Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| conmittere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | anfangen anfügen anvertrauen bauen begehen bewirken gegeneinanderstellen (Schlacht) beginnen sich zuziehen verbinden vereinigen verwirken zusammenbringen zusammensetzen |
| conmittere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst angefangen werden du wirst angefügt werden du wirst anvertraut werden du wirst gebaut werden du wirst begangen werden du wirst bewirkt werden du wirst gegeneinandergestellt werden du wirst zugezogen werden du wirst verbunden werden du wirst vereinigt werden du wirst verwirkt werden du wirst zusammengebracht werden du wirst zusammengesetzt werden |
| conmittere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst angefangen du wirst angefügt du wirst anvertraut du wirst gebaut du wirst begangen du wirst bewirkt du wirst gegeneinandergestellt du wirst zugezogen du wirst verbunden du wirst vereinigt du wirst verwirkt du wirst zusammengebracht du wirst zusammengesetzt |
| conmittere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | fange an; fang an füge an; füg an vertraue an; vertrau an vertraue dich an; vertrau dich an baue; bau begehe; begeh bewirke; bewirk stelle gegeneinander; stell gegeneinander ziehe dich zu; zieh dich zu ziehe zu; zieh zu verbinde dich verbinde vereinige dich; vereinig dich vereinige; vereinig verwirke; verwirk bringe zusammen; bring zusammen setze zusammen; setz zusammen setze dich zusammen; setz dich zusammen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich fange an |
| 2. Person Singular | conmittis |
du fängst an |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es fängt an |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir fangen an |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr fangt an |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie fangen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
ich werde angefangen |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst angefangen |
| 3. Person Singular | conmittitur |
er/sie/es wird angefangen |
| 1. Person Plural | conmittimur |
wir werden angefangen |
| 2. Person Plural | conmittimini |
ihr werdet angefangen |
| 3. Person Plural | conmittuntur |
sie werden angefangen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich fange an |
| 2. Person Singular | conmittas |
du fangest an |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es fange an |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir fangen an |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr fanget an |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie fangen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde angefangen |
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
du werdest angefangen |
| 3. Person Singular | conmittatur |
er/sie/es werde angefangen |
| 1. Person Plural | conmittamur |
wir werden angefangen |
| 2. Person Plural | conmittamini |
ihr werdet angefangen |
| 3. Person Plural | conmittantur |
sie werden angefangen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich fing an |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du fingst an |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es fing an |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir fingen an |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr fingt an |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie fingen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
ich wurde angefangen |
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
du wurdest angefangen |
| 3. Person Singular | conmittebatur |
er/sie/es wurde angefangen |
| 1. Person Plural | conmittebamur |
wir wurden angefangen |
| 2. Person Plural | conmittebamini |
ihr wurdet angefangen |
| 3. Person Plural | conmittebantur |
sie wurden angefangen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich finge an |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du fingest an |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es finge an |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir fingen an |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr finget an |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie fingen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
ich würde angefangen |
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
du würdest angefangen |
| 3. Person Singular | conmitteretur |
er/sie/es würde angefangen |
| 1. Person Plural | conmitteremur |
wir würden angefangen |
| 2. Person Plural | conmitteremini |
ihr würdet angefangen |
| 3. Person Plural | conmitterentur |
sie würden angefangen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde anfangen |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst anfangen |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird anfangen |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden anfangen |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet anfangen |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden anfangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde angefangen werden |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst angefangen werden |
| 3. Person Singular | conmittetur |
er/sie/es wird angefangen werden |
| 1. Person Plural | conmittemur |
wir werden angefangen werden |
| 2. Person Plural | conmittemini |
ihr werdet angefangen werden |
| 3. Person Plural | conmittentur |
sie werden angefangen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe angefangen |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast angefangen |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat angefangen |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben angefangen |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt angefangen |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben angefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
ich bin angefangen worden |
| 2. Person Singular | conmissus es |
du bist angefangen worden |
| 3. Person Singular | conmissus est |
er/sie/es ist angefangen worden |
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
wir sind angefangen worden |
| 2. Person Plural | conmissi estis |
ihr seid angefangen worden |
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
sie sind angefangen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe angefangen |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest angefangen |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe angefangen |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben angefangen |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet angefangen |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben angefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
ich sei angefangen worden |
| 2. Person Singular | conmissus sis |
du seiest angefangen worden |
| 3. Person Singular | conmissus sit |
er/sie/es sei angefangen worden |
| 1. Person Plural | conmissi simus |
wir seien angefangen worden |
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
ihr seiet angefangen worden |
| 3. Person Plural | conmissi sint |
sie seien angefangen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte angefangen |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest angefangen |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte angefangen |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten angefangen |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet angefangen |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten angefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
ich war angefangen worden |
| 2. Person Singular | conmissus eras |
du warst angefangen worden |
| 3. Person Singular | conmissus erat |
er/sie/es war angefangen worden |
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
wir waren angefangen worden |
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
ihr wart angefangen worden |
| 3. Person Plural | conmissi erant |
sie waren angefangen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte angefangen |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest angefangen |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte angefangen |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten angefangen |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet angefangen |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten angefangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
ich wäre angefangen worden |
| 2. Person Singular | conmissus esses |
du wärest angefangen worden |
| 3. Person Singular | conmissus esset |
er/sie/es wäre angefangen worden |
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
wir wären angefangen worden |
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
ihr wäret angefangen worden |
| 3. Person Plural | conmissi essent |
sie wären angefangen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde angefangen haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst angefangen haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird angefangen haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden angefangen haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet angefangen haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden angefangen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
ich werde angefangen worden sein |
| 2. Person Singular | conmissus eris |
du wirst angefangen worden sein |
| 3. Person Singular | conmissus erit |
er/sie/es wird angefangen worden sein |
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
wir werden angefangen worden sein |
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
ihr werdet angefangen worden sein |
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
sie werden angefangen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
anfangen |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
angefangen haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
anfangen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
angefangen werden |
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
angefangen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
künftig angefangen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
fange an; fang an! |
| 2. Person Plural | conmittite |
fangt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Anfangen |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Anfangens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Anfangen |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Anfangen |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Anfangen |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Anfangen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich füge an |
| 2. Person Singular | conmittis |
du fügst an |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es fügt an |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir fügen an |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr fügt an |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie fügen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
ich werde angefügt |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst angefügt |
| 3. Person Singular | conmittitur |
er/sie/es wird angefügt |
| 1. Person Plural | conmittimur |
wir werden angefügt |
| 2. Person Plural | conmittimini |
ihr werdet angefügt |
| 3. Person Plural | conmittuntur |
sie werden angefügt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich füge an |
| 2. Person Singular | conmittas |
du fügest an |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es füge an |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir fügen an |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr füget an |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie fügen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde angefügt |
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
du werdest angefügt |
| 3. Person Singular | conmittatur |
er/sie/es werde angefügt |
| 1. Person Plural | conmittamur |
wir werden angefügt |
| 2. Person Plural | conmittamini |
ihr werdet angefügt |
| 3. Person Plural | conmittantur |
sie werden angefügt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich fügte an |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du fügtest an |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es fügte an |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir fügten an |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr fügtet an |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie fügten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
ich wurde angefügt |
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
du wurdest angefügt |
| 3. Person Singular | conmittebatur |
er/sie/es wurde angefügt |
| 1. Person Plural | conmittebamur |
wir wurden angefügt |
| 2. Person Plural | conmittebamini |
ihr wurdet angefügt |
| 3. Person Plural | conmittebantur |
sie wurden angefügt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich fügte an |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du fügtest an |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es fügte an |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir fügten an |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr fügtet an |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie fügten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
ich würde angefügt |
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
du würdest angefügt |
| 3. Person Singular | conmitteretur |
er/sie/es würde angefügt |
| 1. Person Plural | conmitteremur |
wir würden angefügt |
| 2. Person Plural | conmitteremini |
ihr würdet angefügt |
| 3. Person Plural | conmitterentur |
sie würden angefügt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde anfügen |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst anfügen |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird anfügen |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden anfügen |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet anfügen |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden anfügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde angefügt werden |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst angefügt werden |
| 3. Person Singular | conmittetur |
er/sie/es wird angefügt werden |
| 1. Person Plural | conmittemur |
wir werden angefügt werden |
| 2. Person Plural | conmittemini |
ihr werdet angefügt werden |
| 3. Person Plural | conmittentur |
sie werden angefügt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe angefügt |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast angefügt |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat angefügt |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben angefügt |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt angefügt |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben angefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
ich bin angefügt worden |
| 2. Person Singular | conmissus es |
du bist angefügt worden |
| 3. Person Singular | conmissus est |
er/sie/es ist angefügt worden |
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
wir sind angefügt worden |
| 2. Person Plural | conmissi estis |
ihr seid angefügt worden |
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
sie sind angefügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe angefügt |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest angefügt |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe angefügt |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben angefügt |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet angefügt |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben angefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
ich sei angefügt worden |
| 2. Person Singular | conmissus sis |
du seiest angefügt worden |
| 3. Person Singular | conmissus sit |
er/sie/es sei angefügt worden |
| 1. Person Plural | conmissi simus |
wir seien angefügt worden |
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
ihr seiet angefügt worden |
| 3. Person Plural | conmissi sint |
sie seien angefügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte angefügt |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest angefügt |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte angefügt |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten angefügt |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet angefügt |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten angefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
ich war angefügt worden |
| 2. Person Singular | conmissus eras |
du warst angefügt worden |
| 3. Person Singular | conmissus erat |
er/sie/es war angefügt worden |
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
wir waren angefügt worden |
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
ihr wart angefügt worden |
| 3. Person Plural | conmissi erant |
sie waren angefügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte angefügt |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest angefügt |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte angefügt |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten angefügt |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet angefügt |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten angefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
ich wäre angefügt worden |
| 2. Person Singular | conmissus esses |
du wärest angefügt worden |
| 3. Person Singular | conmissus esset |
er/sie/es wäre angefügt worden |
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
wir wären angefügt worden |
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
ihr wäret angefügt worden |
| 3. Person Plural | conmissi essent |
sie wären angefügt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde angefügt haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst angefügt haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird angefügt haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden angefügt haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet angefügt haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden angefügt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
ich werde angefügt worden sein |
| 2. Person Singular | conmissus eris |
du wirst angefügt worden sein |
| 3. Person Singular | conmissus erit |
er/sie/es wird angefügt worden sein |
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
wir werden angefügt worden sein |
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
ihr werdet angefügt worden sein |
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
sie werden angefügt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
anfügen |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
angefügt haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
anfügen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
angefügt werden |
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
angefügt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
künftig angefügt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
füge an; füg an! |
| 2. Person Plural | conmittite |
fügt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Anfügen |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Anfügens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Anfügen |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Anfügen |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Anfügen |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Anfügen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich vertraue an |
| 2. Person Singular | conmittis |
du vertraust an |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es vertraut an |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir vertrauen an |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr vertraut an |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie vertrauen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
ich werde anvertraut |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst anvertraut |
| 3. Person Singular | conmittitur |
er/sie/es wird anvertraut |
| 1. Person Plural | conmittimur |
wir werden anvertraut |
| 2. Person Plural | conmittimini |
ihr werdet anvertraut |
| 3. Person Plural | conmittuntur |
sie werden anvertraut |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich vertraue an |
| 2. Person Singular | conmittas |
du vertrauest an |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es vertraue an |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir vertrauen an |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr vertrauet an |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie vertrauen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde anvertraut |
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
du werdest anvertraut |
| 3. Person Singular | conmittatur |
er/sie/es werde anvertraut |
| 1. Person Plural | conmittamur |
wir werden anvertraut |
| 2. Person Plural | conmittamini |
ihr werdet anvertraut |
| 3. Person Plural | conmittantur |
sie werden anvertraut |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich vertraute an |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du vertrautest an |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es vertraute an |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir vertrauten an |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr vertrautet an |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie vertrauten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
ich wurde anvertraut |
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
du wurdest anvertraut |
| 3. Person Singular | conmittebatur |
er/sie/es wurde anvertraut |
| 1. Person Plural | conmittebamur |
wir wurden anvertraut |
| 2. Person Plural | conmittebamini |
ihr wurdet anvertraut |
| 3. Person Plural | conmittebantur |
sie wurden anvertraut |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich vertraute an |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du vertrautest an |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es vertraute an |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir vertrauten an |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr vertrautet an |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie vertrauten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
ich würde anvertraut |
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
du würdest anvertraut |
| 3. Person Singular | conmitteretur |
er/sie/es würde anvertraut |
| 1. Person Plural | conmitteremur |
wir würden anvertraut |
| 2. Person Plural | conmitteremini |
ihr würdet anvertraut |
| 3. Person Plural | conmitterentur |
sie würden anvertraut |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde anvertrauen |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst anvertrauen |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird anvertrauen |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden anvertrauen |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet anvertrauen |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden anvertrauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde anvertraut werden |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst anvertraut werden |
| 3. Person Singular | conmittetur |
er/sie/es wird anvertraut werden |
| 1. Person Plural | conmittemur |
wir werden anvertraut werden |
| 2. Person Plural | conmittemini |
ihr werdet anvertraut werden |
| 3. Person Plural | conmittentur |
sie werden anvertraut werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe anvertraut |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast anvertraut |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat anvertraut |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben anvertraut |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt anvertraut |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben anvertraut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
ich bin anvertraut worden |
| 2. Person Singular | conmissus es |
du bist anvertraut worden |
| 3. Person Singular | conmissus est |
er/sie/es ist anvertraut worden |
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
wir sind anvertraut worden |
| 2. Person Plural | conmissi estis |
ihr seid anvertraut worden |
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
sie sind anvertraut worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe anvertraut |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest anvertraut |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe anvertraut |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben anvertraut |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet anvertraut |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben anvertraut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
ich sei anvertraut worden |
| 2. Person Singular | conmissus sis |
du seiest anvertraut worden |
| 3. Person Singular | conmissus sit |
er/sie/es sei anvertraut worden |
| 1. Person Plural | conmissi simus |
wir seien anvertraut worden |
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
ihr seiet anvertraut worden |
| 3. Person Plural | conmissi sint |
sie seien anvertraut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte anvertraut |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest anvertraut |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte anvertraut |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten anvertraut |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet anvertraut |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten anvertraut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
ich war anvertraut worden |
| 2. Person Singular | conmissus eras |
du warst anvertraut worden |
| 3. Person Singular | conmissus erat |
er/sie/es war anvertraut worden |
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
wir waren anvertraut worden |
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
ihr wart anvertraut worden |
| 3. Person Plural | conmissi erant |
sie waren anvertraut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte anvertraut |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest anvertraut |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte anvertraut |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten anvertraut |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet anvertraut |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten anvertraut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
ich wäre anvertraut worden |
| 2. Person Singular | conmissus esses |
du wärest anvertraut worden |
| 3. Person Singular | conmissus esset |
er/sie/es wäre anvertraut worden |
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
wir wären anvertraut worden |
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
ihr wäret anvertraut worden |
| 3. Person Plural | conmissi essent |
sie wären anvertraut worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde anvertraut haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst anvertraut haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird anvertraut haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden anvertraut haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet anvertraut haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden anvertraut haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
ich werde anvertraut worden sein |
| 2. Person Singular | conmissus eris |
du wirst anvertraut worden sein |
| 3. Person Singular | conmissus erit |
er/sie/es wird anvertraut worden sein |
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
wir werden anvertraut worden sein |
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
ihr werdet anvertraut worden sein |
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
sie werden anvertraut worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
anvertrauen |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
anvertraut haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
anvertrauen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
anvertraut werden |
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
anvertraut worden sein |
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
künftig anvertraut werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
vertraue an; vertrau an! |
| 2. Person Plural | conmittite |
vertraut an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Anvertrauen |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Anvertrauens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Anvertrauen |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Anvertrauen |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Anvertrauen |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Anvertrauen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich baue |
| 2. Person Singular | conmittis |
du baust |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es baut |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir bauen |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr baut |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie bauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
ich werde gebaut |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst gebaut |
| 3. Person Singular | conmittitur |
er/sie/es wird gebaut |
| 1. Person Plural | conmittimur |
wir werden gebaut |
| 2. Person Plural | conmittimini |
ihr werdet gebaut |
| 3. Person Plural | conmittuntur |
sie werden gebaut |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich baue |
| 2. Person Singular | conmittas |
du bauest |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es baue |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir bauen |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr bauet |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie bauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde gebaut |
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
du werdest gebaut |
| 3. Person Singular | conmittatur |
er/sie/es werde gebaut |
| 1. Person Plural | conmittamur |
wir werden gebaut |
| 2. Person Plural | conmittamini |
ihr werdet gebaut |
| 3. Person Plural | conmittantur |
sie werden gebaut |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich baute |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du bautest |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es baute |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir bauten |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr bautet |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie bauten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
ich wurde gebaut |
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
du wurdest gebaut |
| 3. Person Singular | conmittebatur |
er/sie/es wurde gebaut |
| 1. Person Plural | conmittebamur |
wir wurden gebaut |
| 2. Person Plural | conmittebamini |
ihr wurdet gebaut |
| 3. Person Plural | conmittebantur |
sie wurden gebaut |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich baute |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du bautest |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es baute |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir bauten |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr bautet |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie bauten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
ich würde gebaut |
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
du würdest gebaut |
| 3. Person Singular | conmitteretur |
er/sie/es würde gebaut |
| 1. Person Plural | conmitteremur |
wir würden gebaut |
| 2. Person Plural | conmitteremini |
ihr würdet gebaut |
| 3. Person Plural | conmitterentur |
sie würden gebaut |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde bauen |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst bauen |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird bauen |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden bauen |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet bauen |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden bauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde gebaut werden |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst gebaut werden |
| 3. Person Singular | conmittetur |
er/sie/es wird gebaut werden |
| 1. Person Plural | conmittemur |
wir werden gebaut werden |
| 2. Person Plural | conmittemini |
ihr werdet gebaut werden |
| 3. Person Plural | conmittentur |
sie werden gebaut werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe gebaut |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast gebaut |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat gebaut |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben gebaut |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt gebaut |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben gebaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
ich bin gebaut worden |
| 2. Person Singular | conmissus es |
du bist gebaut worden |
| 3. Person Singular | conmissus est |
er/sie/es ist gebaut worden |
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
wir sind gebaut worden |
| 2. Person Plural | conmissi estis |
ihr seid gebaut worden |
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
sie sind gebaut worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe gebaut |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest gebaut |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe gebaut |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben gebaut |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet gebaut |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben gebaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
ich sei gebaut worden |
| 2. Person Singular | conmissus sis |
du seiest gebaut worden |
| 3. Person Singular | conmissus sit |
er/sie/es sei gebaut worden |
| 1. Person Plural | conmissi simus |
wir seien gebaut worden |
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
ihr seiet gebaut worden |
| 3. Person Plural | conmissi sint |
sie seien gebaut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte gebaut |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest gebaut |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte gebaut |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten gebaut |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet gebaut |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten gebaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
ich war gebaut worden |
| 2. Person Singular | conmissus eras |
du warst gebaut worden |
| 3. Person Singular | conmissus erat |
er/sie/es war gebaut worden |
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
wir waren gebaut worden |
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
ihr wart gebaut worden |
| 3. Person Plural | conmissi erant |
sie waren gebaut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte gebaut |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest gebaut |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte gebaut |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten gebaut |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet gebaut |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten gebaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
ich wäre gebaut worden |
| 2. Person Singular | conmissus esses |
du wärest gebaut worden |
| 3. Person Singular | conmissus esset |
er/sie/es wäre gebaut worden |
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
wir wären gebaut worden |
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
ihr wäret gebaut worden |
| 3. Person Plural | conmissi essent |
sie wären gebaut worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde gebaut haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst gebaut haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird gebaut haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden gebaut haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet gebaut haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden gebaut haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
ich werde gebaut worden sein |
| 2. Person Singular | conmissus eris |
du wirst gebaut worden sein |
| 3. Person Singular | conmissus erit |
er/sie/es wird gebaut worden sein |
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
wir werden gebaut worden sein |
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
ihr werdet gebaut worden sein |
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
sie werden gebaut worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
bauen |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
gebaut haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
bauen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
gebaut werden |
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
gebaut worden sein |
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
künftig gebaut werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
baue; bau! |
| 2. Person Plural | conmittite |
baut! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Bauen |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Bauens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Bauen |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Bauen |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Bauen |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Bauen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich begehe |
| 2. Person Singular | conmittis |
du begehst |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es begeht |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir begehen |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr begeht |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie begehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
ich werde begangen |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst begangen |
| 3. Person Singular | conmittitur |
er/sie/es wird begangen |
| 1. Person Plural | conmittimur |
wir werden begangen |
| 2. Person Plural | conmittimini |
ihr werdet begangen |
| 3. Person Plural | conmittuntur |
sie werden begangen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich begehe |
| 2. Person Singular | conmittas |
du begehest |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es begehe |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir begehen |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr begehet |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie begehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde begangen |
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
du werdest begangen |
| 3. Person Singular | conmittatur |
er/sie/es werde begangen |
| 1. Person Plural | conmittamur |
wir werden begangen |
| 2. Person Plural | conmittamini |
ihr werdet begangen |
| 3. Person Plural | conmittantur |
sie werden begangen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich beging |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du begingst |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es beging |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir begingen |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr begingt |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie begingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
ich wurde begangen |
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
du wurdest begangen |
| 3. Person Singular | conmittebatur |
er/sie/es wurde begangen |
| 1. Person Plural | conmittebamur |
wir wurden begangen |
| 2. Person Plural | conmittebamini |
ihr wurdet begangen |
| 3. Person Plural | conmittebantur |
sie wurden begangen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich beginge |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du begingest |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es beginge |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir begingen |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr beginget |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie begingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
ich würde begangen |
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
du würdest begangen |
| 3. Person Singular | conmitteretur |
er/sie/es würde begangen |
| 1. Person Plural | conmitteremur |
wir würden begangen |
| 2. Person Plural | conmitteremini |
ihr würdet begangen |
| 3. Person Plural | conmitterentur |
sie würden begangen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde begehen |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst begehen |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird begehen |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden begehen |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet begehen |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden begehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde begangen werden |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst begangen werden |
| 3. Person Singular | conmittetur |
er/sie/es wird begangen werden |
| 1. Person Plural | conmittemur |
wir werden begangen werden |
| 2. Person Plural | conmittemini |
ihr werdet begangen werden |
| 3. Person Plural | conmittentur |
sie werden begangen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe begangen |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast begangen |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat begangen |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben begangen |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt begangen |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben begangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
ich bin begangen worden |
| 2. Person Singular | conmissus es |
du bist begangen worden |
| 3. Person Singular | conmissus est |
er/sie/es ist begangen worden |
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
wir sind begangen worden |
| 2. Person Plural | conmissi estis |
ihr seid begangen worden |
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
sie sind begangen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe begangen |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest begangen |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe begangen |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben begangen |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet begangen |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben begangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
ich sei begangen worden |
| 2. Person Singular | conmissus sis |
du seiest begangen worden |
| 3. Person Singular | conmissus sit |
er/sie/es sei begangen worden |
| 1. Person Plural | conmissi simus |
wir seien begangen worden |
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
ihr seiet begangen worden |
| 3. Person Plural | conmissi sint |
sie seien begangen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte begangen |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest begangen |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte begangen |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten begangen |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet begangen |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten begangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
ich war begangen worden |
| 2. Person Singular | conmissus eras |
du warst begangen worden |
| 3. Person Singular | conmissus erat |
er/sie/es war begangen worden |
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
wir waren begangen worden |
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
ihr wart begangen worden |
| 3. Person Plural | conmissi erant |
sie waren begangen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte begangen |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest begangen |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte begangen |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten begangen |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet begangen |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten begangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
ich wäre begangen worden |
| 2. Person Singular | conmissus esses |
du wärest begangen worden |
| 3. Person Singular | conmissus esset |
er/sie/es wäre begangen worden |
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
wir wären begangen worden |
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
ihr wäret begangen worden |
| 3. Person Plural | conmissi essent |
sie wären begangen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde begangen haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst begangen haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird begangen haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden begangen haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet begangen haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden begangen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
ich werde begangen worden sein |
| 2. Person Singular | conmissus eris |
du wirst begangen worden sein |
| 3. Person Singular | conmissus erit |
er/sie/es wird begangen worden sein |
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
wir werden begangen worden sein |
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
ihr werdet begangen worden sein |
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
sie werden begangen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
begehen |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
begangen haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
begehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
begangen werden |
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
begangen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
künftig begangen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
begehe; begeh! |
| 2. Person Plural | conmittite |
begeht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Begehen |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Begehens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Begehen |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Begehen |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Begehen |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Begehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich bewirke |
| 2. Person Singular | conmittis |
du bewirkst |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es bewirkt |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir bewirken |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr bewirkt |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie bewirken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
ich werde bewirkt |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst bewirkt |
| 3. Person Singular | conmittitur |
er/sie/es wird bewirkt |
| 1. Person Plural | conmittimur |
wir werden bewirkt |
| 2. Person Plural | conmittimini |
ihr werdet bewirkt |
| 3. Person Plural | conmittuntur |
sie werden bewirkt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich bewirke |
| 2. Person Singular | conmittas |
du bewirkest |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es bewirke |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir bewirken |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr bewirket |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie bewirken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde bewirkt |
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
du werdest bewirkt |
| 3. Person Singular | conmittatur |
er/sie/es werde bewirkt |
| 1. Person Plural | conmittamur |
wir werden bewirkt |
| 2. Person Plural | conmittamini |
ihr werdet bewirkt |
| 3. Person Plural | conmittantur |
sie werden bewirkt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich bewirkte |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du bewirktest |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es bewirkte |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir bewirkten |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr bewirktet |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie bewirkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
ich wurde bewirkt |
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
du wurdest bewirkt |
| 3. Person Singular | conmittebatur |
er/sie/es wurde bewirkt |
| 1. Person Plural | conmittebamur |
wir wurden bewirkt |
| 2. Person Plural | conmittebamini |
ihr wurdet bewirkt |
| 3. Person Plural | conmittebantur |
sie wurden bewirkt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich bewirkte |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du bewirktest |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es bewirkte |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir bewirkten |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr bewirktet |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie bewirkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
ich würde bewirkt |
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
du würdest bewirkt |
| 3. Person Singular | conmitteretur |
er/sie/es würde bewirkt |
| 1. Person Plural | conmitteremur |
wir würden bewirkt |
| 2. Person Plural | conmitteremini |
ihr würdet bewirkt |
| 3. Person Plural | conmitterentur |
sie würden bewirkt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde bewirken |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst bewirken |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird bewirken |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden bewirken |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet bewirken |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden bewirken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde bewirkt werden |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst bewirkt werden |
| 3. Person Singular | conmittetur |
er/sie/es wird bewirkt werden |
| 1. Person Plural | conmittemur |
wir werden bewirkt werden |
| 2. Person Plural | conmittemini |
ihr werdet bewirkt werden |
| 3. Person Plural | conmittentur |
sie werden bewirkt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe bewirkt |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast bewirkt |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat bewirkt |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben bewirkt |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt bewirkt |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben bewirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
ich bin bewirkt worden |
| 2. Person Singular | conmissus es |
du bist bewirkt worden |
| 3. Person Singular | conmissus est |
er/sie/es ist bewirkt worden |
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
wir sind bewirkt worden |
| 2. Person Plural | conmissi estis |
ihr seid bewirkt worden |
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
sie sind bewirkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe bewirkt |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest bewirkt |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe bewirkt |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben bewirkt |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet bewirkt |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben bewirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
ich sei bewirkt worden |
| 2. Person Singular | conmissus sis |
du seiest bewirkt worden |
| 3. Person Singular | conmissus sit |
er/sie/es sei bewirkt worden |
| 1. Person Plural | conmissi simus |
wir seien bewirkt worden |
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
ihr seiet bewirkt worden |
| 3. Person Plural | conmissi sint |
sie seien bewirkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte bewirkt |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest bewirkt |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte bewirkt |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten bewirkt |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet bewirkt |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten bewirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
ich war bewirkt worden |
| 2. Person Singular | conmissus eras |
du warst bewirkt worden |
| 3. Person Singular | conmissus erat |
er/sie/es war bewirkt worden |
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
wir waren bewirkt worden |
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
ihr wart bewirkt worden |
| 3. Person Plural | conmissi erant |
sie waren bewirkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte bewirkt |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest bewirkt |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte bewirkt |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten bewirkt |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet bewirkt |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten bewirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
ich wäre bewirkt worden |
| 2. Person Singular | conmissus esses |
du wärest bewirkt worden |
| 3. Person Singular | conmissus esset |
er/sie/es wäre bewirkt worden |
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
wir wären bewirkt worden |
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
ihr wäret bewirkt worden |
| 3. Person Plural | conmissi essent |
sie wären bewirkt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde bewirkt haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst bewirkt haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird bewirkt haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden bewirkt haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet bewirkt haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden bewirkt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
ich werde bewirkt worden sein |
| 2. Person Singular | conmissus eris |
du wirst bewirkt worden sein |
| 3. Person Singular | conmissus erit |
er/sie/es wird bewirkt worden sein |
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
wir werden bewirkt worden sein |
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
ihr werdet bewirkt worden sein |
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
sie werden bewirkt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
bewirken |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
bewirkt haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
bewirken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
bewirkt werden |
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
bewirkt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
künftig bewirkt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
bewirke; bewirk! |
| 2. Person Plural | conmittite |
bewirkt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Bewirken |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Bewirkens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Bewirken |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Bewirken |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Bewirken |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Bewirken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich stelle gegeneinander |
| 2. Person Singular | conmittis |
du stellst gegeneinander |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es stellt gegeneinander |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir stellen gegeneinander |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr stellt gegeneinander |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie stellen gegeneinander |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
ich werde gegeneinandergestellt |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst gegeneinandergestellt |
| 3. Person Singular | conmittitur |
er/sie/es wird gegeneinandergestellt |
| 1. Person Plural | conmittimur |
wir werden gegeneinandergestellt |
| 2. Person Plural | conmittimini |
ihr werdet gegeneinandergestellt |
| 3. Person Plural | conmittuntur |
sie werden gegeneinandergestellt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich stelle gegeneinander |
| 2. Person Singular | conmittas |
du stellest gegeneinander |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es stelle gegeneinander |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir stellen gegeneinander |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr stellet gegeneinander |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie stellen gegeneinander |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde gegeneinandergestellt |
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
du werdest gegeneinandergestellt |
| 3. Person Singular | conmittatur |
er/sie/es werde gegeneinandergestellt |
| 1. Person Plural | conmittamur |
wir werden gegeneinandergestellt |
| 2. Person Plural | conmittamini |
ihr werdet gegeneinandergestellt |
| 3. Person Plural | conmittantur |
sie werden gegeneinandergestellt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich stellte gegeneinander |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du stelltest gegeneinander |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es stellte gegeneinander |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir stellten gegeneinander |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr stelltet gegeneinander |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie stellten gegeneinander |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
ich wurde gegeneinandergestellt |
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
du wurdest gegeneinandergestellt |
| 3. Person Singular | conmittebatur |
er/sie/es wurde gegeneinandergestellt |
| 1. Person Plural | conmittebamur |
wir wurden gegeneinandergestellt |
| 2. Person Plural | conmittebamini |
ihr wurdet gegeneinandergestellt |
| 3. Person Plural | conmittebantur |
sie wurden gegeneinandergestellt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich stellte gegeneinander |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du stelltest gegeneinander |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es stellte gegeneinander |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir stellten gegeneinander |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr stelltet gegeneinander |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie stellten gegeneinander |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
ich würde gegeneinandergestellt |
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
du würdest gegeneinandergestellt |
| 3. Person Singular | conmitteretur |
er/sie/es würde gegeneinandergestellt |
| 1. Person Plural | conmitteremur |
wir würden gegeneinandergestellt |
| 2. Person Plural | conmitteremini |
ihr würdet gegeneinandergestellt |
| 3. Person Plural | conmitterentur |
sie würden gegeneinandergestellt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde gegeneinanderstellen |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst gegeneinanderstellen |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird gegeneinanderstellen |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden gegeneinanderstellen |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet gegeneinanderstellen |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden gegeneinanderstellen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde gegeneinandergestellt werden |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst gegeneinandergestellt werden |
| 3. Person Singular | conmittetur |
er/sie/es wird gegeneinandergestellt werden |
| 1. Person Plural | conmittemur |
wir werden gegeneinandergestellt werden |
| 2. Person Plural | conmittemini |
ihr werdet gegeneinandergestellt werden |
| 3. Person Plural | conmittentur |
sie werden gegeneinandergestellt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe gegeneinandergestellt |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast gegeneinandergestellt |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat gegeneinandergestellt |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben gegeneinandergestellt |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt gegeneinandergestellt |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben gegeneinandergestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
ich bin gegeneinandergestellt worden |
| 2. Person Singular | conmissus es |
du bist gegeneinandergestellt worden |
| 3. Person Singular | conmissus est |
er/sie/es ist gegeneinandergestellt worden |
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
wir sind gegeneinandergestellt worden |
| 2. Person Plural | conmissi estis |
ihr seid gegeneinandergestellt worden |
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
sie sind gegeneinandergestellt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe gegeneinandergestellt |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest gegeneinandergestellt |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe gegeneinandergestellt |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben gegeneinandergestellt |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet gegeneinandergestellt |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben gegeneinandergestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
ich sei gegeneinandergestellt worden |
| 2. Person Singular | conmissus sis |
du seiest gegeneinandergestellt worden |
| 3. Person Singular | conmissus sit |
er/sie/es sei gegeneinandergestellt worden |
| 1. Person Plural | conmissi simus |
wir seien gegeneinandergestellt worden |
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
ihr seiet gegeneinandergestellt worden |
| 3. Person Plural | conmissi sint |
sie seien gegeneinandergestellt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte gegeneinandergestellt |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest gegeneinandergestellt |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte gegeneinandergestellt |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten gegeneinandergestellt |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet gegeneinandergestellt |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten gegeneinandergestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
ich war gegeneinandergestellt worden |
| 2. Person Singular | conmissus eras |
du warst gegeneinandergestellt worden |
| 3. Person Singular | conmissus erat |
er/sie/es war gegeneinandergestellt worden |
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
wir waren gegeneinandergestellt worden |
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
ihr wart gegeneinandergestellt worden |
| 3. Person Plural | conmissi erant |
sie waren gegeneinandergestellt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte gegeneinandergestellt |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest gegeneinandergestellt |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte gegeneinandergestellt |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten gegeneinandergestellt |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet gegeneinandergestellt |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten gegeneinandergestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
ich wäre gegeneinandergestellt worden |
| 2. Person Singular | conmissus esses |
du wärest gegeneinandergestellt worden |
| 3. Person Singular | conmissus esset |
er/sie/es wäre gegeneinandergestellt worden |
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
wir wären gegeneinandergestellt worden |
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
ihr wäret gegeneinandergestellt worden |
| 3. Person Plural | conmissi essent |
sie wären gegeneinandergestellt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde gegeneinandergestellt haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst gegeneinandergestellt haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird gegeneinandergestellt haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden gegeneinandergestellt haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet gegeneinandergestellt haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden gegeneinandergestellt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
ich werde gegeneinandergestellt worden sein |
| 2. Person Singular | conmissus eris |
du wirst gegeneinandergestellt worden sein |
| 3. Person Singular | conmissus erit |
er/sie/es wird gegeneinandergestellt worden sein |
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
wir werden gegeneinandergestellt worden sein |
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
ihr werdet gegeneinandergestellt worden sein |
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
sie werden gegeneinandergestellt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
gegeneinanderstellen |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
gegeneinandergestellt haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
gegeneinanderstellen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
gegeneinandergestellt werden |
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
gegeneinandergestellt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
künftig gegeneinandergestellt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
stelle gegeneinander; stell gegeneinander! |
| 2. Person Plural | conmittite |
stellt gegeneinander! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Gegeneinanderstellen |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Gegeneinanderstellens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Gegeneinanderstellen |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Gegeneinanderstellen |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Gegeneinanderstellen |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Gegeneinanderstellen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
|
| 2. Person Singular | conmittis |
|
| 3. Person Singular | conmittit |
|
| 1. Person Plural | conmittimus |
|
| 2. Person Plural | conmittitis |
|
| 3. Person Plural | conmittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
|
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
|
| 3. Person Singular | conmittitur |
|
| 1. Person Plural | conmittimur |
|
| 2. Person Plural | conmittimini |
|
| 3. Person Plural | conmittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
|
| 2. Person Singular | conmittas |
|
| 3. Person Singular | conmittat |
|
| 1. Person Plural | conmittamus |
|
| 2. Person Plural | conmittatis |
|
| 3. Person Plural | conmittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
|
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
|
| 3. Person Singular | conmittatur |
|
| 1. Person Plural | conmittamur |
|
| 2. Person Plural | conmittamini |
|
| 3. Person Plural | conmittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
|
| 2. Person Singular | conmittebas |
|
| 3. Person Singular | conmittebat |
|
| 1. Person Plural | conmittebamus |
|
| 2. Person Plural | conmittebatis |
|
| 3. Person Plural | conmittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
|
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
|
| 3. Person Singular | conmittebatur |
|
| 1. Person Plural | conmittebamur |
|
| 2. Person Plural | conmittebamini |
|
| 3. Person Plural | conmittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
|
| 2. Person Singular | conmitteres |
|
| 3. Person Singular | conmitteret |
|
| 1. Person Plural | conmitteremus |
|
| 2. Person Plural | conmitteretis |
|
| 3. Person Plural | conmitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
|
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
|
| 3. Person Singular | conmitteretur |
|
| 1. Person Plural | conmitteremur |
|
| 2. Person Plural | conmitteremini |
|
| 3. Person Plural | conmitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
|
| 2. Person Singular | conmittes |
|
| 3. Person Singular | conmittet |
|
| 1. Person Plural | conmittemus |
|
| 2. Person Plural | conmittetis |
|
| 3. Person Plural | conmittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
|
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
|
| 3. Person Singular | conmittetur |
|
| 1. Person Plural | conmittemur |
|
| 2. Person Plural | conmittemini |
|
| 3. Person Plural | conmittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
|
| 2. Person Singular | conmisisti |
|
| 3. Person Singular | conmisit |
|
| 1. Person Plural | conmisimus |
|
| 2. Person Plural | conmisistis |
|
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
|
| 2. Person Singular | conmissus es |
|
| 3. Person Singular | conmissus est |
|
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
|
| 2. Person Plural | conmissi estis |
|
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
|
| 2. Person Singular | conmiseris |
|
| 3. Person Singular | conmiserit |
|
| 1. Person Plural | conmiserimus |
|
| 2. Person Plural | conmiseritis |
|
| 3. Person Plural | conmiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
|
| 2. Person Singular | conmissus sis |
|
| 3. Person Singular | conmissus sit |
|
| 1. Person Plural | conmissi simus |
|
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
|
| 3. Person Plural | conmissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
|
| 2. Person Singular | conmiseras |
|
| 3. Person Singular | conmiserat |
|
| 1. Person Plural | conmiseramus |
|
| 2. Person Plural | conmiseratis |
|
| 3. Person Plural | conmiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
|
| 2. Person Singular | conmissus eras |
|
| 3. Person Singular | conmissus erat |
|
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
|
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
|
| 3. Person Plural | conmissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
|
| 2. Person Singular | conmisisses |
|
| 3. Person Singular | conmisisset |
|
| 1. Person Plural | conmisissemus |
|
| 2. Person Plural | conmisissetis |
|
| 3. Person Plural | conmisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
|
| 2. Person Singular | conmissus esses |
|
| 3. Person Singular | conmissus esset |
|
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
|
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
|
| 3. Person Plural | conmissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
|
| 2. Person Singular | conmiseris |
|
| 3. Person Singular | conmiserit |
|
| 1. Person Plural | conmiserimus |
|
| 2. Person Plural | conmiseritis |
|
| 3. Person Plural | conmiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
|
| 2. Person Singular | conmissus eris |
|
| 3. Person Singular | conmissus erit |
|
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
|
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
|
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
|
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
|
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
|
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
! |
| 2. Person Plural | conmittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
|
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
|
| Dativ | conmittendo conmittundo |
|
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
|
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
|
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich ziehe mich zu |
| 2. Person Singular | conmittis |
du ziehst dich zu |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es zieht sich zu |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir ziehen uns zu |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr zieht euch zu |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie ziehen sich zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
|
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
|
| 3. Person Singular | conmittitur |
|
| 1. Person Plural | conmittimur |
|
| 2. Person Plural | conmittimini |
|
| 3. Person Plural | conmittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich ziehe mich zu |
| 2. Person Singular | conmittas |
du ziehest dich zu |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es ziehe sich zu |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir ziehen uns zu |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr ziehet euch zu |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie ziehen sich zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
|
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
|
| 3. Person Singular | conmittatur |
|
| 1. Person Plural | conmittamur |
|
| 2. Person Plural | conmittamini |
|
| 3. Person Plural | conmittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich zog mich zu |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du zogst dich zu |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es zog sich zu |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir zogen uns zu |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr zogt euch zu |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie zogen sich zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
|
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
|
| 3. Person Singular | conmittebatur |
|
| 1. Person Plural | conmittebamur |
|
| 2. Person Plural | conmittebamini |
|
| 3. Person Plural | conmittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich zöge mich zu |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du zögest dich zu |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es zöge sich zu |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir zögen uns zu |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr zöget euch zu |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie zögen sich zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
|
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
|
| 3. Person Singular | conmitteretur |
|
| 1. Person Plural | conmitteremur |
|
| 2. Person Plural | conmitteremini |
|
| 3. Person Plural | conmitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde mich zuziehen |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst dich zuziehen |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird sich zuziehen |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden uns zuziehen |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet euch zuziehen |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden sich zuziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
|
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
|
| 3. Person Singular | conmittetur |
|
| 1. Person Plural | conmittemur |
|
| 2. Person Plural | conmittemini |
|
| 3. Person Plural | conmittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe mich zugezogen |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast dich zugezogen |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat sich zugezogen |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben uns zugezogen |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt euch zugezogen |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben sich zugezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
|
| 2. Person Singular | conmissus es |
|
| 3. Person Singular | conmissus est |
|
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
|
| 2. Person Plural | conmissi estis |
|
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe mich zugezogen |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest dich zugezogen |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe sich zugezogen |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben uns zugezogen |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet euch zugezogen |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben sich zugezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
|
| 2. Person Singular | conmissus sis |
|
| 3. Person Singular | conmissus sit |
|
| 1. Person Plural | conmissi simus |
|
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
|
| 3. Person Plural | conmissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte mich zugezogen |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest dich zugezogen |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte sich zugezogen |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten uns zugezogen |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet euch zugezogen |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten sich zugezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
|
| 2. Person Singular | conmissus eras |
|
| 3. Person Singular | conmissus erat |
|
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
|
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
|
| 3. Person Plural | conmissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte mich zugezogen |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest dich zugezogen |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte sich zugezogen |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten uns zugezogen |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet euch zugezogen |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten sich zugezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
|
| 2. Person Singular | conmissus esses |
|
| 3. Person Singular | conmissus esset |
|
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
|
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
|
| 3. Person Plural | conmissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde mich zugezogen haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst dich zugezogen haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird sich zugezogen haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden uns zugezogen haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet euch zugezogen haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden sich zugezogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
|
| 2. Person Singular | conmissus eris |
|
| 3. Person Singular | conmissus erit |
|
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
|
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
|
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
sich zuziehen |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
sich zugezogen haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
sich zuziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
|
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
ziehe dich zu; zieh dich zu! |
| 2. Person Plural | conmittite |
zieht euch zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Sich zuziehen |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Sich zuziehens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Sich zuziehen |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Sich zuziehen |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Sich zuziehen |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Sich zuziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular | conmittis |
du verbindest dich |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es verbindet sich |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie verbinden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
|
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
|
| 3. Person Singular | conmittitur |
|
| 1. Person Plural | conmittimur |
|
| 2. Person Plural | conmittimini |
|
| 3. Person Plural | conmittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular | conmittas |
du verbindest dich |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es verbinde sich |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie verbinden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
|
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
|
| 3. Person Singular | conmittatur |
|
| 1. Person Plural | conmittamur |
|
| 2. Person Plural | conmittamini |
|
| 3. Person Plural | conmittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich verband mich |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du verbandest dich |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es verband sich |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir verbanden uns |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr verbandet euch |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie verbanden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
|
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
|
| 3. Person Singular | conmittebatur |
|
| 1. Person Plural | conmittebamur |
|
| 2. Person Plural | conmittebamini |
|
| 3. Person Plural | conmittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich verbände mich |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du verbändest dich |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es verbände sich |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir verbänden uns |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr verbändet euch |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie verbänden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
|
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
|
| 3. Person Singular | conmitteretur |
|
| 1. Person Plural | conmitteremur |
|
| 2. Person Plural | conmitteremini |
|
| 3. Person Plural | conmitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde mich verbinden |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst dich verbinden |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird sich verbinden |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden uns verbinden |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet euch verbinden |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden sich verbinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
|
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
|
| 3. Person Singular | conmittetur |
|
| 1. Person Plural | conmittemur |
|
| 2. Person Plural | conmittemini |
|
| 3. Person Plural | conmittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast dich verbunden |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat sich verbunden |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt euch verbunden |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
|
| 2. Person Singular | conmissus es |
|
| 3. Person Singular | conmissus est |
|
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
|
| 2. Person Plural | conmissi estis |
|
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest dich verbunden |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe sich verbunden |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet euch verbunden |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
|
| 2. Person Singular | conmissus sis |
|
| 3. Person Singular | conmissus sit |
|
| 1. Person Plural | conmissi simus |
|
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
|
| 3. Person Plural | conmissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte mich verbunden |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest dich verbunden |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte sich verbunden |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten uns verbunden |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet euch verbunden |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
|
| 2. Person Singular | conmissus eras |
|
| 3. Person Singular | conmissus erat |
|
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
|
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
|
| 3. Person Plural | conmissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte mich verbunden |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest dich verbunden |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte sich verbunden |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten uns verbunden |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet euch verbunden |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
|
| 2. Person Singular | conmissus esses |
|
| 3. Person Singular | conmissus esset |
|
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
|
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
|
| 3. Person Plural | conmissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde mich verbunden haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst dich verbunden haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird sich verbunden haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden uns verbunden haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet euch verbunden haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden sich verbunden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
|
| 2. Person Singular | conmissus eris |
|
| 3. Person Singular | conmissus erit |
|
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
|
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
|
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
sich verbinden |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
sich verbunden haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
sich verbinden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
|
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
verbinde dich! |
| 2. Person Plural | conmittite |
verbindet euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Sich verbinden |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Sich verbindens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Sich verbinden |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Sich verbinden |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Sich verbinden |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Sich verbinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular | conmittis |
du vereinigst dich |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es vereinigt sich |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr vereinigt euch |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie vereinigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
|
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
|
| 3. Person Singular | conmittitur |
|
| 1. Person Plural | conmittimur |
|
| 2. Person Plural | conmittimini |
|
| 3. Person Plural | conmittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular | conmittas |
du vereinigest dich |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es vereinige sich |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr vereiniget euch |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie vereinigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
|
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
|
| 3. Person Singular | conmittatur |
|
| 1. Person Plural | conmittamur |
|
| 2. Person Plural | conmittamini |
|
| 3. Person Plural | conmittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie vereinigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
|
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
|
| 3. Person Singular | conmittebatur |
|
| 1. Person Plural | conmittebamur |
|
| 2. Person Plural | conmittebamini |
|
| 3. Person Plural | conmittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie vereinigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
|
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
|
| 3. Person Singular | conmitteretur |
|
| 1. Person Plural | conmitteremur |
|
| 2. Person Plural | conmitteremini |
|
| 3. Person Plural | conmitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde mich vereinigen |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst dich vereinigen |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird sich vereinigen |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden uns vereinigen |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet euch vereinigen |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden sich vereinigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
|
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
|
| 3. Person Singular | conmittetur |
|
| 1. Person Plural | conmittemur |
|
| 2. Person Plural | conmittemini |
|
| 3. Person Plural | conmittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast dich vereinigt |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat sich vereinigt |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt euch vereinigt |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
|
| 2. Person Singular | conmissus es |
|
| 3. Person Singular | conmissus est |
|
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
|
| 2. Person Plural | conmissi estis |
|
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe sich vereinigt |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
|
| 2. Person Singular | conmissus sis |
|
| 3. Person Singular | conmissus sit |
|
| 1. Person Plural | conmissi simus |
|
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
|
| 3. Person Plural | conmissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte mich vereinigt |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte sich vereinigt |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten uns vereinigt |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
|
| 2. Person Singular | conmissus eras |
|
| 3. Person Singular | conmissus erat |
|
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
|
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
|
| 3. Person Plural | conmissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte mich vereinigt |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte sich vereinigt |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten uns vereinigt |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
|
| 2. Person Singular | conmissus esses |
|
| 3. Person Singular | conmissus esset |
|
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
|
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
|
| 3. Person Plural | conmissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde mich vereinigt haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst dich vereinigt haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird sich vereinigt haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden uns vereinigt haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet euch vereinigt haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden sich vereinigt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
|
| 2. Person Singular | conmissus eris |
|
| 3. Person Singular | conmissus erit |
|
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
|
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
|
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
sich vereinigen |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
sich vereinigt haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
sich vereinigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
|
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
vereinige dich; vereinig dich! |
| 2. Person Plural | conmittite |
vereinigt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Sich vereinigen |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Sich vereinigens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Sich vereinigen |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Sich vereinigen |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Sich vereinigen |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Sich vereinigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich verwirke |
| 2. Person Singular | conmittis |
du verwirkst |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es verwirkt |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir verwirken |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr verwirkt |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie verwirken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
ich werde verwirkt |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst verwirkt |
| 3. Person Singular | conmittitur |
er/sie/es wird verwirkt |
| 1. Person Plural | conmittimur |
wir werden verwirkt |
| 2. Person Plural | conmittimini |
ihr werdet verwirkt |
| 3. Person Plural | conmittuntur |
sie werden verwirkt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich verwirke |
| 2. Person Singular | conmittas |
du verwirkest |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es verwirke |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir verwirken |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr verwirket |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie verwirken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde verwirkt |
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
du werdest verwirkt |
| 3. Person Singular | conmittatur |
er/sie/es werde verwirkt |
| 1. Person Plural | conmittamur |
wir werden verwirkt |
| 2. Person Plural | conmittamini |
ihr werdet verwirkt |
| 3. Person Plural | conmittantur |
sie werden verwirkt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich verwirkte |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du verwirktest |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es verwirkte |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir verwirkten |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr verwirktet |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie verwirkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
ich wurde verwirkt |
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
du wurdest verwirkt |
| 3. Person Singular | conmittebatur |
er/sie/es wurde verwirkt |
| 1. Person Plural | conmittebamur |
wir wurden verwirkt |
| 2. Person Plural | conmittebamini |
ihr wurdet verwirkt |
| 3. Person Plural | conmittebantur |
sie wurden verwirkt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich verwirkte |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du verwirktest |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es verwirkte |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir verwirkten |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr verwirktet |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie verwirkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
ich würde verwirkt |
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
du würdest verwirkt |
| 3. Person Singular | conmitteretur |
er/sie/es würde verwirkt |
| 1. Person Plural | conmitteremur |
wir würden verwirkt |
| 2. Person Plural | conmitteremini |
ihr würdet verwirkt |
| 3. Person Plural | conmitterentur |
sie würden verwirkt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde verwirken |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst verwirken |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird verwirken |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden verwirken |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet verwirken |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden verwirken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde verwirkt werden |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst verwirkt werden |
| 3. Person Singular | conmittetur |
er/sie/es wird verwirkt werden |
| 1. Person Plural | conmittemur |
wir werden verwirkt werden |
| 2. Person Plural | conmittemini |
ihr werdet verwirkt werden |
| 3. Person Plural | conmittentur |
sie werden verwirkt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe verwirkt |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast verwirkt |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat verwirkt |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben verwirkt |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt verwirkt |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben verwirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
ich bin verwirkt worden |
| 2. Person Singular | conmissus es |
du bist verwirkt worden |
| 3. Person Singular | conmissus est |
er/sie/es ist verwirkt worden |
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
wir sind verwirkt worden |
| 2. Person Plural | conmissi estis |
ihr seid verwirkt worden |
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
sie sind verwirkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe verwirkt |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest verwirkt |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe verwirkt |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben verwirkt |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet verwirkt |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben verwirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
ich sei verwirkt worden |
| 2. Person Singular | conmissus sis |
du seiest verwirkt worden |
| 3. Person Singular | conmissus sit |
er/sie/es sei verwirkt worden |
| 1. Person Plural | conmissi simus |
wir seien verwirkt worden |
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
ihr seiet verwirkt worden |
| 3. Person Plural | conmissi sint |
sie seien verwirkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte verwirkt |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest verwirkt |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte verwirkt |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten verwirkt |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet verwirkt |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten verwirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
ich war verwirkt worden |
| 2. Person Singular | conmissus eras |
du warst verwirkt worden |
| 3. Person Singular | conmissus erat |
er/sie/es war verwirkt worden |
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
wir waren verwirkt worden |
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
ihr wart verwirkt worden |
| 3. Person Plural | conmissi erant |
sie waren verwirkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte verwirkt |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest verwirkt |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte verwirkt |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten verwirkt |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet verwirkt |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten verwirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
ich wäre verwirkt worden |
| 2. Person Singular | conmissus esses |
du wärest verwirkt worden |
| 3. Person Singular | conmissus esset |
er/sie/es wäre verwirkt worden |
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
wir wären verwirkt worden |
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
ihr wäret verwirkt worden |
| 3. Person Plural | conmissi essent |
sie wären verwirkt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde verwirkt haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst verwirkt haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird verwirkt haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden verwirkt haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet verwirkt haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden verwirkt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
ich werde verwirkt worden sein |
| 2. Person Singular | conmissus eris |
du wirst verwirkt worden sein |
| 3. Person Singular | conmissus erit |
er/sie/es wird verwirkt worden sein |
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
wir werden verwirkt worden sein |
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
ihr werdet verwirkt worden sein |
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
sie werden verwirkt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
verwirken |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
verwirkt haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
verwirken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
verwirkt werden |
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
verwirkt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
künftig verwirkt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
verwirke; verwirk! |
| 2. Person Plural | conmittite |
verwirkt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Verwirken |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Verwirkens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Verwirken |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Verwirken |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Verwirken |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Verwirken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich bringe zusammen |
| 2. Person Singular | conmittis |
du bringst zusammen |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es bringt zusammen |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir bringen zusammen |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr bringt zusammen |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie bringen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
ich werde zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst zusammengebracht |
| 3. Person Singular | conmittitur |
er/sie/es wird zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conmittimur |
wir werden zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conmittimini |
ihr werdet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conmittuntur |
sie werden zusammengebracht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich bringe zusammen |
| 2. Person Singular | conmittas |
du bringest zusammen |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es bringe zusammen |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir bringen zusammen |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr bringet zusammen |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie bringen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
du werdest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | conmittatur |
er/sie/es werde zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conmittamur |
wir werden zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conmittamini |
ihr werdet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conmittantur |
sie werden zusammengebracht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich brachte zusammen |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du brachtest zusammen |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es brachte zusammen |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir brachten zusammen |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr brachtet zusammen |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie brachten zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
ich wurde zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
du wurdest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | conmittebatur |
er/sie/es wurde zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conmittebamur |
wir wurden zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conmittebamini |
ihr wurdet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conmittebantur |
sie wurden zusammengebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich brächte zusammen |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du brächtest zusammen |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es brächte zusammen |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir brächten zusammen |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr brächtet zusammen |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie brächten zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
ich würde zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
du würdest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | conmitteretur |
er/sie/es würde zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conmitteremur |
wir würden zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conmitteremini |
ihr würdet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conmitterentur |
sie würden zusammengebracht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde zusammenbringen |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst zusammenbringen |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird zusammenbringen |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden zusammenbringen |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet zusammenbringen |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden zusammenbringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde zusammengebracht werden |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst zusammengebracht werden |
| 3. Person Singular | conmittetur |
er/sie/es wird zusammengebracht werden |
| 1. Person Plural | conmittemur |
wir werden zusammengebracht werden |
| 2. Person Plural | conmittemini |
ihr werdet zusammengebracht werden |
| 3. Person Plural | conmittentur |
sie werden zusammengebracht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast zusammengebracht |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben zusammengebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
ich bin zusammengebracht worden |
| 2. Person Singular | conmissus es |
du bist zusammengebracht worden |
| 3. Person Singular | conmissus est |
er/sie/es ist zusammengebracht worden |
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
wir sind zusammengebracht worden |
| 2. Person Plural | conmissi estis |
ihr seid zusammengebracht worden |
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
sie sind zusammengebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben zusammengebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
ich sei zusammengebracht worden |
| 2. Person Singular | conmissus sis |
du seiest zusammengebracht worden |
| 3. Person Singular | conmissus sit |
er/sie/es sei zusammengebracht worden |
| 1. Person Plural | conmissi simus |
wir seien zusammengebracht worden |
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
ihr seiet zusammengebracht worden |
| 3. Person Plural | conmissi sint |
sie seien zusammengebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten zusammengebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
ich war zusammengebracht worden |
| 2. Person Singular | conmissus eras |
du warst zusammengebracht worden |
| 3. Person Singular | conmissus erat |
er/sie/es war zusammengebracht worden |
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
wir waren zusammengebracht worden |
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
ihr wart zusammengebracht worden |
| 3. Person Plural | conmissi erant |
sie waren zusammengebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte zusammengebracht |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest zusammengebracht |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte zusammengebracht |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten zusammengebracht |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet zusammengebracht |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten zusammengebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
ich wäre zusammengebracht worden |
| 2. Person Singular | conmissus esses |
du wärest zusammengebracht worden |
| 3. Person Singular | conmissus esset |
er/sie/es wäre zusammengebracht worden |
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
wir wären zusammengebracht worden |
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
ihr wäret zusammengebracht worden |
| 3. Person Plural | conmissi essent |
sie wären zusammengebracht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde zusammengebracht haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst zusammengebracht haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird zusammengebracht haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden zusammengebracht haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet zusammengebracht haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden zusammengebracht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
ich werde zusammengebracht worden sein |
| 2. Person Singular | conmissus eris |
du wirst zusammengebracht worden sein |
| 3. Person Singular | conmissus erit |
er/sie/es wird zusammengebracht worden sein |
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
wir werden zusammengebracht worden sein |
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
ihr werdet zusammengebracht worden sein |
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
sie werden zusammengebracht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
zusammenbringen |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
zusammengebracht haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
zusammenbringen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
zusammengebracht werden |
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
zusammengebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
künftig zusammengebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
bringe zusammen; bring zusammen! |
| 2. Person Plural | conmittite |
bringt zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Zusammenbringen |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Zusammenbringens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Zusammenbringen |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Zusammenbringen |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Zusammenbringen |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Zusammenbringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitto |
ich setze zusammen |
| 2. Person Singular | conmittis |
du setzt zusammen |
| 3. Person Singular | conmittit |
er/sie/es setzt zusammen |
| 1. Person Plural | conmittimus |
wir setzen zusammen |
| 2. Person Plural | conmittitis |
ihr setzt zusammen |
| 3. Person Plural | conmittunt |
sie setzen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittor |
ich werde zusammengesetzt |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst zusammengesetzt |
| 3. Person Singular | conmittitur |
er/sie/es wird zusammengesetzt |
| 1. Person Plural | conmittimur |
wir werden zusammengesetzt |
| 2. Person Plural | conmittimini |
ihr werdet zusammengesetzt |
| 3. Person Plural | conmittuntur |
sie werden zusammengesetzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich setze zusammen |
| 2. Person Singular | conmittas |
du setzest zusammen |
| 3. Person Singular | conmittat |
er/sie/es setze zusammen |
| 1. Person Plural | conmittamus |
wir setzen zusammen |
| 2. Person Plural | conmittatis |
ihr setzet zusammen |
| 3. Person Plural | conmittant |
sie setzen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde zusammengesetzt |
| 2. Person Singular | conmittaris conmittare |
du werdest zusammengesetzt |
| 3. Person Singular | conmittatur |
er/sie/es werde zusammengesetzt |
| 1. Person Plural | conmittamur |
wir werden zusammengesetzt |
| 2. Person Plural | conmittamini |
ihr werdet zusammengesetzt |
| 3. Person Plural | conmittantur |
sie werden zusammengesetzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebam |
ich setzte zusammen |
| 2. Person Singular | conmittebas |
du setztest zusammen |
| 3. Person Singular | conmittebat |
er/sie/es setzte zusammen |
| 1. Person Plural | conmittebamus |
wir setzten zusammen |
| 2. Person Plural | conmittebatis |
ihr setztet zusammen |
| 3. Person Plural | conmittebant |
sie setzten zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittebar |
ich wurde zusammengesetzt |
| 2. Person Singular | conmittebaris conmittebare |
du wurdest zusammengesetzt |
| 3. Person Singular | conmittebatur |
er/sie/es wurde zusammengesetzt |
| 1. Person Plural | conmittebamur |
wir wurden zusammengesetzt |
| 2. Person Plural | conmittebamini |
ihr wurdet zusammengesetzt |
| 3. Person Plural | conmittebantur |
sie wurden zusammengesetzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterem |
ich setzte zusammen |
| 2. Person Singular | conmitteres |
du setztest zusammen |
| 3. Person Singular | conmitteret |
er/sie/es setzte zusammen |
| 1. Person Plural | conmitteremus |
wir setzten zusammen |
| 2. Person Plural | conmitteretis |
ihr setztet zusammen |
| 3. Person Plural | conmitterent |
sie setzten zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmitterer |
ich würde zusammengesetzt |
| 2. Person Singular | conmittereris conmitterere |
du würdest zusammengesetzt |
| 3. Person Singular | conmitteretur |
er/sie/es würde zusammengesetzt |
| 1. Person Plural | conmitteremur |
wir würden zusammengesetzt |
| 2. Person Plural | conmitteremini |
ihr würdet zusammengesetzt |
| 3. Person Plural | conmitterentur |
sie würden zusammengesetzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmittam |
ich werde zusammensetzen |
| 2. Person Singular | conmittes |
du wirst zusammensetzen |
| 3. Person Singular | conmittet |
er/sie/es wird zusammensetzen |
| 1. Person Plural | conmittemus |
wir werden zusammensetzen |
| 2. Person Plural | conmittetis |
ihr werdet zusammensetzen |
| 3. Person Plural | conmittent |
sie werden zusammensetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmittar |
ich werde zusammengesetzt werden |
| 2. Person Singular | conmitteris conmittere |
du wirst zusammengesetzt werden |
| 3. Person Singular | conmittetur |
er/sie/es wird zusammengesetzt werden |
| 1. Person Plural | conmittemur |
wir werden zusammengesetzt werden |
| 2. Person Plural | conmittemini |
ihr werdet zusammengesetzt werden |
| 3. Person Plural | conmittentur |
sie werden zusammengesetzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisi |
ich habe zusammengesetzt |
| 2. Person Singular | conmisisti |
du hast zusammengesetzt |
| 3. Person Singular | conmisit |
er/sie/es hat zusammengesetzt |
| 1. Person Plural | conmisimus |
wir haben zusammengesetzt |
| 2. Person Plural | conmisistis |
ihr habt zusammengesetzt |
| 3. Person Plural | conmiserunt conmisere |
sie haben zusammengesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sum |
ich bin zusammengesetzt worden |
| 2. Person Singular | conmissus es |
du bist zusammengesetzt worden |
| 3. Person Singular | conmissus est |
er/sie/es ist zusammengesetzt worden |
| 1. Person Plural | conmissi sumus |
wir sind zusammengesetzt worden |
| 2. Person Plural | conmissi estis |
ihr seid zusammengesetzt worden |
| 3. Person Plural | conmissi sunt |
sie sind zusammengesetzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiserim |
ich habe zusammengesetzt |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du habest zusammengesetzt |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es habe zusammengesetzt |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir haben zusammengesetzt |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr habet zusammengesetzt |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie haben zusammengesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus sim |
ich sei zusammengesetzt worden |
| 2. Person Singular | conmissus sis |
du seiest zusammengesetzt worden |
| 3. Person Singular | conmissus sit |
er/sie/es sei zusammengesetzt worden |
| 1. Person Plural | conmissi simus |
wir seien zusammengesetzt worden |
| 2. Person Plural | conmissi sitis |
ihr seiet zusammengesetzt worden |
| 3. Person Plural | conmissi sint |
sie seien zusammengesetzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmiseram |
ich hatte zusammengesetzt |
| 2. Person Singular | conmiseras |
du hattest zusammengesetzt |
| 3. Person Singular | conmiserat |
er/sie/es hatte zusammengesetzt |
| 1. Person Plural | conmiseramus |
wir hatten zusammengesetzt |
| 2. Person Plural | conmiseratis |
ihr hattet zusammengesetzt |
| 3. Person Plural | conmiserant |
sie hatten zusammengesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus eram |
ich war zusammengesetzt worden |
| 2. Person Singular | conmissus eras |
du warst zusammengesetzt worden |
| 3. Person Singular | conmissus erat |
er/sie/es war zusammengesetzt worden |
| 1. Person Plural | conmissi eramus |
wir waren zusammengesetzt worden |
| 2. Person Plural | conmissi eratis |
ihr wart zusammengesetzt worden |
| 3. Person Plural | conmissi erant |
sie waren zusammengesetzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisissem |
ich hätte zusammengesetzt |
| 2. Person Singular | conmisisses |
du hättest zusammengesetzt |
| 3. Person Singular | conmisisset |
er/sie/es hätte zusammengesetzt |
| 1. Person Plural | conmisissemus |
wir hätten zusammengesetzt |
| 2. Person Plural | conmisissetis |
ihr hättet zusammengesetzt |
| 3. Person Plural | conmisissent |
sie hätten zusammengesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus essem |
ich wäre zusammengesetzt worden |
| 2. Person Singular | conmissus esses |
du wärest zusammengesetzt worden |
| 3. Person Singular | conmissus esset |
er/sie/es wäre zusammengesetzt worden |
| 1. Person Plural | conmissi essemus |
wir wären zusammengesetzt worden |
| 2. Person Plural | conmissi essetis |
ihr wäret zusammengesetzt worden |
| 3. Person Plural | conmissi essent |
sie wären zusammengesetzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conmisero |
ich werde zusammengesetzt haben |
| 2. Person Singular | conmiseris |
du wirst zusammengesetzt haben |
| 3. Person Singular | conmiserit |
er/sie/es wird zusammengesetzt haben |
| 1. Person Plural | conmiserimus |
wir werden zusammengesetzt haben |
| 2. Person Plural | conmiseritis |
ihr werdet zusammengesetzt haben |
| 3. Person Plural | conmiserint |
sie werden zusammengesetzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conmissus ero |
ich werde zusammengesetzt worden sein |
| 2. Person Singular | conmissus eris |
du wirst zusammengesetzt worden sein |
| 3. Person Singular | conmissus erit |
er/sie/es wird zusammengesetzt worden sein |
| 1. Person Plural | conmissi erimus |
wir werden zusammengesetzt worden sein |
| 2. Person Plural | conmissi eritis |
ihr werdet zusammengesetzt worden sein |
| 3. Person Plural | conmissi erunt |
sie werden zusammengesetzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmittere |
zusammensetzen |
| Vorzeitigkeit | conmisisse |
zusammengesetzt haben |
| Nachzeitigkeit | conmissurum esse |
zusammensetzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conmitti conmittier |
zusammengesetzt werden |
| Vorzeitigkeit | conmissum esse |
zusammengesetzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conmissum iri |
künftig zusammengesetzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conmitte |
setze zusammen; setz zusammen! |
| 2. Person Plural | conmittite |
setzt zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conmittito |
| 3. Person Singular | conmittito |
| 2. Person Plural | conmittitote |
| 3. Person Plural | conmittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conmittere |
das Zusammensetzen |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
des Zusammensetzens |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
dem Zusammensetzen |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
das Zusammensetzen |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
durch das Zusammensetzen |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
Zusammensetzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittendus conmittundus |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
| Genitiv | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittendi conmittundi |
| Dativ | conmittendo conmittundo |
conmittendae conmittundae |
conmittendo conmittundo |
| Akkusativ | conmittendum conmittundum |
conmittendam conmittundam |
conmittendum conmittundum |
| Ablativ | conmittendo conmittundo |
conmittenda conmittunda |
conmittendo conmittundo |
| Vokativ | conmittende conmittunde |
conmittenda conmittunda |
conmittendum conmittundum |
Plural
| Nominativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
| Genitiv | conmittendorum conmittundorum |
conmittendarum conmittundarum |
conmittendorum conmittundorum |
| Dativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Akkusativ | conmittendos conmittundos |
conmittendas conmittundas |
conmittenda conmittunda |
| Ablativ | conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
conmittendis conmittundis |
| Vokativ | conmittendi conmittundi |
conmittendae conmittundae |
conmittenda conmittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
| Genitiv | conmittentis |
conmittentis |
conmittentis |
| Dativ | conmittenti |
conmittenti |
conmittenti |
| Akkusativ | conmittentem |
conmittentem |
conmittens |
| Ablativ | conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
conmittenti conmittente |
| Vokativ | conmittens |
conmittens |
conmittens |
Plural
| Nominativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Genitiv | conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
conmittentium conmittentum |
| Dativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Akkusativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
| Ablativ | conmittentibus |
conmittentibus |
conmittentibus |
| Vokativ | conmittentes |
conmittentes |
conmittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissus |
conmissa |
conmissum |
| Genitiv | conmissi |
conmissae |
conmissi |
| Dativ | conmisso |
conmissae |
conmisso |
| Akkusativ | conmissum |
conmissam |
conmissum |
| Ablativ | conmisso |
conmissa |
conmisso |
| Vokativ | conmisse |
conmissa |
conmissum |
Plural
| Nominativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
| Genitiv | conmissorum |
conmissarum |
conmissorum |
| Dativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Akkusativ | conmissos |
conmissas |
conmissa |
| Ablativ | conmissis |
conmissis |
conmissis |
| Vokativ | conmissi |
conmissae |
conmissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conmissurus |
conmissura |
conmissurum |
| Genitiv | conmissuri |
conmissurae |
conmissuri |
| Dativ | conmissuro |
conmissurae |
conmissuro |
| Akkusativ | conmissurum |
conmissuram |
conmissurum |
| Ablativ | conmissuro |
conmissura |
conmissuro |
| Vokativ | conmissure |
conmissura |
conmissurum |
Plural
| Nominativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
| Genitiv | conmissurorum |
conmissurarum |
conmissurorum |
| Dativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Akkusativ | conmissuros |
conmissuras |
conmissura |
| Ablativ | conmissuris |
conmissuris |
conmissuris |
| Vokativ | conmissuri |
conmissurae |
conmissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conmissum |
conmissu |