Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| condiscere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | durch Lernen sich aneignen einlernen erfahren über erlernen gemeinsam mit (einem anderen) lernen (mit Dat.) gründlich/gut lernen mit zusammen lernen |
| condiscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst eingelernt werden du wirst erlernt werden |
| condiscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst eingelernt du wirst erlernt |
| condiscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | lerne ein; lern ein erlerne; erlern |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condisco |
|
| 2. Person Singular | condiscis |
|
| 3. Person Singular | condiscit |
|
| 1. Person Plural | condiscimus |
|
| 2. Person Plural | condiscitis |
|
| 3. Person Plural | condiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscor |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscitur |
|
| 1. Person Plural | condiscimur |
|
| 2. Person Plural | condiscimini |
|
| 3. Person Plural | condiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condiscas |
|
| 3. Person Singular | condiscat |
|
| 1. Person Plural | condiscamus |
|
| 2. Person Plural | condiscatis |
|
| 3. Person Plural | condiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condiscaris condiscare |
|
| 3. Person Singular | condiscatur |
|
| 1. Person Plural | condiscamur |
|
| 2. Person Plural | condiscamini |
|
| 3. Person Plural | condiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebam |
|
| 2. Person Singular | condiscebas |
|
| 3. Person Singular | condiscebat |
|
| 1. Person Plural | condiscebamus |
|
| 2. Person Plural | condiscebatis |
|
| 3. Person Plural | condiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebar |
|
| 2. Person Singular | condiscebaris condiscebare |
|
| 3. Person Singular | condiscebatur |
|
| 1. Person Plural | condiscebamur |
|
| 2. Person Plural | condiscebamini |
|
| 3. Person Plural | condiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerem |
|
| 2. Person Singular | condisceres |
|
| 3. Person Singular | condisceret |
|
| 1. Person Plural | condisceremus |
|
| 2. Person Plural | condisceretis |
|
| 3. Person Plural | condiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerer |
|
| 2. Person Singular | condiscereris condiscerere |
|
| 3. Person Singular | condisceretur |
|
| 1. Person Plural | condisceremur |
|
| 2. Person Plural | condisceremini |
|
| 3. Person Plural | condiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condisces |
|
| 3. Person Singular | condiscet |
|
| 1. Person Plural | condiscemus |
|
| 2. Person Plural | condiscetis |
|
| 3. Person Plural | condiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscetur |
|
| 1. Person Plural | condiscemur |
|
| 2. Person Plural | condiscemini |
|
| 3. Person Plural | condiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidici |
|
| 2. Person Singular | condidicisti |
|
| 3. Person Singular | condidicit |
|
| 1. Person Plural | condidicimus |
|
| 2. Person Plural | condidicistis |
|
| 3. Person Plural | condidicerunt condidicere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicerim |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidiceram |
|
| 2. Person Singular | condidiceras |
|
| 3. Person Singular | condidicerat |
|
| 1. Person Plural | condidiceramus |
|
| 2. Person Plural | condidiceratis |
|
| 3. Person Plural | condidicerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicissem |
|
| 2. Person Singular | condidicisses |
|
| 3. Person Singular | condidicisset |
|
| 1. Person Plural | condidicissemus |
|
| 2. Person Plural | condidicissetis |
|
| 3. Person Plural | condidicissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicero |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condiscere |
|
| Vorzeitigkeit | condidicisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condisci condiscier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condisce |
! |
| 2. Person Plural | condiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condiscito |
| 3. Person Singular | condiscito |
| 2. Person Plural | condiscitote |
| 3. Person Plural | condiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condiscere |
|
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
|
| Dativ | condiscendo condiscundo |
|
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
|
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
|
| Vokativ | condiscende condiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscendus condiscundus |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscendi condiscundi |
| Dativ | condiscendo condiscundo |
condiscendae condiscundae |
condiscendo condiscundo |
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
condiscendam condiscundam |
condiscendum condiscundum |
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
condiscenda condiscunda |
condiscendo condiscundo |
| Vokativ | condiscende condiscunde |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
Plural
| Nominativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
| Genitiv | condiscendorum condiscundorum |
condiscendarum condiscundarum |
condiscendorum condiscundorum |
| Dativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Akkusativ | condiscendos condiscundos |
condiscendas condiscundas |
condiscenda condiscunda |
| Ablativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Vokativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
| Genitiv | condiscentis |
condiscentis |
condiscentis |
| Dativ | condiscenti |
condiscenti |
condiscenti |
| Akkusativ | condiscentem |
condiscentem |
condiscens |
| Ablativ | condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
| Vokativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
Plural
| Nominativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Genitiv | condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
| Dativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Akkusativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Ablativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Vokativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condisco |
ich lerne ein |
| 2. Person Singular | condiscis |
du lernst ein |
| 3. Person Singular | condiscit |
er/sie/es lernt ein |
| 1. Person Plural | condiscimus |
wir lernen ein |
| 2. Person Plural | condiscitis |
ihr lernt ein |
| 3. Person Plural | condiscunt |
sie lernen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscor |
ich werde eingelernt |
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
du wirst eingelernt |
| 3. Person Singular | condiscitur |
er/sie/es wird eingelernt |
| 1. Person Plural | condiscimur |
wir werden eingelernt |
| 2. Person Plural | condiscimini |
ihr werdet eingelernt |
| 3. Person Plural | condiscuntur |
sie werden eingelernt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
ich lerne ein |
| 2. Person Singular | condiscas |
du lernest ein |
| 3. Person Singular | condiscat |
er/sie/es lerne ein |
| 1. Person Plural | condiscamus |
wir lernen ein |
| 2. Person Plural | condiscatis |
ihr lernet ein |
| 3. Person Plural | condiscant |
sie lernen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
ich werde eingelernt |
| 2. Person Singular | condiscaris condiscare |
du werdest eingelernt |
| 3. Person Singular | condiscatur |
er/sie/es werde eingelernt |
| 1. Person Plural | condiscamur |
wir werden eingelernt |
| 2. Person Plural | condiscamini |
ihr werdet eingelernt |
| 3. Person Plural | condiscantur |
sie werden eingelernt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebam |
ich lernte ein |
| 2. Person Singular | condiscebas |
du lerntest ein |
| 3. Person Singular | condiscebat |
er/sie/es lernte ein |
| 1. Person Plural | condiscebamus |
wir lernten ein |
| 2. Person Plural | condiscebatis |
ihr lerntet ein |
| 3. Person Plural | condiscebant |
sie lernten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebar |
ich wurde eingelernt |
| 2. Person Singular | condiscebaris condiscebare |
du wurdest eingelernt |
| 3. Person Singular | condiscebatur |
er/sie/es wurde eingelernt |
| 1. Person Plural | condiscebamur |
wir wurden eingelernt |
| 2. Person Plural | condiscebamini |
ihr wurdet eingelernt |
| 3. Person Plural | condiscebantur |
sie wurden eingelernt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerem |
ich lernte ein |
| 2. Person Singular | condisceres |
du lerntest ein |
| 3. Person Singular | condisceret |
er/sie/es lernte ein |
| 1. Person Plural | condisceremus |
wir lernten ein |
| 2. Person Plural | condisceretis |
ihr lerntet ein |
| 3. Person Plural | condiscerent |
sie lernten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerer |
ich würde eingelernt |
| 2. Person Singular | condiscereris condiscerere |
du würdest eingelernt |
| 3. Person Singular | condisceretur |
er/sie/es würde eingelernt |
| 1. Person Plural | condisceremur |
wir würden eingelernt |
| 2. Person Plural | condisceremini |
ihr würdet eingelernt |
| 3. Person Plural | condiscerentur |
sie würden eingelernt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
ich werde einlernen |
| 2. Person Singular | condisces |
du wirst einlernen |
| 3. Person Singular | condiscet |
er/sie/es wird einlernen |
| 1. Person Plural | condiscemus |
wir werden einlernen |
| 2. Person Plural | condiscetis |
ihr werdet einlernen |
| 3. Person Plural | condiscent |
sie werden einlernen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
ich werde eingelernt werden |
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
du wirst eingelernt werden |
| 3. Person Singular | condiscetur |
er/sie/es wird eingelernt werden |
| 1. Person Plural | condiscemur |
wir werden eingelernt werden |
| 2. Person Plural | condiscemini |
ihr werdet eingelernt werden |
| 3. Person Plural | condiscentur |
sie werden eingelernt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidici |
ich habe eingelernt |
| 2. Person Singular | condidicisti |
du hast eingelernt |
| 3. Person Singular | condidicit |
er/sie/es hat eingelernt |
| 1. Person Plural | condidicimus |
wir haben eingelernt |
| 2. Person Plural | condidicistis |
ihr habt eingelernt |
| 3. Person Plural | condidicerunt condidicere |
sie haben eingelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich bin eingelernt worden | |
| 2. Person Singular | du bist eingelernt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es ist eingelernt worden | |
| 1. Person Plural | wir sind eingelernt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seid eingelernt worden | |
| 3. Person Plural | sie sind eingelernt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicerim |
ich habe eingelernt |
| 2. Person Singular | condidiceris |
du habest eingelernt |
| 3. Person Singular | condidicerit |
er/sie/es habe eingelernt |
| 1. Person Plural | condidicerimus |
wir haben eingelernt |
| 2. Person Plural | condidiceritis |
ihr habet eingelernt |
| 3. Person Plural | condidicerint |
sie haben eingelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich sei eingelernt worden | |
| 2. Person Singular | du seiest eingelernt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es sei eingelernt worden | |
| 1. Person Plural | wir seien eingelernt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seiet eingelernt worden | |
| 3. Person Plural | sie seien eingelernt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidiceram |
ich hatte eingelernt |
| 2. Person Singular | condidiceras |
du hattest eingelernt |
| 3. Person Singular | condidicerat |
er/sie/es hatte eingelernt |
| 1. Person Plural | condidiceramus |
wir hatten eingelernt |
| 2. Person Plural | condidiceratis |
ihr hattet eingelernt |
| 3. Person Plural | condidicerant |
sie hatten eingelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich war eingelernt worden | |
| 2. Person Singular | du warst eingelernt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es war eingelernt worden | |
| 1. Person Plural | wir waren eingelernt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wart eingelernt worden | |
| 3. Person Plural | sie waren eingelernt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicissem |
ich hätte eingelernt |
| 2. Person Singular | condidicisses |
du hättest eingelernt |
| 3. Person Singular | condidicisset |
er/sie/es hätte eingelernt |
| 1. Person Plural | condidicissemus |
wir hätten eingelernt |
| 2. Person Plural | condidicissetis |
ihr hättet eingelernt |
| 3. Person Plural | condidicissent |
sie hätten eingelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich wäre eingelernt worden | |
| 2. Person Singular | du wärest eingelernt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wäre eingelernt worden | |
| 1. Person Plural | wir wären eingelernt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wäret eingelernt worden | |
| 3. Person Plural | sie wären eingelernt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicero |
ich werde eingelernt haben |
| 2. Person Singular | condidiceris |
du wirst eingelernt haben |
| 3. Person Singular | condidicerit |
er/sie/es wird eingelernt haben |
| 1. Person Plural | condidicerimus |
wir werden eingelernt haben |
| 2. Person Plural | condidiceritis |
ihr werdet eingelernt haben |
| 3. Person Plural | condidicerint |
sie werden eingelernt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich werde eingelernt worden sein | |
| 2. Person Singular | du wirst eingelernt worden sein | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wird eingelernt worden sein | |
| 1. Person Plural | wir werden eingelernt worden sein | |
| 2. Person Plural | ihr werdet eingelernt worden sein | |
| 3. Person Plural | sie werden eingelernt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condiscere |
einlernen |
| Vorzeitigkeit | condidicisse |
eingelernt haben |
| Nachzeitigkeit | einlernen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condisci condiscier |
eingelernt werden |
| Vorzeitigkeit | eingelernt worden sein | |
| Nachzeitigkeit | künftig eingelernt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condisce |
lerne ein; lern ein! |
| 2. Person Plural | condiscite |
lernt ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condiscito |
| 3. Person Singular | condiscito |
| 2. Person Plural | condiscitote |
| 3. Person Plural | condiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condiscere |
das Einlernen |
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
des Einlernens |
| Dativ | condiscendo condiscundo |
dem Einlernen |
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
das Einlernen |
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
durch das Einlernen |
| Vokativ | condiscende condiscunde |
Einlernen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscendus condiscundus |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscendi condiscundi |
| Dativ | condiscendo condiscundo |
condiscendae condiscundae |
condiscendo condiscundo |
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
condiscendam condiscundam |
condiscendum condiscundum |
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
condiscenda condiscunda |
condiscendo condiscundo |
| Vokativ | condiscende condiscunde |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
Plural
| Nominativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
| Genitiv | condiscendorum condiscundorum |
condiscendarum condiscundarum |
condiscendorum condiscundorum |
| Dativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Akkusativ | condiscendos condiscundos |
condiscendas condiscundas |
condiscenda condiscunda |
| Ablativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Vokativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
| Genitiv | condiscentis |
condiscentis |
condiscentis |
| Dativ | condiscenti |
condiscenti |
condiscenti |
| Akkusativ | condiscentem |
condiscentem |
condiscens |
| Ablativ | condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
| Vokativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
Plural
| Nominativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Genitiv | condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
| Dativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Akkusativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Ablativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Vokativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condisco |
|
| 2. Person Singular | condiscis |
|
| 3. Person Singular | condiscit |
|
| 1. Person Plural | condiscimus |
|
| 2. Person Plural | condiscitis |
|
| 3. Person Plural | condiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscor |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscitur |
|
| 1. Person Plural | condiscimur |
|
| 2. Person Plural | condiscimini |
|
| 3. Person Plural | condiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condiscas |
|
| 3. Person Singular | condiscat |
|
| 1. Person Plural | condiscamus |
|
| 2. Person Plural | condiscatis |
|
| 3. Person Plural | condiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condiscaris condiscare |
|
| 3. Person Singular | condiscatur |
|
| 1. Person Plural | condiscamur |
|
| 2. Person Plural | condiscamini |
|
| 3. Person Plural | condiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebam |
|
| 2. Person Singular | condiscebas |
|
| 3. Person Singular | condiscebat |
|
| 1. Person Plural | condiscebamus |
|
| 2. Person Plural | condiscebatis |
|
| 3. Person Plural | condiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebar |
|
| 2. Person Singular | condiscebaris condiscebare |
|
| 3. Person Singular | condiscebatur |
|
| 1. Person Plural | condiscebamur |
|
| 2. Person Plural | condiscebamini |
|
| 3. Person Plural | condiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerem |
|
| 2. Person Singular | condisceres |
|
| 3. Person Singular | condisceret |
|
| 1. Person Plural | condisceremus |
|
| 2. Person Plural | condisceretis |
|
| 3. Person Plural | condiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerer |
|
| 2. Person Singular | condiscereris condiscerere |
|
| 3. Person Singular | condisceretur |
|
| 1. Person Plural | condisceremur |
|
| 2. Person Plural | condisceremini |
|
| 3. Person Plural | condiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condisces |
|
| 3. Person Singular | condiscet |
|
| 1. Person Plural | condiscemus |
|
| 2. Person Plural | condiscetis |
|
| 3. Person Plural | condiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscetur |
|
| 1. Person Plural | condiscemur |
|
| 2. Person Plural | condiscemini |
|
| 3. Person Plural | condiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidici |
|
| 2. Person Singular | condidicisti |
|
| 3. Person Singular | condidicit |
|
| 1. Person Plural | condidicimus |
|
| 2. Person Plural | condidicistis |
|
| 3. Person Plural | condidicerunt condidicere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicerim |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidiceram |
|
| 2. Person Singular | condidiceras |
|
| 3. Person Singular | condidicerat |
|
| 1. Person Plural | condidiceramus |
|
| 2. Person Plural | condidiceratis |
|
| 3. Person Plural | condidicerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicissem |
|
| 2. Person Singular | condidicisses |
|
| 3. Person Singular | condidicisset |
|
| 1. Person Plural | condidicissemus |
|
| 2. Person Plural | condidicissetis |
|
| 3. Person Plural | condidicissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicero |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condiscere |
|
| Vorzeitigkeit | condidicisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condisci condiscier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condisce |
! |
| 2. Person Plural | condiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condiscito |
| 3. Person Singular | condiscito |
| 2. Person Plural | condiscitote |
| 3. Person Plural | condiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condiscere |
|
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
|
| Dativ | condiscendo condiscundo |
|
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
|
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
|
| Vokativ | condiscende condiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscendus condiscundus |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscendi condiscundi |
| Dativ | condiscendo condiscundo |
condiscendae condiscundae |
condiscendo condiscundo |
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
condiscendam condiscundam |
condiscendum condiscundum |
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
condiscenda condiscunda |
condiscendo condiscundo |
| Vokativ | condiscende condiscunde |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
Plural
| Nominativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
| Genitiv | condiscendorum condiscundorum |
condiscendarum condiscundarum |
condiscendorum condiscundorum |
| Dativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Akkusativ | condiscendos condiscundos |
condiscendas condiscundas |
condiscenda condiscunda |
| Ablativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Vokativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
| Genitiv | condiscentis |
condiscentis |
condiscentis |
| Dativ | condiscenti |
condiscenti |
condiscenti |
| Akkusativ | condiscentem |
condiscentem |
condiscens |
| Ablativ | condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
| Vokativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
Plural
| Nominativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Genitiv | condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
| Dativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Akkusativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Ablativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Vokativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condisco |
ich erlerne |
| 2. Person Singular | condiscis |
du erlernst |
| 3. Person Singular | condiscit |
er/sie/es erlernt |
| 1. Person Plural | condiscimus |
wir erlernen |
| 2. Person Plural | condiscitis |
ihr erlernt |
| 3. Person Plural | condiscunt |
sie erlernen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscor |
ich werde erlernt |
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
du wirst erlernt |
| 3. Person Singular | condiscitur |
er/sie/es wird erlernt |
| 1. Person Plural | condiscimur |
wir werden erlernt |
| 2. Person Plural | condiscimini |
ihr werdet erlernt |
| 3. Person Plural | condiscuntur |
sie werden erlernt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
ich erlerne |
| 2. Person Singular | condiscas |
du erlernest |
| 3. Person Singular | condiscat |
er/sie/es erlerne |
| 1. Person Plural | condiscamus |
wir erlernen |
| 2. Person Plural | condiscatis |
ihr erlernet |
| 3. Person Plural | condiscant |
sie erlernen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
ich werde erlernt |
| 2. Person Singular | condiscaris condiscare |
du werdest erlernt |
| 3. Person Singular | condiscatur |
er/sie/es werde erlernt |
| 1. Person Plural | condiscamur |
wir werden erlernt |
| 2. Person Plural | condiscamini |
ihr werdet erlernt |
| 3. Person Plural | condiscantur |
sie werden erlernt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebam |
ich erlernte |
| 2. Person Singular | condiscebas |
du erlerntest |
| 3. Person Singular | condiscebat |
er/sie/es erlernte |
| 1. Person Plural | condiscebamus |
wir erlernten |
| 2. Person Plural | condiscebatis |
ihr erlerntet |
| 3. Person Plural | condiscebant |
sie erlernten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebar |
ich wurde erlernt |
| 2. Person Singular | condiscebaris condiscebare |
du wurdest erlernt |
| 3. Person Singular | condiscebatur |
er/sie/es wurde erlernt |
| 1. Person Plural | condiscebamur |
wir wurden erlernt |
| 2. Person Plural | condiscebamini |
ihr wurdet erlernt |
| 3. Person Plural | condiscebantur |
sie wurden erlernt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerem |
ich erlernte |
| 2. Person Singular | condisceres |
du erlerntest |
| 3. Person Singular | condisceret |
er/sie/es erlernte |
| 1. Person Plural | condisceremus |
wir erlernten |
| 2. Person Plural | condisceretis |
ihr erlerntet |
| 3. Person Plural | condiscerent |
sie erlernten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerer |
ich würde erlernt |
| 2. Person Singular | condiscereris condiscerere |
du würdest erlernt |
| 3. Person Singular | condisceretur |
er/sie/es würde erlernt |
| 1. Person Plural | condisceremur |
wir würden erlernt |
| 2. Person Plural | condisceremini |
ihr würdet erlernt |
| 3. Person Plural | condiscerentur |
sie würden erlernt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
ich werde erlernen |
| 2. Person Singular | condisces |
du wirst erlernen |
| 3. Person Singular | condiscet |
er/sie/es wird erlernen |
| 1. Person Plural | condiscemus |
wir werden erlernen |
| 2. Person Plural | condiscetis |
ihr werdet erlernen |
| 3. Person Plural | condiscent |
sie werden erlernen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
ich werde erlernt werden |
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
du wirst erlernt werden |
| 3. Person Singular | condiscetur |
er/sie/es wird erlernt werden |
| 1. Person Plural | condiscemur |
wir werden erlernt werden |
| 2. Person Plural | condiscemini |
ihr werdet erlernt werden |
| 3. Person Plural | condiscentur |
sie werden erlernt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidici |
ich habe erlernt |
| 2. Person Singular | condidicisti |
du hast erlernt |
| 3. Person Singular | condidicit |
er/sie/es hat erlernt |
| 1. Person Plural | condidicimus |
wir haben erlernt |
| 2. Person Plural | condidicistis |
ihr habt erlernt |
| 3. Person Plural | condidicerunt condidicere |
sie haben erlernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich bin erlernt worden | |
| 2. Person Singular | du bist erlernt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es ist erlernt worden | |
| 1. Person Plural | wir sind erlernt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seid erlernt worden | |
| 3. Person Plural | sie sind erlernt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicerim |
ich habe erlernt |
| 2. Person Singular | condidiceris |
du habest erlernt |
| 3. Person Singular | condidicerit |
er/sie/es habe erlernt |
| 1. Person Plural | condidicerimus |
wir haben erlernt |
| 2. Person Plural | condidiceritis |
ihr habet erlernt |
| 3. Person Plural | condidicerint |
sie haben erlernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich sei erlernt worden | |
| 2. Person Singular | du seiest erlernt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es sei erlernt worden | |
| 1. Person Plural | wir seien erlernt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seiet erlernt worden | |
| 3. Person Plural | sie seien erlernt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidiceram |
ich hatte erlernt |
| 2. Person Singular | condidiceras |
du hattest erlernt |
| 3. Person Singular | condidicerat |
er/sie/es hatte erlernt |
| 1. Person Plural | condidiceramus |
wir hatten erlernt |
| 2. Person Plural | condidiceratis |
ihr hattet erlernt |
| 3. Person Plural | condidicerant |
sie hatten erlernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich war erlernt worden | |
| 2. Person Singular | du warst erlernt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es war erlernt worden | |
| 1. Person Plural | wir waren erlernt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wart erlernt worden | |
| 3. Person Plural | sie waren erlernt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicissem |
ich hätte erlernt |
| 2. Person Singular | condidicisses |
du hättest erlernt |
| 3. Person Singular | condidicisset |
er/sie/es hätte erlernt |
| 1. Person Plural | condidicissemus |
wir hätten erlernt |
| 2. Person Plural | condidicissetis |
ihr hättet erlernt |
| 3. Person Plural | condidicissent |
sie hätten erlernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich wäre erlernt worden | |
| 2. Person Singular | du wärest erlernt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wäre erlernt worden | |
| 1. Person Plural | wir wären erlernt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wäret erlernt worden | |
| 3. Person Plural | sie wären erlernt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicero |
ich werde erlernt haben |
| 2. Person Singular | condidiceris |
du wirst erlernt haben |
| 3. Person Singular | condidicerit |
er/sie/es wird erlernt haben |
| 1. Person Plural | condidicerimus |
wir werden erlernt haben |
| 2. Person Plural | condidiceritis |
ihr werdet erlernt haben |
| 3. Person Plural | condidicerint |
sie werden erlernt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich werde erlernt worden sein | |
| 2. Person Singular | du wirst erlernt worden sein | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wird erlernt worden sein | |
| 1. Person Plural | wir werden erlernt worden sein | |
| 2. Person Plural | ihr werdet erlernt worden sein | |
| 3. Person Plural | sie werden erlernt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condiscere |
erlernen |
| Vorzeitigkeit | condidicisse |
erlernt haben |
| Nachzeitigkeit | erlernen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condisci condiscier |
erlernt werden |
| Vorzeitigkeit | erlernt worden sein | |
| Nachzeitigkeit | künftig erlernt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condisce |
erlerne; erlern! |
| 2. Person Plural | condiscite |
erlernt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condiscito |
| 3. Person Singular | condiscito |
| 2. Person Plural | condiscitote |
| 3. Person Plural | condiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condiscere |
das Erlernen |
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
des Erlernens |
| Dativ | condiscendo condiscundo |
dem Erlernen |
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
das Erlernen |
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
durch das Erlernen |
| Vokativ | condiscende condiscunde |
Erlernen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscendus condiscundus |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscendi condiscundi |
| Dativ | condiscendo condiscundo |
condiscendae condiscundae |
condiscendo condiscundo |
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
condiscendam condiscundam |
condiscendum condiscundum |
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
condiscenda condiscunda |
condiscendo condiscundo |
| Vokativ | condiscende condiscunde |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
Plural
| Nominativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
| Genitiv | condiscendorum condiscundorum |
condiscendarum condiscundarum |
condiscendorum condiscundorum |
| Dativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Akkusativ | condiscendos condiscundos |
condiscendas condiscundas |
condiscenda condiscunda |
| Ablativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Vokativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
| Genitiv | condiscentis |
condiscentis |
condiscentis |
| Dativ | condiscenti |
condiscenti |
condiscenti |
| Akkusativ | condiscentem |
condiscentem |
condiscens |
| Ablativ | condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
| Vokativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
Plural
| Nominativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Genitiv | condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
| Dativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Akkusativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Ablativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Vokativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condisco |
|
| 2. Person Singular | condiscis |
|
| 3. Person Singular | condiscit |
|
| 1. Person Plural | condiscimus |
|
| 2. Person Plural | condiscitis |
|
| 3. Person Plural | condiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscor |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscitur |
|
| 1. Person Plural | condiscimur |
|
| 2. Person Plural | condiscimini |
|
| 3. Person Plural | condiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condiscas |
|
| 3. Person Singular | condiscat |
|
| 1. Person Plural | condiscamus |
|
| 2. Person Plural | condiscatis |
|
| 3. Person Plural | condiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condiscaris condiscare |
|
| 3. Person Singular | condiscatur |
|
| 1. Person Plural | condiscamur |
|
| 2. Person Plural | condiscamini |
|
| 3. Person Plural | condiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebam |
|
| 2. Person Singular | condiscebas |
|
| 3. Person Singular | condiscebat |
|
| 1. Person Plural | condiscebamus |
|
| 2. Person Plural | condiscebatis |
|
| 3. Person Plural | condiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebar |
|
| 2. Person Singular | condiscebaris condiscebare |
|
| 3. Person Singular | condiscebatur |
|
| 1. Person Plural | condiscebamur |
|
| 2. Person Plural | condiscebamini |
|
| 3. Person Plural | condiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerem |
|
| 2. Person Singular | condisceres |
|
| 3. Person Singular | condisceret |
|
| 1. Person Plural | condisceremus |
|
| 2. Person Plural | condisceretis |
|
| 3. Person Plural | condiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerer |
|
| 2. Person Singular | condiscereris condiscerere |
|
| 3. Person Singular | condisceretur |
|
| 1. Person Plural | condisceremur |
|
| 2. Person Plural | condisceremini |
|
| 3. Person Plural | condiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condisces |
|
| 3. Person Singular | condiscet |
|
| 1. Person Plural | condiscemus |
|
| 2. Person Plural | condiscetis |
|
| 3. Person Plural | condiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscetur |
|
| 1. Person Plural | condiscemur |
|
| 2. Person Plural | condiscemini |
|
| 3. Person Plural | condiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidici |
|
| 2. Person Singular | condidicisti |
|
| 3. Person Singular | condidicit |
|
| 1. Person Plural | condidicimus |
|
| 2. Person Plural | condidicistis |
|
| 3. Person Plural | condidicerunt condidicere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicerim |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidiceram |
|
| 2. Person Singular | condidiceras |
|
| 3. Person Singular | condidicerat |
|
| 1. Person Plural | condidiceramus |
|
| 2. Person Plural | condidiceratis |
|
| 3. Person Plural | condidicerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicissem |
|
| 2. Person Singular | condidicisses |
|
| 3. Person Singular | condidicisset |
|
| 1. Person Plural | condidicissemus |
|
| 2. Person Plural | condidicissetis |
|
| 3. Person Plural | condidicissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicero |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condiscere |
|
| Vorzeitigkeit | condidicisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condisci condiscier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condisce |
! |
| 2. Person Plural | condiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condiscito |
| 3. Person Singular | condiscito |
| 2. Person Plural | condiscitote |
| 3. Person Plural | condiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condiscere |
|
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
|
| Dativ | condiscendo condiscundo |
|
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
|
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
|
| Vokativ | condiscende condiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscendus condiscundus |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscendi condiscundi |
| Dativ | condiscendo condiscundo |
condiscendae condiscundae |
condiscendo condiscundo |
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
condiscendam condiscundam |
condiscendum condiscundum |
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
condiscenda condiscunda |
condiscendo condiscundo |
| Vokativ | condiscende condiscunde |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
Plural
| Nominativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
| Genitiv | condiscendorum condiscundorum |
condiscendarum condiscundarum |
condiscendorum condiscundorum |
| Dativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Akkusativ | condiscendos condiscundos |
condiscendas condiscundas |
condiscenda condiscunda |
| Ablativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Vokativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
| Genitiv | condiscentis |
condiscentis |
condiscentis |
| Dativ | condiscenti |
condiscenti |
condiscenti |
| Akkusativ | condiscentem |
condiscentem |
condiscens |
| Ablativ | condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
| Vokativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
Plural
| Nominativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Genitiv | condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
| Dativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Akkusativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Ablativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Vokativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condisco |
|
| 2. Person Singular | condiscis |
|
| 3. Person Singular | condiscit |
|
| 1. Person Plural | condiscimus |
|
| 2. Person Plural | condiscitis |
|
| 3. Person Plural | condiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscor |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscitur |
|
| 1. Person Plural | condiscimur |
|
| 2. Person Plural | condiscimini |
|
| 3. Person Plural | condiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condiscas |
|
| 3. Person Singular | condiscat |
|
| 1. Person Plural | condiscamus |
|
| 2. Person Plural | condiscatis |
|
| 3. Person Plural | condiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condiscaris condiscare |
|
| 3. Person Singular | condiscatur |
|
| 1. Person Plural | condiscamur |
|
| 2. Person Plural | condiscamini |
|
| 3. Person Plural | condiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebam |
|
| 2. Person Singular | condiscebas |
|
| 3. Person Singular | condiscebat |
|
| 1. Person Plural | condiscebamus |
|
| 2. Person Plural | condiscebatis |
|
| 3. Person Plural | condiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebar |
|
| 2. Person Singular | condiscebaris condiscebare |
|
| 3. Person Singular | condiscebatur |
|
| 1. Person Plural | condiscebamur |
|
| 2. Person Plural | condiscebamini |
|
| 3. Person Plural | condiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerem |
|
| 2. Person Singular | condisceres |
|
| 3. Person Singular | condisceret |
|
| 1. Person Plural | condisceremus |
|
| 2. Person Plural | condisceretis |
|
| 3. Person Plural | condiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerer |
|
| 2. Person Singular | condiscereris condiscerere |
|
| 3. Person Singular | condisceretur |
|
| 1. Person Plural | condisceremur |
|
| 2. Person Plural | condisceremini |
|
| 3. Person Plural | condiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condisces |
|
| 3. Person Singular | condiscet |
|
| 1. Person Plural | condiscemus |
|
| 2. Person Plural | condiscetis |
|
| 3. Person Plural | condiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscetur |
|
| 1. Person Plural | condiscemur |
|
| 2. Person Plural | condiscemini |
|
| 3. Person Plural | condiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidici |
|
| 2. Person Singular | condidicisti |
|
| 3. Person Singular | condidicit |
|
| 1. Person Plural | condidicimus |
|
| 2. Person Plural | condidicistis |
|
| 3. Person Plural | condidicerunt condidicere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicerim |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidiceram |
|
| 2. Person Singular | condidiceras |
|
| 3. Person Singular | condidicerat |
|
| 1. Person Plural | condidiceramus |
|
| 2. Person Plural | condidiceratis |
|
| 3. Person Plural | condidicerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicissem |
|
| 2. Person Singular | condidicisses |
|
| 3. Person Singular | condidicisset |
|
| 1. Person Plural | condidicissemus |
|
| 2. Person Plural | condidicissetis |
|
| 3. Person Plural | condidicissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicero |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condiscere |
|
| Vorzeitigkeit | condidicisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condisci condiscier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condisce |
! |
| 2. Person Plural | condiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condiscito |
| 3. Person Singular | condiscito |
| 2. Person Plural | condiscitote |
| 3. Person Plural | condiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condiscere |
|
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
|
| Dativ | condiscendo condiscundo |
|
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
|
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
|
| Vokativ | condiscende condiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscendus condiscundus |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscendi condiscundi |
| Dativ | condiscendo condiscundo |
condiscendae condiscundae |
condiscendo condiscundo |
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
condiscendam condiscundam |
condiscendum condiscundum |
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
condiscenda condiscunda |
condiscendo condiscundo |
| Vokativ | condiscende condiscunde |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
Plural
| Nominativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
| Genitiv | condiscendorum condiscundorum |
condiscendarum condiscundarum |
condiscendorum condiscundorum |
| Dativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Akkusativ | condiscendos condiscundos |
condiscendas condiscundas |
condiscenda condiscunda |
| Ablativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Vokativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
| Genitiv | condiscentis |
condiscentis |
condiscentis |
| Dativ | condiscenti |
condiscenti |
condiscenti |
| Akkusativ | condiscentem |
condiscentem |
condiscens |
| Ablativ | condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
| Vokativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
Plural
| Nominativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Genitiv | condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
| Dativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Akkusativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Ablativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Vokativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condisco |
|
| 2. Person Singular | condiscis |
|
| 3. Person Singular | condiscit |
|
| 1. Person Plural | condiscimus |
|
| 2. Person Plural | condiscitis |
|
| 3. Person Plural | condiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscor |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscitur |
|
| 1. Person Plural | condiscimur |
|
| 2. Person Plural | condiscimini |
|
| 3. Person Plural | condiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condiscas |
|
| 3. Person Singular | condiscat |
|
| 1. Person Plural | condiscamus |
|
| 2. Person Plural | condiscatis |
|
| 3. Person Plural | condiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condiscaris condiscare |
|
| 3. Person Singular | condiscatur |
|
| 1. Person Plural | condiscamur |
|
| 2. Person Plural | condiscamini |
|
| 3. Person Plural | condiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebam |
|
| 2. Person Singular | condiscebas |
|
| 3. Person Singular | condiscebat |
|
| 1. Person Plural | condiscebamus |
|
| 2. Person Plural | condiscebatis |
|
| 3. Person Plural | condiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebar |
|
| 2. Person Singular | condiscebaris condiscebare |
|
| 3. Person Singular | condiscebatur |
|
| 1. Person Plural | condiscebamur |
|
| 2. Person Plural | condiscebamini |
|
| 3. Person Plural | condiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerem |
|
| 2. Person Singular | condisceres |
|
| 3. Person Singular | condisceret |
|
| 1. Person Plural | condisceremus |
|
| 2. Person Plural | condisceretis |
|
| 3. Person Plural | condiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerer |
|
| 2. Person Singular | condiscereris condiscerere |
|
| 3. Person Singular | condisceretur |
|
| 1. Person Plural | condisceremur |
|
| 2. Person Plural | condisceremini |
|
| 3. Person Plural | condiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condisces |
|
| 3. Person Singular | condiscet |
|
| 1. Person Plural | condiscemus |
|
| 2. Person Plural | condiscetis |
|
| 3. Person Plural | condiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscetur |
|
| 1. Person Plural | condiscemur |
|
| 2. Person Plural | condiscemini |
|
| 3. Person Plural | condiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidici |
|
| 2. Person Singular | condidicisti |
|
| 3. Person Singular | condidicit |
|
| 1. Person Plural | condidicimus |
|
| 2. Person Plural | condidicistis |
|
| 3. Person Plural | condidicerunt condidicere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicerim |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidiceram |
|
| 2. Person Singular | condidiceras |
|
| 3. Person Singular | condidicerat |
|
| 1. Person Plural | condidiceramus |
|
| 2. Person Plural | condidiceratis |
|
| 3. Person Plural | condidicerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicissem |
|
| 2. Person Singular | condidicisses |
|
| 3. Person Singular | condidicisset |
|
| 1. Person Plural | condidicissemus |
|
| 2. Person Plural | condidicissetis |
|
| 3. Person Plural | condidicissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicero |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condiscere |
|
| Vorzeitigkeit | condidicisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condisci condiscier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condisce |
! |
| 2. Person Plural | condiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condiscito |
| 3. Person Singular | condiscito |
| 2. Person Plural | condiscitote |
| 3. Person Plural | condiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condiscere |
|
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
|
| Dativ | condiscendo condiscundo |
|
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
|
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
|
| Vokativ | condiscende condiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscendus condiscundus |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscendi condiscundi |
| Dativ | condiscendo condiscundo |
condiscendae condiscundae |
condiscendo condiscundo |
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
condiscendam condiscundam |
condiscendum condiscundum |
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
condiscenda condiscunda |
condiscendo condiscundo |
| Vokativ | condiscende condiscunde |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
Plural
| Nominativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
| Genitiv | condiscendorum condiscundorum |
condiscendarum condiscundarum |
condiscendorum condiscundorum |
| Dativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Akkusativ | condiscendos condiscundos |
condiscendas condiscundas |
condiscenda condiscunda |
| Ablativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Vokativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
| Genitiv | condiscentis |
condiscentis |
condiscentis |
| Dativ | condiscenti |
condiscenti |
condiscenti |
| Akkusativ | condiscentem |
condiscentem |
condiscens |
| Ablativ | condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
| Vokativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
Plural
| Nominativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Genitiv | condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
| Dativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Akkusativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Ablativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Vokativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condisco |
|
| 2. Person Singular | condiscis |
|
| 3. Person Singular | condiscit |
|
| 1. Person Plural | condiscimus |
|
| 2. Person Plural | condiscitis |
|
| 3. Person Plural | condiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscor |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscitur |
|
| 1. Person Plural | condiscimur |
|
| 2. Person Plural | condiscimini |
|
| 3. Person Plural | condiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condiscas |
|
| 3. Person Singular | condiscat |
|
| 1. Person Plural | condiscamus |
|
| 2. Person Plural | condiscatis |
|
| 3. Person Plural | condiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condiscaris condiscare |
|
| 3. Person Singular | condiscatur |
|
| 1. Person Plural | condiscamur |
|
| 2. Person Plural | condiscamini |
|
| 3. Person Plural | condiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebam |
|
| 2. Person Singular | condiscebas |
|
| 3. Person Singular | condiscebat |
|
| 1. Person Plural | condiscebamus |
|
| 2. Person Plural | condiscebatis |
|
| 3. Person Plural | condiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscebar |
|
| 2. Person Singular | condiscebaris condiscebare |
|
| 3. Person Singular | condiscebatur |
|
| 1. Person Plural | condiscebamur |
|
| 2. Person Plural | condiscebamini |
|
| 3. Person Plural | condiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerem |
|
| 2. Person Singular | condisceres |
|
| 3. Person Singular | condisceret |
|
| 1. Person Plural | condisceremus |
|
| 2. Person Plural | condisceretis |
|
| 3. Person Plural | condiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscerer |
|
| 2. Person Singular | condiscereris condiscerere |
|
| 3. Person Singular | condisceretur |
|
| 1. Person Plural | condisceremur |
|
| 2. Person Plural | condisceremini |
|
| 3. Person Plural | condiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condiscam |
|
| 2. Person Singular | condisces |
|
| 3. Person Singular | condiscet |
|
| 1. Person Plural | condiscemus |
|
| 2. Person Plural | condiscetis |
|
| 3. Person Plural | condiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | condiscar |
|
| 2. Person Singular | condisceris condiscere |
|
| 3. Person Singular | condiscetur |
|
| 1. Person Plural | condiscemur |
|
| 2. Person Plural | condiscemini |
|
| 3. Person Plural | condiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidici |
|
| 2. Person Singular | condidicisti |
|
| 3. Person Singular | condidicit |
|
| 1. Person Plural | condidicimus |
|
| 2. Person Plural | condidicistis |
|
| 3. Person Plural | condidicerunt condidicere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicerim |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidiceram |
|
| 2. Person Singular | condidiceras |
|
| 3. Person Singular | condidicerat |
|
| 1. Person Plural | condidiceramus |
|
| 2. Person Plural | condidiceratis |
|
| 3. Person Plural | condidicerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicissem |
|
| 2. Person Singular | condidicisses |
|
| 3. Person Singular | condidicisset |
|
| 1. Person Plural | condidicissemus |
|
| 2. Person Plural | condidicissetis |
|
| 3. Person Plural | condidicissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | condidicero |
|
| 2. Person Singular | condidiceris |
|
| 3. Person Singular | condidicerit |
|
| 1. Person Plural | condidicerimus |
|
| 2. Person Plural | condidiceritis |
|
| 3. Person Plural | condidicerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condiscere |
|
| Vorzeitigkeit | condidicisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | condisci condiscier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | condisce |
! |
| 2. Person Plural | condiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | condiscito |
| 3. Person Singular | condiscito |
| 2. Person Plural | condiscitote |
| 3. Person Plural | condiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | condiscere |
|
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
|
| Dativ | condiscendo condiscundo |
|
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
|
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
|
| Vokativ | condiscende condiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscendus condiscundus |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
| Genitiv | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscendi condiscundi |
| Dativ | condiscendo condiscundo |
condiscendae condiscundae |
condiscendo condiscundo |
| Akkusativ | condiscendum condiscundum |
condiscendam condiscundam |
condiscendum condiscundum |
| Ablativ | condiscendo condiscundo |
condiscenda condiscunda |
condiscendo condiscundo |
| Vokativ | condiscende condiscunde |
condiscenda condiscunda |
condiscendum condiscundum |
Plural
| Nominativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
| Genitiv | condiscendorum condiscundorum |
condiscendarum condiscundarum |
condiscendorum condiscundorum |
| Dativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Akkusativ | condiscendos condiscundos |
condiscendas condiscundas |
condiscenda condiscunda |
| Ablativ | condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
condiscendis condiscundis |
| Vokativ | condiscendi condiscundi |
condiscendae condiscundae |
condiscenda condiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
| Genitiv | condiscentis |
condiscentis |
condiscentis |
| Dativ | condiscenti |
condiscenti |
condiscenti |
| Akkusativ | condiscentem |
condiscentem |
condiscens |
| Ablativ | condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
condiscenti condiscente |
| Vokativ | condiscens |
condiscens |
condiscens |
Plural
| Nominativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Genitiv | condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
condiscentium condiscentum |
| Dativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Akkusativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
| Ablativ | condiscentibus |
condiscentibus |
condiscentibus |
| Vokativ | condiscentes |
condiscentes |
condiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |