Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| conferre | Verb | Infinitiv | befördern beratschlagen besprechen entgegensetzen erörtern gegeneinander antreten lassen hinzufügen richten sammeln tadeln tragen vereinigen vergleichen verleihen versammeln zielen zusammenbringen zuweisen |
|
| conferre | Verb | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | befördere beratschlage; beratschlag besprich besprich dich setze entgegen; setz entgegen setze dich entgegen; setz dich entgegen erörtere füge hinzu; füg hinzu richte sammle sammle dich tadle trag vereinige dich; vereinig dich vereinige; vereinig vergleiche; vergleich verleihe; verleih versammle dich versammle ziele; ziel bringe zusammen; bring zusammen weise zu; weis zu |
|
| conferre | Verb | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst befördert du wirst besprochen du wirst entgegengesetzt du wirst erörtert du wirst hinzugefügt du wirst gerichtet du wirst gesammelt du wirst getadelt du wirst getragen du wirst vereinigt du wirst verglichen du wirst verliehen du wirst versammelt du wirst zusammengebracht du wirst zugewiesen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich befördere |
| 2. Person Singular | confers |
du beförderst |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es befördert |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir befördern |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr befördert |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie befördern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde befördert |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst befördert |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird befördert |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden befördert |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet befördert |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden befördert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich befördere |
| 2. Person Singular | conferas |
du beförderst |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es befördere |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir befördern |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr befördert |
| 3. Person Plural | conferant |
sie befördern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde befördert |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest befördert |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde befördert |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden befördert |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet befördert |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden befördert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich beförderte |
| 2. Person Singular | conferebas |
du befördertest |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es beförderte |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir beförderten |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr befördertet |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie beförderten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde befördert |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest befördert |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde befördert |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden befördert |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet befördert |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden befördert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich beförderte |
| 2. Person Singular | conferres |
du befördertest |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es beförderte |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir beförderten |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr befördertet |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie beförderten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde befördert |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest befördert |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde befördert |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden befördert |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet befördert |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden befördert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde befördern |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst befördern |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird befördern |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden befördern |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet befördern |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden befördern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde befördert werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst befördert werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird befördert werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden befördert werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet befördert werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden befördert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe befördert |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast befördert |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat befördert |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben befördert |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt befördert |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben befördert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin befördert worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist befördert worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist befördert worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind befördert worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid befördert worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind befördert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe befördert |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest befördert |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe befördert |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben befördert |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet befördert |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben befördert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei befördert worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest befördert worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei befördert worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien befördert worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet befördert worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien befördert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte befördert |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest befördert |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte befördert |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten befördert |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet befördert |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten befördert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war befördert worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst befördert worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war befördert worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren befördert worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart befördert worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren befördert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte befördert |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest befördert |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte befördert |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten befördert |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet befördert |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten befördert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre befördert worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest befördert worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre befördert worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären befördert worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret befördert worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären befördert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde befördert haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst befördert haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird befördert haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden befördert haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet befördert haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden befördert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde befördert worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst befördert worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird befördert worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden befördert worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet befördert worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden befördert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
befördern |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
befördert haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
befördern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
befördert werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
befördert worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig befördert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
befördere! |
| 2. Person Plural | conferte |
befördert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Befördern |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Befördernes |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Befördern |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Befördern |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Befördern |
| Vokativ | conferende conferunde |
Befördern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich beratschlage |
| 2. Person Singular | confers |
du beratschlagst |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es beratschlagt |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir beratschlagen |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr beratschlagt |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie beratschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
|
| 2. Person Singular | conferris conferre |
|
| 3. Person Singular | confertur |
|
| 1. Person Plural | conferimur |
|
| 2. Person Plural | conferimini |
|
| 3. Person Plural | conferuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich beratschlage |
| 2. Person Singular | conferas |
du beratschlagest |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es beratschlage |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir beratschlagen |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr beratschlaget |
| 3. Person Plural | conferant |
sie beratschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
|
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
|
| 3. Person Singular | conferatur |
|
| 1. Person Plural | conferamur |
|
| 2. Person Plural | conferamini |
|
| 3. Person Plural | conferantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich beratschlagte |
| 2. Person Singular | conferebas |
du beratschlagtest |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es beratschlagte |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir beratschlagten |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr beratschlagtet |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie beratschlagten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
|
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
|
| 3. Person Singular | conferebatur |
|
| 1. Person Plural | conferebamur |
|
| 2. Person Plural | conferebamini |
|
| 3. Person Plural | conferebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich beratschlagte |
| 2. Person Singular | conferres |
du beratschlagtest |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es beratschlagte |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir beratschlagten |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr beratschlagtet |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie beratschlagten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
|
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
|
| 3. Person Singular | conferretur |
|
| 1. Person Plural | conferremur |
|
| 2. Person Plural | conferremini |
|
| 3. Person Plural | conferrentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde beratschlagen |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst beratschlagen |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird beratschlagen |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden beratschlagen |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet beratschlagen |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden beratschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
|
| 2. Person Singular | confereris conferere |
|
| 3. Person Singular | conferetur |
|
| 1. Person Plural | conferemur |
|
| 2. Person Plural | conferemini |
|
| 3. Person Plural | conferentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe beratschlagt |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast beratschlagt |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat beratschlagt |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben beratschlagt |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt beratschlagt |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben beratschlagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
|
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
|
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
|
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
|
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
|
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe beratschlagt |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest beratschlagt |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe beratschlagt |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben beratschlagt |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet beratschlagt |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben beratschlagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
|
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
|
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
|
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
|
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
|
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte beratschlagt |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest beratschlagt |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte beratschlagt |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten beratschlagt |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet beratschlagt |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten beratschlagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
|
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
|
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
|
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
|
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
|
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte beratschlagt |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest beratschlagt |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte beratschlagt |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten beratschlagt |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet beratschlagt |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten beratschlagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
|
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
|
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
|
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
|
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
|
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde beratschlagt haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst beratschlagt haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird beratschlagt haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden beratschlagt haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet beratschlagt haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden beratschlagt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
|
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
|
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
|
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
|
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
|
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
beratschlagen |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
beratschlagt haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
beratschlagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
|
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
beratschlage; beratschlag! |
| 2. Person Plural | conferte |
beratschlagt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Beratschlagen |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Beratschlagens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Beratschlagen |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Beratschlagen |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Beratschlagen |
| Vokativ | conferende conferunde |
Beratschlagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich bespreche |
| 2. Person Singular | confers |
du besprichst |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es bespricht |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir besprechen |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr besprecht |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie besprechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde besprochen |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst besprochen |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird besprochen |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden besprochen |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet besprochen |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden besprochen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich bespreche |
| 2. Person Singular | conferas |
du besprechest |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es bespreche |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir besprechen |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr besprechet |
| 3. Person Plural | conferant |
sie besprechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde besprochen |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest besprochen |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde besprochen |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden besprochen |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet besprochen |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden besprochen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich besprach |
| 2. Person Singular | conferebas |
du besprachst |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es besprach |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir besprachen |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr bespracht |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie besprachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde besprochen |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest besprochen |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde besprochen |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden besprochen |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet besprochen |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden besprochen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich bespräche |
| 2. Person Singular | conferres |
du besprächest |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es bespräche |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir besprächen |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr besprächet |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie besprächen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde besprochen |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest besprochen |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde besprochen |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden besprochen |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet besprochen |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden besprochen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde besprechen |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst besprechen |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird besprechen |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden besprechen |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet besprechen |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden besprechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde besprochen werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst besprochen werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird besprochen werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden besprochen werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet besprochen werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden besprochen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe besprochen |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast besprochen |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat besprochen |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben besprochen |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt besprochen |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben besprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin besprochen worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist besprochen worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist besprochen worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind besprochen worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid besprochen worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind besprochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe besprochen |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest besprochen |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe besprochen |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben besprochen |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet besprochen |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben besprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei besprochen worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest besprochen worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei besprochen worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien besprochen worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet besprochen worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien besprochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte besprochen |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest besprochen |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte besprochen |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten besprochen |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet besprochen |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten besprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war besprochen worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst besprochen worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war besprochen worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren besprochen worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart besprochen worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren besprochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte besprochen |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest besprochen |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte besprochen |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten besprochen |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet besprochen |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten besprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre besprochen worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest besprochen worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre besprochen worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären besprochen worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret besprochen worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären besprochen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde besprochen haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst besprochen haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird besprochen haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden besprochen haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet besprochen haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden besprochen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde besprochen worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst besprochen worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird besprochen worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden besprochen worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet besprochen worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden besprochen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
besprechen |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
besprochen haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
besprechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
besprochen werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
besprochen worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig besprochen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
besprich! |
| 2. Person Plural | conferte |
besprecht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Besprechen |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Besprechens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Besprechen |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Besprechen |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Besprechen |
| Vokativ | conferende conferunde |
Besprechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich setze entgegen |
| 2. Person Singular | confers |
du setzt entgegen |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es setzt entgegen |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir setzen entgegen |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr setzt entgegen |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie setzen entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde entgegengesetzt |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst entgegengesetzt |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird entgegengesetzt |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden entgegengesetzt |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet entgegengesetzt |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden entgegengesetzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich setze entgegen |
| 2. Person Singular | conferas |
du setzest entgegen |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es setze entgegen |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir setzen entgegen |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr setzet entgegen |
| 3. Person Plural | conferant |
sie setzen entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde entgegengesetzt |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest entgegengesetzt |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde entgegengesetzt |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden entgegengesetzt |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet entgegengesetzt |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden entgegengesetzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich setzte entgegen |
| 2. Person Singular | conferebas |
du setztest entgegen |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es setzte entgegen |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir setzten entgegen |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr setztet entgegen |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie setzten entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde entgegengesetzt |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest entgegengesetzt |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde entgegengesetzt |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden entgegengesetzt |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet entgegengesetzt |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden entgegengesetzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich setzte entgegen |
| 2. Person Singular | conferres |
du setztest entgegen |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es setzte entgegen |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir setzten entgegen |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr setztet entgegen |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie setzten entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde entgegengesetzt |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest entgegengesetzt |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde entgegengesetzt |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden entgegengesetzt |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet entgegengesetzt |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden entgegengesetzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde entgegensetzen |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst entgegensetzen |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird entgegensetzen |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden entgegensetzen |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet entgegensetzen |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden entgegensetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde entgegengesetzt werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst entgegengesetzt werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird entgegengesetzt werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden entgegengesetzt werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet entgegengesetzt werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden entgegengesetzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe entgegengesetzt |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast entgegengesetzt |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat entgegengesetzt |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben entgegengesetzt |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt entgegengesetzt |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben entgegengesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin entgegengesetzt worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist entgegengesetzt worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist entgegengesetzt worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind entgegengesetzt worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid entgegengesetzt worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind entgegengesetzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe entgegengesetzt |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest entgegengesetzt |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe entgegengesetzt |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben entgegengesetzt |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet entgegengesetzt |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben entgegengesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei entgegengesetzt worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest entgegengesetzt worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei entgegengesetzt worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien entgegengesetzt worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet entgegengesetzt worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien entgegengesetzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte entgegengesetzt |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest entgegengesetzt |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte entgegengesetzt |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten entgegengesetzt |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet entgegengesetzt |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten entgegengesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war entgegengesetzt worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst entgegengesetzt worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war entgegengesetzt worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren entgegengesetzt worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart entgegengesetzt worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren entgegengesetzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte entgegengesetzt |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest entgegengesetzt |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte entgegengesetzt |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten entgegengesetzt |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet entgegengesetzt |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten entgegengesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre entgegengesetzt worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest entgegengesetzt worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre entgegengesetzt worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären entgegengesetzt worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret entgegengesetzt worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären entgegengesetzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde entgegengesetzt haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst entgegengesetzt haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird entgegengesetzt haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden entgegengesetzt haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet entgegengesetzt haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden entgegengesetzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde entgegengesetzt worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst entgegengesetzt worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird entgegengesetzt worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden entgegengesetzt worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet entgegengesetzt worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden entgegengesetzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
entgegensetzen |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
entgegengesetzt haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
entgegensetzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
entgegengesetzt werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
entgegengesetzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig entgegengesetzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
setze entgegen; setz entgegen! |
| 2. Person Plural | conferte |
setzt entgegen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Entgegensetzen |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Entgegensetzens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Entgegensetzen |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Entgegensetzen |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Entgegensetzen |
| Vokativ | conferende conferunde |
Entgegensetzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich erörtere |
| 2. Person Singular | confers |
du erörterst |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es erörtert |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir erörtern |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr erörtert |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie erörtern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde erörtert |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst erörtert |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird erörtert |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden erörtert |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet erörtert |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden erörtert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich erörtere |
| 2. Person Singular | conferas |
du erörterst |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es erörtere |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir erörtern |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr erörtert |
| 3. Person Plural | conferant |
sie erörtern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde erörtert |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest erörtert |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde erörtert |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden erörtert |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet erörtert |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden erörtert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich erörterte |
| 2. Person Singular | conferebas |
du erörtertest |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es erörterte |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir erörterten |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr erörtertet |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie erörterten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde erörtert |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest erörtert |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde erörtert |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden erörtert |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet erörtert |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden erörtert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich erörterte |
| 2. Person Singular | conferres |
du erörtertest |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es erörterte |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir erörterten |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr erörtertet |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie erörterten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde erörtert |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest erörtert |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde erörtert |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden erörtert |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet erörtert |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden erörtert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde erörtern |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst erörtern |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird erörtern |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden erörtern |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet erörtern |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden erörtern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde erörtert werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst erörtert werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird erörtert werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden erörtert werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet erörtert werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden erörtert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe erörtert |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast erörtert |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat erörtert |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben erörtert |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt erörtert |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben erörtert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin erörtert worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist erörtert worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist erörtert worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind erörtert worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid erörtert worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind erörtert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe erörtert |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest erörtert |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe erörtert |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben erörtert |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet erörtert |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben erörtert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei erörtert worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest erörtert worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei erörtert worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien erörtert worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet erörtert worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien erörtert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte erörtert |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest erörtert |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte erörtert |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten erörtert |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet erörtert |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten erörtert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war erörtert worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst erörtert worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war erörtert worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren erörtert worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart erörtert worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren erörtert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte erörtert |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest erörtert |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte erörtert |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten erörtert |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet erörtert |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten erörtert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre erörtert worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest erörtert worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre erörtert worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären erörtert worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret erörtert worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären erörtert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde erörtert haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst erörtert haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird erörtert haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden erörtert haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet erörtert haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden erörtert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde erörtert worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst erörtert worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird erörtert worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden erörtert worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet erörtert worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden erörtert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
erörtern |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
erörtert haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
erörtern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
erörtert werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
erörtert worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig erörtert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
erörtere! |
| 2. Person Plural | conferte |
erörtert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Erörtern |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Erörternes |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Erörtern |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Erörtern |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Erörtern |
| Vokativ | conferende conferunde |
Erörtern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
|
| 2. Person Singular | confers |
|
| 3. Person Singular | confert |
|
| 1. Person Plural | conferimus |
|
| 2. Person Plural | confertis |
|
| 3. Person Plural | conferunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
|
| 2. Person Singular | conferris conferre |
|
| 3. Person Singular | confertur |
|
| 1. Person Plural | conferimur |
|
| 2. Person Plural | conferimini |
|
| 3. Person Plural | conferuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
|
| 2. Person Singular | conferas |
|
| 3. Person Singular | conferat |
|
| 1. Person Plural | conferamus |
|
| 2. Person Plural | conferatis |
|
| 3. Person Plural | conferant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
|
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
|
| 3. Person Singular | conferatur |
|
| 1. Person Plural | conferamur |
|
| 2. Person Plural | conferamini |
|
| 3. Person Plural | conferantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
|
| 2. Person Singular | conferebas |
|
| 3. Person Singular | conferebat |
|
| 1. Person Plural | conferebamus |
|
| 2. Person Plural | conferebatis |
|
| 3. Person Plural | conferebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
|
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
|
| 3. Person Singular | conferebatur |
|
| 1. Person Plural | conferebamur |
|
| 2. Person Plural | conferebamini |
|
| 3. Person Plural | conferebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
|
| 2. Person Singular | conferres |
|
| 3. Person Singular | conferret |
|
| 1. Person Plural | conferremus |
|
| 2. Person Plural | conferretis |
|
| 3. Person Plural | conferrent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
|
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
|
| 3. Person Singular | conferretur |
|
| 1. Person Plural | conferremur |
|
| 2. Person Plural | conferremini |
|
| 3. Person Plural | conferrentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
|
| 2. Person Singular | conferes |
|
| 3. Person Singular | conferet |
|
| 1. Person Plural | conferemus |
|
| 2. Person Plural | conferetis |
|
| 3. Person Plural | conferent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
|
| 2. Person Singular | confereris conferere |
|
| 3. Person Singular | conferetur |
|
| 1. Person Plural | conferemur |
|
| 2. Person Plural | conferemini |
|
| 3. Person Plural | conferentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
|
| 2. Person Singular | contulisti |
|
| 3. Person Singular | contulit |
|
| 1. Person Plural | contulimus |
|
| 2. Person Plural | contulistis |
|
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
|
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
|
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
|
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
|
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
|
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
|
| 2. Person Singular | contuleris |
|
| 3. Person Singular | contulerit |
|
| 1. Person Plural | contulerimus |
|
| 2. Person Plural | contuleritis |
|
| 3. Person Plural | contulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
|
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
|
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
|
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
|
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
|
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
|
| 2. Person Singular | contuleras |
|
| 3. Person Singular | contulerat |
|
| 1. Person Plural | contuleramus |
|
| 2. Person Plural | contuleratis |
|
| 3. Person Plural | contulerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
|
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
|
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
|
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
|
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
|
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
|
| 2. Person Singular | contulisses |
|
| 3. Person Singular | contulisset |
|
| 1. Person Plural | contulissemus |
|
| 2. Person Plural | contulissetis |
|
| 3. Person Plural | contulissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
|
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
|
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
|
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
|
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
|
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
|
| 2. Person Singular | contuleris |
|
| 3. Person Singular | contulerit |
|
| 1. Person Plural | contulerimus |
|
| 2. Person Plural | contuleritis |
|
| 3. Person Plural | contulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
|
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
|
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
|
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
|
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
|
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
|
| Vorzeitigkeit | contulisse |
|
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
|
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
! |
| 2. Person Plural | conferte |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
|
| Genitiv | conferendi conferundi |
|
| Dativ | conferendo conferundo |
|
| Akkusativ | conferendum conferundum |
|
| Ablativ | conferendo conferundo |
|
| Vokativ | conferende conferunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich füge hinzu |
| 2. Person Singular | confers |
du fügst hinzu |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es fügt hinzu |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir fügen hinzu |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr fügt hinzu |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie fügen hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde hinzugefügt |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst hinzugefügt |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird hinzugefügt |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden hinzugefügt |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet hinzugefügt |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden hinzugefügt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich füge hinzu |
| 2. Person Singular | conferas |
du fügest hinzu |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es füge hinzu |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir fügen hinzu |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr füget hinzu |
| 3. Person Plural | conferant |
sie fügen hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde hinzugefügt |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest hinzugefügt |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde hinzugefügt |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden hinzugefügt |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet hinzugefügt |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden hinzugefügt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich fügte hinzu |
| 2. Person Singular | conferebas |
du fügtest hinzu |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es fügte hinzu |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir fügten hinzu |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr fügtet hinzu |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie fügten hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde hinzugefügt |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest hinzugefügt |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde hinzugefügt |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden hinzugefügt |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet hinzugefügt |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden hinzugefügt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich fügte hinzu |
| 2. Person Singular | conferres |
du fügtest hinzu |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es fügte hinzu |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir fügten hinzu |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr fügtet hinzu |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie fügten hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde hinzugefügt |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest hinzugefügt |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde hinzugefügt |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden hinzugefügt |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet hinzugefügt |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden hinzugefügt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde hinzufügen |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst hinzufügen |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird hinzufügen |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden hinzufügen |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet hinzufügen |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden hinzufügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde hinzugefügt werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst hinzugefügt werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird hinzugefügt werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden hinzugefügt werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet hinzugefügt werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden hinzugefügt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe hinzugefügt |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast hinzugefügt |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat hinzugefügt |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben hinzugefügt |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt hinzugefügt |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben hinzugefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin hinzugefügt worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist hinzugefügt worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist hinzugefügt worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind hinzugefügt worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid hinzugefügt worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind hinzugefügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe hinzugefügt |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest hinzugefügt |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe hinzugefügt |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben hinzugefügt |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet hinzugefügt |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben hinzugefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei hinzugefügt worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest hinzugefügt worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei hinzugefügt worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien hinzugefügt worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet hinzugefügt worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien hinzugefügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte hinzugefügt |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest hinzugefügt |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte hinzugefügt |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten hinzugefügt |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet hinzugefügt |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten hinzugefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war hinzugefügt worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst hinzugefügt worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war hinzugefügt worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren hinzugefügt worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart hinzugefügt worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren hinzugefügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte hinzugefügt |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest hinzugefügt |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte hinzugefügt |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten hinzugefügt |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet hinzugefügt |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten hinzugefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre hinzugefügt worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest hinzugefügt worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre hinzugefügt worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären hinzugefügt worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret hinzugefügt worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären hinzugefügt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde hinzugefügt haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst hinzugefügt haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird hinzugefügt haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden hinzugefügt haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet hinzugefügt haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden hinzugefügt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde hinzugefügt worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst hinzugefügt worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird hinzugefügt worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden hinzugefügt worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet hinzugefügt worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden hinzugefügt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
hinzufügen |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
hinzugefügt haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
hinzufügen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
hinzugefügt werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
hinzugefügt worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig hinzugefügt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
füge hinzu; füg hinzu! |
| 2. Person Plural | conferte |
fügt hinzu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Hinzufügen |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Hinzufügens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Hinzufügen |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Hinzufügen |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Hinzufügen |
| Vokativ | conferende conferunde |
Hinzufügen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich richte |
| 2. Person Singular | confers |
du richtest |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es richtet |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir richten |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr richtet |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie richten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde gerichtet |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst gerichtet |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird gerichtet |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden gerichtet |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet gerichtet |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden gerichtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich richte |
| 2. Person Singular | conferas |
du richtest |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es richte |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir richten |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr richtet |
| 3. Person Plural | conferant |
sie richten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde gerichtet |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest gerichtet |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde gerichtet |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden gerichtet |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet gerichtet |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden gerichtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich richtete |
| 2. Person Singular | conferebas |
du richtetest |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es richtete |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir richteten |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr richtetet |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie richteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde gerichtet |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest gerichtet |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde gerichtet |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden gerichtet |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet gerichtet |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden gerichtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich richtete |
| 2. Person Singular | conferres |
du richtetest |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es richtete |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir richteten |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr richtetet |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie richteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde gerichtet |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest gerichtet |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde gerichtet |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden gerichtet |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet gerichtet |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden gerichtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde richten |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst richten |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird richten |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden richten |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet richten |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden richten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde gerichtet werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst gerichtet werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird gerichtet werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden gerichtet werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet gerichtet werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden gerichtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe gerichtet |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast gerichtet |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat gerichtet |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben gerichtet |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt gerichtet |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben gerichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin gerichtet worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist gerichtet worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist gerichtet worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind gerichtet worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid gerichtet worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind gerichtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe gerichtet |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest gerichtet |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe gerichtet |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben gerichtet |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet gerichtet |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben gerichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei gerichtet worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest gerichtet worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei gerichtet worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien gerichtet worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet gerichtet worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien gerichtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte gerichtet |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest gerichtet |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte gerichtet |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten gerichtet |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet gerichtet |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten gerichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war gerichtet worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst gerichtet worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war gerichtet worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren gerichtet worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart gerichtet worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren gerichtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte gerichtet |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest gerichtet |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte gerichtet |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten gerichtet |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet gerichtet |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten gerichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre gerichtet worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest gerichtet worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre gerichtet worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären gerichtet worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret gerichtet worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären gerichtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde gerichtet haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst gerichtet haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird gerichtet haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden gerichtet haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet gerichtet haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden gerichtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde gerichtet worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst gerichtet worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird gerichtet worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden gerichtet worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet gerichtet worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden gerichtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
richten |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
gerichtet haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
richten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
gerichtet werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
gerichtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig gerichtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
richte! |
| 2. Person Plural | conferte |
richtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Richten |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Richtens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Richten |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Richten |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Richten |
| Vokativ | conferende conferunde |
Richten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich sammle |
| 2. Person Singular | confers |
du sammelst |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es sammelt |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir sammeln |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr sammelt |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie sammeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde gesammelt |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst gesammelt |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird gesammelt |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden gesammelt |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet gesammelt |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden gesammelt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich sammle |
| 2. Person Singular | conferas |
du sammelst |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es sammle |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir sammeln |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr sammelt |
| 3. Person Plural | conferant |
sie sammeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde gesammelt |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest gesammelt |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde gesammelt |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden gesammelt |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet gesammelt |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden gesammelt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich sammelte |
| 2. Person Singular | conferebas |
du sammeltest |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es sammelte |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir sammelten |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr sammeltet |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie sammelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde gesammelt |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest gesammelt |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde gesammelt |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden gesammelt |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet gesammelt |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden gesammelt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich sammelte |
| 2. Person Singular | conferres |
du sammeltest |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es sammelte |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir sammelten |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr sammeltet |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie sammelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde gesammelt |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest gesammelt |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde gesammelt |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden gesammelt |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet gesammelt |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden gesammelt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde sammeln |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst sammeln |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird sammeln |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden sammeln |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet sammeln |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden sammeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde gesammelt werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst gesammelt werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird gesammelt werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden gesammelt werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet gesammelt werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden gesammelt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe gesammelt |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast gesammelt |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat gesammelt |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben gesammelt |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt gesammelt |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben gesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin gesammelt worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist gesammelt worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist gesammelt worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind gesammelt worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid gesammelt worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind gesammelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe gesammelt |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest gesammelt |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe gesammelt |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben gesammelt |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet gesammelt |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben gesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei gesammelt worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest gesammelt worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei gesammelt worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien gesammelt worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet gesammelt worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien gesammelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte gesammelt |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest gesammelt |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte gesammelt |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten gesammelt |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet gesammelt |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten gesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war gesammelt worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst gesammelt worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war gesammelt worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren gesammelt worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart gesammelt worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren gesammelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte gesammelt |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest gesammelt |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte gesammelt |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten gesammelt |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet gesammelt |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten gesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre gesammelt worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest gesammelt worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre gesammelt worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären gesammelt worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret gesammelt worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären gesammelt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde gesammelt haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst gesammelt haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird gesammelt haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden gesammelt haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet gesammelt haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden gesammelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde gesammelt worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst gesammelt worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird gesammelt worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden gesammelt worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet gesammelt worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden gesammelt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
sammeln |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
gesammelt haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
sammeln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
gesammelt werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
gesammelt worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig gesammelt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
sammle! |
| 2. Person Plural | conferte |
sammelt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Sammeln |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Sammelnes |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Sammeln |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Sammeln |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Sammeln |
| Vokativ | conferende conferunde |
Sammeln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich tadle |
| 2. Person Singular | confers |
du tadelst |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es tadelt |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir tadeln |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr tadelt |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie tadeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst getadelt |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird getadelt |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden getadelt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich tadle |
| 2. Person Singular | conferas |
du tadelst |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es tadle |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir tadeln |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr tadelt |
| 3. Person Plural | conferant |
sie tadeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest getadelt |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde getadelt |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden getadelt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich tadelte |
| 2. Person Singular | conferebas |
du tadeltest |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir tadelten |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie tadelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde getadelt |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest getadelt |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde getadelt |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden getadelt |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet getadelt |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden getadelt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich tadelte |
| 2. Person Singular | conferres |
du tadeltest |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir tadelten |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie tadelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde getadelt |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest getadelt |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde getadelt |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden getadelt |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet getadelt |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden getadelt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde tadeln |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst tadeln |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird tadeln |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden tadeln |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet tadeln |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden tadeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde getadelt werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst getadelt werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird getadelt werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden getadelt werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet getadelt werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden getadelt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast getadelt |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat getadelt |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt getadelt |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben getadelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin getadelt worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist getadelt worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist getadelt worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind getadelt worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid getadelt worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind getadelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest getadelt |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe getadelt |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet getadelt |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben getadelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei getadelt worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest getadelt worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei getadelt worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien getadelt worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet getadelt worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien getadelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte getadelt |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest getadelt |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte getadelt |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten getadelt |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet getadelt |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten getadelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war getadelt worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst getadelt worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war getadelt worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren getadelt worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart getadelt worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren getadelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte getadelt |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest getadelt |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte getadelt |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten getadelt |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet getadelt |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten getadelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre getadelt worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest getadelt worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre getadelt worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären getadelt worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret getadelt worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären getadelt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde getadelt haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst getadelt haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird getadelt haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden getadelt haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet getadelt haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden getadelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde getadelt worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst getadelt worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird getadelt worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden getadelt worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet getadelt worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden getadelt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
tadeln |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
getadelt haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
tadeln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
getadelt werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
getadelt worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig getadelt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
tadle! |
| 2. Person Plural | conferte |
tadelt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Tadeln |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Tadelnes |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Tadeln |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Tadeln |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Tadeln |
| Vokativ | conferende conferunde |
Tadeln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich trage |
| 2. Person Singular | confers |
du trägst |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es trägt |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir tragen |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr tragt |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie tragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde getragen |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst getragen |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird getragen |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden getragen |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet getragen |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden getragen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich trage |
| 2. Person Singular | conferas |
du tragest |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es trage |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir tragen |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr traget |
| 3. Person Plural | conferant |
sie tragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde getragen |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest getragen |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde getragen |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden getragen |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet getragen |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden getragen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich trug |
| 2. Person Singular | conferebas |
du trugst |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es trug |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir trugen |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr trugt |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie trugen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde getragen |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest getragen |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde getragen |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden getragen |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet getragen |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden getragen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich trüge |
| 2. Person Singular | conferres |
du trügest |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es trüge |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir trügen |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr trüget |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie trügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde getragen |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest getragen |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde getragen |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden getragen |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet getragen |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden getragen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde tragen |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst tragen |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird tragen |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden tragen |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet tragen |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden tragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde getragen werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst getragen werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird getragen werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden getragen werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet getragen werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden getragen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe getragen |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast getragen |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat getragen |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben getragen |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt getragen |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin getragen worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist getragen worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist getragen worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind getragen worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid getragen worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind getragen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe getragen |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest getragen |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe getragen |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben getragen |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet getragen |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei getragen worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest getragen worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei getragen worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien getragen worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet getragen worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien getragen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte getragen |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest getragen |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte getragen |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten getragen |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet getragen |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war getragen worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst getragen worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war getragen worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren getragen worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart getragen worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren getragen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte getragen |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest getragen |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte getragen |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten getragen |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet getragen |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre getragen worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest getragen worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre getragen worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären getragen worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret getragen worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären getragen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde getragen haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst getragen haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird getragen haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden getragen haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet getragen haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden getragen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde getragen worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst getragen worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird getragen worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden getragen worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet getragen worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden getragen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
tragen |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
getragen haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
tragen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
getragen werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
getragen worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig getragen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
trag! |
| 2. Person Plural | conferte |
tragt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Tragen |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Tragens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Tragen |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Tragen |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Tragen |
| Vokativ | conferende conferunde |
Tragen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular | confers |
du vereinigst dich |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es vereinigt sich |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr vereinigt euch |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie vereinigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
|
| 2. Person Singular | conferris conferre |
|
| 3. Person Singular | confertur |
|
| 1. Person Plural | conferimur |
|
| 2. Person Plural | conferimini |
|
| 3. Person Plural | conferuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular | conferas |
du vereinigest dich |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es vereinige sich |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr vereiniget euch |
| 3. Person Plural | conferant |
sie vereinigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
|
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
|
| 3. Person Singular | conferatur |
|
| 1. Person Plural | conferamur |
|
| 2. Person Plural | conferamini |
|
| 3. Person Plural | conferantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular | conferebas |
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie vereinigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
|
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
|
| 3. Person Singular | conferebatur |
|
| 1. Person Plural | conferebamur |
|
| 2. Person Plural | conferebamini |
|
| 3. Person Plural | conferebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular | conferres |
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie vereinigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
|
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
|
| 3. Person Singular | conferretur |
|
| 1. Person Plural | conferremur |
|
| 2. Person Plural | conferremini |
|
| 3. Person Plural | conferrentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde mich vereinigen |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst dich vereinigen |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird sich vereinigen |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden uns vereinigen |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet euch vereinigen |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden sich vereinigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
|
| 2. Person Singular | confereris conferere |
|
| 3. Person Singular | conferetur |
|
| 1. Person Plural | conferemur |
|
| 2. Person Plural | conferemini |
|
| 3. Person Plural | conferentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast dich vereinigt |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat sich vereinigt |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt euch vereinigt |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
|
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
|
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
|
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
|
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
|
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe sich vereinigt |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
|
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
|
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
|
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
|
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
|
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte mich vereinigt |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte sich vereinigt |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten uns vereinigt |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
|
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
|
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
|
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
|
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
|
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte mich vereinigt |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte sich vereinigt |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten uns vereinigt |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
|
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
|
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
|
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
|
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
|
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde mich vereinigt haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst dich vereinigt haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird sich vereinigt haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden uns vereinigt haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet euch vereinigt haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden sich vereinigt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
|
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
|
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
|
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
|
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
|
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
sich vereinigen |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
sich vereinigt haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
sich vereinigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
|
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
vereinige dich; vereinig dich! |
| 2. Person Plural | conferte |
vereinigt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Sich vereinigen |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Sich vereinigens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Sich vereinigen |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Sich vereinigen |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Sich vereinigen |
| Vokativ | conferende conferunde |
Sich vereinigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich vergleiche |
| 2. Person Singular | confers |
du vergleichst |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es vergleicht |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir vergleichen |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr vergleicht |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie vergleichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde verglichen |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst verglichen |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird verglichen |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden verglichen |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet verglichen |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden verglichen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich vergleiche |
| 2. Person Singular | conferas |
du vergleichest |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es vergleiche |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir vergleichen |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr vergleichet |
| 3. Person Plural | conferant |
sie vergleichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde verglichen |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest verglichen |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde verglichen |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden verglichen |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet verglichen |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden verglichen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich verglich |
| 2. Person Singular | conferebas |
du verglichst |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es verglich |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir verglichen |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr verglicht |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie verglichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde verglichen |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest verglichen |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde verglichen |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden verglichen |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet verglichen |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden verglichen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich vergliche |
| 2. Person Singular | conferres |
du verglichest |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es vergliche |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir verglichen |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr verglichet |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie verglichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde verglichen |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest verglichen |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde verglichen |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden verglichen |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet verglichen |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden verglichen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde vergleichen |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst vergleichen |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird vergleichen |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden vergleichen |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet vergleichen |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden vergleichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde verglichen werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst verglichen werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird verglichen werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden verglichen werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet verglichen werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden verglichen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe verglichen |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast verglichen |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat verglichen |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben verglichen |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt verglichen |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben verglichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin verglichen worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist verglichen worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist verglichen worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind verglichen worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid verglichen worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind verglichen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe verglichen |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest verglichen |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe verglichen |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben verglichen |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet verglichen |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben verglichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei verglichen worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest verglichen worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei verglichen worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien verglichen worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet verglichen worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien verglichen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte verglichen |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest verglichen |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte verglichen |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten verglichen |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet verglichen |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten verglichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war verglichen worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst verglichen worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war verglichen worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren verglichen worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart verglichen worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren verglichen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte verglichen |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest verglichen |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte verglichen |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten verglichen |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet verglichen |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten verglichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre verglichen worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest verglichen worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre verglichen worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären verglichen worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret verglichen worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären verglichen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde verglichen haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst verglichen haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird verglichen haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden verglichen haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet verglichen haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden verglichen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde verglichen worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst verglichen worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird verglichen worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden verglichen worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet verglichen worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden verglichen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
vergleichen |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
verglichen haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
vergleichen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
verglichen werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
verglichen worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig verglichen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
vergleiche; vergleich! |
| 2. Person Plural | conferte |
vergleicht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Vergleichen |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Vergleichens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Vergleichen |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Vergleichen |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Vergleichen |
| Vokativ | conferende conferunde |
Vergleichen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich verleihe |
| 2. Person Singular | confers |
du verleihst |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es verleiht |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir verleihen |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr verleiht |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie verleihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde verliehen |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst verliehen |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird verliehen |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden verliehen |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet verliehen |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden verliehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich verleihe |
| 2. Person Singular | conferas |
du verleihest |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es verleihe |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir verleihen |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr verleihet |
| 3. Person Plural | conferant |
sie verleihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde verliehen |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest verliehen |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde verliehen |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden verliehen |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet verliehen |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden verliehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich verlieh |
| 2. Person Singular | conferebas |
du verliehst |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es verlieh |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir verliehen |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr verlieht |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie verliehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde verliehen |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest verliehen |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde verliehen |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden verliehen |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet verliehen |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden verliehen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich verliehe |
| 2. Person Singular | conferres |
du verliehest |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es verliehe |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir verliehen |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr verliehet |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie verliehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde verliehen |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest verliehen |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde verliehen |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden verliehen |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet verliehen |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden verliehen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde verleihen |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst verleihen |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird verleihen |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden verleihen |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet verleihen |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden verleihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde verliehen werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst verliehen werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird verliehen werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden verliehen werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet verliehen werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden verliehen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe verliehen |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast verliehen |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat verliehen |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben verliehen |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt verliehen |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben verliehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin verliehen worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist verliehen worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist verliehen worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind verliehen worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid verliehen worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind verliehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe verliehen |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest verliehen |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe verliehen |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben verliehen |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet verliehen |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben verliehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei verliehen worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest verliehen worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei verliehen worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien verliehen worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet verliehen worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien verliehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte verliehen |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest verliehen |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte verliehen |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten verliehen |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet verliehen |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten verliehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war verliehen worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst verliehen worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war verliehen worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren verliehen worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart verliehen worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren verliehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte verliehen |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest verliehen |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte verliehen |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten verliehen |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet verliehen |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten verliehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre verliehen worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest verliehen worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre verliehen worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären verliehen worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret verliehen worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären verliehen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde verliehen haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst verliehen haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird verliehen haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden verliehen haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet verliehen haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden verliehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde verliehen worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst verliehen worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird verliehen worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden verliehen worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet verliehen worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden verliehen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
verleihen |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
verliehen haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
verleihen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
verliehen werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
verliehen worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig verliehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
verleihe; verleih! |
| 2. Person Plural | conferte |
verleiht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Verleihen |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Verleihens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Verleihen |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Verleihen |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Verleihen |
| Vokativ | conferende conferunde |
Verleihen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich versammle mich |
| 2. Person Singular | confers |
du versammelst dich |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es versammelt sich |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir versammeln uns |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr versammelt euch |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie versammeln sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
|
| 2. Person Singular | conferris conferre |
|
| 3. Person Singular | confertur |
|
| 1. Person Plural | conferimur |
|
| 2. Person Plural | conferimini |
|
| 3. Person Plural | conferuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich versammle mich |
| 2. Person Singular | conferas |
du versammelst dich |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es versammle sich |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir versammeln uns |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr versammelt euch |
| 3. Person Plural | conferant |
sie versammeln sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
|
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
|
| 3. Person Singular | conferatur |
|
| 1. Person Plural | conferamur |
|
| 2. Person Plural | conferamini |
|
| 3. Person Plural | conferantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich versammelte mich |
| 2. Person Singular | conferebas |
du versammeltest dich |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es versammelte sich |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir versammelten uns |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr versammeltet euch |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie versammelten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
|
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
|
| 3. Person Singular | conferebatur |
|
| 1. Person Plural | conferebamur |
|
| 2. Person Plural | conferebamini |
|
| 3. Person Plural | conferebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich versammelte mich |
| 2. Person Singular | conferres |
du versammeltest dich |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es versammelte sich |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir versammelten uns |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr versammeltet euch |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie versammelten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
|
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
|
| 3. Person Singular | conferretur |
|
| 1. Person Plural | conferremur |
|
| 2. Person Plural | conferremini |
|
| 3. Person Plural | conferrentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde mich versammeln |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst dich versammeln |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird sich versammeln |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden uns versammeln |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet euch versammeln |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden sich versammeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
|
| 2. Person Singular | confereris conferere |
|
| 3. Person Singular | conferetur |
|
| 1. Person Plural | conferemur |
|
| 2. Person Plural | conferemini |
|
| 3. Person Plural | conferentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe mich versammelt |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast dich versammelt |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat sich versammelt |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben uns versammelt |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt euch versammelt |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben sich versammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
|
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
|
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
|
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
|
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
|
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe mich versammelt |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest dich versammelt |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe sich versammelt |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben uns versammelt |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet euch versammelt |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben sich versammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
|
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
|
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
|
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
|
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
|
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte mich versammelt |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest dich versammelt |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte sich versammelt |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten uns versammelt |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet euch versammelt |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten sich versammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
|
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
|
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
|
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
|
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
|
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte mich versammelt |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest dich versammelt |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte sich versammelt |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten uns versammelt |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet euch versammelt |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten sich versammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
|
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
|
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
|
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
|
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
|
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde mich versammelt haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst dich versammelt haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird sich versammelt haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden uns versammelt haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet euch versammelt haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden sich versammelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
|
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
|
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
|
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
|
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
|
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
sich versammeln |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
sich versammelt haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
sich versammeln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
|
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
versammle dich! |
| 2. Person Plural | conferte |
versammelt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Sich versammeln |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Sich versammelnes |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Sich versammeln |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Sich versammeln |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Sich versammeln |
| Vokativ | conferende conferunde |
Sich versammeln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich ziele |
| 2. Person Singular | confers |
du zielst |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es zielt |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir zielen |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr zielt |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie zielen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
|
| 2. Person Singular | conferris conferre |
|
| 3. Person Singular | confertur |
|
| 1. Person Plural | conferimur |
|
| 2. Person Plural | conferimini |
|
| 3. Person Plural | conferuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich ziele |
| 2. Person Singular | conferas |
du zielest |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es ziele |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir zielen |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr zielet |
| 3. Person Plural | conferant |
sie zielen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
|
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
|
| 3. Person Singular | conferatur |
|
| 1. Person Plural | conferamur |
|
| 2. Person Plural | conferamini |
|
| 3. Person Plural | conferantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich zielte |
| 2. Person Singular | conferebas |
du zieltest |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es zielte |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir zielten |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr zieltet |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie zielten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
|
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
|
| 3. Person Singular | conferebatur |
|
| 1. Person Plural | conferebamur |
|
| 2. Person Plural | conferebamini |
|
| 3. Person Plural | conferebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich zielte |
| 2. Person Singular | conferres |
du zieltest |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es zielte |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir zielten |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr zieltet |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie zielten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
|
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
|
| 3. Person Singular | conferretur |
|
| 1. Person Plural | conferremur |
|
| 2. Person Plural | conferremini |
|
| 3. Person Plural | conferrentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde zielen |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst zielen |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird zielen |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden zielen |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet zielen |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden zielen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
|
| 2. Person Singular | confereris conferere |
|
| 3. Person Singular | conferetur |
|
| 1. Person Plural | conferemur |
|
| 2. Person Plural | conferemini |
|
| 3. Person Plural | conferentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe gezielt |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast gezielt |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat gezielt |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben gezielt |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt gezielt |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben gezielt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
|
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
|
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
|
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
|
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
|
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe gezielt |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest gezielt |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe gezielt |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben gezielt |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet gezielt |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben gezielt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
|
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
|
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
|
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
|
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
|
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte gezielt |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest gezielt |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte gezielt |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten gezielt |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet gezielt |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten gezielt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
|
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
|
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
|
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
|
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
|
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte gezielt |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest gezielt |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte gezielt |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten gezielt |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet gezielt |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten gezielt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
|
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
|
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
|
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
|
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
|
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde gezielt haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst gezielt haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird gezielt haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden gezielt haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet gezielt haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden gezielt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
|
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
|
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
|
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
|
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
|
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
zielen |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
gezielt haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
zielen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
|
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
ziele; ziel! |
| 2. Person Plural | conferte |
zielt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Zielen |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Zielens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Zielen |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Zielen |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Zielen |
| Vokativ | conferende conferunde |
Zielen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich bringe zusammen |
| 2. Person Singular | confers |
du bringst zusammen |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es bringt zusammen |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir bringen zusammen |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr bringt zusammen |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie bringen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst zusammengebracht |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden zusammengebracht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich bringe zusammen |
| 2. Person Singular | conferas |
du bringest zusammen |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es bringe zusammen |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir bringen zusammen |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr bringet zusammen |
| 3. Person Plural | conferant |
sie bringen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden zusammengebracht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich brachte zusammen |
| 2. Person Singular | conferebas |
du brachtest zusammen |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es brachte zusammen |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir brachten zusammen |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr brachtet zusammen |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie brachten zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden zusammengebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich brächte zusammen |
| 2. Person Singular | conferres |
du brächtest zusammen |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es brächte zusammen |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir brächten zusammen |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr brächtet zusammen |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie brächten zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden zusammengebracht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde zusammenbringen |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst zusammenbringen |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird zusammenbringen |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden zusammenbringen |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet zusammenbringen |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden zusammenbringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde zusammengebracht werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst zusammengebracht werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird zusammengebracht werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden zusammengebracht werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet zusammengebracht werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden zusammengebracht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe zusammengebracht |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast zusammengebracht |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat zusammengebracht |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben zusammengebracht |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt zusammengebracht |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben zusammengebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin zusammengebracht worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist zusammengebracht worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist zusammengebracht worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind zusammengebracht worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid zusammengebracht worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind zusammengebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe zusammengebracht |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe zusammengebracht |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben zusammengebracht |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben zusammengebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei zusammengebracht worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest zusammengebracht worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei zusammengebracht worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien zusammengebracht worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet zusammengebracht worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien zusammengebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte zusammengebracht |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte zusammengebracht |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten zusammengebracht |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten zusammengebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war zusammengebracht worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst zusammengebracht worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war zusammengebracht worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren zusammengebracht worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart zusammengebracht worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren zusammengebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte zusammengebracht |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte zusammengebracht |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten zusammengebracht |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten zusammengebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre zusammengebracht worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest zusammengebracht worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre zusammengebracht worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären zusammengebracht worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret zusammengebracht worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären zusammengebracht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde zusammengebracht haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst zusammengebracht haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird zusammengebracht haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden zusammengebracht haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet zusammengebracht haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden zusammengebracht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde zusammengebracht worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst zusammengebracht worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird zusammengebracht worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden zusammengebracht worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet zusammengebracht worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden zusammengebracht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
zusammenbringen |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
zusammengebracht haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
zusammenbringen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
zusammengebracht werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
zusammengebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig zusammengebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
bringe zusammen; bring zusammen! |
| 2. Person Plural | conferte |
bringt zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Zusammenbringen |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Zusammenbringens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Zusammenbringen |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Zusammenbringen |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Zusammenbringen |
| Vokativ | conferende conferunde |
Zusammenbringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | confero |
ich weise zu |
| 2. Person Singular | confers |
du weist zu |
| 3. Person Singular | confert |
er/sie/es weist zu |
| 1. Person Plural | conferimus |
wir weisen zu |
| 2. Person Plural | confertis |
ihr weist zu |
| 3. Person Plural | conferunt |
sie weisen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferor |
ich werde zugewiesen |
| 2. Person Singular | conferris conferre |
du wirst zugewiesen |
| 3. Person Singular | confertur |
er/sie/es wird zugewiesen |
| 1. Person Plural | conferimur |
wir werden zugewiesen |
| 2. Person Plural | conferimini |
ihr werdet zugewiesen |
| 3. Person Plural | conferuntur |
sie werden zugewiesen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich weise zu |
| 2. Person Singular | conferas |
du weisest zu |
| 3. Person Singular | conferat |
er/sie/es weise zu |
| 1. Person Plural | conferamus |
wir weisen zu |
| 2. Person Plural | conferatis |
ihr weiset zu |
| 3. Person Plural | conferant |
sie weisen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde zugewiesen |
| 2. Person Singular | conferaris conferare |
du werdest zugewiesen |
| 3. Person Singular | conferatur |
er/sie/es werde zugewiesen |
| 1. Person Plural | conferamur |
wir werden zugewiesen |
| 2. Person Plural | conferamini |
ihr werdet zugewiesen |
| 3. Person Plural | conferantur |
sie werden zugewiesen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferebam |
ich wies zu |
| 2. Person Singular | conferebas |
du wiesest zu |
| 3. Person Singular | conferebat |
er/sie/es wies zu |
| 1. Person Plural | conferebamus |
wir wiesen zu |
| 2. Person Plural | conferebatis |
ihr wiest zu |
| 3. Person Plural | conferebant |
sie wiesen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferebar |
ich wurde zugewiesen |
| 2. Person Singular | conferebaris conferebare |
du wurdest zugewiesen |
| 3. Person Singular | conferebatur |
er/sie/es wurde zugewiesen |
| 1. Person Plural | conferebamur |
wir wurden zugewiesen |
| 2. Person Plural | conferebamini |
ihr wurdet zugewiesen |
| 3. Person Plural | conferebantur |
sie wurden zugewiesen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferrem |
ich wiese zu |
| 2. Person Singular | conferres |
du wiesest zu |
| 3. Person Singular | conferret |
er/sie/es wiese zu |
| 1. Person Plural | conferremus |
wir wiesen zu |
| 2. Person Plural | conferretis |
ihr wieset zu |
| 3. Person Plural | conferrent |
sie wiesen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferrer |
ich würde zugewiesen |
| 2. Person Singular | conferreris conferrere |
du würdest zugewiesen |
| 3. Person Singular | conferretur |
er/sie/es würde zugewiesen |
| 1. Person Plural | conferremur |
wir würden zugewiesen |
| 2. Person Plural | conferremini |
ihr würdet zugewiesen |
| 3. Person Plural | conferrentur |
sie würden zugewiesen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conferam |
ich werde zuweisen |
| 2. Person Singular | conferes |
du wirst zuweisen |
| 3. Person Singular | conferet |
er/sie/es wird zuweisen |
| 1. Person Plural | conferemus |
wir werden zuweisen |
| 2. Person Plural | conferetis |
ihr werdet zuweisen |
| 3. Person Plural | conferent |
sie werden zuweisen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conferar |
ich werde zugewiesen werden |
| 2. Person Singular | confereris conferere |
du wirst zugewiesen werden |
| 3. Person Singular | conferetur |
er/sie/es wird zugewiesen werden |
| 1. Person Plural | conferemur |
wir werden zugewiesen werden |
| 2. Person Plural | conferemini |
ihr werdet zugewiesen werden |
| 3. Person Plural | conferentur |
sie werden zugewiesen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuli |
ich habe zugewiesen |
| 2. Person Singular | contulisti |
du hast zugewiesen |
| 3. Person Singular | contulit |
er/sie/es hat zugewiesen |
| 1. Person Plural | contulimus |
wir haben zugewiesen |
| 2. Person Plural | contulistis |
ihr habt zugewiesen |
| 3. Person Plural | contulerunt contulere |
sie haben zugewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sum conlatus sum |
ich bin zugewiesen worden |
| 2. Person Singular | collatus es conlatus es |
du bist zugewiesen worden |
| 3. Person Singular | collatus est conlatus est |
er/sie/es ist zugewiesen worden |
| 1. Person Plural | collati sumus conlati sumus |
wir sind zugewiesen worden |
| 2. Person Plural | collati estis conlati estis |
ihr seid zugewiesen worden |
| 3. Person Plural | collati sunt conlati sunt |
sie sind zugewiesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulerim |
ich habe zugewiesen |
| 2. Person Singular | contuleris |
du habest zugewiesen |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es habe zugewiesen |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir haben zugewiesen |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr habet zugewiesen |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie haben zugewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus sim conlatus sim |
ich sei zugewiesen worden |
| 2. Person Singular | collatus sis conlatus sis |
du seiest zugewiesen worden |
| 3. Person Singular | collatus sit conlatus sit |
er/sie/es sei zugewiesen worden |
| 1. Person Plural | collati simus conlati simus |
wir seien zugewiesen worden |
| 2. Person Plural | collati sitis conlati sitis |
ihr seiet zugewiesen worden |
| 3. Person Plural | collati sint conlati sint |
sie seien zugewiesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contuleram |
ich hatte zugewiesen |
| 2. Person Singular | contuleras |
du hattest zugewiesen |
| 3. Person Singular | contulerat |
er/sie/es hatte zugewiesen |
| 1. Person Plural | contuleramus |
wir hatten zugewiesen |
| 2. Person Plural | contuleratis |
ihr hattet zugewiesen |
| 3. Person Plural | contulerant |
sie hatten zugewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus eram conlatus eram |
ich war zugewiesen worden |
| 2. Person Singular | collatus eras conlatus eras |
du warst zugewiesen worden |
| 3. Person Singular | collatus erat conlatus erat |
er/sie/es war zugewiesen worden |
| 1. Person Plural | collati eramus conlati eramus |
wir waren zugewiesen worden |
| 2. Person Plural | collati eratis conlati eratis |
ihr wart zugewiesen worden |
| 3. Person Plural | collati erant conlati erant |
sie waren zugewiesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulissem |
ich hätte zugewiesen |
| 2. Person Singular | contulisses |
du hättest zugewiesen |
| 3. Person Singular | contulisset |
er/sie/es hätte zugewiesen |
| 1. Person Plural | contulissemus |
wir hätten zugewiesen |
| 2. Person Plural | contulissetis |
ihr hättet zugewiesen |
| 3. Person Plural | contulissent |
sie hätten zugewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus essem conlatus essem |
ich wäre zugewiesen worden |
| 2. Person Singular | collatus esses conlatus esses |
du wärest zugewiesen worden |
| 3. Person Singular | collatus esset conlatus esset |
er/sie/es wäre zugewiesen worden |
| 1. Person Plural | collati essemus conlati essemus |
wir wären zugewiesen worden |
| 2. Person Plural | collati essetis conlati essetis |
ihr wäret zugewiesen worden |
| 3. Person Plural | collati essent conlati essent |
sie wären zugewiesen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contulero |
ich werde zugewiesen haben |
| 2. Person Singular | contuleris |
du wirst zugewiesen haben |
| 3. Person Singular | contulerit |
er/sie/es wird zugewiesen haben |
| 1. Person Plural | contulerimus |
wir werden zugewiesen haben |
| 2. Person Plural | contuleritis |
ihr werdet zugewiesen haben |
| 3. Person Plural | contulerint |
sie werden zugewiesen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | collatus ero conlatus ero |
ich werde zugewiesen worden sein |
| 2. Person Singular | collatus eris conlatus eris |
du wirst zugewiesen worden sein |
| 3. Person Singular | collatus erit conlatus erit |
er/sie/es wird zugewiesen worden sein |
| 1. Person Plural | collati erimus conlati erimus |
wir werden zugewiesen worden sein |
| 2. Person Plural | collati eritis conlati eritis |
ihr werdet zugewiesen worden sein |
| 3. Person Plural | collati erunt conlati erunt |
sie werden zugewiesen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferre |
zuweisen |
| Vorzeitigkeit | contulisse |
zugewiesen haben |
| Nachzeitigkeit | collaturum esse conlaturum esse |
zuweisen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conferri conferrier |
zugewiesen werden |
| Vorzeitigkeit | collatum esse conlatum esse |
zugewiesen worden sein |
| Nachzeitigkeit | collatum iri conlatum iri |
künftig zugewiesen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | confer |
weise zu; weis zu! |
| 2. Person Plural | conferte |
weist zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conferto |
| 3. Person Singular | conferto |
| 2. Person Plural | confertote |
| 3. Person Plural | conferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conferre |
das Zuweisen |
| Genitiv | conferendi conferundi |
des Zuweisens |
| Dativ | conferendo conferundo |
dem Zuweisen |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
das Zuweisen |
| Ablativ | conferendo conferundo |
durch das Zuweisen |
| Vokativ | conferende conferunde |
Zuweisen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferendus conferundus |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
| Genitiv | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferendi conferundi |
| Dativ | conferendo conferundo |
conferendae conferundae |
conferendo conferundo |
| Akkusativ | conferendum conferundum |
conferendam conferundam |
conferendum conferundum |
| Ablativ | conferendo conferundo |
conferenda conferunda |
conferendo conferundo |
| Vokativ | conferende conferunde |
conferenda conferunda |
conferendum conferundum |
Plural
| Nominativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
| Genitiv | conferendorum conferundorum |
conferendarum conferundarum |
conferendorum conferundorum |
| Dativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Akkusativ | conferendos conferundos |
conferendas conferundas |
conferenda conferunda |
| Ablativ | conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
conferendis conferundis |
| Vokativ | conferendi conferundi |
conferendae conferundae |
conferenda conferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conferens |
conferens |
conferens |
| Genitiv | conferentis |
conferentis |
conferentis |
| Dativ | conferenti |
conferenti |
conferenti |
| Akkusativ | conferentem |
conferentem |
conferens |
| Ablativ | conferenti conferente |
conferenti conferente |
conferenti conferente |
| Vokativ | conferens |
conferens |
conferens |
Plural
| Nominativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Genitiv | conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
conferentium conferentum |
| Dativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Akkusativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
| Ablativ | conferentibus |
conferentibus |
conferentibus |
| Vokativ | conferentes |
conferentes |
conferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collatus conlatus |
collata conlata |
collatum conlatum |
| Genitiv | collati conlati |
collatae conlatae |
collati conlati |
| Dativ | collato conlato |
collatae conlatae |
collato conlato |
| Akkusativ | collatum conlatum |
collatam conlatam |
collatum conlatum |
| Ablativ | collato conlato |
collata conlata |
collato conlato |
| Vokativ | collate conlate |
collata conlata |
collatum conlatum |
Plural
| Nominativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
| Genitiv | collatorum conlatorum |
collatarum conlatarum |
collatorum conlatorum |
| Dativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Akkusativ | collatos conlatos |
collatas conlatas |
collata conlata |
| Ablativ | collatis conlatis |
collatis conlatis |
collatis conlatis |
| Vokativ | collati conlati |
collatae conlatae |
collata conlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | collaturus conlaturus |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
| Genitiv | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collaturi conlaturi |
| Dativ | collaturo conlaturo |
collaturae conlaturae |
collaturo conlaturo |
| Akkusativ | collaturum conlaturum |
collaturam conlaturam |
collaturum conlaturum |
| Ablativ | collaturo conlaturo |
collatura conlatura |
collaturo conlaturo |
| Vokativ | collature conlature |
collatura conlatura |
collaturum conlaturum |
Plural
| Nominativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
| Genitiv | collaturorum conlaturorum |
collaturarum conlaturarum |
collaturorum conlaturorum |
| Dativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Akkusativ | collaturos conlaturos |
collaturas conlaturas |
collatura conlatura |
| Ablativ | collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
collaturis conlaturis |
| Vokativ | collaturi conlaturi |
collaturae conlaturae |
collatura conlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| collatum conlatum |
collatu conlatu |