Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
conmereri (Verb) entspricht Ihr Suchwort
conmerere auch noch Formen von:
conmerere (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmereor
|
ich verdiene |
| 2. Person Singular |
conmereris conmerere
|
du verdienst |
| 3. Person Singular |
conmeretur
|
er/sie/es verdient |
| 1. Person Plural |
conmeremur
|
wir verdienen |
| 2. Person Plural |
conmeremini
|
ihr verdient |
| 3. Person Plural |
conmerentur
|
sie verdienen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmerear
|
ich verdiene |
| 2. Person Singular |
conmerearis conmereare
|
du verdienest |
| 3. Person Singular |
conmereatur
|
er/sie/es verdiene |
| 1. Person Plural |
conmereamur
|
wir verdienen |
| 2. Person Plural |
conmereamini
|
ihr verdienet |
| 3. Person Plural |
conmereantur
|
sie verdienen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmerebar
|
ich verdiente |
| 2. Person Singular |
conmerebaris conmerebare
|
du verdientest |
| 3. Person Singular |
conmerebatur
|
er/sie/es verdiente |
| 1. Person Plural |
conmerebamur
|
wir verdienten |
| 2. Person Plural |
conmerebamini
|
ihr verdientet |
| 3. Person Plural |
conmerebantur
|
sie verdienten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmererer
|
ich verdiente |
| 2. Person Singular |
conmerereris conmererere
|
du verdientest |
| 3. Person Singular |
conmereretur
|
er/sie/es verdiente |
| 1. Person Plural |
conmereremur
|
wir verdienten |
| 2. Person Plural |
conmereremini
|
ihr verdientet |
| 3. Person Plural |
conmererentur
|
sie verdienten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmerebor
|
ich werde verdienen |
| 2. Person Singular |
conmereberis conmerebere
|
du wirst verdienen |
| 3. Person Singular |
conmerebitur
|
er/sie/es wird verdienen |
| 1. Person Plural |
conmerebimur
|
wir werden verdienen |
| 2. Person Plural |
conmerebimini
|
ihr werdet verdienen |
| 3. Person Plural |
conmerebuntur
|
sie werden verdienen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmeritus sum
|
ich habe verdient |
| 2. Person Singular |
conmeritus es
|
du hast verdient |
| 3. Person Singular |
conmeritus est
|
er/sie/es hat verdient |
| 1. Person Plural |
conmeriti sumus
|
wir haben verdient |
| 2. Person Plural |
conmeriti estis
|
ihr habt verdient |
| 3. Person Plural |
conmeriti sunt
|
sie haben verdient |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmeritus sim
|
ich habe verdient |
| 2. Person Singular |
conmeritus sis
|
du habest verdient |
| 3. Person Singular |
conmeritus sit
|
er/sie/es habe verdient |
| 1. Person Plural |
conmeriti simus
|
wir haben verdient |
| 2. Person Plural |
conmeriti sitis
|
ihr habet verdient |
| 3. Person Plural |
conmeriti sint
|
sie haben verdient |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmeritus eram
|
ich hatte verdient |
| 2. Person Singular |
conmeritus eras
|
du hattest verdient |
| 3. Person Singular |
conmeritus erat
|
er/sie/es hatte verdient |
| 1. Person Plural |
conmeriti eramus
|
wir hatten verdient |
| 2. Person Plural |
conmeriti eratis
|
ihr hattet verdient |
| 3. Person Plural |
conmeriti erant
|
sie hatten verdient |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmeritus essem
|
ich hätte verdient |
| 2. Person Singular |
conmeritus esses
|
du hättest verdient |
| 3. Person Singular |
conmeritus esset
|
er/sie/es hätte verdient |
| 1. Person Plural |
conmeriti essemus
|
wir hätten verdient |
| 2. Person Plural |
conmeriti essetis
|
ihr hättet verdient |
| 3. Person Plural |
conmeriti essent
|
sie hätten verdient |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmeritus ero
|
ich werde verdient haben |
| 2. Person Singular |
conmeritus eris
|
du wirst verdient haben |
| 3. Person Singular |
conmeritus erit
|
er/sie/es wird verdient haben |
| 1. Person Plural |
conmeriti erimus
|
wir werden verdient haben |
| 2. Person Plural |
conmeriti eritis
|
ihr werdet verdient haben |
| 3. Person Plural |
conmeriti erunt
|
sie werden verdient haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmereri conmererier
|
verdienen |
| Vorzeitigkeit |
conmeritus esse
|
verdient haben |
| Nachzeitigkeit |
conmeriturum esse
|
verdienen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmerere
|
verdiene; verdien! |
| 2. Person Plural |
conmeremini
|
verdient! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmeretor
|
| 3. Person Singular |
conmeretor
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conmerentor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmereri conmererier
|
das Verdienen |
| Genitiv |
conmerendi
|
des Verdienens |
| Dativ |
conmerendo
|
dem Verdienen |
| Akkusativ |
conmerendum
|
das Verdienen |
| Ablativ |
conmerendo
|
durch das Verdienen |
| Vokativ |
conmerende
|
Verdienen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmerendus
|
conmerenda
|
conmerendum
|
| Genitiv |
conmerendi
|
conmerendae
|
conmerendi
|
| Dativ |
conmerendo
|
conmerendae
|
conmerendo
|
| Akkusativ |
conmerendum
|
conmerendam
|
conmerendum
|
| Ablativ |
conmerendo
|
conmerenda
|
conmerendo
|
| Vokativ |
conmerende
|
conmerenda
|
conmerendum
|
Plural
| Nominativ |
conmerendi
|
conmerendae
|
conmerenda
|
| Genitiv |
conmerendorum
|
conmerendarum
|
conmerendorum
|
| Dativ |
conmerendis
|
conmerendis
|
conmerendis
|
| Akkusativ |
conmerendos
|
conmerendas
|
conmerenda
|
| Ablativ |
conmerendis
|
conmerendis
|
conmerendis
|
| Vokativ |
conmerendi
|
conmerendae
|
conmerenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmerens
|
conmerens
|
conmerens
|
| Genitiv |
conmerentis
|
conmerentis
|
conmerentis
|
| Dativ |
conmerenti
|
conmerenti
|
conmerenti
|
| Akkusativ |
conmerentem
|
conmerentem
|
conmerens
|
| Ablativ |
conmerenti conmerente
|
conmerenti conmerente
|
conmerenti conmerente
|
| Vokativ |
conmerens
|
conmerens
|
conmerens
|
Plural
| Nominativ |
conmerentes
|
conmerentes
|
conmerentia
|
| Genitiv |
conmerentium conmerentum
|
conmerentium conmerentum
|
conmerentium conmerentum
|
| Dativ |
conmerentibus
|
conmerentibus
|
conmerentibus
|
| Akkusativ |
conmerentes
|
conmerentes
|
conmerentia
|
| Ablativ |
conmerentibus
|
conmerentibus
|
conmerentibus
|
| Vokativ |
conmerentes
|
conmerentes
|
conmerentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmeritus
|
conmerita
|
conmeritum
|
| Genitiv |
conmeriti
|
conmeritae
|
conmeriti
|
| Dativ |
conmerito
|
conmeritae
|
conmerito
|
| Akkusativ |
conmeritum
|
conmeritam
|
conmeritum
|
| Ablativ |
conmerito
|
conmerita
|
conmerito
|
| Vokativ |
conmerite
|
conmerita
|
conmeritum
|
Plural
| Nominativ |
conmeriti
|
conmeritae
|
conmerita
|
| Genitiv |
conmeritorum
|
conmeritarum
|
conmeritorum
|
| Dativ |
conmeritis
|
conmeritis
|
conmeritis
|
| Akkusativ |
conmeritos
|
conmeritas
|
conmerita
|
| Ablativ |
conmeritis
|
conmeritis
|
conmeritis
|
| Vokativ |
conmeriti
|
conmeritae
|
conmerita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmeriturus
|
conmeritura
|
conmeriturum
|
| Genitiv |
conmerituri
|
conmeriturae
|
conmerituri
|
| Dativ |
conmerituro
|
conmeriturae
|
conmerituro
|
| Akkusativ |
conmeriturum
|
conmerituram
|
conmeriturum
|
| Ablativ |
conmerituro
|
conmeritura
|
conmerituro
|
| Vokativ |
conmeriture
|
conmeritura
|
conmeriturum
|
Plural
| Nominativ |
conmerituri
|
conmeriturae
|
conmeritura
|
| Genitiv |
conmeriturorum
|
conmeriturarum
|
conmeriturorum
|
| Dativ |
conmerituris
|
conmerituris
|
conmerituris
|
| Akkusativ |
conmerituros
|
conmerituras
|
conmeritura
|
| Ablativ |
conmerituris
|
conmerituris
|
conmerituris
|
| Vokativ |
conmerituri
|
conmeriturae
|
conmeritura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmeritum
|
conmeritu
|