Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
conluctari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
conluctor auch noch Formen von:
conluctor (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctor
|
|
| 2. Person Singular |
conluctaris conluctare
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctamur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctamini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlucter
|
|
| 2. Person Singular |
conlucteris conluctere
|
|
| 3. Person Singular |
conluctetur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctemur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctemini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctabar
|
|
| 2. Person Singular |
conluctabaris conluctabare
|
|
| 3. Person Singular |
conluctabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctarer
|
|
| 2. Person Singular |
conluctareris conluctarere
|
|
| 3. Person Singular |
conluctaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctabor
|
|
| 2. Person Singular |
conluctaberis conluctabere
|
|
| 3. Person Singular |
conluctabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conluctari conluctarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conluctatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conluctaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conluctare
|
! |
| 2. Person Plural |
conluctamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conluctator
|
| 3. Person Singular |
conluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conluctari conluctarier
|
|
| Genitiv |
conluctandi
|
|
| Dativ |
conluctando
|
|
| Akkusativ |
conluctandum
|
|
| Ablativ |
conluctando
|
|
| Vokativ |
conluctande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctandus
|
conluctanda
|
conluctandum
|
| Genitiv |
conluctandi
|
conluctandae
|
conluctandi
|
| Dativ |
conluctando
|
conluctandae
|
conluctando
|
| Akkusativ |
conluctandum
|
conluctandam
|
conluctandum
|
| Ablativ |
conluctando
|
conluctanda
|
conluctando
|
| Vokativ |
conluctande
|
conluctanda
|
conluctandum
|
Plural
| Nominativ |
conluctandi
|
conluctandae
|
conluctanda
|
| Genitiv |
conluctandorum
|
conluctandarum
|
conluctandorum
|
| Dativ |
conluctandis
|
conluctandis
|
conluctandis
|
| Akkusativ |
conluctandos
|
conluctandas
|
conluctanda
|
| Ablativ |
conluctandis
|
conluctandis
|
conluctandis
|
| Vokativ |
conluctandi
|
conluctandae
|
conluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctans
|
conluctans
|
conluctans
|
| Genitiv |
conluctantis
|
conluctantis
|
conluctantis
|
| Dativ |
conluctanti
|
conluctanti
|
conluctanti
|
| Akkusativ |
conluctantem
|
conluctantem
|
conluctans
|
| Ablativ |
conluctanti conluctante
|
conluctanti conluctante
|
conluctanti conluctante
|
| Vokativ |
conluctans
|
conluctans
|
conluctans
|
Plural
| Nominativ |
conluctantes
|
conluctantes
|
conluctantia
|
| Genitiv |
conluctantium conluctantum
|
conluctantium conluctantum
|
conluctantium conluctantum
|
| Dativ |
conluctantibus
|
conluctantibus
|
conluctantibus
|
| Akkusativ |
conluctantes
|
conluctantes
|
conluctantia
|
| Ablativ |
conluctantibus
|
conluctantibus
|
conluctantibus
|
| Vokativ |
conluctantes
|
conluctantes
|
conluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctatus
|
conluctata
|
conluctatum
|
| Genitiv |
conluctati
|
conluctatae
|
conluctati
|
| Dativ |
conluctato
|
conluctatae
|
conluctato
|
| Akkusativ |
conluctatum
|
conluctatam
|
conluctatum
|
| Ablativ |
conluctato
|
conluctata
|
conluctato
|
| Vokativ |
conluctate
|
conluctata
|
conluctatum
|
Plural
| Nominativ |
conluctati
|
conluctatae
|
conluctata
|
| Genitiv |
conluctatorum
|
conluctatarum
|
conluctatorum
|
| Dativ |
conluctatis
|
conluctatis
|
conluctatis
|
| Akkusativ |
conluctatos
|
conluctatas
|
conluctata
|
| Ablativ |
conluctatis
|
conluctatis
|
conluctatis
|
| Vokativ |
conluctati
|
conluctatae
|
conluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctaturus
|
conluctatura
|
conluctaturum
|
| Genitiv |
conluctaturi
|
conluctaturae
|
conluctaturi
|
| Dativ |
conluctaturo
|
conluctaturae
|
conluctaturo
|
| Akkusativ |
conluctaturum
|
conluctaturam
|
conluctaturum
|
| Ablativ |
conluctaturo
|
conluctatura
|
conluctaturo
|
| Vokativ |
conluctature
|
conluctatura
|
conluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
conluctaturi
|
conluctaturae
|
conluctatura
|
| Genitiv |
conluctaturorum
|
conluctaturarum
|
conluctaturorum
|
| Dativ |
conluctaturis
|
conluctaturis
|
conluctaturis
|
| Akkusativ |
conluctaturos
|
conluctaturas
|
conluctatura
|
| Ablativ |
conluctaturis
|
conluctaturis
|
conluctaturis
|
| Vokativ |
conluctaturi
|
conluctaturae
|
conluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conluctatum
|
conluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctor
|
|
| 2. Person Singular |
conluctaris conluctare
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctamur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctamini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlucter
|
|
| 2. Person Singular |
conlucteris conluctere
|
|
| 3. Person Singular |
conluctetur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctemur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctemini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctabar
|
|
| 2. Person Singular |
conluctabaris conluctabare
|
|
| 3. Person Singular |
conluctabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctarer
|
|
| 2. Person Singular |
conluctareris conluctarere
|
|
| 3. Person Singular |
conluctaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctabor
|
|
| 2. Person Singular |
conluctaberis conluctabere
|
|
| 3. Person Singular |
conluctabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conluctari conluctarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conluctatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conluctaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conluctare
|
! |
| 2. Person Plural |
conluctamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conluctator
|
| 3. Person Singular |
conluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conluctari conluctarier
|
|
| Genitiv |
conluctandi
|
|
| Dativ |
conluctando
|
|
| Akkusativ |
conluctandum
|
|
| Ablativ |
conluctando
|
|
| Vokativ |
conluctande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctandus
|
conluctanda
|
conluctandum
|
| Genitiv |
conluctandi
|
conluctandae
|
conluctandi
|
| Dativ |
conluctando
|
conluctandae
|
conluctando
|
| Akkusativ |
conluctandum
|
conluctandam
|
conluctandum
|
| Ablativ |
conluctando
|
conluctanda
|
conluctando
|
| Vokativ |
conluctande
|
conluctanda
|
conluctandum
|
Plural
| Nominativ |
conluctandi
|
conluctandae
|
conluctanda
|
| Genitiv |
conluctandorum
|
conluctandarum
|
conluctandorum
|
| Dativ |
conluctandis
|
conluctandis
|
conluctandis
|
| Akkusativ |
conluctandos
|
conluctandas
|
conluctanda
|
| Ablativ |
conluctandis
|
conluctandis
|
conluctandis
|
| Vokativ |
conluctandi
|
conluctandae
|
conluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctans
|
conluctans
|
conluctans
|
| Genitiv |
conluctantis
|
conluctantis
|
conluctantis
|
| Dativ |
conluctanti
|
conluctanti
|
conluctanti
|
| Akkusativ |
conluctantem
|
conluctantem
|
conluctans
|
| Ablativ |
conluctanti conluctante
|
conluctanti conluctante
|
conluctanti conluctante
|
| Vokativ |
conluctans
|
conluctans
|
conluctans
|
Plural
| Nominativ |
conluctantes
|
conluctantes
|
conluctantia
|
| Genitiv |
conluctantium conluctantum
|
conluctantium conluctantum
|
conluctantium conluctantum
|
| Dativ |
conluctantibus
|
conluctantibus
|
conluctantibus
|
| Akkusativ |
conluctantes
|
conluctantes
|
conluctantia
|
| Ablativ |
conluctantibus
|
conluctantibus
|
conluctantibus
|
| Vokativ |
conluctantes
|
conluctantes
|
conluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctatus
|
conluctata
|
conluctatum
|
| Genitiv |
conluctati
|
conluctatae
|
conluctati
|
| Dativ |
conluctato
|
conluctatae
|
conluctato
|
| Akkusativ |
conluctatum
|
conluctatam
|
conluctatum
|
| Ablativ |
conluctato
|
conluctata
|
conluctato
|
| Vokativ |
conluctate
|
conluctata
|
conluctatum
|
Plural
| Nominativ |
conluctati
|
conluctatae
|
conluctata
|
| Genitiv |
conluctatorum
|
conluctatarum
|
conluctatorum
|
| Dativ |
conluctatis
|
conluctatis
|
conluctatis
|
| Akkusativ |
conluctatos
|
conluctatas
|
conluctata
|
| Ablativ |
conluctatis
|
conluctatis
|
conluctatis
|
| Vokativ |
conluctati
|
conluctatae
|
conluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctaturus
|
conluctatura
|
conluctaturum
|
| Genitiv |
conluctaturi
|
conluctaturae
|
conluctaturi
|
| Dativ |
conluctaturo
|
conluctaturae
|
conluctaturo
|
| Akkusativ |
conluctaturum
|
conluctaturam
|
conluctaturum
|
| Ablativ |
conluctaturo
|
conluctatura
|
conluctaturo
|
| Vokativ |
conluctature
|
conluctatura
|
conluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
conluctaturi
|
conluctaturae
|
conluctatura
|
| Genitiv |
conluctaturorum
|
conluctaturarum
|
conluctaturorum
|
| Dativ |
conluctaturis
|
conluctaturis
|
conluctaturis
|
| Akkusativ |
conluctaturos
|
conluctaturas
|
conluctatura
|
| Ablativ |
conluctaturis
|
conluctaturis
|
conluctaturis
|
| Vokativ |
conluctaturi
|
conluctaturae
|
conluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conluctatum
|
conluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctor
|
|
| 2. Person Singular |
conluctaris conluctare
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctamur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctamini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlucter
|
|
| 2. Person Singular |
conlucteris conluctere
|
|
| 3. Person Singular |
conluctetur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctemur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctemini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctabar
|
|
| 2. Person Singular |
conluctabaris conluctabare
|
|
| 3. Person Singular |
conluctabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctarer
|
|
| 2. Person Singular |
conluctareris conluctarere
|
|
| 3. Person Singular |
conluctaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctabor
|
|
| 2. Person Singular |
conluctaberis conluctabere
|
|
| 3. Person Singular |
conluctabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conluctabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conluctabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conluctabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conluctatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conluctatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conluctatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conluctati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conluctati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conluctati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conluctari conluctarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conluctatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conluctaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conluctare
|
! |
| 2. Person Plural |
conluctamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conluctator
|
| 3. Person Singular |
conluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conluctari conluctarier
|
|
| Genitiv |
conluctandi
|
|
| Dativ |
conluctando
|
|
| Akkusativ |
conluctandum
|
|
| Ablativ |
conluctando
|
|
| Vokativ |
conluctande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctandus
|
conluctanda
|
conluctandum
|
| Genitiv |
conluctandi
|
conluctandae
|
conluctandi
|
| Dativ |
conluctando
|
conluctandae
|
conluctando
|
| Akkusativ |
conluctandum
|
conluctandam
|
conluctandum
|
| Ablativ |
conluctando
|
conluctanda
|
conluctando
|
| Vokativ |
conluctande
|
conluctanda
|
conluctandum
|
Plural
| Nominativ |
conluctandi
|
conluctandae
|
conluctanda
|
| Genitiv |
conluctandorum
|
conluctandarum
|
conluctandorum
|
| Dativ |
conluctandis
|
conluctandis
|
conluctandis
|
| Akkusativ |
conluctandos
|
conluctandas
|
conluctanda
|
| Ablativ |
conluctandis
|
conluctandis
|
conluctandis
|
| Vokativ |
conluctandi
|
conluctandae
|
conluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctans
|
conluctans
|
conluctans
|
| Genitiv |
conluctantis
|
conluctantis
|
conluctantis
|
| Dativ |
conluctanti
|
conluctanti
|
conluctanti
|
| Akkusativ |
conluctantem
|
conluctantem
|
conluctans
|
| Ablativ |
conluctanti conluctante
|
conluctanti conluctante
|
conluctanti conluctante
|
| Vokativ |
conluctans
|
conluctans
|
conluctans
|
Plural
| Nominativ |
conluctantes
|
conluctantes
|
conluctantia
|
| Genitiv |
conluctantium conluctantum
|
conluctantium conluctantum
|
conluctantium conluctantum
|
| Dativ |
conluctantibus
|
conluctantibus
|
conluctantibus
|
| Akkusativ |
conluctantes
|
conluctantes
|
conluctantia
|
| Ablativ |
conluctantibus
|
conluctantibus
|
conluctantibus
|
| Vokativ |
conluctantes
|
conluctantes
|
conluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctatus
|
conluctata
|
conluctatum
|
| Genitiv |
conluctati
|
conluctatae
|
conluctati
|
| Dativ |
conluctato
|
conluctatae
|
conluctato
|
| Akkusativ |
conluctatum
|
conluctatam
|
conluctatum
|
| Ablativ |
conluctato
|
conluctata
|
conluctato
|
| Vokativ |
conluctate
|
conluctata
|
conluctatum
|
Plural
| Nominativ |
conluctati
|
conluctatae
|
conluctata
|
| Genitiv |
conluctatorum
|
conluctatarum
|
conluctatorum
|
| Dativ |
conluctatis
|
conluctatis
|
conluctatis
|
| Akkusativ |
conluctatos
|
conluctatas
|
conluctata
|
| Ablativ |
conluctatis
|
conluctatis
|
conluctatis
|
| Vokativ |
conluctati
|
conluctatae
|
conluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conluctaturus
|
conluctatura
|
conluctaturum
|
| Genitiv |
conluctaturi
|
conluctaturae
|
conluctaturi
|
| Dativ |
conluctaturo
|
conluctaturae
|
conluctaturo
|
| Akkusativ |
conluctaturum
|
conluctaturam
|
conluctaturum
|
| Ablativ |
conluctaturo
|
conluctatura
|
conluctaturo
|
| Vokativ |
conluctature
|
conluctatura
|
conluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
conluctaturi
|
conluctaturae
|
conluctatura
|
| Genitiv |
conluctaturorum
|
conluctaturarum
|
conluctaturorum
|
| Dativ |
conluctaturis
|
conluctaturis
|
conluctaturis
|
| Akkusativ |
conluctaturos
|
conluctaturas
|
conluctatura
|
| Ablativ |
conluctaturis
|
conluctaturis
|
conluctaturis
|
| Vokativ |
conluctaturi
|
conluctaturae
|
conluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conluctatum
|
conluctatu
|