Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| conpotire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | erhalten, gelangen zu (L+S) in den Besitz setzen von, teilhaben lassen an (Passiv) erlangen |
| conpotire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| conpotire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | noch nicht vorhanden |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotio |
|
| 2. Person Singular | conpotis |
|
| 3. Person Singular | conpotit |
|
| 1. Person Plural | conpotimus |
|
| 2. Person Plural | conpotitis |
|
| 3. Person Plural | conpotiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotior |
|
| 2. Person Singular | conpotiris conpotire |
|
| 3. Person Singular | conpotitur |
|
| 1. Person Plural | conpotimur |
|
| 2. Person Plural | conpotimini |
|
| 3. Person Plural | conpotiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiam |
|
| 2. Person Singular | conpotias |
|
| 3. Person Singular | conpotiat |
|
| 1. Person Plural | conpotiamus |
|
| 2. Person Plural | conpotiatis |
|
| 3. Person Plural | conpotiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiar |
|
| 2. Person Singular | conpotiaris conpotiare |
|
| 3. Person Singular | conpotiatur |
|
| 1. Person Plural | conpotiamur |
|
| 2. Person Plural | conpotiamini |
|
| 3. Person Plural | conpotiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiebam conpotbam |
|
| 2. Person Singular | conpotiebas conpotbas |
|
| 3. Person Singular | conpotiebat conpotbat |
|
| 1. Person Plural | conpotiebamus conpotbamus |
|
| 2. Person Plural | conpotiebatis conpotbatis |
|
| 3. Person Plural | conpotiebant conpotbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiebar |
|
| 2. Person Singular | conpotiebaris conpotiebare |
|
| 3. Person Singular | conpotiebatur |
|
| 1. Person Plural | conpotiebamur |
|
| 2. Person Plural | conpotiebamini |
|
| 3. Person Plural | conpotiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotirem |
|
| 2. Person Singular | conpotires |
|
| 3. Person Singular | conpotiret |
|
| 1. Person Plural | conpotiremus |
|
| 2. Person Plural | conpotiretis |
|
| 3. Person Plural | conpotirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotirer |
|
| 2. Person Singular | conpotireris conpotirere |
|
| 3. Person Singular | conpotiretur |
|
| 1. Person Plural | conpotiremur |
|
| 2. Person Plural | conpotiremini |
|
| 3. Person Plural | conpotirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiam conpotibo |
|
| 2. Person Singular | conpoties conpotibis |
|
| 3. Person Singular | conpotiet conpotibit |
|
| 1. Person Plural | conpotiemus conpotibimus |
|
| 2. Person Plural | conpotietis conpotibitis |
|
| 3. Person Plural | conpotient conpotibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiar conpotibor |
|
| 2. Person Singular | conpotieris conpotiere conpotiberis |
|
| 3. Person Singular | conpotietur conpotiberit |
|
| 1. Person Plural | conpotiemur conpotibimur |
|
| 2. Person Plural | conpotiemini conpotibimini |
|
| 3. Person Plural | conpotientur conpotibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotivi |
|
| 2. Person Singular | conpotivisti |
|
| 3. Person Singular | conpotivit |
|
| 1. Person Plural | conpotivimus |
|
| 2. Person Plural | conpotivistis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverunt conpotivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus sum |
|
| 2. Person Singular | conpotitus es |
|
| 3. Person Singular | conpotitus est |
|
| 1. Person Plural | conpotiti sumus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti estis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiverim |
|
| 2. Person Singular | conpotiveris |
|
| 3. Person Singular | conpotiverit |
|
| 1. Person Plural | conpotiverimus |
|
| 2. Person Plural | conpotiveritis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus sim |
|
| 2. Person Singular | conpotitus sis |
|
| 3. Person Singular | conpotitus sit |
|
| 1. Person Plural | conpotiti simus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti sitis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiveram |
|
| 2. Person Singular | conpotiveras |
|
| 3. Person Singular | conpotiverat |
|
| 1. Person Plural | conpotiveramus |
|
| 2. Person Plural | conpotiveratis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus eram |
|
| 2. Person Singular | conpotitus eras |
|
| 3. Person Singular | conpotitus erat |
|
| 1. Person Plural | conpotiti eramus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti eratis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotivissem |
|
| 2. Person Singular | conpotivisses |
|
| 3. Person Singular | conpotivisset |
|
| 1. Person Plural | conpotivissemus |
|
| 2. Person Plural | conpotivissetis |
|
| 3. Person Plural | conpotivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus essem |
|
| 2. Person Singular | conpotitus esses |
|
| 3. Person Singular | conpotitus esset |
|
| 1. Person Plural | conpotiti essemus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti essetis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotivero |
|
| 2. Person Singular | conpotiveris |
|
| 3. Person Singular | conpotiverit |
|
| 1. Person Plural | conpotiverimus |
|
| 2. Person Plural | conpotiveritis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus ero |
|
| 2. Person Singular | conpotitus eris |
|
| 3. Person Singular | conpotitus erit |
|
| 1. Person Plural | conpotiti erimus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti eritis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conpotire |
|
| Vorzeitigkeit | conpotivisse |
|
| Nachzeitigkeit | conpotiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conpotiri conpotirier |
|
| Vorzeitigkeit | conpotitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conpotitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conpoti |
! |
| 2. Person Plural | conpotite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conpotito |
| 3. Person Singular | conpotito |
| 2. Person Plural | conpotitote |
| 3. Person Plural | conpotiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conpotire |
|
| Genitiv | conpotiendi conpotiundi |
|
| Dativ | conpotiendo conpotiundo |
|
| Akkusativ | conpotiendum conpotiundum |
|
| Ablativ | conpotiendo conpotiundo |
|
| Vokativ | conpotiende conpotiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotiendus conpotiundus |
conpotienda conpotiunda |
conpotiendum conpotiundum |
| Genitiv | conpotiendi conpotiundi |
conpotiendae conpotiundae |
conpotiendi conpotiundi |
| Dativ | conpotiendo conpotiundo |
conpotiendae conpotiundae |
conpotiendo conpotiundo |
| Akkusativ | conpotiendum conpotiundum |
conpotiendam conpotiundam |
conpotiendum conpotiundum |
| Ablativ | conpotiendo conpotiundo |
conpotienda conpotiunda |
conpotiendo conpotiundo |
| Vokativ | conpotiende conpotiunde |
conpotienda conpotiunda |
conpotiendum conpotiundum |
Plural
| Nominativ | conpotiendi conpotiundi |
conpotiendae conpotiundae |
conpotienda conpotiunda |
| Genitiv | conpotiendorum conpotiundorum |
conpotiendarum conpotiundarum |
conpotiendorum conpotiundorum |
| Dativ | conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
| Akkusativ | conpotiendos conpotiundos |
conpotiendas conpotiundas |
conpotienda conpotiunda |
| Ablativ | conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
| Vokativ | conpotiendi conpotiundi |
conpotiendae conpotiundae |
conpotienda conpotiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotiens |
conpotiens |
conpotiens |
| Genitiv | conpotientis |
conpotientis |
conpotientis |
| Dativ | conpotienti |
conpotienti |
conpotienti |
| Akkusativ | conpotientem |
conpotientem |
conpotiens |
| Ablativ | conpotienti conpotiente |
conpotienti conpotiente |
conpotienti conpotiente |
| Vokativ | conpotiens |
conpotiens |
conpotiens |
Plural
| Nominativ | conpotientes |
conpotientes |
conpotientia |
| Genitiv | conpotientium conpotientum |
conpotientium conpotientum |
conpotientium conpotientum |
| Dativ | conpotientibus |
conpotientibus |
conpotientibus |
| Akkusativ | conpotientes |
conpotientes |
conpotientia |
| Ablativ | conpotientibus |
conpotientibus |
conpotientibus |
| Vokativ | conpotientes |
conpotientes |
conpotientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotitus |
conpotita |
conpotitum |
| Genitiv | conpotiti |
conpotitae |
conpotiti |
| Dativ | conpotito |
conpotitae |
conpotito |
| Akkusativ | conpotitum |
conpotitam |
conpotitum |
| Ablativ | conpotito |
conpotita |
conpotito |
| Vokativ | conpotite |
conpotita |
conpotitum |
Plural
| Nominativ | conpotiti |
conpotitae |
conpotita |
| Genitiv | conpotitorum |
conpotitarum |
conpotitorum |
| Dativ | conpotitis |
conpotitis |
conpotitis |
| Akkusativ | conpotitos |
conpotitas |
conpotita |
| Ablativ | conpotitis |
conpotitis |
conpotitis |
| Vokativ | conpotiti |
conpotitae |
conpotita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotiturus |
conpotitura |
conpotiturum |
| Genitiv | conpotituri |
conpotiturae |
conpotituri |
| Dativ | conpotituro |
conpotiturae |
conpotituro |
| Akkusativ | conpotiturum |
conpotituram |
conpotiturum |
| Ablativ | conpotituro |
conpotitura |
conpotituro |
| Vokativ | conpotiture |
conpotitura |
conpotiturum |
Plural
| Nominativ | conpotituri |
conpotiturae |
conpotitura |
| Genitiv | conpotiturorum |
conpotiturarum |
conpotiturorum |
| Dativ | conpotituris |
conpotituris |
conpotituris |
| Akkusativ | conpotituros |
conpotituras |
conpotitura |
| Ablativ | conpotituris |
conpotituris |
conpotituris |
| Vokativ | conpotituri |
conpotiturae |
conpotitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conpotitum |
conpotitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotio |
|
| 2. Person Singular | conpotis |
|
| 3. Person Singular | conpotit |
|
| 1. Person Plural | conpotimus |
|
| 2. Person Plural | conpotitis |
|
| 3. Person Plural | conpotiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotior |
|
| 2. Person Singular | conpotiris conpotire |
|
| 3. Person Singular | conpotitur |
|
| 1. Person Plural | conpotimur |
|
| 2. Person Plural | conpotimini |
|
| 3. Person Plural | conpotiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiam |
|
| 2. Person Singular | conpotias |
|
| 3. Person Singular | conpotiat |
|
| 1. Person Plural | conpotiamus |
|
| 2. Person Plural | conpotiatis |
|
| 3. Person Plural | conpotiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiar |
|
| 2. Person Singular | conpotiaris conpotiare |
|
| 3. Person Singular | conpotiatur |
|
| 1. Person Plural | conpotiamur |
|
| 2. Person Plural | conpotiamini |
|
| 3. Person Plural | conpotiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiebam conpotbam |
|
| 2. Person Singular | conpotiebas conpotbas |
|
| 3. Person Singular | conpotiebat conpotbat |
|
| 1. Person Plural | conpotiebamus conpotbamus |
|
| 2. Person Plural | conpotiebatis conpotbatis |
|
| 3. Person Plural | conpotiebant conpotbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiebar |
|
| 2. Person Singular | conpotiebaris conpotiebare |
|
| 3. Person Singular | conpotiebatur |
|
| 1. Person Plural | conpotiebamur |
|
| 2. Person Plural | conpotiebamini |
|
| 3. Person Plural | conpotiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotirem |
|
| 2. Person Singular | conpotires |
|
| 3. Person Singular | conpotiret |
|
| 1. Person Plural | conpotiremus |
|
| 2. Person Plural | conpotiretis |
|
| 3. Person Plural | conpotirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotirer |
|
| 2. Person Singular | conpotireris conpotirere |
|
| 3. Person Singular | conpotiretur |
|
| 1. Person Plural | conpotiremur |
|
| 2. Person Plural | conpotiremini |
|
| 3. Person Plural | conpotirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiam conpotibo |
|
| 2. Person Singular | conpoties conpotibis |
|
| 3. Person Singular | conpotiet conpotibit |
|
| 1. Person Plural | conpotiemus conpotibimus |
|
| 2. Person Plural | conpotietis conpotibitis |
|
| 3. Person Plural | conpotient conpotibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiar conpotibor |
|
| 2. Person Singular | conpotieris conpotiere conpotiberis |
|
| 3. Person Singular | conpotietur conpotiberit |
|
| 1. Person Plural | conpotiemur conpotibimur |
|
| 2. Person Plural | conpotiemini conpotibimini |
|
| 3. Person Plural | conpotientur conpotibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotivi |
|
| 2. Person Singular | conpotivisti |
|
| 3. Person Singular | conpotivit |
|
| 1. Person Plural | conpotivimus |
|
| 2. Person Plural | conpotivistis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverunt conpotivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus sum |
|
| 2. Person Singular | conpotitus es |
|
| 3. Person Singular | conpotitus est |
|
| 1. Person Plural | conpotiti sumus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti estis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiverim |
|
| 2. Person Singular | conpotiveris |
|
| 3. Person Singular | conpotiverit |
|
| 1. Person Plural | conpotiverimus |
|
| 2. Person Plural | conpotiveritis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus sim |
|
| 2. Person Singular | conpotitus sis |
|
| 3. Person Singular | conpotitus sit |
|
| 1. Person Plural | conpotiti simus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti sitis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiveram |
|
| 2. Person Singular | conpotiveras |
|
| 3. Person Singular | conpotiverat |
|
| 1. Person Plural | conpotiveramus |
|
| 2. Person Plural | conpotiveratis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus eram |
|
| 2. Person Singular | conpotitus eras |
|
| 3. Person Singular | conpotitus erat |
|
| 1. Person Plural | conpotiti eramus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti eratis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotivissem |
|
| 2. Person Singular | conpotivisses |
|
| 3. Person Singular | conpotivisset |
|
| 1. Person Plural | conpotivissemus |
|
| 2. Person Plural | conpotivissetis |
|
| 3. Person Plural | conpotivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus essem |
|
| 2. Person Singular | conpotitus esses |
|
| 3. Person Singular | conpotitus esset |
|
| 1. Person Plural | conpotiti essemus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti essetis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotivero |
|
| 2. Person Singular | conpotiveris |
|
| 3. Person Singular | conpotiverit |
|
| 1. Person Plural | conpotiverimus |
|
| 2. Person Plural | conpotiveritis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus ero |
|
| 2. Person Singular | conpotitus eris |
|
| 3. Person Singular | conpotitus erit |
|
| 1. Person Plural | conpotiti erimus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti eritis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conpotire |
|
| Vorzeitigkeit | conpotivisse |
|
| Nachzeitigkeit | conpotiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conpotiri conpotirier |
|
| Vorzeitigkeit | conpotitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conpotitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conpoti |
! |
| 2. Person Plural | conpotite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conpotito |
| 3. Person Singular | conpotito |
| 2. Person Plural | conpotitote |
| 3. Person Plural | conpotiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conpotire |
|
| Genitiv | conpotiendi conpotiundi |
|
| Dativ | conpotiendo conpotiundo |
|
| Akkusativ | conpotiendum conpotiundum |
|
| Ablativ | conpotiendo conpotiundo |
|
| Vokativ | conpotiende conpotiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotiendus conpotiundus |
conpotienda conpotiunda |
conpotiendum conpotiundum |
| Genitiv | conpotiendi conpotiundi |
conpotiendae conpotiundae |
conpotiendi conpotiundi |
| Dativ | conpotiendo conpotiundo |
conpotiendae conpotiundae |
conpotiendo conpotiundo |
| Akkusativ | conpotiendum conpotiundum |
conpotiendam conpotiundam |
conpotiendum conpotiundum |
| Ablativ | conpotiendo conpotiundo |
conpotienda conpotiunda |
conpotiendo conpotiundo |
| Vokativ | conpotiende conpotiunde |
conpotienda conpotiunda |
conpotiendum conpotiundum |
Plural
| Nominativ | conpotiendi conpotiundi |
conpotiendae conpotiundae |
conpotienda conpotiunda |
| Genitiv | conpotiendorum conpotiundorum |
conpotiendarum conpotiundarum |
conpotiendorum conpotiundorum |
| Dativ | conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
| Akkusativ | conpotiendos conpotiundos |
conpotiendas conpotiundas |
conpotienda conpotiunda |
| Ablativ | conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
| Vokativ | conpotiendi conpotiundi |
conpotiendae conpotiundae |
conpotienda conpotiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotiens |
conpotiens |
conpotiens |
| Genitiv | conpotientis |
conpotientis |
conpotientis |
| Dativ | conpotienti |
conpotienti |
conpotienti |
| Akkusativ | conpotientem |
conpotientem |
conpotiens |
| Ablativ | conpotienti conpotiente |
conpotienti conpotiente |
conpotienti conpotiente |
| Vokativ | conpotiens |
conpotiens |
conpotiens |
Plural
| Nominativ | conpotientes |
conpotientes |
conpotientia |
| Genitiv | conpotientium conpotientum |
conpotientium conpotientum |
conpotientium conpotientum |
| Dativ | conpotientibus |
conpotientibus |
conpotientibus |
| Akkusativ | conpotientes |
conpotientes |
conpotientia |
| Ablativ | conpotientibus |
conpotientibus |
conpotientibus |
| Vokativ | conpotientes |
conpotientes |
conpotientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotitus |
conpotita |
conpotitum |
| Genitiv | conpotiti |
conpotitae |
conpotiti |
| Dativ | conpotito |
conpotitae |
conpotito |
| Akkusativ | conpotitum |
conpotitam |
conpotitum |
| Ablativ | conpotito |
conpotita |
conpotito |
| Vokativ | conpotite |
conpotita |
conpotitum |
Plural
| Nominativ | conpotiti |
conpotitae |
conpotita |
| Genitiv | conpotitorum |
conpotitarum |
conpotitorum |
| Dativ | conpotitis |
conpotitis |
conpotitis |
| Akkusativ | conpotitos |
conpotitas |
conpotita |
| Ablativ | conpotitis |
conpotitis |
conpotitis |
| Vokativ | conpotiti |
conpotitae |
conpotita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotiturus |
conpotitura |
conpotiturum |
| Genitiv | conpotituri |
conpotiturae |
conpotituri |
| Dativ | conpotituro |
conpotiturae |
conpotituro |
| Akkusativ | conpotiturum |
conpotituram |
conpotiturum |
| Ablativ | conpotituro |
conpotitura |
conpotituro |
| Vokativ | conpotiture |
conpotitura |
conpotiturum |
Plural
| Nominativ | conpotituri |
conpotiturae |
conpotitura |
| Genitiv | conpotiturorum |
conpotiturarum |
conpotiturorum |
| Dativ | conpotituris |
conpotituris |
conpotituris |
| Akkusativ | conpotituros |
conpotituras |
conpotitura |
| Ablativ | conpotituris |
conpotituris |
conpotituris |
| Vokativ | conpotituri |
conpotiturae |
conpotitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conpotitum |
conpotitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotio |
|
| 2. Person Singular | conpotis |
|
| 3. Person Singular | conpotit |
|
| 1. Person Plural | conpotimus |
|
| 2. Person Plural | conpotitis |
|
| 3. Person Plural | conpotiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotior |
|
| 2. Person Singular | conpotiris conpotire |
|
| 3. Person Singular | conpotitur |
|
| 1. Person Plural | conpotimur |
|
| 2. Person Plural | conpotimini |
|
| 3. Person Plural | conpotiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiam |
|
| 2. Person Singular | conpotias |
|
| 3. Person Singular | conpotiat |
|
| 1. Person Plural | conpotiamus |
|
| 2. Person Plural | conpotiatis |
|
| 3. Person Plural | conpotiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiar |
|
| 2. Person Singular | conpotiaris conpotiare |
|
| 3. Person Singular | conpotiatur |
|
| 1. Person Plural | conpotiamur |
|
| 2. Person Plural | conpotiamini |
|
| 3. Person Plural | conpotiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiebam conpotbam |
|
| 2. Person Singular | conpotiebas conpotbas |
|
| 3. Person Singular | conpotiebat conpotbat |
|
| 1. Person Plural | conpotiebamus conpotbamus |
|
| 2. Person Plural | conpotiebatis conpotbatis |
|
| 3. Person Plural | conpotiebant conpotbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiebar |
|
| 2. Person Singular | conpotiebaris conpotiebare |
|
| 3. Person Singular | conpotiebatur |
|
| 1. Person Plural | conpotiebamur |
|
| 2. Person Plural | conpotiebamini |
|
| 3. Person Plural | conpotiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotirem |
|
| 2. Person Singular | conpotires |
|
| 3. Person Singular | conpotiret |
|
| 1. Person Plural | conpotiremus |
|
| 2. Person Plural | conpotiretis |
|
| 3. Person Plural | conpotirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotirer |
|
| 2. Person Singular | conpotireris conpotirere |
|
| 3. Person Singular | conpotiretur |
|
| 1. Person Plural | conpotiremur |
|
| 2. Person Plural | conpotiremini |
|
| 3. Person Plural | conpotirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiam conpotibo |
|
| 2. Person Singular | conpoties conpotibis |
|
| 3. Person Singular | conpotiet conpotibit |
|
| 1. Person Plural | conpotiemus conpotibimus |
|
| 2. Person Plural | conpotietis conpotibitis |
|
| 3. Person Plural | conpotient conpotibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiar conpotibor |
|
| 2. Person Singular | conpotieris conpotiere conpotiberis |
|
| 3. Person Singular | conpotietur conpotiberit |
|
| 1. Person Plural | conpotiemur conpotibimur |
|
| 2. Person Plural | conpotiemini conpotibimini |
|
| 3. Person Plural | conpotientur conpotibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotivi |
|
| 2. Person Singular | conpotivisti |
|
| 3. Person Singular | conpotivit |
|
| 1. Person Plural | conpotivimus |
|
| 2. Person Plural | conpotivistis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverunt conpotivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus sum |
|
| 2. Person Singular | conpotitus es |
|
| 3. Person Singular | conpotitus est |
|
| 1. Person Plural | conpotiti sumus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti estis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiverim |
|
| 2. Person Singular | conpotiveris |
|
| 3. Person Singular | conpotiverit |
|
| 1. Person Plural | conpotiverimus |
|
| 2. Person Plural | conpotiveritis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus sim |
|
| 2. Person Singular | conpotitus sis |
|
| 3. Person Singular | conpotitus sit |
|
| 1. Person Plural | conpotiti simus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti sitis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotiveram |
|
| 2. Person Singular | conpotiveras |
|
| 3. Person Singular | conpotiverat |
|
| 1. Person Plural | conpotiveramus |
|
| 2. Person Plural | conpotiveratis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus eram |
|
| 2. Person Singular | conpotitus eras |
|
| 3. Person Singular | conpotitus erat |
|
| 1. Person Plural | conpotiti eramus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti eratis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotivissem |
|
| 2. Person Singular | conpotivisses |
|
| 3. Person Singular | conpotivisset |
|
| 1. Person Plural | conpotivissemus |
|
| 2. Person Plural | conpotivissetis |
|
| 3. Person Plural | conpotivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus essem |
|
| 2. Person Singular | conpotitus esses |
|
| 3. Person Singular | conpotitus esset |
|
| 1. Person Plural | conpotiti essemus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti essetis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conpotivero |
|
| 2. Person Singular | conpotiveris |
|
| 3. Person Singular | conpotiverit |
|
| 1. Person Plural | conpotiverimus |
|
| 2. Person Plural | conpotiveritis |
|
| 3. Person Plural | conpotiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conpotitus ero |
|
| 2. Person Singular | conpotitus eris |
|
| 3. Person Singular | conpotitus erit |
|
| 1. Person Plural | conpotiti erimus |
|
| 2. Person Plural | conpotiti eritis |
|
| 3. Person Plural | conpotiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conpotire |
|
| Vorzeitigkeit | conpotivisse |
|
| Nachzeitigkeit | conpotiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conpotiri conpotirier |
|
| Vorzeitigkeit | conpotitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conpotitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conpoti |
! |
| 2. Person Plural | conpotite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conpotito |
| 3. Person Singular | conpotito |
| 2. Person Plural | conpotitote |
| 3. Person Plural | conpotiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conpotire |
|
| Genitiv | conpotiendi conpotiundi |
|
| Dativ | conpotiendo conpotiundo |
|
| Akkusativ | conpotiendum conpotiundum |
|
| Ablativ | conpotiendo conpotiundo |
|
| Vokativ | conpotiende conpotiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotiendus conpotiundus |
conpotienda conpotiunda |
conpotiendum conpotiundum |
| Genitiv | conpotiendi conpotiundi |
conpotiendae conpotiundae |
conpotiendi conpotiundi |
| Dativ | conpotiendo conpotiundo |
conpotiendae conpotiundae |
conpotiendo conpotiundo |
| Akkusativ | conpotiendum conpotiundum |
conpotiendam conpotiundam |
conpotiendum conpotiundum |
| Ablativ | conpotiendo conpotiundo |
conpotienda conpotiunda |
conpotiendo conpotiundo |
| Vokativ | conpotiende conpotiunde |
conpotienda conpotiunda |
conpotiendum conpotiundum |
Plural
| Nominativ | conpotiendi conpotiundi |
conpotiendae conpotiundae |
conpotienda conpotiunda |
| Genitiv | conpotiendorum conpotiundorum |
conpotiendarum conpotiundarum |
conpotiendorum conpotiundorum |
| Dativ | conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
| Akkusativ | conpotiendos conpotiundos |
conpotiendas conpotiundas |
conpotienda conpotiunda |
| Ablativ | conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
conpotiendis conpotiundis |
| Vokativ | conpotiendi conpotiundi |
conpotiendae conpotiundae |
conpotienda conpotiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotiens |
conpotiens |
conpotiens |
| Genitiv | conpotientis |
conpotientis |
conpotientis |
| Dativ | conpotienti |
conpotienti |
conpotienti |
| Akkusativ | conpotientem |
conpotientem |
conpotiens |
| Ablativ | conpotienti conpotiente |
conpotienti conpotiente |
conpotienti conpotiente |
| Vokativ | conpotiens |
conpotiens |
conpotiens |
Plural
| Nominativ | conpotientes |
conpotientes |
conpotientia |
| Genitiv | conpotientium conpotientum |
conpotientium conpotientum |
conpotientium conpotientum |
| Dativ | conpotientibus |
conpotientibus |
conpotientibus |
| Akkusativ | conpotientes |
conpotientes |
conpotientia |
| Ablativ | conpotientibus |
conpotientibus |
conpotientibus |
| Vokativ | conpotientes |
conpotientes |
conpotientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotitus |
conpotita |
conpotitum |
| Genitiv | conpotiti |
conpotitae |
conpotiti |
| Dativ | conpotito |
conpotitae |
conpotito |
| Akkusativ | conpotitum |
conpotitam |
conpotitum |
| Ablativ | conpotito |
conpotita |
conpotito |
| Vokativ | conpotite |
conpotita |
conpotitum |
Plural
| Nominativ | conpotiti |
conpotitae |
conpotita |
| Genitiv | conpotitorum |
conpotitarum |
conpotitorum |
| Dativ | conpotitis |
conpotitis |
conpotitis |
| Akkusativ | conpotitos |
conpotitas |
conpotita |
| Ablativ | conpotitis |
conpotitis |
conpotitis |
| Vokativ | conpotiti |
conpotitae |
conpotita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conpotiturus |
conpotitura |
conpotiturum |
| Genitiv | conpotituri |
conpotiturae |
conpotituri |
| Dativ | conpotituro |
conpotiturae |
conpotituro |
| Akkusativ | conpotiturum |
conpotituram |
conpotiturum |
| Ablativ | conpotituro |
conpotitura |
conpotituro |
| Vokativ | conpotiture |
conpotitura |
conpotiturum |
Plural
| Nominativ | conpotituri |
conpotiturae |
conpotitura |
| Genitiv | conpotiturorum |
conpotiturarum |
conpotiturorum |
| Dativ | conpotituris |
conpotituris |
conpotituris |
| Akkusativ | conpotituros |
conpotituras |
conpotitura |
| Ablativ | conpotituris |
conpotituris |
conpotituris |
| Vokativ | conpotituri |
conpotiturae |
conpotitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conpotitum |
conpotitu |