Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclo
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclas
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclat
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclamus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclatis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclor
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclaris congeniclare
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclatur
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclamur
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclamini
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclem
|
|
| 2. Person Singular |
congenicles
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclet
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclemus
|
|
| 2. Person Plural |
congenicletis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
congenicler
|
|
| 2. Person Singular |
congenicleris congeniclere
|
|
| 3. Person Singular |
congenicletur
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclemur
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclemini
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclabam
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclabas
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclabat
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclabamus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclabatis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclabar
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclabaris congeniclabare
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclabatur
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclabamur
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclabamini
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclarem
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclares
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclaret
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclaremus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclaretis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclarer
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclareris congeniclarere
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclaretur
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclaremur
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclaremini
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclabo
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclabis
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclabit
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclabimus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclabitis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclabor
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclaberis congeniclabere
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclabitur
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclabimur
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclabimini
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclavi
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclavisti
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclavit
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclavimus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclavistis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclaverunt congeniclavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclatus es
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclatus est
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclati estis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclaverim
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclaveris
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclaverit
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclati simus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclaveram
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclaveras
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclaverat
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclavissem
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclavisses
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclavisset
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclavero
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclaveris
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclaverit
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
congeniclatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
congeniclatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
congeniclatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
congeniclati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
congeniclati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
congeniclati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
congeniclare
|
|
| Vorzeitigkeit |
congeniclavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
congeniclaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
congeniclari congeniclarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
congeniclatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
congeniclatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
congenicla
|
! |
| 2. Person Plural |
congeniclate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
congeniclato
|
| 3. Person Singular |
congeniclato
|
| 2. Person Plural |
congeniclatote
|
| 3. Person Plural |
congeniclanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
congeniclare
|
|
| Genitiv |
congeniclandi
|
|
| Dativ |
congeniclando
|
|
| Akkusativ |
congeniclandum
|
|
| Ablativ |
congeniclando
|
|
| Vokativ |
congeniclande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
congeniclandus
|
congeniclanda
|
congeniclandum
|
| Genitiv |
congeniclandi
|
congeniclandae
|
congeniclandi
|
| Dativ |
congeniclando
|
congeniclandae
|
congeniclando
|
| Akkusativ |
congeniclandum
|
congeniclandam
|
congeniclandum
|
| Ablativ |
congeniclando
|
congeniclanda
|
congeniclando
|
| Vokativ |
congeniclande
|
congeniclanda
|
congeniclandum
|
Plural
| Nominativ |
congeniclandi
|
congeniclandae
|
congeniclanda
|
| Genitiv |
congeniclandorum
|
congeniclandarum
|
congeniclandorum
|
| Dativ |
congeniclandis
|
congeniclandis
|
congeniclandis
|
| Akkusativ |
congeniclandos
|
congeniclandas
|
congeniclanda
|
| Ablativ |
congeniclandis
|
congeniclandis
|
congeniclandis
|
| Vokativ |
congeniclandi
|
congeniclandae
|
congeniclanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
congeniclans
|
congeniclans
|
congeniclans
|
| Genitiv |
congeniclantis
|
congeniclantis
|
congeniclantis
|
| Dativ |
congeniclanti
|
congeniclanti
|
congeniclanti
|
| Akkusativ |
congeniclantem
|
congeniclantem
|
congeniclans
|
| Ablativ |
congeniclanti congeniclante
|
congeniclanti congeniclante
|
congeniclanti congeniclante
|
| Vokativ |
congeniclans
|
congeniclans
|
congeniclans
|
Plural
| Nominativ |
congeniclantes
|
congeniclantes
|
congeniclantia
|
| Genitiv |
congeniclantium congeniclantum
|
congeniclantium congeniclantum
|
congeniclantium congeniclantum
|
| Dativ |
congeniclantibus
|
congeniclantibus
|
congeniclantibus
|
| Akkusativ |
congeniclantes
|
congeniclantes
|
congeniclantia
|
| Ablativ |
congeniclantibus
|
congeniclantibus
|
congeniclantibus
|
| Vokativ |
congeniclantes
|
congeniclantes
|
congeniclantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
congeniclatus
|
congeniclata
|
congeniclatum
|
| Genitiv |
congeniclati
|
congeniclatae
|
congeniclati
|
| Dativ |
congeniclato
|
congeniclatae
|
congeniclato
|
| Akkusativ |
congeniclatum
|
congeniclatam
|
congeniclatum
|
| Ablativ |
congeniclato
|
congeniclata
|
congeniclato
|
| Vokativ |
congeniclate
|
congeniclata
|
congeniclatum
|
Plural
| Nominativ |
congeniclati
|
congeniclatae
|
congeniclata
|
| Genitiv |
congeniclatorum
|
congeniclatarum
|
congeniclatorum
|
| Dativ |
congeniclatis
|
congeniclatis
|
congeniclatis
|
| Akkusativ |
congeniclatos
|
congeniclatas
|
congeniclata
|
| Ablativ |
congeniclatis
|
congeniclatis
|
congeniclatis
|
| Vokativ |
congeniclati
|
congeniclatae
|
congeniclata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
congeniclaturus
|
congeniclatura
|
congeniclaturum
|
| Genitiv |
congeniclaturi
|
congeniclaturae
|
congeniclaturi
|
| Dativ |
congeniclaturo
|
congeniclaturae
|
congeniclaturo
|
| Akkusativ |
congeniclaturum
|
congeniclaturam
|
congeniclaturum
|
| Ablativ |
congeniclaturo
|
congeniclatura
|
congeniclaturo
|
| Vokativ |
congeniclature
|
congeniclatura
|
congeniclaturum
|
Plural
| Nominativ |
congeniclaturi
|
congeniclaturae
|
congeniclatura
|
| Genitiv |
congeniclaturorum
|
congeniclaturarum
|
congeniclaturorum
|
| Dativ |
congeniclaturis
|
congeniclaturis
|
congeniclaturis
|
| Akkusativ |
congeniclaturos
|
congeniclaturas
|
congeniclatura
|
| Ablativ |
congeniclaturis
|
congeniclaturis
|
congeniclaturis
|
| Vokativ |
congeniclaturi
|
congeniclaturae
|
congeniclatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
congeniclatum
|
congeniclatu
|