anfüllen
ausfüllen
beenden
bemannen
erfüllen
ergänzen
füllen
gross genug sein, um zu füllen
Raum einnehmen
schwängern
versorgen
vervollkommnen
vollenden
zufriedenstellen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich fülle an
2. Person Singular
conples
du füllst an
3. Person Singular
conplet
er/sie/es füllt an
1. Person Plural
conplemus
wir füllen an
2. Person Plural
conpletis
ihr füllt an
3. Person Plural
conplent
sie füllen an
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde angefüllt
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst angefüllt
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird angefüllt
1. Person Plural
conplemur
wir werden angefüllt
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet angefüllt
3. Person Plural
conplentur
sie werden angefüllt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich fülle an
2. Person Singular
conpleas
du füllest an
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es fülle an
1. Person Plural
conpleamus
wir füllen an
2. Person Plural
conpleatis
ihr füllet an
3. Person Plural
conpleant
sie füllen an
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde angefüllt
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest angefüllt
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde angefüllt
1. Person Plural
conpleamur
wir werden angefüllt
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet angefüllt
3. Person Plural
conpleantur
sie werden angefüllt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich füllte an
2. Person Singular
conplebas
du fülltest an
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es füllte an
1. Person Plural
conplebamus
wir füllten an
2. Person Plural
conplebatis
ihr fülltet an
3. Person Plural
conplebant
sie füllten an
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde angefüllt
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest angefüllt
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde angefüllt
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden angefüllt
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet angefüllt
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden angefüllt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich füllte an
2. Person Singular
conpleres
du fülltest an
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es füllte an
1. Person Plural
conpleremus
wir füllten an
2. Person Plural
conpleretis
ihr fülltet an
3. Person Plural
conplerent
sie füllten an
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde angefüllt
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest angefüllt
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde angefüllt
1. Person Plural
conpleremur
wir würden angefüllt
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet angefüllt
3. Person Plural
conplerentur
sie würden angefüllt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde anfüllen
2. Person Singular
conplebis
du wirst anfüllen
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird anfüllen
1. Person Plural
conplebimus
wir werden anfüllen
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet anfüllen
3. Person Plural
conplebunt
sie werden anfüllen
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde angefüllt werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst angefüllt werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird angefüllt werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden angefüllt werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet angefüllt werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden angefüllt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe angefüllt
2. Person Singular
conplevisti
du hast angefüllt
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat angefüllt
1. Person Plural
conplevimus
wir haben angefüllt
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt angefüllt
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben angefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin angefüllt worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist angefüllt worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist angefüllt worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind angefüllt worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid angefüllt worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind angefüllt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe angefüllt
2. Person Singular
conpleveris
du habest angefüllt
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe angefüllt
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben angefüllt
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet angefüllt
3. Person Plural
conpleverint
sie haben angefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei angefüllt worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest angefüllt worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei angefüllt worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien angefüllt worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet angefüllt worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien angefüllt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte angefüllt
2. Person Singular
conpleveras
du hattest angefüllt
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte angefüllt
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten angefüllt
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet angefüllt
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten angefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war angefüllt worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst angefüllt worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war angefüllt worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren angefüllt worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart angefüllt worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren angefüllt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte angefüllt
2. Person Singular
conplevisses
du hättest angefüllt
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte angefüllt
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten angefüllt
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet angefüllt
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten angefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre angefüllt worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest angefüllt worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre angefüllt worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären angefüllt worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret angefüllt worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären angefüllt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde angefüllt haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst angefüllt haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird angefüllt haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden angefüllt haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet angefüllt haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden angefüllt haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde angefüllt worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst angefüllt worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird angefüllt worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden angefüllt worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet angefüllt worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden angefüllt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
anfüllen
Vorzeitigkeit
conplevisse
angefüllt haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
anfüllen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
angefüllt werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
angefüllt worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig angefüllt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
fülle an; füll an!
2. Person Plural
conplete
füllt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Anfüllen
Genitiv
conplendi
des Anfüllens
Dativ
conplendo
dem Anfüllen
Akkusativ
conplendum
das Anfüllen
Ablativ
conplendo
durch das Anfüllen
Vokativ
conplende
Anfüllen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich fülle aus
2. Person Singular
conples
du füllst aus
3. Person Singular
conplet
er/sie/es füllt aus
1. Person Plural
conplemus
wir füllen aus
2. Person Plural
conpletis
ihr füllt aus
3. Person Plural
conplent
sie füllen aus
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde ausgefüllt
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst ausgefüllt
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird ausgefüllt
1. Person Plural
conplemur
wir werden ausgefüllt
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet ausgefüllt
3. Person Plural
conplentur
sie werden ausgefüllt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich fülle aus
2. Person Singular
conpleas
du füllest aus
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es fülle aus
1. Person Plural
conpleamus
wir füllen aus
2. Person Plural
conpleatis
ihr füllet aus
3. Person Plural
conpleant
sie füllen aus
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde ausgefüllt
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest ausgefüllt
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde ausgefüllt
1. Person Plural
conpleamur
wir werden ausgefüllt
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet ausgefüllt
3. Person Plural
conpleantur
sie werden ausgefüllt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich füllte aus
2. Person Singular
conplebas
du fülltest aus
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es füllte aus
1. Person Plural
conplebamus
wir füllten aus
2. Person Plural
conplebatis
ihr fülltet aus
3. Person Plural
conplebant
sie füllten aus
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde ausgefüllt
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest ausgefüllt
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde ausgefüllt
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden ausgefüllt
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet ausgefüllt
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden ausgefüllt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich füllte aus
2. Person Singular
conpleres
du fülltest aus
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es füllte aus
1. Person Plural
conpleremus
wir füllten aus
2. Person Plural
conpleretis
ihr fülltet aus
3. Person Plural
conplerent
sie füllten aus
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde ausgefüllt
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest ausgefüllt
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde ausgefüllt
1. Person Plural
conpleremur
wir würden ausgefüllt
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet ausgefüllt
3. Person Plural
conplerentur
sie würden ausgefüllt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde ausfüllen
2. Person Singular
conplebis
du wirst ausfüllen
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird ausfüllen
1. Person Plural
conplebimus
wir werden ausfüllen
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet ausfüllen
3. Person Plural
conplebunt
sie werden ausfüllen
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde ausgefüllt werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst ausgefüllt werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird ausgefüllt werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden ausgefüllt werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet ausgefüllt werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden ausgefüllt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe ausgefüllt
2. Person Singular
conplevisti
du hast ausgefüllt
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat ausgefüllt
1. Person Plural
conplevimus
wir haben ausgefüllt
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt ausgefüllt
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben ausgefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin ausgefüllt worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist ausgefüllt worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist ausgefüllt worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind ausgefüllt worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid ausgefüllt worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind ausgefüllt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe ausgefüllt
2. Person Singular
conpleveris
du habest ausgefüllt
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe ausgefüllt
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben ausgefüllt
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet ausgefüllt
3. Person Plural
conpleverint
sie haben ausgefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei ausgefüllt worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest ausgefüllt worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei ausgefüllt worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien ausgefüllt worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet ausgefüllt worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien ausgefüllt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte ausgefüllt
2. Person Singular
conpleveras
du hattest ausgefüllt
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte ausgefüllt
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten ausgefüllt
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet ausgefüllt
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten ausgefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war ausgefüllt worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst ausgefüllt worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war ausgefüllt worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren ausgefüllt worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart ausgefüllt worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren ausgefüllt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte ausgefüllt
2. Person Singular
conplevisses
du hättest ausgefüllt
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte ausgefüllt
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten ausgefüllt
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet ausgefüllt
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten ausgefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre ausgefüllt worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest ausgefüllt worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre ausgefüllt worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären ausgefüllt worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret ausgefüllt worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären ausgefüllt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde ausgefüllt haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst ausgefüllt haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird ausgefüllt haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden ausgefüllt haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet ausgefüllt haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden ausgefüllt haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde ausgefüllt worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst ausgefüllt worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird ausgefüllt worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden ausgefüllt worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet ausgefüllt worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden ausgefüllt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
ausfüllen
Vorzeitigkeit
conplevisse
ausgefüllt haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
ausfüllen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
ausgefüllt werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
ausgefüllt worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig ausgefüllt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
fülle aus; füll aus!
2. Person Plural
conplete
füllt aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Ausfüllen
Genitiv
conplendi
des Ausfüllens
Dativ
conplendo
dem Ausfüllen
Akkusativ
conplendum
das Ausfüllen
Ablativ
conplendo
durch das Ausfüllen
Vokativ
conplende
Ausfüllen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich beende
2. Person Singular
conples
du beendest
3. Person Singular
conplet
er/sie/es beendet
1. Person Plural
conplemus
wir beenden
2. Person Plural
conpletis
ihr beendet
3. Person Plural
conplent
sie beenden
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde beendet
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst beendet
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird beendet
1. Person Plural
conplemur
wir werden beendet
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet beendet
3. Person Plural
conplentur
sie werden beendet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich beende
2. Person Singular
conpleas
du beendest
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es beende
1. Person Plural
conpleamus
wir beenden
2. Person Plural
conpleatis
ihr beendet
3. Person Plural
conpleant
sie beenden
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde beendet
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest beendet
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde beendet
1. Person Plural
conpleamur
wir werden beendet
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet beendet
3. Person Plural
conpleantur
sie werden beendet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich beendete
2. Person Singular
conplebas
du beendetest
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es beendete
1. Person Plural
conplebamus
wir beendeten
2. Person Plural
conplebatis
ihr beendetet
3. Person Plural
conplebant
sie beendeten
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde beendet
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest beendet
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde beendet
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden beendet
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet beendet
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden beendet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich beendete
2. Person Singular
conpleres
du beendetest
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es beendete
1. Person Plural
conpleremus
wir beendeten
2. Person Plural
conpleretis
ihr beendetet
3. Person Plural
conplerent
sie beendeten
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde beendet
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest beendet
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde beendet
1. Person Plural
conpleremur
wir würden beendet
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet beendet
3. Person Plural
conplerentur
sie würden beendet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde beenden
2. Person Singular
conplebis
du wirst beenden
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird beenden
1. Person Plural
conplebimus
wir werden beenden
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet beenden
3. Person Plural
conplebunt
sie werden beenden
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde beendet werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst beendet werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird beendet werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden beendet werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet beendet werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden beendet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe beendet
2. Person Singular
conplevisti
du hast beendet
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat beendet
1. Person Plural
conplevimus
wir haben beendet
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt beendet
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben beendet
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin beendet worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist beendet worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist beendet worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind beendet worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid beendet worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind beendet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe beendet
2. Person Singular
conpleveris
du habest beendet
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe beendet
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben beendet
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet beendet
3. Person Plural
conpleverint
sie haben beendet
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei beendet worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest beendet worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei beendet worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien beendet worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet beendet worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien beendet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte beendet
2. Person Singular
conpleveras
du hattest beendet
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte beendet
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten beendet
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet beendet
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten beendet
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war beendet worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst beendet worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war beendet worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren beendet worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart beendet worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren beendet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte beendet
2. Person Singular
conplevisses
du hättest beendet
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte beendet
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten beendet
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet beendet
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten beendet
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre beendet worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest beendet worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre beendet worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären beendet worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret beendet worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären beendet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde beendet haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst beendet haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird beendet haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden beendet haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet beendet haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden beendet haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde beendet worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst beendet worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird beendet worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden beendet worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet beendet worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden beendet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
beenden
Vorzeitigkeit
conplevisse
beendet haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
beenden werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
beendet werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
beendet worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig beendet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
beende!
2. Person Plural
conplete
beendet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Beenden
Genitiv
conplendi
des Beendens
Dativ
conplendo
dem Beenden
Akkusativ
conplendum
das Beenden
Ablativ
conplendo
durch das Beenden
Vokativ
conplende
Beenden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich bemanne
2. Person Singular
conples
du bemannst
3. Person Singular
conplet
er/sie/es bemannt
1. Person Plural
conplemus
wir bemannen
2. Person Plural
conpletis
ihr bemannt
3. Person Plural
conplent
sie bemannen
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde bemannt
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst bemannt
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird bemannt
1. Person Plural
conplemur
wir werden bemannt
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet bemannt
3. Person Plural
conplentur
sie werden bemannt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich bemanne
2. Person Singular
conpleas
du bemannest
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es bemanne
1. Person Plural
conpleamus
wir bemannen
2. Person Plural
conpleatis
ihr bemannet
3. Person Plural
conpleant
sie bemannen
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde bemannt
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest bemannt
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde bemannt
1. Person Plural
conpleamur
wir werden bemannt
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet bemannt
3. Person Plural
conpleantur
sie werden bemannt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich bemannte
2. Person Singular
conplebas
du bemanntest
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es bemannte
1. Person Plural
conplebamus
wir bemannten
2. Person Plural
conplebatis
ihr bemanntet
3. Person Plural
conplebant
sie bemannten
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde bemannt
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest bemannt
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde bemannt
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden bemannt
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet bemannt
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden bemannt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich bemannte
2. Person Singular
conpleres
du bemanntest
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es bemannte
1. Person Plural
conpleremus
wir bemannten
2. Person Plural
conpleretis
ihr bemanntet
3. Person Plural
conplerent
sie bemannten
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde bemannt
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest bemannt
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde bemannt
1. Person Plural
conpleremur
wir würden bemannt
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet bemannt
3. Person Plural
conplerentur
sie würden bemannt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde bemannen
2. Person Singular
conplebis
du wirst bemannen
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird bemannen
1. Person Plural
conplebimus
wir werden bemannen
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet bemannen
3. Person Plural
conplebunt
sie werden bemannen
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde bemannt werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst bemannt werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird bemannt werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden bemannt werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet bemannt werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden bemannt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe bemannt
2. Person Singular
conplevisti
du hast bemannt
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat bemannt
1. Person Plural
conplevimus
wir haben bemannt
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt bemannt
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben bemannt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin bemannt worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist bemannt worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist bemannt worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind bemannt worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid bemannt worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind bemannt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe bemannt
2. Person Singular
conpleveris
du habest bemannt
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe bemannt
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben bemannt
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet bemannt
3. Person Plural
conpleverint
sie haben bemannt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei bemannt worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest bemannt worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei bemannt worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien bemannt worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet bemannt worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien bemannt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte bemannt
2. Person Singular
conpleveras
du hattest bemannt
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte bemannt
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten bemannt
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet bemannt
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten bemannt
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war bemannt worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst bemannt worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war bemannt worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren bemannt worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart bemannt worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren bemannt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte bemannt
2. Person Singular
conplevisses
du hättest bemannt
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte bemannt
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten bemannt
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet bemannt
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten bemannt
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre bemannt worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest bemannt worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre bemannt worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären bemannt worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret bemannt worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären bemannt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde bemannt haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst bemannt haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird bemannt haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden bemannt haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet bemannt haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden bemannt haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde bemannt worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst bemannt worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird bemannt worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden bemannt worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet bemannt worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden bemannt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
bemannen
Vorzeitigkeit
conplevisse
bemannt haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
bemannen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
bemannt werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
bemannt worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig bemannt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
bemanne; bemann!
2. Person Plural
conplete
bemannt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Bemannen
Genitiv
conplendi
des Bemannens
Dativ
conplendo
dem Bemannen
Akkusativ
conplendum
das Bemannen
Ablativ
conplendo
durch das Bemannen
Vokativ
conplende
Bemannen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich erfülle
2. Person Singular
conples
du erfüllst
3. Person Singular
conplet
er/sie/es erfüllt
1. Person Plural
conplemus
wir erfüllen
2. Person Plural
conpletis
ihr erfüllt
3. Person Plural
conplent
sie erfüllen
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde erfüllt
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst erfüllt
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird erfüllt
1. Person Plural
conplemur
wir werden erfüllt
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet erfüllt
3. Person Plural
conplentur
sie werden erfüllt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich erfülle
2. Person Singular
conpleas
du erfüllest
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es erfülle
1. Person Plural
conpleamus
wir erfüllen
2. Person Plural
conpleatis
ihr erfüllet
3. Person Plural
conpleant
sie erfüllen
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde erfüllt
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest erfüllt
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde erfüllt
1. Person Plural
conpleamur
wir werden erfüllt
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet erfüllt
3. Person Plural
conpleantur
sie werden erfüllt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich erfüllte
2. Person Singular
conplebas
du erfülltest
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es erfüllte
1. Person Plural
conplebamus
wir erfüllten
2. Person Plural
conplebatis
ihr erfülltet
3. Person Plural
conplebant
sie erfüllten
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde erfüllt
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest erfüllt
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde erfüllt
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden erfüllt
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet erfüllt
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden erfüllt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich erfüllte
2. Person Singular
conpleres
du erfülltest
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es erfüllte
1. Person Plural
conpleremus
wir erfüllten
2. Person Plural
conpleretis
ihr erfülltet
3. Person Plural
conplerent
sie erfüllten
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde erfüllt
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest erfüllt
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde erfüllt
1. Person Plural
conpleremur
wir würden erfüllt
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet erfüllt
3. Person Plural
conplerentur
sie würden erfüllt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde erfüllen
2. Person Singular
conplebis
du wirst erfüllen
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird erfüllen
1. Person Plural
conplebimus
wir werden erfüllen
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet erfüllen
3. Person Plural
conplebunt
sie werden erfüllen
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde erfüllt werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst erfüllt werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird erfüllt werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden erfüllt werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet erfüllt werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden erfüllt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe erfüllt
2. Person Singular
conplevisti
du hast erfüllt
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat erfüllt
1. Person Plural
conplevimus
wir haben erfüllt
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt erfüllt
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben erfüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin erfüllt worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist erfüllt worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist erfüllt worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind erfüllt worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid erfüllt worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind erfüllt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe erfüllt
2. Person Singular
conpleveris
du habest erfüllt
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe erfüllt
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben erfüllt
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet erfüllt
3. Person Plural
conpleverint
sie haben erfüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei erfüllt worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest erfüllt worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei erfüllt worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien erfüllt worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet erfüllt worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien erfüllt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte erfüllt
2. Person Singular
conpleveras
du hattest erfüllt
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte erfüllt
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten erfüllt
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet erfüllt
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten erfüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war erfüllt worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst erfüllt worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war erfüllt worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren erfüllt worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart erfüllt worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren erfüllt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte erfüllt
2. Person Singular
conplevisses
du hättest erfüllt
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte erfüllt
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten erfüllt
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet erfüllt
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten erfüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre erfüllt worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest erfüllt worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre erfüllt worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären erfüllt worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret erfüllt worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären erfüllt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde erfüllt haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst erfüllt haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird erfüllt haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden erfüllt haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet erfüllt haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden erfüllt haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde erfüllt worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst erfüllt worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird erfüllt worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden erfüllt worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet erfüllt worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden erfüllt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
erfüllen
Vorzeitigkeit
conplevisse
erfüllt haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
erfüllen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
erfüllt werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
erfüllt worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig erfüllt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
erfülle; erfüll!
2. Person Plural
conplete
erfüllt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Erfüllen
Genitiv
conplendi
des Erfüllens
Dativ
conplendo
dem Erfüllen
Akkusativ
conplendum
das Erfüllen
Ablativ
conplendo
durch das Erfüllen
Vokativ
conplende
Erfüllen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich ergänze
2. Person Singular
conples
du ergänzt
3. Person Singular
conplet
er/sie/es ergänzt
1. Person Plural
conplemus
wir ergänzen
2. Person Plural
conpletis
ihr ergänzt
3. Person Plural
conplent
sie ergänzen
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde ergänzt
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst ergänzt
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird ergänzt
1. Person Plural
conplemur
wir werden ergänzt
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet ergänzt
3. Person Plural
conplentur
sie werden ergänzt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich ergänze
2. Person Singular
conpleas
du ergänzest
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es ergänze
1. Person Plural
conpleamus
wir ergänzen
2. Person Plural
conpleatis
ihr ergänzet
3. Person Plural
conpleant
sie ergänzen
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde ergänzt
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest ergänzt
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde ergänzt
1. Person Plural
conpleamur
wir werden ergänzt
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet ergänzt
3. Person Plural
conpleantur
sie werden ergänzt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich ergänzte
2. Person Singular
conplebas
du ergänztest
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es ergänzte
1. Person Plural
conplebamus
wir ergänzten
2. Person Plural
conplebatis
ihr ergänztet
3. Person Plural
conplebant
sie ergänzten
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde ergänzt
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest ergänzt
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde ergänzt
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden ergänzt
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet ergänzt
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden ergänzt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich ergänzte
2. Person Singular
conpleres
du ergänztest
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es ergänzte
1. Person Plural
conpleremus
wir ergänzten
2. Person Plural
conpleretis
ihr ergänztet
3. Person Plural
conplerent
sie ergänzten
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde ergänzt
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest ergänzt
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde ergänzt
1. Person Plural
conpleremur
wir würden ergänzt
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet ergänzt
3. Person Plural
conplerentur
sie würden ergänzt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde ergänzen
2. Person Singular
conplebis
du wirst ergänzen
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird ergänzen
1. Person Plural
conplebimus
wir werden ergänzen
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet ergänzen
3. Person Plural
conplebunt
sie werden ergänzen
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde ergänzt werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst ergänzt werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird ergänzt werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden ergänzt werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet ergänzt werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden ergänzt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe ergänzt
2. Person Singular
conplevisti
du hast ergänzt
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat ergänzt
1. Person Plural
conplevimus
wir haben ergänzt
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt ergänzt
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben ergänzt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin ergänzt worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist ergänzt worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist ergänzt worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind ergänzt worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid ergänzt worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind ergänzt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe ergänzt
2. Person Singular
conpleveris
du habest ergänzt
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe ergänzt
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben ergänzt
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet ergänzt
3. Person Plural
conpleverint
sie haben ergänzt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei ergänzt worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest ergänzt worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei ergänzt worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien ergänzt worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet ergänzt worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien ergänzt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte ergänzt
2. Person Singular
conpleveras
du hattest ergänzt
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte ergänzt
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten ergänzt
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet ergänzt
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten ergänzt
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war ergänzt worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst ergänzt worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war ergänzt worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren ergänzt worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart ergänzt worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren ergänzt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte ergänzt
2. Person Singular
conplevisses
du hättest ergänzt
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte ergänzt
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten ergänzt
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet ergänzt
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten ergänzt
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre ergänzt worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest ergänzt worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre ergänzt worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären ergänzt worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret ergänzt worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären ergänzt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde ergänzt haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst ergänzt haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird ergänzt haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden ergänzt haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet ergänzt haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden ergänzt haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde ergänzt worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst ergänzt worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird ergänzt worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden ergänzt worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet ergänzt worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden ergänzt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
ergänzen
Vorzeitigkeit
conplevisse
ergänzt haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
ergänzen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
ergänzt werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
ergänzt worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig ergänzt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
ergänze; ergänz!
2. Person Plural
conplete
ergänzt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Ergänzen
Genitiv
conplendi
des Ergänzens
Dativ
conplendo
dem Ergänzen
Akkusativ
conplendum
das Ergänzen
Ablativ
conplendo
durch das Ergänzen
Vokativ
conplende
Ergänzen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich fülle
2. Person Singular
conples
du füllst
3. Person Singular
conplet
er/sie/es füllt
1. Person Plural
conplemus
wir füllen
2. Person Plural
conpletis
ihr füllt
3. Person Plural
conplent
sie füllen
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde gefüllt
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst gefüllt
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird gefüllt
1. Person Plural
conplemur
wir werden gefüllt
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet gefüllt
3. Person Plural
conplentur
sie werden gefüllt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich fülle
2. Person Singular
conpleas
du füllest
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es fülle
1. Person Plural
conpleamus
wir füllen
2. Person Plural
conpleatis
ihr füllet
3. Person Plural
conpleant
sie füllen
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde gefüllt
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest gefüllt
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde gefüllt
1. Person Plural
conpleamur
wir werden gefüllt
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet gefüllt
3. Person Plural
conpleantur
sie werden gefüllt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich füllte
2. Person Singular
conplebas
du fülltest
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es füllte
1. Person Plural
conplebamus
wir füllten
2. Person Plural
conplebatis
ihr fülltet
3. Person Plural
conplebant
sie füllten
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde gefüllt
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest gefüllt
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde gefüllt
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden gefüllt
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet gefüllt
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden gefüllt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich füllte
2. Person Singular
conpleres
du fülltest
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es füllte
1. Person Plural
conpleremus
wir füllten
2. Person Plural
conpleretis
ihr fülltet
3. Person Plural
conplerent
sie füllten
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde gefüllt
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest gefüllt
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde gefüllt
1. Person Plural
conpleremur
wir würden gefüllt
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet gefüllt
3. Person Plural
conplerentur
sie würden gefüllt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde füllen
2. Person Singular
conplebis
du wirst füllen
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird füllen
1. Person Plural
conplebimus
wir werden füllen
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet füllen
3. Person Plural
conplebunt
sie werden füllen
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde gefüllt werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst gefüllt werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird gefüllt werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden gefüllt werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet gefüllt werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden gefüllt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe gefüllt
2. Person Singular
conplevisti
du hast gefüllt
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat gefüllt
1. Person Plural
conplevimus
wir haben gefüllt
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt gefüllt
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben gefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin gefüllt worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist gefüllt worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist gefüllt worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind gefüllt worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid gefüllt worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind gefüllt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe gefüllt
2. Person Singular
conpleveris
du habest gefüllt
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe gefüllt
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben gefüllt
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet gefüllt
3. Person Plural
conpleverint
sie haben gefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei gefüllt worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest gefüllt worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei gefüllt worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien gefüllt worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet gefüllt worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien gefüllt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte gefüllt
2. Person Singular
conpleveras
du hattest gefüllt
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte gefüllt
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten gefüllt
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet gefüllt
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten gefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war gefüllt worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst gefüllt worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war gefüllt worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren gefüllt worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart gefüllt worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren gefüllt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte gefüllt
2. Person Singular
conplevisses
du hättest gefüllt
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte gefüllt
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten gefüllt
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet gefüllt
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten gefüllt
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre gefüllt worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest gefüllt worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre gefüllt worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären gefüllt worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret gefüllt worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären gefüllt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde gefüllt haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst gefüllt haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird gefüllt haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden gefüllt haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet gefüllt haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden gefüllt haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde gefüllt worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst gefüllt worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird gefüllt worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden gefüllt worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet gefüllt worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden gefüllt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
füllen
Vorzeitigkeit
conplevisse
gefüllt haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
füllen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
gefüllt werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
gefüllt worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig gefüllt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
fülle; füll!
2. Person Plural
conplete
füllt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Füllen
Genitiv
conplendi
des Füllens
Dativ
conplendo
dem Füllen
Akkusativ
conplendum
das Füllen
Ablativ
conplendo
durch das Füllen
Vokativ
conplende
Füllen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
2. Person Singular
conples
3. Person Singular
conplet
1. Person Plural
conplemus
2. Person Plural
conpletis
3. Person Plural
conplent
Passiv
1. Person Singular
conpleor
2. Person Singular
conpleris conplere
3. Person Singular
conpletur
1. Person Plural
conplemur
2. Person Plural
conplemini
3. Person Plural
conplentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
2. Person Singular
conpleas
3. Person Singular
conpleat
1. Person Plural
conpleamus
2. Person Plural
conpleatis
3. Person Plural
conpleant
Passiv
1. Person Singular
conplear
2. Person Singular
conplearis conpleare
3. Person Singular
conpleatur
1. Person Plural
conpleamur
2. Person Plural
conpleamini
3. Person Plural
conpleantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
2. Person Singular
conplebas
3. Person Singular
conplebat
1. Person Plural
conplebamus
2. Person Plural
conplebatis
3. Person Plural
conplebant
Passiv
1. Person Singular
conplebar
2. Person Singular
conplebaris conplebare
3. Person Singular
conplebatur
1. Person Plural
conplebamur
2. Person Plural
conplebamini
3. Person Plural
conplebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
2. Person Singular
conpleres
3. Person Singular
conpleret
1. Person Plural
conpleremus
2. Person Plural
conpleretis
3. Person Plural
conplerent
Passiv
1. Person Singular
conplerer
2. Person Singular
conplereris conplerere
3. Person Singular
conpleretur
1. Person Plural
conpleremur
2. Person Plural
conpleremini
3. Person Plural
conplerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
2. Person Singular
conplebis
3. Person Singular
conplebit
1. Person Plural
conplebimus
2. Person Plural
conplebitis
3. Person Plural
conplebunt
Passiv
1. Person Singular
conplebor
2. Person Singular
conpleberis conplebere
3. Person Singular
conplebitur
1. Person Plural
conplebimur
2. Person Plural
conplebimini
3. Person Plural
conplebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
2. Person Singular
conplevisti
3. Person Singular
conplevit
1. Person Plural
conplevimus
2. Person Plural
conplevistis
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
2. Person Singular
conpletus es
3. Person Singular
conpletus est
1. Person Plural
conpleti sumus
2. Person Plural
conpleti estis
3. Person Plural
conpleti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
2. Person Singular
conpleveris
3. Person Singular
conpleverit
1. Person Plural
conpleverimus
2. Person Plural
conpleveritis
3. Person Plural
conpleverint
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
2. Person Singular
conpletus sis
3. Person Singular
conpletus sit
1. Person Plural
conpleti simus
2. Person Plural
conpleti sitis
3. Person Plural
conpleti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
2. Person Singular
conpleveras
3. Person Singular
conpleverat
1. Person Plural
conpleveramus
2. Person Plural
conpleveratis
3. Person Plural
conpleverant
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
2. Person Singular
conpletus eras
3. Person Singular
conpletus erat
1. Person Plural
conpleti eramus
2. Person Plural
conpleti eratis
3. Person Plural
conpleti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
2. Person Singular
conplevisses
3. Person Singular
conplevisset
1. Person Plural
conplevissemus
2. Person Plural
conplevissetis
3. Person Plural
conplevissent
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
2. Person Singular
conpletus esses
3. Person Singular
conpletus esset
1. Person Plural
conpleti essemus
2. Person Plural
conpleti essetis
3. Person Plural
conpleti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
2. Person Singular
conpleveris
3. Person Singular
conpleverit
1. Person Plural
conpleverimus
2. Person Plural
conpleveritis
3. Person Plural
conpleverint
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
2. Person Singular
conpletus eris
3. Person Singular
conpletus erit
1. Person Plural
conpleti erimus
2. Person Plural
conpleti eritis
3. Person Plural
conpleti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
Vorzeitigkeit
conplevisse
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
Vorzeitigkeit
conpletum esse
Nachzeitigkeit
conpletum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
!
2. Person Plural
conplete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
Genitiv
conplendi
Dativ
conplendo
Akkusativ
conplendum
Ablativ
conplendo
Vokativ
conplende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
2. Person Singular
conples
3. Person Singular
conplet
1. Person Plural
conplemus
2. Person Plural
conpletis
3. Person Plural
conplent
Passiv
1. Person Singular
conpleor
2. Person Singular
conpleris conplere
3. Person Singular
conpletur
1. Person Plural
conplemur
2. Person Plural
conplemini
3. Person Plural
conplentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
2. Person Singular
conpleas
3. Person Singular
conpleat
1. Person Plural
conpleamus
2. Person Plural
conpleatis
3. Person Plural
conpleant
Passiv
1. Person Singular
conplear
2. Person Singular
conplearis conpleare
3. Person Singular
conpleatur
1. Person Plural
conpleamur
2. Person Plural
conpleamini
3. Person Plural
conpleantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
2. Person Singular
conplebas
3. Person Singular
conplebat
1. Person Plural
conplebamus
2. Person Plural
conplebatis
3. Person Plural
conplebant
Passiv
1. Person Singular
conplebar
2. Person Singular
conplebaris conplebare
3. Person Singular
conplebatur
1. Person Plural
conplebamur
2. Person Plural
conplebamini
3. Person Plural
conplebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
2. Person Singular
conpleres
3. Person Singular
conpleret
1. Person Plural
conpleremus
2. Person Plural
conpleretis
3. Person Plural
conplerent
Passiv
1. Person Singular
conplerer
2. Person Singular
conplereris conplerere
3. Person Singular
conpleretur
1. Person Plural
conpleremur
2. Person Plural
conpleremini
3. Person Plural
conplerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
2. Person Singular
conplebis
3. Person Singular
conplebit
1. Person Plural
conplebimus
2. Person Plural
conplebitis
3. Person Plural
conplebunt
Passiv
1. Person Singular
conplebor
2. Person Singular
conpleberis conplebere
3. Person Singular
conplebitur
1. Person Plural
conplebimur
2. Person Plural
conplebimini
3. Person Plural
conplebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
2. Person Singular
conplevisti
3. Person Singular
conplevit
1. Person Plural
conplevimus
2. Person Plural
conplevistis
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
2. Person Singular
conpletus es
3. Person Singular
conpletus est
1. Person Plural
conpleti sumus
2. Person Plural
conpleti estis
3. Person Plural
conpleti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
2. Person Singular
conpleveris
3. Person Singular
conpleverit
1. Person Plural
conpleverimus
2. Person Plural
conpleveritis
3. Person Plural
conpleverint
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
2. Person Singular
conpletus sis
3. Person Singular
conpletus sit
1. Person Plural
conpleti simus
2. Person Plural
conpleti sitis
3. Person Plural
conpleti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
2. Person Singular
conpleveras
3. Person Singular
conpleverat
1. Person Plural
conpleveramus
2. Person Plural
conpleveratis
3. Person Plural
conpleverant
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
2. Person Singular
conpletus eras
3. Person Singular
conpletus erat
1. Person Plural
conpleti eramus
2. Person Plural
conpleti eratis
3. Person Plural
conpleti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
2. Person Singular
conplevisses
3. Person Singular
conplevisset
1. Person Plural
conplevissemus
2. Person Plural
conplevissetis
3. Person Plural
conplevissent
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
2. Person Singular
conpletus esses
3. Person Singular
conpletus esset
1. Person Plural
conpleti essemus
2. Person Plural
conpleti essetis
3. Person Plural
conpleti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
2. Person Singular
conpleveris
3. Person Singular
conpleverit
1. Person Plural
conpleverimus
2. Person Plural
conpleveritis
3. Person Plural
conpleverint
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
2. Person Singular
conpletus eris
3. Person Singular
conpletus erit
1. Person Plural
conpleti erimus
2. Person Plural
conpleti eritis
3. Person Plural
conpleti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
Vorzeitigkeit
conplevisse
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
Vorzeitigkeit
conpletum esse
Nachzeitigkeit
conpletum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
!
2. Person Plural
conplete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
Genitiv
conplendi
Dativ
conplendo
Akkusativ
conplendum
Ablativ
conplendo
Vokativ
conplende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich schwängere
2. Person Singular
conples
du schwängerst
3. Person Singular
conplet
er/sie/es schwängert
1. Person Plural
conplemus
wir schwängern
2. Person Plural
conpletis
ihr schwängert
3. Person Plural
conplent
sie schwängern
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde geschwängert
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst geschwängert
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird geschwängert
1. Person Plural
conplemur
wir werden geschwängert
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet geschwängert
3. Person Plural
conplentur
sie werden geschwängert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich schwängere
2. Person Singular
conpleas
du schwängerst
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es schwängere
1. Person Plural
conpleamus
wir schwängern
2. Person Plural
conpleatis
ihr schwängert
3. Person Plural
conpleant
sie schwängern
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde geschwängert
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest geschwängert
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde geschwängert
1. Person Plural
conpleamur
wir werden geschwängert
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet geschwängert
3. Person Plural
conpleantur
sie werden geschwängert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich schwängerte
2. Person Singular
conplebas
du schwängertest
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es schwängerte
1. Person Plural
conplebamus
wir schwängerten
2. Person Plural
conplebatis
ihr schwängertet
3. Person Plural
conplebant
sie schwängerten
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde geschwängert
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest geschwängert
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde geschwängert
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden geschwängert
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet geschwängert
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden geschwängert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich schwängerte
2. Person Singular
conpleres
du schwängertest
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es schwängerte
1. Person Plural
conpleremus
wir schwängerten
2. Person Plural
conpleretis
ihr schwängertet
3. Person Plural
conplerent
sie schwängerten
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde geschwängert
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest geschwängert
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde geschwängert
1. Person Plural
conpleremur
wir würden geschwängert
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet geschwängert
3. Person Plural
conplerentur
sie würden geschwängert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde schwängern
2. Person Singular
conplebis
du wirst schwängern
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird schwängern
1. Person Plural
conplebimus
wir werden schwängern
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet schwängern
3. Person Plural
conplebunt
sie werden schwängern
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde geschwängert werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst geschwängert werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird geschwängert werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden geschwängert werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet geschwängert werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden geschwängert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe geschwängert
2. Person Singular
conplevisti
du hast geschwängert
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat geschwängert
1. Person Plural
conplevimus
wir haben geschwängert
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt geschwängert
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben geschwängert
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin geschwängert worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist geschwängert worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist geschwängert worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind geschwängert worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid geschwängert worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind geschwängert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe geschwängert
2. Person Singular
conpleveris
du habest geschwängert
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe geschwängert
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben geschwängert
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet geschwängert
3. Person Plural
conpleverint
sie haben geschwängert
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei geschwängert worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest geschwängert worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei geschwängert worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien geschwängert worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet geschwängert worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien geschwängert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte geschwängert
2. Person Singular
conpleveras
du hattest geschwängert
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte geschwängert
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten geschwängert
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet geschwängert
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten geschwängert
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war geschwängert worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst geschwängert worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war geschwängert worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren geschwängert worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart geschwängert worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren geschwängert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte geschwängert
2. Person Singular
conplevisses
du hättest geschwängert
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte geschwängert
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten geschwängert
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet geschwängert
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten geschwängert
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre geschwängert worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest geschwängert worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre geschwängert worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären geschwängert worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret geschwängert worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären geschwängert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde geschwängert haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst geschwängert haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird geschwängert haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden geschwängert haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet geschwängert haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden geschwängert haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde geschwängert worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst geschwängert worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird geschwängert worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden geschwängert worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet geschwängert worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden geschwängert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
schwängern
Vorzeitigkeit
conplevisse
geschwängert haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
schwängern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
geschwängert werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
geschwängert worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig geschwängert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
schwängere!
2. Person Plural
conplete
schwängert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Schwängern
Genitiv
conplendi
des Schwängernes
Dativ
conplendo
dem Schwängern
Akkusativ
conplendum
das Schwängern
Ablativ
conplendo
durch das Schwängern
Vokativ
conplende
Schwängern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich versorge
2. Person Singular
conples
du versorgst
3. Person Singular
conplet
er/sie/es versorgt
1. Person Plural
conplemus
wir versorgen
2. Person Plural
conpletis
ihr versorgt
3. Person Plural
conplent
sie versorgen
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde versorgt
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst versorgt
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird versorgt
1. Person Plural
conplemur
wir werden versorgt
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet versorgt
3. Person Plural
conplentur
sie werden versorgt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich versorge
2. Person Singular
conpleas
du versorgest
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es versorge
1. Person Plural
conpleamus
wir versorgen
2. Person Plural
conpleatis
ihr versorget
3. Person Plural
conpleant
sie versorgen
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde versorgt
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest versorgt
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde versorgt
1. Person Plural
conpleamur
wir werden versorgt
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet versorgt
3. Person Plural
conpleantur
sie werden versorgt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich versorgte
2. Person Singular
conplebas
du versorgtest
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es versorgte
1. Person Plural
conplebamus
wir versorgten
2. Person Plural
conplebatis
ihr versorgtet
3. Person Plural
conplebant
sie versorgten
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde versorgt
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest versorgt
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde versorgt
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden versorgt
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet versorgt
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden versorgt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich versorgte
2. Person Singular
conpleres
du versorgtest
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es versorgte
1. Person Plural
conpleremus
wir versorgten
2. Person Plural
conpleretis
ihr versorgtet
3. Person Plural
conplerent
sie versorgten
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde versorgt
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest versorgt
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde versorgt
1. Person Plural
conpleremur
wir würden versorgt
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet versorgt
3. Person Plural
conplerentur
sie würden versorgt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde versorgen
2. Person Singular
conplebis
du wirst versorgen
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird versorgen
1. Person Plural
conplebimus
wir werden versorgen
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet versorgen
3. Person Plural
conplebunt
sie werden versorgen
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde versorgt werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst versorgt werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird versorgt werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden versorgt werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet versorgt werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden versorgt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe versorgt
2. Person Singular
conplevisti
du hast versorgt
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat versorgt
1. Person Plural
conplevimus
wir haben versorgt
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt versorgt
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben versorgt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin versorgt worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist versorgt worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist versorgt worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind versorgt worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid versorgt worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind versorgt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe versorgt
2. Person Singular
conpleveris
du habest versorgt
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe versorgt
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben versorgt
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet versorgt
3. Person Plural
conpleverint
sie haben versorgt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei versorgt worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest versorgt worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei versorgt worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien versorgt worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet versorgt worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien versorgt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte versorgt
2. Person Singular
conpleveras
du hattest versorgt
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte versorgt
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten versorgt
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet versorgt
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten versorgt
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war versorgt worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst versorgt worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war versorgt worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren versorgt worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart versorgt worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren versorgt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte versorgt
2. Person Singular
conplevisses
du hättest versorgt
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte versorgt
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten versorgt
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet versorgt
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten versorgt
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre versorgt worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest versorgt worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre versorgt worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären versorgt worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret versorgt worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären versorgt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde versorgt haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst versorgt haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird versorgt haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden versorgt haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet versorgt haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden versorgt haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde versorgt worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst versorgt worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird versorgt worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden versorgt worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet versorgt worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden versorgt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
versorgen
Vorzeitigkeit
conplevisse
versorgt haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
versorgen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
versorgt werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
versorgt worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig versorgt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
versorge; versorg!
2. Person Plural
conplete
versorgt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Versorgen
Genitiv
conplendi
des Versorgens
Dativ
conplendo
dem Versorgen
Akkusativ
conplendum
das Versorgen
Ablativ
conplendo
durch das Versorgen
Vokativ
conplende
Versorgen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich vervollkommne
2. Person Singular
conples
du vervollkommnst
3. Person Singular
conplet
er/sie/es vervollkommnt
1. Person Plural
conplemus
wir vervollkommnen
2. Person Plural
conpletis
ihr vervollkommnt
3. Person Plural
conplent
sie vervollkommnen
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde vervollkommnt
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst vervollkommnt
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird vervollkommnt
1. Person Plural
conplemur
wir werden vervollkommnt
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet vervollkommnt
3. Person Plural
conplentur
sie werden vervollkommnt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich vervollkommne
2. Person Singular
conpleas
du vervollkommnest
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es vervollkommne
1. Person Plural
conpleamus
wir vervollkommnen
2. Person Plural
conpleatis
ihr vervollkommnet
3. Person Plural
conpleant
sie vervollkommnen
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde vervollkommnt
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest vervollkommnt
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde vervollkommnt
1. Person Plural
conpleamur
wir werden vervollkommnt
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet vervollkommnt
3. Person Plural
conpleantur
sie werden vervollkommnt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich vervollkommnte
2. Person Singular
conplebas
du vervollkommntest
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es vervollkommnte
1. Person Plural
conplebamus
wir vervollkommnten
2. Person Plural
conplebatis
ihr vervollkommntet
3. Person Plural
conplebant
sie vervollkommnten
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde vervollkommnt
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest vervollkommnt
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde vervollkommnt
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden vervollkommnt
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet vervollkommnt
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden vervollkommnt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich vervollkommnte
2. Person Singular
conpleres
du vervollkommntest
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es vervollkommnte
1. Person Plural
conpleremus
wir vervollkommnten
2. Person Plural
conpleretis
ihr vervollkommntet
3. Person Plural
conplerent
sie vervollkommnten
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde vervollkommnt
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest vervollkommnt
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde vervollkommnt
1. Person Plural
conpleremur
wir würden vervollkommnt
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet vervollkommnt
3. Person Plural
conplerentur
sie würden vervollkommnt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde vervollkommnen
2. Person Singular
conplebis
du wirst vervollkommnen
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird vervollkommnen
1. Person Plural
conplebimus
wir werden vervollkommnen
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet vervollkommnen
3. Person Plural
conplebunt
sie werden vervollkommnen
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde vervollkommnt werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst vervollkommnt werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird vervollkommnt werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden vervollkommnt werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet vervollkommnt werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden vervollkommnt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe vervollkommnt
2. Person Singular
conplevisti
du hast vervollkommnt
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat vervollkommnt
1. Person Plural
conplevimus
wir haben vervollkommnt
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt vervollkommnt
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben vervollkommnt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin vervollkommnt worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist vervollkommnt worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist vervollkommnt worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind vervollkommnt worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid vervollkommnt worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind vervollkommnt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe vervollkommnt
2. Person Singular
conpleveris
du habest vervollkommnt
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe vervollkommnt
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben vervollkommnt
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet vervollkommnt
3. Person Plural
conpleverint
sie haben vervollkommnt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei vervollkommnt worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest vervollkommnt worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei vervollkommnt worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien vervollkommnt worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet vervollkommnt worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien vervollkommnt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte vervollkommnt
2. Person Singular
conpleveras
du hattest vervollkommnt
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte vervollkommnt
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten vervollkommnt
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet vervollkommnt
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten vervollkommnt
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war vervollkommnt worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst vervollkommnt worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war vervollkommnt worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren vervollkommnt worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart vervollkommnt worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren vervollkommnt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte vervollkommnt
2. Person Singular
conplevisses
du hättest vervollkommnt
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte vervollkommnt
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten vervollkommnt
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet vervollkommnt
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten vervollkommnt
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre vervollkommnt worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest vervollkommnt worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre vervollkommnt worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären vervollkommnt worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret vervollkommnt worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären vervollkommnt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde vervollkommnt haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst vervollkommnt haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird vervollkommnt haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden vervollkommnt haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet vervollkommnt haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden vervollkommnt haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde vervollkommnt worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst vervollkommnt worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird vervollkommnt worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden vervollkommnt worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet vervollkommnt worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden vervollkommnt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
vervollkommnen
Vorzeitigkeit
conplevisse
vervollkommnt haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
vervollkommnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
vervollkommnt werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
vervollkommnt worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig vervollkommnt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
vervollkommne; vervollkommn!
2. Person Plural
conplete
vervollkommnt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Vervollkommnen
Genitiv
conplendi
des Vervollkommnens
Dativ
conplendo
dem Vervollkommnen
Akkusativ
conplendum
das Vervollkommnen
Ablativ
conplendo
durch das Vervollkommnen
Vokativ
conplende
Vervollkommnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich vollende
2. Person Singular
conples
du vollendest
3. Person Singular
conplet
er/sie/es vollendet
1. Person Plural
conplemus
wir vollenden
2. Person Plural
conpletis
ihr vollendet
3. Person Plural
conplent
sie vollenden
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde vollendet
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst vollendet
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird vollendet
1. Person Plural
conplemur
wir werden vollendet
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet vollendet
3. Person Plural
conplentur
sie werden vollendet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich vollende
2. Person Singular
conpleas
du vollendest
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es vollende
1. Person Plural
conpleamus
wir vollenden
2. Person Plural
conpleatis
ihr vollendet
3. Person Plural
conpleant
sie vollenden
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde vollendet
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest vollendet
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde vollendet
1. Person Plural
conpleamur
wir werden vollendet
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet vollendet
3. Person Plural
conpleantur
sie werden vollendet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich vollendete
2. Person Singular
conplebas
du vollendetest
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es vollendete
1. Person Plural
conplebamus
wir vollendeten
2. Person Plural
conplebatis
ihr vollendetet
3. Person Plural
conplebant
sie vollendeten
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde vollendet
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest vollendet
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde vollendet
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden vollendet
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet vollendet
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden vollendet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich vollendete
2. Person Singular
conpleres
du vollendetest
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es vollendete
1. Person Plural
conpleremus
wir vollendeten
2. Person Plural
conpleretis
ihr vollendetet
3. Person Plural
conplerent
sie vollendeten
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde vollendet
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest vollendet
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde vollendet
1. Person Plural
conpleremur
wir würden vollendet
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet vollendet
3. Person Plural
conplerentur
sie würden vollendet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde vollenden
2. Person Singular
conplebis
du wirst vollenden
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird vollenden
1. Person Plural
conplebimus
wir werden vollenden
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet vollenden
3. Person Plural
conplebunt
sie werden vollenden
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde vollendet werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst vollendet werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird vollendet werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden vollendet werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet vollendet werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden vollendet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe vollendet
2. Person Singular
conplevisti
du hast vollendet
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat vollendet
1. Person Plural
conplevimus
wir haben vollendet
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt vollendet
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben vollendet
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin vollendet worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist vollendet worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist vollendet worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind vollendet worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid vollendet worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind vollendet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe vollendet
2. Person Singular
conpleveris
du habest vollendet
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe vollendet
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben vollendet
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet vollendet
3. Person Plural
conpleverint
sie haben vollendet
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei vollendet worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest vollendet worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei vollendet worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien vollendet worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet vollendet worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien vollendet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte vollendet
2. Person Singular
conpleveras
du hattest vollendet
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte vollendet
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten vollendet
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet vollendet
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten vollendet
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war vollendet worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst vollendet worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war vollendet worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren vollendet worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart vollendet worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren vollendet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte vollendet
2. Person Singular
conplevisses
du hättest vollendet
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte vollendet
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten vollendet
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet vollendet
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten vollendet
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre vollendet worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest vollendet worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre vollendet worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären vollendet worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret vollendet worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären vollendet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde vollendet haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst vollendet haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird vollendet haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden vollendet haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet vollendet haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden vollendet haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde vollendet worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst vollendet worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird vollendet worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden vollendet worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet vollendet worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden vollendet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
vollenden
Vorzeitigkeit
conplevisse
vollendet haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
vollenden werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
vollendet werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
vollendet worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig vollendet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
vollende!
2. Person Plural
conplete
vollendet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Vollenden
Genitiv
conplendi
des Vollendens
Dativ
conplendo
dem Vollenden
Akkusativ
conplendum
das Vollenden
Ablativ
conplendo
durch das Vollenden
Vokativ
conplende
Vollenden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleo
ich stelle zufrieden
2. Person Singular
conples
du stellst zufrieden
3. Person Singular
conplet
er/sie/es stellt zufrieden
1. Person Plural
conplemus
wir stellen zufrieden
2. Person Plural
conpletis
ihr stellt zufrieden
3. Person Plural
conplent
sie stellen zufrieden
Passiv
1. Person Singular
conpleor
ich werde zufriedengestellt
2. Person Singular
conpleris conplere
du wirst zufriedengestellt
3. Person Singular
conpletur
er/sie/es wird zufriedengestellt
1. Person Plural
conplemur
wir werden zufriedengestellt
2. Person Plural
conplemini
ihr werdet zufriedengestellt
3. Person Plural
conplentur
sie werden zufriedengestellt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleam
ich stelle zufrieden
2. Person Singular
conpleas
du stellest zufrieden
3. Person Singular
conpleat
er/sie/es stelle zufrieden
1. Person Plural
conpleamus
wir stellen zufrieden
2. Person Plural
conpleatis
ihr stellet zufrieden
3. Person Plural
conpleant
sie stellen zufrieden
Passiv
1. Person Singular
conplear
ich werde zufriedengestellt
2. Person Singular
conplearis conpleare
du werdest zufriedengestellt
3. Person Singular
conpleatur
er/sie/es werde zufriedengestellt
1. Person Plural
conpleamur
wir werden zufriedengestellt
2. Person Plural
conpleamini
ihr werdet zufriedengestellt
3. Person Plural
conpleantur
sie werden zufriedengestellt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplebam
ich stellte zufrieden
2. Person Singular
conplebas
du stelltest zufrieden
3. Person Singular
conplebat
er/sie/es stellte zufrieden
1. Person Plural
conplebamus
wir stellten zufrieden
2. Person Plural
conplebatis
ihr stelltet zufrieden
3. Person Plural
conplebant
sie stellten zufrieden
Passiv
1. Person Singular
conplebar
ich wurde zufriedengestellt
2. Person Singular
conplebaris conplebare
du wurdest zufriedengestellt
3. Person Singular
conplebatur
er/sie/es wurde zufriedengestellt
1. Person Plural
conplebamur
wir wurden zufriedengestellt
2. Person Plural
conplebamini
ihr wurdet zufriedengestellt
3. Person Plural
conplebantur
sie wurden zufriedengestellt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplerem
ich stellte zufrieden
2. Person Singular
conpleres
du stelltest zufrieden
3. Person Singular
conpleret
er/sie/es stellte zufrieden
1. Person Plural
conpleremus
wir stellten zufrieden
2. Person Plural
conpleretis
ihr stelltet zufrieden
3. Person Plural
conplerent
sie stellten zufrieden
Passiv
1. Person Singular
conplerer
ich würde zufriedengestellt
2. Person Singular
conplereris conplerere
du würdest zufriedengestellt
3. Person Singular
conpleretur
er/sie/es würde zufriedengestellt
1. Person Plural
conpleremur
wir würden zufriedengestellt
2. Person Plural
conpleremini
ihr würdet zufriedengestellt
3. Person Plural
conplerentur
sie würden zufriedengestellt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
conplebo
ich werde zufriedenstellen
2. Person Singular
conplebis
du wirst zufriedenstellen
3. Person Singular
conplebit
er/sie/es wird zufriedenstellen
1. Person Plural
conplebimus
wir werden zufriedenstellen
2. Person Plural
conplebitis
ihr werdet zufriedenstellen
3. Person Plural
conplebunt
sie werden zufriedenstellen
Passiv
1. Person Singular
conplebor
ich werde zufriedengestellt werden
2. Person Singular
conpleberis conplebere
du wirst zufriedengestellt werden
3. Person Singular
conplebitur
er/sie/es wird zufriedengestellt werden
1. Person Plural
conplebimur
wir werden zufriedengestellt werden
2. Person Plural
conplebimini
ihr werdet zufriedengestellt werden
3. Person Plural
conplebuntur
sie werden zufriedengestellt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conplevi
ich habe zufriedengestellt
2. Person Singular
conplevisti
du hast zufriedengestellt
3. Person Singular
conplevit
er/sie/es hat zufriedengestellt
1. Person Plural
conplevimus
wir haben zufriedengestellt
2. Person Plural
conplevistis
ihr habt zufriedengestellt
3. Person Plural
conpleverunt conplevere
sie haben zufriedengestellt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sum
ich bin zufriedengestellt worden
2. Person Singular
conpletus es
du bist zufriedengestellt worden
3. Person Singular
conpletus est
er/sie/es ist zufriedengestellt worden
1. Person Plural
conpleti sumus
wir sind zufriedengestellt worden
2. Person Plural
conpleti estis
ihr seid zufriedengestellt worden
3. Person Plural
conpleti sunt
sie sind zufriedengestellt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conpleverim
ich habe zufriedengestellt
2. Person Singular
conpleveris
du habest zufriedengestellt
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es habe zufriedengestellt
1. Person Plural
conpleverimus
wir haben zufriedengestellt
2. Person Plural
conpleveritis
ihr habet zufriedengestellt
3. Person Plural
conpleverint
sie haben zufriedengestellt
Passiv
1. Person Singular
conpletus sim
ich sei zufriedengestellt worden
2. Person Singular
conpletus sis
du seiest zufriedengestellt worden
3. Person Singular
conpletus sit
er/sie/es sei zufriedengestellt worden
1. Person Plural
conpleti simus
wir seien zufriedengestellt worden
2. Person Plural
conpleti sitis
ihr seiet zufriedengestellt worden
3. Person Plural
conpleti sint
sie seien zufriedengestellt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
conpleveram
ich hatte zufriedengestellt
2. Person Singular
conpleveras
du hattest zufriedengestellt
3. Person Singular
conpleverat
er/sie/es hatte zufriedengestellt
1. Person Plural
conpleveramus
wir hatten zufriedengestellt
2. Person Plural
conpleveratis
ihr hattet zufriedengestellt
3. Person Plural
conpleverant
sie hatten zufriedengestellt
Passiv
1. Person Singular
conpletus eram
ich war zufriedengestellt worden
2. Person Singular
conpletus eras
du warst zufriedengestellt worden
3. Person Singular
conpletus erat
er/sie/es war zufriedengestellt worden
1. Person Plural
conpleti eramus
wir waren zufriedengestellt worden
2. Person Plural
conpleti eratis
ihr wart zufriedengestellt worden
3. Person Plural
conpleti erant
sie waren zufriedengestellt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conplevissem
ich hätte zufriedengestellt
2. Person Singular
conplevisses
du hättest zufriedengestellt
3. Person Singular
conplevisset
er/sie/es hätte zufriedengestellt
1. Person Plural
conplevissemus
wir hätten zufriedengestellt
2. Person Plural
conplevissetis
ihr hättet zufriedengestellt
3. Person Plural
conplevissent
sie hätten zufriedengestellt
Passiv
1. Person Singular
conpletus essem
ich wäre zufriedengestellt worden
2. Person Singular
conpletus esses
du wärest zufriedengestellt worden
3. Person Singular
conpletus esset
er/sie/es wäre zufriedengestellt worden
1. Person Plural
conpleti essemus
wir wären zufriedengestellt worden
2. Person Plural
conpleti essetis
ihr wäret zufriedengestellt worden
3. Person Plural
conpleti essent
sie wären zufriedengestellt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
conplevero
ich werde zufriedengestellt haben
2. Person Singular
conpleveris
du wirst zufriedengestellt haben
3. Person Singular
conpleverit
er/sie/es wird zufriedengestellt haben
1. Person Plural
conpleverimus
wir werden zufriedengestellt haben
2. Person Plural
conpleveritis
ihr werdet zufriedengestellt haben
3. Person Plural
conpleverint
sie werden zufriedengestellt haben
Passiv
1. Person Singular
conpletus ero
ich werde zufriedengestellt worden sein
2. Person Singular
conpletus eris
du wirst zufriedengestellt worden sein
3. Person Singular
conpletus erit
er/sie/es wird zufriedengestellt worden sein
1. Person Plural
conpleti erimus
wir werden zufriedengestellt worden sein
2. Person Plural
conpleti eritis
ihr werdet zufriedengestellt worden sein
3. Person Plural
conpleti erunt
sie werden zufriedengestellt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
conplere
zufriedenstellen
Vorzeitigkeit
conplevisse
zufriedengestellt haben
Nachzeitigkeit
conpleturum esse
zufriedenstellen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
conpleri conplerier
zufriedengestellt werden
Vorzeitigkeit
conpletum esse
zufriedengestellt worden sein
Nachzeitigkeit
conpletum iri
künftig zufriedengestellt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
conple
stelle zufrieden; stell zufrieden!
2. Person Plural
conplete
stellt zufrieden!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
conpleto
3. Person Singular
conpleto
2. Person Plural
conpletote
3. Person Plural
conplento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
conplere
das Zufriedenstellen
Genitiv
conplendi
des Zufriedenstellens
Dativ
conplendo
dem Zufriedenstellen
Akkusativ
conplendum
das Zufriedenstellen
Ablativ
conplendo
durch das Zufriedenstellen
Vokativ
conplende
Zufriedenstellen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplendus
conplenda
conplendum
Genitiv
conplendi
conplendae
conplendi
Dativ
conplendo
conplendae
conplendo
Akkusativ
conplendum
conplendam
conplendum
Ablativ
conplendo
conplenda
conplendo
Vokativ
conplende
conplenda
conplendum
Plural
Nominativ
conplendi
conplendae
conplenda
Genitiv
conplendorum
conplendarum
conplendorum
Dativ
conplendis
conplendis
conplendis
Akkusativ
conplendos
conplendas
conplenda
Ablativ
conplendis
conplendis
conplendis
Vokativ
conplendi
conplendae
conplenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conplens
conplens
conplens
Genitiv
conplentis
conplentis
conplentis
Dativ
conplenti
conplenti
conplenti
Akkusativ
conplentem
conplentem
conplens
Ablativ
conplenti conplente
conplenti conplente
conplenti conplente
Vokativ
conplens
conplens
conplens
Plural
Nominativ
conplentes
conplentes
conplentia
Genitiv
conplentium conplentum
conplentium conplentum
conplentium conplentum
Dativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Akkusativ
conplentes
conplentes
conplentia
Ablativ
conplentibus
conplentibus
conplentibus
Vokativ
conplentes
conplentes
conplentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpletus
conpleta
conpletum
Genitiv
conpleti
conpletae
conpleti
Dativ
conpleto
conpletae
conpleto
Akkusativ
conpletum
conpletam
conpletum
Ablativ
conpleto
conpleta
conpleto
Vokativ
conplete
conpleta
conpletum
Plural
Nominativ
conpleti
conpletae
conpleta
Genitiv
conpletorum
conpletarum
conpletorum
Dativ
conpletis
conpletis
conpletis
Akkusativ
conpletos
conpletas
conpleta
Ablativ
conpletis
conpletis
conpletis
Vokativ
conpleti
conpletae
conpleta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
conpleturus
conpletura
conpleturum
Genitiv
conpleturi
conpleturae
conpleturi
Dativ
conpleturo
conpleturae
conpleturo
Akkusativ
conpleturum
conpleturam
conpleturum
Ablativ
conpleturo
conpletura
conpleturo
Vokativ
conpleture
conpletura
conpleturum
Plural
Nominativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Genitiv
conpleturorum
conpleturarum
conpleturorum
Dativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Akkusativ
conpleturos
conpleturas
conpletura
Ablativ
conpleturis
conpleturis
conpleturis
Vokativ
conpleturi
conpleturae
conpletura
Supina
Supin I
Supin II
conpletum
conpletu