Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von condicere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort condictum auch noch Formen von: condicere (Verb) | condictum (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| condicere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | ankündigen ausmachen erklären festsetzen/bestimmen (Datum/Preis) Schadensersatzklagen erheben vereinbaren verpflichten versprechen Wiedergutmachung/Rückgabe fordern (zum Essen) laden zusagen |
| condictum | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Akkusativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von ankündigen |
| condictum | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Neutrum Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von ankündigen |
| condictum | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Akkusativ Neutrum Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von ankündigen |
| condictum | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Neutrum Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von ankündigen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condico |
ich kündige an |
| 2. Person Singular | condicis |
du kündigst an |
| 3. Person Singular | condicit |
er/sie/es kündigt an |
| 1. Person Plural | condicimus |
wir kündigen an |
| 2. Person Plural | condicitis |
ihr kündigt an |
| 3. Person Plural | condicunt |
sie kündigen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicor |
ich werde angekündigt |
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
du wirst angekündigt |
| 3. Person Singular | condicitur |
er/sie/es wird angekündigt |
| 1. Person Plural | condicimur |
wir werden angekündigt |
| 2. Person Plural | condicimini |
ihr werdet angekündigt |
| 3. Person Plural | condicuntur |
sie werden angekündigt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich kündige an |
| 2. Person Singular | condicas |
du kündigest an |
| 3. Person Singular | condicat |
er/sie/es kündige an |
| 1. Person Plural | condicamus |
wir kündigen an |
| 2. Person Plural | condicatis |
ihr kündiget an |
| 3. Person Plural | condicant |
sie kündigen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
ich werde angekündigt |
| 2. Person Singular | condicaris condicare |
du werdest angekündigt |
| 3. Person Singular | condicatur |
er/sie/es werde angekündigt |
| 1. Person Plural | condicamur |
wir werden angekündigt |
| 2. Person Plural | condicamini |
ihr werdet angekündigt |
| 3. Person Plural | condicantur |
sie werden angekündigt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicebam |
ich kündigte an |
| 2. Person Singular | condicebas |
du kündigtest an |
| 3. Person Singular | condicebat |
er/sie/es kündigte an |
| 1. Person Plural | condicebamus |
wir kündigten an |
| 2. Person Plural | condicebatis |
ihr kündigtet an |
| 3. Person Plural | condicebant |
sie kündigten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicebar |
ich wurde angekündigt |
| 2. Person Singular | condicebaris condicebare |
du wurdest angekündigt |
| 3. Person Singular | condicebatur |
er/sie/es wurde angekündigt |
| 1. Person Plural | condicebamur |
wir wurden angekündigt |
| 2. Person Plural | condicebamini |
ihr wurdet angekündigt |
| 3. Person Plural | condicebantur |
sie wurden angekündigt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicerem |
ich kündigte an |
| 2. Person Singular | condiceres |
du kündigtest an |
| 3. Person Singular | condiceret |
er/sie/es kündigte an |
| 1. Person Plural | condiceremus |
wir kündigten an |
| 2. Person Plural | condiceretis |
ihr kündigtet an |
| 3. Person Plural | condicerent |
sie kündigten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicerer |
ich würde angekündigt |
| 2. Person Singular | condicereris condicerere |
du würdest angekündigt |
| 3. Person Singular | condiceretur |
er/sie/es würde angekündigt |
| 1. Person Plural | condiceremur |
wir würden angekündigt |
| 2. Person Plural | condiceremini |
ihr würdet angekündigt |
| 3. Person Plural | condicerentur |
sie würden angekündigt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich werde ankündigen |
| 2. Person Singular | condices |
du wirst ankündigen |
| 3. Person Singular | condicet |
er/sie/es wird ankündigen |
| 1. Person Plural | condicemus |
wir werden ankündigen |
| 2. Person Plural | condicetis |
ihr werdet ankündigen |
| 3. Person Plural | condicent |
sie werden ankündigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
ich werde angekündigt werden |
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
du wirst angekündigt werden |
| 3. Person Singular | condicetur |
er/sie/es wird angekündigt werden |
| 1. Person Plural | condicemur |
wir werden angekündigt werden |
| 2. Person Plural | condicemini |
ihr werdet angekündigt werden |
| 3. Person Plural | condicentur |
sie werden angekündigt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixi |
ich habe angekündigt |
| 2. Person Singular | condixisti |
du hast angekündigt |
| 3. Person Singular | condixit |
er/sie/es hat angekündigt |
| 1. Person Plural | condiximus |
wir haben angekündigt |
| 2. Person Plural | condixistis |
ihr habt angekündigt |
| 3. Person Plural | condixerunt condixere |
sie haben angekündigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sum |
ich bin angekündigt worden |
| 2. Person Singular | condictus es |
du bist angekündigt worden |
| 3. Person Singular | condictus est |
er/sie/es ist angekündigt worden |
| 1. Person Plural | condicti sumus |
wir sind angekündigt worden |
| 2. Person Plural | condicti estis |
ihr seid angekündigt worden |
| 3. Person Plural | condicti sunt |
sie sind angekündigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixerim |
ich habe angekündigt |
| 2. Person Singular | condixeris |
du habest angekündigt |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es habe angekündigt |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir haben angekündigt |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr habet angekündigt |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie haben angekündigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sim |
ich sei angekündigt worden |
| 2. Person Singular | condictus sis |
du seiest angekündigt worden |
| 3. Person Singular | condictus sit |
er/sie/es sei angekündigt worden |
| 1. Person Plural | condicti simus |
wir seien angekündigt worden |
| 2. Person Plural | condicti sitis |
ihr seiet angekündigt worden |
| 3. Person Plural | condicti sint |
sie seien angekündigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixeram |
ich hatte angekündigt |
| 2. Person Singular | condixeras |
du hattest angekündigt |
| 3. Person Singular | condixerat |
er/sie/es hatte angekündigt |
| 1. Person Plural | condixeramus |
wir hatten angekündigt |
| 2. Person Plural | condixeratis |
ihr hattet angekündigt |
| 3. Person Plural | condixerant |
sie hatten angekündigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus eram |
ich war angekündigt worden |
| 2. Person Singular | condictus eras |
du warst angekündigt worden |
| 3. Person Singular | condictus erat |
er/sie/es war angekündigt worden |
| 1. Person Plural | condicti eramus |
wir waren angekündigt worden |
| 2. Person Plural | condicti eratis |
ihr wart angekündigt worden |
| 3. Person Plural | condicti erant |
sie waren angekündigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixissem |
ich hätte angekündigt |
| 2. Person Singular | condixisses |
du hättest angekündigt |
| 3. Person Singular | condixisset |
er/sie/es hätte angekündigt |
| 1. Person Plural | condixissemus |
wir hätten angekündigt |
| 2. Person Plural | condixissetis |
ihr hättet angekündigt |
| 3. Person Plural | condixissent |
sie hätten angekündigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus essem |
ich wäre angekündigt worden |
| 2. Person Singular | condictus esses |
du wärest angekündigt worden |
| 3. Person Singular | condictus esset |
er/sie/es wäre angekündigt worden |
| 1. Person Plural | condicti essemus |
wir wären angekündigt worden |
| 2. Person Plural | condicti essetis |
ihr wäret angekündigt worden |
| 3. Person Plural | condicti essent |
sie wären angekündigt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixero |
ich werde angekündigt haben |
| 2. Person Singular | condixeris |
du wirst angekündigt haben |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es wird angekündigt haben |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir werden angekündigt haben |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr werdet angekündigt haben |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie werden angekündigt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus ero |
ich werde angekündigt worden sein |
| 2. Person Singular | condictus eris |
du wirst angekündigt worden sein |
| 3. Person Singular | condictus erit |
er/sie/es wird angekündigt worden sein |
| 1. Person Plural | condicti erimus |
wir werden angekündigt worden sein |
| 2. Person Plural | condicti eritis |
ihr werdet angekündigt worden sein |
| 3. Person Plural | condicti erunt |
sie werden angekündigt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condicere |
ankündigen |
| Vorzeitigkeit | condixisse |
angekündigt haben |
| Nachzeitigkeit | condicturum esse |
ankündigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condici condicier |
angekündigt werden |
| Vorzeitigkeit | condictum esse |
angekündigt worden sein |
| Nachzeitigkeit | condictum iri |
künftig angekündigt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condice condic |
kündige an; kündig an! |
| 2. Person Plural | condicite |
kündigt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condicito |
| 3. Person Singular | condicito |
| 2. Person Plural | condicitote |
| 3. Person Plural | condicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condicere |
das Ankündigen |
| Genitiv | condicendi condicundi |
des Ankündigens |
| Dativ | condicendo condicundo |
dem Ankündigen |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
das Ankündigen |
| Ablativ | condicendo condicundo |
durch das Ankündigen |
| Vokativ | condicende condicunde |
Ankündigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicendus condicundus |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
| Genitiv | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicendi condicundi |
| Dativ | condicendo condicundo |
condicendae condicundae |
condicendo condicundo |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
condicendam condicundam |
condicendum condicundum |
| Ablativ | condicendo condicundo |
condicenda condicunda |
condicendo condicundo |
| Vokativ | condicende condicunde |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
Plural
| Nominativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
| Genitiv | condicendorum condicundorum |
condicendarum condicundarum |
condicendorum condicundorum |
| Dativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Akkusativ | condicendos condicundos |
condicendas condicundas |
condicenda condicunda |
| Ablativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Vokativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicens |
condicens |
condicens |
| Genitiv | condicentis |
condicentis |
condicentis |
| Dativ | condicenti |
condicenti |
condicenti |
| Akkusativ | condicentem |
condicentem |
condicens |
| Ablativ | condicenti condicente |
condicenti condicente |
condicenti condicente |
| Vokativ | condicens |
condicens |
condicens |
Plural
| Nominativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Genitiv | condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
| Dativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Akkusativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Ablativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Vokativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condictus |
condicta |
condictum |
| Genitiv | condicti |
condictae |
condicti |
| Dativ | condicto |
condictae |
condicto |
| Akkusativ | condictum |
condictam |
condictum |
| Ablativ | condicto |
condicta |
condicto |
| Vokativ | condicte |
condicta |
condictum |
Plural
| Nominativ | condicti |
condictae |
condicta |
| Genitiv | condictorum |
condictarum |
condictorum |
| Dativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Akkusativ | condictos |
condictas |
condicta |
| Ablativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Vokativ | condicti |
condictae |
condicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicturus |
condictura |
condicturum |
| Genitiv | condicturi |
condicturae |
condicturi |
| Dativ | condicturo |
condicturae |
condicturo |
| Akkusativ | condicturum |
condicturam |
condicturum |
| Ablativ | condicturo |
condictura |
condicturo |
| Vokativ | condicture |
condictura |
condicturum |
Plural
| Nominativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
| Genitiv | condicturorum |
condicturarum |
condicturorum |
| Dativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Akkusativ | condicturos |
condicturas |
condictura |
| Ablativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Vokativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| condictum |
condictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condico |
ich mache aus |
| 2. Person Singular | condicis |
du machst aus |
| 3. Person Singular | condicit |
er/sie/es macht aus |
| 1. Person Plural | condicimus |
wir machen aus |
| 2. Person Plural | condicitis |
ihr macht aus |
| 3. Person Plural | condicunt |
sie machen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicor |
ich werde ausgemacht |
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
du wirst ausgemacht |
| 3. Person Singular | condicitur |
er/sie/es wird ausgemacht |
| 1. Person Plural | condicimur |
wir werden ausgemacht |
| 2. Person Plural | condicimini |
ihr werdet ausgemacht |
| 3. Person Plural | condicuntur |
sie werden ausgemacht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich mache aus |
| 2. Person Singular | condicas |
du machest aus |
| 3. Person Singular | condicat |
er/sie/es mache aus |
| 1. Person Plural | condicamus |
wir machen aus |
| 2. Person Plural | condicatis |
ihr machet aus |
| 3. Person Plural | condicant |
sie machen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
ich werde ausgemacht |
| 2. Person Singular | condicaris condicare |
du werdest ausgemacht |
| 3. Person Singular | condicatur |
er/sie/es werde ausgemacht |
| 1. Person Plural | condicamur |
wir werden ausgemacht |
| 2. Person Plural | condicamini |
ihr werdet ausgemacht |
| 3. Person Plural | condicantur |
sie werden ausgemacht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicebam |
ich machte aus |
| 2. Person Singular | condicebas |
du machtest aus |
| 3. Person Singular | condicebat |
er/sie/es machte aus |
| 1. Person Plural | condicebamus |
wir machten aus |
| 2. Person Plural | condicebatis |
ihr machtet aus |
| 3. Person Plural | condicebant |
sie machten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicebar |
ich wurde ausgemacht |
| 2. Person Singular | condicebaris condicebare |
du wurdest ausgemacht |
| 3. Person Singular | condicebatur |
er/sie/es wurde ausgemacht |
| 1. Person Plural | condicebamur |
wir wurden ausgemacht |
| 2. Person Plural | condicebamini |
ihr wurdet ausgemacht |
| 3. Person Plural | condicebantur |
sie wurden ausgemacht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicerem |
ich machte aus |
| 2. Person Singular | condiceres |
du machtest aus |
| 3. Person Singular | condiceret |
er/sie/es machte aus |
| 1. Person Plural | condiceremus |
wir machten aus |
| 2. Person Plural | condiceretis |
ihr machtet aus |
| 3. Person Plural | condicerent |
sie machten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicerer |
ich würde ausgemacht |
| 2. Person Singular | condicereris condicerere |
du würdest ausgemacht |
| 3. Person Singular | condiceretur |
er/sie/es würde ausgemacht |
| 1. Person Plural | condiceremur |
wir würden ausgemacht |
| 2. Person Plural | condiceremini |
ihr würdet ausgemacht |
| 3. Person Plural | condicerentur |
sie würden ausgemacht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich werde ausmachen |
| 2. Person Singular | condices |
du wirst ausmachen |
| 3. Person Singular | condicet |
er/sie/es wird ausmachen |
| 1. Person Plural | condicemus |
wir werden ausmachen |
| 2. Person Plural | condicetis |
ihr werdet ausmachen |
| 3. Person Plural | condicent |
sie werden ausmachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
ich werde ausgemacht werden |
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
du wirst ausgemacht werden |
| 3. Person Singular | condicetur |
er/sie/es wird ausgemacht werden |
| 1. Person Plural | condicemur |
wir werden ausgemacht werden |
| 2. Person Plural | condicemini |
ihr werdet ausgemacht werden |
| 3. Person Plural | condicentur |
sie werden ausgemacht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixi |
ich habe ausgemacht |
| 2. Person Singular | condixisti |
du hast ausgemacht |
| 3. Person Singular | condixit |
er/sie/es hat ausgemacht |
| 1. Person Plural | condiximus |
wir haben ausgemacht |
| 2. Person Plural | condixistis |
ihr habt ausgemacht |
| 3. Person Plural | condixerunt condixere |
sie haben ausgemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sum |
ich bin ausgemacht worden |
| 2. Person Singular | condictus es |
du bist ausgemacht worden |
| 3. Person Singular | condictus est |
er/sie/es ist ausgemacht worden |
| 1. Person Plural | condicti sumus |
wir sind ausgemacht worden |
| 2. Person Plural | condicti estis |
ihr seid ausgemacht worden |
| 3. Person Plural | condicti sunt |
sie sind ausgemacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixerim |
ich habe ausgemacht |
| 2. Person Singular | condixeris |
du habest ausgemacht |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es habe ausgemacht |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir haben ausgemacht |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr habet ausgemacht |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie haben ausgemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sim |
ich sei ausgemacht worden |
| 2. Person Singular | condictus sis |
du seiest ausgemacht worden |
| 3. Person Singular | condictus sit |
er/sie/es sei ausgemacht worden |
| 1. Person Plural | condicti simus |
wir seien ausgemacht worden |
| 2. Person Plural | condicti sitis |
ihr seiet ausgemacht worden |
| 3. Person Plural | condicti sint |
sie seien ausgemacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixeram |
ich hatte ausgemacht |
| 2. Person Singular | condixeras |
du hattest ausgemacht |
| 3. Person Singular | condixerat |
er/sie/es hatte ausgemacht |
| 1. Person Plural | condixeramus |
wir hatten ausgemacht |
| 2. Person Plural | condixeratis |
ihr hattet ausgemacht |
| 3. Person Plural | condixerant |
sie hatten ausgemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus eram |
ich war ausgemacht worden |
| 2. Person Singular | condictus eras |
du warst ausgemacht worden |
| 3. Person Singular | condictus erat |
er/sie/es war ausgemacht worden |
| 1. Person Plural | condicti eramus |
wir waren ausgemacht worden |
| 2. Person Plural | condicti eratis |
ihr wart ausgemacht worden |
| 3. Person Plural | condicti erant |
sie waren ausgemacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixissem |
ich hätte ausgemacht |
| 2. Person Singular | condixisses |
du hättest ausgemacht |
| 3. Person Singular | condixisset |
er/sie/es hätte ausgemacht |
| 1. Person Plural | condixissemus |
wir hätten ausgemacht |
| 2. Person Plural | condixissetis |
ihr hättet ausgemacht |
| 3. Person Plural | condixissent |
sie hätten ausgemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus essem |
ich wäre ausgemacht worden |
| 2. Person Singular | condictus esses |
du wärest ausgemacht worden |
| 3. Person Singular | condictus esset |
er/sie/es wäre ausgemacht worden |
| 1. Person Plural | condicti essemus |
wir wären ausgemacht worden |
| 2. Person Plural | condicti essetis |
ihr wäret ausgemacht worden |
| 3. Person Plural | condicti essent |
sie wären ausgemacht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixero |
ich werde ausgemacht haben |
| 2. Person Singular | condixeris |
du wirst ausgemacht haben |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es wird ausgemacht haben |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir werden ausgemacht haben |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr werdet ausgemacht haben |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie werden ausgemacht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus ero |
ich werde ausgemacht worden sein |
| 2. Person Singular | condictus eris |
du wirst ausgemacht worden sein |
| 3. Person Singular | condictus erit |
er/sie/es wird ausgemacht worden sein |
| 1. Person Plural | condicti erimus |
wir werden ausgemacht worden sein |
| 2. Person Plural | condicti eritis |
ihr werdet ausgemacht worden sein |
| 3. Person Plural | condicti erunt |
sie werden ausgemacht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condicere |
ausmachen |
| Vorzeitigkeit | condixisse |
ausgemacht haben |
| Nachzeitigkeit | condicturum esse |
ausmachen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condici condicier |
ausgemacht werden |
| Vorzeitigkeit | condictum esse |
ausgemacht worden sein |
| Nachzeitigkeit | condictum iri |
künftig ausgemacht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condice condic |
mache aus; mach aus! |
| 2. Person Plural | condicite |
macht aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condicito |
| 3. Person Singular | condicito |
| 2. Person Plural | condicitote |
| 3. Person Plural | condicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condicere |
das Ausmachen |
| Genitiv | condicendi condicundi |
des Ausmachens |
| Dativ | condicendo condicundo |
dem Ausmachen |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
das Ausmachen |
| Ablativ | condicendo condicundo |
durch das Ausmachen |
| Vokativ | condicende condicunde |
Ausmachen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicendus condicundus |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
| Genitiv | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicendi condicundi |
| Dativ | condicendo condicundo |
condicendae condicundae |
condicendo condicundo |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
condicendam condicundam |
condicendum condicundum |
| Ablativ | condicendo condicundo |
condicenda condicunda |
condicendo condicundo |
| Vokativ | condicende condicunde |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
Plural
| Nominativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
| Genitiv | condicendorum condicundorum |
condicendarum condicundarum |
condicendorum condicundorum |
| Dativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Akkusativ | condicendos condicundos |
condicendas condicundas |
condicenda condicunda |
| Ablativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Vokativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicens |
condicens |
condicens |
| Genitiv | condicentis |
condicentis |
condicentis |
| Dativ | condicenti |
condicenti |
condicenti |
| Akkusativ | condicentem |
condicentem |
condicens |
| Ablativ | condicenti condicente |
condicenti condicente |
condicenti condicente |
| Vokativ | condicens |
condicens |
condicens |
Plural
| Nominativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Genitiv | condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
| Dativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Akkusativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Ablativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Vokativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condictus |
condicta |
condictum |
| Genitiv | condicti |
condictae |
condicti |
| Dativ | condicto |
condictae |
condicto |
| Akkusativ | condictum |
condictam |
condictum |
| Ablativ | condicto |
condicta |
condicto |
| Vokativ | condicte |
condicta |
condictum |
Plural
| Nominativ | condicti |
condictae |
condicta |
| Genitiv | condictorum |
condictarum |
condictorum |
| Dativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Akkusativ | condictos |
condictas |
condicta |
| Ablativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Vokativ | condicti |
condictae |
condicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicturus |
condictura |
condicturum |
| Genitiv | condicturi |
condicturae |
condicturi |
| Dativ | condicturo |
condicturae |
condicturo |
| Akkusativ | condicturum |
condicturam |
condicturum |
| Ablativ | condicturo |
condictura |
condicturo |
| Vokativ | condicture |
condictura |
condicturum |
Plural
| Nominativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
| Genitiv | condicturorum |
condicturarum |
condicturorum |
| Dativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Akkusativ | condicturos |
condicturas |
condictura |
| Ablativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Vokativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| condictum |
condictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condico |
ich erkläre |
| 2. Person Singular | condicis |
du erklärst |
| 3. Person Singular | condicit |
er/sie/es erklärt |
| 1. Person Plural | condicimus |
wir erklären |
| 2. Person Plural | condicitis |
ihr erklärt |
| 3. Person Plural | condicunt |
sie erklären |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicor |
ich werde erklärt |
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
du wirst erklärt |
| 3. Person Singular | condicitur |
er/sie/es wird erklärt |
| 1. Person Plural | condicimur |
wir werden erklärt |
| 2. Person Plural | condicimini |
ihr werdet erklärt |
| 3. Person Plural | condicuntur |
sie werden erklärt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich erkläre |
| 2. Person Singular | condicas |
du erklärest |
| 3. Person Singular | condicat |
er/sie/es erkläre |
| 1. Person Plural | condicamus |
wir erklären |
| 2. Person Plural | condicatis |
ihr erkläret |
| 3. Person Plural | condicant |
sie erklären |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
ich werde erklärt |
| 2. Person Singular | condicaris condicare |
du werdest erklärt |
| 3. Person Singular | condicatur |
er/sie/es werde erklärt |
| 1. Person Plural | condicamur |
wir werden erklärt |
| 2. Person Plural | condicamini |
ihr werdet erklärt |
| 3. Person Plural | condicantur |
sie werden erklärt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicebam |
ich erklärte |
| 2. Person Singular | condicebas |
du erklärtest |
| 3. Person Singular | condicebat |
er/sie/es erklärte |
| 1. Person Plural | condicebamus |
wir erklärten |
| 2. Person Plural | condicebatis |
ihr erklärtet |
| 3. Person Plural | condicebant |
sie erklärten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicebar |
ich wurde erklärt |
| 2. Person Singular | condicebaris condicebare |
du wurdest erklärt |
| 3. Person Singular | condicebatur |
er/sie/es wurde erklärt |
| 1. Person Plural | condicebamur |
wir wurden erklärt |
| 2. Person Plural | condicebamini |
ihr wurdet erklärt |
| 3. Person Plural | condicebantur |
sie wurden erklärt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicerem |
ich erklärte |
| 2. Person Singular | condiceres |
du erklärtest |
| 3. Person Singular | condiceret |
er/sie/es erklärte |
| 1. Person Plural | condiceremus |
wir erklärten |
| 2. Person Plural | condiceretis |
ihr erklärtet |
| 3. Person Plural | condicerent |
sie erklärten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicerer |
ich würde erklärt |
| 2. Person Singular | condicereris condicerere |
du würdest erklärt |
| 3. Person Singular | condiceretur |
er/sie/es würde erklärt |
| 1. Person Plural | condiceremur |
wir würden erklärt |
| 2. Person Plural | condiceremini |
ihr würdet erklärt |
| 3. Person Plural | condicerentur |
sie würden erklärt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich werde erklären |
| 2. Person Singular | condices |
du wirst erklären |
| 3. Person Singular | condicet |
er/sie/es wird erklären |
| 1. Person Plural | condicemus |
wir werden erklären |
| 2. Person Plural | condicetis |
ihr werdet erklären |
| 3. Person Plural | condicent |
sie werden erklären |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
ich werde erklärt werden |
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
du wirst erklärt werden |
| 3. Person Singular | condicetur |
er/sie/es wird erklärt werden |
| 1. Person Plural | condicemur |
wir werden erklärt werden |
| 2. Person Plural | condicemini |
ihr werdet erklärt werden |
| 3. Person Plural | condicentur |
sie werden erklärt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixi |
ich habe erklärt |
| 2. Person Singular | condixisti |
du hast erklärt |
| 3. Person Singular | condixit |
er/sie/es hat erklärt |
| 1. Person Plural | condiximus |
wir haben erklärt |
| 2. Person Plural | condixistis |
ihr habt erklärt |
| 3. Person Plural | condixerunt condixere |
sie haben erklärt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sum |
ich bin erklärt worden |
| 2. Person Singular | condictus es |
du bist erklärt worden |
| 3. Person Singular | condictus est |
er/sie/es ist erklärt worden |
| 1. Person Plural | condicti sumus |
wir sind erklärt worden |
| 2. Person Plural | condicti estis |
ihr seid erklärt worden |
| 3. Person Plural | condicti sunt |
sie sind erklärt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixerim |
ich habe erklärt |
| 2. Person Singular | condixeris |
du habest erklärt |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es habe erklärt |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir haben erklärt |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr habet erklärt |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie haben erklärt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sim |
ich sei erklärt worden |
| 2. Person Singular | condictus sis |
du seiest erklärt worden |
| 3. Person Singular | condictus sit |
er/sie/es sei erklärt worden |
| 1. Person Plural | condicti simus |
wir seien erklärt worden |
| 2. Person Plural | condicti sitis |
ihr seiet erklärt worden |
| 3. Person Plural | condicti sint |
sie seien erklärt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixeram |
ich hatte erklärt |
| 2. Person Singular | condixeras |
du hattest erklärt |
| 3. Person Singular | condixerat |
er/sie/es hatte erklärt |
| 1. Person Plural | condixeramus |
wir hatten erklärt |
| 2. Person Plural | condixeratis |
ihr hattet erklärt |
| 3. Person Plural | condixerant |
sie hatten erklärt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus eram |
ich war erklärt worden |
| 2. Person Singular | condictus eras |
du warst erklärt worden |
| 3. Person Singular | condictus erat |
er/sie/es war erklärt worden |
| 1. Person Plural | condicti eramus |
wir waren erklärt worden |
| 2. Person Plural | condicti eratis |
ihr wart erklärt worden |
| 3. Person Plural | condicti erant |
sie waren erklärt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixissem |
ich hätte erklärt |
| 2. Person Singular | condixisses |
du hättest erklärt |
| 3. Person Singular | condixisset |
er/sie/es hätte erklärt |
| 1. Person Plural | condixissemus |
wir hätten erklärt |
| 2. Person Plural | condixissetis |
ihr hättet erklärt |
| 3. Person Plural | condixissent |
sie hätten erklärt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus essem |
ich wäre erklärt worden |
| 2. Person Singular | condictus esses |
du wärest erklärt worden |
| 3. Person Singular | condictus esset |
er/sie/es wäre erklärt worden |
| 1. Person Plural | condicti essemus |
wir wären erklärt worden |
| 2. Person Plural | condicti essetis |
ihr wäret erklärt worden |
| 3. Person Plural | condicti essent |
sie wären erklärt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixero |
ich werde erklärt haben |
| 2. Person Singular | condixeris |
du wirst erklärt haben |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es wird erklärt haben |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir werden erklärt haben |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr werdet erklärt haben |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie werden erklärt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus ero |
ich werde erklärt worden sein |
| 2. Person Singular | condictus eris |
du wirst erklärt worden sein |
| 3. Person Singular | condictus erit |
er/sie/es wird erklärt worden sein |
| 1. Person Plural | condicti erimus |
wir werden erklärt worden sein |
| 2. Person Plural | condicti eritis |
ihr werdet erklärt worden sein |
| 3. Person Plural | condicti erunt |
sie werden erklärt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condicere |
erklären |
| Vorzeitigkeit | condixisse |
erklärt haben |
| Nachzeitigkeit | condicturum esse |
erklären werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condici condicier |
erklärt werden |
| Vorzeitigkeit | condictum esse |
erklärt worden sein |
| Nachzeitigkeit | condictum iri |
künftig erklärt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condice condic |
erkläre; erklär! |
| 2. Person Plural | condicite |
erklärt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condicito |
| 3. Person Singular | condicito |
| 2. Person Plural | condicitote |
| 3. Person Plural | condicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condicere |
das Erklären |
| Genitiv | condicendi condicundi |
des Erklärens |
| Dativ | condicendo condicundo |
dem Erklären |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
das Erklären |
| Ablativ | condicendo condicundo |
durch das Erklären |
| Vokativ | condicende condicunde |
Erklären! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicendus condicundus |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
| Genitiv | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicendi condicundi |
| Dativ | condicendo condicundo |
condicendae condicundae |
condicendo condicundo |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
condicendam condicundam |
condicendum condicundum |
| Ablativ | condicendo condicundo |
condicenda condicunda |
condicendo condicundo |
| Vokativ | condicende condicunde |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
Plural
| Nominativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
| Genitiv | condicendorum condicundorum |
condicendarum condicundarum |
condicendorum condicundorum |
| Dativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Akkusativ | condicendos condicundos |
condicendas condicundas |
condicenda condicunda |
| Ablativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Vokativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicens |
condicens |
condicens |
| Genitiv | condicentis |
condicentis |
condicentis |
| Dativ | condicenti |
condicenti |
condicenti |
| Akkusativ | condicentem |
condicentem |
condicens |
| Ablativ | condicenti condicente |
condicenti condicente |
condicenti condicente |
| Vokativ | condicens |
condicens |
condicens |
Plural
| Nominativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Genitiv | condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
| Dativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Akkusativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Ablativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Vokativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condictus |
condicta |
condictum |
| Genitiv | condicti |
condictae |
condicti |
| Dativ | condicto |
condictae |
condicto |
| Akkusativ | condictum |
condictam |
condictum |
| Ablativ | condicto |
condicta |
condicto |
| Vokativ | condicte |
condicta |
condictum |
Plural
| Nominativ | condicti |
condictae |
condicta |
| Genitiv | condictorum |
condictarum |
condictorum |
| Dativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Akkusativ | condictos |
condictas |
condicta |
| Ablativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Vokativ | condicti |
condictae |
condicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicturus |
condictura |
condicturum |
| Genitiv | condicturi |
condicturae |
condicturi |
| Dativ | condicturo |
condicturae |
condicturo |
| Akkusativ | condicturum |
condicturam |
condicturum |
| Ablativ | condicturo |
condictura |
condicturo |
| Vokativ | condicture |
condictura |
condicturum |
Plural
| Nominativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
| Genitiv | condicturorum |
condicturarum |
condicturorum |
| Dativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Akkusativ | condicturos |
condicturas |
condictura |
| Ablativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Vokativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| condictum |
condictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condico |
|
| 2. Person Singular | condicis |
|
| 3. Person Singular | condicit |
|
| 1. Person Plural | condicimus |
|
| 2. Person Plural | condicitis |
|
| 3. Person Plural | condicunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicor |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicitur |
|
| 1. Person Plural | condicimur |
|
| 2. Person Plural | condicimini |
|
| 3. Person Plural | condicuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
|
| 2. Person Singular | condicas |
|
| 3. Person Singular | condicat |
|
| 1. Person Plural | condicamus |
|
| 2. Person Plural | condicatis |
|
| 3. Person Plural | condicant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condicaris condicare |
|
| 3. Person Singular | condicatur |
|
| 1. Person Plural | condicamur |
|
| 2. Person Plural | condicamini |
|
| 3. Person Plural | condicantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicebam |
|
| 2. Person Singular | condicebas |
|
| 3. Person Singular | condicebat |
|
| 1. Person Plural | condicebamus |
|
| 2. Person Plural | condicebatis |
|
| 3. Person Plural | condicebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicebar |
|
| 2. Person Singular | condicebaris condicebare |
|
| 3. Person Singular | condicebatur |
|
| 1. Person Plural | condicebamur |
|
| 2. Person Plural | condicebamini |
|
| 3. Person Plural | condicebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicerem |
|
| 2. Person Singular | condiceres |
|
| 3. Person Singular | condiceret |
|
| 1. Person Plural | condiceremus |
|
| 2. Person Plural | condiceretis |
|
| 3. Person Plural | condicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicerer |
|
| 2. Person Singular | condicereris condicerere |
|
| 3. Person Singular | condiceretur |
|
| 1. Person Plural | condiceremur |
|
| 2. Person Plural | condiceremini |
|
| 3. Person Plural | condicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
|
| 2. Person Singular | condices |
|
| 3. Person Singular | condicet |
|
| 1. Person Plural | condicemus |
|
| 2. Person Plural | condicetis |
|
| 3. Person Plural | condicent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicetur |
|
| 1. Person Plural | condicemur |
|
| 2. Person Plural | condicemini |
|
| 3. Person Plural | condicentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixi |
|
| 2. Person Singular | condixisti |
|
| 3. Person Singular | condixit |
|
| 1. Person Plural | condiximus |
|
| 2. Person Plural | condixistis |
|
| 3. Person Plural | condixerunt condixere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sum |
|
| 2. Person Singular | condictus es |
|
| 3. Person Singular | condictus est |
|
| 1. Person Plural | condicti sumus |
|
| 2. Person Plural | condicti estis |
|
| 3. Person Plural | condicti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixerim |
|
| 2. Person Singular | condixeris |
|
| 3. Person Singular | condixerit |
|
| 1. Person Plural | condixerimus |
|
| 2. Person Plural | condixeritis |
|
| 3. Person Plural | condixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sim |
|
| 2. Person Singular | condictus sis |
|
| 3. Person Singular | condictus sit |
|
| 1. Person Plural | condicti simus |
|
| 2. Person Plural | condicti sitis |
|
| 3. Person Plural | condicti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixeram |
|
| 2. Person Singular | condixeras |
|
| 3. Person Singular | condixerat |
|
| 1. Person Plural | condixeramus |
|
| 2. Person Plural | condixeratis |
|
| 3. Person Plural | condixerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus eram |
|
| 2. Person Singular | condictus eras |
|
| 3. Person Singular | condictus erat |
|
| 1. Person Plural | condicti eramus |
|
| 2. Person Plural | condicti eratis |
|
| 3. Person Plural | condicti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixissem |
|
| 2. Person Singular | condixisses |
|
| 3. Person Singular | condixisset |
|
| 1. Person Plural | condixissemus |
|
| 2. Person Plural | condixissetis |
|
| 3. Person Plural | condixissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus essem |
|
| 2. Person Singular | condictus esses |
|
| 3. Person Singular | condictus esset |
|
| 1. Person Plural | condicti essemus |
|
| 2. Person Plural | condicti essetis |
|
| 3. Person Plural | condicti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixero |
|
| 2. Person Singular | condixeris |
|
| 3. Person Singular | condixerit |
|
| 1. Person Plural | condixerimus |
|
| 2. Person Plural | condixeritis |
|
| 3. Person Plural | condixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus ero |
|
| 2. Person Singular | condictus eris |
|
| 3. Person Singular | condictus erit |
|
| 1. Person Plural | condicti erimus |
|
| 2. Person Plural | condicti eritis |
|
| 3. Person Plural | condicti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condicere |
|
| Vorzeitigkeit | condixisse |
|
| Nachzeitigkeit | condicturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condici condicier |
|
| Vorzeitigkeit | condictum esse |
|
| Nachzeitigkeit | condictum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condice condic |
! |
| 2. Person Plural | condicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condicito |
| 3. Person Singular | condicito |
| 2. Person Plural | condicitote |
| 3. Person Plural | condicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condicere |
|
| Genitiv | condicendi condicundi |
|
| Dativ | condicendo condicundo |
|
| Akkusativ | condicendum condicundum |
|
| Ablativ | condicendo condicundo |
|
| Vokativ | condicende condicunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicendus condicundus |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
| Genitiv | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicendi condicundi |
| Dativ | condicendo condicundo |
condicendae condicundae |
condicendo condicundo |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
condicendam condicundam |
condicendum condicundum |
| Ablativ | condicendo condicundo |
condicenda condicunda |
condicendo condicundo |
| Vokativ | condicende condicunde |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
Plural
| Nominativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
| Genitiv | condicendorum condicundorum |
condicendarum condicundarum |
condicendorum condicundorum |
| Dativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Akkusativ | condicendos condicundos |
condicendas condicundas |
condicenda condicunda |
| Ablativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Vokativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicens |
condicens |
condicens |
| Genitiv | condicentis |
condicentis |
condicentis |
| Dativ | condicenti |
condicenti |
condicenti |
| Akkusativ | condicentem |
condicentem |
condicens |
| Ablativ | condicenti condicente |
condicenti condicente |
condicenti condicente |
| Vokativ | condicens |
condicens |
condicens |
Plural
| Nominativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Genitiv | condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
| Dativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Akkusativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Ablativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Vokativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condictus |
condicta |
condictum |
| Genitiv | condicti |
condictae |
condicti |
| Dativ | condicto |
condictae |
condicto |
| Akkusativ | condictum |
condictam |
condictum |
| Ablativ | condicto |
condicta |
condicto |
| Vokativ | condicte |
condicta |
condictum |
Plural
| Nominativ | condicti |
condictae |
condicta |
| Genitiv | condictorum |
condictarum |
condictorum |
| Dativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Akkusativ | condictos |
condictas |
condicta |
| Ablativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Vokativ | condicti |
condictae |
condicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicturus |
condictura |
condicturum |
| Genitiv | condicturi |
condicturae |
condicturi |
| Dativ | condicturo |
condicturae |
condicturo |
| Akkusativ | condicturum |
condicturam |
condicturum |
| Ablativ | condicturo |
condictura |
condicturo |
| Vokativ | condicture |
condictura |
condicturum |
Plural
| Nominativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
| Genitiv | condicturorum |
condicturarum |
condicturorum |
| Dativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Akkusativ | condicturos |
condicturas |
condictura |
| Ablativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Vokativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| condictum |
condictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condico |
|
| 2. Person Singular | condicis |
|
| 3. Person Singular | condicit |
|
| 1. Person Plural | condicimus |
|
| 2. Person Plural | condicitis |
|
| 3. Person Plural | condicunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicor |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicitur |
|
| 1. Person Plural | condicimur |
|
| 2. Person Plural | condicimini |
|
| 3. Person Plural | condicuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
|
| 2. Person Singular | condicas |
|
| 3. Person Singular | condicat |
|
| 1. Person Plural | condicamus |
|
| 2. Person Plural | condicatis |
|
| 3. Person Plural | condicant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condicaris condicare |
|
| 3. Person Singular | condicatur |
|
| 1. Person Plural | condicamur |
|
| 2. Person Plural | condicamini |
|
| 3. Person Plural | condicantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicebam |
|
| 2. Person Singular | condicebas |
|
| 3. Person Singular | condicebat |
|
| 1. Person Plural | condicebamus |
|
| 2. Person Plural | condicebatis |
|
| 3. Person Plural | condicebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicebar |
|
| 2. Person Singular | condicebaris condicebare |
|
| 3. Person Singular | condicebatur |
|
| 1. Person Plural | condicebamur |
|
| 2. Person Plural | condicebamini |
|
| 3. Person Plural | condicebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicerem |
|
| 2. Person Singular | condiceres |
|
| 3. Person Singular | condiceret |
|
| 1. Person Plural | condiceremus |
|
| 2. Person Plural | condiceretis |
|
| 3. Person Plural | condicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicerer |
|
| 2. Person Singular | condicereris condicerere |
|
| 3. Person Singular | condiceretur |
|
| 1. Person Plural | condiceremur |
|
| 2. Person Plural | condiceremini |
|
| 3. Person Plural | condicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
|
| 2. Person Singular | condices |
|
| 3. Person Singular | condicet |
|
| 1. Person Plural | condicemus |
|
| 2. Person Plural | condicetis |
|
| 3. Person Plural | condicent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicetur |
|
| 1. Person Plural | condicemur |
|
| 2. Person Plural | condicemini |
|
| 3. Person Plural | condicentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixi |
|
| 2. Person Singular | condixisti |
|
| 3. Person Singular | condixit |
|
| 1. Person Plural | condiximus |
|
| 2. Person Plural | condixistis |
|
| 3. Person Plural | condixerunt condixere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sum |
|
| 2. Person Singular | condictus es |
|
| 3. Person Singular | condictus est |
|
| 1. Person Plural | condicti sumus |
|
| 2. Person Plural | condicti estis |
|
| 3. Person Plural | condicti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixerim |
|
| 2. Person Singular | condixeris |
|
| 3. Person Singular | condixerit |
|
| 1. Person Plural | condixerimus |
|
| 2. Person Plural | condixeritis |
|
| 3. Person Plural | condixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sim |
|
| 2. Person Singular | condictus sis |
|
| 3. Person Singular | condictus sit |
|
| 1. Person Plural | condicti simus |
|
| 2. Person Plural | condicti sitis |
|
| 3. Person Plural | condicti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixeram |
|
| 2. Person Singular | condixeras |
|
| 3. Person Singular | condixerat |
|
| 1. Person Plural | condixeramus |
|
| 2. Person Plural | condixeratis |
|
| 3. Person Plural | condixerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus eram |
|
| 2. Person Singular | condictus eras |
|
| 3. Person Singular | condictus erat |
|
| 1. Person Plural | condicti eramus |
|
| 2. Person Plural | condicti eratis |
|
| 3. Person Plural | condicti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixissem |
|
| 2. Person Singular | condixisses |
|
| 3. Person Singular | condixisset |
|
| 1. Person Plural | condixissemus |
|
| 2. Person Plural | condixissetis |
|
| 3. Person Plural | condixissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus essem |
|
| 2. Person Singular | condictus esses |
|
| 3. Person Singular | condictus esset |
|
| 1. Person Plural | condicti essemus |
|
| 2. Person Plural | condicti essetis |
|
| 3. Person Plural | condicti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixero |
|
| 2. Person Singular | condixeris |
|
| 3. Person Singular | condixerit |
|
| 1. Person Plural | condixerimus |
|
| 2. Person Plural | condixeritis |
|
| 3. Person Plural | condixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus ero |
|
| 2. Person Singular | condictus eris |
|
| 3. Person Singular | condictus erit |
|
| 1. Person Plural | condicti erimus |
|
| 2. Person Plural | condicti eritis |
|
| 3. Person Plural | condicti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condicere |
|
| Vorzeitigkeit | condixisse |
|
| Nachzeitigkeit | condicturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condici condicier |
|
| Vorzeitigkeit | condictum esse |
|
| Nachzeitigkeit | condictum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condice condic |
! |
| 2. Person Plural | condicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condicito |
| 3. Person Singular | condicito |
| 2. Person Plural | condicitote |
| 3. Person Plural | condicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condicere |
|
| Genitiv | condicendi condicundi |
|
| Dativ | condicendo condicundo |
|
| Akkusativ | condicendum condicundum |
|
| Ablativ | condicendo condicundo |
|
| Vokativ | condicende condicunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicendus condicundus |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
| Genitiv | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicendi condicundi |
| Dativ | condicendo condicundo |
condicendae condicundae |
condicendo condicundo |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
condicendam condicundam |
condicendum condicundum |
| Ablativ | condicendo condicundo |
condicenda condicunda |
condicendo condicundo |
| Vokativ | condicende condicunde |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
Plural
| Nominativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
| Genitiv | condicendorum condicundorum |
condicendarum condicundarum |
condicendorum condicundorum |
| Dativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Akkusativ | condicendos condicundos |
condicendas condicundas |
condicenda condicunda |
| Ablativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Vokativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicens |
condicens |
condicens |
| Genitiv | condicentis |
condicentis |
condicentis |
| Dativ | condicenti |
condicenti |
condicenti |
| Akkusativ | condicentem |
condicentem |
condicens |
| Ablativ | condicenti condicente |
condicenti condicente |
condicenti condicente |
| Vokativ | condicens |
condicens |
condicens |
Plural
| Nominativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Genitiv | condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
| Dativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Akkusativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Ablativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Vokativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condictus |
condicta |
condictum |
| Genitiv | condicti |
condictae |
condicti |
| Dativ | condicto |
condictae |
condicto |
| Akkusativ | condictum |
condictam |
condictum |
| Ablativ | condicto |
condicta |
condicto |
| Vokativ | condicte |
condicta |
condictum |
Plural
| Nominativ | condicti |
condictae |
condicta |
| Genitiv | condictorum |
condictarum |
condictorum |
| Dativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Akkusativ | condictos |
condictas |
condicta |
| Ablativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Vokativ | condicti |
condictae |
condicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicturus |
condictura |
condicturum |
| Genitiv | condicturi |
condicturae |
condicturi |
| Dativ | condicturo |
condicturae |
condicturo |
| Akkusativ | condicturum |
condicturam |
condicturum |
| Ablativ | condicturo |
condictura |
condicturo |
| Vokativ | condicture |
condictura |
condicturum |
Plural
| Nominativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
| Genitiv | condicturorum |
condicturarum |
condicturorum |
| Dativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Akkusativ | condicturos |
condicturas |
condictura |
| Ablativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Vokativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| condictum |
condictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condico |
ich vereinbare |
| 2. Person Singular | condicis |
du vereinbarst |
| 3. Person Singular | condicit |
er/sie/es vereinbart |
| 1. Person Plural | condicimus |
wir vereinbaren |
| 2. Person Plural | condicitis |
ihr vereinbart |
| 3. Person Plural | condicunt |
sie vereinbaren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicor |
ich werde vereinbart |
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
du wirst vereinbart |
| 3. Person Singular | condicitur |
er/sie/es wird vereinbart |
| 1. Person Plural | condicimur |
wir werden vereinbart |
| 2. Person Plural | condicimini |
ihr werdet vereinbart |
| 3. Person Plural | condicuntur |
sie werden vereinbart |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich vereinbare |
| 2. Person Singular | condicas |
du vereinbarest |
| 3. Person Singular | condicat |
er/sie/es vereinbare |
| 1. Person Plural | condicamus |
wir vereinbaren |
| 2. Person Plural | condicatis |
ihr vereinbaret |
| 3. Person Plural | condicant |
sie vereinbaren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
ich werde vereinbart |
| 2. Person Singular | condicaris condicare |
du werdest vereinbart |
| 3. Person Singular | condicatur |
er/sie/es werde vereinbart |
| 1. Person Plural | condicamur |
wir werden vereinbart |
| 2. Person Plural | condicamini |
ihr werdet vereinbart |
| 3. Person Plural | condicantur |
sie werden vereinbart |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicebam |
ich vereinbarte |
| 2. Person Singular | condicebas |
du vereinbartest |
| 3. Person Singular | condicebat |
er/sie/es vereinbarte |
| 1. Person Plural | condicebamus |
wir vereinbarten |
| 2. Person Plural | condicebatis |
ihr vereinbartet |
| 3. Person Plural | condicebant |
sie vereinbarten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicebar |
ich wurde vereinbart |
| 2. Person Singular | condicebaris condicebare |
du wurdest vereinbart |
| 3. Person Singular | condicebatur |
er/sie/es wurde vereinbart |
| 1. Person Plural | condicebamur |
wir wurden vereinbart |
| 2. Person Plural | condicebamini |
ihr wurdet vereinbart |
| 3. Person Plural | condicebantur |
sie wurden vereinbart |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicerem |
ich vereinbarte |
| 2. Person Singular | condiceres |
du vereinbartest |
| 3. Person Singular | condiceret |
er/sie/es vereinbarte |
| 1. Person Plural | condiceremus |
wir vereinbarten |
| 2. Person Plural | condiceretis |
ihr vereinbartet |
| 3. Person Plural | condicerent |
sie vereinbarten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicerer |
ich würde vereinbart |
| 2. Person Singular | condicereris condicerere |
du würdest vereinbart |
| 3. Person Singular | condiceretur |
er/sie/es würde vereinbart |
| 1. Person Plural | condiceremur |
wir würden vereinbart |
| 2. Person Plural | condiceremini |
ihr würdet vereinbart |
| 3. Person Plural | condicerentur |
sie würden vereinbart |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich werde vereinbaren |
| 2. Person Singular | condices |
du wirst vereinbaren |
| 3. Person Singular | condicet |
er/sie/es wird vereinbaren |
| 1. Person Plural | condicemus |
wir werden vereinbaren |
| 2. Person Plural | condicetis |
ihr werdet vereinbaren |
| 3. Person Plural | condicent |
sie werden vereinbaren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
ich werde vereinbart werden |
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
du wirst vereinbart werden |
| 3. Person Singular | condicetur |
er/sie/es wird vereinbart werden |
| 1. Person Plural | condicemur |
wir werden vereinbart werden |
| 2. Person Plural | condicemini |
ihr werdet vereinbart werden |
| 3. Person Plural | condicentur |
sie werden vereinbart werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixi |
ich habe vereinbart |
| 2. Person Singular | condixisti |
du hast vereinbart |
| 3. Person Singular | condixit |
er/sie/es hat vereinbart |
| 1. Person Plural | condiximus |
wir haben vereinbart |
| 2. Person Plural | condixistis |
ihr habt vereinbart |
| 3. Person Plural | condixerunt condixere |
sie haben vereinbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sum |
ich bin vereinbart worden |
| 2. Person Singular | condictus es |
du bist vereinbart worden |
| 3. Person Singular | condictus est |
er/sie/es ist vereinbart worden |
| 1. Person Plural | condicti sumus |
wir sind vereinbart worden |
| 2. Person Plural | condicti estis |
ihr seid vereinbart worden |
| 3. Person Plural | condicti sunt |
sie sind vereinbart worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixerim |
ich habe vereinbart |
| 2. Person Singular | condixeris |
du habest vereinbart |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es habe vereinbart |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir haben vereinbart |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr habet vereinbart |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie haben vereinbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sim |
ich sei vereinbart worden |
| 2. Person Singular | condictus sis |
du seiest vereinbart worden |
| 3. Person Singular | condictus sit |
er/sie/es sei vereinbart worden |
| 1. Person Plural | condicti simus |
wir seien vereinbart worden |
| 2. Person Plural | condicti sitis |
ihr seiet vereinbart worden |
| 3. Person Plural | condicti sint |
sie seien vereinbart worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixeram |
ich hatte vereinbart |
| 2. Person Singular | condixeras |
du hattest vereinbart |
| 3. Person Singular | condixerat |
er/sie/es hatte vereinbart |
| 1. Person Plural | condixeramus |
wir hatten vereinbart |
| 2. Person Plural | condixeratis |
ihr hattet vereinbart |
| 3. Person Plural | condixerant |
sie hatten vereinbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus eram |
ich war vereinbart worden |
| 2. Person Singular | condictus eras |
du warst vereinbart worden |
| 3. Person Singular | condictus erat |
er/sie/es war vereinbart worden |
| 1. Person Plural | condicti eramus |
wir waren vereinbart worden |
| 2. Person Plural | condicti eratis |
ihr wart vereinbart worden |
| 3. Person Plural | condicti erant |
sie waren vereinbart worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixissem |
ich hätte vereinbart |
| 2. Person Singular | condixisses |
du hättest vereinbart |
| 3. Person Singular | condixisset |
er/sie/es hätte vereinbart |
| 1. Person Plural | condixissemus |
wir hätten vereinbart |
| 2. Person Plural | condixissetis |
ihr hättet vereinbart |
| 3. Person Plural | condixissent |
sie hätten vereinbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus essem |
ich wäre vereinbart worden |
| 2. Person Singular | condictus esses |
du wärest vereinbart worden |
| 3. Person Singular | condictus esset |
er/sie/es wäre vereinbart worden |
| 1. Person Plural | condicti essemus |
wir wären vereinbart worden |
| 2. Person Plural | condicti essetis |
ihr wäret vereinbart worden |
| 3. Person Plural | condicti essent |
sie wären vereinbart worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixero |
ich werde vereinbart haben |
| 2. Person Singular | condixeris |
du wirst vereinbart haben |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es wird vereinbart haben |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir werden vereinbart haben |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr werdet vereinbart haben |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie werden vereinbart haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus ero |
ich werde vereinbart worden sein |
| 2. Person Singular | condictus eris |
du wirst vereinbart worden sein |
| 3. Person Singular | condictus erit |
er/sie/es wird vereinbart worden sein |
| 1. Person Plural | condicti erimus |
wir werden vereinbart worden sein |
| 2. Person Plural | condicti eritis |
ihr werdet vereinbart worden sein |
| 3. Person Plural | condicti erunt |
sie werden vereinbart worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condicere |
vereinbaren |
| Vorzeitigkeit | condixisse |
vereinbart haben |
| Nachzeitigkeit | condicturum esse |
vereinbaren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condici condicier |
vereinbart werden |
| Vorzeitigkeit | condictum esse |
vereinbart worden sein |
| Nachzeitigkeit | condictum iri |
künftig vereinbart werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condice condic |
vereinbare; vereinbar! |
| 2. Person Plural | condicite |
vereinbart! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condicito |
| 3. Person Singular | condicito |
| 2. Person Plural | condicitote |
| 3. Person Plural | condicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condicere |
das Vereinbaren |
| Genitiv | condicendi condicundi |
des Vereinbarens |
| Dativ | condicendo condicundo |
dem Vereinbaren |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
das Vereinbaren |
| Ablativ | condicendo condicundo |
durch das Vereinbaren |
| Vokativ | condicende condicunde |
Vereinbaren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicendus condicundus |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
| Genitiv | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicendi condicundi |
| Dativ | condicendo condicundo |
condicendae condicundae |
condicendo condicundo |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
condicendam condicundam |
condicendum condicundum |
| Ablativ | condicendo condicundo |
condicenda condicunda |
condicendo condicundo |
| Vokativ | condicende condicunde |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
Plural
| Nominativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
| Genitiv | condicendorum condicundorum |
condicendarum condicundarum |
condicendorum condicundorum |
| Dativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Akkusativ | condicendos condicundos |
condicendas condicundas |
condicenda condicunda |
| Ablativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Vokativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicens |
condicens |
condicens |
| Genitiv | condicentis |
condicentis |
condicentis |
| Dativ | condicenti |
condicenti |
condicenti |
| Akkusativ | condicentem |
condicentem |
condicens |
| Ablativ | condicenti condicente |
condicenti condicente |
condicenti condicente |
| Vokativ | condicens |
condicens |
condicens |
Plural
| Nominativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Genitiv | condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
| Dativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Akkusativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Ablativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Vokativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condictus |
condicta |
condictum |
| Genitiv | condicti |
condictae |
condicti |
| Dativ | condicto |
condictae |
condicto |
| Akkusativ | condictum |
condictam |
condictum |
| Ablativ | condicto |
condicta |
condicto |
| Vokativ | condicte |
condicta |
condictum |
Plural
| Nominativ | condicti |
condictae |
condicta |
| Genitiv | condictorum |
condictarum |
condictorum |
| Dativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Akkusativ | condictos |
condictas |
condicta |
| Ablativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Vokativ | condicti |
condictae |
condicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicturus |
condictura |
condicturum |
| Genitiv | condicturi |
condicturae |
condicturi |
| Dativ | condicturo |
condicturae |
condicturo |
| Akkusativ | condicturum |
condicturam |
condicturum |
| Ablativ | condicturo |
condictura |
condicturo |
| Vokativ | condicture |
condictura |
condicturum |
Plural
| Nominativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
| Genitiv | condicturorum |
condicturarum |
condicturorum |
| Dativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Akkusativ | condicturos |
condicturas |
condictura |
| Ablativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Vokativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| condictum |
condictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condico |
ich verpflichte mich |
| 2. Person Singular | condicis |
du verpflichtest dich |
| 3. Person Singular | condicit |
er/sie/es verpflichtet sich |
| 1. Person Plural | condicimus |
wir verpflichten uns |
| 2. Person Plural | condicitis |
ihr verpflichtet euch |
| 3. Person Plural | condicunt |
sie verpflichten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicor |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicitur |
|
| 1. Person Plural | condicimur |
|
| 2. Person Plural | condicimini |
|
| 3. Person Plural | condicuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich verpflichte mich |
| 2. Person Singular | condicas |
du verpflichtest dich |
| 3. Person Singular | condicat |
er/sie/es verpflichte sich |
| 1. Person Plural | condicamus |
wir verpflichten uns |
| 2. Person Plural | condicatis |
ihr verpflichtet euch |
| 3. Person Plural | condicant |
sie verpflichten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condicaris condicare |
|
| 3. Person Singular | condicatur |
|
| 1. Person Plural | condicamur |
|
| 2. Person Plural | condicamini |
|
| 3. Person Plural | condicantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicebam |
ich verpflichtete mich |
| 2. Person Singular | condicebas |
du verpflichtetest dich |
| 3. Person Singular | condicebat |
er/sie/es verpflichtete sich |
| 1. Person Plural | condicebamus |
wir verpflichteten uns |
| 2. Person Plural | condicebatis |
ihr verpflichtetet euch |
| 3. Person Plural | condicebant |
sie verpflichteten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicebar |
|
| 2. Person Singular | condicebaris condicebare |
|
| 3. Person Singular | condicebatur |
|
| 1. Person Plural | condicebamur |
|
| 2. Person Plural | condicebamini |
|
| 3. Person Plural | condicebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicerem |
ich verpflichtete mich |
| 2. Person Singular | condiceres |
du verpflichtetest dich |
| 3. Person Singular | condiceret |
er/sie/es verpflichtete sich |
| 1. Person Plural | condiceremus |
wir verpflichteten uns |
| 2. Person Plural | condiceretis |
ihr verpflichtetet euch |
| 3. Person Plural | condicerent |
sie verpflichteten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicerer |
|
| 2. Person Singular | condicereris condicerere |
|
| 3. Person Singular | condiceretur |
|
| 1. Person Plural | condiceremur |
|
| 2. Person Plural | condiceremini |
|
| 3. Person Plural | condicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich werde mich verpflichten |
| 2. Person Singular | condices |
du wirst dich verpflichten |
| 3. Person Singular | condicet |
er/sie/es wird sich verpflichten |
| 1. Person Plural | condicemus |
wir werden uns verpflichten |
| 2. Person Plural | condicetis |
ihr werdet euch verpflichten |
| 3. Person Plural | condicent |
sie werden sich verpflichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicetur |
|
| 1. Person Plural | condicemur |
|
| 2. Person Plural | condicemini |
|
| 3. Person Plural | condicentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixi |
ich habe mich verpflichtet |
| 2. Person Singular | condixisti |
du hast dich verpflichtet |
| 3. Person Singular | condixit |
er/sie/es hat sich verpflichtet |
| 1. Person Plural | condiximus |
wir haben uns verpflichtet |
| 2. Person Plural | condixistis |
ihr habt euch verpflichtet |
| 3. Person Plural | condixerunt condixere |
sie haben sich verpflichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sum |
|
| 2. Person Singular | condictus es |
|
| 3. Person Singular | condictus est |
|
| 1. Person Plural | condicti sumus |
|
| 2. Person Plural | condicti estis |
|
| 3. Person Plural | condicti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixerim |
ich habe mich verpflichtet |
| 2. Person Singular | condixeris |
du habest dich verpflichtet |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es habe sich verpflichtet |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir haben uns verpflichtet |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr habet euch verpflichtet |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie haben sich verpflichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sim |
|
| 2. Person Singular | condictus sis |
|
| 3. Person Singular | condictus sit |
|
| 1. Person Plural | condicti simus |
|
| 2. Person Plural | condicti sitis |
|
| 3. Person Plural | condicti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixeram |
ich hatte mich verpflichtet |
| 2. Person Singular | condixeras |
du hattest dich verpflichtet |
| 3. Person Singular | condixerat |
er/sie/es hatte sich verpflichtet |
| 1. Person Plural | condixeramus |
wir hatten uns verpflichtet |
| 2. Person Plural | condixeratis |
ihr hattet euch verpflichtet |
| 3. Person Plural | condixerant |
sie hatten sich verpflichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus eram |
|
| 2. Person Singular | condictus eras |
|
| 3. Person Singular | condictus erat |
|
| 1. Person Plural | condicti eramus |
|
| 2. Person Plural | condicti eratis |
|
| 3. Person Plural | condicti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixissem |
ich hätte mich verpflichtet |
| 2. Person Singular | condixisses |
du hättest dich verpflichtet |
| 3. Person Singular | condixisset |
er/sie/es hätte sich verpflichtet |
| 1. Person Plural | condixissemus |
wir hätten uns verpflichtet |
| 2. Person Plural | condixissetis |
ihr hättet euch verpflichtet |
| 3. Person Plural | condixissent |
sie hätten sich verpflichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus essem |
|
| 2. Person Singular | condictus esses |
|
| 3. Person Singular | condictus esset |
|
| 1. Person Plural | condicti essemus |
|
| 2. Person Plural | condicti essetis |
|
| 3. Person Plural | condicti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixero |
ich werde mich verpflichtet haben |
| 2. Person Singular | condixeris |
du wirst dich verpflichtet haben |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es wird sich verpflichtet haben |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir werden uns verpflichtet haben |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr werdet euch verpflichtet haben |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie werden sich verpflichtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus ero |
|
| 2. Person Singular | condictus eris |
|
| 3. Person Singular | condictus erit |
|
| 1. Person Plural | condicti erimus |
|
| 2. Person Plural | condicti eritis |
|
| 3. Person Plural | condicti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condicere |
sich verpflichten |
| Vorzeitigkeit | condixisse |
sich verpflichtet haben |
| Nachzeitigkeit | condicturum esse |
sich verpflichten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condici condicier |
|
| Vorzeitigkeit | condictum esse |
|
| Nachzeitigkeit | condictum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condice condic |
verpflichte dich! |
| 2. Person Plural | condicite |
verpflichtet euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condicito |
| 3. Person Singular | condicito |
| 2. Person Plural | condicitote |
| 3. Person Plural | condicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condicere |
das Sich verpflichten |
| Genitiv | condicendi condicundi |
des Sich verpflichtens |
| Dativ | condicendo condicundo |
dem Sich verpflichten |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
das Sich verpflichten |
| Ablativ | condicendo condicundo |
durch das Sich verpflichten |
| Vokativ | condicende condicunde |
Sich verpflichten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicendus condicundus |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
| Genitiv | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicendi condicundi |
| Dativ | condicendo condicundo |
condicendae condicundae |
condicendo condicundo |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
condicendam condicundam |
condicendum condicundum |
| Ablativ | condicendo condicundo |
condicenda condicunda |
condicendo condicundo |
| Vokativ | condicende condicunde |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
Plural
| Nominativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
| Genitiv | condicendorum condicundorum |
condicendarum condicundarum |
condicendorum condicundorum |
| Dativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Akkusativ | condicendos condicundos |
condicendas condicundas |
condicenda condicunda |
| Ablativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Vokativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicens |
condicens |
condicens |
| Genitiv | condicentis |
condicentis |
condicentis |
| Dativ | condicenti |
condicenti |
condicenti |
| Akkusativ | condicentem |
condicentem |
condicens |
| Ablativ | condicenti condicente |
condicenti condicente |
condicenti condicente |
| Vokativ | condicens |
condicens |
condicens |
Plural
| Nominativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Genitiv | condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
| Dativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Akkusativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Ablativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Vokativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condictus |
condicta |
condictum |
| Genitiv | condicti |
condictae |
condicti |
| Dativ | condicto |
condictae |
condicto |
| Akkusativ | condictum |
condictam |
condictum |
| Ablativ | condicto |
condicta |
condicto |
| Vokativ | condicte |
condicta |
condictum |
Plural
| Nominativ | condicti |
condictae |
condicta |
| Genitiv | condictorum |
condictarum |
condictorum |
| Dativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Akkusativ | condictos |
condictas |
condicta |
| Ablativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Vokativ | condicti |
condictae |
condicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicturus |
condictura |
condicturum |
| Genitiv | condicturi |
condicturae |
condicturi |
| Dativ | condicturo |
condicturae |
condicturo |
| Akkusativ | condicturum |
condicturam |
condicturum |
| Ablativ | condicturo |
condictura |
condicturo |
| Vokativ | condicture |
condictura |
condicturum |
Plural
| Nominativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
| Genitiv | condicturorum |
condicturarum |
condicturorum |
| Dativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Akkusativ | condicturos |
condicturas |
condictura |
| Ablativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Vokativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| condictum |
condictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condico |
ich verspreche mich |
| 2. Person Singular | condicis |
du versprichst dich |
| 3. Person Singular | condicit |
er/sie/es verspricht sich |
| 1. Person Plural | condicimus |
wir versprechen uns |
| 2. Person Plural | condicitis |
ihr versprecht euch |
| 3. Person Plural | condicunt |
sie versprechen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicor |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicitur |
|
| 1. Person Plural | condicimur |
|
| 2. Person Plural | condicimini |
|
| 3. Person Plural | condicuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich verspreche mich |
| 2. Person Singular | condicas |
du versprechest dich |
| 3. Person Singular | condicat |
er/sie/es verspreche sich |
| 1. Person Plural | condicamus |
wir versprechen uns |
| 2. Person Plural | condicatis |
ihr versprechet euch |
| 3. Person Plural | condicant |
sie versprechen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condicaris condicare |
|
| 3. Person Singular | condicatur |
|
| 1. Person Plural | condicamur |
|
| 2. Person Plural | condicamini |
|
| 3. Person Plural | condicantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicebam |
ich versprach mich |
| 2. Person Singular | condicebas |
du versprachst dich |
| 3. Person Singular | condicebat |
er/sie/es versprach sich |
| 1. Person Plural | condicebamus |
wir versprachen uns |
| 2. Person Plural | condicebatis |
ihr verspracht euch |
| 3. Person Plural | condicebant |
sie versprachen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicebar |
|
| 2. Person Singular | condicebaris condicebare |
|
| 3. Person Singular | condicebatur |
|
| 1. Person Plural | condicebamur |
|
| 2. Person Plural | condicebamini |
|
| 3. Person Plural | condicebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicerem |
ich verspräche mich |
| 2. Person Singular | condiceres |
du versprächest dich |
| 3. Person Singular | condiceret |
er/sie/es verspräche sich |
| 1. Person Plural | condiceremus |
wir versprächen uns |
| 2. Person Plural | condiceretis |
ihr versprächet euch |
| 3. Person Plural | condicerent |
sie versprächen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicerer |
|
| 2. Person Singular | condicereris condicerere |
|
| 3. Person Singular | condiceretur |
|
| 1. Person Plural | condiceremur |
|
| 2. Person Plural | condiceremini |
|
| 3. Person Plural | condicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich werde mich versprechen |
| 2. Person Singular | condices |
du wirst dich versprechen |
| 3. Person Singular | condicet |
er/sie/es wird sich versprechen |
| 1. Person Plural | condicemus |
wir werden uns versprechen |
| 2. Person Plural | condicetis |
ihr werdet euch versprechen |
| 3. Person Plural | condicent |
sie werden sich versprechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicetur |
|
| 1. Person Plural | condicemur |
|
| 2. Person Plural | condicemini |
|
| 3. Person Plural | condicentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixi |
ich habe mich versprochen |
| 2. Person Singular | condixisti |
du hast dich versprochen |
| 3. Person Singular | condixit |
er/sie/es hat sich versprochen |
| 1. Person Plural | condiximus |
wir haben uns versprochen |
| 2. Person Plural | condixistis |
ihr habt euch versprochen |
| 3. Person Plural | condixerunt condixere |
sie haben sich versprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sum |
|
| 2. Person Singular | condictus es |
|
| 3. Person Singular | condictus est |
|
| 1. Person Plural | condicti sumus |
|
| 2. Person Plural | condicti estis |
|
| 3. Person Plural | condicti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixerim |
ich habe mich versprochen |
| 2. Person Singular | condixeris |
du habest dich versprochen |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es habe sich versprochen |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir haben uns versprochen |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr habet euch versprochen |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie haben sich versprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sim |
|
| 2. Person Singular | condictus sis |
|
| 3. Person Singular | condictus sit |
|
| 1. Person Plural | condicti simus |
|
| 2. Person Plural | condicti sitis |
|
| 3. Person Plural | condicti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixeram |
ich hatte mich versprochen |
| 2. Person Singular | condixeras |
du hattest dich versprochen |
| 3. Person Singular | condixerat |
er/sie/es hatte sich versprochen |
| 1. Person Plural | condixeramus |
wir hatten uns versprochen |
| 2. Person Plural | condixeratis |
ihr hattet euch versprochen |
| 3. Person Plural | condixerant |
sie hatten sich versprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus eram |
|
| 2. Person Singular | condictus eras |
|
| 3. Person Singular | condictus erat |
|
| 1. Person Plural | condicti eramus |
|
| 2. Person Plural | condicti eratis |
|
| 3. Person Plural | condicti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixissem |
ich hätte mich versprochen |
| 2. Person Singular | condixisses |
du hättest dich versprochen |
| 3. Person Singular | condixisset |
er/sie/es hätte sich versprochen |
| 1. Person Plural | condixissemus |
wir hätten uns versprochen |
| 2. Person Plural | condixissetis |
ihr hättet euch versprochen |
| 3. Person Plural | condixissent |
sie hätten sich versprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus essem |
|
| 2. Person Singular | condictus esses |
|
| 3. Person Singular | condictus esset |
|
| 1. Person Plural | condicti essemus |
|
| 2. Person Plural | condicti essetis |
|
| 3. Person Plural | condicti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixero |
ich werde mich versprochen haben |
| 2. Person Singular | condixeris |
du wirst dich versprochen haben |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es wird sich versprochen haben |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir werden uns versprochen haben |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr werdet euch versprochen haben |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie werden sich versprochen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus ero |
|
| 2. Person Singular | condictus eris |
|
| 3. Person Singular | condictus erit |
|
| 1. Person Plural | condicti erimus |
|
| 2. Person Plural | condicti eritis |
|
| 3. Person Plural | condicti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condicere |
sich versprechen |
| Vorzeitigkeit | condixisse |
sich versprochen haben |
| Nachzeitigkeit | condicturum esse |
sich versprechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condici condicier |
|
| Vorzeitigkeit | condictum esse |
|
| Nachzeitigkeit | condictum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condice condic |
versprich dich! |
| 2. Person Plural | condicite |
versprecht euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condicito |
| 3. Person Singular | condicito |
| 2. Person Plural | condicitote |
| 3. Person Plural | condicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condicere |
das Sich versprechen |
| Genitiv | condicendi condicundi |
des Sich versprechens |
| Dativ | condicendo condicundo |
dem Sich versprechen |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
das Sich versprechen |
| Ablativ | condicendo condicundo |
durch das Sich versprechen |
| Vokativ | condicende condicunde |
Sich versprechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicendus condicundus |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
| Genitiv | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicendi condicundi |
| Dativ | condicendo condicundo |
condicendae condicundae |
condicendo condicundo |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
condicendam condicundam |
condicendum condicundum |
| Ablativ | condicendo condicundo |
condicenda condicunda |
condicendo condicundo |
| Vokativ | condicende condicunde |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
Plural
| Nominativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
| Genitiv | condicendorum condicundorum |
condicendarum condicundarum |
condicendorum condicundorum |
| Dativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Akkusativ | condicendos condicundos |
condicendas condicundas |
condicenda condicunda |
| Ablativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Vokativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicens |
condicens |
condicens |
| Genitiv | condicentis |
condicentis |
condicentis |
| Dativ | condicenti |
condicenti |
condicenti |
| Akkusativ | condicentem |
condicentem |
condicens |
| Ablativ | condicenti condicente |
condicenti condicente |
condicenti condicente |
| Vokativ | condicens |
condicens |
condicens |
Plural
| Nominativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Genitiv | condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
| Dativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Akkusativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Ablativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Vokativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condictus |
condicta |
condictum |
| Genitiv | condicti |
condictae |
condicti |
| Dativ | condicto |
condictae |
condicto |
| Akkusativ | condictum |
condictam |
condictum |
| Ablativ | condicto |
condicta |
condicto |
| Vokativ | condicte |
condicta |
condictum |
Plural
| Nominativ | condicti |
condictae |
condicta |
| Genitiv | condictorum |
condictarum |
condictorum |
| Dativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Akkusativ | condictos |
condictas |
condicta |
| Ablativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Vokativ | condicti |
condictae |
condicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicturus |
condictura |
condicturum |
| Genitiv | condicturi |
condicturae |
condicturi |
| Dativ | condicturo |
condicturae |
condicturo |
| Akkusativ | condicturum |
condicturam |
condicturum |
| Ablativ | condicturo |
condictura |
condicturo |
| Vokativ | condicture |
condictura |
condicturum |
Plural
| Nominativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
| Genitiv | condicturorum |
condicturarum |
condicturorum |
| Dativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Akkusativ | condicturos |
condicturas |
condictura |
| Ablativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Vokativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| condictum |
condictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condico |
|
| 2. Person Singular | condicis |
|
| 3. Person Singular | condicit |
|
| 1. Person Plural | condicimus |
|
| 2. Person Plural | condicitis |
|
| 3. Person Plural | condicunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicor |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicitur |
|
| 1. Person Plural | condicimur |
|
| 2. Person Plural | condicimini |
|
| 3. Person Plural | condicuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
|
| 2. Person Singular | condicas |
|
| 3. Person Singular | condicat |
|
| 1. Person Plural | condicamus |
|
| 2. Person Plural | condicatis |
|
| 3. Person Plural | condicant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condicaris condicare |
|
| 3. Person Singular | condicatur |
|
| 1. Person Plural | condicamur |
|
| 2. Person Plural | condicamini |
|
| 3. Person Plural | condicantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicebam |
|
| 2. Person Singular | condicebas |
|
| 3. Person Singular | condicebat |
|
| 1. Person Plural | condicebamus |
|
| 2. Person Plural | condicebatis |
|
| 3. Person Plural | condicebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicebar |
|
| 2. Person Singular | condicebaris condicebare |
|
| 3. Person Singular | condicebatur |
|
| 1. Person Plural | condicebamur |
|
| 2. Person Plural | condicebamini |
|
| 3. Person Plural | condicebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicerem |
|
| 2. Person Singular | condiceres |
|
| 3. Person Singular | condiceret |
|
| 1. Person Plural | condiceremus |
|
| 2. Person Plural | condiceretis |
|
| 3. Person Plural | condicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicerer |
|
| 2. Person Singular | condicereris condicerere |
|
| 3. Person Singular | condiceretur |
|
| 1. Person Plural | condiceremur |
|
| 2. Person Plural | condiceremini |
|
| 3. Person Plural | condicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
|
| 2. Person Singular | condices |
|
| 3. Person Singular | condicet |
|
| 1. Person Plural | condicemus |
|
| 2. Person Plural | condicetis |
|
| 3. Person Plural | condicent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicetur |
|
| 1. Person Plural | condicemur |
|
| 2. Person Plural | condicemini |
|
| 3. Person Plural | condicentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixi |
|
| 2. Person Singular | condixisti |
|
| 3. Person Singular | condixit |
|
| 1. Person Plural | condiximus |
|
| 2. Person Plural | condixistis |
|
| 3. Person Plural | condixerunt condixere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sum |
|
| 2. Person Singular | condictus es |
|
| 3. Person Singular | condictus est |
|
| 1. Person Plural | condicti sumus |
|
| 2. Person Plural | condicti estis |
|
| 3. Person Plural | condicti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixerim |
|
| 2. Person Singular | condixeris |
|
| 3. Person Singular | condixerit |
|
| 1. Person Plural | condixerimus |
|
| 2. Person Plural | condixeritis |
|
| 3. Person Plural | condixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sim |
|
| 2. Person Singular | condictus sis |
|
| 3. Person Singular | condictus sit |
|
| 1. Person Plural | condicti simus |
|
| 2. Person Plural | condicti sitis |
|
| 3. Person Plural | condicti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixeram |
|
| 2. Person Singular | condixeras |
|
| 3. Person Singular | condixerat |
|
| 1. Person Plural | condixeramus |
|
| 2. Person Plural | condixeratis |
|
| 3. Person Plural | condixerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus eram |
|
| 2. Person Singular | condictus eras |
|
| 3. Person Singular | condictus erat |
|
| 1. Person Plural | condicti eramus |
|
| 2. Person Plural | condicti eratis |
|
| 3. Person Plural | condicti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixissem |
|
| 2. Person Singular | condixisses |
|
| 3. Person Singular | condixisset |
|
| 1. Person Plural | condixissemus |
|
| 2. Person Plural | condixissetis |
|
| 3. Person Plural | condixissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus essem |
|
| 2. Person Singular | condictus esses |
|
| 3. Person Singular | condictus esset |
|
| 1. Person Plural | condicti essemus |
|
| 2. Person Plural | condicti essetis |
|
| 3. Person Plural | condicti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixero |
|
| 2. Person Singular | condixeris |
|
| 3. Person Singular | condixerit |
|
| 1. Person Plural | condixerimus |
|
| 2. Person Plural | condixeritis |
|
| 3. Person Plural | condixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus ero |
|
| 2. Person Singular | condictus eris |
|
| 3. Person Singular | condictus erit |
|
| 1. Person Plural | condicti erimus |
|
| 2. Person Plural | condicti eritis |
|
| 3. Person Plural | condicti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condicere |
|
| Vorzeitigkeit | condixisse |
|
| Nachzeitigkeit | condicturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condici condicier |
|
| Vorzeitigkeit | condictum esse |
|
| Nachzeitigkeit | condictum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condice condic |
! |
| 2. Person Plural | condicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condicito |
| 3. Person Singular | condicito |
| 2. Person Plural | condicitote |
| 3. Person Plural | condicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condicere |
|
| Genitiv | condicendi condicundi |
|
| Dativ | condicendo condicundo |
|
| Akkusativ | condicendum condicundum |
|
| Ablativ | condicendo condicundo |
|
| Vokativ | condicende condicunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicendus condicundus |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
| Genitiv | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicendi condicundi |
| Dativ | condicendo condicundo |
condicendae condicundae |
condicendo condicundo |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
condicendam condicundam |
condicendum condicundum |
| Ablativ | condicendo condicundo |
condicenda condicunda |
condicendo condicundo |
| Vokativ | condicende condicunde |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
Plural
| Nominativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
| Genitiv | condicendorum condicundorum |
condicendarum condicundarum |
condicendorum condicundorum |
| Dativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Akkusativ | condicendos condicundos |
condicendas condicundas |
condicenda condicunda |
| Ablativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Vokativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicens |
condicens |
condicens |
| Genitiv | condicentis |
condicentis |
condicentis |
| Dativ | condicenti |
condicenti |
condicenti |
| Akkusativ | condicentem |
condicentem |
condicens |
| Ablativ | condicenti condicente |
condicenti condicente |
condicenti condicente |
| Vokativ | condicens |
condicens |
condicens |
Plural
| Nominativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Genitiv | condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
| Dativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Akkusativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Ablativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Vokativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condictus |
condicta |
condictum |
| Genitiv | condicti |
condictae |
condicti |
| Dativ | condicto |
condictae |
condicto |
| Akkusativ | condictum |
condictam |
condictum |
| Ablativ | condicto |
condicta |
condicto |
| Vokativ | condicte |
condicta |
condictum |
Plural
| Nominativ | condicti |
condictae |
condicta |
| Genitiv | condictorum |
condictarum |
condictorum |
| Dativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Akkusativ | condictos |
condictas |
condicta |
| Ablativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Vokativ | condicti |
condictae |
condicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicturus |
condictura |
condicturum |
| Genitiv | condicturi |
condicturae |
condicturi |
| Dativ | condicturo |
condicturae |
condicturo |
| Akkusativ | condicturum |
condicturam |
condicturum |
| Ablativ | condicturo |
condictura |
condicturo |
| Vokativ | condicture |
condictura |
condicturum |
Plural
| Nominativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
| Genitiv | condicturorum |
condicturarum |
condicturorum |
| Dativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Akkusativ | condicturos |
condicturas |
condictura |
| Ablativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Vokativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| condictum |
condictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condico |
|
| 2. Person Singular | condicis |
|
| 3. Person Singular | condicit |
|
| 1. Person Plural | condicimus |
|
| 2. Person Plural | condicitis |
|
| 3. Person Plural | condicunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicor |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicitur |
|
| 1. Person Plural | condicimur |
|
| 2. Person Plural | condicimini |
|
| 3. Person Plural | condicuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
|
| 2. Person Singular | condicas |
|
| 3. Person Singular | condicat |
|
| 1. Person Plural | condicamus |
|
| 2. Person Plural | condicatis |
|
| 3. Person Plural | condicant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condicaris condicare |
|
| 3. Person Singular | condicatur |
|
| 1. Person Plural | condicamur |
|
| 2. Person Plural | condicamini |
|
| 3. Person Plural | condicantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicebam |
|
| 2. Person Singular | condicebas |
|
| 3. Person Singular | condicebat |
|
| 1. Person Plural | condicebamus |
|
| 2. Person Plural | condicebatis |
|
| 3. Person Plural | condicebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicebar |
|
| 2. Person Singular | condicebaris condicebare |
|
| 3. Person Singular | condicebatur |
|
| 1. Person Plural | condicebamur |
|
| 2. Person Plural | condicebamini |
|
| 3. Person Plural | condicebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicerem |
|
| 2. Person Singular | condiceres |
|
| 3. Person Singular | condiceret |
|
| 1. Person Plural | condiceremus |
|
| 2. Person Plural | condiceretis |
|
| 3. Person Plural | condicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicerer |
|
| 2. Person Singular | condicereris condicerere |
|
| 3. Person Singular | condiceretur |
|
| 1. Person Plural | condiceremur |
|
| 2. Person Plural | condiceremini |
|
| 3. Person Plural | condicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
|
| 2. Person Singular | condices |
|
| 3. Person Singular | condicet |
|
| 1. Person Plural | condicemus |
|
| 2. Person Plural | condicetis |
|
| 3. Person Plural | condicent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicetur |
|
| 1. Person Plural | condicemur |
|
| 2. Person Plural | condicemini |
|
| 3. Person Plural | condicentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixi |
|
| 2. Person Singular | condixisti |
|
| 3. Person Singular | condixit |
|
| 1. Person Plural | condiximus |
|
| 2. Person Plural | condixistis |
|
| 3. Person Plural | condixerunt condixere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sum |
|
| 2. Person Singular | condictus es |
|
| 3. Person Singular | condictus est |
|
| 1. Person Plural | condicti sumus |
|
| 2. Person Plural | condicti estis |
|
| 3. Person Plural | condicti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixerim |
|
| 2. Person Singular | condixeris |
|
| 3. Person Singular | condixerit |
|
| 1. Person Plural | condixerimus |
|
| 2. Person Plural | condixeritis |
|
| 3. Person Plural | condixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sim |
|
| 2. Person Singular | condictus sis |
|
| 3. Person Singular | condictus sit |
|
| 1. Person Plural | condicti simus |
|
| 2. Person Plural | condicti sitis |
|
| 3. Person Plural | condicti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixeram |
|
| 2. Person Singular | condixeras |
|
| 3. Person Singular | condixerat |
|
| 1. Person Plural | condixeramus |
|
| 2. Person Plural | condixeratis |
|
| 3. Person Plural | condixerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus eram |
|
| 2. Person Singular | condictus eras |
|
| 3. Person Singular | condictus erat |
|
| 1. Person Plural | condicti eramus |
|
| 2. Person Plural | condicti eratis |
|
| 3. Person Plural | condicti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixissem |
|
| 2. Person Singular | condixisses |
|
| 3. Person Singular | condixisset |
|
| 1. Person Plural | condixissemus |
|
| 2. Person Plural | condixissetis |
|
| 3. Person Plural | condixissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus essem |
|
| 2. Person Singular | condictus esses |
|
| 3. Person Singular | condictus esset |
|
| 1. Person Plural | condicti essemus |
|
| 2. Person Plural | condicti essetis |
|
| 3. Person Plural | condicti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixero |
|
| 2. Person Singular | condixeris |
|
| 3. Person Singular | condixerit |
|
| 1. Person Plural | condixerimus |
|
| 2. Person Plural | condixeritis |
|
| 3. Person Plural | condixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus ero |
|
| 2. Person Singular | condictus eris |
|
| 3. Person Singular | condictus erit |
|
| 1. Person Plural | condicti erimus |
|
| 2. Person Plural | condicti eritis |
|
| 3. Person Plural | condicti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condicere |
|
| Vorzeitigkeit | condixisse |
|
| Nachzeitigkeit | condicturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condici condicier |
|
| Vorzeitigkeit | condictum esse |
|
| Nachzeitigkeit | condictum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condice condic |
! |
| 2. Person Plural | condicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condicito |
| 3. Person Singular | condicito |
| 2. Person Plural | condicitote |
| 3. Person Plural | condicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condicere |
|
| Genitiv | condicendi condicundi |
|
| Dativ | condicendo condicundo |
|
| Akkusativ | condicendum condicundum |
|
| Ablativ | condicendo condicundo |
|
| Vokativ | condicende condicunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicendus condicundus |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
| Genitiv | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicendi condicundi |
| Dativ | condicendo condicundo |
condicendae condicundae |
condicendo condicundo |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
condicendam condicundam |
condicendum condicundum |
| Ablativ | condicendo condicundo |
condicenda condicunda |
condicendo condicundo |
| Vokativ | condicende condicunde |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
Plural
| Nominativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
| Genitiv | condicendorum condicundorum |
condicendarum condicundarum |
condicendorum condicundorum |
| Dativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Akkusativ | condicendos condicundos |
condicendas condicundas |
condicenda condicunda |
| Ablativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Vokativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicens |
condicens |
condicens |
| Genitiv | condicentis |
condicentis |
condicentis |
| Dativ | condicenti |
condicenti |
condicenti |
| Akkusativ | condicentem |
condicentem |
condicens |
| Ablativ | condicenti condicente |
condicenti condicente |
condicenti condicente |
| Vokativ | condicens |
condicens |
condicens |
Plural
| Nominativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Genitiv | condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
| Dativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Akkusativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Ablativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Vokativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condictus |
condicta |
condictum |
| Genitiv | condicti |
condictae |
condicti |
| Dativ | condicto |
condictae |
condicto |
| Akkusativ | condictum |
condictam |
condictum |
| Ablativ | condicto |
condicta |
condicto |
| Vokativ | condicte |
condicta |
condictum |
Plural
| Nominativ | condicti |
condictae |
condicta |
| Genitiv | condictorum |
condictarum |
condictorum |
| Dativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Akkusativ | condictos |
condictas |
condicta |
| Ablativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Vokativ | condicti |
condictae |
condicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicturus |
condictura |
condicturum |
| Genitiv | condicturi |
condicturae |
condicturi |
| Dativ | condicturo |
condicturae |
condicturo |
| Akkusativ | condicturum |
condicturam |
condicturum |
| Ablativ | condicturo |
condictura |
condicturo |
| Vokativ | condicture |
condictura |
condicturum |
Plural
| Nominativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
| Genitiv | condicturorum |
condicturarum |
condicturorum |
| Dativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Akkusativ | condicturos |
condicturas |
condictura |
| Ablativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Vokativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| condictum |
condictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condico |
ich sage zu |
| 2. Person Singular | condicis |
du sagst zu |
| 3. Person Singular | condicit |
er/sie/es sagt zu |
| 1. Person Plural | condicimus |
wir sagen zu |
| 2. Person Plural | condicitis |
ihr sagt zu |
| 3. Person Plural | condicunt |
sie sagen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicor |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicitur |
|
| 1. Person Plural | condicimur |
|
| 2. Person Plural | condicimini |
|
| 3. Person Plural | condicuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich sage zu |
| 2. Person Singular | condicas |
du sagest zu |
| 3. Person Singular | condicat |
er/sie/es sage zu |
| 1. Person Plural | condicamus |
wir sagen zu |
| 2. Person Plural | condicatis |
ihr saget zu |
| 3. Person Plural | condicant |
sie sagen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condicaris condicare |
|
| 3. Person Singular | condicatur |
|
| 1. Person Plural | condicamur |
|
| 2. Person Plural | condicamini |
|
| 3. Person Plural | condicantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicebam |
ich sagte zu |
| 2. Person Singular | condicebas |
du sagtest zu |
| 3. Person Singular | condicebat |
er/sie/es sagte zu |
| 1. Person Plural | condicebamus |
wir sagten zu |
| 2. Person Plural | condicebatis |
ihr sagtet zu |
| 3. Person Plural | condicebant |
sie sagten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicebar |
|
| 2. Person Singular | condicebaris condicebare |
|
| 3. Person Singular | condicebatur |
|
| 1. Person Plural | condicebamur |
|
| 2. Person Plural | condicebamini |
|
| 3. Person Plural | condicebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicerem |
ich sagte zu |
| 2. Person Singular | condiceres |
du sagtest zu |
| 3. Person Singular | condiceret |
er/sie/es sagte zu |
| 1. Person Plural | condiceremus |
wir sagten zu |
| 2. Person Plural | condiceretis |
ihr sagtet zu |
| 3. Person Plural | condicerent |
sie sagten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicerer |
|
| 2. Person Singular | condicereris condicerere |
|
| 3. Person Singular | condiceretur |
|
| 1. Person Plural | condiceremur |
|
| 2. Person Plural | condiceremini |
|
| 3. Person Plural | condicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condicam |
ich werde zusagen |
| 2. Person Singular | condices |
du wirst zusagen |
| 3. Person Singular | condicet |
er/sie/es wird zusagen |
| 1. Person Plural | condicemus |
wir werden zusagen |
| 2. Person Plural | condicetis |
ihr werdet zusagen |
| 3. Person Plural | condicent |
sie werden zusagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condicar |
|
| 2. Person Singular | condiceris condicere |
|
| 3. Person Singular | condicetur |
|
| 1. Person Plural | condicemur |
|
| 2. Person Plural | condicemini |
|
| 3. Person Plural | condicentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixi |
ich habe zugesagt |
| 2. Person Singular | condixisti |
du hast zugesagt |
| 3. Person Singular | condixit |
er/sie/es hat zugesagt |
| 1. Person Plural | condiximus |
wir haben zugesagt |
| 2. Person Plural | condixistis |
ihr habt zugesagt |
| 3. Person Plural | condixerunt condixere |
sie haben zugesagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sum |
|
| 2. Person Singular | condictus es |
|
| 3. Person Singular | condictus est |
|
| 1. Person Plural | condicti sumus |
|
| 2. Person Plural | condicti estis |
|
| 3. Person Plural | condicti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixerim |
ich habe zugesagt |
| 2. Person Singular | condixeris |
du habest zugesagt |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es habe zugesagt |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir haben zugesagt |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr habet zugesagt |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie haben zugesagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus sim |
|
| 2. Person Singular | condictus sis |
|
| 3. Person Singular | condictus sit |
|
| 1. Person Plural | condicti simus |
|
| 2. Person Plural | condicti sitis |
|
| 3. Person Plural | condicti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixeram |
ich hatte zugesagt |
| 2. Person Singular | condixeras |
du hattest zugesagt |
| 3. Person Singular | condixerat |
er/sie/es hatte zugesagt |
| 1. Person Plural | condixeramus |
wir hatten zugesagt |
| 2. Person Plural | condixeratis |
ihr hattet zugesagt |
| 3. Person Plural | condixerant |
sie hatten zugesagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus eram |
|
| 2. Person Singular | condictus eras |
|
| 3. Person Singular | condictus erat |
|
| 1. Person Plural | condicti eramus |
|
| 2. Person Plural | condicti eratis |
|
| 3. Person Plural | condicti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixissem |
ich hätte zugesagt |
| 2. Person Singular | condixisses |
du hättest zugesagt |
| 3. Person Singular | condixisset |
er/sie/es hätte zugesagt |
| 1. Person Plural | condixissemus |
wir hätten zugesagt |
| 2. Person Plural | condixissetis |
ihr hättet zugesagt |
| 3. Person Plural | condixissent |
sie hätten zugesagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus essem |
|
| 2. Person Singular | condictus esses |
|
| 3. Person Singular | condictus esset |
|
| 1. Person Plural | condicti essemus |
|
| 2. Person Plural | condicti essetis |
|
| 3. Person Plural | condicti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condixero |
ich werde zugesagt haben |
| 2. Person Singular | condixeris |
du wirst zugesagt haben |
| 3. Person Singular | condixerit |
er/sie/es wird zugesagt haben |
| 1. Person Plural | condixerimus |
wir werden zugesagt haben |
| 2. Person Plural | condixeritis |
ihr werdet zugesagt haben |
| 3. Person Plural | condixerint |
sie werden zugesagt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condictus ero |
|
| 2. Person Singular | condictus eris |
|
| 3. Person Singular | condictus erit |
|
| 1. Person Plural | condicti erimus |
|
| 2. Person Plural | condicti eritis |
|
| 3. Person Plural | condicti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condicere |
zusagen |
| Vorzeitigkeit | condixisse |
zugesagt haben |
| Nachzeitigkeit | condicturum esse |
zusagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condici condicier |
|
| Vorzeitigkeit | condictum esse |
|
| Nachzeitigkeit | condictum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condice condic |
sage zu; sag zu! |
| 2. Person Plural | condicite |
sagt zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condicito |
| 3. Person Singular | condicito |
| 2. Person Plural | condicitote |
| 3. Person Plural | condicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condicere |
das Zusagen |
| Genitiv | condicendi condicundi |
des Zusagens |
| Dativ | condicendo condicundo |
dem Zusagen |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
das Zusagen |
| Ablativ | condicendo condicundo |
durch das Zusagen |
| Vokativ | condicende condicunde |
Zusagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicendus condicundus |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
| Genitiv | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicendi condicundi |
| Dativ | condicendo condicundo |
condicendae condicundae |
condicendo condicundo |
| Akkusativ | condicendum condicundum |
condicendam condicundam |
condicendum condicundum |
| Ablativ | condicendo condicundo |
condicenda condicunda |
condicendo condicundo |
| Vokativ | condicende condicunde |
condicenda condicunda |
condicendum condicundum |
Plural
| Nominativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
| Genitiv | condicendorum condicundorum |
condicendarum condicundarum |
condicendorum condicundorum |
| Dativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Akkusativ | condicendos condicundos |
condicendas condicundas |
condicenda condicunda |
| Ablativ | condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
condicendis condicundis |
| Vokativ | condicendi condicundi |
condicendae condicundae |
condicenda condicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicens |
condicens |
condicens |
| Genitiv | condicentis |
condicentis |
condicentis |
| Dativ | condicenti |
condicenti |
condicenti |
| Akkusativ | condicentem |
condicentem |
condicens |
| Ablativ | condicenti condicente |
condicenti condicente |
condicenti condicente |
| Vokativ | condicens |
condicens |
condicens |
Plural
| Nominativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Genitiv | condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
condicentium condicentum |
| Dativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Akkusativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
| Ablativ | condicentibus |
condicentibus |
condicentibus |
| Vokativ | condicentes |
condicentes |
condicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condictus |
condicta |
condictum |
| Genitiv | condicti |
condictae |
condicti |
| Dativ | condicto |
condictae |
condicto |
| Akkusativ | condictum |
condictam |
condictum |
| Ablativ | condicto |
condicta |
condicto |
| Vokativ | condicte |
condicta |
condictum |
Plural
| Nominativ | condicti |
condictae |
condicta |
| Genitiv | condictorum |
condictarum |
condictorum |
| Dativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Akkusativ | condictos |
condictas |
condicta |
| Ablativ | condictis |
condictis |
condictis |
| Vokativ | condicti |
condictae |
condicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condicturus |
condictura |
condicturum |
| Genitiv | condicturi |
condicturae |
condicturi |
| Dativ | condicturo |
condicturae |
condicturo |
| Akkusativ | condicturum |
condicturam |
condicturum |
| Ablativ | condicturo |
condictura |
condicturo |
| Vokativ | condicture |
condictura |
condicturum |
Plural
| Nominativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
| Genitiv | condicturorum |
condicturarum |
condicturorum |
| Dativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Akkusativ | condicturos |
condicturas |
condictura |
| Ablativ | condicturis |
condicturis |
condicturis |
| Vokativ | condicturi |
condicturae |
condictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| condictum |
condictu |