Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigo
|
ich besänftige |
| 2. Person Singular |
conmitigas
|
du besänftigst |
| 3. Person Singular |
conmitigat
|
er/sie/es besänftigt |
| 1. Person Plural |
conmitigamus
|
wir besänftigen |
| 2. Person Plural |
conmitigatis
|
ihr besänftigt |
| 3. Person Plural |
conmitigant
|
sie besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigor
|
ich werde besänftigt |
| 2. Person Singular |
conmitigaris conmitigare
|
du wirst besänftigt |
| 3. Person Singular |
conmitigatur
|
er/sie/es wird besänftigt |
| 1. Person Plural |
conmitigamur
|
wir werden besänftigt |
| 2. Person Plural |
conmitigamini
|
ihr werdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
conmitigantur
|
sie werden besänftigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigem
|
ich besänftige |
| 2. Person Singular |
conmitiges
|
du besänftigest |
| 3. Person Singular |
conmitiget
|
er/sie/es besänftige |
| 1. Person Plural |
conmitigemus
|
wir besänftigen |
| 2. Person Plural |
conmitigetis
|
ihr besänftiget |
| 3. Person Plural |
conmitigent
|
sie besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitiger
|
ich werde besänftigt |
| 2. Person Singular |
conmitigeris conmitigere
|
du werdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
conmitigetur
|
er/sie/es werde besänftigt |
| 1. Person Plural |
conmitigemur
|
wir werden besänftigt |
| 2. Person Plural |
conmitigemini
|
ihr werdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
conmitigentur
|
sie werden besänftigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabam
|
ich besänftigte |
| 2. Person Singular |
conmitigabas
|
du besänftigtest |
| 3. Person Singular |
conmitigabat
|
er/sie/es besänftigte |
| 1. Person Plural |
conmitigabamus
|
wir besänftigten |
| 2. Person Plural |
conmitigabatis
|
ihr besänftigtet |
| 3. Person Plural |
conmitigabant
|
sie besänftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabar
|
ich wurde besänftigt |
| 2. Person Singular |
conmitigabaris conmitigabare
|
du wurdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
conmitigabatur
|
er/sie/es wurde besänftigt |
| 1. Person Plural |
conmitigabamur
|
wir wurden besänftigt |
| 2. Person Plural |
conmitigabamini
|
ihr wurdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
conmitigabantur
|
sie wurden besänftigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigarem
|
ich besänftigte |
| 2. Person Singular |
conmitigares
|
du besänftigtest |
| 3. Person Singular |
conmitigaret
|
er/sie/es besänftigte |
| 1. Person Plural |
conmitigaremus
|
wir besänftigten |
| 2. Person Plural |
conmitigaretis
|
ihr besänftigtet |
| 3. Person Plural |
conmitigarent
|
sie besänftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigarer
|
ich würde besänftigt |
| 2. Person Singular |
conmitigareris conmitigarere
|
du würdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
conmitigaretur
|
er/sie/es würde besänftigt |
| 1. Person Plural |
conmitigaremur
|
wir würden besänftigt |
| 2. Person Plural |
conmitigaremini
|
ihr würdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
conmitigarentur
|
sie würden besänftigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabo
|
ich werde besänftigen |
| 2. Person Singular |
conmitigabis
|
du wirst besänftigen |
| 3. Person Singular |
conmitigabit
|
er/sie/es wird besänftigen |
| 1. Person Plural |
conmitigabimus
|
wir werden besänftigen |
| 2. Person Plural |
conmitigabitis
|
ihr werdet besänftigen |
| 3. Person Plural |
conmitigabunt
|
sie werden besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabor
|
ich werde besänftigt werden |
| 2. Person Singular |
conmitigaberis conmitigabere
|
du wirst besänftigt werden |
| 3. Person Singular |
conmitigabitur
|
er/sie/es wird besänftigt werden |
| 1. Person Plural |
conmitigabimur
|
wir werden besänftigt werden |
| 2. Person Plural |
conmitigabimini
|
ihr werdet besänftigt werden |
| 3. Person Plural |
conmitigabuntur
|
sie werden besänftigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigavi
|
ich habe besänftigt |
| 2. Person Singular |
conmitigavisti
|
du hast besänftigt |
| 3. Person Singular |
conmitigavit
|
er/sie/es hat besänftigt |
| 1. Person Plural |
conmitigavimus
|
wir haben besänftigt |
| 2. Person Plural |
conmitigavistis
|
ihr habt besänftigt |
| 3. Person Plural |
conmitigaverunt conmitigavere
|
sie haben besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus sum
|
ich bin besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
conmitigatus es
|
du bist besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
conmitigatus est
|
er/sie/es ist besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
conmitigati sumus
|
wir sind besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
conmitigati estis
|
ihr seid besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
conmitigati sunt
|
sie sind besänftigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigaverim
|
ich habe besänftigt |
| 2. Person Singular |
conmitigaveris
|
du habest besänftigt |
| 3. Person Singular |
conmitigaverit
|
er/sie/es habe besänftigt |
| 1. Person Plural |
conmitigaverimus
|
wir haben besänftigt |
| 2. Person Plural |
conmitigaveritis
|
ihr habet besänftigt |
| 3. Person Plural |
conmitigaverint
|
sie haben besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus sim
|
ich sei besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
conmitigatus sis
|
du seiest besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
conmitigatus sit
|
er/sie/es sei besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
conmitigati simus
|
wir seien besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
conmitigati sitis
|
ihr seiet besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
conmitigati sint
|
sie seien besänftigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigaveram
|
ich hatte besänftigt |
| 2. Person Singular |
conmitigaveras
|
du hattest besänftigt |
| 3. Person Singular |
conmitigaverat
|
er/sie/es hatte besänftigt |
| 1. Person Plural |
conmitigaveramus
|
wir hatten besänftigt |
| 2. Person Plural |
conmitigaveratis
|
ihr hattet besänftigt |
| 3. Person Plural |
conmitigaverant
|
sie hatten besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus eram
|
ich war besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
conmitigatus eras
|
du warst besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
conmitigatus erat
|
er/sie/es war besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
conmitigati eramus
|
wir waren besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
conmitigati eratis
|
ihr wart besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
conmitigati erant
|
sie waren besänftigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigavissem
|
ich hätte besänftigt |
| 2. Person Singular |
conmitigavisses
|
du hättest besänftigt |
| 3. Person Singular |
conmitigavisset
|
er/sie/es hätte besänftigt |
| 1. Person Plural |
conmitigavissemus
|
wir hätten besänftigt |
| 2. Person Plural |
conmitigavissetis
|
ihr hättet besänftigt |
| 3. Person Plural |
conmitigavissent
|
sie hätten besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus essem
|
ich wäre besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
conmitigatus esses
|
du wärest besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
conmitigatus esset
|
er/sie/es wäre besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
conmitigati essemus
|
wir wären besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
conmitigati essetis
|
ihr wäret besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
conmitigati essent
|
sie wären besänftigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigavero
|
ich werde besänftigt haben |
| 2. Person Singular |
conmitigaveris
|
du wirst besänftigt haben |
| 3. Person Singular |
conmitigaverit
|
er/sie/es wird besänftigt haben |
| 1. Person Plural |
conmitigaverimus
|
wir werden besänftigt haben |
| 2. Person Plural |
conmitigaveritis
|
ihr werdet besänftigt haben |
| 3. Person Plural |
conmitigaverint
|
sie werden besänftigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus ero
|
ich werde besänftigt worden sein |
| 2. Person Singular |
conmitigatus eris
|
du wirst besänftigt worden sein |
| 3. Person Singular |
conmitigatus erit
|
er/sie/es wird besänftigt worden sein |
| 1. Person Plural |
conmitigati erimus
|
wir werden besänftigt worden sein |
| 2. Person Plural |
conmitigati eritis
|
ihr werdet besänftigt worden sein |
| 3. Person Plural |
conmitigati erunt
|
sie werden besänftigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmitigare
|
besänftigen |
| Vorzeitigkeit |
conmitigavisse
|
besänftigt haben |
| Nachzeitigkeit |
conmitigaturum esse
|
besänftigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmitigari conmitigarier
|
besänftigt werden |
| Vorzeitigkeit |
conmitigatum esse
|
besänftigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
conmitigatum iri
|
künftig besänftigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmitiga
|
besänftige; besänftig! |
| 2. Person Plural |
conmitigate
|
besänftigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmitigato
|
| 3. Person Singular |
conmitigato
|
| 2. Person Plural |
conmitigatote
|
| 3. Person Plural |
conmitiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmitigare
|
das Besänftigen |
| Genitiv |
conmitigandi
|
des Besänftigens |
| Dativ |
conmitigando
|
dem Besänftigen |
| Akkusativ |
conmitigandum
|
das Besänftigen |
| Ablativ |
conmitigando
|
durch das Besänftigen |
| Vokativ |
conmitigande
|
Besänftigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigandus
|
conmitiganda
|
conmitigandum
|
| Genitiv |
conmitigandi
|
conmitigandae
|
conmitigandi
|
| Dativ |
conmitigando
|
conmitigandae
|
conmitigando
|
| Akkusativ |
conmitigandum
|
conmitigandam
|
conmitigandum
|
| Ablativ |
conmitigando
|
conmitiganda
|
conmitigando
|
| Vokativ |
conmitigande
|
conmitiganda
|
conmitigandum
|
Plural
| Nominativ |
conmitigandi
|
conmitigandae
|
conmitiganda
|
| Genitiv |
conmitigandorum
|
conmitigandarum
|
conmitigandorum
|
| Dativ |
conmitigandis
|
conmitigandis
|
conmitigandis
|
| Akkusativ |
conmitigandos
|
conmitigandas
|
conmitiganda
|
| Ablativ |
conmitigandis
|
conmitigandis
|
conmitigandis
|
| Vokativ |
conmitigandi
|
conmitigandae
|
conmitiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigans
|
conmitigans
|
conmitigans
|
| Genitiv |
conmitigantis
|
conmitigantis
|
conmitigantis
|
| Dativ |
conmitiganti
|
conmitiganti
|
conmitiganti
|
| Akkusativ |
conmitigantem
|
conmitigantem
|
conmitigans
|
| Ablativ |
conmitiganti conmitigante
|
conmitiganti conmitigante
|
conmitiganti conmitigante
|
| Vokativ |
conmitigans
|
conmitigans
|
conmitigans
|
Plural
| Nominativ |
conmitigantes
|
conmitigantes
|
conmitigantia
|
| Genitiv |
conmitigantium conmitigantum
|
conmitigantium conmitigantum
|
conmitigantium conmitigantum
|
| Dativ |
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
| Akkusativ |
conmitigantes
|
conmitigantes
|
conmitigantia
|
| Ablativ |
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
| Vokativ |
conmitigantes
|
conmitigantes
|
conmitigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigatus
|
conmitigata
|
conmitigatum
|
| Genitiv |
conmitigati
|
conmitigatae
|
conmitigati
|
| Dativ |
conmitigato
|
conmitigatae
|
conmitigato
|
| Akkusativ |
conmitigatum
|
conmitigatam
|
conmitigatum
|
| Ablativ |
conmitigato
|
conmitigata
|
conmitigato
|
| Vokativ |
conmitigate
|
conmitigata
|
conmitigatum
|
Plural
| Nominativ |
conmitigati
|
conmitigatae
|
conmitigata
|
| Genitiv |
conmitigatorum
|
conmitigatarum
|
conmitigatorum
|
| Dativ |
conmitigatis
|
conmitigatis
|
conmitigatis
|
| Akkusativ |
conmitigatos
|
conmitigatas
|
conmitigata
|
| Ablativ |
conmitigatis
|
conmitigatis
|
conmitigatis
|
| Vokativ |
conmitigati
|
conmitigatae
|
conmitigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigaturus
|
conmitigatura
|
conmitigaturum
|
| Genitiv |
conmitigaturi
|
conmitigaturae
|
conmitigaturi
|
| Dativ |
conmitigaturo
|
conmitigaturae
|
conmitigaturo
|
| Akkusativ |
conmitigaturum
|
conmitigaturam
|
conmitigaturum
|
| Ablativ |
conmitigaturo
|
conmitigatura
|
conmitigaturo
|
| Vokativ |
conmitigature
|
conmitigatura
|
conmitigaturum
|
Plural
| Nominativ |
conmitigaturi
|
conmitigaturae
|
conmitigatura
|
| Genitiv |
conmitigaturorum
|
conmitigaturarum
|
conmitigaturorum
|
| Dativ |
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
| Akkusativ |
conmitigaturos
|
conmitigaturas
|
conmitigatura
|
| Ablativ |
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
| Vokativ |
conmitigaturi
|
conmitigaturae
|
conmitigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmitigatum
|
conmitigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigo
|
ich mildere |
| 2. Person Singular |
conmitigas
|
du milderst |
| 3. Person Singular |
conmitigat
|
er/sie/es mildert |
| 1. Person Plural |
conmitigamus
|
wir mildern |
| 2. Person Plural |
conmitigatis
|
ihr mildert |
| 3. Person Plural |
conmitigant
|
sie mildern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigor
|
ich werde gemildert |
| 2. Person Singular |
conmitigaris conmitigare
|
du wirst gemildert |
| 3. Person Singular |
conmitigatur
|
er/sie/es wird gemildert |
| 1. Person Plural |
conmitigamur
|
wir werden gemildert |
| 2. Person Plural |
conmitigamini
|
ihr werdet gemildert |
| 3. Person Plural |
conmitigantur
|
sie werden gemildert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigem
|
ich mildere |
| 2. Person Singular |
conmitiges
|
du milderst |
| 3. Person Singular |
conmitiget
|
er/sie/es mildere |
| 1. Person Plural |
conmitigemus
|
wir mildern |
| 2. Person Plural |
conmitigetis
|
ihr mildert |
| 3. Person Plural |
conmitigent
|
sie mildern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitiger
|
ich werde gemildert |
| 2. Person Singular |
conmitigeris conmitigere
|
du werdest gemildert |
| 3. Person Singular |
conmitigetur
|
er/sie/es werde gemildert |
| 1. Person Plural |
conmitigemur
|
wir werden gemildert |
| 2. Person Plural |
conmitigemini
|
ihr werdet gemildert |
| 3. Person Plural |
conmitigentur
|
sie werden gemildert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabam
|
ich milderte |
| 2. Person Singular |
conmitigabas
|
du mildertest |
| 3. Person Singular |
conmitigabat
|
er/sie/es milderte |
| 1. Person Plural |
conmitigabamus
|
wir milderten |
| 2. Person Plural |
conmitigabatis
|
ihr mildertet |
| 3. Person Plural |
conmitigabant
|
sie milderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabar
|
ich wurde gemildert |
| 2. Person Singular |
conmitigabaris conmitigabare
|
du wurdest gemildert |
| 3. Person Singular |
conmitigabatur
|
er/sie/es wurde gemildert |
| 1. Person Plural |
conmitigabamur
|
wir wurden gemildert |
| 2. Person Plural |
conmitigabamini
|
ihr wurdet gemildert |
| 3. Person Plural |
conmitigabantur
|
sie wurden gemildert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigarem
|
ich milderte |
| 2. Person Singular |
conmitigares
|
du mildertest |
| 3. Person Singular |
conmitigaret
|
er/sie/es milderte |
| 1. Person Plural |
conmitigaremus
|
wir milderten |
| 2. Person Plural |
conmitigaretis
|
ihr mildertet |
| 3. Person Plural |
conmitigarent
|
sie milderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigarer
|
ich würde gemildert |
| 2. Person Singular |
conmitigareris conmitigarere
|
du würdest gemildert |
| 3. Person Singular |
conmitigaretur
|
er/sie/es würde gemildert |
| 1. Person Plural |
conmitigaremur
|
wir würden gemildert |
| 2. Person Plural |
conmitigaremini
|
ihr würdet gemildert |
| 3. Person Plural |
conmitigarentur
|
sie würden gemildert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabo
|
ich werde mildern |
| 2. Person Singular |
conmitigabis
|
du wirst mildern |
| 3. Person Singular |
conmitigabit
|
er/sie/es wird mildern |
| 1. Person Plural |
conmitigabimus
|
wir werden mildern |
| 2. Person Plural |
conmitigabitis
|
ihr werdet mildern |
| 3. Person Plural |
conmitigabunt
|
sie werden mildern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabor
|
ich werde gemildert werden |
| 2. Person Singular |
conmitigaberis conmitigabere
|
du wirst gemildert werden |
| 3. Person Singular |
conmitigabitur
|
er/sie/es wird gemildert werden |
| 1. Person Plural |
conmitigabimur
|
wir werden gemildert werden |
| 2. Person Plural |
conmitigabimini
|
ihr werdet gemildert werden |
| 3. Person Plural |
conmitigabuntur
|
sie werden gemildert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigavi
|
ich habe gemildert |
| 2. Person Singular |
conmitigavisti
|
du hast gemildert |
| 3. Person Singular |
conmitigavit
|
er/sie/es hat gemildert |
| 1. Person Plural |
conmitigavimus
|
wir haben gemildert |
| 2. Person Plural |
conmitigavistis
|
ihr habt gemildert |
| 3. Person Plural |
conmitigaverunt conmitigavere
|
sie haben gemildert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus sum
|
ich bin gemildert worden |
| 2. Person Singular |
conmitigatus es
|
du bist gemildert worden |
| 3. Person Singular |
conmitigatus est
|
er/sie/es ist gemildert worden |
| 1. Person Plural |
conmitigati sumus
|
wir sind gemildert worden |
| 2. Person Plural |
conmitigati estis
|
ihr seid gemildert worden |
| 3. Person Plural |
conmitigati sunt
|
sie sind gemildert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigaverim
|
ich habe gemildert |
| 2. Person Singular |
conmitigaveris
|
du habest gemildert |
| 3. Person Singular |
conmitigaverit
|
er/sie/es habe gemildert |
| 1. Person Plural |
conmitigaverimus
|
wir haben gemildert |
| 2. Person Plural |
conmitigaveritis
|
ihr habet gemildert |
| 3. Person Plural |
conmitigaverint
|
sie haben gemildert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus sim
|
ich sei gemildert worden |
| 2. Person Singular |
conmitigatus sis
|
du seiest gemildert worden |
| 3. Person Singular |
conmitigatus sit
|
er/sie/es sei gemildert worden |
| 1. Person Plural |
conmitigati simus
|
wir seien gemildert worden |
| 2. Person Plural |
conmitigati sitis
|
ihr seiet gemildert worden |
| 3. Person Plural |
conmitigati sint
|
sie seien gemildert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigaveram
|
ich hatte gemildert |
| 2. Person Singular |
conmitigaveras
|
du hattest gemildert |
| 3. Person Singular |
conmitigaverat
|
er/sie/es hatte gemildert |
| 1. Person Plural |
conmitigaveramus
|
wir hatten gemildert |
| 2. Person Plural |
conmitigaveratis
|
ihr hattet gemildert |
| 3. Person Plural |
conmitigaverant
|
sie hatten gemildert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus eram
|
ich war gemildert worden |
| 2. Person Singular |
conmitigatus eras
|
du warst gemildert worden |
| 3. Person Singular |
conmitigatus erat
|
er/sie/es war gemildert worden |
| 1. Person Plural |
conmitigati eramus
|
wir waren gemildert worden |
| 2. Person Plural |
conmitigati eratis
|
ihr wart gemildert worden |
| 3. Person Plural |
conmitigati erant
|
sie waren gemildert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigavissem
|
ich hätte gemildert |
| 2. Person Singular |
conmitigavisses
|
du hättest gemildert |
| 3. Person Singular |
conmitigavisset
|
er/sie/es hätte gemildert |
| 1. Person Plural |
conmitigavissemus
|
wir hätten gemildert |
| 2. Person Plural |
conmitigavissetis
|
ihr hättet gemildert |
| 3. Person Plural |
conmitigavissent
|
sie hätten gemildert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus essem
|
ich wäre gemildert worden |
| 2. Person Singular |
conmitigatus esses
|
du wärest gemildert worden |
| 3. Person Singular |
conmitigatus esset
|
er/sie/es wäre gemildert worden |
| 1. Person Plural |
conmitigati essemus
|
wir wären gemildert worden |
| 2. Person Plural |
conmitigati essetis
|
ihr wäret gemildert worden |
| 3. Person Plural |
conmitigati essent
|
sie wären gemildert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigavero
|
ich werde gemildert haben |
| 2. Person Singular |
conmitigaveris
|
du wirst gemildert haben |
| 3. Person Singular |
conmitigaverit
|
er/sie/es wird gemildert haben |
| 1. Person Plural |
conmitigaverimus
|
wir werden gemildert haben |
| 2. Person Plural |
conmitigaveritis
|
ihr werdet gemildert haben |
| 3. Person Plural |
conmitigaverint
|
sie werden gemildert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus ero
|
ich werde gemildert worden sein |
| 2. Person Singular |
conmitigatus eris
|
du wirst gemildert worden sein |
| 3. Person Singular |
conmitigatus erit
|
er/sie/es wird gemildert worden sein |
| 1. Person Plural |
conmitigati erimus
|
wir werden gemildert worden sein |
| 2. Person Plural |
conmitigati eritis
|
ihr werdet gemildert worden sein |
| 3. Person Plural |
conmitigati erunt
|
sie werden gemildert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmitigare
|
mildern |
| Vorzeitigkeit |
conmitigavisse
|
gemildert haben |
| Nachzeitigkeit |
conmitigaturum esse
|
mildern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmitigari conmitigarier
|
gemildert werden |
| Vorzeitigkeit |
conmitigatum esse
|
gemildert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
conmitigatum iri
|
künftig gemildert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmitiga
|
mildere! |
| 2. Person Plural |
conmitigate
|
mildert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmitigato
|
| 3. Person Singular |
conmitigato
|
| 2. Person Plural |
conmitigatote
|
| 3. Person Plural |
conmitiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmitigare
|
das Mildern |
| Genitiv |
conmitigandi
|
des Mildernes |
| Dativ |
conmitigando
|
dem Mildern |
| Akkusativ |
conmitigandum
|
das Mildern |
| Ablativ |
conmitigando
|
durch das Mildern |
| Vokativ |
conmitigande
|
Mildern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigandus
|
conmitiganda
|
conmitigandum
|
| Genitiv |
conmitigandi
|
conmitigandae
|
conmitigandi
|
| Dativ |
conmitigando
|
conmitigandae
|
conmitigando
|
| Akkusativ |
conmitigandum
|
conmitigandam
|
conmitigandum
|
| Ablativ |
conmitigando
|
conmitiganda
|
conmitigando
|
| Vokativ |
conmitigande
|
conmitiganda
|
conmitigandum
|
Plural
| Nominativ |
conmitigandi
|
conmitigandae
|
conmitiganda
|
| Genitiv |
conmitigandorum
|
conmitigandarum
|
conmitigandorum
|
| Dativ |
conmitigandis
|
conmitigandis
|
conmitigandis
|
| Akkusativ |
conmitigandos
|
conmitigandas
|
conmitiganda
|
| Ablativ |
conmitigandis
|
conmitigandis
|
conmitigandis
|
| Vokativ |
conmitigandi
|
conmitigandae
|
conmitiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigans
|
conmitigans
|
conmitigans
|
| Genitiv |
conmitigantis
|
conmitigantis
|
conmitigantis
|
| Dativ |
conmitiganti
|
conmitiganti
|
conmitiganti
|
| Akkusativ |
conmitigantem
|
conmitigantem
|
conmitigans
|
| Ablativ |
conmitiganti conmitigante
|
conmitiganti conmitigante
|
conmitiganti conmitigante
|
| Vokativ |
conmitigans
|
conmitigans
|
conmitigans
|
Plural
| Nominativ |
conmitigantes
|
conmitigantes
|
conmitigantia
|
| Genitiv |
conmitigantium conmitigantum
|
conmitigantium conmitigantum
|
conmitigantium conmitigantum
|
| Dativ |
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
| Akkusativ |
conmitigantes
|
conmitigantes
|
conmitigantia
|
| Ablativ |
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
| Vokativ |
conmitigantes
|
conmitigantes
|
conmitigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigatus
|
conmitigata
|
conmitigatum
|
| Genitiv |
conmitigati
|
conmitigatae
|
conmitigati
|
| Dativ |
conmitigato
|
conmitigatae
|
conmitigato
|
| Akkusativ |
conmitigatum
|
conmitigatam
|
conmitigatum
|
| Ablativ |
conmitigato
|
conmitigata
|
conmitigato
|
| Vokativ |
conmitigate
|
conmitigata
|
conmitigatum
|
Plural
| Nominativ |
conmitigati
|
conmitigatae
|
conmitigata
|
| Genitiv |
conmitigatorum
|
conmitigatarum
|
conmitigatorum
|
| Dativ |
conmitigatis
|
conmitigatis
|
conmitigatis
|
| Akkusativ |
conmitigatos
|
conmitigatas
|
conmitigata
|
| Ablativ |
conmitigatis
|
conmitigatis
|
conmitigatis
|
| Vokativ |
conmitigati
|
conmitigatae
|
conmitigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigaturus
|
conmitigatura
|
conmitigaturum
|
| Genitiv |
conmitigaturi
|
conmitigaturae
|
conmitigaturi
|
| Dativ |
conmitigaturo
|
conmitigaturae
|
conmitigaturo
|
| Akkusativ |
conmitigaturum
|
conmitigaturam
|
conmitigaturum
|
| Ablativ |
conmitigaturo
|
conmitigatura
|
conmitigaturo
|
| Vokativ |
conmitigature
|
conmitigatura
|
conmitigaturum
|
Plural
| Nominativ |
conmitigaturi
|
conmitigaturae
|
conmitigatura
|
| Genitiv |
conmitigaturorum
|
conmitigaturarum
|
conmitigaturorum
|
| Dativ |
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
| Akkusativ |
conmitigaturos
|
conmitigaturas
|
conmitigatura
|
| Ablativ |
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
| Vokativ |
conmitigaturi
|
conmitigaturae
|
conmitigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmitigatum
|
conmitigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigo
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigas
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigat
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigamus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigatis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigor
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigaris conmitigare
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigatur
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigamur
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigamini
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigem
|
|
| 2. Person Singular |
conmitiges
|
|
| 3. Person Singular |
conmitiget
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigemus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigetis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitiger
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigeris conmitigere
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigetur
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigemur
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigemini
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabam
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigabas
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigabat
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabar
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigabaris conmitigabare
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigarem
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigares
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigaret
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigarer
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigareris conmitigarere
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabo
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigabis
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigabit
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigabor
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigaberis conmitigabere
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigavi
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigavit
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigaverunt conmitigavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigavero
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmitigatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conmitigatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conmitigatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conmitigati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmitigati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conmitigati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmitigare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conmitigavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conmitigaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmitigari conmitigarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conmitigatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conmitigatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmitiga
|
! |
| 2. Person Plural |
conmitigate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmitigato
|
| 3. Person Singular |
conmitigato
|
| 2. Person Plural |
conmitigatote
|
| 3. Person Plural |
conmitiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmitigare
|
|
| Genitiv |
conmitigandi
|
|
| Dativ |
conmitigando
|
|
| Akkusativ |
conmitigandum
|
|
| Ablativ |
conmitigando
|
|
| Vokativ |
conmitigande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigandus
|
conmitiganda
|
conmitigandum
|
| Genitiv |
conmitigandi
|
conmitigandae
|
conmitigandi
|
| Dativ |
conmitigando
|
conmitigandae
|
conmitigando
|
| Akkusativ |
conmitigandum
|
conmitigandam
|
conmitigandum
|
| Ablativ |
conmitigando
|
conmitiganda
|
conmitigando
|
| Vokativ |
conmitigande
|
conmitiganda
|
conmitigandum
|
Plural
| Nominativ |
conmitigandi
|
conmitigandae
|
conmitiganda
|
| Genitiv |
conmitigandorum
|
conmitigandarum
|
conmitigandorum
|
| Dativ |
conmitigandis
|
conmitigandis
|
conmitigandis
|
| Akkusativ |
conmitigandos
|
conmitigandas
|
conmitiganda
|
| Ablativ |
conmitigandis
|
conmitigandis
|
conmitigandis
|
| Vokativ |
conmitigandi
|
conmitigandae
|
conmitiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigans
|
conmitigans
|
conmitigans
|
| Genitiv |
conmitigantis
|
conmitigantis
|
conmitigantis
|
| Dativ |
conmitiganti
|
conmitiganti
|
conmitiganti
|
| Akkusativ |
conmitigantem
|
conmitigantem
|
conmitigans
|
| Ablativ |
conmitiganti conmitigante
|
conmitiganti conmitigante
|
conmitiganti conmitigante
|
| Vokativ |
conmitigans
|
conmitigans
|
conmitigans
|
Plural
| Nominativ |
conmitigantes
|
conmitigantes
|
conmitigantia
|
| Genitiv |
conmitigantium conmitigantum
|
conmitigantium conmitigantum
|
conmitigantium conmitigantum
|
| Dativ |
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
| Akkusativ |
conmitigantes
|
conmitigantes
|
conmitigantia
|
| Ablativ |
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
conmitigantibus
|
| Vokativ |
conmitigantes
|
conmitigantes
|
conmitigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigatus
|
conmitigata
|
conmitigatum
|
| Genitiv |
conmitigati
|
conmitigatae
|
conmitigati
|
| Dativ |
conmitigato
|
conmitigatae
|
conmitigato
|
| Akkusativ |
conmitigatum
|
conmitigatam
|
conmitigatum
|
| Ablativ |
conmitigato
|
conmitigata
|
conmitigato
|
| Vokativ |
conmitigate
|
conmitigata
|
conmitigatum
|
Plural
| Nominativ |
conmitigati
|
conmitigatae
|
conmitigata
|
| Genitiv |
conmitigatorum
|
conmitigatarum
|
conmitigatorum
|
| Dativ |
conmitigatis
|
conmitigatis
|
conmitigatis
|
| Akkusativ |
conmitigatos
|
conmitigatas
|
conmitigata
|
| Ablativ |
conmitigatis
|
conmitigatis
|
conmitigatis
|
| Vokativ |
conmitigati
|
conmitigatae
|
conmitigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmitigaturus
|
conmitigatura
|
conmitigaturum
|
| Genitiv |
conmitigaturi
|
conmitigaturae
|
conmitigaturi
|
| Dativ |
conmitigaturo
|
conmitigaturae
|
conmitigaturo
|
| Akkusativ |
conmitigaturum
|
conmitigaturam
|
conmitigaturum
|
| Ablativ |
conmitigaturo
|
conmitigatura
|
conmitigaturo
|
| Vokativ |
conmitigature
|
conmitigatura
|
conmitigaturum
|
Plural
| Nominativ |
conmitigaturi
|
conmitigaturae
|
conmitigatura
|
| Genitiv |
conmitigaturorum
|
conmitigaturarum
|
conmitigaturorum
|
| Dativ |
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
| Akkusativ |
conmitigaturos
|
conmitigaturas
|
conmitigatura
|
| Ablativ |
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
conmitigaturis
|
| Vokativ |
conmitigaturi
|
conmitigaturae
|
conmitigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmitigatum
|
conmitigatu
|