Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulso
|
ich hämmere |
| 2. Person Singular |
conpulsas
|
du hämmerst |
| 3. Person Singular |
conpulsat
|
er/sie/es hämmert |
| 1. Person Plural |
conpulsamus
|
wir hämmern |
| 2. Person Plural |
conpulsatis
|
ihr hämmert |
| 3. Person Plural |
conpulsant
|
sie hämmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsor
|
ich werde gehämmert |
| 2. Person Singular |
conpulsaris conpulsare
|
du wirst gehämmert |
| 3. Person Singular |
conpulsatur
|
er/sie/es wird gehämmert |
| 1. Person Plural |
conpulsamur
|
wir werden gehämmert |
| 2. Person Plural |
conpulsamini
|
ihr werdet gehämmert |
| 3. Person Plural |
conpulsantur
|
sie werden gehämmert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsem
|
ich hämmere |
| 2. Person Singular |
conpulses
|
du hämmerst |
| 3. Person Singular |
conpulset
|
er/sie/es hämmere |
| 1. Person Plural |
conpulsemus
|
wir hämmern |
| 2. Person Plural |
conpulsetis
|
ihr hämmert |
| 3. Person Plural |
conpulsent
|
sie hämmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulser
|
ich werde gehämmert |
| 2. Person Singular |
conpulseris conpulsere
|
du werdest gehämmert |
| 3. Person Singular |
conpulsetur
|
er/sie/es werde gehämmert |
| 1. Person Plural |
conpulsemur
|
wir werden gehämmert |
| 2. Person Plural |
conpulsemini
|
ihr werdet gehämmert |
| 3. Person Plural |
conpulsentur
|
sie werden gehämmert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsabam
|
ich hämmerte |
| 2. Person Singular |
conpulsabas
|
du hämmertest |
| 3. Person Singular |
conpulsabat
|
er/sie/es hämmerte |
| 1. Person Plural |
conpulsabamus
|
wir hämmerten |
| 2. Person Plural |
conpulsabatis
|
ihr hämmertet |
| 3. Person Plural |
conpulsabant
|
sie hämmerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsabar
|
ich wurde gehämmert |
| 2. Person Singular |
conpulsabaris conpulsabare
|
du wurdest gehämmert |
| 3. Person Singular |
conpulsabatur
|
er/sie/es wurde gehämmert |
| 1. Person Plural |
conpulsabamur
|
wir wurden gehämmert |
| 2. Person Plural |
conpulsabamini
|
ihr wurdet gehämmert |
| 3. Person Plural |
conpulsabantur
|
sie wurden gehämmert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsarem
|
ich hämmerte |
| 2. Person Singular |
conpulsares
|
du hämmertest |
| 3. Person Singular |
conpulsaret
|
er/sie/es hämmerte |
| 1. Person Plural |
conpulsaremus
|
wir hämmerten |
| 2. Person Plural |
conpulsaretis
|
ihr hämmertet |
| 3. Person Plural |
conpulsarent
|
sie hämmerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsarer
|
ich würde gehämmert |
| 2. Person Singular |
conpulsareris conpulsarere
|
du würdest gehämmert |
| 3. Person Singular |
conpulsaretur
|
er/sie/es würde gehämmert |
| 1. Person Plural |
conpulsaremur
|
wir würden gehämmert |
| 2. Person Plural |
conpulsaremini
|
ihr würdet gehämmert |
| 3. Person Plural |
conpulsarentur
|
sie würden gehämmert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsabo
|
ich werde hämmern |
| 2. Person Singular |
conpulsabis
|
du wirst hämmern |
| 3. Person Singular |
conpulsabit
|
er/sie/es wird hämmern |
| 1. Person Plural |
conpulsabimus
|
wir werden hämmern |
| 2. Person Plural |
conpulsabitis
|
ihr werdet hämmern |
| 3. Person Plural |
conpulsabunt
|
sie werden hämmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsabor
|
ich werde gehämmert werden |
| 2. Person Singular |
conpulsaberis conpulsabere
|
du wirst gehämmert werden |
| 3. Person Singular |
conpulsabitur
|
er/sie/es wird gehämmert werden |
| 1. Person Plural |
conpulsabimur
|
wir werden gehämmert werden |
| 2. Person Plural |
conpulsabimini
|
ihr werdet gehämmert werden |
| 3. Person Plural |
conpulsabuntur
|
sie werden gehämmert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsavi
|
ich habe gehämmert |
| 2. Person Singular |
conpulsavisti
|
du hast gehämmert |
| 3. Person Singular |
conpulsavit
|
er/sie/es hat gehämmert |
| 1. Person Plural |
conpulsavimus
|
wir haben gehämmert |
| 2. Person Plural |
conpulsavistis
|
ihr habt gehämmert |
| 3. Person Plural |
conpulsaverunt conpulsavere
|
sie haben gehämmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsatus sum
|
ich bin gehämmert worden |
| 2. Person Singular |
conpulsatus es
|
du bist gehämmert worden |
| 3. Person Singular |
conpulsatus est
|
er/sie/es ist gehämmert worden |
| 1. Person Plural |
conpulsati sumus
|
wir sind gehämmert worden |
| 2. Person Plural |
conpulsati estis
|
ihr seid gehämmert worden |
| 3. Person Plural |
conpulsati sunt
|
sie sind gehämmert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsaverim
|
ich habe gehämmert |
| 2. Person Singular |
conpulsaveris
|
du habest gehämmert |
| 3. Person Singular |
conpulsaverit
|
er/sie/es habe gehämmert |
| 1. Person Plural |
conpulsaverimus
|
wir haben gehämmert |
| 2. Person Plural |
conpulsaveritis
|
ihr habet gehämmert |
| 3. Person Plural |
conpulsaverint
|
sie haben gehämmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsatus sim
|
ich sei gehämmert worden |
| 2. Person Singular |
conpulsatus sis
|
du seiest gehämmert worden |
| 3. Person Singular |
conpulsatus sit
|
er/sie/es sei gehämmert worden |
| 1. Person Plural |
conpulsati simus
|
wir seien gehämmert worden |
| 2. Person Plural |
conpulsati sitis
|
ihr seiet gehämmert worden |
| 3. Person Plural |
conpulsati sint
|
sie seien gehämmert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsaveram
|
ich hatte gehämmert |
| 2. Person Singular |
conpulsaveras
|
du hattest gehämmert |
| 3. Person Singular |
conpulsaverat
|
er/sie/es hatte gehämmert |
| 1. Person Plural |
conpulsaveramus
|
wir hatten gehämmert |
| 2. Person Plural |
conpulsaveratis
|
ihr hattet gehämmert |
| 3. Person Plural |
conpulsaverant
|
sie hatten gehämmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsatus eram
|
ich war gehämmert worden |
| 2. Person Singular |
conpulsatus eras
|
du warst gehämmert worden |
| 3. Person Singular |
conpulsatus erat
|
er/sie/es war gehämmert worden |
| 1. Person Plural |
conpulsati eramus
|
wir waren gehämmert worden |
| 2. Person Plural |
conpulsati eratis
|
ihr wart gehämmert worden |
| 3. Person Plural |
conpulsati erant
|
sie waren gehämmert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsavissem
|
ich hätte gehämmert |
| 2. Person Singular |
conpulsavisses
|
du hättest gehämmert |
| 3. Person Singular |
conpulsavisset
|
er/sie/es hätte gehämmert |
| 1. Person Plural |
conpulsavissemus
|
wir hätten gehämmert |
| 2. Person Plural |
conpulsavissetis
|
ihr hättet gehämmert |
| 3. Person Plural |
conpulsavissent
|
sie hätten gehämmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsatus essem
|
ich wäre gehämmert worden |
| 2. Person Singular |
conpulsatus esses
|
du wärest gehämmert worden |
| 3. Person Singular |
conpulsatus esset
|
er/sie/es wäre gehämmert worden |
| 1. Person Plural |
conpulsati essemus
|
wir wären gehämmert worden |
| 2. Person Plural |
conpulsati essetis
|
ihr wäret gehämmert worden |
| 3. Person Plural |
conpulsati essent
|
sie wären gehämmert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsavero
|
ich werde gehämmert haben |
| 2. Person Singular |
conpulsaveris
|
du wirst gehämmert haben |
| 3. Person Singular |
conpulsaverit
|
er/sie/es wird gehämmert haben |
| 1. Person Plural |
conpulsaverimus
|
wir werden gehämmert haben |
| 2. Person Plural |
conpulsaveritis
|
ihr werdet gehämmert haben |
| 3. Person Plural |
conpulsaverint
|
sie werden gehämmert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsatus ero
|
ich werde gehämmert worden sein |
| 2. Person Singular |
conpulsatus eris
|
du wirst gehämmert worden sein |
| 3. Person Singular |
conpulsatus erit
|
er/sie/es wird gehämmert worden sein |
| 1. Person Plural |
conpulsati erimus
|
wir werden gehämmert worden sein |
| 2. Person Plural |
conpulsati eritis
|
ihr werdet gehämmert worden sein |
| 3. Person Plural |
conpulsati erunt
|
sie werden gehämmert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conpulsare
|
hämmern |
| Vorzeitigkeit |
conpulsavisse
|
gehämmert haben |
| Nachzeitigkeit |
conpulsaturum esse
|
hämmern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conpulsari conpulsarier
|
gehämmert werden |
| Vorzeitigkeit |
conpulsatum esse
|
gehämmert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
conpulsatum iri
|
künftig gehämmert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conpulsa
|
hämmere! |
| 2. Person Plural |
conpulsate
|
hämmert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conpulsato
|
| 3. Person Singular |
conpulsato
|
| 2. Person Plural |
conpulsatote
|
| 3. Person Plural |
conpulsanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conpulsare
|
das Hämmern |
| Genitiv |
conpulsandi
|
des Hämmernes |
| Dativ |
conpulsando
|
dem Hämmern |
| Akkusativ |
conpulsandum
|
das Hämmern |
| Ablativ |
conpulsando
|
durch das Hämmern |
| Vokativ |
conpulsande
|
Hämmern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conpulsandus
|
conpulsanda
|
conpulsandum
|
| Genitiv |
conpulsandi
|
conpulsandae
|
conpulsandi
|
| Dativ |
conpulsando
|
conpulsandae
|
conpulsando
|
| Akkusativ |
conpulsandum
|
conpulsandam
|
conpulsandum
|
| Ablativ |
conpulsando
|
conpulsanda
|
conpulsando
|
| Vokativ |
conpulsande
|
conpulsanda
|
conpulsandum
|
Plural
| Nominativ |
conpulsandi
|
conpulsandae
|
conpulsanda
|
| Genitiv |
conpulsandorum
|
conpulsandarum
|
conpulsandorum
|
| Dativ |
conpulsandis
|
conpulsandis
|
conpulsandis
|
| Akkusativ |
conpulsandos
|
conpulsandas
|
conpulsanda
|
| Ablativ |
conpulsandis
|
conpulsandis
|
conpulsandis
|
| Vokativ |
conpulsandi
|
conpulsandae
|
conpulsanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conpulsans
|
conpulsans
|
conpulsans
|
| Genitiv |
conpulsantis
|
conpulsantis
|
conpulsantis
|
| Dativ |
conpulsanti
|
conpulsanti
|
conpulsanti
|
| Akkusativ |
conpulsantem
|
conpulsantem
|
conpulsans
|
| Ablativ |
conpulsanti conpulsante
|
conpulsanti conpulsante
|
conpulsanti conpulsante
|
| Vokativ |
conpulsans
|
conpulsans
|
conpulsans
|
Plural
| Nominativ |
conpulsantes
|
conpulsantes
|
conpulsantia
|
| Genitiv |
conpulsantium conpulsantum
|
conpulsantium conpulsantum
|
conpulsantium conpulsantum
|
| Dativ |
conpulsantibus
|
conpulsantibus
|
conpulsantibus
|
| Akkusativ |
conpulsantes
|
conpulsantes
|
conpulsantia
|
| Ablativ |
conpulsantibus
|
conpulsantibus
|
conpulsantibus
|
| Vokativ |
conpulsantes
|
conpulsantes
|
conpulsantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conpulsatus
|
conpulsata
|
conpulsatum
|
| Genitiv |
conpulsati
|
conpulsatae
|
conpulsati
|
| Dativ |
conpulsato
|
conpulsatae
|
conpulsato
|
| Akkusativ |
conpulsatum
|
conpulsatam
|
conpulsatum
|
| Ablativ |
conpulsato
|
conpulsata
|
conpulsato
|
| Vokativ |
conpulsate
|
conpulsata
|
conpulsatum
|
Plural
| Nominativ |
conpulsati
|
conpulsatae
|
conpulsata
|
| Genitiv |
conpulsatorum
|
conpulsatarum
|
conpulsatorum
|
| Dativ |
conpulsatis
|
conpulsatis
|
conpulsatis
|
| Akkusativ |
conpulsatos
|
conpulsatas
|
conpulsata
|
| Ablativ |
conpulsatis
|
conpulsatis
|
conpulsatis
|
| Vokativ |
conpulsati
|
conpulsatae
|
conpulsata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conpulsaturus
|
conpulsatura
|
conpulsaturum
|
| Genitiv |
conpulsaturi
|
conpulsaturae
|
conpulsaturi
|
| Dativ |
conpulsaturo
|
conpulsaturae
|
conpulsaturo
|
| Akkusativ |
conpulsaturum
|
conpulsaturam
|
conpulsaturum
|
| Ablativ |
conpulsaturo
|
conpulsatura
|
conpulsaturo
|
| Vokativ |
conpulsature
|
conpulsatura
|
conpulsaturum
|
Plural
| Nominativ |
conpulsaturi
|
conpulsaturae
|
conpulsatura
|
| Genitiv |
conpulsaturorum
|
conpulsaturarum
|
conpulsaturorum
|
| Dativ |
conpulsaturis
|
conpulsaturis
|
conpulsaturis
|
| Akkusativ |
conpulsaturos
|
conpulsaturas
|
conpulsatura
|
| Ablativ |
conpulsaturis
|
conpulsaturis
|
conpulsaturis
|
| Vokativ |
conpulsaturi
|
conpulsaturae
|
conpulsatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conpulsatum
|
conpulsatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulso
|
ich schlage |
| 2. Person Singular |
conpulsas
|
du schlägst |
| 3. Person Singular |
conpulsat
|
er/sie/es schlägt |
| 1. Person Plural |
conpulsamus
|
wir schlagen |
| 2. Person Plural |
conpulsatis
|
ihr schlagt |
| 3. Person Plural |
conpulsant
|
sie schlagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsor
|
ich werde geschlagen |
| 2. Person Singular |
conpulsaris conpulsare
|
du wirst geschlagen |
| 3. Person Singular |
conpulsatur
|
er/sie/es wird geschlagen |
| 1. Person Plural |
conpulsamur
|
wir werden geschlagen |
| 2. Person Plural |
conpulsamini
|
ihr werdet geschlagen |
| 3. Person Plural |
conpulsantur
|
sie werden geschlagen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsem
|
ich schlage |
| 2. Person Singular |
conpulses
|
du schlagest |
| 3. Person Singular |
conpulset
|
er/sie/es schlage |
| 1. Person Plural |
conpulsemus
|
wir schlagen |
| 2. Person Plural |
conpulsetis
|
ihr schlaget |
| 3. Person Plural |
conpulsent
|
sie schlagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulser
|
ich werde geschlagen |
| 2. Person Singular |
conpulseris conpulsere
|
du werdest geschlagen |
| 3. Person Singular |
conpulsetur
|
er/sie/es werde geschlagen |
| 1. Person Plural |
conpulsemur
|
wir werden geschlagen |
| 2. Person Plural |
conpulsemini
|
ihr werdet geschlagen |
| 3. Person Plural |
conpulsentur
|
sie werden geschlagen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsabam
|
ich schlug |
| 2. Person Singular |
conpulsabas
|
du schlugst |
| 3. Person Singular |
conpulsabat
|
er/sie/es schlug |
| 1. Person Plural |
conpulsabamus
|
wir schlugen |
| 2. Person Plural |
conpulsabatis
|
ihr schlugt |
| 3. Person Plural |
conpulsabant
|
sie schlugen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsabar
|
ich wurde geschlagen |
| 2. Person Singular |
conpulsabaris conpulsabare
|
du wurdest geschlagen |
| 3. Person Singular |
conpulsabatur
|
er/sie/es wurde geschlagen |
| 1. Person Plural |
conpulsabamur
|
wir wurden geschlagen |
| 2. Person Plural |
conpulsabamini
|
ihr wurdet geschlagen |
| 3. Person Plural |
conpulsabantur
|
sie wurden geschlagen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsarem
|
ich schlüge |
| 2. Person Singular |
conpulsares
|
du schlügest |
| 3. Person Singular |
conpulsaret
|
er/sie/es schlüge |
| 1. Person Plural |
conpulsaremus
|
wir schlügen |
| 2. Person Plural |
conpulsaretis
|
ihr schlüget |
| 3. Person Plural |
conpulsarent
|
sie schlügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsarer
|
ich würde geschlagen |
| 2. Person Singular |
conpulsareris conpulsarere
|
du würdest geschlagen |
| 3. Person Singular |
conpulsaretur
|
er/sie/es würde geschlagen |
| 1. Person Plural |
conpulsaremur
|
wir würden geschlagen |
| 2. Person Plural |
conpulsaremini
|
ihr würdet geschlagen |
| 3. Person Plural |
conpulsarentur
|
sie würden geschlagen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsabo
|
ich werde schlagen |
| 2. Person Singular |
conpulsabis
|
du wirst schlagen |
| 3. Person Singular |
conpulsabit
|
er/sie/es wird schlagen |
| 1. Person Plural |
conpulsabimus
|
wir werden schlagen |
| 2. Person Plural |
conpulsabitis
|
ihr werdet schlagen |
| 3. Person Plural |
conpulsabunt
|
sie werden schlagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsabor
|
ich werde geschlagen werden |
| 2. Person Singular |
conpulsaberis conpulsabere
|
du wirst geschlagen werden |
| 3. Person Singular |
conpulsabitur
|
er/sie/es wird geschlagen werden |
| 1. Person Plural |
conpulsabimur
|
wir werden geschlagen werden |
| 2. Person Plural |
conpulsabimini
|
ihr werdet geschlagen werden |
| 3. Person Plural |
conpulsabuntur
|
sie werden geschlagen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsavi
|
ich habe geschlagen |
| 2. Person Singular |
conpulsavisti
|
du hast geschlagen |
| 3. Person Singular |
conpulsavit
|
er/sie/es hat geschlagen |
| 1. Person Plural |
conpulsavimus
|
wir haben geschlagen |
| 2. Person Plural |
conpulsavistis
|
ihr habt geschlagen |
| 3. Person Plural |
conpulsaverunt conpulsavere
|
sie haben geschlagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsatus sum
|
ich bin geschlagen worden |
| 2. Person Singular |
conpulsatus es
|
du bist geschlagen worden |
| 3. Person Singular |
conpulsatus est
|
er/sie/es ist geschlagen worden |
| 1. Person Plural |
conpulsati sumus
|
wir sind geschlagen worden |
| 2. Person Plural |
conpulsati estis
|
ihr seid geschlagen worden |
| 3. Person Plural |
conpulsati sunt
|
sie sind geschlagen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsaverim
|
ich habe geschlagen |
| 2. Person Singular |
conpulsaveris
|
du habest geschlagen |
| 3. Person Singular |
conpulsaverit
|
er/sie/es habe geschlagen |
| 1. Person Plural |
conpulsaverimus
|
wir haben geschlagen |
| 2. Person Plural |
conpulsaveritis
|
ihr habet geschlagen |
| 3. Person Plural |
conpulsaverint
|
sie haben geschlagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsatus sim
|
ich sei geschlagen worden |
| 2. Person Singular |
conpulsatus sis
|
du seiest geschlagen worden |
| 3. Person Singular |
conpulsatus sit
|
er/sie/es sei geschlagen worden |
| 1. Person Plural |
conpulsati simus
|
wir seien geschlagen worden |
| 2. Person Plural |
conpulsati sitis
|
ihr seiet geschlagen worden |
| 3. Person Plural |
conpulsati sint
|
sie seien geschlagen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsaveram
|
ich hatte geschlagen |
| 2. Person Singular |
conpulsaveras
|
du hattest geschlagen |
| 3. Person Singular |
conpulsaverat
|
er/sie/es hatte geschlagen |
| 1. Person Plural |
conpulsaveramus
|
wir hatten geschlagen |
| 2. Person Plural |
conpulsaveratis
|
ihr hattet geschlagen |
| 3. Person Plural |
conpulsaverant
|
sie hatten geschlagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsatus eram
|
ich war geschlagen worden |
| 2. Person Singular |
conpulsatus eras
|
du warst geschlagen worden |
| 3. Person Singular |
conpulsatus erat
|
er/sie/es war geschlagen worden |
| 1. Person Plural |
conpulsati eramus
|
wir waren geschlagen worden |
| 2. Person Plural |
conpulsati eratis
|
ihr wart geschlagen worden |
| 3. Person Plural |
conpulsati erant
|
sie waren geschlagen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsavissem
|
ich hätte geschlagen |
| 2. Person Singular |
conpulsavisses
|
du hättest geschlagen |
| 3. Person Singular |
conpulsavisset
|
er/sie/es hätte geschlagen |
| 1. Person Plural |
conpulsavissemus
|
wir hätten geschlagen |
| 2. Person Plural |
conpulsavissetis
|
ihr hättet geschlagen |
| 3. Person Plural |
conpulsavissent
|
sie hätten geschlagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsatus essem
|
ich wäre geschlagen worden |
| 2. Person Singular |
conpulsatus esses
|
du wärest geschlagen worden |
| 3. Person Singular |
conpulsatus esset
|
er/sie/es wäre geschlagen worden |
| 1. Person Plural |
conpulsati essemus
|
wir wären geschlagen worden |
| 2. Person Plural |
conpulsati essetis
|
ihr wäret geschlagen worden |
| 3. Person Plural |
conpulsati essent
|
sie wären geschlagen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsavero
|
ich werde geschlagen haben |
| 2. Person Singular |
conpulsaveris
|
du wirst geschlagen haben |
| 3. Person Singular |
conpulsaverit
|
er/sie/es wird geschlagen haben |
| 1. Person Plural |
conpulsaverimus
|
wir werden geschlagen haben |
| 2. Person Plural |
conpulsaveritis
|
ihr werdet geschlagen haben |
| 3. Person Plural |
conpulsaverint
|
sie werden geschlagen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conpulsatus ero
|
ich werde geschlagen worden sein |
| 2. Person Singular |
conpulsatus eris
|
du wirst geschlagen worden sein |
| 3. Person Singular |
conpulsatus erit
|
er/sie/es wird geschlagen worden sein |
| 1. Person Plural |
conpulsati erimus
|
wir werden geschlagen worden sein |
| 2. Person Plural |
conpulsati eritis
|
ihr werdet geschlagen worden sein |
| 3. Person Plural |
conpulsati erunt
|
sie werden geschlagen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conpulsare
|
schlagen |
| Vorzeitigkeit |
conpulsavisse
|
geschlagen haben |
| Nachzeitigkeit |
conpulsaturum esse
|
schlagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conpulsari conpulsarier
|
geschlagen werden |
| Vorzeitigkeit |
conpulsatum esse
|
geschlagen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
conpulsatum iri
|
künftig geschlagen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conpulsa
|
schlag! |
| 2. Person Plural |
conpulsate
|
schlagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conpulsato
|
| 3. Person Singular |
conpulsato
|
| 2. Person Plural |
conpulsatote
|
| 3. Person Plural |
conpulsanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conpulsare
|
das Schlagen |
| Genitiv |
conpulsandi
|
des Schlagens |
| Dativ |
conpulsando
|
dem Schlagen |
| Akkusativ |
conpulsandum
|
das Schlagen |
| Ablativ |
conpulsando
|
durch das Schlagen |
| Vokativ |
conpulsande
|
Schlagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conpulsandus
|
conpulsanda
|
conpulsandum
|
| Genitiv |
conpulsandi
|
conpulsandae
|
conpulsandi
|
| Dativ |
conpulsando
|
conpulsandae
|
conpulsando
|
| Akkusativ |
conpulsandum
|
conpulsandam
|
conpulsandum
|
| Ablativ |
conpulsando
|
conpulsanda
|
conpulsando
|
| Vokativ |
conpulsande
|
conpulsanda
|
conpulsandum
|
Plural
| Nominativ |
conpulsandi
|
conpulsandae
|
conpulsanda
|
| Genitiv |
conpulsandorum
|
conpulsandarum
|
conpulsandorum
|
| Dativ |
conpulsandis
|
conpulsandis
|
conpulsandis
|
| Akkusativ |
conpulsandos
|
conpulsandas
|
conpulsanda
|
| Ablativ |
conpulsandis
|
conpulsandis
|
conpulsandis
|
| Vokativ |
conpulsandi
|
conpulsandae
|
conpulsanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conpulsans
|
conpulsans
|
conpulsans
|
| Genitiv |
conpulsantis
|
conpulsantis
|
conpulsantis
|
| Dativ |
conpulsanti
|
conpulsanti
|
conpulsanti
|
| Akkusativ |
conpulsantem
|
conpulsantem
|
conpulsans
|
| Ablativ |
conpulsanti conpulsante
|
conpulsanti conpulsante
|
conpulsanti conpulsante
|
| Vokativ |
conpulsans
|
conpulsans
|
conpulsans
|
Plural
| Nominativ |
conpulsantes
|
conpulsantes
|
conpulsantia
|
| Genitiv |
conpulsantium conpulsantum
|
conpulsantium conpulsantum
|
conpulsantium conpulsantum
|
| Dativ |
conpulsantibus
|
conpulsantibus
|
conpulsantibus
|
| Akkusativ |
conpulsantes
|
conpulsantes
|
conpulsantia
|
| Ablativ |
conpulsantibus
|
conpulsantibus
|
conpulsantibus
|
| Vokativ |
conpulsantes
|
conpulsantes
|
conpulsantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conpulsatus
|
conpulsata
|
conpulsatum
|
| Genitiv |
conpulsati
|
conpulsatae
|
conpulsati
|
| Dativ |
conpulsato
|
conpulsatae
|
conpulsato
|
| Akkusativ |
conpulsatum
|
conpulsatam
|
conpulsatum
|
| Ablativ |
conpulsato
|
conpulsata
|
conpulsato
|
| Vokativ |
conpulsate
|
conpulsata
|
conpulsatum
|
Plural
| Nominativ |
conpulsati
|
conpulsatae
|
conpulsata
|
| Genitiv |
conpulsatorum
|
conpulsatarum
|
conpulsatorum
|
| Dativ |
conpulsatis
|
conpulsatis
|
conpulsatis
|
| Akkusativ |
conpulsatos
|
conpulsatas
|
conpulsata
|
| Ablativ |
conpulsatis
|
conpulsatis
|
conpulsatis
|
| Vokativ |
conpulsati
|
conpulsatae
|
conpulsata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conpulsaturus
|
conpulsatura
|
conpulsaturum
|
| Genitiv |
conpulsaturi
|
conpulsaturae
|
conpulsaturi
|
| Dativ |
conpulsaturo
|
conpulsaturae
|
conpulsaturo
|
| Akkusativ |
conpulsaturum
|
conpulsaturam
|
conpulsaturum
|
| Ablativ |
conpulsaturo
|
conpulsatura
|
conpulsaturo
|
| Vokativ |
conpulsature
|
conpulsatura
|
conpulsaturum
|
Plural
| Nominativ |
conpulsaturi
|
conpulsaturae
|
conpulsatura
|
| Genitiv |
conpulsaturorum
|
conpulsaturarum
|
conpulsaturorum
|
| Dativ |
conpulsaturis
|
conpulsaturis
|
conpulsaturis
|
| Akkusativ |
conpulsaturos
|
conpulsaturas
|
conpulsatura
|
| Ablativ |
conpulsaturis
|
conpulsaturis
|
conpulsaturis
|
| Vokativ |
conpulsaturi
|
conpulsaturae
|
conpulsatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conpulsatum
|
conpulsatu
|