Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstro
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstras
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstrat
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstramus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstratis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstror
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstraris conmonstrare
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratur
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstramur
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstramini
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrem
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstres
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstret
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstremus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstretis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrer
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstreris conmonstrere
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstretur
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstremur
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstremini
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrabam
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstrabas
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstrabat
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrabar
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstrabaris conmonstrabare
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrarem
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstrares
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstraret
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstraremus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstraretis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrarer
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstrareris conmonstrarere
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstraretur
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstraremur
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstraremini
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrabo
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstrabis
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstrabit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrabor
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstraberis conmonstrabere
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstravi
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstravisti
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstravit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstravimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstravistis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstraverunt conmonstravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstratus es
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratus est
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstraverim
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstraveram
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstraveras
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstraverat
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstravissem
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstravisses
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstravisset
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstravero
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmonstrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conmonstravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conmonstraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmonstrari conmonstrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conmonstratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conmonstratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmonstra
|
! |
| 2. Person Plural |
conmonstrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmonstrato
|
| 3. Person Singular |
conmonstrato
|
| 2. Person Plural |
conmonstratote
|
| 3. Person Plural |
conmonstranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmonstrare
|
|
| Genitiv |
conmonstrandi
|
|
| Dativ |
conmonstrando
|
|
| Akkusativ |
conmonstrandum
|
|
| Ablativ |
conmonstrando
|
|
| Vokativ |
conmonstrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmonstrandus
|
conmonstranda
|
conmonstrandum
|
| Genitiv |
conmonstrandi
|
conmonstrandae
|
conmonstrandi
|
| Dativ |
conmonstrando
|
conmonstrandae
|
conmonstrando
|
| Akkusativ |
conmonstrandum
|
conmonstrandam
|
conmonstrandum
|
| Ablativ |
conmonstrando
|
conmonstranda
|
conmonstrando
|
| Vokativ |
conmonstrande
|
conmonstranda
|
conmonstrandum
|
Plural
| Nominativ |
conmonstrandi
|
conmonstrandae
|
conmonstranda
|
| Genitiv |
conmonstrandorum
|
conmonstrandarum
|
conmonstrandorum
|
| Dativ |
conmonstrandis
|
conmonstrandis
|
conmonstrandis
|
| Akkusativ |
conmonstrandos
|
conmonstrandas
|
conmonstranda
|
| Ablativ |
conmonstrandis
|
conmonstrandis
|
conmonstrandis
|
| Vokativ |
conmonstrandi
|
conmonstrandae
|
conmonstranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmonstrans
|
conmonstrans
|
conmonstrans
|
| Genitiv |
conmonstrantis
|
conmonstrantis
|
conmonstrantis
|
| Dativ |
conmonstranti
|
conmonstranti
|
conmonstranti
|
| Akkusativ |
conmonstrantem
|
conmonstrantem
|
conmonstrans
|
| Ablativ |
conmonstranti conmonstrante
|
conmonstranti conmonstrante
|
conmonstranti conmonstrante
|
| Vokativ |
conmonstrans
|
conmonstrans
|
conmonstrans
|
Plural
| Nominativ |
conmonstrantes
|
conmonstrantes
|
conmonstrantia
|
| Genitiv |
conmonstrantium conmonstrantum
|
conmonstrantium conmonstrantum
|
conmonstrantium conmonstrantum
|
| Dativ |
conmonstrantibus
|
conmonstrantibus
|
conmonstrantibus
|
| Akkusativ |
conmonstrantes
|
conmonstrantes
|
conmonstrantia
|
| Ablativ |
conmonstrantibus
|
conmonstrantibus
|
conmonstrantibus
|
| Vokativ |
conmonstrantes
|
conmonstrantes
|
conmonstrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmonstratus
|
conmonstrata
|
conmonstratum
|
| Genitiv |
conmonstrati
|
conmonstratae
|
conmonstrati
|
| Dativ |
conmonstrato
|
conmonstratae
|
conmonstrato
|
| Akkusativ |
conmonstratum
|
conmonstratam
|
conmonstratum
|
| Ablativ |
conmonstrato
|
conmonstrata
|
conmonstrato
|
| Vokativ |
conmonstrate
|
conmonstrata
|
conmonstratum
|
Plural
| Nominativ |
conmonstrati
|
conmonstratae
|
conmonstrata
|
| Genitiv |
conmonstratorum
|
conmonstratarum
|
conmonstratorum
|
| Dativ |
conmonstratis
|
conmonstratis
|
conmonstratis
|
| Akkusativ |
conmonstratos
|
conmonstratas
|
conmonstrata
|
| Ablativ |
conmonstratis
|
conmonstratis
|
conmonstratis
|
| Vokativ |
conmonstrati
|
conmonstratae
|
conmonstrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmonstraturus
|
conmonstratura
|
conmonstraturum
|
| Genitiv |
conmonstraturi
|
conmonstraturae
|
conmonstraturi
|
| Dativ |
conmonstraturo
|
conmonstraturae
|
conmonstraturo
|
| Akkusativ |
conmonstraturum
|
conmonstraturam
|
conmonstraturum
|
| Ablativ |
conmonstraturo
|
conmonstratura
|
conmonstraturo
|
| Vokativ |
conmonstrature
|
conmonstratura
|
conmonstraturum
|
Plural
| Nominativ |
conmonstraturi
|
conmonstraturae
|
conmonstratura
|
| Genitiv |
conmonstraturorum
|
conmonstraturarum
|
conmonstraturorum
|
| Dativ |
conmonstraturis
|
conmonstraturis
|
conmonstraturis
|
| Akkusativ |
conmonstraturos
|
conmonstraturas
|
conmonstratura
|
| Ablativ |
conmonstraturis
|
conmonstraturis
|
conmonstraturis
|
| Vokativ |
conmonstraturi
|
conmonstraturae
|
conmonstratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmonstratum
|
conmonstratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstro
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstras
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstrat
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstramus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstratis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstror
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstraris conmonstrare
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratur
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstramur
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstramini
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrem
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstres
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstret
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstremus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstretis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrer
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstreris conmonstrere
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstretur
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstremur
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstremini
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrabam
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstrabas
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstrabat
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrabar
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstrabaris conmonstrabare
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrarem
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstrares
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstraret
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstraremus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstraretis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrarer
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstrareris conmonstrarere
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstraretur
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstraremur
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstraremini
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrabo
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstrabis
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstrabit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstrabor
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstraberis conmonstrabere
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstravi
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstravisti
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstravit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstravimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstravistis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstraverunt conmonstravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstratus es
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratus est
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstraverim
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstraveram
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstraveras
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstraverat
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstravissem
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstravisses
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstravisset
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstravero
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conmonstratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conmonstratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conmonstratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conmonstrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmonstrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conmonstrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmonstrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conmonstravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conmonstraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmonstrari conmonstrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conmonstratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conmonstratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmonstra
|
! |
| 2. Person Plural |
conmonstrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmonstrato
|
| 3. Person Singular |
conmonstrato
|
| 2. Person Plural |
conmonstratote
|
| 3. Person Plural |
conmonstranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmonstrare
|
|
| Genitiv |
conmonstrandi
|
|
| Dativ |
conmonstrando
|
|
| Akkusativ |
conmonstrandum
|
|
| Ablativ |
conmonstrando
|
|
| Vokativ |
conmonstrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmonstrandus
|
conmonstranda
|
conmonstrandum
|
| Genitiv |
conmonstrandi
|
conmonstrandae
|
conmonstrandi
|
| Dativ |
conmonstrando
|
conmonstrandae
|
conmonstrando
|
| Akkusativ |
conmonstrandum
|
conmonstrandam
|
conmonstrandum
|
| Ablativ |
conmonstrando
|
conmonstranda
|
conmonstrando
|
| Vokativ |
conmonstrande
|
conmonstranda
|
conmonstrandum
|
Plural
| Nominativ |
conmonstrandi
|
conmonstrandae
|
conmonstranda
|
| Genitiv |
conmonstrandorum
|
conmonstrandarum
|
conmonstrandorum
|
| Dativ |
conmonstrandis
|
conmonstrandis
|
conmonstrandis
|
| Akkusativ |
conmonstrandos
|
conmonstrandas
|
conmonstranda
|
| Ablativ |
conmonstrandis
|
conmonstrandis
|
conmonstrandis
|
| Vokativ |
conmonstrandi
|
conmonstrandae
|
conmonstranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmonstrans
|
conmonstrans
|
conmonstrans
|
| Genitiv |
conmonstrantis
|
conmonstrantis
|
conmonstrantis
|
| Dativ |
conmonstranti
|
conmonstranti
|
conmonstranti
|
| Akkusativ |
conmonstrantem
|
conmonstrantem
|
conmonstrans
|
| Ablativ |
conmonstranti conmonstrante
|
conmonstranti conmonstrante
|
conmonstranti conmonstrante
|
| Vokativ |
conmonstrans
|
conmonstrans
|
conmonstrans
|
Plural
| Nominativ |
conmonstrantes
|
conmonstrantes
|
conmonstrantia
|
| Genitiv |
conmonstrantium conmonstrantum
|
conmonstrantium conmonstrantum
|
conmonstrantium conmonstrantum
|
| Dativ |
conmonstrantibus
|
conmonstrantibus
|
conmonstrantibus
|
| Akkusativ |
conmonstrantes
|
conmonstrantes
|
conmonstrantia
|
| Ablativ |
conmonstrantibus
|
conmonstrantibus
|
conmonstrantibus
|
| Vokativ |
conmonstrantes
|
conmonstrantes
|
conmonstrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmonstratus
|
conmonstrata
|
conmonstratum
|
| Genitiv |
conmonstrati
|
conmonstratae
|
conmonstrati
|
| Dativ |
conmonstrato
|
conmonstratae
|
conmonstrato
|
| Akkusativ |
conmonstratum
|
conmonstratam
|
conmonstratum
|
| Ablativ |
conmonstrato
|
conmonstrata
|
conmonstrato
|
| Vokativ |
conmonstrate
|
conmonstrata
|
conmonstratum
|
Plural
| Nominativ |
conmonstrati
|
conmonstratae
|
conmonstrata
|
| Genitiv |
conmonstratorum
|
conmonstratarum
|
conmonstratorum
|
| Dativ |
conmonstratis
|
conmonstratis
|
conmonstratis
|
| Akkusativ |
conmonstratos
|
conmonstratas
|
conmonstrata
|
| Ablativ |
conmonstratis
|
conmonstratis
|
conmonstratis
|
| Vokativ |
conmonstrati
|
conmonstratae
|
conmonstrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmonstraturus
|
conmonstratura
|
conmonstraturum
|
| Genitiv |
conmonstraturi
|
conmonstraturae
|
conmonstraturi
|
| Dativ |
conmonstraturo
|
conmonstraturae
|
conmonstraturo
|
| Akkusativ |
conmonstraturum
|
conmonstraturam
|
conmonstraturum
|
| Ablativ |
conmonstraturo
|
conmonstratura
|
conmonstraturo
|
| Vokativ |
conmonstrature
|
conmonstratura
|
conmonstraturum
|
Plural
| Nominativ |
conmonstraturi
|
conmonstraturae
|
conmonstratura
|
| Genitiv |
conmonstraturorum
|
conmonstraturarum
|
conmonstraturorum
|
| Dativ |
conmonstraturis
|
conmonstraturis
|
conmonstraturis
|
| Akkusativ |
conmonstraturos
|
conmonstraturas
|
conmonstratura
|
| Ablativ |
conmonstraturis
|
conmonstraturis
|
conmonstraturis
|
| Vokativ |
conmonstraturi
|
conmonstraturae
|
conmonstratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmonstratum
|
conmonstratu
|