Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoro
|
|
| 2. Person Singular |
condecoras
|
|
| 3. Person Singular |
condecorat
|
|
| 1. Person Plural |
condecoramus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoratis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoror
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraris condecorare
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratur
|
|
| 1. Person Plural |
condecoramur
|
|
| 2. Person Plural |
condecoramini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorem
|
|
| 2. Person Singular |
condecores
|
|
| 3. Person Singular |
condecoret
|
|
| 1. Person Plural |
condecoremus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoretis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorer
|
|
| 2. Person Singular |
condecoreris condecorere
|
|
| 3. Person Singular |
condecoretur
|
|
| 1. Person Plural |
condecoremur
|
|
| 2. Person Plural |
condecoremini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabam
|
|
| 2. Person Singular |
condecorabas
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabat
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabar
|
|
| 2. Person Singular |
condecorabaris condecorabare
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorarem
|
|
| 2. Person Singular |
condecorares
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraret
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraremus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraretis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorarer
|
|
| 2. Person Singular |
condecorareris condecorarere
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabo
|
|
| 2. Person Singular |
condecorabis
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabit
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabor
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraberis condecorabere
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravi
|
|
| 2. Person Singular |
condecoravisti
|
|
| 3. Person Singular |
condecoravit
|
|
| 1. Person Plural |
condecoravimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoravistis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverunt condecoravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoraverim
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoraveram
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraveras
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraverat
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravissem
|
|
| 2. Person Singular |
condecoravisses
|
|
| 3. Person Singular |
condecoravisset
|
|
| 1. Person Plural |
condecoravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravero
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
condecorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
condecoravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
condecoraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
condecorari condecorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
condecoratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
condecoratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
condecora
|
! |
| 2. Person Plural |
condecorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
condecorato
|
| 3. Person Singular |
condecorato
|
| 2. Person Plural |
condecoratote
|
| 3. Person Plural |
condecoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
condecorare
|
|
| Genitiv |
condecorandi
|
|
| Dativ |
condecorando
|
|
| Akkusativ |
condecorandum
|
|
| Ablativ |
condecorando
|
|
| Vokativ |
condecorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecorandus
|
condecoranda
|
condecorandum
|
| Genitiv |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecorandi
|
| Dativ |
condecorando
|
condecorandae
|
condecorando
|
| Akkusativ |
condecorandum
|
condecorandam
|
condecorandum
|
| Ablativ |
condecorando
|
condecoranda
|
condecorando
|
| Vokativ |
condecorande
|
condecoranda
|
condecorandum
|
Plural
| Nominativ |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecoranda
|
| Genitiv |
condecorandorum
|
condecorandarum
|
condecorandorum
|
| Dativ |
condecorandis
|
condecorandis
|
condecorandis
|
| Akkusativ |
condecorandos
|
condecorandas
|
condecoranda
|
| Ablativ |
condecorandis
|
condecorandis
|
condecorandis
|
| Vokativ |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecorans
|
condecorans
|
condecorans
|
| Genitiv |
condecorantis
|
condecorantis
|
condecorantis
|
| Dativ |
condecoranti
|
condecoranti
|
condecoranti
|
| Akkusativ |
condecorantem
|
condecorantem
|
condecorans
|
| Ablativ |
condecoranti condecorante
|
condecoranti condecorante
|
condecoranti condecorante
|
| Vokativ |
condecorans
|
condecorans
|
condecorans
|
Plural
| Nominativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
| Genitiv |
condecorantium condecorantum
|
condecorantium condecorantum
|
condecorantium condecorantum
|
| Dativ |
condecorantibus
|
condecorantibus
|
condecorantibus
|
| Akkusativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
| Ablativ |
condecorantibus
|
condecorantibus
|
condecorantibus
|
| Vokativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecoratus
|
condecorata
|
condecoratum
|
| Genitiv |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorati
|
| Dativ |
condecorato
|
condecoratae
|
condecorato
|
| Akkusativ |
condecoratum
|
condecoratam
|
condecoratum
|
| Ablativ |
condecorato
|
condecorata
|
condecorato
|
| Vokativ |
condecorate
|
condecorata
|
condecoratum
|
Plural
| Nominativ |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorata
|
| Genitiv |
condecoratorum
|
condecoratarum
|
condecoratorum
|
| Dativ |
condecoratis
|
condecoratis
|
condecoratis
|
| Akkusativ |
condecoratos
|
condecoratas
|
condecorata
|
| Ablativ |
condecoratis
|
condecoratis
|
condecoratis
|
| Vokativ |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecoraturus
|
condecoratura
|
condecoraturum
|
| Genitiv |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoraturi
|
| Dativ |
condecoraturo
|
condecoraturae
|
condecoraturo
|
| Akkusativ |
condecoraturum
|
condecoraturam
|
condecoraturum
|
| Ablativ |
condecoraturo
|
condecoratura
|
condecoraturo
|
| Vokativ |
condecorature
|
condecoratura
|
condecoraturum
|
Plural
| Nominativ |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoratura
|
| Genitiv |
condecoraturorum
|
condecoraturarum
|
condecoraturorum
|
| Dativ |
condecoraturis
|
condecoraturis
|
condecoraturis
|
| Akkusativ |
condecoraturos
|
condecoraturas
|
condecoratura
|
| Ablativ |
condecoraturis
|
condecoraturis
|
condecoraturis
|
| Vokativ |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
condecoratum
|
condecoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoro
|
ich schmücke |
| 2. Person Singular |
condecoras
|
du schmückst |
| 3. Person Singular |
condecorat
|
er/sie/es schmückt |
| 1. Person Plural |
condecoramus
|
wir schmücken |
| 2. Person Plural |
condecoratis
|
ihr schmückt |
| 3. Person Plural |
condecorant
|
sie schmücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoror
|
ich werde geschmückt |
| 2. Person Singular |
condecoraris condecorare
|
du wirst geschmückt |
| 3. Person Singular |
condecoratur
|
er/sie/es wird geschmückt |
| 1. Person Plural |
condecoramur
|
wir werden geschmückt |
| 2. Person Plural |
condecoramini
|
ihr werdet geschmückt |
| 3. Person Plural |
condecorantur
|
sie werden geschmückt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorem
|
ich schmücke |
| 2. Person Singular |
condecores
|
du schmückest |
| 3. Person Singular |
condecoret
|
er/sie/es schmücke |
| 1. Person Plural |
condecoremus
|
wir schmücken |
| 2. Person Plural |
condecoretis
|
ihr schmücket |
| 3. Person Plural |
condecorent
|
sie schmücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorer
|
ich werde geschmückt |
| 2. Person Singular |
condecoreris condecorere
|
du werdest geschmückt |
| 3. Person Singular |
condecoretur
|
er/sie/es werde geschmückt |
| 1. Person Plural |
condecoremur
|
wir werden geschmückt |
| 2. Person Plural |
condecoremini
|
ihr werdet geschmückt |
| 3. Person Plural |
condecorentur
|
sie werden geschmückt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabam
|
ich schmückte |
| 2. Person Singular |
condecorabas
|
du schmücktest |
| 3. Person Singular |
condecorabat
|
er/sie/es schmückte |
| 1. Person Plural |
condecorabamus
|
wir schmückten |
| 2. Person Plural |
condecorabatis
|
ihr schmücktet |
| 3. Person Plural |
condecorabant
|
sie schmückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabar
|
ich wurde geschmückt |
| 2. Person Singular |
condecorabaris condecorabare
|
du wurdest geschmückt |
| 3. Person Singular |
condecorabatur
|
er/sie/es wurde geschmückt |
| 1. Person Plural |
condecorabamur
|
wir wurden geschmückt |
| 2. Person Plural |
condecorabamini
|
ihr wurdet geschmückt |
| 3. Person Plural |
condecorabantur
|
sie wurden geschmückt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorarem
|
ich schmückte |
| 2. Person Singular |
condecorares
|
du schmücktest |
| 3. Person Singular |
condecoraret
|
er/sie/es schmückte |
| 1. Person Plural |
condecoraremus
|
wir schmückten |
| 2. Person Plural |
condecoraretis
|
ihr schmücktet |
| 3. Person Plural |
condecorarent
|
sie schmückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorarer
|
ich würde geschmückt |
| 2. Person Singular |
condecorareris condecorarere
|
du würdest geschmückt |
| 3. Person Singular |
condecoraretur
|
er/sie/es würde geschmückt |
| 1. Person Plural |
condecoraremur
|
wir würden geschmückt |
| 2. Person Plural |
condecoraremini
|
ihr würdet geschmückt |
| 3. Person Plural |
condecorarentur
|
sie würden geschmückt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabo
|
ich werde schmücken |
| 2. Person Singular |
condecorabis
|
du wirst schmücken |
| 3. Person Singular |
condecorabit
|
er/sie/es wird schmücken |
| 1. Person Plural |
condecorabimus
|
wir werden schmücken |
| 2. Person Plural |
condecorabitis
|
ihr werdet schmücken |
| 3. Person Plural |
condecorabunt
|
sie werden schmücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabor
|
ich werde geschmückt werden |
| 2. Person Singular |
condecoraberis condecorabere
|
du wirst geschmückt werden |
| 3. Person Singular |
condecorabitur
|
er/sie/es wird geschmückt werden |
| 1. Person Plural |
condecorabimur
|
wir werden geschmückt werden |
| 2. Person Plural |
condecorabimini
|
ihr werdet geschmückt werden |
| 3. Person Plural |
condecorabuntur
|
sie werden geschmückt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravi
|
ich habe geschmückt |
| 2. Person Singular |
condecoravisti
|
du hast geschmückt |
| 3. Person Singular |
condecoravit
|
er/sie/es hat geschmückt |
| 1. Person Plural |
condecoravimus
|
wir haben geschmückt |
| 2. Person Plural |
condecoravistis
|
ihr habt geschmückt |
| 3. Person Plural |
condecoraverunt condecoravere
|
sie haben geschmückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus sum
|
ich bin geschmückt worden |
| 2. Person Singular |
condecoratus es
|
du bist geschmückt worden |
| 3. Person Singular |
condecoratus est
|
er/sie/es ist geschmückt worden |
| 1. Person Plural |
condecorati sumus
|
wir sind geschmückt worden |
| 2. Person Plural |
condecorati estis
|
ihr seid geschmückt worden |
| 3. Person Plural |
condecorati sunt
|
sie sind geschmückt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoraverim
|
ich habe geschmückt |
| 2. Person Singular |
condecoraveris
|
du habest geschmückt |
| 3. Person Singular |
condecoraverit
|
er/sie/es habe geschmückt |
| 1. Person Plural |
condecoraverimus
|
wir haben geschmückt |
| 2. Person Plural |
condecoraveritis
|
ihr habet geschmückt |
| 3. Person Plural |
condecoraverint
|
sie haben geschmückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus sim
|
ich sei geschmückt worden |
| 2. Person Singular |
condecoratus sis
|
du seiest geschmückt worden |
| 3. Person Singular |
condecoratus sit
|
er/sie/es sei geschmückt worden |
| 1. Person Plural |
condecorati simus
|
wir seien geschmückt worden |
| 2. Person Plural |
condecorati sitis
|
ihr seiet geschmückt worden |
| 3. Person Plural |
condecorati sint
|
sie seien geschmückt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoraveram
|
ich hatte geschmückt |
| 2. Person Singular |
condecoraveras
|
du hattest geschmückt |
| 3. Person Singular |
condecoraverat
|
er/sie/es hatte geschmückt |
| 1. Person Plural |
condecoraveramus
|
wir hatten geschmückt |
| 2. Person Plural |
condecoraveratis
|
ihr hattet geschmückt |
| 3. Person Plural |
condecoraverant
|
sie hatten geschmückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus eram
|
ich war geschmückt worden |
| 2. Person Singular |
condecoratus eras
|
du warst geschmückt worden |
| 3. Person Singular |
condecoratus erat
|
er/sie/es war geschmückt worden |
| 1. Person Plural |
condecorati eramus
|
wir waren geschmückt worden |
| 2. Person Plural |
condecorati eratis
|
ihr wart geschmückt worden |
| 3. Person Plural |
condecorati erant
|
sie waren geschmückt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravissem
|
ich hätte geschmückt |
| 2. Person Singular |
condecoravisses
|
du hättest geschmückt |
| 3. Person Singular |
condecoravisset
|
er/sie/es hätte geschmückt |
| 1. Person Plural |
condecoravissemus
|
wir hätten geschmückt |
| 2. Person Plural |
condecoravissetis
|
ihr hättet geschmückt |
| 3. Person Plural |
condecoravissent
|
sie hätten geschmückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus essem
|
ich wäre geschmückt worden |
| 2. Person Singular |
condecoratus esses
|
du wärest geschmückt worden |
| 3. Person Singular |
condecoratus esset
|
er/sie/es wäre geschmückt worden |
| 1. Person Plural |
condecorati essemus
|
wir wären geschmückt worden |
| 2. Person Plural |
condecorati essetis
|
ihr wäret geschmückt worden |
| 3. Person Plural |
condecorati essent
|
sie wären geschmückt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravero
|
ich werde geschmückt haben |
| 2. Person Singular |
condecoraveris
|
du wirst geschmückt haben |
| 3. Person Singular |
condecoraverit
|
er/sie/es wird geschmückt haben |
| 1. Person Plural |
condecoraverimus
|
wir werden geschmückt haben |
| 2. Person Plural |
condecoraveritis
|
ihr werdet geschmückt haben |
| 3. Person Plural |
condecoraverint
|
sie werden geschmückt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus ero
|
ich werde geschmückt worden sein |
| 2. Person Singular |
condecoratus eris
|
du wirst geschmückt worden sein |
| 3. Person Singular |
condecoratus erit
|
er/sie/es wird geschmückt worden sein |
| 1. Person Plural |
condecorati erimus
|
wir werden geschmückt worden sein |
| 2. Person Plural |
condecorati eritis
|
ihr werdet geschmückt worden sein |
| 3. Person Plural |
condecorati erunt
|
sie werden geschmückt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
condecorare
|
schmücken |
| Vorzeitigkeit |
condecoravisse
|
geschmückt haben |
| Nachzeitigkeit |
condecoraturum esse
|
schmücken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
condecorari condecorarier
|
geschmückt werden |
| Vorzeitigkeit |
condecoratum esse
|
geschmückt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
condecoratum iri
|
künftig geschmückt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
condecora
|
schmücke; schmück! |
| 2. Person Plural |
condecorate
|
schmückt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
condecorato
|
| 3. Person Singular |
condecorato
|
| 2. Person Plural |
condecoratote
|
| 3. Person Plural |
condecoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
condecorare
|
das Schmücken |
| Genitiv |
condecorandi
|
des Schmückens |
| Dativ |
condecorando
|
dem Schmücken |
| Akkusativ |
condecorandum
|
das Schmücken |
| Ablativ |
condecorando
|
durch das Schmücken |
| Vokativ |
condecorande
|
Schmücken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecorandus
|
condecoranda
|
condecorandum
|
| Genitiv |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecorandi
|
| Dativ |
condecorando
|
condecorandae
|
condecorando
|
| Akkusativ |
condecorandum
|
condecorandam
|
condecorandum
|
| Ablativ |
condecorando
|
condecoranda
|
condecorando
|
| Vokativ |
condecorande
|
condecoranda
|
condecorandum
|
Plural
| Nominativ |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecoranda
|
| Genitiv |
condecorandorum
|
condecorandarum
|
condecorandorum
|
| Dativ |
condecorandis
|
condecorandis
|
condecorandis
|
| Akkusativ |
condecorandos
|
condecorandas
|
condecoranda
|
| Ablativ |
condecorandis
|
condecorandis
|
condecorandis
|
| Vokativ |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecorans
|
condecorans
|
condecorans
|
| Genitiv |
condecorantis
|
condecorantis
|
condecorantis
|
| Dativ |
condecoranti
|
condecoranti
|
condecoranti
|
| Akkusativ |
condecorantem
|
condecorantem
|
condecorans
|
| Ablativ |
condecoranti condecorante
|
condecoranti condecorante
|
condecoranti condecorante
|
| Vokativ |
condecorans
|
condecorans
|
condecorans
|
Plural
| Nominativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
| Genitiv |
condecorantium condecorantum
|
condecorantium condecorantum
|
condecorantium condecorantum
|
| Dativ |
condecorantibus
|
condecorantibus
|
condecorantibus
|
| Akkusativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
| Ablativ |
condecorantibus
|
condecorantibus
|
condecorantibus
|
| Vokativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecoratus
|
condecorata
|
condecoratum
|
| Genitiv |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorati
|
| Dativ |
condecorato
|
condecoratae
|
condecorato
|
| Akkusativ |
condecoratum
|
condecoratam
|
condecoratum
|
| Ablativ |
condecorato
|
condecorata
|
condecorato
|
| Vokativ |
condecorate
|
condecorata
|
condecoratum
|
Plural
| Nominativ |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorata
|
| Genitiv |
condecoratorum
|
condecoratarum
|
condecoratorum
|
| Dativ |
condecoratis
|
condecoratis
|
condecoratis
|
| Akkusativ |
condecoratos
|
condecoratas
|
condecorata
|
| Ablativ |
condecoratis
|
condecoratis
|
condecoratis
|
| Vokativ |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecoraturus
|
condecoratura
|
condecoraturum
|
| Genitiv |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoraturi
|
| Dativ |
condecoraturo
|
condecoraturae
|
condecoraturo
|
| Akkusativ |
condecoraturum
|
condecoraturam
|
condecoraturum
|
| Ablativ |
condecoraturo
|
condecoratura
|
condecoraturo
|
| Vokativ |
condecorature
|
condecoratura
|
condecoraturum
|
Plural
| Nominativ |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoratura
|
| Genitiv |
condecoraturorum
|
condecoraturarum
|
condecoraturorum
|
| Dativ |
condecoraturis
|
condecoraturis
|
condecoraturis
|
| Akkusativ |
condecoraturos
|
condecoraturas
|
condecoratura
|
| Ablativ |
condecoraturis
|
condecoraturis
|
condecoraturis
|
| Vokativ |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
condecoratum
|
condecoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoro
|
|
| 2. Person Singular |
condecoras
|
|
| 3. Person Singular |
condecorat
|
|
| 1. Person Plural |
condecoramus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoratis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoror
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraris condecorare
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratur
|
|
| 1. Person Plural |
condecoramur
|
|
| 2. Person Plural |
condecoramini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorem
|
|
| 2. Person Singular |
condecores
|
|
| 3. Person Singular |
condecoret
|
|
| 1. Person Plural |
condecoremus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoretis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorer
|
|
| 2. Person Singular |
condecoreris condecorere
|
|
| 3. Person Singular |
condecoretur
|
|
| 1. Person Plural |
condecoremur
|
|
| 2. Person Plural |
condecoremini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabam
|
|
| 2. Person Singular |
condecorabas
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabat
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabar
|
|
| 2. Person Singular |
condecorabaris condecorabare
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorarem
|
|
| 2. Person Singular |
condecorares
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraret
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraremus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraretis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorarer
|
|
| 2. Person Singular |
condecorareris condecorarere
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabo
|
|
| 2. Person Singular |
condecorabis
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabit
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabor
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraberis condecorabere
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravi
|
|
| 2. Person Singular |
condecoravisti
|
|
| 3. Person Singular |
condecoravit
|
|
| 1. Person Plural |
condecoravimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoravistis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverunt condecoravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoraverim
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoraveram
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraveras
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraverat
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravissem
|
|
| 2. Person Singular |
condecoravisses
|
|
| 3. Person Singular |
condecoravisset
|
|
| 1. Person Plural |
condecoravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravero
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
condecorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
condecoravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
condecoraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
condecorari condecorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
condecoratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
condecoratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
condecora
|
! |
| 2. Person Plural |
condecorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
condecorato
|
| 3. Person Singular |
condecorato
|
| 2. Person Plural |
condecoratote
|
| 3. Person Plural |
condecoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
condecorare
|
|
| Genitiv |
condecorandi
|
|
| Dativ |
condecorando
|
|
| Akkusativ |
condecorandum
|
|
| Ablativ |
condecorando
|
|
| Vokativ |
condecorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecorandus
|
condecoranda
|
condecorandum
|
| Genitiv |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecorandi
|
| Dativ |
condecorando
|
condecorandae
|
condecorando
|
| Akkusativ |
condecorandum
|
condecorandam
|
condecorandum
|
| Ablativ |
condecorando
|
condecoranda
|
condecorando
|
| Vokativ |
condecorande
|
condecoranda
|
condecorandum
|
Plural
| Nominativ |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecoranda
|
| Genitiv |
condecorandorum
|
condecorandarum
|
condecorandorum
|
| Dativ |
condecorandis
|
condecorandis
|
condecorandis
|
| Akkusativ |
condecorandos
|
condecorandas
|
condecoranda
|
| Ablativ |
condecorandis
|
condecorandis
|
condecorandis
|
| Vokativ |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecorans
|
condecorans
|
condecorans
|
| Genitiv |
condecorantis
|
condecorantis
|
condecorantis
|
| Dativ |
condecoranti
|
condecoranti
|
condecoranti
|
| Akkusativ |
condecorantem
|
condecorantem
|
condecorans
|
| Ablativ |
condecoranti condecorante
|
condecoranti condecorante
|
condecoranti condecorante
|
| Vokativ |
condecorans
|
condecorans
|
condecorans
|
Plural
| Nominativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
| Genitiv |
condecorantium condecorantum
|
condecorantium condecorantum
|
condecorantium condecorantum
|
| Dativ |
condecorantibus
|
condecorantibus
|
condecorantibus
|
| Akkusativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
| Ablativ |
condecorantibus
|
condecorantibus
|
condecorantibus
|
| Vokativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecoratus
|
condecorata
|
condecoratum
|
| Genitiv |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorati
|
| Dativ |
condecorato
|
condecoratae
|
condecorato
|
| Akkusativ |
condecoratum
|
condecoratam
|
condecoratum
|
| Ablativ |
condecorato
|
condecorata
|
condecorato
|
| Vokativ |
condecorate
|
condecorata
|
condecoratum
|
Plural
| Nominativ |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorata
|
| Genitiv |
condecoratorum
|
condecoratarum
|
condecoratorum
|
| Dativ |
condecoratis
|
condecoratis
|
condecoratis
|
| Akkusativ |
condecoratos
|
condecoratas
|
condecorata
|
| Ablativ |
condecoratis
|
condecoratis
|
condecoratis
|
| Vokativ |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecoraturus
|
condecoratura
|
condecoraturum
|
| Genitiv |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoraturi
|
| Dativ |
condecoraturo
|
condecoraturae
|
condecoraturo
|
| Akkusativ |
condecoraturum
|
condecoraturam
|
condecoraturum
|
| Ablativ |
condecoraturo
|
condecoratura
|
condecoraturo
|
| Vokativ |
condecorature
|
condecoratura
|
condecoraturum
|
Plural
| Nominativ |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoratura
|
| Genitiv |
condecoraturorum
|
condecoraturarum
|
condecoraturorum
|
| Dativ |
condecoraturis
|
condecoraturis
|
condecoraturis
|
| Akkusativ |
condecoraturos
|
condecoraturas
|
condecoratura
|
| Ablativ |
condecoraturis
|
condecoraturis
|
condecoraturis
|
| Vokativ |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
condecoratum
|
condecoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoro
|
|
| 2. Person Singular |
condecoras
|
|
| 3. Person Singular |
condecorat
|
|
| 1. Person Plural |
condecoramus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoratis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoror
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraris condecorare
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratur
|
|
| 1. Person Plural |
condecoramur
|
|
| 2. Person Plural |
condecoramini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorem
|
|
| 2. Person Singular |
condecores
|
|
| 3. Person Singular |
condecoret
|
|
| 1. Person Plural |
condecoremus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoretis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorer
|
|
| 2. Person Singular |
condecoreris condecorere
|
|
| 3. Person Singular |
condecoretur
|
|
| 1. Person Plural |
condecoremur
|
|
| 2. Person Plural |
condecoremini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabam
|
|
| 2. Person Singular |
condecorabas
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabat
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabar
|
|
| 2. Person Singular |
condecorabaris condecorabare
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorarem
|
|
| 2. Person Singular |
condecorares
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraret
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraremus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraretis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorarer
|
|
| 2. Person Singular |
condecorareris condecorarere
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabo
|
|
| 2. Person Singular |
condecorabis
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabit
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecorabor
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraberis condecorabere
|
|
| 3. Person Singular |
condecorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
condecorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
condecorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
condecorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravi
|
|
| 2. Person Singular |
condecoravisti
|
|
| 3. Person Singular |
condecoravit
|
|
| 1. Person Plural |
condecoravimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoravistis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverunt condecoravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoraverim
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoraveram
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraveras
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraverat
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravissem
|
|
| 2. Person Singular |
condecoravisses
|
|
| 3. Person Singular |
condecoravisset
|
|
| 1. Person Plural |
condecoravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoravero
|
|
| 2. Person Singular |
condecoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
condecoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
condecoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
condecoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
condecoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
condecoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
condecoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
condecorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
condecorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
condecorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
condecorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
condecoravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
condecoraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
condecorari condecorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
condecoratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
condecoratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
condecora
|
! |
| 2. Person Plural |
condecorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
condecorato
|
| 3. Person Singular |
condecorato
|
| 2. Person Plural |
condecoratote
|
| 3. Person Plural |
condecoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
condecorare
|
|
| Genitiv |
condecorandi
|
|
| Dativ |
condecorando
|
|
| Akkusativ |
condecorandum
|
|
| Ablativ |
condecorando
|
|
| Vokativ |
condecorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecorandus
|
condecoranda
|
condecorandum
|
| Genitiv |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecorandi
|
| Dativ |
condecorando
|
condecorandae
|
condecorando
|
| Akkusativ |
condecorandum
|
condecorandam
|
condecorandum
|
| Ablativ |
condecorando
|
condecoranda
|
condecorando
|
| Vokativ |
condecorande
|
condecoranda
|
condecorandum
|
Plural
| Nominativ |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecoranda
|
| Genitiv |
condecorandorum
|
condecorandarum
|
condecorandorum
|
| Dativ |
condecorandis
|
condecorandis
|
condecorandis
|
| Akkusativ |
condecorandos
|
condecorandas
|
condecoranda
|
| Ablativ |
condecorandis
|
condecorandis
|
condecorandis
|
| Vokativ |
condecorandi
|
condecorandae
|
condecoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecorans
|
condecorans
|
condecorans
|
| Genitiv |
condecorantis
|
condecorantis
|
condecorantis
|
| Dativ |
condecoranti
|
condecoranti
|
condecoranti
|
| Akkusativ |
condecorantem
|
condecorantem
|
condecorans
|
| Ablativ |
condecoranti condecorante
|
condecoranti condecorante
|
condecoranti condecorante
|
| Vokativ |
condecorans
|
condecorans
|
condecorans
|
Plural
| Nominativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
| Genitiv |
condecorantium condecorantum
|
condecorantium condecorantum
|
condecorantium condecorantum
|
| Dativ |
condecorantibus
|
condecorantibus
|
condecorantibus
|
| Akkusativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
| Ablativ |
condecorantibus
|
condecorantibus
|
condecorantibus
|
| Vokativ |
condecorantes
|
condecorantes
|
condecorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecoratus
|
condecorata
|
condecoratum
|
| Genitiv |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorati
|
| Dativ |
condecorato
|
condecoratae
|
condecorato
|
| Akkusativ |
condecoratum
|
condecoratam
|
condecoratum
|
| Ablativ |
condecorato
|
condecorata
|
condecorato
|
| Vokativ |
condecorate
|
condecorata
|
condecoratum
|
Plural
| Nominativ |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorata
|
| Genitiv |
condecoratorum
|
condecoratarum
|
condecoratorum
|
| Dativ |
condecoratis
|
condecoratis
|
condecoratis
|
| Akkusativ |
condecoratos
|
condecoratas
|
condecorata
|
| Ablativ |
condecoratis
|
condecoratis
|
condecoratis
|
| Vokativ |
condecorati
|
condecoratae
|
condecorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
condecoraturus
|
condecoratura
|
condecoraturum
|
| Genitiv |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoraturi
|
| Dativ |
condecoraturo
|
condecoraturae
|
condecoraturo
|
| Akkusativ |
condecoraturum
|
condecoraturam
|
condecoraturum
|
| Ablativ |
condecoraturo
|
condecoratura
|
condecoraturo
|
| Vokativ |
condecorature
|
condecoratura
|
condecoraturum
|
Plural
| Nominativ |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoratura
|
| Genitiv |
condecoraturorum
|
condecoraturarum
|
condecoraturorum
|
| Dativ |
condecoraturis
|
condecoraturis
|
condecoraturis
|
| Akkusativ |
condecoraturos
|
condecoraturas
|
condecoratura
|
| Ablativ |
condecoraturis
|
condecoraturis
|
condecoraturis
|
| Vokativ |
condecoraturi
|
condecoraturae
|
condecoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
condecoratum
|
condecoratu
|