Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| conluere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | als Waschmittel gebrauchen(?) auswaschen/ausspülen wegwaschen/wegspülen (Unreinheiten) zusammen waschen |
| conluere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| conluere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| conluere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| conluere | Verb | konsonantische Konjugation | 3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv | noch nicht vorhanden |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluo |
|
| 2. Person Singular | conluis |
|
| 3. Person Singular | conluit |
|
| 1. Person Plural | conluimus |
|
| 2. Person Plural | conluitis |
|
| 3. Person Plural | conluunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluor |
|
| 2. Person Singular | conlueris conluere |
|
| 3. Person Singular | conluitur |
|
| 1. Person Plural | conluimur |
|
| 2. Person Plural | conluimini |
|
| 3. Person Plural | conluuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluam |
|
| 2. Person Singular | conluas |
|
| 3. Person Singular | conluat |
|
| 1. Person Plural | conluamus |
|
| 2. Person Plural | conluatis |
|
| 3. Person Plural | conluant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluar |
|
| 2. Person Singular | conluaris conluare |
|
| 3. Person Singular | conluatur |
|
| 1. Person Plural | conluamur |
|
| 2. Person Plural | conluamini |
|
| 3. Person Plural | conluantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluebam |
|
| 2. Person Singular | conluebas |
|
| 3. Person Singular | conluebat |
|
| 1. Person Plural | conluebamus |
|
| 2. Person Plural | conluebatis |
|
| 3. Person Plural | conluebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluebar |
|
| 2. Person Singular | conluebaris conluebare |
|
| 3. Person Singular | conluebatur |
|
| 1. Person Plural | conluebamur |
|
| 2. Person Plural | conluebamini |
|
| 3. Person Plural | conluebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluerem |
|
| 2. Person Singular | conlueres |
|
| 3. Person Singular | conlueret |
|
| 1. Person Plural | conlueremus |
|
| 2. Person Plural | conlueretis |
|
| 3. Person Plural | conluerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluerer |
|
| 2. Person Singular | conluereris conluerere |
|
| 3. Person Singular | conlueretur |
|
| 1. Person Plural | conlueremur |
|
| 2. Person Plural | conlueremini |
|
| 3. Person Plural | conluerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluam |
|
| 2. Person Singular | conlues |
|
| 3. Person Singular | conluet |
|
| 1. Person Plural | conluemus |
|
| 2. Person Plural | conluetis |
|
| 3. Person Plural | conluent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluar |
|
| 2. Person Singular | conlueris conluere |
|
| 3. Person Singular | conluetur |
|
| 1. Person Plural | conluemur |
|
| 2. Person Plural | conluemini |
|
| 3. Person Plural | conluentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conlui |
|
| 2. Person Singular | conluisti |
|
| 3. Person Singular | conluit |
|
| 1. Person Plural | conluimus |
|
| 2. Person Plural | conluistis |
|
| 3. Person Plural | conluerunt conluere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus sum |
|
| 2. Person Singular | conlutus es |
|
| 3. Person Singular | conlutus est |
|
| 1. Person Plural | conluti sumus |
|
| 2. Person Plural | conluti estis |
|
| 3. Person Plural | conluti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluerim |
|
| 2. Person Singular | conlueris |
|
| 3. Person Singular | conluerit |
|
| 1. Person Plural | conluerimus |
|
| 2. Person Plural | conlueritis |
|
| 3. Person Plural | conluerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus sim |
|
| 2. Person Singular | conlutus sis |
|
| 3. Person Singular | conlutus sit |
|
| 1. Person Plural | conluti simus |
|
| 2. Person Plural | conluti sitis |
|
| 3. Person Plural | conluti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conlueram |
|
| 2. Person Singular | conlueras |
|
| 3. Person Singular | conluerat |
|
| 1. Person Plural | conlueramus |
|
| 2. Person Plural | conlueratis |
|
| 3. Person Plural | conluerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus eram |
|
| 2. Person Singular | conlutus eras |
|
| 3. Person Singular | conlutus erat |
|
| 1. Person Plural | conluti eramus |
|
| 2. Person Plural | conluti eratis |
|
| 3. Person Plural | conluti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluissem |
|
| 2. Person Singular | conluisses |
|
| 3. Person Singular | conluisset |
|
| 1. Person Plural | conluissemus |
|
| 2. Person Plural | conluissetis |
|
| 3. Person Plural | conluissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus essem |
|
| 2. Person Singular | conlutus esses |
|
| 3. Person Singular | conlutus esset |
|
| 1. Person Plural | conluti essemus |
|
| 2. Person Plural | conluti essetis |
|
| 3. Person Plural | conluti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluero |
|
| 2. Person Singular | conlueris |
|
| 3. Person Singular | conluerit |
|
| 1. Person Plural | conluerimus |
|
| 2. Person Plural | conlueritis |
|
| 3. Person Plural | conluerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus ero |
|
| 2. Person Singular | conlutus eris |
|
| 3. Person Singular | conlutus erit |
|
| 1. Person Plural | conluti erimus |
|
| 2. Person Plural | conluti eritis |
|
| 3. Person Plural | conluti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conluere |
|
| Vorzeitigkeit | conluisse |
|
| Nachzeitigkeit | conluturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conlui conluier |
|
| Vorzeitigkeit | conlutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conlutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conlue |
! |
| 2. Person Plural | conluite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conluito |
| 3. Person Singular | conluito |
| 2. Person Plural | conluitote |
| 3. Person Plural | conluunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conluere |
|
| Genitiv | conluendi conluundi |
|
| Dativ | conluendo conluundo |
|
| Akkusativ | conluendum conluundum |
|
| Ablativ | conluendo conluundo |
|
| Vokativ | conluende conluunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluendus conluundus |
conluenda conluunda |
conluendum conluundum |
| Genitiv | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluendi conluundi |
| Dativ | conluendo conluundo |
conluendae conluundae |
conluendo conluundo |
| Akkusativ | conluendum conluundum |
conluendam conluundam |
conluendum conluundum |
| Ablativ | conluendo conluundo |
conluenda conluunda |
conluendo conluundo |
| Vokativ | conluende conluunde |
conluenda conluunda |
conluendum conluundum |
Plural
| Nominativ | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluenda conluunda |
| Genitiv | conluendorum conluundorum |
conluendarum conluundarum |
conluendorum conluundorum |
| Dativ | conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
| Akkusativ | conluendos conluundos |
conluendas conluundas |
conluenda conluunda |
| Ablativ | conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
| Vokativ | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluenda conluunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluens |
conluens |
conluens |
| Genitiv | conluentis |
conluentis |
conluentis |
| Dativ | conluenti |
conluenti |
conluenti |
| Akkusativ | conluentem |
conluentem |
conluens |
| Ablativ | conluenti conluente |
conluenti conluente |
conluenti conluente |
| Vokativ | conluens |
conluens |
conluens |
Plural
| Nominativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
| Genitiv | conluentium conluentum |
conluentium conluentum |
conluentium conluentum |
| Dativ | conluentibus |
conluentibus |
conluentibus |
| Akkusativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
| Ablativ | conluentibus |
conluentibus |
conluentibus |
| Vokativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conlutus |
conluta |
conlutum |
| Genitiv | conluti |
conlutae |
conluti |
| Dativ | conluto |
conlutae |
conluto |
| Akkusativ | conlutum |
conlutam |
conlutum |
| Ablativ | conluto |
conluta |
conluto |
| Vokativ | conlute |
conluta |
conlutum |
Plural
| Nominativ | conluti |
conlutae |
conluta |
| Genitiv | conlutorum |
conlutarum |
conlutorum |
| Dativ | conlutis |
conlutis |
conlutis |
| Akkusativ | conlutos |
conlutas |
conluta |
| Ablativ | conlutis |
conlutis |
conlutis |
| Vokativ | conluti |
conlutae |
conluta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluturus |
conlutura |
conluturum |
| Genitiv | conluturi |
conluturae |
conluturi |
| Dativ | conluturo |
conluturae |
conluturo |
| Akkusativ | conluturum |
conluturam |
conluturum |
| Ablativ | conluturo |
conlutura |
conluturo |
| Vokativ | conluture |
conlutura |
conluturum |
Plural
| Nominativ | conluturi |
conluturae |
conlutura |
| Genitiv | conluturorum |
conluturarum |
conluturorum |
| Dativ | conluturis |
conluturis |
conluturis |
| Akkusativ | conluturos |
conluturas |
conlutura |
| Ablativ | conluturis |
conluturis |
conluturis |
| Vokativ | conluturi |
conluturae |
conlutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conlutum |
conlutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluo |
|
| 2. Person Singular | conluis |
|
| 3. Person Singular | conluit |
|
| 1. Person Plural | conluimus |
|
| 2. Person Plural | conluitis |
|
| 3. Person Plural | conluunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluor |
|
| 2. Person Singular | conlueris conluere |
|
| 3. Person Singular | conluitur |
|
| 1. Person Plural | conluimur |
|
| 2. Person Plural | conluimini |
|
| 3. Person Plural | conluuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluam |
|
| 2. Person Singular | conluas |
|
| 3. Person Singular | conluat |
|
| 1. Person Plural | conluamus |
|
| 2. Person Plural | conluatis |
|
| 3. Person Plural | conluant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluar |
|
| 2. Person Singular | conluaris conluare |
|
| 3. Person Singular | conluatur |
|
| 1. Person Plural | conluamur |
|
| 2. Person Plural | conluamini |
|
| 3. Person Plural | conluantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluebam |
|
| 2. Person Singular | conluebas |
|
| 3. Person Singular | conluebat |
|
| 1. Person Plural | conluebamus |
|
| 2. Person Plural | conluebatis |
|
| 3. Person Plural | conluebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluebar |
|
| 2. Person Singular | conluebaris conluebare |
|
| 3. Person Singular | conluebatur |
|
| 1. Person Plural | conluebamur |
|
| 2. Person Plural | conluebamini |
|
| 3. Person Plural | conluebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluerem |
|
| 2. Person Singular | conlueres |
|
| 3. Person Singular | conlueret |
|
| 1. Person Plural | conlueremus |
|
| 2. Person Plural | conlueretis |
|
| 3. Person Plural | conluerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluerer |
|
| 2. Person Singular | conluereris conluerere |
|
| 3. Person Singular | conlueretur |
|
| 1. Person Plural | conlueremur |
|
| 2. Person Plural | conlueremini |
|
| 3. Person Plural | conluerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluam |
|
| 2. Person Singular | conlues |
|
| 3. Person Singular | conluet |
|
| 1. Person Plural | conluemus |
|
| 2. Person Plural | conluetis |
|
| 3. Person Plural | conluent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluar |
|
| 2. Person Singular | conlueris conluere |
|
| 3. Person Singular | conluetur |
|
| 1. Person Plural | conluemur |
|
| 2. Person Plural | conluemini |
|
| 3. Person Plural | conluentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conlui |
|
| 2. Person Singular | conluisti |
|
| 3. Person Singular | conluit |
|
| 1. Person Plural | conluimus |
|
| 2. Person Plural | conluistis |
|
| 3. Person Plural | conluerunt conluere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus sum |
|
| 2. Person Singular | conlutus es |
|
| 3. Person Singular | conlutus est |
|
| 1. Person Plural | conluti sumus |
|
| 2. Person Plural | conluti estis |
|
| 3. Person Plural | conluti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluerim |
|
| 2. Person Singular | conlueris |
|
| 3. Person Singular | conluerit |
|
| 1. Person Plural | conluerimus |
|
| 2. Person Plural | conlueritis |
|
| 3. Person Plural | conluerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus sim |
|
| 2. Person Singular | conlutus sis |
|
| 3. Person Singular | conlutus sit |
|
| 1. Person Plural | conluti simus |
|
| 2. Person Plural | conluti sitis |
|
| 3. Person Plural | conluti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conlueram |
|
| 2. Person Singular | conlueras |
|
| 3. Person Singular | conluerat |
|
| 1. Person Plural | conlueramus |
|
| 2. Person Plural | conlueratis |
|
| 3. Person Plural | conluerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus eram |
|
| 2. Person Singular | conlutus eras |
|
| 3. Person Singular | conlutus erat |
|
| 1. Person Plural | conluti eramus |
|
| 2. Person Plural | conluti eratis |
|
| 3. Person Plural | conluti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluissem |
|
| 2. Person Singular | conluisses |
|
| 3. Person Singular | conluisset |
|
| 1. Person Plural | conluissemus |
|
| 2. Person Plural | conluissetis |
|
| 3. Person Plural | conluissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus essem |
|
| 2. Person Singular | conlutus esses |
|
| 3. Person Singular | conlutus esset |
|
| 1. Person Plural | conluti essemus |
|
| 2. Person Plural | conluti essetis |
|
| 3. Person Plural | conluti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluero |
|
| 2. Person Singular | conlueris |
|
| 3. Person Singular | conluerit |
|
| 1. Person Plural | conluerimus |
|
| 2. Person Plural | conlueritis |
|
| 3. Person Plural | conluerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus ero |
|
| 2. Person Singular | conlutus eris |
|
| 3. Person Singular | conlutus erit |
|
| 1. Person Plural | conluti erimus |
|
| 2. Person Plural | conluti eritis |
|
| 3. Person Plural | conluti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conluere |
|
| Vorzeitigkeit | conluisse |
|
| Nachzeitigkeit | conluturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conlui conluier |
|
| Vorzeitigkeit | conlutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conlutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conlue |
! |
| 2. Person Plural | conluite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conluito |
| 3. Person Singular | conluito |
| 2. Person Plural | conluitote |
| 3. Person Plural | conluunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conluere |
|
| Genitiv | conluendi conluundi |
|
| Dativ | conluendo conluundo |
|
| Akkusativ | conluendum conluundum |
|
| Ablativ | conluendo conluundo |
|
| Vokativ | conluende conluunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluendus conluundus |
conluenda conluunda |
conluendum conluundum |
| Genitiv | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluendi conluundi |
| Dativ | conluendo conluundo |
conluendae conluundae |
conluendo conluundo |
| Akkusativ | conluendum conluundum |
conluendam conluundam |
conluendum conluundum |
| Ablativ | conluendo conluundo |
conluenda conluunda |
conluendo conluundo |
| Vokativ | conluende conluunde |
conluenda conluunda |
conluendum conluundum |
Plural
| Nominativ | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluenda conluunda |
| Genitiv | conluendorum conluundorum |
conluendarum conluundarum |
conluendorum conluundorum |
| Dativ | conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
| Akkusativ | conluendos conluundos |
conluendas conluundas |
conluenda conluunda |
| Ablativ | conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
| Vokativ | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluenda conluunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluens |
conluens |
conluens |
| Genitiv | conluentis |
conluentis |
conluentis |
| Dativ | conluenti |
conluenti |
conluenti |
| Akkusativ | conluentem |
conluentem |
conluens |
| Ablativ | conluenti conluente |
conluenti conluente |
conluenti conluente |
| Vokativ | conluens |
conluens |
conluens |
Plural
| Nominativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
| Genitiv | conluentium conluentum |
conluentium conluentum |
conluentium conluentum |
| Dativ | conluentibus |
conluentibus |
conluentibus |
| Akkusativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
| Ablativ | conluentibus |
conluentibus |
conluentibus |
| Vokativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conlutus |
conluta |
conlutum |
| Genitiv | conluti |
conlutae |
conluti |
| Dativ | conluto |
conlutae |
conluto |
| Akkusativ | conlutum |
conlutam |
conlutum |
| Ablativ | conluto |
conluta |
conluto |
| Vokativ | conlute |
conluta |
conlutum |
Plural
| Nominativ | conluti |
conlutae |
conluta |
| Genitiv | conlutorum |
conlutarum |
conlutorum |
| Dativ | conlutis |
conlutis |
conlutis |
| Akkusativ | conlutos |
conlutas |
conluta |
| Ablativ | conlutis |
conlutis |
conlutis |
| Vokativ | conluti |
conlutae |
conluta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluturus |
conlutura |
conluturum |
| Genitiv | conluturi |
conluturae |
conluturi |
| Dativ | conluturo |
conluturae |
conluturo |
| Akkusativ | conluturum |
conluturam |
conluturum |
| Ablativ | conluturo |
conlutura |
conluturo |
| Vokativ | conluture |
conlutura |
conluturum |
Plural
| Nominativ | conluturi |
conluturae |
conlutura |
| Genitiv | conluturorum |
conluturarum |
conluturorum |
| Dativ | conluturis |
conluturis |
conluturis |
| Akkusativ | conluturos |
conluturas |
conlutura |
| Ablativ | conluturis |
conluturis |
conluturis |
| Vokativ | conluturi |
conluturae |
conlutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conlutum |
conlutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluo |
|
| 2. Person Singular | conluis |
|
| 3. Person Singular | conluit |
|
| 1. Person Plural | conluimus |
|
| 2. Person Plural | conluitis |
|
| 3. Person Plural | conluunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluor |
|
| 2. Person Singular | conlueris conluere |
|
| 3. Person Singular | conluitur |
|
| 1. Person Plural | conluimur |
|
| 2. Person Plural | conluimini |
|
| 3. Person Plural | conluuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluam |
|
| 2. Person Singular | conluas |
|
| 3. Person Singular | conluat |
|
| 1. Person Plural | conluamus |
|
| 2. Person Plural | conluatis |
|
| 3. Person Plural | conluant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluar |
|
| 2. Person Singular | conluaris conluare |
|
| 3. Person Singular | conluatur |
|
| 1. Person Plural | conluamur |
|
| 2. Person Plural | conluamini |
|
| 3. Person Plural | conluantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluebam |
|
| 2. Person Singular | conluebas |
|
| 3. Person Singular | conluebat |
|
| 1. Person Plural | conluebamus |
|
| 2. Person Plural | conluebatis |
|
| 3. Person Plural | conluebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluebar |
|
| 2. Person Singular | conluebaris conluebare |
|
| 3. Person Singular | conluebatur |
|
| 1. Person Plural | conluebamur |
|
| 2. Person Plural | conluebamini |
|
| 3. Person Plural | conluebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluerem |
|
| 2. Person Singular | conlueres |
|
| 3. Person Singular | conlueret |
|
| 1. Person Plural | conlueremus |
|
| 2. Person Plural | conlueretis |
|
| 3. Person Plural | conluerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluerer |
|
| 2. Person Singular | conluereris conluerere |
|
| 3. Person Singular | conlueretur |
|
| 1. Person Plural | conlueremur |
|
| 2. Person Plural | conlueremini |
|
| 3. Person Plural | conluerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluam |
|
| 2. Person Singular | conlues |
|
| 3. Person Singular | conluet |
|
| 1. Person Plural | conluemus |
|
| 2. Person Plural | conluetis |
|
| 3. Person Plural | conluent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluar |
|
| 2. Person Singular | conlueris conluere |
|
| 3. Person Singular | conluetur |
|
| 1. Person Plural | conluemur |
|
| 2. Person Plural | conluemini |
|
| 3. Person Plural | conluentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conlui |
|
| 2. Person Singular | conluisti |
|
| 3. Person Singular | conluit |
|
| 1. Person Plural | conluimus |
|
| 2. Person Plural | conluistis |
|
| 3. Person Plural | conluerunt conluere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus sum |
|
| 2. Person Singular | conlutus es |
|
| 3. Person Singular | conlutus est |
|
| 1. Person Plural | conluti sumus |
|
| 2. Person Plural | conluti estis |
|
| 3. Person Plural | conluti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluerim |
|
| 2. Person Singular | conlueris |
|
| 3. Person Singular | conluerit |
|
| 1. Person Plural | conluerimus |
|
| 2. Person Plural | conlueritis |
|
| 3. Person Plural | conluerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus sim |
|
| 2. Person Singular | conlutus sis |
|
| 3. Person Singular | conlutus sit |
|
| 1. Person Plural | conluti simus |
|
| 2. Person Plural | conluti sitis |
|
| 3. Person Plural | conluti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conlueram |
|
| 2. Person Singular | conlueras |
|
| 3. Person Singular | conluerat |
|
| 1. Person Plural | conlueramus |
|
| 2. Person Plural | conlueratis |
|
| 3. Person Plural | conluerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus eram |
|
| 2. Person Singular | conlutus eras |
|
| 3. Person Singular | conlutus erat |
|
| 1. Person Plural | conluti eramus |
|
| 2. Person Plural | conluti eratis |
|
| 3. Person Plural | conluti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluissem |
|
| 2. Person Singular | conluisses |
|
| 3. Person Singular | conluisset |
|
| 1. Person Plural | conluissemus |
|
| 2. Person Plural | conluissetis |
|
| 3. Person Plural | conluissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus essem |
|
| 2. Person Singular | conlutus esses |
|
| 3. Person Singular | conlutus esset |
|
| 1. Person Plural | conluti essemus |
|
| 2. Person Plural | conluti essetis |
|
| 3. Person Plural | conluti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluero |
|
| 2. Person Singular | conlueris |
|
| 3. Person Singular | conluerit |
|
| 1. Person Plural | conluerimus |
|
| 2. Person Plural | conlueritis |
|
| 3. Person Plural | conluerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus ero |
|
| 2. Person Singular | conlutus eris |
|
| 3. Person Singular | conlutus erit |
|
| 1. Person Plural | conluti erimus |
|
| 2. Person Plural | conluti eritis |
|
| 3. Person Plural | conluti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conluere |
|
| Vorzeitigkeit | conluisse |
|
| Nachzeitigkeit | conluturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conlui conluier |
|
| Vorzeitigkeit | conlutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conlutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conlue |
! |
| 2. Person Plural | conluite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conluito |
| 3. Person Singular | conluito |
| 2. Person Plural | conluitote |
| 3. Person Plural | conluunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conluere |
|
| Genitiv | conluendi conluundi |
|
| Dativ | conluendo conluundo |
|
| Akkusativ | conluendum conluundum |
|
| Ablativ | conluendo conluundo |
|
| Vokativ | conluende conluunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluendus conluundus |
conluenda conluunda |
conluendum conluundum |
| Genitiv | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluendi conluundi |
| Dativ | conluendo conluundo |
conluendae conluundae |
conluendo conluundo |
| Akkusativ | conluendum conluundum |
conluendam conluundam |
conluendum conluundum |
| Ablativ | conluendo conluundo |
conluenda conluunda |
conluendo conluundo |
| Vokativ | conluende conluunde |
conluenda conluunda |
conluendum conluundum |
Plural
| Nominativ | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluenda conluunda |
| Genitiv | conluendorum conluundorum |
conluendarum conluundarum |
conluendorum conluundorum |
| Dativ | conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
| Akkusativ | conluendos conluundos |
conluendas conluundas |
conluenda conluunda |
| Ablativ | conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
| Vokativ | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluenda conluunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluens |
conluens |
conluens |
| Genitiv | conluentis |
conluentis |
conluentis |
| Dativ | conluenti |
conluenti |
conluenti |
| Akkusativ | conluentem |
conluentem |
conluens |
| Ablativ | conluenti conluente |
conluenti conluente |
conluenti conluente |
| Vokativ | conluens |
conluens |
conluens |
Plural
| Nominativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
| Genitiv | conluentium conluentum |
conluentium conluentum |
conluentium conluentum |
| Dativ | conluentibus |
conluentibus |
conluentibus |
| Akkusativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
| Ablativ | conluentibus |
conluentibus |
conluentibus |
| Vokativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conlutus |
conluta |
conlutum |
| Genitiv | conluti |
conlutae |
conluti |
| Dativ | conluto |
conlutae |
conluto |
| Akkusativ | conlutum |
conlutam |
conlutum |
| Ablativ | conluto |
conluta |
conluto |
| Vokativ | conlute |
conluta |
conlutum |
Plural
| Nominativ | conluti |
conlutae |
conluta |
| Genitiv | conlutorum |
conlutarum |
conlutorum |
| Dativ | conlutis |
conlutis |
conlutis |
| Akkusativ | conlutos |
conlutas |
conluta |
| Ablativ | conlutis |
conlutis |
conlutis |
| Vokativ | conluti |
conlutae |
conluta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluturus |
conlutura |
conluturum |
| Genitiv | conluturi |
conluturae |
conluturi |
| Dativ | conluturo |
conluturae |
conluturo |
| Akkusativ | conluturum |
conluturam |
conluturum |
| Ablativ | conluturo |
conlutura |
conluturo |
| Vokativ | conluture |
conlutura |
conluturum |
Plural
| Nominativ | conluturi |
conluturae |
conlutura |
| Genitiv | conluturorum |
conluturarum |
conluturorum |
| Dativ | conluturis |
conluturis |
conluturis |
| Akkusativ | conluturos |
conluturas |
conlutura |
| Ablativ | conluturis |
conluturis |
conluturis |
| Vokativ | conluturi |
conluturae |
conlutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conlutum |
conlutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluo |
|
| 2. Person Singular | conluis |
|
| 3. Person Singular | conluit |
|
| 1. Person Plural | conluimus |
|
| 2. Person Plural | conluitis |
|
| 3. Person Plural | conluunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluor |
|
| 2. Person Singular | conlueris conluere |
|
| 3. Person Singular | conluitur |
|
| 1. Person Plural | conluimur |
|
| 2. Person Plural | conluimini |
|
| 3. Person Plural | conluuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluam |
|
| 2. Person Singular | conluas |
|
| 3. Person Singular | conluat |
|
| 1. Person Plural | conluamus |
|
| 2. Person Plural | conluatis |
|
| 3. Person Plural | conluant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluar |
|
| 2. Person Singular | conluaris conluare |
|
| 3. Person Singular | conluatur |
|
| 1. Person Plural | conluamur |
|
| 2. Person Plural | conluamini |
|
| 3. Person Plural | conluantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluebam |
|
| 2. Person Singular | conluebas |
|
| 3. Person Singular | conluebat |
|
| 1. Person Plural | conluebamus |
|
| 2. Person Plural | conluebatis |
|
| 3. Person Plural | conluebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluebar |
|
| 2. Person Singular | conluebaris conluebare |
|
| 3. Person Singular | conluebatur |
|
| 1. Person Plural | conluebamur |
|
| 2. Person Plural | conluebamini |
|
| 3. Person Plural | conluebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluerem |
|
| 2. Person Singular | conlueres |
|
| 3. Person Singular | conlueret |
|
| 1. Person Plural | conlueremus |
|
| 2. Person Plural | conlueretis |
|
| 3. Person Plural | conluerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluerer |
|
| 2. Person Singular | conluereris conluerere |
|
| 3. Person Singular | conlueretur |
|
| 1. Person Plural | conlueremur |
|
| 2. Person Plural | conlueremini |
|
| 3. Person Plural | conluerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluam |
|
| 2. Person Singular | conlues |
|
| 3. Person Singular | conluet |
|
| 1. Person Plural | conluemus |
|
| 2. Person Plural | conluetis |
|
| 3. Person Plural | conluent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conluar |
|
| 2. Person Singular | conlueris conluere |
|
| 3. Person Singular | conluetur |
|
| 1. Person Plural | conluemur |
|
| 2. Person Plural | conluemini |
|
| 3. Person Plural | conluentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conlui |
|
| 2. Person Singular | conluisti |
|
| 3. Person Singular | conluit |
|
| 1. Person Plural | conluimus |
|
| 2. Person Plural | conluistis |
|
| 3. Person Plural | conluerunt conluere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus sum |
|
| 2. Person Singular | conlutus es |
|
| 3. Person Singular | conlutus est |
|
| 1. Person Plural | conluti sumus |
|
| 2. Person Plural | conluti estis |
|
| 3. Person Plural | conluti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluerim |
|
| 2. Person Singular | conlueris |
|
| 3. Person Singular | conluerit |
|
| 1. Person Plural | conluerimus |
|
| 2. Person Plural | conlueritis |
|
| 3. Person Plural | conluerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus sim |
|
| 2. Person Singular | conlutus sis |
|
| 3. Person Singular | conlutus sit |
|
| 1. Person Plural | conluti simus |
|
| 2. Person Plural | conluti sitis |
|
| 3. Person Plural | conluti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conlueram |
|
| 2. Person Singular | conlueras |
|
| 3. Person Singular | conluerat |
|
| 1. Person Plural | conlueramus |
|
| 2. Person Plural | conlueratis |
|
| 3. Person Plural | conluerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus eram |
|
| 2. Person Singular | conlutus eras |
|
| 3. Person Singular | conlutus erat |
|
| 1. Person Plural | conluti eramus |
|
| 2. Person Plural | conluti eratis |
|
| 3. Person Plural | conluti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluissem |
|
| 2. Person Singular | conluisses |
|
| 3. Person Singular | conluisset |
|
| 1. Person Plural | conluissemus |
|
| 2. Person Plural | conluissetis |
|
| 3. Person Plural | conluissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus essem |
|
| 2. Person Singular | conlutus esses |
|
| 3. Person Singular | conlutus esset |
|
| 1. Person Plural | conluti essemus |
|
| 2. Person Plural | conluti essetis |
|
| 3. Person Plural | conluti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conluero |
|
| 2. Person Singular | conlueris |
|
| 3. Person Singular | conluerit |
|
| 1. Person Plural | conluerimus |
|
| 2. Person Plural | conlueritis |
|
| 3. Person Plural | conluerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conlutus ero |
|
| 2. Person Singular | conlutus eris |
|
| 3. Person Singular | conlutus erit |
|
| 1. Person Plural | conluti erimus |
|
| 2. Person Plural | conluti eritis |
|
| 3. Person Plural | conluti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conluere |
|
| Vorzeitigkeit | conluisse |
|
| Nachzeitigkeit | conluturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conlui conluier |
|
| Vorzeitigkeit | conlutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conlutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conlue |
! |
| 2. Person Plural | conluite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conluito |
| 3. Person Singular | conluito |
| 2. Person Plural | conluitote |
| 3. Person Plural | conluunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conluere |
|
| Genitiv | conluendi conluundi |
|
| Dativ | conluendo conluundo |
|
| Akkusativ | conluendum conluundum |
|
| Ablativ | conluendo conluundo |
|
| Vokativ | conluende conluunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluendus conluundus |
conluenda conluunda |
conluendum conluundum |
| Genitiv | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluendi conluundi |
| Dativ | conluendo conluundo |
conluendae conluundae |
conluendo conluundo |
| Akkusativ | conluendum conluundum |
conluendam conluundam |
conluendum conluundum |
| Ablativ | conluendo conluundo |
conluenda conluunda |
conluendo conluundo |
| Vokativ | conluende conluunde |
conluenda conluunda |
conluendum conluundum |
Plural
| Nominativ | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluenda conluunda |
| Genitiv | conluendorum conluundorum |
conluendarum conluundarum |
conluendorum conluundorum |
| Dativ | conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
| Akkusativ | conluendos conluundos |
conluendas conluundas |
conluenda conluunda |
| Ablativ | conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
conluendis conluundis |
| Vokativ | conluendi conluundi |
conluendae conluundae |
conluenda conluunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluens |
conluens |
conluens |
| Genitiv | conluentis |
conluentis |
conluentis |
| Dativ | conluenti |
conluenti |
conluenti |
| Akkusativ | conluentem |
conluentem |
conluens |
| Ablativ | conluenti conluente |
conluenti conluente |
conluenti conluente |
| Vokativ | conluens |
conluens |
conluens |
Plural
| Nominativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
| Genitiv | conluentium conluentum |
conluentium conluentum |
conluentium conluentum |
| Dativ | conluentibus |
conluentibus |
conluentibus |
| Akkusativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
| Ablativ | conluentibus |
conluentibus |
conluentibus |
| Vokativ | conluentes |
conluentes |
conluentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conlutus |
conluta |
conlutum |
| Genitiv | conluti |
conlutae |
conluti |
| Dativ | conluto |
conlutae |
conluto |
| Akkusativ | conlutum |
conlutam |
conlutum |
| Ablativ | conluto |
conluta |
conluto |
| Vokativ | conlute |
conluta |
conlutum |
Plural
| Nominativ | conluti |
conlutae |
conluta |
| Genitiv | conlutorum |
conlutarum |
conlutorum |
| Dativ | conlutis |
conlutis |
conlutis |
| Akkusativ | conlutos |
conlutas |
conluta |
| Ablativ | conlutis |
conlutis |
conlutis |
| Vokativ | conluti |
conlutae |
conluta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conluturus |
conlutura |
conluturum |
| Genitiv | conluturi |
conluturae |
conluturi |
| Dativ | conluturo |
conluturae |
conluturo |
| Akkusativ | conluturum |
conluturam |
conluturum |
| Ablativ | conluturo |
conlutura |
conluturo |
| Vokativ | conluture |
conlutura |
conluturum |
Plural
| Nominativ | conluturi |
conluturae |
conlutura |
| Genitiv | conluturorum |
conluturarum |
conluturorum |
| Dativ | conluturis |
conluturis |
conluturis |
| Akkusativ | conluturos |
conluturas |
conlutura |
| Ablativ | conluturis |
conluturis |
conluturis |
| Vokativ | conluturi |
conluturae |
conlutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conlutum |
conlutu |