Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquino
|
|
| 2. Person Singular |
conquinas
|
|
| 3. Person Singular |
conquinat
|
|
| 1. Person Plural |
conquinamus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinatis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinor
|
|
| 2. Person Singular |
conquinaris conquinare
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatur
|
|
| 1. Person Plural |
conquinamur
|
|
| 2. Person Plural |
conquinamini
|
|
| 3. Person Plural |
conquinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinem
|
|
| 2. Person Singular |
conquines
|
|
| 3. Person Singular |
conquinet
|
|
| 1. Person Plural |
conquinemus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinetis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquiner
|
|
| 2. Person Singular |
conquineris conquinere
|
|
| 3. Person Singular |
conquinetur
|
|
| 1. Person Plural |
conquinemur
|
|
| 2. Person Plural |
conquinemini
|
|
| 3. Person Plural |
conquinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinabam
|
|
| 2. Person Singular |
conquinabas
|
|
| 3. Person Singular |
conquinabat
|
|
| 1. Person Plural |
conquinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinabar
|
|
| 2. Person Singular |
conquinabaris conquinabare
|
|
| 3. Person Singular |
conquinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conquinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conquinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conquinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinarem
|
|
| 2. Person Singular |
conquinares
|
|
| 3. Person Singular |
conquinaret
|
|
| 1. Person Plural |
conquinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinarer
|
|
| 2. Person Singular |
conquinareris conquinarere
|
|
| 3. Person Singular |
conquinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conquinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conquinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conquinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinabo
|
|
| 2. Person Singular |
conquinabis
|
|
| 3. Person Singular |
conquinabit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinabor
|
|
| 2. Person Singular |
conquinaberis conquinabere
|
|
| 3. Person Singular |
conquinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conquinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conquinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conquinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinavi
|
|
| 2. Person Singular |
conquinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conquinavit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinaverunt conquinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conquinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conquinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conquinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conquinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conquinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conquinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conquinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conquinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conquinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conquinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conquinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conquinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conquinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conquinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conquinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinavero
|
|
| 2. Person Singular |
conquinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conquinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conquinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conquinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conquinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conquinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conquinari conquinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conquinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conquinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conquina
|
! |
| 2. Person Plural |
conquinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conquinato
|
| 3. Person Singular |
conquinato
|
| 2. Person Plural |
conquinatote
|
| 3. Person Plural |
conquinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conquinare
|
|
| Genitiv |
conquinandi
|
|
| Dativ |
conquinando
|
|
| Akkusativ |
conquinandum
|
|
| Ablativ |
conquinando
|
|
| Vokativ |
conquinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conquinandus
|
conquinanda
|
conquinandum
|
| Genitiv |
conquinandi
|
conquinandae
|
conquinandi
|
| Dativ |
conquinando
|
conquinandae
|
conquinando
|
| Akkusativ |
conquinandum
|
conquinandam
|
conquinandum
|
| Ablativ |
conquinando
|
conquinanda
|
conquinando
|
| Vokativ |
conquinande
|
conquinanda
|
conquinandum
|
Plural
| Nominativ |
conquinandi
|
conquinandae
|
conquinanda
|
| Genitiv |
conquinandorum
|
conquinandarum
|
conquinandorum
|
| Dativ |
conquinandis
|
conquinandis
|
conquinandis
|
| Akkusativ |
conquinandos
|
conquinandas
|
conquinanda
|
| Ablativ |
conquinandis
|
conquinandis
|
conquinandis
|
| Vokativ |
conquinandi
|
conquinandae
|
conquinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conquinans
|
conquinans
|
conquinans
|
| Genitiv |
conquinantis
|
conquinantis
|
conquinantis
|
| Dativ |
conquinanti
|
conquinanti
|
conquinanti
|
| Akkusativ |
conquinantem
|
conquinantem
|
conquinans
|
| Ablativ |
conquinanti conquinante
|
conquinanti conquinante
|
conquinanti conquinante
|
| Vokativ |
conquinans
|
conquinans
|
conquinans
|
Plural
| Nominativ |
conquinantes
|
conquinantes
|
conquinantia
|
| Genitiv |
conquinantium conquinantum
|
conquinantium conquinantum
|
conquinantium conquinantum
|
| Dativ |
conquinantibus
|
conquinantibus
|
conquinantibus
|
| Akkusativ |
conquinantes
|
conquinantes
|
conquinantia
|
| Ablativ |
conquinantibus
|
conquinantibus
|
conquinantibus
|
| Vokativ |
conquinantes
|
conquinantes
|
conquinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conquinatus
|
conquinata
|
conquinatum
|
| Genitiv |
conquinati
|
conquinatae
|
conquinati
|
| Dativ |
conquinato
|
conquinatae
|
conquinato
|
| Akkusativ |
conquinatum
|
conquinatam
|
conquinatum
|
| Ablativ |
conquinato
|
conquinata
|
conquinato
|
| Vokativ |
conquinate
|
conquinata
|
conquinatum
|
Plural
| Nominativ |
conquinati
|
conquinatae
|
conquinata
|
| Genitiv |
conquinatorum
|
conquinatarum
|
conquinatorum
|
| Dativ |
conquinatis
|
conquinatis
|
conquinatis
|
| Akkusativ |
conquinatos
|
conquinatas
|
conquinata
|
| Ablativ |
conquinatis
|
conquinatis
|
conquinatis
|
| Vokativ |
conquinati
|
conquinatae
|
conquinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conquinaturus
|
conquinatura
|
conquinaturum
|
| Genitiv |
conquinaturi
|
conquinaturae
|
conquinaturi
|
| Dativ |
conquinaturo
|
conquinaturae
|
conquinaturo
|
| Akkusativ |
conquinaturum
|
conquinaturam
|
conquinaturum
|
| Ablativ |
conquinaturo
|
conquinatura
|
conquinaturo
|
| Vokativ |
conquinature
|
conquinatura
|
conquinaturum
|
Plural
| Nominativ |
conquinaturi
|
conquinaturae
|
conquinatura
|
| Genitiv |
conquinaturorum
|
conquinaturarum
|
conquinaturorum
|
| Dativ |
conquinaturis
|
conquinaturis
|
conquinaturis
|
| Akkusativ |
conquinaturos
|
conquinaturas
|
conquinatura
|
| Ablativ |
conquinaturis
|
conquinaturis
|
conquinaturis
|
| Vokativ |
conquinaturi
|
conquinaturae
|
conquinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conquinatum
|
conquinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquino
|
|
| 2. Person Singular |
conquinas
|
|
| 3. Person Singular |
conquinat
|
|
| 1. Person Plural |
conquinamus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinatis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinor
|
|
| 2. Person Singular |
conquinaris conquinare
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatur
|
|
| 1. Person Plural |
conquinamur
|
|
| 2. Person Plural |
conquinamini
|
|
| 3. Person Plural |
conquinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinem
|
|
| 2. Person Singular |
conquines
|
|
| 3. Person Singular |
conquinet
|
|
| 1. Person Plural |
conquinemus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinetis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquiner
|
|
| 2. Person Singular |
conquineris conquinere
|
|
| 3. Person Singular |
conquinetur
|
|
| 1. Person Plural |
conquinemur
|
|
| 2. Person Plural |
conquinemini
|
|
| 3. Person Plural |
conquinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinabam
|
|
| 2. Person Singular |
conquinabas
|
|
| 3. Person Singular |
conquinabat
|
|
| 1. Person Plural |
conquinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinabar
|
|
| 2. Person Singular |
conquinabaris conquinabare
|
|
| 3. Person Singular |
conquinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conquinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conquinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conquinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinarem
|
|
| 2. Person Singular |
conquinares
|
|
| 3. Person Singular |
conquinaret
|
|
| 1. Person Plural |
conquinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinarer
|
|
| 2. Person Singular |
conquinareris conquinarere
|
|
| 3. Person Singular |
conquinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conquinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conquinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conquinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinabo
|
|
| 2. Person Singular |
conquinabis
|
|
| 3. Person Singular |
conquinabit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinabor
|
|
| 2. Person Singular |
conquinaberis conquinabere
|
|
| 3. Person Singular |
conquinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conquinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conquinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conquinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinavi
|
|
| 2. Person Singular |
conquinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conquinavit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinaverunt conquinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conquinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conquinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conquinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conquinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conquinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conquinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conquinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conquinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conquinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conquinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conquinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conquinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conquinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conquinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conquinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinavero
|
|
| 2. Person Singular |
conquinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conquinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conquinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conquinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conquinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conquinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conquinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conquinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conquinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conquinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conquinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conquinari conquinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conquinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conquinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conquina
|
! |
| 2. Person Plural |
conquinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conquinato
|
| 3. Person Singular |
conquinato
|
| 2. Person Plural |
conquinatote
|
| 3. Person Plural |
conquinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conquinare
|
|
| Genitiv |
conquinandi
|
|
| Dativ |
conquinando
|
|
| Akkusativ |
conquinandum
|
|
| Ablativ |
conquinando
|
|
| Vokativ |
conquinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conquinandus
|
conquinanda
|
conquinandum
|
| Genitiv |
conquinandi
|
conquinandae
|
conquinandi
|
| Dativ |
conquinando
|
conquinandae
|
conquinando
|
| Akkusativ |
conquinandum
|
conquinandam
|
conquinandum
|
| Ablativ |
conquinando
|
conquinanda
|
conquinando
|
| Vokativ |
conquinande
|
conquinanda
|
conquinandum
|
Plural
| Nominativ |
conquinandi
|
conquinandae
|
conquinanda
|
| Genitiv |
conquinandorum
|
conquinandarum
|
conquinandorum
|
| Dativ |
conquinandis
|
conquinandis
|
conquinandis
|
| Akkusativ |
conquinandos
|
conquinandas
|
conquinanda
|
| Ablativ |
conquinandis
|
conquinandis
|
conquinandis
|
| Vokativ |
conquinandi
|
conquinandae
|
conquinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conquinans
|
conquinans
|
conquinans
|
| Genitiv |
conquinantis
|
conquinantis
|
conquinantis
|
| Dativ |
conquinanti
|
conquinanti
|
conquinanti
|
| Akkusativ |
conquinantem
|
conquinantem
|
conquinans
|
| Ablativ |
conquinanti conquinante
|
conquinanti conquinante
|
conquinanti conquinante
|
| Vokativ |
conquinans
|
conquinans
|
conquinans
|
Plural
| Nominativ |
conquinantes
|
conquinantes
|
conquinantia
|
| Genitiv |
conquinantium conquinantum
|
conquinantium conquinantum
|
conquinantium conquinantum
|
| Dativ |
conquinantibus
|
conquinantibus
|
conquinantibus
|
| Akkusativ |
conquinantes
|
conquinantes
|
conquinantia
|
| Ablativ |
conquinantibus
|
conquinantibus
|
conquinantibus
|
| Vokativ |
conquinantes
|
conquinantes
|
conquinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conquinatus
|
conquinata
|
conquinatum
|
| Genitiv |
conquinati
|
conquinatae
|
conquinati
|
| Dativ |
conquinato
|
conquinatae
|
conquinato
|
| Akkusativ |
conquinatum
|
conquinatam
|
conquinatum
|
| Ablativ |
conquinato
|
conquinata
|
conquinato
|
| Vokativ |
conquinate
|
conquinata
|
conquinatum
|
Plural
| Nominativ |
conquinati
|
conquinatae
|
conquinata
|
| Genitiv |
conquinatorum
|
conquinatarum
|
conquinatorum
|
| Dativ |
conquinatis
|
conquinatis
|
conquinatis
|
| Akkusativ |
conquinatos
|
conquinatas
|
conquinata
|
| Ablativ |
conquinatis
|
conquinatis
|
conquinatis
|
| Vokativ |
conquinati
|
conquinatae
|
conquinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conquinaturus
|
conquinatura
|
conquinaturum
|
| Genitiv |
conquinaturi
|
conquinaturae
|
conquinaturi
|
| Dativ |
conquinaturo
|
conquinaturae
|
conquinaturo
|
| Akkusativ |
conquinaturum
|
conquinaturam
|
conquinaturum
|
| Ablativ |
conquinaturo
|
conquinatura
|
conquinaturo
|
| Vokativ |
conquinature
|
conquinatura
|
conquinaturum
|
Plural
| Nominativ |
conquinaturi
|
conquinaturae
|
conquinatura
|
| Genitiv |
conquinaturorum
|
conquinaturarum
|
conquinaturorum
|
| Dativ |
conquinaturis
|
conquinaturis
|
conquinaturis
|
| Akkusativ |
conquinaturos
|
conquinaturas
|
conquinatura
|
| Ablativ |
conquinaturis
|
conquinaturis
|
conquinaturis
|
| Vokativ |
conquinaturi
|
conquinaturae
|
conquinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conquinatum
|
conquinatu
|