |
| 2. Person Plural | concutitote |
| 3. Person Plural | concutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concutere |
|
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
|
| Dativ | concutiendo concutiundo |
|
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
|
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
|
| Vokativ | concutiende concutiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiendus concutiundus |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutiendi concutiundi |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
concutiendae concutiundae |
concutiendo concutiundo |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
concutiendam concutiundam |
concutiendum concutiundum |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
concutienda concutiunda |
concutiendo concutiundo |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
Plural
| Nominativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
| Genitiv | concutiendorum concutiundorum |
concutiendarum concutiundarum |
concutiendorum concutiundorum |
| Dativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Akkusativ | concutiendos concutiundos |
concutiendas concutiundas |
concutienda concutiunda |
| Ablativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Vokativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
| Genitiv | concutientis |
concutientis |
concutientis |
| Dativ | concutienti |
concutienti |
concutienti |
| Akkusativ | concutientem |
concutientem |
concutiens |
| Ablativ | concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
| Vokativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
Plural
| Nominativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Genitiv | concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
| Dativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Akkusativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Ablativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Vokativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussus |
concussa |
concussum |
| Genitiv | concussi |
concussae |
concussi |
| Dativ | concusso |
concussae |
concusso |
| Akkusativ | concussum |
concussam |
concussum |
| Ablativ | concusso |
concussa |
concusso |
| Vokativ | concusse |
concussa |
concussum |
Plural
| Nominativ | concussi |
concussae |
concussa |
| Genitiv | concussorum |
concussarum |
concussorum |
| Dativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Akkusativ | concussos |
concussas |
concussa |
| Ablativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Vokativ | concussi |
concussae |
concussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussurus |
concussura |
concussurum |
| Genitiv | concussuri |
concussurae |
concussuri |
| Dativ | concussuro |
concussurae |
concussuro |
| Akkusativ | concussurum |
concussuram |
concussurum |
| Ablativ | concussuro |
concussura |
concussuro |
| Vokativ | concussure |
concussura |
concussurum |
Plural
| Nominativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
| Genitiv | concussurorum |
concussurarum |
concussurorum |
| Dativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Akkusativ | concussuros |
concussuras |
concussura |
| Ablativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Vokativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concussum |
concussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutio |
ich schwenke |
| 2. Person Singular | concutis |
du schwenkst |
| 3. Person Singular | concutit |
er/sie/es schwenkt |
| 1. Person Plural | concutimus |
wir schwenken |
| 2. Person Plural | concutitis |
ihr schwenkt |
| 3. Person Plural | concutiunt |
sie schwenken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutior |
ich werde geschwenkt |
| 2. Person Singular | concuteris concutere |
du wirst geschwenkt |
| 3. Person Singular | concutitur |
er/sie/es wird geschwenkt |
| 1. Person Plural | concutimur |
wir werden geschwenkt |
| 2. Person Plural | concutimini |
ihr werdet geschwenkt |
| 3. Person Plural | concutiuntur |
sie werden geschwenkt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
ich schwenke |
| 2. Person Singular | concutias |
du schwenkest |
| 3. Person Singular | concutiat |
er/sie/es schwenke |
| 1. Person Plural | concutiamus |
wir schwenken |
| 2. Person Plural | concutiatis |
ihr schwenket |
| 3. Person Plural | concutiant |
sie schwenken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
ich werde geschwenkt |
| 2. Person Singular | concutiaris concutiare |
du werdest geschwenkt |
| 3. Person Singular | concutiatur |
er/sie/es werde geschwenkt |
| 1. Person Plural | concutiamur |
wir werden geschwenkt |
| 2. Person Plural | concutiamini |
ihr werdet geschwenkt |
| 3. Person Plural | concutiantur |
sie werden geschwenkt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebam |
ich schwenkte |
| 2. Person Singular | concutiebas |
du schwenktest |
| 3. Person Singular | concutiebat |
er/sie/es schwenkte |
| 1. Person Plural | concutiebamus |
wir schwenkten |
| 2. Person Plural | concutiebatis |
ihr schwenktet |
| 3. Person Plural | concutiebant |
sie schwenkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebar |
ich wurde geschwenkt |
| 2. Person Singular | concutiebaris concutiebare |
du wurdest geschwenkt |
| 3. Person Singular | concutiebatur |
er/sie/es wurde geschwenkt |
| 1. Person Plural | concutiebamur |
wir wurden geschwenkt |
| 2. Person Plural | concutiebamini |
ihr wurdet geschwenkt |
| 3. Person Plural | concutiebantur |
sie wurden geschwenkt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuterem |
ich schwenkte |
| 2. Person Singular | concuteres |
du schwenktest |
| 3. Person Singular | concuteret |
er/sie/es schwenkte |
| 1. Person Plural | concuteremus |
wir schwenkten |
| 2. Person Plural | concuteretis |
ihr schwenktet |
| 3. Person Plural | concuterent |
sie schwenkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuterer |
ich würde geschwenkt |
| 2. Person Singular | concutereris concuterere |
du würdest geschwenkt |
| 3. Person Singular | concuteretur |
er/sie/es würde geschwenkt |
| 1. Person Plural | concuteremur |
wir würden geschwenkt |
| 2. Person Plural | concuteremini |
ihr würdet geschwenkt |
| 3. Person Plural | concuterentur |
sie würden geschwenkt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
ich werde schwenken |
| 2. Person Singular | concuties |
du wirst schwenken |
| 3. Person Singular | concutiet |
er/sie/es wird schwenken |
| 1. Person Plural | concutiemus |
wir werden schwenken |
| 2. Person Plural | concutietis |
ihr werdet schwenken |
| 3. Person Plural | concutient |
sie werden schwenken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
ich werde geschwenkt werden |
| 2. Person Singular | concutieris concutiere |
du wirst geschwenkt werden |
| 3. Person Singular | concutietur |
er/sie/es wird geschwenkt werden |
| 1. Person Plural | concutiemur |
wir werden geschwenkt werden |
| 2. Person Plural | concutiemini |
ihr werdet geschwenkt werden |
| 3. Person Plural | concutientur |
sie werden geschwenkt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussi |
ich habe geschwenkt |
| 2. Person Singular | concussisti |
du hast geschwenkt |
| 3. Person Singular | concussit |
er/sie/es hat geschwenkt |
| 1. Person Plural | concussimus |
wir haben geschwenkt |
| 2. Person Plural | concussistis |
ihr habt geschwenkt |
| 3. Person Plural | concusserunt concussere |
sie haben geschwenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sum |
ich bin geschwenkt worden |
| 2. Person Singular | concussus es |
du bist geschwenkt worden |
| 3. Person Singular | concussus est |
er/sie/es ist geschwenkt worden |
| 1. Person Plural | concussi sumus |
wir sind geschwenkt worden |
| 2. Person Plural | concussi estis |
ihr seid geschwenkt worden |
| 3. Person Plural | concussi sunt |
sie sind geschwenkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusserim |
ich habe geschwenkt |
| 2. Person Singular | concusseris |
du habest geschwenkt |
| 3. Person Singular | concusserit |
er/sie/es habe geschwenkt |
| 1. Person Plural | concusserimus |
wir haben geschwenkt |
| 2. Person Plural | concusseritis |
ihr habet geschwenkt |
| 3. Person Plural | concusserint |
sie haben geschwenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sim |
ich sei geschwenkt worden |
| 2. Person Singular | concussus sis |
du seiest geschwenkt worden |
| 3. Person Singular | concussus sit |
er/sie/es sei geschwenkt worden |
| 1. Person Plural | concussi simus |
wir seien geschwenkt worden |
| 2. Person Plural | concussi sitis |
ihr seiet geschwenkt worden |
| 3. Person Plural | concussi sint |
sie seien geschwenkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusseram |
ich hatte geschwenkt |
| 2. Person Singular | concusseras |
du hattest geschwenkt |
| 3. Person Singular | concusserat |
er/sie/es hatte geschwenkt |
| 1. Person Plural | concusseramus |
wir hatten geschwenkt |
| 2. Person Plural | concusseratis |
ihr hattet geschwenkt |
| 3. Person Plural | concusserant |
sie hatten geschwenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus eram |
ich war geschwenkt worden |
| 2. Person Singular | concussus eras |
du warst geschwenkt worden |
| 3. Person Singular | concussus erat |
er/sie/es war geschwenkt worden |
| 1. Person Plural | concussi eramus |
wir waren geschwenkt worden |
| 2. Person Plural | concussi eratis |
ihr wart geschwenkt worden |
| 3. Person Plural | concussi erant |
sie waren geschwenkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussissem |
ich hätte geschwenkt |
| 2. Person Singular | concussisses |
du hättest geschwenkt |
| 3. Person Singular | concussisset |
er/sie/es hätte geschwenkt |
| 1. Person Plural | concussissemus |
wir hätten geschwenkt |
| 2. Person Plural | concussissetis |
ihr hättet geschwenkt |
| 3. Person Plural | concussissent |
sie hätten geschwenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus essem |
ich wäre geschwenkt worden |
| 2. Person Singular | concussus esses |
du wärest geschwenkt worden |
| 3. Person Singular | concussus esset |
er/sie/es wäre geschwenkt worden |
| 1. Person Plural | concussi essemus |
wir wären geschwenkt worden |
| 2. Person Plural | concussi essetis |
ihr wäret geschwenkt worden |
| 3. Person Plural | concussi essent |
sie wären geschwenkt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussero |
ich werde geschwenkt haben |
| 2. Person Singular | concusseris |
du wirst geschwenkt haben |
| 3. Person Singular | concusserit |
er/sie/es wird geschwenkt haben |
| 1. Person Plural | concusserimus |
wir werden geschwenkt haben |
| 2. Person Plural | concusseritis |
ihr werdet geschwenkt haben |
| 3. Person Plural | concusserint |
sie werden geschwenkt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus ero |
ich werde geschwenkt worden sein |
| 2. Person Singular | concussus eris |
du wirst geschwenkt worden sein |
| 3. Person Singular | concussus erit |
er/sie/es wird geschwenkt worden sein |
| 1. Person Plural | concussi erimus |
wir werden geschwenkt worden sein |
| 2. Person Plural | concussi eritis |
ihr werdet geschwenkt worden sein |
| 3. Person Plural | concussi erunt |
sie werden geschwenkt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concutere |
schwenken |
| Vorzeitigkeit | concussisse |
geschwenkt haben |
| Nachzeitigkeit | concussurum esse |
schwenken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concuti concutier |
geschwenkt werden |
| Vorzeitigkeit | concussum esse |
geschwenkt worden sein |
| Nachzeitigkeit | concussum iri |
künftig geschwenkt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concute |
schwenke; schwenk! |
| 2. Person Plural | concutite |
schwenkt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concutito |
| 3. Person Singular | concutito |
| 2. Person Plural | concutitote |
| 3. Person Plural | concutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concutere |
das Schwenken |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
des Schwenkens |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
dem Schwenken |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
das Schwenken |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
durch das Schwenken |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
Schwenken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiendus concutiundus |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutiendi concutiundi |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
concutiendae concutiundae |
concutiendo concutiundo |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
concutiendam concutiundam |
concutiendum concutiundum |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
concutienda concutiunda |
concutiendo concutiundo |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
Plural
| Nominativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
| Genitiv | concutiendorum concutiundorum |
concutiendarum concutiundarum |
concutiendorum concutiundorum |
| Dativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Akkusativ | concutiendos concutiundos |
concutiendas concutiundas |
concutienda concutiunda |
| Ablativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Vokativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
| Genitiv | concutientis |
concutientis |
concutientis |
| Dativ | concutienti |
concutienti |
concutienti |
| Akkusativ | concutientem |
concutientem |
concutiens |
| Ablativ | concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
| Vokativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
Plural
| Nominativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Genitiv | concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
| Dativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Akkusativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Ablativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Vokativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussus |
concussa |
concussum |
| Genitiv | concussi |
concussae |
concussi |
| Dativ | concusso |
concussae |
concusso |
| Akkusativ | concussum |
concussam |
concussum |
| Ablativ | concusso |
concussa |
concusso |
| Vokativ | concusse |
concussa |
concussum |
Plural
| Nominativ | concussi |
concussae |
concussa |
| Genitiv | concussorum |
concussarum |
concussorum |
| Dativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Akkusativ | concussos |
concussas |
concussa |
| Ablativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Vokativ | concussi |
concussae |
concussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussurus |
concussura |
concussurum |
| Genitiv | concussuri |
concussurae |
concussuri |
| Dativ | concussuro |
concussurae |
concussuro |
| Akkusativ | concussurum |
concussuram |
concussurum |
| Ablativ | concussuro |
concussura |
concussuro |
| Vokativ | concussure |
concussura |
concussurum |
Plural
| Nominativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
| Genitiv | concussurorum |
concussurarum |
concussurorum |
| Dativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Akkusativ | concussuros |
concussuras |
concussura |
| Ablativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Vokativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concussum |
concussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutio |
ich schwinge |
| 2. Person Singular | concutis |
du schwingst |
| 3. Person Singular | concutit |
er/sie/es schwingt |
| 1. Person Plural | concutimus |
wir schwingen |
| 2. Person Plural | concutitis |
ihr schwingt |
| 3. Person Plural | concutiunt |
sie schwingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutior |
ich werde geschwungen |
| 2. Person Singular | concuteris concutere |
du wirst geschwungen |
| 3. Person Singular | concutitur |
er/sie/es wird geschwungen |
| 1. Person Plural | concutimur |
wir werden geschwungen |
| 2. Person Plural | concutimini |
ihr werdet geschwungen |
| 3. Person Plural | concutiuntur |
sie werden geschwungen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
ich schwinge |
| 2. Person Singular | concutias |
du schwingest |
| 3. Person Singular | concutiat |
er/sie/es schwinge |
| 1. Person Plural | concutiamus |
wir schwingen |
| 2. Person Plural | concutiatis |
ihr schwinget |
| 3. Person Plural | concutiant |
sie schwingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
ich werde geschwungen |
| 2. Person Singular | concutiaris concutiare |
du werdest geschwungen |
| 3. Person Singular | concutiatur |
er/sie/es werde geschwungen |
| 1. Person Plural | concutiamur |
wir werden geschwungen |
| 2. Person Plural | concutiamini |
ihr werdet geschwungen |
| 3. Person Plural | concutiantur |
sie werden geschwungen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebam |
ich schwang |
| 2. Person Singular | concutiebas |
du schwangst |
| 3. Person Singular | concutiebat |
er/sie/es schwang |
| 1. Person Plural | concutiebamus |
wir schwangen |
| 2. Person Plural | concutiebatis |
ihr schwangt |
| 3. Person Plural | concutiebant |
sie schwangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebar |
ich wurde geschwungen |
| 2. Person Singular | concutiebaris concutiebare |
du wurdest geschwungen |
| 3. Person Singular | concutiebatur |
er/sie/es wurde geschwungen |
| 1. Person Plural | concutiebamur |
wir wurden geschwungen |
| 2. Person Plural | concutiebamini |
ihr wurdet geschwungen |
| 3. Person Plural | concutiebantur |
sie wurden geschwungen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuterem |
ich schwänge |
| 2. Person Singular | concuteres |
du schwängest |
| 3. Person Singular | concuteret |
er/sie/es schwänge |
| 1. Person Plural | concuteremus |
wir schwängen |
| 2. Person Plural | concuteretis |
ihr schwänget |
| 3. Person Plural | concuterent |
sie schwängen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuterer |
ich würde geschwungen |
| 2. Person Singular | concutereris concuterere |
du würdest geschwungen |
| 3. Person Singular | concuteretur |
er/sie/es würde geschwungen |
| 1. Person Plural | concuteremur |
wir würden geschwungen |
| 2. Person Plural | concuteremini |
ihr würdet geschwungen |
| 3. Person Plural | concuterentur |
sie würden geschwungen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
ich werde schwingen |
| 2. Person Singular | concuties |
du wirst schwingen |
| 3. Person Singular | concutiet |
er/sie/es wird schwingen |
| 1. Person Plural | concutiemus |
wir werden schwingen |
| 2. Person Plural | concutietis |
ihr werdet schwingen |
| 3. Person Plural | concutient |
sie werden schwingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
ich werde geschwungen werden |
| 2. Person Singular | concutieris concutiere |
du wirst geschwungen werden |
| 3. Person Singular | concutietur |
er/sie/es wird geschwungen werden |
| 1. Person Plural | concutiemur |
wir werden geschwungen werden |
| 2. Person Plural | concutiemini |
ihr werdet geschwungen werden |
| 3. Person Plural | concutientur |
sie werden geschwungen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussi |
ich habe geschwungen |
| 2. Person Singular | concussisti |
du hast geschwungen |
| 3. Person Singular | concussit |
er/sie/es hat geschwungen |
| 1. Person Plural | concussimus |
wir haben geschwungen |
| 2. Person Plural | concussistis |
ihr habt geschwungen |
| 3. Person Plural | concusserunt concussere |
sie haben geschwungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sum |
ich bin geschwungen worden |
| 2. Person Singular | concussus es |
du bist geschwungen worden |
| 3. Person Singular | concussus est |
er/sie/es ist geschwungen worden |
| 1. Person Plural | concussi sumus |
wir sind geschwungen worden |
| 2. Person Plural | concussi estis |
ihr seid geschwungen worden |
| 3. Person Plural | concussi sunt |
sie sind geschwungen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusserim |
ich habe geschwungen |
| 2. Person Singular | concusseris |
du habest geschwungen |
| 3. Person Singular | concusserit |
er/sie/es habe geschwungen |
| 1. Person Plural | concusserimus |
wir haben geschwungen |
| 2. Person Plural | concusseritis |
ihr habet geschwungen |
| 3. Person Plural | concusserint |
sie haben geschwungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sim |
ich sei geschwungen worden |
| 2. Person Singular | concussus sis |
du seiest geschwungen worden |
| 3. Person Singular | concussus sit |
er/sie/es sei geschwungen worden |
| 1. Person Plural | concussi simus |
wir seien geschwungen worden |
| 2. Person Plural | concussi sitis |
ihr seiet geschwungen worden |
| 3. Person Plural | concussi sint |
sie seien geschwungen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusseram |
ich hatte geschwungen |
| 2. Person Singular | concusseras |
du hattest geschwungen |
| 3. Person Singular | concusserat |
er/sie/es hatte geschwungen |
| 1. Person Plural | concusseramus |
wir hatten geschwungen |
| 2. Person Plural | concusseratis |
ihr hattet geschwungen |
| 3. Person Plural | concusserant |
sie hatten geschwungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus eram |
ich war geschwungen worden |
| 2. Person Singular | concussus eras |
du warst geschwungen worden |
| 3. Person Singular | concussus erat |
er/sie/es war geschwungen worden |
| 1. Person Plural | concussi eramus |
wir waren geschwungen worden |
| 2. Person Plural | concussi eratis |
ihr wart geschwungen worden |
| 3. Person Plural | concussi erant |
sie waren geschwungen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussissem |
ich hätte geschwungen |
| 2. Person Singular | concussisses |
du hättest geschwungen |
| 3. Person Singular | concussisset |
er/sie/es hätte geschwungen |
| 1. Person Plural | concussissemus |
wir hätten geschwungen |
| 2. Person Plural | concussissetis |
ihr hättet geschwungen |
| 3. Person Plural | concussissent |
sie hätten geschwungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus essem |
ich wäre geschwungen worden |
| 2. Person Singular | concussus esses |
du wärest geschwungen worden |
| 3. Person Singular | concussus esset |
er/sie/es wäre geschwungen worden |
| 1. Person Plural | concussi essemus |
wir wären geschwungen worden |
| 2. Person Plural | concussi essetis |
ihr wäret geschwungen worden |
| 3. Person Plural | concussi essent |
sie wären geschwungen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussero |
ich werde geschwungen haben |
| 2. Person Singular | concusseris |
du wirst geschwungen haben |
| 3. Person Singular | concusserit |
er/sie/es wird geschwungen haben |
| 1. Person Plural | concusserimus |
wir werden geschwungen haben |
| 2. Person Plural | concusseritis |
ihr werdet geschwungen haben |
| 3. Person Plural | concusserint |
sie werden geschwungen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus ero |
ich werde geschwungen worden sein |
| 2. Person Singular | concussus eris |
du wirst geschwungen worden sein |
| 3. Person Singular | concussus erit |
er/sie/es wird geschwungen worden sein |
| 1. Person Plural | concussi erimus |
wir werden geschwungen worden sein |
| 2. Person Plural | concussi eritis |
ihr werdet geschwungen worden sein |
| 3. Person Plural | concussi erunt |
sie werden geschwungen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concutere |
schwingen |
| Vorzeitigkeit | concussisse |
geschwungen haben |
| Nachzeitigkeit | concussurum esse |
schwingen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concuti concutier |
geschwungen werden |
| Vorzeitigkeit | concussum esse |
geschwungen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concussum iri |
künftig geschwungen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concute |
schwinge; schwing! |
| 2. Person Plural | concutite |
schwingt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concutito |
| 3. Person Singular | concutito |
| 2. Person Plural | concutitote |
| 3. Person Plural | concutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concutere |
das Schwingen |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
des Schwingens |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
dem Schwingen |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
das Schwingen |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
durch das Schwingen |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
Schwingen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiendus concutiundus |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutiendi concutiundi |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
concutiendae concutiundae |
concutiendo concutiundo |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
concutiendam concutiundam |
concutiendum concutiundum |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
concutienda concutiunda |
concutiendo concutiundo |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
Plural
| Nominativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
| Genitiv | concutiendorum concutiundorum |
concutiendarum concutiundarum |
concutiendorum concutiundorum |
| Dativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Akkusativ | concutiendos concutiundos |
concutiendas concutiundas |
concutienda concutiunda |
| Ablativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Vokativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
| Genitiv | concutientis |
concutientis |
concutientis |
| Dativ | concutienti |
concutienti |
concutienti |
| Akkusativ | concutientem |
concutientem |
concutiens |
| Ablativ | concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
| Vokativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
Plural
| Nominativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Genitiv | concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
| Dativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Akkusativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Ablativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Vokativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussus |
concussa |
concussum |
| Genitiv | concussi |
concussae |
concussi |
| Dativ | concusso |
concussae |
concusso |
| Akkusativ | concussum |
concussam |
concussum |
| Ablativ | concusso |
concussa |
concusso |
| Vokativ | concusse |
concussa |
concussum |
Plural
| Nominativ | concussi |
concussae |
concussa |
| Genitiv | concussorum |
concussarum |
concussorum |
| Dativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Akkusativ | concussos |
concussas |
concussa |
| Ablativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Vokativ | concussi |
concussae |
concussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussurus |
concussura |
concussurum |
| Genitiv | concussuri |
concussurae |
concussuri |
| Dativ | concussuro |
concussurae |
concussuro |
| Akkusativ | concussurum |
concussuram |
concussurum |
| Ablativ | concussuro |
concussura |
concussuro |
| Vokativ | concussure |
concussura |
concussurum |
Plural
| Nominativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
| Genitiv | concussurorum |
concussurarum |
concussurorum |
| Dativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Akkusativ | concussuros |
concussuras |
concussura |
| Ablativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Vokativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concussum |
concussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutio |
ich schlage zusammen |
| 2. Person Singular | concutis |
du schlägst zusammen |
| 3. Person Singular | concutit |
er/sie/es schlägt zusammen |
| 1. Person Plural | concutimus |
wir schlagen zusammen |
| 2. Person Plural | concutitis |
ihr schlagt zusammen |
| 3. Person Plural | concutiunt |
sie schlagen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutior |
ich werde zusammengeschlagen |
| 2. Person Singular | concuteris concutere |
du wirst zusammengeschlagen |
| 3. Person Singular | concutitur |
er/sie/es wird zusammengeschlagen |
| 1. Person Plural | concutimur |
wir werden zusammengeschlagen |
| 2. Person Plural | concutimini |
ihr werdet zusammengeschlagen |
| 3. Person Plural | concutiuntur |
sie werden zusammengeschlagen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
ich schlage zusammen |
| 2. Person Singular | concutias |
du schlagest zusammen |
| 3. Person Singular | concutiat |
er/sie/es schlage zusammen |
| 1. Person Plural | concutiamus |
wir schlagen zusammen |
| 2. Person Plural | concutiatis |
ihr schlaget zusammen |
| 3. Person Plural | concutiant |
sie schlagen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
ich werde zusammengeschlagen |
| 2. Person Singular | concutiaris concutiare |
du werdest zusammengeschlagen |
| 3. Person Singular | concutiatur |
er/sie/es werde zusammengeschlagen |
| 1. Person Plural | concutiamur |
wir werden zusammengeschlagen |
| 2. Person Plural | concutiamini |
ihr werdet zusammengeschlagen |
| 3. Person Plural | concutiantur |
sie werden zusammengeschlagen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebam |
ich schlug zusammen |
| 2. Person Singular | concutiebas |
du schlugst zusammen |
| 3. Person Singular | concutiebat |
er/sie/es schlug zusammen |
| 1. Person Plural | concutiebamus |
wir schlugen zusammen |
| 2. Person Plural | concutiebatis |
ihr schlugt zusammen |
| 3. Person Plural | concutiebant |
sie schlugen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiebar |
ich wurde zusammengeschlagen |
| 2. Person Singular | concutiebaris concutiebare |
du wurdest zusammengeschlagen |
| 3. Person Singular | concutiebatur |
er/sie/es wurde zusammengeschlagen |
| 1. Person Plural | concutiebamur |
wir wurden zusammengeschlagen |
| 2. Person Plural | concutiebamini |
ihr wurdet zusammengeschlagen |
| 3. Person Plural | concutiebantur |
sie wurden zusammengeschlagen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concuterem |
ich schlüge zusammen |
| 2. Person Singular | concuteres |
du schlügest zusammen |
| 3. Person Singular | concuteret |
er/sie/es schlüge zusammen |
| 1. Person Plural | concuteremus |
wir schlügen zusammen |
| 2. Person Plural | concuteretis |
ihr schlüget zusammen |
| 3. Person Plural | concuterent |
sie schlügen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concuterer |
ich würde zusammengeschlagen |
| 2. Person Singular | concutereris concuterere |
du würdest zusammengeschlagen |
| 3. Person Singular | concuteretur |
er/sie/es würde zusammengeschlagen |
| 1. Person Plural | concuteremur |
wir würden zusammengeschlagen |
| 2. Person Plural | concuteremini |
ihr würdet zusammengeschlagen |
| 3. Person Plural | concuterentur |
sie würden zusammengeschlagen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concutiam |
ich werde zusammenschlagen |
| 2. Person Singular | concuties |
du wirst zusammenschlagen |
| 3. Person Singular | concutiet |
er/sie/es wird zusammenschlagen |
| 1. Person Plural | concutiemus |
wir werden zusammenschlagen |
| 2. Person Plural | concutietis |
ihr werdet zusammenschlagen |
| 3. Person Plural | concutient |
sie werden zusammenschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concutiar |
ich werde zusammengeschlagen werden |
| 2. Person Singular | concutieris concutiere |
du wirst zusammengeschlagen werden |
| 3. Person Singular | concutietur |
er/sie/es wird zusammengeschlagen werden |
| 1. Person Plural | concutiemur |
wir werden zusammengeschlagen werden |
| 2. Person Plural | concutiemini |
ihr werdet zusammengeschlagen werden |
| 3. Person Plural | concutientur |
sie werden zusammengeschlagen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussi |
ich habe zusammengeschlagen |
| 2. Person Singular | concussisti |
du hast zusammengeschlagen |
| 3. Person Singular | concussit |
er/sie/es hat zusammengeschlagen |
| 1. Person Plural | concussimus |
wir haben zusammengeschlagen |
| 2. Person Plural | concussistis |
ihr habt zusammengeschlagen |
| 3. Person Plural | concusserunt concussere |
sie haben zusammengeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sum |
ich bin zusammengeschlagen worden |
| 2. Person Singular | concussus es |
du bist zusammengeschlagen worden |
| 3. Person Singular | concussus est |
er/sie/es ist zusammengeschlagen worden |
| 1. Person Plural | concussi sumus |
wir sind zusammengeschlagen worden |
| 2. Person Plural | concussi estis |
ihr seid zusammengeschlagen worden |
| 3. Person Plural | concussi sunt |
sie sind zusammengeschlagen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusserim |
ich habe zusammengeschlagen |
| 2. Person Singular | concusseris |
du habest zusammengeschlagen |
| 3. Person Singular | concusserit |
er/sie/es habe zusammengeschlagen |
| 1. Person Plural | concusserimus |
wir haben zusammengeschlagen |
| 2. Person Plural | concusseritis |
ihr habet zusammengeschlagen |
| 3. Person Plural | concusserint |
sie haben zusammengeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus sim |
ich sei zusammengeschlagen worden |
| 2. Person Singular | concussus sis |
du seiest zusammengeschlagen worden |
| 3. Person Singular | concussus sit |
er/sie/es sei zusammengeschlagen worden |
| 1. Person Plural | concussi simus |
wir seien zusammengeschlagen worden |
| 2. Person Plural | concussi sitis |
ihr seiet zusammengeschlagen worden |
| 3. Person Plural | concussi sint |
sie seien zusammengeschlagen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concusseram |
ich hatte zusammengeschlagen |
| 2. Person Singular | concusseras |
du hattest zusammengeschlagen |
| 3. Person Singular | concusserat |
er/sie/es hatte zusammengeschlagen |
| 1. Person Plural | concusseramus |
wir hatten zusammengeschlagen |
| 2. Person Plural | concusseratis |
ihr hattet zusammengeschlagen |
| 3. Person Plural | concusserant |
sie hatten zusammengeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus eram |
ich war zusammengeschlagen worden |
| 2. Person Singular | concussus eras |
du warst zusammengeschlagen worden |
| 3. Person Singular | concussus erat |
er/sie/es war zusammengeschlagen worden |
| 1. Person Plural | concussi eramus |
wir waren zusammengeschlagen worden |
| 2. Person Plural | concussi eratis |
ihr wart zusammengeschlagen worden |
| 3. Person Plural | concussi erant |
sie waren zusammengeschlagen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussissem |
ich hätte zusammengeschlagen |
| 2. Person Singular | concussisses |
du hättest zusammengeschlagen |
| 3. Person Singular | concussisset |
er/sie/es hätte zusammengeschlagen |
| 1. Person Plural | concussissemus |
wir hätten zusammengeschlagen |
| 2. Person Plural | concussissetis |
ihr hättet zusammengeschlagen |
| 3. Person Plural | concussissent |
sie hätten zusammengeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus essem |
ich wäre zusammengeschlagen worden |
| 2. Person Singular | concussus esses |
du wärest zusammengeschlagen worden |
| 3. Person Singular | concussus esset |
er/sie/es wäre zusammengeschlagen worden |
| 1. Person Plural | concussi essemus |
wir wären zusammengeschlagen worden |
| 2. Person Plural | concussi essetis |
ihr wäret zusammengeschlagen worden |
| 3. Person Plural | concussi essent |
sie wären zusammengeschlagen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concussero |
ich werde zusammengeschlagen haben |
| 2. Person Singular | concusseris |
du wirst zusammengeschlagen haben |
| 3. Person Singular | concusserit |
er/sie/es wird zusammengeschlagen haben |
| 1. Person Plural | concusserimus |
wir werden zusammengeschlagen haben |
| 2. Person Plural | concusseritis |
ihr werdet zusammengeschlagen haben |
| 3. Person Plural | concusserint |
sie werden zusammengeschlagen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concussus ero |
ich werde zusammengeschlagen worden sein |
| 2. Person Singular | concussus eris |
du wirst zusammengeschlagen worden sein |
| 3. Person Singular | concussus erit |
er/sie/es wird zusammengeschlagen worden sein |
| 1. Person Plural | concussi erimus |
wir werden zusammengeschlagen worden sein |
| 2. Person Plural | concussi eritis |
ihr werdet zusammengeschlagen worden sein |
| 3. Person Plural | concussi erunt |
sie werden zusammengeschlagen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concutere |
zusammenschlagen |
| Vorzeitigkeit | concussisse |
zusammengeschlagen haben |
| Nachzeitigkeit | concussurum esse |
zusammenschlagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concuti concutier |
zusammengeschlagen werden |
| Vorzeitigkeit | concussum esse |
zusammengeschlagen worden sein |
| Nachzeitigkeit | concussum iri |
künftig zusammengeschlagen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concute |
schlag zusammen! |
| 2. Person Plural | concutite |
schlagt zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concutito |
| 3. Person Singular | concutito |
| 2. Person Plural | concutitote |
| 3. Person Plural | concutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concutere |
das Zusammenschlagen |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
des Zusammenschlagens |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
dem Zusammenschlagen |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
das Zusammenschlagen |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
durch das Zusammenschlagen |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
Zusammenschlagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiendus concutiundus |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
| Genitiv | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutiendi concutiundi |
| Dativ | concutiendo concutiundo |
concutiendae concutiundae |
concutiendo concutiundo |
| Akkusativ | concutiendum concutiundum |
concutiendam concutiundam |
concutiendum concutiundum |
| Ablativ | concutiendo concutiundo |
concutienda concutiunda |
concutiendo concutiundo |
| Vokativ | concutiende concutiunde |
concutienda concutiunda |
concutiendum concutiundum |
Plural
| Nominativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
| Genitiv | concutiendorum concutiundorum |
concutiendarum concutiundarum |
concutiendorum concutiundorum |
| Dativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Akkusativ | concutiendos concutiundos |
concutiendas concutiundas |
concutienda concutiunda |
| Ablativ | concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
concutiendis concutiundis |
| Vokativ | concutiendi concutiundi |
concutiendae concutiundae |
concutienda concutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
| Genitiv | concutientis |
concutientis |
concutientis |
| Dativ | concutienti |
concutienti |
concutienti |
| Akkusativ | concutientem |
concutientem |
concutiens |
| Ablativ | concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
concutienti concutiente |
| Vokativ | concutiens |
concutiens |
concutiens |
Plural
| Nominativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Genitiv | concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
concutientium concutientum |
| Dativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Akkusativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
| Ablativ | concutientibus |
concutientibus |
concutientibus |
| Vokativ | concutientes |
concutientes |
concutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussus |
concussa |
concussum |
| Genitiv | concussi |
concussae |
concussi |
| Dativ | concusso |
concussae |
concusso |
| Akkusativ | concussum |
concussam |
concussum |
| Ablativ | concusso |
concussa |
concusso |
| Vokativ | concusse |
concussa |
concussum |
Plural
| Nominativ | concussi |
concussae |
concussa |
| Genitiv | concussorum |
concussarum |
concussorum |
| Dativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Akkusativ | concussos |
concussas |
concussa |
| Ablativ | concussis |
concussis |
concussis |
| Vokativ | concussi |
concussae |
concussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concussurus |
concussura |
concussurum |
| Genitiv | concussuri |
concussurae |
concussuri |
| Dativ | concussuro |
concussurae |
concussuro |
| Akkusativ | concussurum |
concussuram |
concussurum |
| Ablativ | concussuro |
concussura |
concussuro |
| Vokativ | concussure |
concussura |
concussurum |
Plural
| Nominativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
| Genitiv | concussurorum |
concussurarum |
concussurorum |
| Dativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Akkusativ | concussuros |
concussuras |
concussura |
| Ablativ | concussuris |
concussuris |
concussuris |
| Vokativ | concussuri |
concussurae |
concussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concussum |
concussu |