Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von conquirere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort conquisite auch noch Formen von: conquisitus (Adjektiv) | conquisite (Adverb)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| conquirere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | aufsuchen auf- od. einsammeln aufspüren aufzubringen beizubringen eifrig durchsuchen nachforschen nachhaschen nachspüren nachsuchen sammeln untersuchen verschaffen suchen |
| conquisite | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von aufsuchen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
ich suche auf |
| 2. Person Singular | conquiris |
du suchst auf |
| 3. Person Singular | conquirit |
er/sie/es sucht auf |
| 1. Person Plural | conquirimus |
wir suchen auf |
| 2. Person Plural | conquiritis |
ihr sucht auf |
| 3. Person Plural | conquirunt |
sie suchen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
ich werde aufgesucht |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst aufgesucht |
| 3. Person Singular | conquiritur |
er/sie/es wird aufgesucht |
| 1. Person Plural | conquirimur |
wir werden aufgesucht |
| 2. Person Plural | conquirimini |
ihr werdet aufgesucht |
| 3. Person Plural | conquiruntur |
sie werden aufgesucht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich suche auf |
| 2. Person Singular | conquiras |
du suchest auf |
| 3. Person Singular | conquirat |
er/sie/es suche auf |
| 1. Person Plural | conquiramus |
wir suchen auf |
| 2. Person Plural | conquiratis |
ihr suchet auf |
| 3. Person Plural | conquirant |
sie suchen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde aufgesucht |
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
du werdest aufgesucht |
| 3. Person Singular | conquiratur |
er/sie/es werde aufgesucht |
| 1. Person Plural | conquiramur |
wir werden aufgesucht |
| 2. Person Plural | conquiramini |
ihr werdet aufgesucht |
| 3. Person Plural | conquirantur |
sie werden aufgesucht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
ich suchte auf |
| 2. Person Singular | conquirebas |
du suchtest auf |
| 3. Person Singular | conquirebat |
er/sie/es suchte auf |
| 1. Person Plural | conquirebamus |
wir suchten auf |
| 2. Person Plural | conquirebatis |
ihr suchtet auf |
| 3. Person Plural | conquirebant |
sie suchten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
ich wurde aufgesucht |
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
du wurdest aufgesucht |
| 3. Person Singular | conquirebatur |
er/sie/es wurde aufgesucht |
| 1. Person Plural | conquirebamur |
wir wurden aufgesucht |
| 2. Person Plural | conquirebamini |
ihr wurdet aufgesucht |
| 3. Person Plural | conquirebantur |
sie wurden aufgesucht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
ich suchte auf |
| 2. Person Singular | conquireres |
du suchtest auf |
| 3. Person Singular | conquireret |
er/sie/es suchte auf |
| 1. Person Plural | conquireremus |
wir suchten auf |
| 2. Person Plural | conquireretis |
ihr suchtet auf |
| 3. Person Plural | conquirerent |
sie suchten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
ich würde aufgesucht |
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
du würdest aufgesucht |
| 3. Person Singular | conquireretur |
er/sie/es würde aufgesucht |
| 1. Person Plural | conquireremur |
wir würden aufgesucht |
| 2. Person Plural | conquireremini |
ihr würdet aufgesucht |
| 3. Person Plural | conquirerentur |
sie würden aufgesucht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich werde aufsuchen |
| 2. Person Singular | conquires |
du wirst aufsuchen |
| 3. Person Singular | conquiret |
er/sie/es wird aufsuchen |
| 1. Person Plural | conquiremus |
wir werden aufsuchen |
| 2. Person Plural | conquiretis |
ihr werdet aufsuchen |
| 3. Person Plural | conquirent |
sie werden aufsuchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde aufgesucht werden |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst aufgesucht werden |
| 3. Person Singular | conquiretur |
er/sie/es wird aufgesucht werden |
| 1. Person Plural | conquiremur |
wir werden aufgesucht werden |
| 2. Person Plural | conquiremini |
ihr werdet aufgesucht werden |
| 3. Person Plural | conquirentur |
sie werden aufgesucht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
ich habe aufgesucht |
| 2. Person Singular | conquisivisti |
du hast aufgesucht |
| 3. Person Singular | conquisivit |
er/sie/es hat aufgesucht |
| 1. Person Plural | conquisivimus |
wir haben aufgesucht |
| 2. Person Plural | conquisivistis |
ihr habt aufgesucht |
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
sie haben aufgesucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
ich bin aufgesucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus es |
du bist aufgesucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus est |
er/sie/es ist aufgesucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
wir sind aufgesucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
ihr seid aufgesucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
sie sind aufgesucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
ich habe aufgesucht |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du habest aufgesucht |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es habe aufgesucht |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir haben aufgesucht |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr habet aufgesucht |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie haben aufgesucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
ich sei aufgesucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
du seiest aufgesucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
er/sie/es sei aufgesucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
wir seien aufgesucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
ihr seiet aufgesucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
sie seien aufgesucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
ich hatte aufgesucht |
| 2. Person Singular | conquisiveras |
du hattest aufgesucht |
| 3. Person Singular | conquisiverat |
er/sie/es hatte aufgesucht |
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
wir hatten aufgesucht |
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
ihr hattet aufgesucht |
| 3. Person Plural | conquisiverant |
sie hatten aufgesucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
ich war aufgesucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
du warst aufgesucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
er/sie/es war aufgesucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
wir waren aufgesucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
ihr wart aufgesucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
sie waren aufgesucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
ich hätte aufgesucht |
| 2. Person Singular | conquisivisses |
du hättest aufgesucht |
| 3. Person Singular | conquisivisset |
er/sie/es hätte aufgesucht |
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
wir hätten aufgesucht |
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
ihr hättet aufgesucht |
| 3. Person Plural | conquisivissent |
sie hätten aufgesucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
ich wäre aufgesucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
du wärest aufgesucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
er/sie/es wäre aufgesucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
wir wären aufgesucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
ihr wäret aufgesucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
sie wären aufgesucht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
ich werde aufgesucht haben |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du wirst aufgesucht haben |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es wird aufgesucht haben |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir werden aufgesucht haben |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr werdet aufgesucht haben |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie werden aufgesucht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
ich werde aufgesucht worden sein |
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
du wirst aufgesucht worden sein |
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
er/sie/es wird aufgesucht worden sein |
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
wir werden aufgesucht worden sein |
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
ihr werdet aufgesucht worden sein |
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
sie werden aufgesucht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
aufsuchen |
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
aufgesucht haben |
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
aufsuchen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
aufgesucht werden |
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
aufgesucht worden sein |
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
künftig aufgesucht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
suche auf; such auf! |
| 2. Person Plural | conquirite |
sucht auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
das Aufsuchen |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
des Aufsuchens |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
dem Aufsuchen |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
das Aufsuchen |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
durch das Aufsuchen |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Aufsuchen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
|
| 2. Person Singular | conquiris |
|
| 3. Person Singular | conquirit |
|
| 1. Person Plural | conquirimus |
|
| 2. Person Plural | conquiritis |
|
| 3. Person Plural | conquirunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiritur |
|
| 1. Person Plural | conquirimur |
|
| 2. Person Plural | conquirimini |
|
| 3. Person Plural | conquiruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
|
| 2. Person Singular | conquiras |
|
| 3. Person Singular | conquirat |
|
| 1. Person Plural | conquiramus |
|
| 2. Person Plural | conquiratis |
|
| 3. Person Plural | conquirant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
|
| 3. Person Singular | conquiratur |
|
| 1. Person Plural | conquiramur |
|
| 2. Person Plural | conquiramini |
|
| 3. Person Plural | conquirantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
|
| 2. Person Singular | conquirebas |
|
| 3. Person Singular | conquirebat |
|
| 1. Person Plural | conquirebamus |
|
| 2. Person Plural | conquirebatis |
|
| 3. Person Plural | conquirebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
|
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
|
| 3. Person Singular | conquirebatur |
|
| 1. Person Plural | conquirebamur |
|
| 2. Person Plural | conquirebamini |
|
| 3. Person Plural | conquirebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
|
| 2. Person Singular | conquireres |
|
| 3. Person Singular | conquireret |
|
| 1. Person Plural | conquireremus |
|
| 2. Person Plural | conquireretis |
|
| 3. Person Plural | conquirerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
|
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
|
| 3. Person Singular | conquireretur |
|
| 1. Person Plural | conquireremur |
|
| 2. Person Plural | conquireremini |
|
| 3. Person Plural | conquirerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
|
| 2. Person Singular | conquires |
|
| 3. Person Singular | conquiret |
|
| 1. Person Plural | conquiremus |
|
| 2. Person Plural | conquiretis |
|
| 3. Person Plural | conquirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiretur |
|
| 1. Person Plural | conquiremur |
|
| 2. Person Plural | conquiremini |
|
| 3. Person Plural | conquirentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
|
| 2. Person Singular | conquisivisti |
|
| 3. Person Singular | conquisivit |
|
| 1. Person Plural | conquisivimus |
|
| 2. Person Plural | conquisivistis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
|
| 2. Person Singular | conquisitus es |
|
| 3. Person Singular | conquisitus est |
|
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
|
| 2. Person Singular | conquisiveris |
|
| 3. Person Singular | conquisiverit |
|
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
|
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
|
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
|
| 2. Person Singular | conquisiveras |
|
| 3. Person Singular | conquisiverat |
|
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
|
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
|
| 2. Person Singular | conquisivisses |
|
| 3. Person Singular | conquisivisset |
|
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
|
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
|
| 3. Person Plural | conquisivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
|
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
|
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
|
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
|
| 2. Person Singular | conquisiveris |
|
| 3. Person Singular | conquisiverit |
|
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
|
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
|
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
! |
| 2. Person Plural | conquirite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
|
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
|
| Dativ | conquirendo conquirundo |
|
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
|
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
|
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
ich spüre auf |
| 2. Person Singular | conquiris |
du spürst auf |
| 3. Person Singular | conquirit |
er/sie/es spürt auf |
| 1. Person Plural | conquirimus |
wir spüren auf |
| 2. Person Plural | conquiritis |
ihr spürt auf |
| 3. Person Plural | conquirunt |
sie spüren auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
ich werde aufgespürt |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst aufgespürt |
| 3. Person Singular | conquiritur |
er/sie/es wird aufgespürt |
| 1. Person Plural | conquirimur |
wir werden aufgespürt |
| 2. Person Plural | conquirimini |
ihr werdet aufgespürt |
| 3. Person Plural | conquiruntur |
sie werden aufgespürt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich spüre auf |
| 2. Person Singular | conquiras |
du spürest auf |
| 3. Person Singular | conquirat |
er/sie/es spüre auf |
| 1. Person Plural | conquiramus |
wir spüren auf |
| 2. Person Plural | conquiratis |
ihr spüret auf |
| 3. Person Plural | conquirant |
sie spüren auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde aufgespürt |
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
du werdest aufgespürt |
| 3. Person Singular | conquiratur |
er/sie/es werde aufgespürt |
| 1. Person Plural | conquiramur |
wir werden aufgespürt |
| 2. Person Plural | conquiramini |
ihr werdet aufgespürt |
| 3. Person Plural | conquirantur |
sie werden aufgespürt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
ich spürte auf |
| 2. Person Singular | conquirebas |
du spürtest auf |
| 3. Person Singular | conquirebat |
er/sie/es spürte auf |
| 1. Person Plural | conquirebamus |
wir spürten auf |
| 2. Person Plural | conquirebatis |
ihr spürtet auf |
| 3. Person Plural | conquirebant |
sie spürten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
ich wurde aufgespürt |
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
du wurdest aufgespürt |
| 3. Person Singular | conquirebatur |
er/sie/es wurde aufgespürt |
| 1. Person Plural | conquirebamur |
wir wurden aufgespürt |
| 2. Person Plural | conquirebamini |
ihr wurdet aufgespürt |
| 3. Person Plural | conquirebantur |
sie wurden aufgespürt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
ich spürte auf |
| 2. Person Singular | conquireres |
du spürtest auf |
| 3. Person Singular | conquireret |
er/sie/es spürte auf |
| 1. Person Plural | conquireremus |
wir spürten auf |
| 2. Person Plural | conquireretis |
ihr spürtet auf |
| 3. Person Plural | conquirerent |
sie spürten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
ich würde aufgespürt |
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
du würdest aufgespürt |
| 3. Person Singular | conquireretur |
er/sie/es würde aufgespürt |
| 1. Person Plural | conquireremur |
wir würden aufgespürt |
| 2. Person Plural | conquireremini |
ihr würdet aufgespürt |
| 3. Person Plural | conquirerentur |
sie würden aufgespürt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich werde aufspüren |
| 2. Person Singular | conquires |
du wirst aufspüren |
| 3. Person Singular | conquiret |
er/sie/es wird aufspüren |
| 1. Person Plural | conquiremus |
wir werden aufspüren |
| 2. Person Plural | conquiretis |
ihr werdet aufspüren |
| 3. Person Plural | conquirent |
sie werden aufspüren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde aufgespürt werden |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst aufgespürt werden |
| 3. Person Singular | conquiretur |
er/sie/es wird aufgespürt werden |
| 1. Person Plural | conquiremur |
wir werden aufgespürt werden |
| 2. Person Plural | conquiremini |
ihr werdet aufgespürt werden |
| 3. Person Plural | conquirentur |
sie werden aufgespürt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
ich habe aufgespürt |
| 2. Person Singular | conquisivisti |
du hast aufgespürt |
| 3. Person Singular | conquisivit |
er/sie/es hat aufgespürt |
| 1. Person Plural | conquisivimus |
wir haben aufgespürt |
| 2. Person Plural | conquisivistis |
ihr habt aufgespürt |
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
sie haben aufgespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
ich bin aufgespürt worden |
| 2. Person Singular | conquisitus es |
du bist aufgespürt worden |
| 3. Person Singular | conquisitus est |
er/sie/es ist aufgespürt worden |
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
wir sind aufgespürt worden |
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
ihr seid aufgespürt worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
sie sind aufgespürt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
ich habe aufgespürt |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du habest aufgespürt |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es habe aufgespürt |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir haben aufgespürt |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr habet aufgespürt |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie haben aufgespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
ich sei aufgespürt worden |
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
du seiest aufgespürt worden |
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
er/sie/es sei aufgespürt worden |
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
wir seien aufgespürt worden |
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
ihr seiet aufgespürt worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
sie seien aufgespürt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
ich hatte aufgespürt |
| 2. Person Singular | conquisiveras |
du hattest aufgespürt |
| 3. Person Singular | conquisiverat |
er/sie/es hatte aufgespürt |
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
wir hatten aufgespürt |
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
ihr hattet aufgespürt |
| 3. Person Plural | conquisiverant |
sie hatten aufgespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
ich war aufgespürt worden |
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
du warst aufgespürt worden |
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
er/sie/es war aufgespürt worden |
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
wir waren aufgespürt worden |
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
ihr wart aufgespürt worden |
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
sie waren aufgespürt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
ich hätte aufgespürt |
| 2. Person Singular | conquisivisses |
du hättest aufgespürt |
| 3. Person Singular | conquisivisset |
er/sie/es hätte aufgespürt |
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
wir hätten aufgespürt |
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
ihr hättet aufgespürt |
| 3. Person Plural | conquisivissent |
sie hätten aufgespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
ich wäre aufgespürt worden |
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
du wärest aufgespürt worden |
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
er/sie/es wäre aufgespürt worden |
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
wir wären aufgespürt worden |
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
ihr wäret aufgespürt worden |
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
sie wären aufgespürt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
ich werde aufgespürt haben |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du wirst aufgespürt haben |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es wird aufgespürt haben |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir werden aufgespürt haben |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr werdet aufgespürt haben |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie werden aufgespürt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
ich werde aufgespürt worden sein |
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
du wirst aufgespürt worden sein |
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
er/sie/es wird aufgespürt worden sein |
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
wir werden aufgespürt worden sein |
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
ihr werdet aufgespürt worden sein |
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
sie werden aufgespürt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
aufspüren |
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
aufgespürt haben |
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
aufspüren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
aufgespürt werden |
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
aufgespürt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
künftig aufgespürt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
spüre auf; spür auf! |
| 2. Person Plural | conquirite |
spürt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
das Aufspüren |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
des Aufspürens |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
dem Aufspüren |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
das Aufspüren |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
durch das Aufspüren |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Aufspüren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
|
| 2. Person Singular | conquiris |
|
| 3. Person Singular | conquirit |
|
| 1. Person Plural | conquirimus |
|
| 2. Person Plural | conquiritis |
|
| 3. Person Plural | conquirunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiritur |
|
| 1. Person Plural | conquirimur |
|
| 2. Person Plural | conquirimini |
|
| 3. Person Plural | conquiruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
|
| 2. Person Singular | conquiras |
|
| 3. Person Singular | conquirat |
|
| 1. Person Plural | conquiramus |
|
| 2. Person Plural | conquiratis |
|
| 3. Person Plural | conquirant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
|
| 3. Person Singular | conquiratur |
|
| 1. Person Plural | conquiramur |
|
| 2. Person Plural | conquiramini |
|
| 3. Person Plural | conquirantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
|
| 2. Person Singular | conquirebas |
|
| 3. Person Singular | conquirebat |
|
| 1. Person Plural | conquirebamus |
|
| 2. Person Plural | conquirebatis |
|
| 3. Person Plural | conquirebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
|
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
|
| 3. Person Singular | conquirebatur |
|
| 1. Person Plural | conquirebamur |
|
| 2. Person Plural | conquirebamini |
|
| 3. Person Plural | conquirebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
|
| 2. Person Singular | conquireres |
|
| 3. Person Singular | conquireret |
|
| 1. Person Plural | conquireremus |
|
| 2. Person Plural | conquireretis |
|
| 3. Person Plural | conquirerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
|
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
|
| 3. Person Singular | conquireretur |
|
| 1. Person Plural | conquireremur |
|
| 2. Person Plural | conquireremini |
|
| 3. Person Plural | conquirerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
|
| 2. Person Singular | conquires |
|
| 3. Person Singular | conquiret |
|
| 1. Person Plural | conquiremus |
|
| 2. Person Plural | conquiretis |
|
| 3. Person Plural | conquirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiretur |
|
| 1. Person Plural | conquiremur |
|
| 2. Person Plural | conquiremini |
|
| 3. Person Plural | conquirentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
|
| 2. Person Singular | conquisivisti |
|
| 3. Person Singular | conquisivit |
|
| 1. Person Plural | conquisivimus |
|
| 2. Person Plural | conquisivistis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
|
| 2. Person Singular | conquisitus es |
|
| 3. Person Singular | conquisitus est |
|
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
|
| 2. Person Singular | conquisiveris |
|
| 3. Person Singular | conquisiverit |
|
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
|
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
|
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
|
| 2. Person Singular | conquisiveras |
|
| 3. Person Singular | conquisiverat |
|
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
|
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
|
| 2. Person Singular | conquisivisses |
|
| 3. Person Singular | conquisivisset |
|
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
|
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
|
| 3. Person Plural | conquisivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
|
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
|
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
|
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
|
| 2. Person Singular | conquisiveris |
|
| 3. Person Singular | conquisiverit |
|
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
|
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
|
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
! |
| 2. Person Plural | conquirite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
|
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
|
| Dativ | conquirendo conquirundo |
|
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
|
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
|
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
|
| 2. Person Singular | conquiris |
|
| 3. Person Singular | conquirit |
|
| 1. Person Plural | conquirimus |
|
| 2. Person Plural | conquiritis |
|
| 3. Person Plural | conquirunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiritur |
|
| 1. Person Plural | conquirimur |
|
| 2. Person Plural | conquirimini |
|
| 3. Person Plural | conquiruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
|
| 2. Person Singular | conquiras |
|
| 3. Person Singular | conquirat |
|
| 1. Person Plural | conquiramus |
|
| 2. Person Plural | conquiratis |
|
| 3. Person Plural | conquirant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
|
| 3. Person Singular | conquiratur |
|
| 1. Person Plural | conquiramur |
|
| 2. Person Plural | conquiramini |
|
| 3. Person Plural | conquirantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
|
| 2. Person Singular | conquirebas |
|
| 3. Person Singular | conquirebat |
|
| 1. Person Plural | conquirebamus |
|
| 2. Person Plural | conquirebatis |
|
| 3. Person Plural | conquirebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
|
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
|
| 3. Person Singular | conquirebatur |
|
| 1. Person Plural | conquirebamur |
|
| 2. Person Plural | conquirebamini |
|
| 3. Person Plural | conquirebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
|
| 2. Person Singular | conquireres |
|
| 3. Person Singular | conquireret |
|
| 1. Person Plural | conquireremus |
|
| 2. Person Plural | conquireretis |
|
| 3. Person Plural | conquirerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
|
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
|
| 3. Person Singular | conquireretur |
|
| 1. Person Plural | conquireremur |
|
| 2. Person Plural | conquireremini |
|
| 3. Person Plural | conquirerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
|
| 2. Person Singular | conquires |
|
| 3. Person Singular | conquiret |
|
| 1. Person Plural | conquiremus |
|
| 2. Person Plural | conquiretis |
|
| 3. Person Plural | conquirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiretur |
|
| 1. Person Plural | conquiremur |
|
| 2. Person Plural | conquiremini |
|
| 3. Person Plural | conquirentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
|
| 2. Person Singular | conquisivisti |
|
| 3. Person Singular | conquisivit |
|
| 1. Person Plural | conquisivimus |
|
| 2. Person Plural | conquisivistis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
|
| 2. Person Singular | conquisitus es |
|
| 3. Person Singular | conquisitus est |
|
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
|
| 2. Person Singular | conquisiveris |
|
| 3. Person Singular | conquisiverit |
|
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
|
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
|
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
|
| 2. Person Singular | conquisiveras |
|
| 3. Person Singular | conquisiverat |
|
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
|
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
|
| 2. Person Singular | conquisivisses |
|
| 3. Person Singular | conquisivisset |
|
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
|
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
|
| 3. Person Plural | conquisivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
|
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
|
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
|
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
|
| 2. Person Singular | conquisiveris |
|
| 3. Person Singular | conquisiverit |
|
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
|
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
|
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
! |
| 2. Person Plural | conquirite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
|
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
|
| Dativ | conquirendo conquirundo |
|
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
|
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
|
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
|
| 2. Person Singular | conquiris |
|
| 3. Person Singular | conquirit |
|
| 1. Person Plural | conquirimus |
|
| 2. Person Plural | conquiritis |
|
| 3. Person Plural | conquirunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiritur |
|
| 1. Person Plural | conquirimur |
|
| 2. Person Plural | conquirimini |
|
| 3. Person Plural | conquiruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
|
| 2. Person Singular | conquiras |
|
| 3. Person Singular | conquirat |
|
| 1. Person Plural | conquiramus |
|
| 2. Person Plural | conquiratis |
|
| 3. Person Plural | conquirant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
|
| 3. Person Singular | conquiratur |
|
| 1. Person Plural | conquiramur |
|
| 2. Person Plural | conquiramini |
|
| 3. Person Plural | conquirantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
|
| 2. Person Singular | conquirebas |
|
| 3. Person Singular | conquirebat |
|
| 1. Person Plural | conquirebamus |
|
| 2. Person Plural | conquirebatis |
|
| 3. Person Plural | conquirebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
|
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
|
| 3. Person Singular | conquirebatur |
|
| 1. Person Plural | conquirebamur |
|
| 2. Person Plural | conquirebamini |
|
| 3. Person Plural | conquirebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
|
| 2. Person Singular | conquireres |
|
| 3. Person Singular | conquireret |
|
| 1. Person Plural | conquireremus |
|
| 2. Person Plural | conquireretis |
|
| 3. Person Plural | conquirerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
|
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
|
| 3. Person Singular | conquireretur |
|
| 1. Person Plural | conquireremur |
|
| 2. Person Plural | conquireremini |
|
| 3. Person Plural | conquirerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
|
| 2. Person Singular | conquires |
|
| 3. Person Singular | conquiret |
|
| 1. Person Plural | conquiremus |
|
| 2. Person Plural | conquiretis |
|
| 3. Person Plural | conquirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiretur |
|
| 1. Person Plural | conquiremur |
|
| 2. Person Plural | conquiremini |
|
| 3. Person Plural | conquirentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
|
| 2. Person Singular | conquisivisti |
|
| 3. Person Singular | conquisivit |
|
| 1. Person Plural | conquisivimus |
|
| 2. Person Plural | conquisivistis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
|
| 2. Person Singular | conquisitus es |
|
| 3. Person Singular | conquisitus est |
|
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
|
| 2. Person Singular | conquisiveris |
|
| 3. Person Singular | conquisiverit |
|
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
|
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
|
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
|
| 2. Person Singular | conquisiveras |
|
| 3. Person Singular | conquisiverat |
|
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
|
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
|
| 2. Person Singular | conquisivisses |
|
| 3. Person Singular | conquisivisset |
|
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
|
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
|
| 3. Person Plural | conquisivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
|
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
|
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
|
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
|
| 2. Person Singular | conquisiveris |
|
| 3. Person Singular | conquisiverit |
|
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
|
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
|
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
! |
| 2. Person Plural | conquirite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
|
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
|
| Dativ | conquirendo conquirundo |
|
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
|
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
|
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
ich forsche nach |
| 2. Person Singular | conquiris |
du forschst nach |
| 3. Person Singular | conquirit |
er/sie/es forscht nach |
| 1. Person Plural | conquirimus |
wir forschen nach |
| 2. Person Plural | conquiritis |
ihr forscht nach |
| 3. Person Plural | conquirunt |
sie forschen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiritur |
|
| 1. Person Plural | conquirimur |
|
| 2. Person Plural | conquirimini |
|
| 3. Person Plural | conquiruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich forsche nach |
| 2. Person Singular | conquiras |
du forschest nach |
| 3. Person Singular | conquirat |
er/sie/es forsche nach |
| 1. Person Plural | conquiramus |
wir forschen nach |
| 2. Person Plural | conquiratis |
ihr forschet nach |
| 3. Person Plural | conquirant |
sie forschen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
|
| 3. Person Singular | conquiratur |
|
| 1. Person Plural | conquiramur |
|
| 2. Person Plural | conquiramini |
|
| 3. Person Plural | conquirantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
ich forschte nach |
| 2. Person Singular | conquirebas |
du forschtest nach |
| 3. Person Singular | conquirebat |
er/sie/es forschte nach |
| 1. Person Plural | conquirebamus |
wir forschten nach |
| 2. Person Plural | conquirebatis |
ihr forschtet nach |
| 3. Person Plural | conquirebant |
sie forschten nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
|
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
|
| 3. Person Singular | conquirebatur |
|
| 1. Person Plural | conquirebamur |
|
| 2. Person Plural | conquirebamini |
|
| 3. Person Plural | conquirebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
ich forschte nach |
| 2. Person Singular | conquireres |
du forschtest nach |
| 3. Person Singular | conquireret |
er/sie/es forschte nach |
| 1. Person Plural | conquireremus |
wir forschten nach |
| 2. Person Plural | conquireretis |
ihr forschtet nach |
| 3. Person Plural | conquirerent |
sie forschten nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
|
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
|
| 3. Person Singular | conquireretur |
|
| 1. Person Plural | conquireremur |
|
| 2. Person Plural | conquireremini |
|
| 3. Person Plural | conquirerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich werde nachforschen |
| 2. Person Singular | conquires |
du wirst nachforschen |
| 3. Person Singular | conquiret |
er/sie/es wird nachforschen |
| 1. Person Plural | conquiremus |
wir werden nachforschen |
| 2. Person Plural | conquiretis |
ihr werdet nachforschen |
| 3. Person Plural | conquirent |
sie werden nachforschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiretur |
|
| 1. Person Plural | conquiremur |
|
| 2. Person Plural | conquiremini |
|
| 3. Person Plural | conquirentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
ich habe nachgeforscht |
| 2. Person Singular | conquisivisti |
du hast nachgeforscht |
| 3. Person Singular | conquisivit |
er/sie/es hat nachgeforscht |
| 1. Person Plural | conquisivimus |
wir haben nachgeforscht |
| 2. Person Plural | conquisivistis |
ihr habt nachgeforscht |
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
sie haben nachgeforscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
|
| 2. Person Singular | conquisitus es |
|
| 3. Person Singular | conquisitus est |
|
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
ich habe nachgeforscht |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du habest nachgeforscht |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es habe nachgeforscht |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir haben nachgeforscht |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr habet nachgeforscht |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie haben nachgeforscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
|
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
|
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
ich hatte nachgeforscht |
| 2. Person Singular | conquisiveras |
du hattest nachgeforscht |
| 3. Person Singular | conquisiverat |
er/sie/es hatte nachgeforscht |
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
wir hatten nachgeforscht |
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
ihr hattet nachgeforscht |
| 3. Person Plural | conquisiverant |
sie hatten nachgeforscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
|
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
ich hätte nachgeforscht |
| 2. Person Singular | conquisivisses |
du hättest nachgeforscht |
| 3. Person Singular | conquisivisset |
er/sie/es hätte nachgeforscht |
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
wir hätten nachgeforscht |
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
ihr hättet nachgeforscht |
| 3. Person Plural | conquisivissent |
sie hätten nachgeforscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
|
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
|
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
|
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
ich werde nachgeforscht haben |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du wirst nachgeforscht haben |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es wird nachgeforscht haben |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir werden nachgeforscht haben |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr werdet nachgeforscht haben |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie werden nachgeforscht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
nachforschen |
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
nachgeforscht haben |
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
nachforschen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
|
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
forsche nach; forsch nach! |
| 2. Person Plural | conquirite |
forscht nach! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
das Nachforschen |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
des Nachforschens |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
dem Nachforschen |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
das Nachforschen |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
durch das Nachforschen |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Nachforschen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
ich hasche nach |
| 2. Person Singular | conquiris |
du haschst nach |
| 3. Person Singular | conquirit |
er/sie/es hascht nach |
| 1. Person Plural | conquirimus |
wir haschen nach |
| 2. Person Plural | conquiritis |
ihr hascht nach |
| 3. Person Plural | conquirunt |
sie haschen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
ich werde nachgehascht |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst nachgehascht |
| 3. Person Singular | conquiritur |
er/sie/es wird nachgehascht |
| 1. Person Plural | conquirimur |
wir werden nachgehascht |
| 2. Person Plural | conquirimini |
ihr werdet nachgehascht |
| 3. Person Plural | conquiruntur |
sie werden nachgehascht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich hasche nach |
| 2. Person Singular | conquiras |
du haschest nach |
| 3. Person Singular | conquirat |
er/sie/es hasche nach |
| 1. Person Plural | conquiramus |
wir haschen nach |
| 2. Person Plural | conquiratis |
ihr haschet nach |
| 3. Person Plural | conquirant |
sie haschen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde nachgehascht |
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
du werdest nachgehascht |
| 3. Person Singular | conquiratur |
er/sie/es werde nachgehascht |
| 1. Person Plural | conquiramur |
wir werden nachgehascht |
| 2. Person Plural | conquiramini |
ihr werdet nachgehascht |
| 3. Person Plural | conquirantur |
sie werden nachgehascht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
ich haschte nach |
| 2. Person Singular | conquirebas |
du haschtest nach |
| 3. Person Singular | conquirebat |
er/sie/es haschte nach |
| 1. Person Plural | conquirebamus |
wir haschten nach |
| 2. Person Plural | conquirebatis |
ihr haschtet nach |
| 3. Person Plural | conquirebant |
sie haschten nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
ich wurde nachgehascht |
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
du wurdest nachgehascht |
| 3. Person Singular | conquirebatur |
er/sie/es wurde nachgehascht |
| 1. Person Plural | conquirebamur |
wir wurden nachgehascht |
| 2. Person Plural | conquirebamini |
ihr wurdet nachgehascht |
| 3. Person Plural | conquirebantur |
sie wurden nachgehascht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
ich haschte nach |
| 2. Person Singular | conquireres |
du haschtest nach |
| 3. Person Singular | conquireret |
er/sie/es haschte nach |
| 1. Person Plural | conquireremus |
wir haschten nach |
| 2. Person Plural | conquireretis |
ihr haschtet nach |
| 3. Person Plural | conquirerent |
sie haschten nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
ich würde nachgehascht |
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
du würdest nachgehascht |
| 3. Person Singular | conquireretur |
er/sie/es würde nachgehascht |
| 1. Person Plural | conquireremur |
wir würden nachgehascht |
| 2. Person Plural | conquireremini |
ihr würdet nachgehascht |
| 3. Person Plural | conquirerentur |
sie würden nachgehascht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich werde nachhaschen |
| 2. Person Singular | conquires |
du wirst nachhaschen |
| 3. Person Singular | conquiret |
er/sie/es wird nachhaschen |
| 1. Person Plural | conquiremus |
wir werden nachhaschen |
| 2. Person Plural | conquiretis |
ihr werdet nachhaschen |
| 3. Person Plural | conquirent |
sie werden nachhaschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde nachgehascht werden |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst nachgehascht werden |
| 3. Person Singular | conquiretur |
er/sie/es wird nachgehascht werden |
| 1. Person Plural | conquiremur |
wir werden nachgehascht werden |
| 2. Person Plural | conquiremini |
ihr werdet nachgehascht werden |
| 3. Person Plural | conquirentur |
sie werden nachgehascht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
ich habe nachgehascht |
| 2. Person Singular | conquisivisti |
du hast nachgehascht |
| 3. Person Singular | conquisivit |
er/sie/es hat nachgehascht |
| 1. Person Plural | conquisivimus |
wir haben nachgehascht |
| 2. Person Plural | conquisivistis |
ihr habt nachgehascht |
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
sie haben nachgehascht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
ich bin nachgehascht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus es |
du bist nachgehascht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus est |
er/sie/es ist nachgehascht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
wir sind nachgehascht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
ihr seid nachgehascht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
sie sind nachgehascht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
ich habe nachgehascht |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du habest nachgehascht |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es habe nachgehascht |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir haben nachgehascht |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr habet nachgehascht |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie haben nachgehascht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
ich sei nachgehascht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
du seiest nachgehascht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
er/sie/es sei nachgehascht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
wir seien nachgehascht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
ihr seiet nachgehascht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
sie seien nachgehascht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
ich hatte nachgehascht |
| 2. Person Singular | conquisiveras |
du hattest nachgehascht |
| 3. Person Singular | conquisiverat |
er/sie/es hatte nachgehascht |
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
wir hatten nachgehascht |
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
ihr hattet nachgehascht |
| 3. Person Plural | conquisiverant |
sie hatten nachgehascht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
ich war nachgehascht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
du warst nachgehascht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
er/sie/es war nachgehascht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
wir waren nachgehascht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
ihr wart nachgehascht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
sie waren nachgehascht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
ich hätte nachgehascht |
| 2. Person Singular | conquisivisses |
du hättest nachgehascht |
| 3. Person Singular | conquisivisset |
er/sie/es hätte nachgehascht |
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
wir hätten nachgehascht |
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
ihr hättet nachgehascht |
| 3. Person Plural | conquisivissent |
sie hätten nachgehascht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
ich wäre nachgehascht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
du wärest nachgehascht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
er/sie/es wäre nachgehascht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
wir wären nachgehascht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
ihr wäret nachgehascht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
sie wären nachgehascht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
ich werde nachgehascht haben |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du wirst nachgehascht haben |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es wird nachgehascht haben |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir werden nachgehascht haben |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr werdet nachgehascht haben |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie werden nachgehascht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
ich werde nachgehascht worden sein |
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
du wirst nachgehascht worden sein |
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
er/sie/es wird nachgehascht worden sein |
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
wir werden nachgehascht worden sein |
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
ihr werdet nachgehascht worden sein |
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
sie werden nachgehascht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
nachhaschen |
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
nachgehascht haben |
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
nachhaschen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
nachgehascht werden |
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
nachgehascht worden sein |
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
künftig nachgehascht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
hasche nach; hasch nach! |
| 2. Person Plural | conquirite |
hascht nach! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
das Nachhaschen |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
des Nachhaschens |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
dem Nachhaschen |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
das Nachhaschen |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
durch das Nachhaschen |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Nachhaschen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
ich spüre nach |
| 2. Person Singular | conquiris |
du spürst nach |
| 3. Person Singular | conquirit |
er/sie/es spürt nach |
| 1. Person Plural | conquirimus |
wir spüren nach |
| 2. Person Plural | conquiritis |
ihr spürt nach |
| 3. Person Plural | conquirunt |
sie spüren nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiritur |
|
| 1. Person Plural | conquirimur |
|
| 2. Person Plural | conquirimini |
|
| 3. Person Plural | conquiruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich spüre nach |
| 2. Person Singular | conquiras |
du spürest nach |
| 3. Person Singular | conquirat |
er/sie/es spüre nach |
| 1. Person Plural | conquiramus |
wir spüren nach |
| 2. Person Plural | conquiratis |
ihr spüret nach |
| 3. Person Plural | conquirant |
sie spüren nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
|
| 3. Person Singular | conquiratur |
|
| 1. Person Plural | conquiramur |
|
| 2. Person Plural | conquiramini |
|
| 3. Person Plural | conquirantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
ich spürte nach |
| 2. Person Singular | conquirebas |
du spürtest nach |
| 3. Person Singular | conquirebat |
er/sie/es spürte nach |
| 1. Person Plural | conquirebamus |
wir spürten nach |
| 2. Person Plural | conquirebatis |
ihr spürtet nach |
| 3. Person Plural | conquirebant |
sie spürten nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
|
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
|
| 3. Person Singular | conquirebatur |
|
| 1. Person Plural | conquirebamur |
|
| 2. Person Plural | conquirebamini |
|
| 3. Person Plural | conquirebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
ich spürte nach |
| 2. Person Singular | conquireres |
du spürtest nach |
| 3. Person Singular | conquireret |
er/sie/es spürte nach |
| 1. Person Plural | conquireremus |
wir spürten nach |
| 2. Person Plural | conquireretis |
ihr spürtet nach |
| 3. Person Plural | conquirerent |
sie spürten nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
|
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
|
| 3. Person Singular | conquireretur |
|
| 1. Person Plural | conquireremur |
|
| 2. Person Plural | conquireremini |
|
| 3. Person Plural | conquirerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich werde nachspüren |
| 2. Person Singular | conquires |
du wirst nachspüren |
| 3. Person Singular | conquiret |
er/sie/es wird nachspüren |
| 1. Person Plural | conquiremus |
wir werden nachspüren |
| 2. Person Plural | conquiretis |
ihr werdet nachspüren |
| 3. Person Plural | conquirent |
sie werden nachspüren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiretur |
|
| 1. Person Plural | conquiremur |
|
| 2. Person Plural | conquiremini |
|
| 3. Person Plural | conquirentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
ich habe nachgespürt |
| 2. Person Singular | conquisivisti |
du hast nachgespürt |
| 3. Person Singular | conquisivit |
er/sie/es hat nachgespürt |
| 1. Person Plural | conquisivimus |
wir haben nachgespürt |
| 2. Person Plural | conquisivistis |
ihr habt nachgespürt |
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
sie haben nachgespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
|
| 2. Person Singular | conquisitus es |
|
| 3. Person Singular | conquisitus est |
|
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
ich habe nachgespürt |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du habest nachgespürt |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es habe nachgespürt |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir haben nachgespürt |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr habet nachgespürt |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie haben nachgespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
|
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
|
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
ich hatte nachgespürt |
| 2. Person Singular | conquisiveras |
du hattest nachgespürt |
| 3. Person Singular | conquisiverat |
er/sie/es hatte nachgespürt |
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
wir hatten nachgespürt |
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
ihr hattet nachgespürt |
| 3. Person Plural | conquisiverant |
sie hatten nachgespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
|
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
ich hätte nachgespürt |
| 2. Person Singular | conquisivisses |
du hättest nachgespürt |
| 3. Person Singular | conquisivisset |
er/sie/es hätte nachgespürt |
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
wir hätten nachgespürt |
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
ihr hättet nachgespürt |
| 3. Person Plural | conquisivissent |
sie hätten nachgespürt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
|
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
|
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
|
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
ich werde nachgespürt haben |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du wirst nachgespürt haben |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es wird nachgespürt haben |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir werden nachgespürt haben |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr werdet nachgespürt haben |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie werden nachgespürt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
nachspüren |
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
nachgespürt haben |
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
nachspüren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
|
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
spüre nach; spür nach! |
| 2. Person Plural | conquirite |
spürt nach! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
das Nachspüren |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
des Nachspürens |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
dem Nachspüren |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
das Nachspüren |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
durch das Nachspüren |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Nachspüren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
ich suche nach |
| 2. Person Singular | conquiris |
du suchst nach |
| 3. Person Singular | conquirit |
er/sie/es sucht nach |
| 1. Person Plural | conquirimus |
wir suchen nach |
| 2. Person Plural | conquiritis |
ihr sucht nach |
| 3. Person Plural | conquirunt |
sie suchen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
ich werde nachgesucht |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst nachgesucht |
| 3. Person Singular | conquiritur |
er/sie/es wird nachgesucht |
| 1. Person Plural | conquirimur |
wir werden nachgesucht |
| 2. Person Plural | conquirimini |
ihr werdet nachgesucht |
| 3. Person Plural | conquiruntur |
sie werden nachgesucht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich suche nach |
| 2. Person Singular | conquiras |
du suchest nach |
| 3. Person Singular | conquirat |
er/sie/es suche nach |
| 1. Person Plural | conquiramus |
wir suchen nach |
| 2. Person Plural | conquiratis |
ihr suchet nach |
| 3. Person Plural | conquirant |
sie suchen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde nachgesucht |
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
du werdest nachgesucht |
| 3. Person Singular | conquiratur |
er/sie/es werde nachgesucht |
| 1. Person Plural | conquiramur |
wir werden nachgesucht |
| 2. Person Plural | conquiramini |
ihr werdet nachgesucht |
| 3. Person Plural | conquirantur |
sie werden nachgesucht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
ich suchte nach |
| 2. Person Singular | conquirebas |
du suchtest nach |
| 3. Person Singular | conquirebat |
er/sie/es suchte nach |
| 1. Person Plural | conquirebamus |
wir suchten nach |
| 2. Person Plural | conquirebatis |
ihr suchtet nach |
| 3. Person Plural | conquirebant |
sie suchten nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
ich wurde nachgesucht |
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
du wurdest nachgesucht |
| 3. Person Singular | conquirebatur |
er/sie/es wurde nachgesucht |
| 1. Person Plural | conquirebamur |
wir wurden nachgesucht |
| 2. Person Plural | conquirebamini |
ihr wurdet nachgesucht |
| 3. Person Plural | conquirebantur |
sie wurden nachgesucht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
ich suchte nach |
| 2. Person Singular | conquireres |
du suchtest nach |
| 3. Person Singular | conquireret |
er/sie/es suchte nach |
| 1. Person Plural | conquireremus |
wir suchten nach |
| 2. Person Plural | conquireretis |
ihr suchtet nach |
| 3. Person Plural | conquirerent |
sie suchten nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
ich würde nachgesucht |
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
du würdest nachgesucht |
| 3. Person Singular | conquireretur |
er/sie/es würde nachgesucht |
| 1. Person Plural | conquireremur |
wir würden nachgesucht |
| 2. Person Plural | conquireremini |
ihr würdet nachgesucht |
| 3. Person Plural | conquirerentur |
sie würden nachgesucht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich werde nachsuchen |
| 2. Person Singular | conquires |
du wirst nachsuchen |
| 3. Person Singular | conquiret |
er/sie/es wird nachsuchen |
| 1. Person Plural | conquiremus |
wir werden nachsuchen |
| 2. Person Plural | conquiretis |
ihr werdet nachsuchen |
| 3. Person Plural | conquirent |
sie werden nachsuchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde nachgesucht werden |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst nachgesucht werden |
| 3. Person Singular | conquiretur |
er/sie/es wird nachgesucht werden |
| 1. Person Plural | conquiremur |
wir werden nachgesucht werden |
| 2. Person Plural | conquiremini |
ihr werdet nachgesucht werden |
| 3. Person Plural | conquirentur |
sie werden nachgesucht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
ich habe nachgesucht |
| 2. Person Singular | conquisivisti |
du hast nachgesucht |
| 3. Person Singular | conquisivit |
er/sie/es hat nachgesucht |
| 1. Person Plural | conquisivimus |
wir haben nachgesucht |
| 2. Person Plural | conquisivistis |
ihr habt nachgesucht |
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
sie haben nachgesucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
ich bin nachgesucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus es |
du bist nachgesucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus est |
er/sie/es ist nachgesucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
wir sind nachgesucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
ihr seid nachgesucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
sie sind nachgesucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
ich habe nachgesucht |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du habest nachgesucht |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es habe nachgesucht |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir haben nachgesucht |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr habet nachgesucht |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie haben nachgesucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
ich sei nachgesucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
du seiest nachgesucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
er/sie/es sei nachgesucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
wir seien nachgesucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
ihr seiet nachgesucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
sie seien nachgesucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
ich hatte nachgesucht |
| 2. Person Singular | conquisiveras |
du hattest nachgesucht |
| 3. Person Singular | conquisiverat |
er/sie/es hatte nachgesucht |
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
wir hatten nachgesucht |
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
ihr hattet nachgesucht |
| 3. Person Plural | conquisiverant |
sie hatten nachgesucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
ich war nachgesucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
du warst nachgesucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
er/sie/es war nachgesucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
wir waren nachgesucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
ihr wart nachgesucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
sie waren nachgesucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
ich hätte nachgesucht |
| 2. Person Singular | conquisivisses |
du hättest nachgesucht |
| 3. Person Singular | conquisivisset |
er/sie/es hätte nachgesucht |
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
wir hätten nachgesucht |
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
ihr hättet nachgesucht |
| 3. Person Plural | conquisivissent |
sie hätten nachgesucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
ich wäre nachgesucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
du wärest nachgesucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
er/sie/es wäre nachgesucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
wir wären nachgesucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
ihr wäret nachgesucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
sie wären nachgesucht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
ich werde nachgesucht haben |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du wirst nachgesucht haben |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es wird nachgesucht haben |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir werden nachgesucht haben |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr werdet nachgesucht haben |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie werden nachgesucht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
ich werde nachgesucht worden sein |
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
du wirst nachgesucht worden sein |
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
er/sie/es wird nachgesucht worden sein |
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
wir werden nachgesucht worden sein |
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
ihr werdet nachgesucht worden sein |
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
sie werden nachgesucht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
nachsuchen |
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
nachgesucht haben |
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
nachsuchen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
nachgesucht werden |
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
nachgesucht worden sein |
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
künftig nachgesucht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
suche nach; such nach! |
| 2. Person Plural | conquirite |
sucht nach! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
das Nachsuchen |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
des Nachsuchens |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
dem Nachsuchen |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
das Nachsuchen |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
durch das Nachsuchen |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Nachsuchen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
ich sammle |
| 2. Person Singular | conquiris |
du sammelst |
| 3. Person Singular | conquirit |
er/sie/es sammelt |
| 1. Person Plural | conquirimus |
wir sammeln |
| 2. Person Plural | conquiritis |
ihr sammelt |
| 3. Person Plural | conquirunt |
sie sammeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
ich werde gesammelt |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst gesammelt |
| 3. Person Singular | conquiritur |
er/sie/es wird gesammelt |
| 1. Person Plural | conquirimur |
wir werden gesammelt |
| 2. Person Plural | conquirimini |
ihr werdet gesammelt |
| 3. Person Plural | conquiruntur |
sie werden gesammelt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich sammle |
| 2. Person Singular | conquiras |
du sammelst |
| 3. Person Singular | conquirat |
er/sie/es sammle |
| 1. Person Plural | conquiramus |
wir sammeln |
| 2. Person Plural | conquiratis |
ihr sammelt |
| 3. Person Plural | conquirant |
sie sammeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde gesammelt |
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
du werdest gesammelt |
| 3. Person Singular | conquiratur |
er/sie/es werde gesammelt |
| 1. Person Plural | conquiramur |
wir werden gesammelt |
| 2. Person Plural | conquiramini |
ihr werdet gesammelt |
| 3. Person Plural | conquirantur |
sie werden gesammelt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
ich sammelte |
| 2. Person Singular | conquirebas |
du sammeltest |
| 3. Person Singular | conquirebat |
er/sie/es sammelte |
| 1. Person Plural | conquirebamus |
wir sammelten |
| 2. Person Plural | conquirebatis |
ihr sammeltet |
| 3. Person Plural | conquirebant |
sie sammelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
ich wurde gesammelt |
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
du wurdest gesammelt |
| 3. Person Singular | conquirebatur |
er/sie/es wurde gesammelt |
| 1. Person Plural | conquirebamur |
wir wurden gesammelt |
| 2. Person Plural | conquirebamini |
ihr wurdet gesammelt |
| 3. Person Plural | conquirebantur |
sie wurden gesammelt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
ich sammelte |
| 2. Person Singular | conquireres |
du sammeltest |
| 3. Person Singular | conquireret |
er/sie/es sammelte |
| 1. Person Plural | conquireremus |
wir sammelten |
| 2. Person Plural | conquireretis |
ihr sammeltet |
| 3. Person Plural | conquirerent |
sie sammelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
ich würde gesammelt |
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
du würdest gesammelt |
| 3. Person Singular | conquireretur |
er/sie/es würde gesammelt |
| 1. Person Plural | conquireremur |
wir würden gesammelt |
| 2. Person Plural | conquireremini |
ihr würdet gesammelt |
| 3. Person Plural | conquirerentur |
sie würden gesammelt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich werde sammeln |
| 2. Person Singular | conquires |
du wirst sammeln |
| 3. Person Singular | conquiret |
er/sie/es wird sammeln |
| 1. Person Plural | conquiremus |
wir werden sammeln |
| 2. Person Plural | conquiretis |
ihr werdet sammeln |
| 3. Person Plural | conquirent |
sie werden sammeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde gesammelt werden |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst gesammelt werden |
| 3. Person Singular | conquiretur |
er/sie/es wird gesammelt werden |
| 1. Person Plural | conquiremur |
wir werden gesammelt werden |
| 2. Person Plural | conquiremini |
ihr werdet gesammelt werden |
| 3. Person Plural | conquirentur |
sie werden gesammelt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
ich habe gesammelt |
| 2. Person Singular | conquisivisti |
du hast gesammelt |
| 3. Person Singular | conquisivit |
er/sie/es hat gesammelt |
| 1. Person Plural | conquisivimus |
wir haben gesammelt |
| 2. Person Plural | conquisivistis |
ihr habt gesammelt |
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
sie haben gesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
ich bin gesammelt worden |
| 2. Person Singular | conquisitus es |
du bist gesammelt worden |
| 3. Person Singular | conquisitus est |
er/sie/es ist gesammelt worden |
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
wir sind gesammelt worden |
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
ihr seid gesammelt worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
sie sind gesammelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
ich habe gesammelt |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du habest gesammelt |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es habe gesammelt |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir haben gesammelt |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr habet gesammelt |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie haben gesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
ich sei gesammelt worden |
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
du seiest gesammelt worden |
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
er/sie/es sei gesammelt worden |
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
wir seien gesammelt worden |
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
ihr seiet gesammelt worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
sie seien gesammelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
ich hatte gesammelt |
| 2. Person Singular | conquisiveras |
du hattest gesammelt |
| 3. Person Singular | conquisiverat |
er/sie/es hatte gesammelt |
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
wir hatten gesammelt |
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
ihr hattet gesammelt |
| 3. Person Plural | conquisiverant |
sie hatten gesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
ich war gesammelt worden |
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
du warst gesammelt worden |
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
er/sie/es war gesammelt worden |
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
wir waren gesammelt worden |
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
ihr wart gesammelt worden |
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
sie waren gesammelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
ich hätte gesammelt |
| 2. Person Singular | conquisivisses |
du hättest gesammelt |
| 3. Person Singular | conquisivisset |
er/sie/es hätte gesammelt |
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
wir hätten gesammelt |
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
ihr hättet gesammelt |
| 3. Person Plural | conquisivissent |
sie hätten gesammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
ich wäre gesammelt worden |
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
du wärest gesammelt worden |
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
er/sie/es wäre gesammelt worden |
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
wir wären gesammelt worden |
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
ihr wäret gesammelt worden |
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
sie wären gesammelt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
ich werde gesammelt haben |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du wirst gesammelt haben |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es wird gesammelt haben |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir werden gesammelt haben |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr werdet gesammelt haben |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie werden gesammelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
ich werde gesammelt worden sein |
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
du wirst gesammelt worden sein |
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
er/sie/es wird gesammelt worden sein |
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
wir werden gesammelt worden sein |
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
ihr werdet gesammelt worden sein |
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
sie werden gesammelt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
sammeln |
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
gesammelt haben |
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
sammeln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
gesammelt werden |
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
gesammelt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
künftig gesammelt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
sammle! |
| 2. Person Plural | conquirite |
sammelt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
das Sammeln |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
des Sammelnes |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
dem Sammeln |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
das Sammeln |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
durch das Sammeln |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Sammeln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
ich untersuche |
| 2. Person Singular | conquiris |
du untersuchst |
| 3. Person Singular | conquirit |
er/sie/es untersucht |
| 1. Person Plural | conquirimus |
wir untersuchen |
| 2. Person Plural | conquiritis |
ihr untersucht |
| 3. Person Plural | conquirunt |
sie untersuchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
ich werde untersucht |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst untersucht |
| 3. Person Singular | conquiritur |
er/sie/es wird untersucht |
| 1. Person Plural | conquirimur |
wir werden untersucht |
| 2. Person Plural | conquirimini |
ihr werdet untersucht |
| 3. Person Plural | conquiruntur |
sie werden untersucht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich untersuche |
| 2. Person Singular | conquiras |
du untersuchest |
| 3. Person Singular | conquirat |
er/sie/es untersuche |
| 1. Person Plural | conquiramus |
wir untersuchen |
| 2. Person Plural | conquiratis |
ihr untersuchet |
| 3. Person Plural | conquirant |
sie untersuchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde untersucht |
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
du werdest untersucht |
| 3. Person Singular | conquiratur |
er/sie/es werde untersucht |
| 1. Person Plural | conquiramur |
wir werden untersucht |
| 2. Person Plural | conquiramini |
ihr werdet untersucht |
| 3. Person Plural | conquirantur |
sie werden untersucht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
ich untersuchte |
| 2. Person Singular | conquirebas |
du untersuchtest |
| 3. Person Singular | conquirebat |
er/sie/es untersuchte |
| 1. Person Plural | conquirebamus |
wir untersuchten |
| 2. Person Plural | conquirebatis |
ihr untersuchtet |
| 3. Person Plural | conquirebant |
sie untersuchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
ich wurde untersucht |
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
du wurdest untersucht |
| 3. Person Singular | conquirebatur |
er/sie/es wurde untersucht |
| 1. Person Plural | conquirebamur |
wir wurden untersucht |
| 2. Person Plural | conquirebamini |
ihr wurdet untersucht |
| 3. Person Plural | conquirebantur |
sie wurden untersucht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
ich untersuchte |
| 2. Person Singular | conquireres |
du untersuchtest |
| 3. Person Singular | conquireret |
er/sie/es untersuchte |
| 1. Person Plural | conquireremus |
wir untersuchten |
| 2. Person Plural | conquireretis |
ihr untersuchtet |
| 3. Person Plural | conquirerent |
sie untersuchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
ich würde untersucht |
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
du würdest untersucht |
| 3. Person Singular | conquireretur |
er/sie/es würde untersucht |
| 1. Person Plural | conquireremur |
wir würden untersucht |
| 2. Person Plural | conquireremini |
ihr würdet untersucht |
| 3. Person Plural | conquirerentur |
sie würden untersucht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
ich werde untersuchen |
| 2. Person Singular | conquires |
du wirst untersuchen |
| 3. Person Singular | conquiret |
er/sie/es wird untersuchen |
| 1. Person Plural | conquiremus |
wir werden untersuchen |
| 2. Person Plural | conquiretis |
ihr werdet untersuchen |
| 3. Person Plural | conquirent |
sie werden untersuchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
ich werde untersucht werden |
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
du wirst untersucht werden |
| 3. Person Singular | conquiretur |
er/sie/es wird untersucht werden |
| 1. Person Plural | conquiremur |
wir werden untersucht werden |
| 2. Person Plural | conquiremini |
ihr werdet untersucht werden |
| 3. Person Plural | conquirentur |
sie werden untersucht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
ich habe untersucht |
| 2. Person Singular | conquisivisti |
du hast untersucht |
| 3. Person Singular | conquisivit |
er/sie/es hat untersucht |
| 1. Person Plural | conquisivimus |
wir haben untersucht |
| 2. Person Plural | conquisivistis |
ihr habt untersucht |
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
sie haben untersucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
ich bin untersucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus es |
du bist untersucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus est |
er/sie/es ist untersucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
wir sind untersucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
ihr seid untersucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
sie sind untersucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
ich habe untersucht |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du habest untersucht |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es habe untersucht |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir haben untersucht |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr habet untersucht |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie haben untersucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
ich sei untersucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
du seiest untersucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
er/sie/es sei untersucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
wir seien untersucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
ihr seiet untersucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
sie seien untersucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
ich hatte untersucht |
| 2. Person Singular | conquisiveras |
du hattest untersucht |
| 3. Person Singular | conquisiverat |
er/sie/es hatte untersucht |
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
wir hatten untersucht |
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
ihr hattet untersucht |
| 3. Person Plural | conquisiverant |
sie hatten untersucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
ich war untersucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
du warst untersucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
er/sie/es war untersucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
wir waren untersucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
ihr wart untersucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
sie waren untersucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
ich hätte untersucht |
| 2. Person Singular | conquisivisses |
du hättest untersucht |
| 3. Person Singular | conquisivisset |
er/sie/es hätte untersucht |
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
wir hätten untersucht |
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
ihr hättet untersucht |
| 3. Person Plural | conquisivissent |
sie hätten untersucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
ich wäre untersucht worden |
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
du wärest untersucht worden |
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
er/sie/es wäre untersucht worden |
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
wir wären untersucht worden |
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
ihr wäret untersucht worden |
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
sie wären untersucht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
ich werde untersucht haben |
| 2. Person Singular | conquisiveris |
du wirst untersucht haben |
| 3. Person Singular | conquisiverit |
er/sie/es wird untersucht haben |
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
wir werden untersucht haben |
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
ihr werdet untersucht haben |
| 3. Person Plural | conquisiverint |
sie werden untersucht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
ich werde untersucht worden sein |
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
du wirst untersucht worden sein |
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
er/sie/es wird untersucht worden sein |
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
wir werden untersucht worden sein |
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
ihr werdet untersucht worden sein |
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
sie werden untersucht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
untersuchen |
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
untersucht haben |
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
untersuchen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
untersucht werden |
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
untersucht worden sein |
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
künftig untersucht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
untersuche; untersuch! |
| 2. Person Plural | conquirite |
untersucht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
das Untersuchen |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
des Untersuchens |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
dem Untersuchen |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
das Untersuchen |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
durch das Untersuchen |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Untersuchen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiro |
|
| 2. Person Singular | conquiris |
|
| 3. Person Singular | conquirit |
|
| 1. Person Plural | conquirimus |
|
| 2. Person Plural | conquiritis |
|
| 3. Person Plural | conquirunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquiror |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiritur |
|
| 1. Person Plural | conquirimur |
|
| 2. Person Plural | conquirimini |
|
| 3. Person Plural | conquiruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
|
| 2. Person Singular | conquiras |
|
| 3. Person Singular | conquirat |
|
| 1. Person Plural | conquiramus |
|
| 2. Person Plural | conquiratis |
|
| 3. Person Plural | conquirant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquiraris conquirare |
|
| 3. Person Singular | conquiratur |
|
| 1. Person Plural | conquiramur |
|
| 2. Person Plural | conquiramini |
|
| 3. Person Plural | conquirantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebam |
|
| 2. Person Singular | conquirebas |
|
| 3. Person Singular | conquirebat |
|
| 1. Person Plural | conquirebamus |
|
| 2. Person Plural | conquirebatis |
|
| 3. Person Plural | conquirebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirebar |
|
| 2. Person Singular | conquirebaris conquirebare |
|
| 3. Person Singular | conquirebatur |
|
| 1. Person Plural | conquirebamur |
|
| 2. Person Plural | conquirebamini |
|
| 3. Person Plural | conquirebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerem |
|
| 2. Person Singular | conquireres |
|
| 3. Person Singular | conquireret |
|
| 1. Person Plural | conquireremus |
|
| 2. Person Plural | conquireretis |
|
| 3. Person Plural | conquirerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirerer |
|
| 2. Person Singular | conquirereris conquirerere |
|
| 3. Person Singular | conquireretur |
|
| 1. Person Plural | conquireremur |
|
| 2. Person Plural | conquireremini |
|
| 3. Person Plural | conquirerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquiram |
|
| 2. Person Singular | conquires |
|
| 3. Person Singular | conquiret |
|
| 1. Person Plural | conquiremus |
|
| 2. Person Plural | conquiretis |
|
| 3. Person Plural | conquirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquirar |
|
| 2. Person Singular | conquireris conquirere |
|
| 3. Person Singular | conquiretur |
|
| 1. Person Plural | conquiremur |
|
| 2. Person Plural | conquiremini |
|
| 3. Person Plural | conquirentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivi |
|
| 2. Person Singular | conquisivisti |
|
| 3. Person Singular | conquisivit |
|
| 1. Person Plural | conquisivimus |
|
| 2. Person Plural | conquisivistis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverunt conquisivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sum |
|
| 2. Person Singular | conquisitus es |
|
| 3. Person Singular | conquisitus est |
|
| 1. Person Plural | conquisiti sumus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti estis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiverim |
|
| 2. Person Singular | conquisiveris |
|
| 3. Person Singular | conquisiverit |
|
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus sim |
|
| 2. Person Singular | conquisitus sis |
|
| 3. Person Singular | conquisitus sit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti simus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti sitis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisiveram |
|
| 2. Person Singular | conquisiveras |
|
| 3. Person Singular | conquisiverat |
|
| 1. Person Plural | conquisiveramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus eram |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eras |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erat |
|
| 1. Person Plural | conquisiti eramus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eratis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivissem |
|
| 2. Person Singular | conquisivisses |
|
| 3. Person Singular | conquisivisset |
|
| 1. Person Plural | conquisivissemus |
|
| 2. Person Plural | conquisivissetis |
|
| 3. Person Plural | conquisivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus essem |
|
| 2. Person Singular | conquisitus esses |
|
| 3. Person Singular | conquisitus esset |
|
| 1. Person Plural | conquisiti essemus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti essetis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conquisivero |
|
| 2. Person Singular | conquisiveris |
|
| 3. Person Singular | conquisiverit |
|
| 1. Person Plural | conquisiverimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiveritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conquisitus ero |
|
| 2. Person Singular | conquisitus eris |
|
| 3. Person Singular | conquisitus erit |
|
| 1. Person Plural | conquisiti erimus |
|
| 2. Person Plural | conquisiti eritis |
|
| 3. Person Plural | conquisiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquirere |
|
| Vorzeitigkeit | conquisivisse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conquiri conquirier |
|
| Vorzeitigkeit | conquisitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conquisitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conquire |
! |
| 2. Person Plural | conquirite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conquirito |
| 3. Person Singular | conquirito |
| 2. Person Plural | conquiritote |
| 3. Person Plural | conquirunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conquirere |
|
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
|
| Dativ | conquirendo conquirundo |
|
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
|
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
|
| Vokativ | conquirende conquirunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirendus conquirundus |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
| Genitiv | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirendi conquirundi |
| Dativ | conquirendo conquirundo |
conquirendae conquirundae |
conquirendo conquirundo |
| Akkusativ | conquirendum conquirundum |
conquirendam conquirundam |
conquirendum conquirundum |
| Ablativ | conquirendo conquirundo |
conquirenda conquirunda |
conquirendo conquirundo |
| Vokativ | conquirende conquirunde |
conquirenda conquirunda |
conquirendum conquirundum |
Plural
| Nominativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
| Genitiv | conquirendorum conquirundorum |
conquirendarum conquirundarum |
conquirendorum conquirundorum |
| Dativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Akkusativ | conquirendos conquirundos |
conquirendas conquirundas |
conquirenda conquirunda |
| Ablativ | conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
conquirendis conquirundis |
| Vokativ | conquirendi conquirundi |
conquirendae conquirundae |
conquirenda conquirunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
| Genitiv | conquirentis |
conquirentis |
conquirentis |
| Dativ | conquirenti |
conquirenti |
conquirenti |
| Akkusativ | conquirentem |
conquirentem |
conquirens |
| Ablativ | conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
conquirenti conquirente |
| Vokativ | conquirens |
conquirens |
conquirens |
Plural
| Nominativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Genitiv | conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
conquirentium conquirentum |
| Dativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Akkusativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
| Ablativ | conquirentibus |
conquirentibus |
conquirentibus |
| Vokativ | conquirentes |
conquirentes |
conquirentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisitus |
conquisita |
conquisitum |
| Genitiv | conquisiti |
conquisitae |
conquisiti |
| Dativ | conquisito |
conquisitae |
conquisito |
| Akkusativ | conquisitum |
conquisitam |
conquisitum |
| Ablativ | conquisito |
conquisita |
conquisito |
| Vokativ | conquisite |
conquisita |
conquisitum |
Plural
| Nominativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
| Genitiv | conquisitorum |
conquisitarum |
conquisitorum |
| Dativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Akkusativ | conquisitos |
conquisitas |
conquisita |
| Ablativ | conquisitis |
conquisitis |
conquisitis |
| Vokativ | conquisiti |
conquisitae |
conquisita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conquisiturus |
conquisitura |
conquisiturum |
| Genitiv | conquisituri |
conquisiturae |
conquisituri |
| Dativ | conquisituro |
conquisiturae |
conquisituro |
| Akkusativ | conquisiturum |
conquisituram |
conquisiturum |
| Ablativ | conquisituro |
conquisitura |
conquisituro |
| Vokativ | conquisiture |
conquisitura |
conquisiturum |
Plural
| Nominativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
| Genitiv | conquisiturorum |
conquisiturarum |
conquisiturorum |
| Dativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Akkusativ | conquisituros |
conquisituras |
conquisitura |
| Ablativ | conquisituris |
conquisituris |
conquisituris |
| Vokativ | conquisituri |
conquisiturae |
conquisitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conquisitum |
conquisitu |