Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlaetor
|
|
| 2. Person Singular |
conlaetaris
conlaetare
|
|
| 3. Person Singular |
conlaetatur
|
|
| 1. Person Plural |
conlaetamur
|
|
| 2. Person Plural |
conlaetamini
|
|
| 3. Person Plural |
conlaetantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlaeter
|
|
| 2. Person Singular |
conlaeteris
conlaetere
|
|
| 3. Person Singular |
conlaetetur
|
|
| 1. Person Plural |
conlaetemur
|
|
| 2. Person Plural |
conlaetemini
|
|
| 3. Person Plural |
conlaetentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlaetabar
|
|
| 2. Person Singular |
conlaetabaris
conlaetabare
|
|
| 3. Person Singular |
conlaetabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conlaetabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conlaetabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conlaetabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlaetarer
|
|
| 2. Person Singular |
conlaetareris
conlaetarere
|
|
| 3. Person Singular |
conlaetaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conlaetaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conlaetaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conlaetarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlaetabor
|
|
| 2. Person Singular |
conlaetaberis
conlaetabere
|
|
| 3. Person Singular |
conlaetabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conlaetabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conlaetabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conlaetabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlaetatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conlaetatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conlaetatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conlaetati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conlaetati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conlaetati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlaetatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conlaetatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conlaetatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conlaetati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conlaetati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conlaetati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlaetatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conlaetatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conlaetatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conlaetati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conlaetati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conlaetati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlaetatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conlaetatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conlaetatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conlaetati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conlaetati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conlaetati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlaetatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conlaetatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conlaetatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conlaetati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conlaetati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conlaetati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conlaetari
conlaetarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conlaetatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conlaetaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conlaetare
|
! |
| 2. Person Plural |
conlaetamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conlaetator
|
| 3. Person Singular |
conlaetator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conlaetantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conlaetari
conlaetarier
|
|
| Genitiv |
conlaetandi
|
|
| Dativ |
conlaetando
|
|
| Akkusativ |
conlaetandum
|
|
| Ablativ |
conlaetando
|
|
| Vokativ |
conlaetande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conlaetandus
|
conlaetanda
|
conlaetandum
|
| Genitiv |
conlaetandi
|
conlaetandae
|
conlaetandi
|
| Dativ |
conlaetando
|
conlaetandae
|
conlaetando
|
| Akkusativ |
conlaetandum
|
conlaetandam
|
conlaetandum
|
| Ablativ |
conlaetando
|
conlaetanda
|
conlaetando
|
| Vokativ |
conlaetande
|
conlaetanda
|
conlaetandum
|
Plural
| Nominativ |
conlaetandi
|
conlaetandae
|
conlaetanda
|
| Genitiv |
conlaetandorum
|
conlaetandarum
|
conlaetandorum
|
| Dativ |
conlaetandis
|
conlaetandis
|
conlaetandis
|
| Akkusativ |
conlaetandos
|
conlaetandas
|
conlaetanda
|
| Ablativ |
conlaetandis
|
conlaetandis
|
conlaetandis
|
| Vokativ |
conlaetandi
|
conlaetandae
|
conlaetanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conlaetans
|
conlaetans
|
conlaetans
|
| Genitiv |
conlaetantis
|
conlaetantis
|
conlaetantis
|
| Dativ |
conlaetanti
|
conlaetanti
|
conlaetanti
|
| Akkusativ |
conlaetantem
|
conlaetantem
|
conlaetans
|
| Ablativ |
conlaetanti
conlaetante
|
conlaetanti
conlaetante
|
conlaetanti
conlaetante
|
| Vokativ |
conlaetans
|
conlaetans
|
conlaetans
|
Plural
| Nominativ |
conlaetantes
|
conlaetantes
|
conlaetantia
|
| Genitiv |
conlaetantium
conlaetantum
|
conlaetantium
conlaetantum
|
conlaetantium
conlaetantum
|
| Dativ |
conlaetantibus
|
conlaetantibus
|
conlaetantibus
|
| Akkusativ |
conlaetantes
|
conlaetantes
|
conlaetantia
|
| Ablativ |
conlaetantibus
|
conlaetantibus
|
conlaetantibus
|
| Vokativ |
conlaetantes
|
conlaetantes
|
conlaetantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conlaetatus
|
conlaetata
|
conlaetatum
|
| Genitiv |
conlaetati
|
conlaetatae
|
conlaetati
|
| Dativ |
conlaetato
|
conlaetatae
|
conlaetato
|
| Akkusativ |
conlaetatum
|
conlaetatam
|
conlaetatum
|
| Ablativ |
conlaetato
|
conlaetata
|
conlaetato
|
| Vokativ |
conlaetate
|
conlaetata
|
conlaetatum
|
Plural
| Nominativ |
conlaetati
|
conlaetatae
|
conlaetata
|
| Genitiv |
conlaetatorum
|
conlaetatarum
|
conlaetatorum
|
| Dativ |
conlaetatis
|
conlaetatis
|
conlaetatis
|
| Akkusativ |
conlaetatos
|
conlaetatas
|
conlaetata
|
| Ablativ |
conlaetatis
|
conlaetatis
|
conlaetatis
|
| Vokativ |
conlaetati
|
conlaetatae
|
conlaetata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conlaetaturus
|
conlaetatura
|
conlaetaturum
|
| Genitiv |
conlaetaturi
|
conlaetaturae
|
conlaetaturi
|
| Dativ |
conlaetaturo
|
conlaetaturae
|
conlaetaturo
|
| Akkusativ |
conlaetaturum
|
conlaetaturam
|
conlaetaturum
|
| Ablativ |
conlaetaturo
|
conlaetatura
|
conlaetaturo
|
| Vokativ |
conlaetature
|
conlaetatura
|
conlaetaturum
|
Plural
| Nominativ |
conlaetaturi
|
conlaetaturae
|
conlaetatura
|
| Genitiv |
conlaetaturorum
|
conlaetaturarum
|
conlaetaturorum
|
| Dativ |
conlaetaturis
|
conlaetaturis
|
conlaetaturis
|
| Akkusativ |
conlaetaturos
|
conlaetaturas
|
conlaetatura
|
| Ablativ |
conlaetaturis
|
conlaetaturis
|
conlaetaturis
|
| Vokativ |
conlaetaturi
|
conlaetaturae
|
conlaetatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conlaetatum
|
conlaetatu
|