deuten (Vorzeichen)
mutmaßen, denken, sich vorstellen, schließen, raten, folgern
(Person ins Gefängnis) werfen
urteilen, einen Schluss ziehen
versammeln
zusammenwerfen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjecto
2. Person Singular
conjectas
3. Person Singular
conjectat
1. Person Plural
conjectamus
2. Person Plural
conjectatis
3. Person Plural
conjectant
Passiv
1. Person Singular
conjector
2. Person Singular
conjectaris conjectare
3. Person Singular
conjectatur
1. Person Plural
conjectamur
2. Person Plural
conjectamini
3. Person Plural
conjectantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectem
2. Person Singular
conjectes
3. Person Singular
conjectet
1. Person Plural
conjectemus
2. Person Plural
conjectetis
3. Person Plural
conjectent
Passiv
1. Person Singular
conjecter
2. Person Singular
conjecteris conjectere
3. Person Singular
conjectetur
1. Person Plural
conjectemur
2. Person Plural
conjectemini
3. Person Plural
conjectentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectabam
2. Person Singular
conjectabas
3. Person Singular
conjectabat
1. Person Plural
conjectabamus
2. Person Plural
conjectabatis
3. Person Plural
conjectabant
Passiv
1. Person Singular
conjectabar
2. Person Singular
conjectabaris conjectabare
3. Person Singular
conjectabatur
1. Person Plural
conjectabamur
2. Person Plural
conjectabamini
3. Person Plural
conjectabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectarem
2. Person Singular
conjectares
3. Person Singular
conjectaret
1. Person Plural
conjectaremus
2. Person Plural
conjectaretis
3. Person Plural
conjectarent
Passiv
1. Person Singular
conjectarer
2. Person Singular
conjectareris conjectarere
3. Person Singular
conjectaretur
1. Person Plural
conjectaremur
2. Person Plural
conjectaremini
3. Person Plural
conjectarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conjectabo
2. Person Singular
conjectabis
3. Person Singular
conjectabit
1. Person Plural
conjectabimus
2. Person Plural
conjectabitis
3. Person Plural
conjectabunt
Passiv
1. Person Singular
conjectabor
2. Person Singular
conjectaberis conjectabere
3. Person Singular
conjectabitur
1. Person Plural
conjectabimur
2. Person Plural
conjectabimini
3. Person Plural
conjectabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectavi
2. Person Singular
conjectavisti
3. Person Singular
conjectavit
1. Person Plural
conjectavimus
2. Person Plural
conjectavistis
3. Person Plural
conjectaverunt conjectavere
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sum
2. Person Singular
conjectatus es
3. Person Singular
conjectatus est
1. Person Plural
conjectati sumus
2. Person Plural
conjectati estis
3. Person Plural
conjectati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectaverim
2. Person Singular
conjectaveris
3. Person Singular
conjectaverit
1. Person Plural
conjectaverimus
2. Person Plural
conjectaveritis
3. Person Plural
conjectaverint
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sim
2. Person Singular
conjectatus sis
3. Person Singular
conjectatus sit
1. Person Plural
conjectati simus
2. Person Plural
conjectati sitis
3. Person Plural
conjectati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectaveram
2. Person Singular
conjectaveras
3. Person Singular
conjectaverat
1. Person Plural
conjectaveramus
2. Person Plural
conjectaveratis
3. Person Plural
conjectaverant
Passiv
1. Person Singular
conjectatus eram
2. Person Singular
conjectatus eras
3. Person Singular
conjectatus erat
1. Person Plural
conjectati eramus
2. Person Plural
conjectati eratis
3. Person Plural
conjectati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectavissem
2. Person Singular
conjectavisses
3. Person Singular
conjectavisset
1. Person Plural
conjectavissemus
2. Person Plural
conjectavissetis
3. Person Plural
conjectavissent
Passiv
1. Person Singular
conjectatus essem
2. Person Singular
conjectatus esses
3. Person Singular
conjectatus esset
1. Person Plural
conjectati essemus
2. Person Plural
conjectati essetis
3. Person Plural
conjectati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conjectavero
2. Person Singular
conjectaveris
3. Person Singular
conjectaverit
1. Person Plural
conjectaverimus
2. Person Plural
conjectaveritis
3. Person Plural
conjectaverint
Passiv
1. Person Singular
conjectatus ero
2. Person Singular
conjectatus eris
3. Person Singular
conjectatus erit
1. Person Plural
conjectati erimus
2. Person Plural
conjectati eritis
3. Person Plural
conjectati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conjectare
Vorzeitigkeit
conjectavisse
Nachzeitigkeit
conjectaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conjectari conjectarier
Vorzeitigkeit
conjectatum esse
Nachzeitigkeit
conjectatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conjecta
!
2. Person Plural
conjectate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conjectato
3. Person Singular
conjectato
2. Person Plural
conjectatote
3. Person Plural
conjectanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conjectare
Genitiv
conjectandi
Dativ
conjectando
Akkusativ
conjectandum
Ablativ
conjectando
Vokativ
conjectande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectandus
conjectanda
conjectandum
Genitiv
conjectandi
conjectandae
conjectandi
Dativ
conjectando
conjectandae
conjectando
Akkusativ
conjectandum
conjectandam
conjectandum
Ablativ
conjectando
conjectanda
conjectando
Vokativ
conjectande
conjectanda
conjectandum
Plural
Nominativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Genitiv
conjectandorum
conjectandarum
conjectandorum
Dativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Akkusativ
conjectandos
conjectandas
conjectanda
Ablativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Vokativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectans
conjectans
conjectans
Genitiv
conjectantis
conjectantis
conjectantis
Dativ
conjectanti
conjectanti
conjectanti
Akkusativ
conjectantem
conjectantem
conjectans
Ablativ
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
Vokativ
conjectans
conjectans
conjectans
Plural
Nominativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Genitiv
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
Dativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Akkusativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Ablativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Vokativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectatus
conjectata
conjectatum
Genitiv
conjectati
conjectatae
conjectati
Dativ
conjectato
conjectatae
conjectato
Akkusativ
conjectatum
conjectatam
conjectatum
Ablativ
conjectato
conjectata
conjectato
Vokativ
conjectate
conjectata
conjectatum
Plural
Nominativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Genitiv
conjectatorum
conjectatarum
conjectatorum
Dativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Akkusativ
conjectatos
conjectatas
conjectata
Ablativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Vokativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectaturus
conjectatura
conjectaturum
Genitiv
conjectaturi
conjectaturae
conjectaturi
Dativ
conjectaturo
conjectaturae
conjectaturo
Akkusativ
conjectaturum
conjectaturam
conjectaturum
Ablativ
conjectaturo
conjectatura
conjectaturo
Vokativ
conjectature
conjectatura
conjectaturum
Plural
Nominativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Genitiv
conjectaturorum
conjectaturarum
conjectaturorum
Dativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Akkusativ
conjectaturos
conjectaturas
conjectatura
Ablativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Vokativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Supina
Supin I
Supin II
conjectatum
conjectatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjecto
2. Person Singular
conjectas
3. Person Singular
conjectat
1. Person Plural
conjectamus
2. Person Plural
conjectatis
3. Person Plural
conjectant
Passiv
1. Person Singular
conjector
2. Person Singular
conjectaris conjectare
3. Person Singular
conjectatur
1. Person Plural
conjectamur
2. Person Plural
conjectamini
3. Person Plural
conjectantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectem
2. Person Singular
conjectes
3. Person Singular
conjectet
1. Person Plural
conjectemus
2. Person Plural
conjectetis
3. Person Plural
conjectent
Passiv
1. Person Singular
conjecter
2. Person Singular
conjecteris conjectere
3. Person Singular
conjectetur
1. Person Plural
conjectemur
2. Person Plural
conjectemini
3. Person Plural
conjectentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectabam
2. Person Singular
conjectabas
3. Person Singular
conjectabat
1. Person Plural
conjectabamus
2. Person Plural
conjectabatis
3. Person Plural
conjectabant
Passiv
1. Person Singular
conjectabar
2. Person Singular
conjectabaris conjectabare
3. Person Singular
conjectabatur
1. Person Plural
conjectabamur
2. Person Plural
conjectabamini
3. Person Plural
conjectabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectarem
2. Person Singular
conjectares
3. Person Singular
conjectaret
1. Person Plural
conjectaremus
2. Person Plural
conjectaretis
3. Person Plural
conjectarent
Passiv
1. Person Singular
conjectarer
2. Person Singular
conjectareris conjectarere
3. Person Singular
conjectaretur
1. Person Plural
conjectaremur
2. Person Plural
conjectaremini
3. Person Plural
conjectarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conjectabo
2. Person Singular
conjectabis
3. Person Singular
conjectabit
1. Person Plural
conjectabimus
2. Person Plural
conjectabitis
3. Person Plural
conjectabunt
Passiv
1. Person Singular
conjectabor
2. Person Singular
conjectaberis conjectabere
3. Person Singular
conjectabitur
1. Person Plural
conjectabimur
2. Person Plural
conjectabimini
3. Person Plural
conjectabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectavi
2. Person Singular
conjectavisti
3. Person Singular
conjectavit
1. Person Plural
conjectavimus
2. Person Plural
conjectavistis
3. Person Plural
conjectaverunt conjectavere
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sum
2. Person Singular
conjectatus es
3. Person Singular
conjectatus est
1. Person Plural
conjectati sumus
2. Person Plural
conjectati estis
3. Person Plural
conjectati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectaverim
2. Person Singular
conjectaveris
3. Person Singular
conjectaverit
1. Person Plural
conjectaverimus
2. Person Plural
conjectaveritis
3. Person Plural
conjectaverint
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sim
2. Person Singular
conjectatus sis
3. Person Singular
conjectatus sit
1. Person Plural
conjectati simus
2. Person Plural
conjectati sitis
3. Person Plural
conjectati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectaveram
2. Person Singular
conjectaveras
3. Person Singular
conjectaverat
1. Person Plural
conjectaveramus
2. Person Plural
conjectaveratis
3. Person Plural
conjectaverant
Passiv
1. Person Singular
conjectatus eram
2. Person Singular
conjectatus eras
3. Person Singular
conjectatus erat
1. Person Plural
conjectati eramus
2. Person Plural
conjectati eratis
3. Person Plural
conjectati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectavissem
2. Person Singular
conjectavisses
3. Person Singular
conjectavisset
1. Person Plural
conjectavissemus
2. Person Plural
conjectavissetis
3. Person Plural
conjectavissent
Passiv
1. Person Singular
conjectatus essem
2. Person Singular
conjectatus esses
3. Person Singular
conjectatus esset
1. Person Plural
conjectati essemus
2. Person Plural
conjectati essetis
3. Person Plural
conjectati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conjectavero
2. Person Singular
conjectaveris
3. Person Singular
conjectaverit
1. Person Plural
conjectaverimus
2. Person Plural
conjectaveritis
3. Person Plural
conjectaverint
Passiv
1. Person Singular
conjectatus ero
2. Person Singular
conjectatus eris
3. Person Singular
conjectatus erit
1. Person Plural
conjectati erimus
2. Person Plural
conjectati eritis
3. Person Plural
conjectati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conjectare
Vorzeitigkeit
conjectavisse
Nachzeitigkeit
conjectaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conjectari conjectarier
Vorzeitigkeit
conjectatum esse
Nachzeitigkeit
conjectatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conjecta
!
2. Person Plural
conjectate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conjectato
3. Person Singular
conjectato
2. Person Plural
conjectatote
3. Person Plural
conjectanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conjectare
Genitiv
conjectandi
Dativ
conjectando
Akkusativ
conjectandum
Ablativ
conjectando
Vokativ
conjectande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectandus
conjectanda
conjectandum
Genitiv
conjectandi
conjectandae
conjectandi
Dativ
conjectando
conjectandae
conjectando
Akkusativ
conjectandum
conjectandam
conjectandum
Ablativ
conjectando
conjectanda
conjectando
Vokativ
conjectande
conjectanda
conjectandum
Plural
Nominativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Genitiv
conjectandorum
conjectandarum
conjectandorum
Dativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Akkusativ
conjectandos
conjectandas
conjectanda
Ablativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Vokativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectans
conjectans
conjectans
Genitiv
conjectantis
conjectantis
conjectantis
Dativ
conjectanti
conjectanti
conjectanti
Akkusativ
conjectantem
conjectantem
conjectans
Ablativ
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
Vokativ
conjectans
conjectans
conjectans
Plural
Nominativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Genitiv
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
Dativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Akkusativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Ablativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Vokativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectatus
conjectata
conjectatum
Genitiv
conjectati
conjectatae
conjectati
Dativ
conjectato
conjectatae
conjectato
Akkusativ
conjectatum
conjectatam
conjectatum
Ablativ
conjectato
conjectata
conjectato
Vokativ
conjectate
conjectata
conjectatum
Plural
Nominativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Genitiv
conjectatorum
conjectatarum
conjectatorum
Dativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Akkusativ
conjectatos
conjectatas
conjectata
Ablativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Vokativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectaturus
conjectatura
conjectaturum
Genitiv
conjectaturi
conjectaturae
conjectaturi
Dativ
conjectaturo
conjectaturae
conjectaturo
Akkusativ
conjectaturum
conjectaturam
conjectaturum
Ablativ
conjectaturo
conjectatura
conjectaturo
Vokativ
conjectature
conjectatura
conjectaturum
Plural
Nominativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Genitiv
conjectaturorum
conjectaturarum
conjectaturorum
Dativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Akkusativ
conjectaturos
conjectaturas
conjectatura
Ablativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Vokativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Supina
Supin I
Supin II
conjectatum
conjectatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjecto
2. Person Singular
conjectas
3. Person Singular
conjectat
1. Person Plural
conjectamus
2. Person Plural
conjectatis
3. Person Plural
conjectant
Passiv
1. Person Singular
conjector
2. Person Singular
conjectaris conjectare
3. Person Singular
conjectatur
1. Person Plural
conjectamur
2. Person Plural
conjectamini
3. Person Plural
conjectantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectem
2. Person Singular
conjectes
3. Person Singular
conjectet
1. Person Plural
conjectemus
2. Person Plural
conjectetis
3. Person Plural
conjectent
Passiv
1. Person Singular
conjecter
2. Person Singular
conjecteris conjectere
3. Person Singular
conjectetur
1. Person Plural
conjectemur
2. Person Plural
conjectemini
3. Person Plural
conjectentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectabam
2. Person Singular
conjectabas
3. Person Singular
conjectabat
1. Person Plural
conjectabamus
2. Person Plural
conjectabatis
3. Person Plural
conjectabant
Passiv
1. Person Singular
conjectabar
2. Person Singular
conjectabaris conjectabare
3. Person Singular
conjectabatur
1. Person Plural
conjectabamur
2. Person Plural
conjectabamini
3. Person Plural
conjectabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectarem
2. Person Singular
conjectares
3. Person Singular
conjectaret
1. Person Plural
conjectaremus
2. Person Plural
conjectaretis
3. Person Plural
conjectarent
Passiv
1. Person Singular
conjectarer
2. Person Singular
conjectareris conjectarere
3. Person Singular
conjectaretur
1. Person Plural
conjectaremur
2. Person Plural
conjectaremini
3. Person Plural
conjectarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conjectabo
2. Person Singular
conjectabis
3. Person Singular
conjectabit
1. Person Plural
conjectabimus
2. Person Plural
conjectabitis
3. Person Plural
conjectabunt
Passiv
1. Person Singular
conjectabor
2. Person Singular
conjectaberis conjectabere
3. Person Singular
conjectabitur
1. Person Plural
conjectabimur
2. Person Plural
conjectabimini
3. Person Plural
conjectabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectavi
2. Person Singular
conjectavisti
3. Person Singular
conjectavit
1. Person Plural
conjectavimus
2. Person Plural
conjectavistis
3. Person Plural
conjectaverunt conjectavere
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sum
2. Person Singular
conjectatus es
3. Person Singular
conjectatus est
1. Person Plural
conjectati sumus
2. Person Plural
conjectati estis
3. Person Plural
conjectati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectaverim
2. Person Singular
conjectaveris
3. Person Singular
conjectaverit
1. Person Plural
conjectaverimus
2. Person Plural
conjectaveritis
3. Person Plural
conjectaverint
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sim
2. Person Singular
conjectatus sis
3. Person Singular
conjectatus sit
1. Person Plural
conjectati simus
2. Person Plural
conjectati sitis
3. Person Plural
conjectati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectaveram
2. Person Singular
conjectaveras
3. Person Singular
conjectaverat
1. Person Plural
conjectaveramus
2. Person Plural
conjectaveratis
3. Person Plural
conjectaverant
Passiv
1. Person Singular
conjectatus eram
2. Person Singular
conjectatus eras
3. Person Singular
conjectatus erat
1. Person Plural
conjectati eramus
2. Person Plural
conjectati eratis
3. Person Plural
conjectati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectavissem
2. Person Singular
conjectavisses
3. Person Singular
conjectavisset
1. Person Plural
conjectavissemus
2. Person Plural
conjectavissetis
3. Person Plural
conjectavissent
Passiv
1. Person Singular
conjectatus essem
2. Person Singular
conjectatus esses
3. Person Singular
conjectatus esset
1. Person Plural
conjectati essemus
2. Person Plural
conjectati essetis
3. Person Plural
conjectati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conjectavero
2. Person Singular
conjectaveris
3. Person Singular
conjectaverit
1. Person Plural
conjectaverimus
2. Person Plural
conjectaveritis
3. Person Plural
conjectaverint
Passiv
1. Person Singular
conjectatus ero
2. Person Singular
conjectatus eris
3. Person Singular
conjectatus erit
1. Person Plural
conjectati erimus
2. Person Plural
conjectati eritis
3. Person Plural
conjectati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conjectare
Vorzeitigkeit
conjectavisse
Nachzeitigkeit
conjectaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conjectari conjectarier
Vorzeitigkeit
conjectatum esse
Nachzeitigkeit
conjectatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conjecta
!
2. Person Plural
conjectate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conjectato
3. Person Singular
conjectato
2. Person Plural
conjectatote
3. Person Plural
conjectanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conjectare
Genitiv
conjectandi
Dativ
conjectando
Akkusativ
conjectandum
Ablativ
conjectando
Vokativ
conjectande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectandus
conjectanda
conjectandum
Genitiv
conjectandi
conjectandae
conjectandi
Dativ
conjectando
conjectandae
conjectando
Akkusativ
conjectandum
conjectandam
conjectandum
Ablativ
conjectando
conjectanda
conjectando
Vokativ
conjectande
conjectanda
conjectandum
Plural
Nominativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Genitiv
conjectandorum
conjectandarum
conjectandorum
Dativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Akkusativ
conjectandos
conjectandas
conjectanda
Ablativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Vokativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectans
conjectans
conjectans
Genitiv
conjectantis
conjectantis
conjectantis
Dativ
conjectanti
conjectanti
conjectanti
Akkusativ
conjectantem
conjectantem
conjectans
Ablativ
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
Vokativ
conjectans
conjectans
conjectans
Plural
Nominativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Genitiv
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
Dativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Akkusativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Ablativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Vokativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectatus
conjectata
conjectatum
Genitiv
conjectati
conjectatae
conjectati
Dativ
conjectato
conjectatae
conjectato
Akkusativ
conjectatum
conjectatam
conjectatum
Ablativ
conjectato
conjectata
conjectato
Vokativ
conjectate
conjectata
conjectatum
Plural
Nominativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Genitiv
conjectatorum
conjectatarum
conjectatorum
Dativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Akkusativ
conjectatos
conjectatas
conjectata
Ablativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Vokativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectaturus
conjectatura
conjectaturum
Genitiv
conjectaturi
conjectaturae
conjectaturi
Dativ
conjectaturo
conjectaturae
conjectaturo
Akkusativ
conjectaturum
conjectaturam
conjectaturum
Ablativ
conjectaturo
conjectatura
conjectaturo
Vokativ
conjectature
conjectatura
conjectaturum
Plural
Nominativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Genitiv
conjectaturorum
conjectaturarum
conjectaturorum
Dativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Akkusativ
conjectaturos
conjectaturas
conjectatura
Ablativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Vokativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Supina
Supin I
Supin II
conjectatum
conjectatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjecto
2. Person Singular
conjectas
3. Person Singular
conjectat
1. Person Plural
conjectamus
2. Person Plural
conjectatis
3. Person Plural
conjectant
Passiv
1. Person Singular
conjector
2. Person Singular
conjectaris conjectare
3. Person Singular
conjectatur
1. Person Plural
conjectamur
2. Person Plural
conjectamini
3. Person Plural
conjectantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectem
2. Person Singular
conjectes
3. Person Singular
conjectet
1. Person Plural
conjectemus
2. Person Plural
conjectetis
3. Person Plural
conjectent
Passiv
1. Person Singular
conjecter
2. Person Singular
conjecteris conjectere
3. Person Singular
conjectetur
1. Person Plural
conjectemur
2. Person Plural
conjectemini
3. Person Plural
conjectentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectabam
2. Person Singular
conjectabas
3. Person Singular
conjectabat
1. Person Plural
conjectabamus
2. Person Plural
conjectabatis
3. Person Plural
conjectabant
Passiv
1. Person Singular
conjectabar
2. Person Singular
conjectabaris conjectabare
3. Person Singular
conjectabatur
1. Person Plural
conjectabamur
2. Person Plural
conjectabamini
3. Person Plural
conjectabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectarem
2. Person Singular
conjectares
3. Person Singular
conjectaret
1. Person Plural
conjectaremus
2. Person Plural
conjectaretis
3. Person Plural
conjectarent
Passiv
1. Person Singular
conjectarer
2. Person Singular
conjectareris conjectarere
3. Person Singular
conjectaretur
1. Person Plural
conjectaremur
2. Person Plural
conjectaremini
3. Person Plural
conjectarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conjectabo
2. Person Singular
conjectabis
3. Person Singular
conjectabit
1. Person Plural
conjectabimus
2. Person Plural
conjectabitis
3. Person Plural
conjectabunt
Passiv
1. Person Singular
conjectabor
2. Person Singular
conjectaberis conjectabere
3. Person Singular
conjectabitur
1. Person Plural
conjectabimur
2. Person Plural
conjectabimini
3. Person Plural
conjectabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectavi
2. Person Singular
conjectavisti
3. Person Singular
conjectavit
1. Person Plural
conjectavimus
2. Person Plural
conjectavistis
3. Person Plural
conjectaverunt conjectavere
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sum
2. Person Singular
conjectatus es
3. Person Singular
conjectatus est
1. Person Plural
conjectati sumus
2. Person Plural
conjectati estis
3. Person Plural
conjectati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectaverim
2. Person Singular
conjectaveris
3. Person Singular
conjectaverit
1. Person Plural
conjectaverimus
2. Person Plural
conjectaveritis
3. Person Plural
conjectaverint
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sim
2. Person Singular
conjectatus sis
3. Person Singular
conjectatus sit
1. Person Plural
conjectati simus
2. Person Plural
conjectati sitis
3. Person Plural
conjectati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectaveram
2. Person Singular
conjectaveras
3. Person Singular
conjectaverat
1. Person Plural
conjectaveramus
2. Person Plural
conjectaveratis
3. Person Plural
conjectaverant
Passiv
1. Person Singular
conjectatus eram
2. Person Singular
conjectatus eras
3. Person Singular
conjectatus erat
1. Person Plural
conjectati eramus
2. Person Plural
conjectati eratis
3. Person Plural
conjectati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectavissem
2. Person Singular
conjectavisses
3. Person Singular
conjectavisset
1. Person Plural
conjectavissemus
2. Person Plural
conjectavissetis
3. Person Plural
conjectavissent
Passiv
1. Person Singular
conjectatus essem
2. Person Singular
conjectatus esses
3. Person Singular
conjectatus esset
1. Person Plural
conjectati essemus
2. Person Plural
conjectati essetis
3. Person Plural
conjectati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conjectavero
2. Person Singular
conjectaveris
3. Person Singular
conjectaverit
1. Person Plural
conjectaverimus
2. Person Plural
conjectaveritis
3. Person Plural
conjectaverint
Passiv
1. Person Singular
conjectatus ero
2. Person Singular
conjectatus eris
3. Person Singular
conjectatus erit
1. Person Plural
conjectati erimus
2. Person Plural
conjectati eritis
3. Person Plural
conjectati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conjectare
Vorzeitigkeit
conjectavisse
Nachzeitigkeit
conjectaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conjectari conjectarier
Vorzeitigkeit
conjectatum esse
Nachzeitigkeit
conjectatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conjecta
!
2. Person Plural
conjectate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conjectato
3. Person Singular
conjectato
2. Person Plural
conjectatote
3. Person Plural
conjectanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conjectare
Genitiv
conjectandi
Dativ
conjectando
Akkusativ
conjectandum
Ablativ
conjectando
Vokativ
conjectande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectandus
conjectanda
conjectandum
Genitiv
conjectandi
conjectandae
conjectandi
Dativ
conjectando
conjectandae
conjectando
Akkusativ
conjectandum
conjectandam
conjectandum
Ablativ
conjectando
conjectanda
conjectando
Vokativ
conjectande
conjectanda
conjectandum
Plural
Nominativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Genitiv
conjectandorum
conjectandarum
conjectandorum
Dativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Akkusativ
conjectandos
conjectandas
conjectanda
Ablativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Vokativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectans
conjectans
conjectans
Genitiv
conjectantis
conjectantis
conjectantis
Dativ
conjectanti
conjectanti
conjectanti
Akkusativ
conjectantem
conjectantem
conjectans
Ablativ
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
Vokativ
conjectans
conjectans
conjectans
Plural
Nominativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Genitiv
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
Dativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Akkusativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Ablativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Vokativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectatus
conjectata
conjectatum
Genitiv
conjectati
conjectatae
conjectati
Dativ
conjectato
conjectatae
conjectato
Akkusativ
conjectatum
conjectatam
conjectatum
Ablativ
conjectato
conjectata
conjectato
Vokativ
conjectate
conjectata
conjectatum
Plural
Nominativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Genitiv
conjectatorum
conjectatarum
conjectatorum
Dativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Akkusativ
conjectatos
conjectatas
conjectata
Ablativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Vokativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectaturus
conjectatura
conjectaturum
Genitiv
conjectaturi
conjectaturae
conjectaturi
Dativ
conjectaturo
conjectaturae
conjectaturo
Akkusativ
conjectaturum
conjectaturam
conjectaturum
Ablativ
conjectaturo
conjectatura
conjectaturo
Vokativ
conjectature
conjectatura
conjectaturum
Plural
Nominativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Genitiv
conjectaturorum
conjectaturarum
conjectaturorum
Dativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Akkusativ
conjectaturos
conjectaturas
conjectatura
Ablativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Vokativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Supina
Supin I
Supin II
conjectatum
conjectatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjecto
ich versammle mich
2. Person Singular
conjectas
du versammelst dich
3. Person Singular
conjectat
er/sie/es versammelt sich
1. Person Plural
conjectamus
wir versammeln uns
2. Person Plural
conjectatis
ihr versammelt euch
3. Person Plural
conjectant
sie versammeln sich
Passiv
1. Person Singular
conjector
2. Person Singular
conjectaris conjectare
3. Person Singular
conjectatur
1. Person Plural
conjectamur
2. Person Plural
conjectamini
3. Person Plural
conjectantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectem
ich versammle mich
2. Person Singular
conjectes
du versammelst dich
3. Person Singular
conjectet
er/sie/es versammle sich
1. Person Plural
conjectemus
wir versammeln uns
2. Person Plural
conjectetis
ihr versammelt euch
3. Person Plural
conjectent
sie versammeln sich
Passiv
1. Person Singular
conjecter
2. Person Singular
conjecteris conjectere
3. Person Singular
conjectetur
1. Person Plural
conjectemur
2. Person Plural
conjectemini
3. Person Plural
conjectentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectabam
ich versammelte mich
2. Person Singular
conjectabas
du versammeltest dich
3. Person Singular
conjectabat
er/sie/es versammelte sich
1. Person Plural
conjectabamus
wir versammelten uns
2. Person Plural
conjectabatis
ihr versammeltet euch
3. Person Plural
conjectabant
sie versammelten sich
Passiv
1. Person Singular
conjectabar
2. Person Singular
conjectabaris conjectabare
3. Person Singular
conjectabatur
1. Person Plural
conjectabamur
2. Person Plural
conjectabamini
3. Person Plural
conjectabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectarem
ich versammelte mich
2. Person Singular
conjectares
du versammeltest dich
3. Person Singular
conjectaret
er/sie/es versammelte sich
1. Person Plural
conjectaremus
wir versammelten uns
2. Person Plural
conjectaretis
ihr versammeltet euch
3. Person Plural
conjectarent
sie versammelten sich
Passiv
1. Person Singular
conjectarer
2. Person Singular
conjectareris conjectarere
3. Person Singular
conjectaretur
1. Person Plural
conjectaremur
2. Person Plural
conjectaremini
3. Person Plural
conjectarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conjectabo
ich werde mich versammeln
2. Person Singular
conjectabis
du wirst dich versammeln
3. Person Singular
conjectabit
er/sie/es wird sich versammeln
1. Person Plural
conjectabimus
wir werden uns versammeln
2. Person Plural
conjectabitis
ihr werdet euch versammeln
3. Person Plural
conjectabunt
sie werden sich versammeln
Passiv
1. Person Singular
conjectabor
2. Person Singular
conjectaberis conjectabere
3. Person Singular
conjectabitur
1. Person Plural
conjectabimur
2. Person Plural
conjectabimini
3. Person Plural
conjectabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectavi
ich habe mich versammelt
2. Person Singular
conjectavisti
du hast dich versammelt
3. Person Singular
conjectavit
er/sie/es hat sich versammelt
1. Person Plural
conjectavimus
wir haben uns versammelt
2. Person Plural
conjectavistis
ihr habt euch versammelt
3. Person Plural
conjectaverunt conjectavere
sie haben sich versammelt
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sum
2. Person Singular
conjectatus es
3. Person Singular
conjectatus est
1. Person Plural
conjectati sumus
2. Person Plural
conjectati estis
3. Person Plural
conjectati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectaverim
ich habe mich versammelt
2. Person Singular
conjectaveris
du habest dich versammelt
3. Person Singular
conjectaverit
er/sie/es habe sich versammelt
1. Person Plural
conjectaverimus
wir haben uns versammelt
2. Person Plural
conjectaveritis
ihr habet euch versammelt
3. Person Plural
conjectaverint
sie haben sich versammelt
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sim
2. Person Singular
conjectatus sis
3. Person Singular
conjectatus sit
1. Person Plural
conjectati simus
2. Person Plural
conjectati sitis
3. Person Plural
conjectati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectaveram
ich hatte mich versammelt
2. Person Singular
conjectaveras
du hattest dich versammelt
3. Person Singular
conjectaverat
er/sie/es hatte sich versammelt
1. Person Plural
conjectaveramus
wir hatten uns versammelt
2. Person Plural
conjectaveratis
ihr hattet euch versammelt
3. Person Plural
conjectaverant
sie hatten sich versammelt
Passiv
1. Person Singular
conjectatus eram
2. Person Singular
conjectatus eras
3. Person Singular
conjectatus erat
1. Person Plural
conjectati eramus
2. Person Plural
conjectati eratis
3. Person Plural
conjectati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectavissem
ich hätte mich versammelt
2. Person Singular
conjectavisses
du hättest dich versammelt
3. Person Singular
conjectavisset
er/sie/es hätte sich versammelt
1. Person Plural
conjectavissemus
wir hätten uns versammelt
2. Person Plural
conjectavissetis
ihr hättet euch versammelt
3. Person Plural
conjectavissent
sie hätten sich versammelt
Passiv
1. Person Singular
conjectatus essem
2. Person Singular
conjectatus esses
3. Person Singular
conjectatus esset
1. Person Plural
conjectati essemus
2. Person Plural
conjectati essetis
3. Person Plural
conjectati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conjectavero
ich werde mich versammelt haben
2. Person Singular
conjectaveris
du wirst dich versammelt haben
3. Person Singular
conjectaverit
er/sie/es wird sich versammelt haben
1. Person Plural
conjectaverimus
wir werden uns versammelt haben
2. Person Plural
conjectaveritis
ihr werdet euch versammelt haben
3. Person Plural
conjectaverint
sie werden sich versammelt haben
Passiv
1. Person Singular
conjectatus ero
2. Person Singular
conjectatus eris
3. Person Singular
conjectatus erit
1. Person Plural
conjectati erimus
2. Person Plural
conjectati eritis
3. Person Plural
conjectati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conjectare
sich versammeln
Vorzeitigkeit
conjectavisse
sich versammelt haben
Nachzeitigkeit
conjectaturum esse
sich versammeln werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conjectari conjectarier
Vorzeitigkeit
conjectatum esse
Nachzeitigkeit
conjectatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conjecta
versammle dich!
2. Person Plural
conjectate
versammelt euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conjectato
3. Person Singular
conjectato
2. Person Plural
conjectatote
3. Person Plural
conjectanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conjectare
das Sich versammeln
Genitiv
conjectandi
des Sich versammelnes
Dativ
conjectando
dem Sich versammeln
Akkusativ
conjectandum
das Sich versammeln
Ablativ
conjectando
durch das Sich versammeln
Vokativ
conjectande
Sich versammeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectandus
conjectanda
conjectandum
Genitiv
conjectandi
conjectandae
conjectandi
Dativ
conjectando
conjectandae
conjectando
Akkusativ
conjectandum
conjectandam
conjectandum
Ablativ
conjectando
conjectanda
conjectando
Vokativ
conjectande
conjectanda
conjectandum
Plural
Nominativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Genitiv
conjectandorum
conjectandarum
conjectandorum
Dativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Akkusativ
conjectandos
conjectandas
conjectanda
Ablativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Vokativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectans
conjectans
conjectans
Genitiv
conjectantis
conjectantis
conjectantis
Dativ
conjectanti
conjectanti
conjectanti
Akkusativ
conjectantem
conjectantem
conjectans
Ablativ
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
Vokativ
conjectans
conjectans
conjectans
Plural
Nominativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Genitiv
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
Dativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Akkusativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Ablativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Vokativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectatus
conjectata
conjectatum
Genitiv
conjectati
conjectatae
conjectati
Dativ
conjectato
conjectatae
conjectato
Akkusativ
conjectatum
conjectatam
conjectatum
Ablativ
conjectato
conjectata
conjectato
Vokativ
conjectate
conjectata
conjectatum
Plural
Nominativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Genitiv
conjectatorum
conjectatarum
conjectatorum
Dativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Akkusativ
conjectatos
conjectatas
conjectata
Ablativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Vokativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectaturus
conjectatura
conjectaturum
Genitiv
conjectaturi
conjectaturae
conjectaturi
Dativ
conjectaturo
conjectaturae
conjectaturo
Akkusativ
conjectaturum
conjectaturam
conjectaturum
Ablativ
conjectaturo
conjectatura
conjectaturo
Vokativ
conjectature
conjectatura
conjectaturum
Plural
Nominativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Genitiv
conjectaturorum
conjectaturarum
conjectaturorum
Dativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Akkusativ
conjectaturos
conjectaturas
conjectatura
Ablativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Vokativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Supina
Supin I
Supin II
conjectatum
conjectatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjecto
ich werfe zusammen
2. Person Singular
conjectas
du wirfst zusammen
3. Person Singular
conjectat
er/sie/es wirft zusammen
1. Person Plural
conjectamus
wir werfen zusammen
2. Person Plural
conjectatis
ihr werft zusammen
3. Person Plural
conjectant
sie werfen zusammen
Passiv
1. Person Singular
conjector
ich werde zusammengeworfen
2. Person Singular
conjectaris conjectare
du wirst zusammengeworfen
3. Person Singular
conjectatur
er/sie/es wird zusammengeworfen
1. Person Plural
conjectamur
wir werden zusammengeworfen
2. Person Plural
conjectamini
ihr werdet zusammengeworfen
3. Person Plural
conjectantur
sie werden zusammengeworfen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectem
ich werfe zusammen
2. Person Singular
conjectes
du werfest zusammen
3. Person Singular
conjectet
er/sie/es werfe zusammen
1. Person Plural
conjectemus
wir werfen zusammen
2. Person Plural
conjectetis
ihr werfet zusammen
3. Person Plural
conjectent
sie werfen zusammen
Passiv
1. Person Singular
conjecter
ich werde zusammengeworfen
2. Person Singular
conjecteris conjectere
du werdest zusammengeworfen
3. Person Singular
conjectetur
er/sie/es werde zusammengeworfen
1. Person Plural
conjectemur
wir werden zusammengeworfen
2. Person Plural
conjectemini
ihr werdet zusammengeworfen
3. Person Plural
conjectentur
sie werden zusammengeworfen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectabam
ich warf zusammen
2. Person Singular
conjectabas
du warfst zusammen
3. Person Singular
conjectabat
er/sie/es warf zusammen
1. Person Plural
conjectabamus
wir warfen zusammen
2. Person Plural
conjectabatis
ihr warft zusammen
3. Person Plural
conjectabant
sie warfen zusammen
Passiv
1. Person Singular
conjectabar
ich wurde zusammengeworfen
2. Person Singular
conjectabaris conjectabare
du wurdest zusammengeworfen
3. Person Singular
conjectabatur
er/sie/es wurde zusammengeworfen
1. Person Plural
conjectabamur
wir wurden zusammengeworfen
2. Person Plural
conjectabamini
ihr wurdet zusammengeworfen
3. Person Plural
conjectabantur
sie wurden zusammengeworfen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectarem
ich würfe zusammen
2. Person Singular
conjectares
du würfest zusammen
3. Person Singular
conjectaret
er/sie/es würfe zusammen
1. Person Plural
conjectaremus
wir würfen zusammen
2. Person Plural
conjectaretis
ihr würfet zusammen
3. Person Plural
conjectarent
sie würfen zusammen
Passiv
1. Person Singular
conjectarer
ich würde zusammengeworfen
2. Person Singular
conjectareris conjectarere
du würdest zusammengeworfen
3. Person Singular
conjectaretur
er/sie/es würde zusammengeworfen
1. Person Plural
conjectaremur
wir würden zusammengeworfen
2. Person Plural
conjectaremini
ihr würdet zusammengeworfen
3. Person Plural
conjectarentur
sie würden zusammengeworfen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conjectabo
ich werde zusammenwerfen
2. Person Singular
conjectabis
du wirst zusammenwerfen
3. Person Singular
conjectabit
er/sie/es wird zusammenwerfen
1. Person Plural
conjectabimus
wir werden zusammenwerfen
2. Person Plural
conjectabitis
ihr werdet zusammenwerfen
3. Person Plural
conjectabunt
sie werden zusammenwerfen
Passiv
1. Person Singular
conjectabor
ich werde zusammengeworfen werden
2. Person Singular
conjectaberis conjectabere
du wirst zusammengeworfen werden
3. Person Singular
conjectabitur
er/sie/es wird zusammengeworfen werden
1. Person Plural
conjectabimur
wir werden zusammengeworfen werden
2. Person Plural
conjectabimini
ihr werdet zusammengeworfen werden
3. Person Plural
conjectabuntur
sie werden zusammengeworfen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectavi
ich habe zusammengeworfen
2. Person Singular
conjectavisti
du hast zusammengeworfen
3. Person Singular
conjectavit
er/sie/es hat zusammengeworfen
1. Person Plural
conjectavimus
wir haben zusammengeworfen
2. Person Plural
conjectavistis
ihr habt zusammengeworfen
3. Person Plural
conjectaverunt conjectavere
sie haben zusammengeworfen
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sum
ich bin zusammengeworfen worden
2. Person Singular
conjectatus es
du bist zusammengeworfen worden
3. Person Singular
conjectatus est
er/sie/es ist zusammengeworfen worden
1. Person Plural
conjectati sumus
wir sind zusammengeworfen worden
2. Person Plural
conjectati estis
ihr seid zusammengeworfen worden
3. Person Plural
conjectati sunt
sie sind zusammengeworfen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectaverim
ich habe zusammengeworfen
2. Person Singular
conjectaveris
du habest zusammengeworfen
3. Person Singular
conjectaverit
er/sie/es habe zusammengeworfen
1. Person Plural
conjectaverimus
wir haben zusammengeworfen
2. Person Plural
conjectaveritis
ihr habet zusammengeworfen
3. Person Plural
conjectaverint
sie haben zusammengeworfen
Passiv
1. Person Singular
conjectatus sim
ich sei zusammengeworfen worden
2. Person Singular
conjectatus sis
du seiest zusammengeworfen worden
3. Person Singular
conjectatus sit
er/sie/es sei zusammengeworfen worden
1. Person Plural
conjectati simus
wir seien zusammengeworfen worden
2. Person Plural
conjectati sitis
ihr seiet zusammengeworfen worden
3. Person Plural
conjectati sint
sie seien zusammengeworfen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conjectaveram
ich hatte zusammengeworfen
2. Person Singular
conjectaveras
du hattest zusammengeworfen
3. Person Singular
conjectaverat
er/sie/es hatte zusammengeworfen
1. Person Plural
conjectaveramus
wir hatten zusammengeworfen
2. Person Plural
conjectaveratis
ihr hattet zusammengeworfen
3. Person Plural
conjectaverant
sie hatten zusammengeworfen
Passiv
1. Person Singular
conjectatus eram
ich war zusammengeworfen worden
2. Person Singular
conjectatus eras
du warst zusammengeworfen worden
3. Person Singular
conjectatus erat
er/sie/es war zusammengeworfen worden
1. Person Plural
conjectati eramus
wir waren zusammengeworfen worden
2. Person Plural
conjectati eratis
ihr wart zusammengeworfen worden
3. Person Plural
conjectati erant
sie waren zusammengeworfen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conjectavissem
ich hätte zusammengeworfen
2. Person Singular
conjectavisses
du hättest zusammengeworfen
3. Person Singular
conjectavisset
er/sie/es hätte zusammengeworfen
1. Person Plural
conjectavissemus
wir hätten zusammengeworfen
2. Person Plural
conjectavissetis
ihr hättet zusammengeworfen
3. Person Plural
conjectavissent
sie hätten zusammengeworfen
Passiv
1. Person Singular
conjectatus essem
ich wäre zusammengeworfen worden
2. Person Singular
conjectatus esses
du wärest zusammengeworfen worden
3. Person Singular
conjectatus esset
er/sie/es wäre zusammengeworfen worden
1. Person Plural
conjectati essemus
wir wären zusammengeworfen worden
2. Person Plural
conjectati essetis
ihr wäret zusammengeworfen worden
3. Person Plural
conjectati essent
sie wären zusammengeworfen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conjectavero
ich werde zusammengeworfen haben
2. Person Singular
conjectaveris
du wirst zusammengeworfen haben
3. Person Singular
conjectaverit
er/sie/es wird zusammengeworfen haben
1. Person Plural
conjectaverimus
wir werden zusammengeworfen haben
2. Person Plural
conjectaveritis
ihr werdet zusammengeworfen haben
3. Person Plural
conjectaverint
sie werden zusammengeworfen haben
Passiv
1. Person Singular
conjectatus ero
ich werde zusammengeworfen worden sein
2. Person Singular
conjectatus eris
du wirst zusammengeworfen worden sein
3. Person Singular
conjectatus erit
er/sie/es wird zusammengeworfen worden sein
1. Person Plural
conjectati erimus
wir werden zusammengeworfen worden sein
2. Person Plural
conjectati eritis
ihr werdet zusammengeworfen worden sein
3. Person Plural
conjectati erunt
sie werden zusammengeworfen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conjectare
zusammenwerfen
Vorzeitigkeit
conjectavisse
zusammengeworfen haben
Nachzeitigkeit
conjectaturum esse
zusammenwerfen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conjectari conjectarier
zusammengeworfen werden
Vorzeitigkeit
conjectatum esse
zusammengeworfen worden sein
Nachzeitigkeit
conjectatum iri
künftig zusammengeworfen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conjecta
wirf zusammen!
2. Person Plural
conjectate
werft zusammen!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conjectato
3. Person Singular
conjectato
2. Person Plural
conjectatote
3. Person Plural
conjectanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conjectare
das Zusammenwerfen
Genitiv
conjectandi
des Zusammenwerfens
Dativ
conjectando
dem Zusammenwerfen
Akkusativ
conjectandum
das Zusammenwerfen
Ablativ
conjectando
durch das Zusammenwerfen
Vokativ
conjectande
Zusammenwerfen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectandus
conjectanda
conjectandum
Genitiv
conjectandi
conjectandae
conjectandi
Dativ
conjectando
conjectandae
conjectando
Akkusativ
conjectandum
conjectandam
conjectandum
Ablativ
conjectando
conjectanda
conjectando
Vokativ
conjectande
conjectanda
conjectandum
Plural
Nominativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Genitiv
conjectandorum
conjectandarum
conjectandorum
Dativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Akkusativ
conjectandos
conjectandas
conjectanda
Ablativ
conjectandis
conjectandis
conjectandis
Vokativ
conjectandi
conjectandae
conjectanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectans
conjectans
conjectans
Genitiv
conjectantis
conjectantis
conjectantis
Dativ
conjectanti
conjectanti
conjectanti
Akkusativ
conjectantem
conjectantem
conjectans
Ablativ
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
conjectanti conjectante
Vokativ
conjectans
conjectans
conjectans
Plural
Nominativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Genitiv
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
conjectantium conjectantum
Dativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Akkusativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Ablativ
conjectantibus
conjectantibus
conjectantibus
Vokativ
conjectantes
conjectantes
conjectantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectatus
conjectata
conjectatum
Genitiv
conjectati
conjectatae
conjectati
Dativ
conjectato
conjectatae
conjectato
Akkusativ
conjectatum
conjectatam
conjectatum
Ablativ
conjectato
conjectata
conjectato
Vokativ
conjectate
conjectata
conjectatum
Plural
Nominativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Genitiv
conjectatorum
conjectatarum
conjectatorum
Dativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Akkusativ
conjectatos
conjectatas
conjectata
Ablativ
conjectatis
conjectatis
conjectatis
Vokativ
conjectati
conjectatae
conjectata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conjectaturus
conjectatura
conjectaturum
Genitiv
conjectaturi
conjectaturae
conjectaturi
Dativ
conjectaturo
conjectaturae
conjectaturo
Akkusativ
conjectaturum
conjectaturam
conjectaturum
Ablativ
conjectaturo
conjectatura
conjectaturo
Vokativ
conjectature
conjectatura
conjectaturum
Plural
Nominativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Genitiv
conjectaturorum
conjectaturarum
conjectaturorum
Dativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Akkusativ
conjectaturos
conjectaturas
conjectatura
Ablativ
conjectaturis
conjectaturis
conjectaturis
Vokativ
conjectaturi
conjectaturae
conjectatura
Supina
Supin I
Supin II
conjectatum
conjectatu