Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
conmorari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
conmorare auch noch Formen von:
conmorare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoror
|
|
| 2. Person Singular |
conmoraris conmorare
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratur
|
|
| 1. Person Plural |
conmoramur
|
|
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
|
| 3. Person Plural |
conmorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorer
|
|
| 2. Person Singular |
conmoreris conmorere
|
|
| 3. Person Singular |
conmoretur
|
|
| 1. Person Plural |
conmoremur
|
|
| 2. Person Plural |
conmoremini
|
|
| 3. Person Plural |
conmorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabar
|
|
| 2. Person Singular |
conmorabaris conmorabare
|
|
| 3. Person Singular |
conmorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conmorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conmorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conmorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorarer
|
|
| 2. Person Singular |
conmorareris conmorarere
|
|
| 3. Person Singular |
conmoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
conmoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
conmoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
conmorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabor
|
|
| 2. Person Singular |
conmoraberis conmorabere
|
|
| 3. Person Singular |
conmorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conmorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conmorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conmorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conmoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
conmorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conmorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conmorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conmoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conmorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conmorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conmorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conmoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conmorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conmorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conmorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conmoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conmorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conmorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conmorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conmoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conmorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conmorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmorari conmorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conmoratus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conmoraturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmorare
|
! |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmorator
|
| 3. Person Singular |
conmorator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conmorantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmorari conmorarier
|
|
| Genitiv |
conmorandi
|
|
| Dativ |
conmorando
|
|
| Akkusativ |
conmorandum
|
|
| Ablativ |
conmorando
|
|
| Vokativ |
conmorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorandus
|
conmoranda
|
conmorandum
|
| Genitiv |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmorandi
|
| Dativ |
conmorando
|
conmorandae
|
conmorando
|
| Akkusativ |
conmorandum
|
conmorandam
|
conmorandum
|
| Ablativ |
conmorando
|
conmoranda
|
conmorando
|
| Vokativ |
conmorande
|
conmoranda
|
conmorandum
|
Plural
| Nominativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
| Genitiv |
conmorandorum
|
conmorandarum
|
conmorandorum
|
| Dativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Akkusativ |
conmorandos
|
conmorandas
|
conmoranda
|
| Ablativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Vokativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
| Genitiv |
conmorantis
|
conmorantis
|
conmorantis
|
| Dativ |
conmoranti
|
conmoranti
|
conmoranti
|
| Akkusativ |
conmorantem
|
conmorantem
|
conmorans
|
| Ablativ |
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
| Vokativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
Plural
| Nominativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Genitiv |
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
| Dativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Akkusativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Ablativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Vokativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoratus
|
conmorata
|
conmoratum
|
| Genitiv |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorati
|
| Dativ |
conmorato
|
conmoratae
|
conmorato
|
| Akkusativ |
conmoratum
|
conmoratam
|
conmoratum
|
| Ablativ |
conmorato
|
conmorata
|
conmorato
|
| Vokativ |
conmorate
|
conmorata
|
conmoratum
|
Plural
| Nominativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
| Genitiv |
conmoratorum
|
conmoratarum
|
conmoratorum
|
| Dativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Akkusativ |
conmoratos
|
conmoratas
|
conmorata
|
| Ablativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Vokativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoraturus
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
| Genitiv |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoraturi
|
| Dativ |
conmoraturo
|
conmoraturae
|
conmoraturo
|
| Akkusativ |
conmoraturum
|
conmoraturam
|
conmoraturum
|
| Ablativ |
conmoraturo
|
conmoratura
|
conmoraturo
|
| Vokativ |
conmorature
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
Plural
| Nominativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
| Genitiv |
conmoraturorum
|
conmoraturarum
|
conmoraturorum
|
| Dativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Akkusativ |
conmoraturos
|
conmoraturas
|
conmoratura
|
| Ablativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Vokativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmoratum
|
conmoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoror
|
ich halte auf |
| 2. Person Singular |
conmoraris conmorare
|
du hältst auf |
| 3. Person Singular |
conmoratur
|
er/sie/es hält auf |
| 1. Person Plural |
conmoramur
|
wir halten auf |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
ihr haltet auf |
| 3. Person Plural |
conmorantur
|
sie halten auf |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorer
|
ich halte auf |
| 2. Person Singular |
conmoreris conmorere
|
du haltest auf |
| 3. Person Singular |
conmoretur
|
er/sie/es halte auf |
| 1. Person Plural |
conmoremur
|
wir halten auf |
| 2. Person Plural |
conmoremini
|
ihr haltet auf |
| 3. Person Plural |
conmorentur
|
sie halten auf |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabar
|
ich hielt auf |
| 2. Person Singular |
conmorabaris conmorabare
|
du hieltest auf |
| 3. Person Singular |
conmorabatur
|
er/sie/es hielt auf |
| 1. Person Plural |
conmorabamur
|
wir hielten auf |
| 2. Person Plural |
conmorabamini
|
ihr hieltet auf |
| 3. Person Plural |
conmorabantur
|
sie hielten auf |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorarer
|
ich hielte auf |
| 2. Person Singular |
conmorareris conmorarere
|
du hieltest auf |
| 3. Person Singular |
conmoraretur
|
er/sie/es hielte auf |
| 1. Person Plural |
conmoraremur
|
wir hielten auf |
| 2. Person Plural |
conmoraremini
|
ihr hieltet auf |
| 3. Person Plural |
conmorarentur
|
sie hielten auf |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabor
|
ich werde aufhalten |
| 2. Person Singular |
conmoraberis conmorabere
|
du wirst aufhalten |
| 3. Person Singular |
conmorabitur
|
er/sie/es wird aufhalten |
| 1. Person Plural |
conmorabimur
|
wir werden aufhalten |
| 2. Person Plural |
conmorabimini
|
ihr werdet aufhalten |
| 3. Person Plural |
conmorabuntur
|
sie werden aufhalten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sum
|
ich habe aufgehalten |
| 2. Person Singular |
conmoratus es
|
du hast aufgehalten |
| 3. Person Singular |
conmoratus est
|
er/sie/es hat aufgehalten |
| 1. Person Plural |
conmorati sumus
|
wir haben aufgehalten |
| 2. Person Plural |
conmorati estis
|
ihr habt aufgehalten |
| 3. Person Plural |
conmorati sunt
|
sie haben aufgehalten |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sim
|
ich habe aufgehalten |
| 2. Person Singular |
conmoratus sis
|
du habest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
conmoratus sit
|
er/sie/es habe aufgehalten |
| 1. Person Plural |
conmorati simus
|
wir haben aufgehalten |
| 2. Person Plural |
conmorati sitis
|
ihr habet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
conmorati sint
|
sie haben aufgehalten |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus eram
|
ich hatte aufgehalten |
| 2. Person Singular |
conmoratus eras
|
du hattest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
conmoratus erat
|
er/sie/es hatte aufgehalten |
| 1. Person Plural |
conmorati eramus
|
wir hatten aufgehalten |
| 2. Person Plural |
conmorati eratis
|
ihr hattet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
conmorati erant
|
sie hatten aufgehalten |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus essem
|
ich hätte aufgehalten |
| 2. Person Singular |
conmoratus esses
|
du hättest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
conmoratus esset
|
er/sie/es hätte aufgehalten |
| 1. Person Plural |
conmorati essemus
|
wir hätten aufgehalten |
| 2. Person Plural |
conmorati essetis
|
ihr hättet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
conmorati essent
|
sie hätten aufgehalten |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus ero
|
ich werde aufgehalten haben |
| 2. Person Singular |
conmoratus eris
|
du wirst aufgehalten haben |
| 3. Person Singular |
conmoratus erit
|
er/sie/es wird aufgehalten haben |
| 1. Person Plural |
conmorati erimus
|
wir werden aufgehalten haben |
| 2. Person Plural |
conmorati eritis
|
ihr werdet aufgehalten haben |
| 3. Person Plural |
conmorati erunt
|
sie werden aufgehalten haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmorari conmorarier
|
aufhalten |
| Vorzeitigkeit |
conmoratus esse
|
aufgehalten haben |
| Nachzeitigkeit |
conmoraturum esse
|
aufhalten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmorare
|
halte auf! |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
haltet auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmorator
|
| 3. Person Singular |
conmorator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conmorantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmorari conmorarier
|
das Aufhalten |
| Genitiv |
conmorandi
|
des Aufhaltens |
| Dativ |
conmorando
|
dem Aufhalten |
| Akkusativ |
conmorandum
|
das Aufhalten |
| Ablativ |
conmorando
|
durch das Aufhalten |
| Vokativ |
conmorande
|
Aufhalten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorandus
|
conmoranda
|
conmorandum
|
| Genitiv |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmorandi
|
| Dativ |
conmorando
|
conmorandae
|
conmorando
|
| Akkusativ |
conmorandum
|
conmorandam
|
conmorandum
|
| Ablativ |
conmorando
|
conmoranda
|
conmorando
|
| Vokativ |
conmorande
|
conmoranda
|
conmorandum
|
Plural
| Nominativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
| Genitiv |
conmorandorum
|
conmorandarum
|
conmorandorum
|
| Dativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Akkusativ |
conmorandos
|
conmorandas
|
conmoranda
|
| Ablativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Vokativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
| Genitiv |
conmorantis
|
conmorantis
|
conmorantis
|
| Dativ |
conmoranti
|
conmoranti
|
conmoranti
|
| Akkusativ |
conmorantem
|
conmorantem
|
conmorans
|
| Ablativ |
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
| Vokativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
Plural
| Nominativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Genitiv |
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
| Dativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Akkusativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Ablativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Vokativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoratus
|
conmorata
|
conmoratum
|
| Genitiv |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorati
|
| Dativ |
conmorato
|
conmoratae
|
conmorato
|
| Akkusativ |
conmoratum
|
conmoratam
|
conmoratum
|
| Ablativ |
conmorato
|
conmorata
|
conmorato
|
| Vokativ |
conmorate
|
conmorata
|
conmoratum
|
Plural
| Nominativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
| Genitiv |
conmoratorum
|
conmoratarum
|
conmoratorum
|
| Dativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Akkusativ |
conmoratos
|
conmoratas
|
conmorata
|
| Ablativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Vokativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoraturus
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
| Genitiv |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoraturi
|
| Dativ |
conmoraturo
|
conmoraturae
|
conmoraturo
|
| Akkusativ |
conmoraturum
|
conmoraturam
|
conmoraturum
|
| Ablativ |
conmoraturo
|
conmoratura
|
conmoraturo
|
| Vokativ |
conmorature
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
Plural
| Nominativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
| Genitiv |
conmoraturorum
|
conmoraturarum
|
conmoraturorum
|
| Dativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Akkusativ |
conmoraturos
|
conmoraturas
|
conmoratura
|
| Ablativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Vokativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmoratum
|
conmoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoror
|
ich schiebe auf |
| 2. Person Singular |
conmoraris conmorare
|
du schiebst auf |
| 3. Person Singular |
conmoratur
|
er/sie/es schiebt auf |
| 1. Person Plural |
conmoramur
|
wir schieben auf |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
ihr schiebt auf |
| 3. Person Plural |
conmorantur
|
sie schieben auf |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorer
|
ich schiebe auf |
| 2. Person Singular |
conmoreris conmorere
|
du schiebest auf |
| 3. Person Singular |
conmoretur
|
er/sie/es schiebe auf |
| 1. Person Plural |
conmoremur
|
wir schieben auf |
| 2. Person Plural |
conmoremini
|
ihr schiebet auf |
| 3. Person Plural |
conmorentur
|
sie schieben auf |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabar
|
ich schob auf |
| 2. Person Singular |
conmorabaris conmorabare
|
du schobst auf |
| 3. Person Singular |
conmorabatur
|
er/sie/es schob auf |
| 1. Person Plural |
conmorabamur
|
wir schoben auf |
| 2. Person Plural |
conmorabamini
|
ihr schobt auf |
| 3. Person Plural |
conmorabantur
|
sie schoben auf |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorarer
|
ich schöbe auf |
| 2. Person Singular |
conmorareris conmorarere
|
du schöbest auf |
| 3. Person Singular |
conmoraretur
|
er/sie/es schöbe auf |
| 1. Person Plural |
conmoraremur
|
wir schöben auf |
| 2. Person Plural |
conmoraremini
|
ihr schöbet auf |
| 3. Person Plural |
conmorarentur
|
sie schöben auf |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabor
|
ich werde aufschieben |
| 2. Person Singular |
conmoraberis conmorabere
|
du wirst aufschieben |
| 3. Person Singular |
conmorabitur
|
er/sie/es wird aufschieben |
| 1. Person Plural |
conmorabimur
|
wir werden aufschieben |
| 2. Person Plural |
conmorabimini
|
ihr werdet aufschieben |
| 3. Person Plural |
conmorabuntur
|
sie werden aufschieben |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sum
|
ich habe aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
conmoratus es
|
du hast aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
conmoratus est
|
er/sie/es hat aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
conmorati sumus
|
wir haben aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
conmorati estis
|
ihr habt aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
conmorati sunt
|
sie haben aufgeschoben |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sim
|
ich habe aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
conmoratus sis
|
du habest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
conmoratus sit
|
er/sie/es habe aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
conmorati simus
|
wir haben aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
conmorati sitis
|
ihr habet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
conmorati sint
|
sie haben aufgeschoben |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus eram
|
ich hatte aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
conmoratus eras
|
du hattest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
conmoratus erat
|
er/sie/es hatte aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
conmorati eramus
|
wir hatten aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
conmorati eratis
|
ihr hattet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
conmorati erant
|
sie hatten aufgeschoben |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus essem
|
ich hätte aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
conmoratus esses
|
du hättest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
conmoratus esset
|
er/sie/es hätte aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
conmorati essemus
|
wir hätten aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
conmorati essetis
|
ihr hättet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
conmorati essent
|
sie hätten aufgeschoben |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus ero
|
ich werde aufgeschoben haben |
| 2. Person Singular |
conmoratus eris
|
du wirst aufgeschoben haben |
| 3. Person Singular |
conmoratus erit
|
er/sie/es wird aufgeschoben haben |
| 1. Person Plural |
conmorati erimus
|
wir werden aufgeschoben haben |
| 2. Person Plural |
conmorati eritis
|
ihr werdet aufgeschoben haben |
| 3. Person Plural |
conmorati erunt
|
sie werden aufgeschoben haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmorari conmorarier
|
aufschieben |
| Vorzeitigkeit |
conmoratus esse
|
aufgeschoben haben |
| Nachzeitigkeit |
conmoraturum esse
|
aufschieben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmorare
|
schiebe auf; schieb auf! |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
schiebt auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmorator
|
| 3. Person Singular |
conmorator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conmorantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmorari conmorarier
|
das Aufschieben |
| Genitiv |
conmorandi
|
des Aufschiebens |
| Dativ |
conmorando
|
dem Aufschieben |
| Akkusativ |
conmorandum
|
das Aufschieben |
| Ablativ |
conmorando
|
durch das Aufschieben |
| Vokativ |
conmorande
|
Aufschieben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorandus
|
conmoranda
|
conmorandum
|
| Genitiv |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmorandi
|
| Dativ |
conmorando
|
conmorandae
|
conmorando
|
| Akkusativ |
conmorandum
|
conmorandam
|
conmorandum
|
| Ablativ |
conmorando
|
conmoranda
|
conmorando
|
| Vokativ |
conmorande
|
conmoranda
|
conmorandum
|
Plural
| Nominativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
| Genitiv |
conmorandorum
|
conmorandarum
|
conmorandorum
|
| Dativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Akkusativ |
conmorandos
|
conmorandas
|
conmoranda
|
| Ablativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Vokativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
| Genitiv |
conmorantis
|
conmorantis
|
conmorantis
|
| Dativ |
conmoranti
|
conmoranti
|
conmoranti
|
| Akkusativ |
conmorantem
|
conmorantem
|
conmorans
|
| Ablativ |
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
| Vokativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
Plural
| Nominativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Genitiv |
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
| Dativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Akkusativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Ablativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Vokativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoratus
|
conmorata
|
conmoratum
|
| Genitiv |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorati
|
| Dativ |
conmorato
|
conmoratae
|
conmorato
|
| Akkusativ |
conmoratum
|
conmoratam
|
conmoratum
|
| Ablativ |
conmorato
|
conmorata
|
conmorato
|
| Vokativ |
conmorate
|
conmorata
|
conmoratum
|
Plural
| Nominativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
| Genitiv |
conmoratorum
|
conmoratarum
|
conmoratorum
|
| Dativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Akkusativ |
conmoratos
|
conmoratas
|
conmorata
|
| Ablativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Vokativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoraturus
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
| Genitiv |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoraturi
|
| Dativ |
conmoraturo
|
conmoraturae
|
conmoraturo
|
| Akkusativ |
conmoraturum
|
conmoraturam
|
conmoraturum
|
| Ablativ |
conmoraturo
|
conmoratura
|
conmoraturo
|
| Vokativ |
conmorature
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
Plural
| Nominativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
| Genitiv |
conmoraturorum
|
conmoraturarum
|
conmoraturorum
|
| Dativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Akkusativ |
conmoraturos
|
conmoraturas
|
conmoratura
|
| Ablativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Vokativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmoratum
|
conmoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoror
|
ich bleibe |
| 2. Person Singular |
conmoraris conmorare
|
du bleibst |
| 3. Person Singular |
conmoratur
|
er/sie/es bleibt |
| 1. Person Plural |
conmoramur
|
wir bleiben |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
ihr bleibt |
| 3. Person Plural |
conmorantur
|
sie bleiben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorer
|
ich bleibe |
| 2. Person Singular |
conmoreris conmorere
|
du bleibest |
| 3. Person Singular |
conmoretur
|
er/sie/es bleibe |
| 1. Person Plural |
conmoremur
|
wir bleiben |
| 2. Person Plural |
conmoremini
|
ihr bleibet |
| 3. Person Plural |
conmorentur
|
sie bleiben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabar
|
ich blieb |
| 2. Person Singular |
conmorabaris conmorabare
|
du bliebst |
| 3. Person Singular |
conmorabatur
|
er/sie/es blieb |
| 1. Person Plural |
conmorabamur
|
wir blieben |
| 2. Person Plural |
conmorabamini
|
ihr bliebt |
| 3. Person Plural |
conmorabantur
|
sie blieben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorarer
|
ich bliebe |
| 2. Person Singular |
conmorareris conmorarere
|
du bliebest |
| 3. Person Singular |
conmoraretur
|
er/sie/es bliebe |
| 1. Person Plural |
conmoraremur
|
wir blieben |
| 2. Person Plural |
conmoraremini
|
ihr bliebet |
| 3. Person Plural |
conmorarentur
|
sie blieben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabor
|
ich werde bleiben |
| 2. Person Singular |
conmoraberis conmorabere
|
du wirst bleiben |
| 3. Person Singular |
conmorabitur
|
er/sie/es wird bleiben |
| 1. Person Plural |
conmorabimur
|
wir werden bleiben |
| 2. Person Plural |
conmorabimini
|
ihr werdet bleiben |
| 3. Person Plural |
conmorabuntur
|
sie werden bleiben |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sum
|
ich bin geblieben |
| 2. Person Singular |
conmoratus es
|
du bist geblieben |
| 3. Person Singular |
conmoratus est
|
er/sie/es ist geblieben |
| 1. Person Plural |
conmorati sumus
|
wir sind geblieben |
| 2. Person Plural |
conmorati estis
|
ihr seid geblieben |
| 3. Person Plural |
conmorati sunt
|
sie sind geblieben |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sim
|
ich sei geblieben |
| 2. Person Singular |
conmoratus sis
|
du seiest geblieben |
| 3. Person Singular |
conmoratus sit
|
er/sie/es sei geblieben |
| 1. Person Plural |
conmorati simus
|
wir seien geblieben |
| 2. Person Plural |
conmorati sitis
|
ihr seiet geblieben |
| 3. Person Plural |
conmorati sint
|
sie seien geblieben |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus eram
|
ich war geblieben |
| 2. Person Singular |
conmoratus eras
|
du warst geblieben |
| 3. Person Singular |
conmoratus erat
|
er/sie/es war geblieben |
| 1. Person Plural |
conmorati eramus
|
wir waren geblieben |
| 2. Person Plural |
conmorati eratis
|
ihr wart geblieben |
| 3. Person Plural |
conmorati erant
|
sie waren geblieben |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus essem
|
ich wäre geblieben |
| 2. Person Singular |
conmoratus esses
|
du wärest geblieben |
| 3. Person Singular |
conmoratus esset
|
er/sie/es wäre geblieben |
| 1. Person Plural |
conmorati essemus
|
wir wären geblieben |
| 2. Person Plural |
conmorati essetis
|
ihr wäret geblieben |
| 3. Person Plural |
conmorati essent
|
sie wären geblieben |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus ero
|
ich werde geblieben sein |
| 2. Person Singular |
conmoratus eris
|
du wirst geblieben sein |
| 3. Person Singular |
conmoratus erit
|
er/sie/es wird geblieben sein |
| 1. Person Plural |
conmorati erimus
|
wir werden geblieben sein |
| 2. Person Plural |
conmorati eritis
|
ihr werdet geblieben sein |
| 3. Person Plural |
conmorati erunt
|
sie werden geblieben sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmorari conmorarier
|
bleiben |
| Vorzeitigkeit |
conmoratus esse
|
geblieben sein |
| Nachzeitigkeit |
conmoraturum esse
|
bleiben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmorare
|
bleibe; bleib! |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
bleibt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmorator
|
| 3. Person Singular |
conmorator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conmorantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmorari conmorarier
|
das Bleiben |
| Genitiv |
conmorandi
|
des Bleibens |
| Dativ |
conmorando
|
dem Bleiben |
| Akkusativ |
conmorandum
|
das Bleiben |
| Ablativ |
conmorando
|
durch das Bleiben |
| Vokativ |
conmorande
|
Bleiben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorandus
|
conmoranda
|
conmorandum
|
| Genitiv |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmorandi
|
| Dativ |
conmorando
|
conmorandae
|
conmorando
|
| Akkusativ |
conmorandum
|
conmorandam
|
conmorandum
|
| Ablativ |
conmorando
|
conmoranda
|
conmorando
|
| Vokativ |
conmorande
|
conmoranda
|
conmorandum
|
Plural
| Nominativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
| Genitiv |
conmorandorum
|
conmorandarum
|
conmorandorum
|
| Dativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Akkusativ |
conmorandos
|
conmorandas
|
conmoranda
|
| Ablativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Vokativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
| Genitiv |
conmorantis
|
conmorantis
|
conmorantis
|
| Dativ |
conmoranti
|
conmoranti
|
conmoranti
|
| Akkusativ |
conmorantem
|
conmorantem
|
conmorans
|
| Ablativ |
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
| Vokativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
Plural
| Nominativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Genitiv |
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
| Dativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Akkusativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Ablativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Vokativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoratus
|
conmorata
|
conmoratum
|
| Genitiv |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorati
|
| Dativ |
conmorato
|
conmoratae
|
conmorato
|
| Akkusativ |
conmoratum
|
conmoratam
|
conmoratum
|
| Ablativ |
conmorato
|
conmorata
|
conmorato
|
| Vokativ |
conmorate
|
conmorata
|
conmoratum
|
Plural
| Nominativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
| Genitiv |
conmoratorum
|
conmoratarum
|
conmoratorum
|
| Dativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Akkusativ |
conmoratos
|
conmoratas
|
conmorata
|
| Ablativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Vokativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoraturus
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
| Genitiv |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoraturi
|
| Dativ |
conmoraturo
|
conmoraturae
|
conmoraturo
|
| Akkusativ |
conmoraturum
|
conmoraturam
|
conmoraturum
|
| Ablativ |
conmoraturo
|
conmoratura
|
conmoraturo
|
| Vokativ |
conmorature
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
Plural
| Nominativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
| Genitiv |
conmoraturorum
|
conmoraturarum
|
conmoraturorum
|
| Dativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Akkusativ |
conmoraturos
|
conmoraturas
|
conmoratura
|
| Ablativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Vokativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmoratum
|
conmoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoror
|
|
| 2. Person Singular |
conmoraris conmorare
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratur
|
|
| 1. Person Plural |
conmoramur
|
|
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
|
| 3. Person Plural |
conmorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorer
|
|
| 2. Person Singular |
conmoreris conmorere
|
|
| 3. Person Singular |
conmoretur
|
|
| 1. Person Plural |
conmoremur
|
|
| 2. Person Plural |
conmoremini
|
|
| 3. Person Plural |
conmorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabar
|
|
| 2. Person Singular |
conmorabaris conmorabare
|
|
| 3. Person Singular |
conmorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conmorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conmorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conmorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorarer
|
|
| 2. Person Singular |
conmorareris conmorarere
|
|
| 3. Person Singular |
conmoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
conmoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
conmoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
conmorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabor
|
|
| 2. Person Singular |
conmoraberis conmorabere
|
|
| 3. Person Singular |
conmorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conmorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conmorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conmorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conmoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
conmorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conmorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conmorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conmoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conmorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conmorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conmorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conmoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conmorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conmorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conmorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conmoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conmorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conmorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conmorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conmoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conmoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conmorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conmorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conmorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmorari conmorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conmoratus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conmoraturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmorare
|
! |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmorator
|
| 3. Person Singular |
conmorator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conmorantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmorari conmorarier
|
|
| Genitiv |
conmorandi
|
|
| Dativ |
conmorando
|
|
| Akkusativ |
conmorandum
|
|
| Ablativ |
conmorando
|
|
| Vokativ |
conmorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorandus
|
conmoranda
|
conmorandum
|
| Genitiv |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmorandi
|
| Dativ |
conmorando
|
conmorandae
|
conmorando
|
| Akkusativ |
conmorandum
|
conmorandam
|
conmorandum
|
| Ablativ |
conmorando
|
conmoranda
|
conmorando
|
| Vokativ |
conmorande
|
conmoranda
|
conmorandum
|
Plural
| Nominativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
| Genitiv |
conmorandorum
|
conmorandarum
|
conmorandorum
|
| Dativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Akkusativ |
conmorandos
|
conmorandas
|
conmoranda
|
| Ablativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Vokativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
| Genitiv |
conmorantis
|
conmorantis
|
conmorantis
|
| Dativ |
conmoranti
|
conmoranti
|
conmoranti
|
| Akkusativ |
conmorantem
|
conmorantem
|
conmorans
|
| Ablativ |
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
| Vokativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
Plural
| Nominativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Genitiv |
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
| Dativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Akkusativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Ablativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Vokativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoratus
|
conmorata
|
conmoratum
|
| Genitiv |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorati
|
| Dativ |
conmorato
|
conmoratae
|
conmorato
|
| Akkusativ |
conmoratum
|
conmoratam
|
conmoratum
|
| Ablativ |
conmorato
|
conmorata
|
conmorato
|
| Vokativ |
conmorate
|
conmorata
|
conmoratum
|
Plural
| Nominativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
| Genitiv |
conmoratorum
|
conmoratarum
|
conmoratorum
|
| Dativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Akkusativ |
conmoratos
|
conmoratas
|
conmorata
|
| Ablativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Vokativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoraturus
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
| Genitiv |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoraturi
|
| Dativ |
conmoraturo
|
conmoraturae
|
conmoraturo
|
| Akkusativ |
conmoraturum
|
conmoraturam
|
conmoraturum
|
| Ablativ |
conmoraturo
|
conmoratura
|
conmoraturo
|
| Vokativ |
conmorature
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
Plural
| Nominativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
| Genitiv |
conmoraturorum
|
conmoraturarum
|
conmoraturorum
|
| Dativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Akkusativ |
conmoraturos
|
conmoraturas
|
conmoratura
|
| Ablativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Vokativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmoratum
|
conmoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoror
|
ich verweile |
| 2. Person Singular |
conmoraris conmorare
|
du verweilst |
| 3. Person Singular |
conmoratur
|
er/sie/es verweilt |
| 1. Person Plural |
conmoramur
|
wir verweilen |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
ihr verweilt |
| 3. Person Plural |
conmorantur
|
sie verweilen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorer
|
ich verweile |
| 2. Person Singular |
conmoreris conmorere
|
du verweilest |
| 3. Person Singular |
conmoretur
|
er/sie/es verweile |
| 1. Person Plural |
conmoremur
|
wir verweilen |
| 2. Person Plural |
conmoremini
|
ihr verweilet |
| 3. Person Plural |
conmorentur
|
sie verweilen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabar
|
ich verweilte |
| 2. Person Singular |
conmorabaris conmorabare
|
du verweiltest |
| 3. Person Singular |
conmorabatur
|
er/sie/es verweilte |
| 1. Person Plural |
conmorabamur
|
wir verweilten |
| 2. Person Plural |
conmorabamini
|
ihr verweiltet |
| 3. Person Plural |
conmorabantur
|
sie verweilten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorarer
|
ich verweilte |
| 2. Person Singular |
conmorareris conmorarere
|
du verweiltest |
| 3. Person Singular |
conmoraretur
|
er/sie/es verweilte |
| 1. Person Plural |
conmoraremur
|
wir verweilten |
| 2. Person Plural |
conmoraremini
|
ihr verweiltet |
| 3. Person Plural |
conmorarentur
|
sie verweilten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabor
|
ich werde verweilen |
| 2. Person Singular |
conmoraberis conmorabere
|
du wirst verweilen |
| 3. Person Singular |
conmorabitur
|
er/sie/es wird verweilen |
| 1. Person Plural |
conmorabimur
|
wir werden verweilen |
| 2. Person Plural |
conmorabimini
|
ihr werdet verweilen |
| 3. Person Plural |
conmorabuntur
|
sie werden verweilen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sum
|
ich habe verweilt |
| 2. Person Singular |
conmoratus es
|
du hast verweilt |
| 3. Person Singular |
conmoratus est
|
er/sie/es hat verweilt |
| 1. Person Plural |
conmorati sumus
|
wir haben verweilt |
| 2. Person Plural |
conmorati estis
|
ihr habt verweilt |
| 3. Person Plural |
conmorati sunt
|
sie haben verweilt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sim
|
ich habe verweilt |
| 2. Person Singular |
conmoratus sis
|
du habest verweilt |
| 3. Person Singular |
conmoratus sit
|
er/sie/es habe verweilt |
| 1. Person Plural |
conmorati simus
|
wir haben verweilt |
| 2. Person Plural |
conmorati sitis
|
ihr habet verweilt |
| 3. Person Plural |
conmorati sint
|
sie haben verweilt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus eram
|
ich hatte verweilt |
| 2. Person Singular |
conmoratus eras
|
du hattest verweilt |
| 3. Person Singular |
conmoratus erat
|
er/sie/es hatte verweilt |
| 1. Person Plural |
conmorati eramus
|
wir hatten verweilt |
| 2. Person Plural |
conmorati eratis
|
ihr hattet verweilt |
| 3. Person Plural |
conmorati erant
|
sie hatten verweilt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus essem
|
ich hätte verweilt |
| 2. Person Singular |
conmoratus esses
|
du hättest verweilt |
| 3. Person Singular |
conmoratus esset
|
er/sie/es hätte verweilt |
| 1. Person Plural |
conmorati essemus
|
wir hätten verweilt |
| 2. Person Plural |
conmorati essetis
|
ihr hättet verweilt |
| 3. Person Plural |
conmorati essent
|
sie hätten verweilt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus ero
|
ich werde verweilt haben |
| 2. Person Singular |
conmoratus eris
|
du wirst verweilt haben |
| 3. Person Singular |
conmoratus erit
|
er/sie/es wird verweilt haben |
| 1. Person Plural |
conmorati erimus
|
wir werden verweilt haben |
| 2. Person Plural |
conmorati eritis
|
ihr werdet verweilt haben |
| 3. Person Plural |
conmorati erunt
|
sie werden verweilt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmorari conmorarier
|
verweilen |
| Vorzeitigkeit |
conmoratus esse
|
verweilt haben |
| Nachzeitigkeit |
conmoraturum esse
|
verweilen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmorare
|
verweile; verweil! |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
verweilt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmorator
|
| 3. Person Singular |
conmorator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conmorantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmorari conmorarier
|
das Verweilen |
| Genitiv |
conmorandi
|
des Verweilens |
| Dativ |
conmorando
|
dem Verweilen |
| Akkusativ |
conmorandum
|
das Verweilen |
| Ablativ |
conmorando
|
durch das Verweilen |
| Vokativ |
conmorande
|
Verweilen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorandus
|
conmoranda
|
conmorandum
|
| Genitiv |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmorandi
|
| Dativ |
conmorando
|
conmorandae
|
conmorando
|
| Akkusativ |
conmorandum
|
conmorandam
|
conmorandum
|
| Ablativ |
conmorando
|
conmoranda
|
conmorando
|
| Vokativ |
conmorande
|
conmoranda
|
conmorandum
|
Plural
| Nominativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
| Genitiv |
conmorandorum
|
conmorandarum
|
conmorandorum
|
| Dativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Akkusativ |
conmorandos
|
conmorandas
|
conmoranda
|
| Ablativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Vokativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
| Genitiv |
conmorantis
|
conmorantis
|
conmorantis
|
| Dativ |
conmoranti
|
conmoranti
|
conmoranti
|
| Akkusativ |
conmorantem
|
conmorantem
|
conmorans
|
| Ablativ |
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
| Vokativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
Plural
| Nominativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Genitiv |
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
| Dativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Akkusativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Ablativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Vokativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoratus
|
conmorata
|
conmoratum
|
| Genitiv |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorati
|
| Dativ |
conmorato
|
conmoratae
|
conmorato
|
| Akkusativ |
conmoratum
|
conmoratam
|
conmoratum
|
| Ablativ |
conmorato
|
conmorata
|
conmorato
|
| Vokativ |
conmorate
|
conmorata
|
conmoratum
|
Plural
| Nominativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
| Genitiv |
conmoratorum
|
conmoratarum
|
conmoratorum
|
| Dativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Akkusativ |
conmoratos
|
conmoratas
|
conmorata
|
| Ablativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Vokativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoraturus
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
| Genitiv |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoraturi
|
| Dativ |
conmoraturo
|
conmoraturae
|
conmoraturo
|
| Akkusativ |
conmoraturum
|
conmoraturam
|
conmoraturum
|
| Ablativ |
conmoraturo
|
conmoratura
|
conmoraturo
|
| Vokativ |
conmorature
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
Plural
| Nominativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
| Genitiv |
conmoraturorum
|
conmoraturarum
|
conmoraturorum
|
| Dativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Akkusativ |
conmoraturos
|
conmoraturas
|
conmoratura
|
| Ablativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Vokativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmoratum
|
conmoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoror
|
ich zögere |
| 2. Person Singular |
conmoraris conmorare
|
du zögerst |
| 3. Person Singular |
conmoratur
|
er/sie/es zögert |
| 1. Person Plural |
conmoramur
|
wir zögern |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
ihr zögert |
| 3. Person Plural |
conmorantur
|
sie zögern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorer
|
ich zögere |
| 2. Person Singular |
conmoreris conmorere
|
du zögerst |
| 3. Person Singular |
conmoretur
|
er/sie/es zögere |
| 1. Person Plural |
conmoremur
|
wir zögern |
| 2. Person Plural |
conmoremini
|
ihr zögert |
| 3. Person Plural |
conmorentur
|
sie zögern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabar
|
ich zögerte |
| 2. Person Singular |
conmorabaris conmorabare
|
du zögertest |
| 3. Person Singular |
conmorabatur
|
er/sie/es zögerte |
| 1. Person Plural |
conmorabamur
|
wir zögerten |
| 2. Person Plural |
conmorabamini
|
ihr zögertet |
| 3. Person Plural |
conmorabantur
|
sie zögerten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorarer
|
ich zögerte |
| 2. Person Singular |
conmorareris conmorarere
|
du zögertest |
| 3. Person Singular |
conmoraretur
|
er/sie/es zögerte |
| 1. Person Plural |
conmoraremur
|
wir zögerten |
| 2. Person Plural |
conmoraremini
|
ihr zögertet |
| 3. Person Plural |
conmorarentur
|
sie zögerten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmorabor
|
ich werde zögern |
| 2. Person Singular |
conmoraberis conmorabere
|
du wirst zögern |
| 3. Person Singular |
conmorabitur
|
er/sie/es wird zögern |
| 1. Person Plural |
conmorabimur
|
wir werden zögern |
| 2. Person Plural |
conmorabimini
|
ihr werdet zögern |
| 3. Person Plural |
conmorabuntur
|
sie werden zögern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sum
|
ich habe gezögert |
| 2. Person Singular |
conmoratus es
|
du hast gezögert |
| 3. Person Singular |
conmoratus est
|
er/sie/es hat gezögert |
| 1. Person Plural |
conmorati sumus
|
wir haben gezögert |
| 2. Person Plural |
conmorati estis
|
ihr habt gezögert |
| 3. Person Plural |
conmorati sunt
|
sie haben gezögert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus sim
|
ich habe gezögert |
| 2. Person Singular |
conmoratus sis
|
du habest gezögert |
| 3. Person Singular |
conmoratus sit
|
er/sie/es habe gezögert |
| 1. Person Plural |
conmorati simus
|
wir haben gezögert |
| 2. Person Plural |
conmorati sitis
|
ihr habet gezögert |
| 3. Person Plural |
conmorati sint
|
sie haben gezögert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus eram
|
ich hatte gezögert |
| 2. Person Singular |
conmoratus eras
|
du hattest gezögert |
| 3. Person Singular |
conmoratus erat
|
er/sie/es hatte gezögert |
| 1. Person Plural |
conmorati eramus
|
wir hatten gezögert |
| 2. Person Plural |
conmorati eratis
|
ihr hattet gezögert |
| 3. Person Plural |
conmorati erant
|
sie hatten gezögert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus essem
|
ich hätte gezögert |
| 2. Person Singular |
conmoratus esses
|
du hättest gezögert |
| 3. Person Singular |
conmoratus esset
|
er/sie/es hätte gezögert |
| 1. Person Plural |
conmorati essemus
|
wir hätten gezögert |
| 2. Person Plural |
conmorati essetis
|
ihr hättet gezögert |
| 3. Person Plural |
conmorati essent
|
sie hätten gezögert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conmoratus ero
|
ich werde gezögert haben |
| 2. Person Singular |
conmoratus eris
|
du wirst gezögert haben |
| 3. Person Singular |
conmoratus erit
|
er/sie/es wird gezögert haben |
| 1. Person Plural |
conmorati erimus
|
wir werden gezögert haben |
| 2. Person Plural |
conmorati eritis
|
ihr werdet gezögert haben |
| 3. Person Plural |
conmorati erunt
|
sie werden gezögert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conmorari conmorarier
|
zögern |
| Vorzeitigkeit |
conmoratus esse
|
gezögert haben |
| Nachzeitigkeit |
conmoraturum esse
|
zögern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conmorare
|
zögere! |
| 2. Person Plural |
conmoramini
|
zögert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conmorator
|
| 3. Person Singular |
conmorator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conmorantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conmorari conmorarier
|
das Zögern |
| Genitiv |
conmorandi
|
des Zögernes |
| Dativ |
conmorando
|
dem Zögern |
| Akkusativ |
conmorandum
|
das Zögern |
| Ablativ |
conmorando
|
durch das Zögern |
| Vokativ |
conmorande
|
Zögern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorandus
|
conmoranda
|
conmorandum
|
| Genitiv |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmorandi
|
| Dativ |
conmorando
|
conmorandae
|
conmorando
|
| Akkusativ |
conmorandum
|
conmorandam
|
conmorandum
|
| Ablativ |
conmorando
|
conmoranda
|
conmorando
|
| Vokativ |
conmorande
|
conmoranda
|
conmorandum
|
Plural
| Nominativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
| Genitiv |
conmorandorum
|
conmorandarum
|
conmorandorum
|
| Dativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Akkusativ |
conmorandos
|
conmorandas
|
conmoranda
|
| Ablativ |
conmorandis
|
conmorandis
|
conmorandis
|
| Vokativ |
conmorandi
|
conmorandae
|
conmoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
| Genitiv |
conmorantis
|
conmorantis
|
conmorantis
|
| Dativ |
conmoranti
|
conmoranti
|
conmoranti
|
| Akkusativ |
conmorantem
|
conmorantem
|
conmorans
|
| Ablativ |
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
conmoranti conmorante
|
| Vokativ |
conmorans
|
conmorans
|
conmorans
|
Plural
| Nominativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Genitiv |
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
conmorantium conmorantum
|
| Dativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Akkusativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
| Ablativ |
conmorantibus
|
conmorantibus
|
conmorantibus
|
| Vokativ |
conmorantes
|
conmorantes
|
conmorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoratus
|
conmorata
|
conmoratum
|
| Genitiv |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorati
|
| Dativ |
conmorato
|
conmoratae
|
conmorato
|
| Akkusativ |
conmoratum
|
conmoratam
|
conmoratum
|
| Ablativ |
conmorato
|
conmorata
|
conmorato
|
| Vokativ |
conmorate
|
conmorata
|
conmoratum
|
Plural
| Nominativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
| Genitiv |
conmoratorum
|
conmoratarum
|
conmoratorum
|
| Dativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Akkusativ |
conmoratos
|
conmoratas
|
conmorata
|
| Ablativ |
conmoratis
|
conmoratis
|
conmoratis
|
| Vokativ |
conmorati
|
conmoratae
|
conmorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conmoraturus
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
| Genitiv |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoraturi
|
| Dativ |
conmoraturo
|
conmoraturae
|
conmoraturo
|
| Akkusativ |
conmoraturum
|
conmoraturam
|
conmoraturum
|
| Ablativ |
conmoraturo
|
conmoratura
|
conmoraturo
|
| Vokativ |
conmorature
|
conmoratura
|
conmoraturum
|
Plural
| Nominativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
| Genitiv |
conmoraturorum
|
conmoraturarum
|
conmoraturorum
|
| Dativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Akkusativ |
conmoraturos
|
conmoraturas
|
conmoratura
|
| Ablativ |
conmoraturis
|
conmoraturis
|
conmoraturis
|
| Vokativ |
conmoraturi
|
conmoraturae
|
conmoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conmoratum
|
conmoratu
|