Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlinio
|
|
| 2. Person Singular |
conlinias
|
|
| 3. Person Singular |
conliniat
|
|
| 1. Person Plural |
conliniamus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniatis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlinior
|
|
| 2. Person Singular |
conliniaris conliniare
|
|
| 3. Person Singular |
conliniatur
|
|
| 1. Person Plural |
conliniamur
|
|
| 2. Person Plural |
conliniamini
|
|
| 3. Person Plural |
conliniantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniem
|
|
| 2. Person Singular |
conlinies
|
|
| 3. Person Singular |
conliniet
|
|
| 1. Person Plural |
conliniemus
|
|
| 2. Person Plural |
conlinietis
|
|
| 3. Person Plural |
conlinient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlinier
|
|
| 2. Person Singular |
conlinieris conliniere
|
|
| 3. Person Singular |
conlinietur
|
|
| 1. Person Plural |
conliniemur
|
|
| 2. Person Plural |
conliniemini
|
|
| 3. Person Plural |
conlinientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniabam
|
|
| 2. Person Singular |
conliniabas
|
|
| 3. Person Singular |
conliniabat
|
|
| 1. Person Plural |
conliniabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniabar
|
|
| 2. Person Singular |
conliniabaris conliniabare
|
|
| 3. Person Singular |
conliniabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conliniabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conliniabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conliniabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniarem
|
|
| 2. Person Singular |
conliniares
|
|
| 3. Person Singular |
conliniaret
|
|
| 1. Person Plural |
conliniaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniarer
|
|
| 2. Person Singular |
conliniareris conliniarere
|
|
| 3. Person Singular |
conliniaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conliniaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conliniaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conliniarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniabo
|
|
| 2. Person Singular |
conliniabis
|
|
| 3. Person Singular |
conliniabit
|
|
| 1. Person Plural |
conliniabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniabor
|
|
| 2. Person Singular |
conliniaberis conliniabere
|
|
| 3. Person Singular |
conliniabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conliniabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conliniabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conliniabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniavi
|
|
| 2. Person Singular |
conliniavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conliniavit
|
|
| 1. Person Plural |
conliniavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniaverunt conliniavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conliniatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conliniatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conliniati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conliniaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conliniaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conliniaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conliniatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conliniatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conliniati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conliniaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conliniaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conliniaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conliniatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conliniatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conliniati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conliniavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conliniavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conliniavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conliniatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conliniatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conliniati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniavero
|
|
| 2. Person Singular |
conliniaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conliniaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conliniaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conliniatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conliniatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conliniatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conliniati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conliniati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conliniati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conliniare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conliniavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conliniaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conliniari conliniarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conliniatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conliniatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conlinia
|
! |
| 2. Person Plural |
conliniate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conliniato
|
| 3. Person Singular |
conliniato
|
| 2. Person Plural |
conliniatote
|
| 3. Person Plural |
conlinianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conliniare
|
|
| Genitiv |
conliniandi
|
|
| Dativ |
conliniando
|
|
| Akkusativ |
conliniandum
|
|
| Ablativ |
conliniando
|
|
| Vokativ |
conliniande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conliniandus
|
conlinianda
|
conliniandum
|
| Genitiv |
conliniandi
|
conliniandae
|
conliniandi
|
| Dativ |
conliniando
|
conliniandae
|
conliniando
|
| Akkusativ |
conliniandum
|
conliniandam
|
conliniandum
|
| Ablativ |
conliniando
|
conlinianda
|
conliniando
|
| Vokativ |
conliniande
|
conlinianda
|
conliniandum
|
Plural
| Nominativ |
conliniandi
|
conliniandae
|
conlinianda
|
| Genitiv |
conliniandorum
|
conliniandarum
|
conliniandorum
|
| Dativ |
conliniandis
|
conliniandis
|
conliniandis
|
| Akkusativ |
conliniandos
|
conliniandas
|
conlinianda
|
| Ablativ |
conliniandis
|
conliniandis
|
conliniandis
|
| Vokativ |
conliniandi
|
conliniandae
|
conlinianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conlinians
|
conlinians
|
conlinians
|
| Genitiv |
conliniantis
|
conliniantis
|
conliniantis
|
| Dativ |
conlinianti
|
conlinianti
|
conlinianti
|
| Akkusativ |
conliniantem
|
conliniantem
|
conlinians
|
| Ablativ |
conlinianti conliniante
|
conlinianti conliniante
|
conlinianti conliniante
|
| Vokativ |
conlinians
|
conlinians
|
conlinians
|
Plural
| Nominativ |
conliniantes
|
conliniantes
|
conliniantia
|
| Genitiv |
conliniantium conliniantum
|
conliniantium conliniantum
|
conliniantium conliniantum
|
| Dativ |
conliniantibus
|
conliniantibus
|
conliniantibus
|
| Akkusativ |
conliniantes
|
conliniantes
|
conliniantia
|
| Ablativ |
conliniantibus
|
conliniantibus
|
conliniantibus
|
| Vokativ |
conliniantes
|
conliniantes
|
conliniantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conliniatus
|
conliniata
|
conliniatum
|
| Genitiv |
conliniati
|
conliniatae
|
conliniati
|
| Dativ |
conliniato
|
conliniatae
|
conliniato
|
| Akkusativ |
conliniatum
|
conliniatam
|
conliniatum
|
| Ablativ |
conliniato
|
conliniata
|
conliniato
|
| Vokativ |
conliniate
|
conliniata
|
conliniatum
|
Plural
| Nominativ |
conliniati
|
conliniatae
|
conliniata
|
| Genitiv |
conliniatorum
|
conliniatarum
|
conliniatorum
|
| Dativ |
conliniatis
|
conliniatis
|
conliniatis
|
| Akkusativ |
conliniatos
|
conliniatas
|
conliniata
|
| Ablativ |
conliniatis
|
conliniatis
|
conliniatis
|
| Vokativ |
conliniati
|
conliniatae
|
conliniata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conliniaturus
|
conliniatura
|
conliniaturum
|
| Genitiv |
conliniaturi
|
conliniaturae
|
conliniaturi
|
| Dativ |
conliniaturo
|
conliniaturae
|
conliniaturo
|
| Akkusativ |
conliniaturum
|
conliniaturam
|
conliniaturum
|
| Ablativ |
conliniaturo
|
conliniatura
|
conliniaturo
|
| Vokativ |
conliniature
|
conliniatura
|
conliniaturum
|
Plural
| Nominativ |
conliniaturi
|
conliniaturae
|
conliniatura
|
| Genitiv |
conliniaturorum
|
conliniaturarum
|
conliniaturorum
|
| Dativ |
conliniaturis
|
conliniaturis
|
conliniaturis
|
| Akkusativ |
conliniaturos
|
conliniaturas
|
conliniatura
|
| Ablativ |
conliniaturis
|
conliniaturis
|
conliniaturis
|
| Vokativ |
conliniaturi
|
conliniaturae
|
conliniatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conliniatum
|
conliniatu
|