Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecto
|
|
| 2. Person Singular |
conjectas
|
|
| 3. Person Singular |
conjectat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectamus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectatis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjector
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaris conjectare
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectamur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectamini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectes
|
|
| 3. Person Singular |
conjectet
|
|
| 1. Person Plural |
conjectemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecter
|
|
| 2. Person Singular |
conjecteris conjectere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectetur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectemur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectemini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabam
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabas
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabar
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabaris conjectabare
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectares
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaret
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarer
|
|
| 2. Person Singular |
conjectareris conjectarere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabo
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabis
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabor
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaberis conjectabere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavi
|
|
| 2. Person Singular |
conjectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conjectavit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverunt conjectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conjectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conjectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavero
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conjectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conjectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectari conjectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conjectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conjectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conjecta
|
! |
| 2. Person Plural |
conjectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conjectato
|
| 3. Person Singular |
conjectato
|
| 2. Person Plural |
conjectatote
|
| 3. Person Plural |
conjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conjectare
|
|
| Genitiv |
conjectandi
|
|
| Dativ |
conjectando
|
|
| Akkusativ |
conjectandum
|
|
| Ablativ |
conjectando
|
|
| Vokativ |
conjectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectandus
|
conjectanda
|
conjectandum
|
| Genitiv |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectandi
|
| Dativ |
conjectando
|
conjectandae
|
conjectando
|
| Akkusativ |
conjectandum
|
conjectandam
|
conjectandum
|
| Ablativ |
conjectando
|
conjectanda
|
conjectando
|
| Vokativ |
conjectande
|
conjectanda
|
conjectandum
|
Plural
| Nominativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
| Genitiv |
conjectandorum
|
conjectandarum
|
conjectandorum
|
| Dativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Akkusativ |
conjectandos
|
conjectandas
|
conjectanda
|
| Ablativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Vokativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
| Genitiv |
conjectantis
|
conjectantis
|
conjectantis
|
| Dativ |
conjectanti
|
conjectanti
|
conjectanti
|
| Akkusativ |
conjectantem
|
conjectantem
|
conjectans
|
| Ablativ |
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
| Vokativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
Plural
| Nominativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Genitiv |
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
| Dativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Akkusativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Ablativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Vokativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectatus
|
conjectata
|
conjectatum
|
| Genitiv |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectati
|
| Dativ |
conjectato
|
conjectatae
|
conjectato
|
| Akkusativ |
conjectatum
|
conjectatam
|
conjectatum
|
| Ablativ |
conjectato
|
conjectata
|
conjectato
|
| Vokativ |
conjectate
|
conjectata
|
conjectatum
|
Plural
| Nominativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
| Genitiv |
conjectatorum
|
conjectatarum
|
conjectatorum
|
| Dativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Akkusativ |
conjectatos
|
conjectatas
|
conjectata
|
| Ablativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Vokativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectaturus
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
| Genitiv |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectaturi
|
| Dativ |
conjectaturo
|
conjectaturae
|
conjectaturo
|
| Akkusativ |
conjectaturum
|
conjectaturam
|
conjectaturum
|
| Ablativ |
conjectaturo
|
conjectatura
|
conjectaturo
|
| Vokativ |
conjectature
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
| Genitiv |
conjectaturorum
|
conjectaturarum
|
conjectaturorum
|
| Dativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Akkusativ |
conjectaturos
|
conjectaturas
|
conjectatura
|
| Ablativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Vokativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conjectatum
|
conjectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecto
|
|
| 2. Person Singular |
conjectas
|
|
| 3. Person Singular |
conjectat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectamus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectatis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjector
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaris conjectare
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectamur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectamini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectes
|
|
| 3. Person Singular |
conjectet
|
|
| 1. Person Plural |
conjectemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecter
|
|
| 2. Person Singular |
conjecteris conjectere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectetur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectemur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectemini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabam
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabas
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabar
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabaris conjectabare
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectares
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaret
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarer
|
|
| 2. Person Singular |
conjectareris conjectarere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabo
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabis
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabor
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaberis conjectabere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavi
|
|
| 2. Person Singular |
conjectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conjectavit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverunt conjectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conjectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conjectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavero
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conjectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conjectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectari conjectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conjectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conjectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conjecta
|
! |
| 2. Person Plural |
conjectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conjectato
|
| 3. Person Singular |
conjectato
|
| 2. Person Plural |
conjectatote
|
| 3. Person Plural |
conjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conjectare
|
|
| Genitiv |
conjectandi
|
|
| Dativ |
conjectando
|
|
| Akkusativ |
conjectandum
|
|
| Ablativ |
conjectando
|
|
| Vokativ |
conjectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectandus
|
conjectanda
|
conjectandum
|
| Genitiv |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectandi
|
| Dativ |
conjectando
|
conjectandae
|
conjectando
|
| Akkusativ |
conjectandum
|
conjectandam
|
conjectandum
|
| Ablativ |
conjectando
|
conjectanda
|
conjectando
|
| Vokativ |
conjectande
|
conjectanda
|
conjectandum
|
Plural
| Nominativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
| Genitiv |
conjectandorum
|
conjectandarum
|
conjectandorum
|
| Dativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Akkusativ |
conjectandos
|
conjectandas
|
conjectanda
|
| Ablativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Vokativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
| Genitiv |
conjectantis
|
conjectantis
|
conjectantis
|
| Dativ |
conjectanti
|
conjectanti
|
conjectanti
|
| Akkusativ |
conjectantem
|
conjectantem
|
conjectans
|
| Ablativ |
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
| Vokativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
Plural
| Nominativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Genitiv |
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
| Dativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Akkusativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Ablativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Vokativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectatus
|
conjectata
|
conjectatum
|
| Genitiv |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectati
|
| Dativ |
conjectato
|
conjectatae
|
conjectato
|
| Akkusativ |
conjectatum
|
conjectatam
|
conjectatum
|
| Ablativ |
conjectato
|
conjectata
|
conjectato
|
| Vokativ |
conjectate
|
conjectata
|
conjectatum
|
Plural
| Nominativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
| Genitiv |
conjectatorum
|
conjectatarum
|
conjectatorum
|
| Dativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Akkusativ |
conjectatos
|
conjectatas
|
conjectata
|
| Ablativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Vokativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectaturus
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
| Genitiv |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectaturi
|
| Dativ |
conjectaturo
|
conjectaturae
|
conjectaturo
|
| Akkusativ |
conjectaturum
|
conjectaturam
|
conjectaturum
|
| Ablativ |
conjectaturo
|
conjectatura
|
conjectaturo
|
| Vokativ |
conjectature
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
| Genitiv |
conjectaturorum
|
conjectaturarum
|
conjectaturorum
|
| Dativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Akkusativ |
conjectaturos
|
conjectaturas
|
conjectatura
|
| Ablativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Vokativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conjectatum
|
conjectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecto
|
|
| 2. Person Singular |
conjectas
|
|
| 3. Person Singular |
conjectat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectamus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectatis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjector
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaris conjectare
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectamur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectamini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectes
|
|
| 3. Person Singular |
conjectet
|
|
| 1. Person Plural |
conjectemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecter
|
|
| 2. Person Singular |
conjecteris conjectere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectetur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectemur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectemini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabam
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabas
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabar
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabaris conjectabare
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectares
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaret
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarer
|
|
| 2. Person Singular |
conjectareris conjectarere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabo
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabis
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabor
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaberis conjectabere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavi
|
|
| 2. Person Singular |
conjectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conjectavit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverunt conjectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conjectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conjectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavero
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conjectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conjectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectari conjectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conjectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conjectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conjecta
|
! |
| 2. Person Plural |
conjectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conjectato
|
| 3. Person Singular |
conjectato
|
| 2. Person Plural |
conjectatote
|
| 3. Person Plural |
conjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conjectare
|
|
| Genitiv |
conjectandi
|
|
| Dativ |
conjectando
|
|
| Akkusativ |
conjectandum
|
|
| Ablativ |
conjectando
|
|
| Vokativ |
conjectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectandus
|
conjectanda
|
conjectandum
|
| Genitiv |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectandi
|
| Dativ |
conjectando
|
conjectandae
|
conjectando
|
| Akkusativ |
conjectandum
|
conjectandam
|
conjectandum
|
| Ablativ |
conjectando
|
conjectanda
|
conjectando
|
| Vokativ |
conjectande
|
conjectanda
|
conjectandum
|
Plural
| Nominativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
| Genitiv |
conjectandorum
|
conjectandarum
|
conjectandorum
|
| Dativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Akkusativ |
conjectandos
|
conjectandas
|
conjectanda
|
| Ablativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Vokativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
| Genitiv |
conjectantis
|
conjectantis
|
conjectantis
|
| Dativ |
conjectanti
|
conjectanti
|
conjectanti
|
| Akkusativ |
conjectantem
|
conjectantem
|
conjectans
|
| Ablativ |
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
| Vokativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
Plural
| Nominativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Genitiv |
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
| Dativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Akkusativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Ablativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Vokativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectatus
|
conjectata
|
conjectatum
|
| Genitiv |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectati
|
| Dativ |
conjectato
|
conjectatae
|
conjectato
|
| Akkusativ |
conjectatum
|
conjectatam
|
conjectatum
|
| Ablativ |
conjectato
|
conjectata
|
conjectato
|
| Vokativ |
conjectate
|
conjectata
|
conjectatum
|
Plural
| Nominativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
| Genitiv |
conjectatorum
|
conjectatarum
|
conjectatorum
|
| Dativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Akkusativ |
conjectatos
|
conjectatas
|
conjectata
|
| Ablativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Vokativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectaturus
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
| Genitiv |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectaturi
|
| Dativ |
conjectaturo
|
conjectaturae
|
conjectaturo
|
| Akkusativ |
conjectaturum
|
conjectaturam
|
conjectaturum
|
| Ablativ |
conjectaturo
|
conjectatura
|
conjectaturo
|
| Vokativ |
conjectature
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
| Genitiv |
conjectaturorum
|
conjectaturarum
|
conjectaturorum
|
| Dativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Akkusativ |
conjectaturos
|
conjectaturas
|
conjectatura
|
| Ablativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Vokativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conjectatum
|
conjectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecto
|
|
| 2. Person Singular |
conjectas
|
|
| 3. Person Singular |
conjectat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectamus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectatis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjector
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaris conjectare
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectamur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectamini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectes
|
|
| 3. Person Singular |
conjectet
|
|
| 1. Person Plural |
conjectemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecter
|
|
| 2. Person Singular |
conjecteris conjectere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectetur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectemur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectemini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabam
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabas
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabar
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabaris conjectabare
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectares
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaret
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarer
|
|
| 2. Person Singular |
conjectareris conjectarere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabo
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabis
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabor
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaberis conjectabere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavi
|
|
| 2. Person Singular |
conjectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conjectavit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverunt conjectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conjectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conjectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavero
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conjectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conjectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectari conjectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conjectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conjectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conjecta
|
! |
| 2. Person Plural |
conjectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conjectato
|
| 3. Person Singular |
conjectato
|
| 2. Person Plural |
conjectatote
|
| 3. Person Plural |
conjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conjectare
|
|
| Genitiv |
conjectandi
|
|
| Dativ |
conjectando
|
|
| Akkusativ |
conjectandum
|
|
| Ablativ |
conjectando
|
|
| Vokativ |
conjectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectandus
|
conjectanda
|
conjectandum
|
| Genitiv |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectandi
|
| Dativ |
conjectando
|
conjectandae
|
conjectando
|
| Akkusativ |
conjectandum
|
conjectandam
|
conjectandum
|
| Ablativ |
conjectando
|
conjectanda
|
conjectando
|
| Vokativ |
conjectande
|
conjectanda
|
conjectandum
|
Plural
| Nominativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
| Genitiv |
conjectandorum
|
conjectandarum
|
conjectandorum
|
| Dativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Akkusativ |
conjectandos
|
conjectandas
|
conjectanda
|
| Ablativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Vokativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
| Genitiv |
conjectantis
|
conjectantis
|
conjectantis
|
| Dativ |
conjectanti
|
conjectanti
|
conjectanti
|
| Akkusativ |
conjectantem
|
conjectantem
|
conjectans
|
| Ablativ |
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
| Vokativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
Plural
| Nominativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Genitiv |
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
| Dativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Akkusativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Ablativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Vokativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectatus
|
conjectata
|
conjectatum
|
| Genitiv |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectati
|
| Dativ |
conjectato
|
conjectatae
|
conjectato
|
| Akkusativ |
conjectatum
|
conjectatam
|
conjectatum
|
| Ablativ |
conjectato
|
conjectata
|
conjectato
|
| Vokativ |
conjectate
|
conjectata
|
conjectatum
|
Plural
| Nominativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
| Genitiv |
conjectatorum
|
conjectatarum
|
conjectatorum
|
| Dativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Akkusativ |
conjectatos
|
conjectatas
|
conjectata
|
| Ablativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Vokativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectaturus
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
| Genitiv |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectaturi
|
| Dativ |
conjectaturo
|
conjectaturae
|
conjectaturo
|
| Akkusativ |
conjectaturum
|
conjectaturam
|
conjectaturum
|
| Ablativ |
conjectaturo
|
conjectatura
|
conjectaturo
|
| Vokativ |
conjectature
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
| Genitiv |
conjectaturorum
|
conjectaturarum
|
conjectaturorum
|
| Dativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Akkusativ |
conjectaturos
|
conjectaturas
|
conjectatura
|
| Ablativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Vokativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conjectatum
|
conjectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecto
|
ich versammle mich |
| 2. Person Singular |
conjectas
|
du versammelst dich |
| 3. Person Singular |
conjectat
|
er/sie/es versammelt sich |
| 1. Person Plural |
conjectamus
|
wir versammeln uns |
| 2. Person Plural |
conjectatis
|
ihr versammelt euch |
| 3. Person Plural |
conjectant
|
sie versammeln sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjector
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaris conjectare
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectamur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectamini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectem
|
ich versammle mich |
| 2. Person Singular |
conjectes
|
du versammelst dich |
| 3. Person Singular |
conjectet
|
er/sie/es versammle sich |
| 1. Person Plural |
conjectemus
|
wir versammeln uns |
| 2. Person Plural |
conjectetis
|
ihr versammelt euch |
| 3. Person Plural |
conjectent
|
sie versammeln sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecter
|
|
| 2. Person Singular |
conjecteris conjectere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectetur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectemur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectemini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabam
|
ich versammelte mich |
| 2. Person Singular |
conjectabas
|
du versammeltest dich |
| 3. Person Singular |
conjectabat
|
er/sie/es versammelte sich |
| 1. Person Plural |
conjectabamus
|
wir versammelten uns |
| 2. Person Plural |
conjectabatis
|
ihr versammeltet euch |
| 3. Person Plural |
conjectabant
|
sie versammelten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabar
|
|
| 2. Person Singular |
conjectabaris conjectabare
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarem
|
ich versammelte mich |
| 2. Person Singular |
conjectares
|
du versammeltest dich |
| 3. Person Singular |
conjectaret
|
er/sie/es versammelte sich |
| 1. Person Plural |
conjectaremus
|
wir versammelten uns |
| 2. Person Plural |
conjectaretis
|
ihr versammeltet euch |
| 3. Person Plural |
conjectarent
|
sie versammelten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarer
|
|
| 2. Person Singular |
conjectareris conjectarere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabo
|
ich werde mich versammeln |
| 2. Person Singular |
conjectabis
|
du wirst dich versammeln |
| 3. Person Singular |
conjectabit
|
er/sie/es wird sich versammeln |
| 1. Person Plural |
conjectabimus
|
wir werden uns versammeln |
| 2. Person Plural |
conjectabitis
|
ihr werdet euch versammeln |
| 3. Person Plural |
conjectabunt
|
sie werden sich versammeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabor
|
|
| 2. Person Singular |
conjectaberis conjectabere
|
|
| 3. Person Singular |
conjectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conjectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conjectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conjectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavi
|
ich habe mich versammelt |
| 2. Person Singular |
conjectavisti
|
du hast dich versammelt |
| 3. Person Singular |
conjectavit
|
er/sie/es hat sich versammelt |
| 1. Person Plural |
conjectavimus
|
wir haben uns versammelt |
| 2. Person Plural |
conjectavistis
|
ihr habt euch versammelt |
| 3. Person Plural |
conjectaverunt conjectavere
|
sie haben sich versammelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaverim
|
ich habe mich versammelt |
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
du habest dich versammelt |
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
er/sie/es habe sich versammelt |
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
wir haben uns versammelt |
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
ihr habet euch versammelt |
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
sie haben sich versammelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaveram
|
ich hatte mich versammelt |
| 2. Person Singular |
conjectaveras
|
du hattest dich versammelt |
| 3. Person Singular |
conjectaverat
|
er/sie/es hatte sich versammelt |
| 1. Person Plural |
conjectaveramus
|
wir hatten uns versammelt |
| 2. Person Plural |
conjectaveratis
|
ihr hattet euch versammelt |
| 3. Person Plural |
conjectaverant
|
sie hatten sich versammelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavissem
|
ich hätte mich versammelt |
| 2. Person Singular |
conjectavisses
|
du hättest dich versammelt |
| 3. Person Singular |
conjectavisset
|
er/sie/es hätte sich versammelt |
| 1. Person Plural |
conjectavissemus
|
wir hätten uns versammelt |
| 2. Person Plural |
conjectavissetis
|
ihr hättet euch versammelt |
| 3. Person Plural |
conjectavissent
|
sie hätten sich versammelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavero
|
ich werde mich versammelt haben |
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
du wirst dich versammelt haben |
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
er/sie/es wird sich versammelt haben |
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
wir werden uns versammelt haben |
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
ihr werdet euch versammelt haben |
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
sie werden sich versammelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conjectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conjectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conjectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conjectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conjectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectare
|
sich versammeln |
| Vorzeitigkeit |
conjectavisse
|
sich versammelt haben |
| Nachzeitigkeit |
conjectaturum esse
|
sich versammeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectari conjectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conjectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conjectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conjecta
|
versammle dich! |
| 2. Person Plural |
conjectate
|
versammelt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conjectato
|
| 3. Person Singular |
conjectato
|
| 2. Person Plural |
conjectatote
|
| 3. Person Plural |
conjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conjectare
|
das Sich versammeln |
| Genitiv |
conjectandi
|
des Sich versammelnes |
| Dativ |
conjectando
|
dem Sich versammeln |
| Akkusativ |
conjectandum
|
das Sich versammeln |
| Ablativ |
conjectando
|
durch das Sich versammeln |
| Vokativ |
conjectande
|
Sich versammeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectandus
|
conjectanda
|
conjectandum
|
| Genitiv |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectandi
|
| Dativ |
conjectando
|
conjectandae
|
conjectando
|
| Akkusativ |
conjectandum
|
conjectandam
|
conjectandum
|
| Ablativ |
conjectando
|
conjectanda
|
conjectando
|
| Vokativ |
conjectande
|
conjectanda
|
conjectandum
|
Plural
| Nominativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
| Genitiv |
conjectandorum
|
conjectandarum
|
conjectandorum
|
| Dativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Akkusativ |
conjectandos
|
conjectandas
|
conjectanda
|
| Ablativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Vokativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
| Genitiv |
conjectantis
|
conjectantis
|
conjectantis
|
| Dativ |
conjectanti
|
conjectanti
|
conjectanti
|
| Akkusativ |
conjectantem
|
conjectantem
|
conjectans
|
| Ablativ |
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
| Vokativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
Plural
| Nominativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Genitiv |
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
| Dativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Akkusativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Ablativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Vokativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectatus
|
conjectata
|
conjectatum
|
| Genitiv |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectati
|
| Dativ |
conjectato
|
conjectatae
|
conjectato
|
| Akkusativ |
conjectatum
|
conjectatam
|
conjectatum
|
| Ablativ |
conjectato
|
conjectata
|
conjectato
|
| Vokativ |
conjectate
|
conjectata
|
conjectatum
|
Plural
| Nominativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
| Genitiv |
conjectatorum
|
conjectatarum
|
conjectatorum
|
| Dativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Akkusativ |
conjectatos
|
conjectatas
|
conjectata
|
| Ablativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Vokativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectaturus
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
| Genitiv |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectaturi
|
| Dativ |
conjectaturo
|
conjectaturae
|
conjectaturo
|
| Akkusativ |
conjectaturum
|
conjectaturam
|
conjectaturum
|
| Ablativ |
conjectaturo
|
conjectatura
|
conjectaturo
|
| Vokativ |
conjectature
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
| Genitiv |
conjectaturorum
|
conjectaturarum
|
conjectaturorum
|
| Dativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Akkusativ |
conjectaturos
|
conjectaturas
|
conjectatura
|
| Ablativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Vokativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conjectatum
|
conjectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecto
|
ich werfe zusammen |
| 2. Person Singular |
conjectas
|
du wirfst zusammen |
| 3. Person Singular |
conjectat
|
er/sie/es wirft zusammen |
| 1. Person Plural |
conjectamus
|
wir werfen zusammen |
| 2. Person Plural |
conjectatis
|
ihr werft zusammen |
| 3. Person Plural |
conjectant
|
sie werfen zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjector
|
ich werde zusammengeworfen |
| 2. Person Singular |
conjectaris conjectare
|
du wirst zusammengeworfen |
| 3. Person Singular |
conjectatur
|
er/sie/es wird zusammengeworfen |
| 1. Person Plural |
conjectamur
|
wir werden zusammengeworfen |
| 2. Person Plural |
conjectamini
|
ihr werdet zusammengeworfen |
| 3. Person Plural |
conjectantur
|
sie werden zusammengeworfen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectem
|
ich werfe zusammen |
| 2. Person Singular |
conjectes
|
du werfest zusammen |
| 3. Person Singular |
conjectet
|
er/sie/es werfe zusammen |
| 1. Person Plural |
conjectemus
|
wir werfen zusammen |
| 2. Person Plural |
conjectetis
|
ihr werfet zusammen |
| 3. Person Plural |
conjectent
|
sie werfen zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjecter
|
ich werde zusammengeworfen |
| 2. Person Singular |
conjecteris conjectere
|
du werdest zusammengeworfen |
| 3. Person Singular |
conjectetur
|
er/sie/es werde zusammengeworfen |
| 1. Person Plural |
conjectemur
|
wir werden zusammengeworfen |
| 2. Person Plural |
conjectemini
|
ihr werdet zusammengeworfen |
| 3. Person Plural |
conjectentur
|
sie werden zusammengeworfen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabam
|
ich warf zusammen |
| 2. Person Singular |
conjectabas
|
du warfst zusammen |
| 3. Person Singular |
conjectabat
|
er/sie/es warf zusammen |
| 1. Person Plural |
conjectabamus
|
wir warfen zusammen |
| 2. Person Plural |
conjectabatis
|
ihr warft zusammen |
| 3. Person Plural |
conjectabant
|
sie warfen zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabar
|
ich wurde zusammengeworfen |
| 2. Person Singular |
conjectabaris conjectabare
|
du wurdest zusammengeworfen |
| 3. Person Singular |
conjectabatur
|
er/sie/es wurde zusammengeworfen |
| 1. Person Plural |
conjectabamur
|
wir wurden zusammengeworfen |
| 2. Person Plural |
conjectabamini
|
ihr wurdet zusammengeworfen |
| 3. Person Plural |
conjectabantur
|
sie wurden zusammengeworfen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarem
|
ich würfe zusammen |
| 2. Person Singular |
conjectares
|
du würfest zusammen |
| 3. Person Singular |
conjectaret
|
er/sie/es würfe zusammen |
| 1. Person Plural |
conjectaremus
|
wir würfen zusammen |
| 2. Person Plural |
conjectaretis
|
ihr würfet zusammen |
| 3. Person Plural |
conjectarent
|
sie würfen zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectarer
|
ich würde zusammengeworfen |
| 2. Person Singular |
conjectareris conjectarere
|
du würdest zusammengeworfen |
| 3. Person Singular |
conjectaretur
|
er/sie/es würde zusammengeworfen |
| 1. Person Plural |
conjectaremur
|
wir würden zusammengeworfen |
| 2. Person Plural |
conjectaremini
|
ihr würdet zusammengeworfen |
| 3. Person Plural |
conjectarentur
|
sie würden zusammengeworfen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabo
|
ich werde zusammenwerfen |
| 2. Person Singular |
conjectabis
|
du wirst zusammenwerfen |
| 3. Person Singular |
conjectabit
|
er/sie/es wird zusammenwerfen |
| 1. Person Plural |
conjectabimus
|
wir werden zusammenwerfen |
| 2. Person Plural |
conjectabitis
|
ihr werdet zusammenwerfen |
| 3. Person Plural |
conjectabunt
|
sie werden zusammenwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectabor
|
ich werde zusammengeworfen werden |
| 2. Person Singular |
conjectaberis conjectabere
|
du wirst zusammengeworfen werden |
| 3. Person Singular |
conjectabitur
|
er/sie/es wird zusammengeworfen werden |
| 1. Person Plural |
conjectabimur
|
wir werden zusammengeworfen werden |
| 2. Person Plural |
conjectabimini
|
ihr werdet zusammengeworfen werden |
| 3. Person Plural |
conjectabuntur
|
sie werden zusammengeworfen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavi
|
ich habe zusammengeworfen |
| 2. Person Singular |
conjectavisti
|
du hast zusammengeworfen |
| 3. Person Singular |
conjectavit
|
er/sie/es hat zusammengeworfen |
| 1. Person Plural |
conjectavimus
|
wir haben zusammengeworfen |
| 2. Person Plural |
conjectavistis
|
ihr habt zusammengeworfen |
| 3. Person Plural |
conjectaverunt conjectavere
|
sie haben zusammengeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sum
|
ich bin zusammengeworfen worden |
| 2. Person Singular |
conjectatus es
|
du bist zusammengeworfen worden |
| 3. Person Singular |
conjectatus est
|
er/sie/es ist zusammengeworfen worden |
| 1. Person Plural |
conjectati sumus
|
wir sind zusammengeworfen worden |
| 2. Person Plural |
conjectati estis
|
ihr seid zusammengeworfen worden |
| 3. Person Plural |
conjectati sunt
|
sie sind zusammengeworfen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaverim
|
ich habe zusammengeworfen |
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
du habest zusammengeworfen |
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
er/sie/es habe zusammengeworfen |
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
wir haben zusammengeworfen |
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
ihr habet zusammengeworfen |
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
sie haben zusammengeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus sim
|
ich sei zusammengeworfen worden |
| 2. Person Singular |
conjectatus sis
|
du seiest zusammengeworfen worden |
| 3. Person Singular |
conjectatus sit
|
er/sie/es sei zusammengeworfen worden |
| 1. Person Plural |
conjectati simus
|
wir seien zusammengeworfen worden |
| 2. Person Plural |
conjectati sitis
|
ihr seiet zusammengeworfen worden |
| 3. Person Plural |
conjectati sint
|
sie seien zusammengeworfen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectaveram
|
ich hatte zusammengeworfen |
| 2. Person Singular |
conjectaveras
|
du hattest zusammengeworfen |
| 3. Person Singular |
conjectaverat
|
er/sie/es hatte zusammengeworfen |
| 1. Person Plural |
conjectaveramus
|
wir hatten zusammengeworfen |
| 2. Person Plural |
conjectaveratis
|
ihr hattet zusammengeworfen |
| 3. Person Plural |
conjectaverant
|
sie hatten zusammengeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus eram
|
ich war zusammengeworfen worden |
| 2. Person Singular |
conjectatus eras
|
du warst zusammengeworfen worden |
| 3. Person Singular |
conjectatus erat
|
er/sie/es war zusammengeworfen worden |
| 1. Person Plural |
conjectati eramus
|
wir waren zusammengeworfen worden |
| 2. Person Plural |
conjectati eratis
|
ihr wart zusammengeworfen worden |
| 3. Person Plural |
conjectati erant
|
sie waren zusammengeworfen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavissem
|
ich hätte zusammengeworfen |
| 2. Person Singular |
conjectavisses
|
du hättest zusammengeworfen |
| 3. Person Singular |
conjectavisset
|
er/sie/es hätte zusammengeworfen |
| 1. Person Plural |
conjectavissemus
|
wir hätten zusammengeworfen |
| 2. Person Plural |
conjectavissetis
|
ihr hättet zusammengeworfen |
| 3. Person Plural |
conjectavissent
|
sie hätten zusammengeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus essem
|
ich wäre zusammengeworfen worden |
| 2. Person Singular |
conjectatus esses
|
du wärest zusammengeworfen worden |
| 3. Person Singular |
conjectatus esset
|
er/sie/es wäre zusammengeworfen worden |
| 1. Person Plural |
conjectati essemus
|
wir wären zusammengeworfen worden |
| 2. Person Plural |
conjectati essetis
|
ihr wäret zusammengeworfen worden |
| 3. Person Plural |
conjectati essent
|
sie wären zusammengeworfen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectavero
|
ich werde zusammengeworfen haben |
| 2. Person Singular |
conjectaveris
|
du wirst zusammengeworfen haben |
| 3. Person Singular |
conjectaverit
|
er/sie/es wird zusammengeworfen haben |
| 1. Person Plural |
conjectaverimus
|
wir werden zusammengeworfen haben |
| 2. Person Plural |
conjectaveritis
|
ihr werdet zusammengeworfen haben |
| 3. Person Plural |
conjectaverint
|
sie werden zusammengeworfen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conjectatus ero
|
ich werde zusammengeworfen worden sein |
| 2. Person Singular |
conjectatus eris
|
du wirst zusammengeworfen worden sein |
| 3. Person Singular |
conjectatus erit
|
er/sie/es wird zusammengeworfen worden sein |
| 1. Person Plural |
conjectati erimus
|
wir werden zusammengeworfen worden sein |
| 2. Person Plural |
conjectati eritis
|
ihr werdet zusammengeworfen worden sein |
| 3. Person Plural |
conjectati erunt
|
sie werden zusammengeworfen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectare
|
zusammenwerfen |
| Vorzeitigkeit |
conjectavisse
|
zusammengeworfen haben |
| Nachzeitigkeit |
conjectaturum esse
|
zusammenwerfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conjectari conjectarier
|
zusammengeworfen werden |
| Vorzeitigkeit |
conjectatum esse
|
zusammengeworfen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
conjectatum iri
|
künftig zusammengeworfen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conjecta
|
wirf zusammen! |
| 2. Person Plural |
conjectate
|
werft zusammen! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conjectato
|
| 3. Person Singular |
conjectato
|
| 2. Person Plural |
conjectatote
|
| 3. Person Plural |
conjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conjectare
|
das Zusammenwerfen |
| Genitiv |
conjectandi
|
des Zusammenwerfens |
| Dativ |
conjectando
|
dem Zusammenwerfen |
| Akkusativ |
conjectandum
|
das Zusammenwerfen |
| Ablativ |
conjectando
|
durch das Zusammenwerfen |
| Vokativ |
conjectande
|
Zusammenwerfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectandus
|
conjectanda
|
conjectandum
|
| Genitiv |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectandi
|
| Dativ |
conjectando
|
conjectandae
|
conjectando
|
| Akkusativ |
conjectandum
|
conjectandam
|
conjectandum
|
| Ablativ |
conjectando
|
conjectanda
|
conjectando
|
| Vokativ |
conjectande
|
conjectanda
|
conjectandum
|
Plural
| Nominativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
| Genitiv |
conjectandorum
|
conjectandarum
|
conjectandorum
|
| Dativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Akkusativ |
conjectandos
|
conjectandas
|
conjectanda
|
| Ablativ |
conjectandis
|
conjectandis
|
conjectandis
|
| Vokativ |
conjectandi
|
conjectandae
|
conjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
| Genitiv |
conjectantis
|
conjectantis
|
conjectantis
|
| Dativ |
conjectanti
|
conjectanti
|
conjectanti
|
| Akkusativ |
conjectantem
|
conjectantem
|
conjectans
|
| Ablativ |
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
conjectanti conjectante
|
| Vokativ |
conjectans
|
conjectans
|
conjectans
|
Plural
| Nominativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Genitiv |
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
conjectantium conjectantum
|
| Dativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Akkusativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
| Ablativ |
conjectantibus
|
conjectantibus
|
conjectantibus
|
| Vokativ |
conjectantes
|
conjectantes
|
conjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectatus
|
conjectata
|
conjectatum
|
| Genitiv |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectati
|
| Dativ |
conjectato
|
conjectatae
|
conjectato
|
| Akkusativ |
conjectatum
|
conjectatam
|
conjectatum
|
| Ablativ |
conjectato
|
conjectata
|
conjectato
|
| Vokativ |
conjectate
|
conjectata
|
conjectatum
|
Plural
| Nominativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
| Genitiv |
conjectatorum
|
conjectatarum
|
conjectatorum
|
| Dativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Akkusativ |
conjectatos
|
conjectatas
|
conjectata
|
| Ablativ |
conjectatis
|
conjectatis
|
conjectatis
|
| Vokativ |
conjectati
|
conjectatae
|
conjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conjectaturus
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
| Genitiv |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectaturi
|
| Dativ |
conjectaturo
|
conjectaturae
|
conjectaturo
|
| Akkusativ |
conjectaturum
|
conjectaturam
|
conjectaturum
|
| Ablativ |
conjectaturo
|
conjectatura
|
conjectaturo
|
| Vokativ |
conjectature
|
conjectatura
|
conjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
| Genitiv |
conjectaturorum
|
conjectaturarum
|
conjectaturorum
|
| Dativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Akkusativ |
conjectaturos
|
conjectaturas
|
conjectatura
|
| Ablativ |
conjectaturis
|
conjectaturis
|
conjectaturis
|
| Vokativ |
conjectaturi
|
conjectaturae
|
conjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conjectatum
|
conjectatu
|