Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von conripere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort conrepte auch noch Formen von: conrepere (Verb im Partizip) | conreptus (Adjektiv) | conrepte (Adverb)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| conripere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | abkürzen anmaßen an sich reißen ansichreißen eilen ergreifen Feuer fangen fortreißen kürzen packen rügen sich aneignen tadeln wegfegen züchtigen zurechtweisen |
| conrepte | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Vokativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von abkürzen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich kürze ab |
| 2. Person Singular | conripis |
du kürzt ab |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es kürzt ab |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir kürzen ab |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr kürzt ab |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie kürzen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
ich werde abgekürzt |
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
du wirst abgekürzt |
| 3. Person Singular | conripitur |
er/sie/es wird abgekürzt |
| 1. Person Plural | conripimur |
wir werden abgekürzt |
| 2. Person Plural | conripimini |
ihr werdet abgekürzt |
| 3. Person Plural | conripiuntur |
sie werden abgekürzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich kürze ab |
| 2. Person Singular | conripias |
du kürzest ab |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es kürze ab |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir kürzen ab |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr kürzet ab |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie kürzen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde abgekürzt |
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
du werdest abgekürzt |
| 3. Person Singular | conripiatur |
er/sie/es werde abgekürzt |
| 1. Person Plural | conripiamur |
wir werden abgekürzt |
| 2. Person Plural | conripiamini |
ihr werdet abgekürzt |
| 3. Person Plural | conripiantur |
sie werden abgekürzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich kürzte ab |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du kürztest ab |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es kürzte ab |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir kürzten ab |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr kürztet ab |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie kürzten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
ich wurde abgekürzt |
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
du wurdest abgekürzt |
| 3. Person Singular | conripiebatur |
er/sie/es wurde abgekürzt |
| 1. Person Plural | conripiebamur |
wir wurden abgekürzt |
| 2. Person Plural | conripiebamini |
ihr wurdet abgekürzt |
| 3. Person Plural | conripiebantur |
sie wurden abgekürzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich kürzte ab |
| 2. Person Singular | conriperes |
du kürztest ab |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es kürzte ab |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir kürzten ab |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr kürztet ab |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie kürzten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
ich würde abgekürzt |
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
du würdest abgekürzt |
| 3. Person Singular | conriperetur |
er/sie/es würde abgekürzt |
| 1. Person Plural | conriperemur |
wir würden abgekürzt |
| 2. Person Plural | conriperemini |
ihr würdet abgekürzt |
| 3. Person Plural | conriperentur |
sie würden abgekürzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde abkürzen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst abkürzen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird abkürzen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden abkürzen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet abkürzen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden abkürzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde abgekürzt werden |
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
du wirst abgekürzt werden |
| 3. Person Singular | conripietur |
er/sie/es wird abgekürzt werden |
| 1. Person Plural | conripiemur |
wir werden abgekürzt werden |
| 2. Person Plural | conripiemini |
ihr werdet abgekürzt werden |
| 3. Person Plural | conripientur |
sie werden abgekürzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe abgekürzt |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast abgekürzt |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat abgekürzt |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben abgekürzt |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt abgekürzt |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben abgekürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
ich bin abgekürzt worden |
| 2. Person Singular | conreptus es |
du bist abgekürzt worden |
| 3. Person Singular | conreptus est |
er/sie/es ist abgekürzt worden |
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
wir sind abgekürzt worden |
| 2. Person Plural | conrepti estis |
ihr seid abgekürzt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
sie sind abgekürzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe abgekürzt |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest abgekürzt |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe abgekürzt |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben abgekürzt |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet abgekürzt |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben abgekürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
ich sei abgekürzt worden |
| 2. Person Singular | conreptus sis |
du seiest abgekürzt worden |
| 3. Person Singular | conreptus sit |
er/sie/es sei abgekürzt worden |
| 1. Person Plural | conrepti simus |
wir seien abgekürzt worden |
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
ihr seiet abgekürzt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sint |
sie seien abgekürzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte abgekürzt |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest abgekürzt |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte abgekürzt |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten abgekürzt |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet abgekürzt |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten abgekürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
ich war abgekürzt worden |
| 2. Person Singular | conreptus eras |
du warst abgekürzt worden |
| 3. Person Singular | conreptus erat |
er/sie/es war abgekürzt worden |
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
wir waren abgekürzt worden |
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
ihr wart abgekürzt worden |
| 3. Person Plural | conrepti erant |
sie waren abgekürzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte abgekürzt |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest abgekürzt |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte abgekürzt |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten abgekürzt |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet abgekürzt |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten abgekürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
ich wäre abgekürzt worden |
| 2. Person Singular | conreptus esses |
du wärest abgekürzt worden |
| 3. Person Singular | conreptus esset |
er/sie/es wäre abgekürzt worden |
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
wir wären abgekürzt worden |
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
ihr wäret abgekürzt worden |
| 3. Person Plural | conrepti essent |
sie wären abgekürzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde abgekürzt haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst abgekürzt haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird abgekürzt haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden abgekürzt haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet abgekürzt haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden abgekürzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
ich werde abgekürzt worden sein |
| 2. Person Singular | conreptus eris |
du wirst abgekürzt worden sein |
| 3. Person Singular | conreptus erit |
er/sie/es wird abgekürzt worden sein |
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
wir werden abgekürzt worden sein |
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
ihr werdet abgekürzt worden sein |
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
sie werden abgekürzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
abkürzen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
abgekürzt haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
abkürzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
abgekürzt werden |
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
abgekürzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
künftig abgekürzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
kürze ab; kürz ab! |
| 2. Person Plural | conripite |
kürzt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Abkürzen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Abkürzens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Abkürzen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Abkürzen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Abkürzen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Abkürzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich maße an |
| 2. Person Singular | conripis |
du maßt an |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es maßt an |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir maßen an |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr maßt an |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie maßen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
|
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
|
| 3. Person Singular | conripitur |
|
| 1. Person Plural | conripimur |
|
| 2. Person Plural | conripimini |
|
| 3. Person Plural | conripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich maße an |
| 2. Person Singular | conripias |
du maßest an |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es maße an |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir maßen an |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr maßet an |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie maßen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
|
| 3. Person Singular | conripiatur |
|
| 1. Person Plural | conripiamur |
|
| 2. Person Plural | conripiamini |
|
| 3. Person Plural | conripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich maßte an |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du maßtest an |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es maßte an |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir maßten an |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr maßtet an |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie maßten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
|
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
|
| 3. Person Singular | conripiebatur |
|
| 1. Person Plural | conripiebamur |
|
| 2. Person Plural | conripiebamini |
|
| 3. Person Plural | conripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich maßte an |
| 2. Person Singular | conriperes |
du maßtest an |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es maßte an |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir maßten an |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr maßtet an |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie maßten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
|
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
|
| 3. Person Singular | conriperetur |
|
| 1. Person Plural | conriperemur |
|
| 2. Person Plural | conriperemini |
|
| 3. Person Plural | conriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde anmaßen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst anmaßen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird anmaßen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden anmaßen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet anmaßen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden anmaßen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
|
| 3. Person Singular | conripietur |
|
| 1. Person Plural | conripiemur |
|
| 2. Person Plural | conripiemini |
|
| 3. Person Plural | conripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe angemaßt |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast angemaßt |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat angemaßt |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben angemaßt |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt angemaßt |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben angemaßt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
|
| 2. Person Singular | conreptus es |
|
| 3. Person Singular | conreptus est |
|
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
|
| 2. Person Plural | conrepti estis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe angemaßt |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest angemaßt |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe angemaßt |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben angemaßt |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet angemaßt |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben angemaßt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
|
| 2. Person Singular | conreptus sis |
|
| 3. Person Singular | conreptus sit |
|
| 1. Person Plural | conrepti simus |
|
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte angemaßt |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest angemaßt |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte angemaßt |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten angemaßt |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet angemaßt |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten angemaßt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
|
| 2. Person Singular | conreptus eras |
|
| 3. Person Singular | conreptus erat |
|
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte angemaßt |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest angemaßt |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte angemaßt |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten angemaßt |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet angemaßt |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten angemaßt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
|
| 2. Person Singular | conreptus esses |
|
| 3. Person Singular | conreptus esset |
|
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
|
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
|
| 3. Person Plural | conrepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde angemaßt haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst angemaßt haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird angemaßt haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden angemaßt haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet angemaßt haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden angemaßt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
|
| 2. Person Singular | conreptus eris |
|
| 3. Person Singular | conreptus erit |
|
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
anmaßen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
angemaßt haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
anmaßen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
|
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
maße an; maß an! |
| 2. Person Plural | conripite |
maßt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Anmaßen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Anmaßens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Anmaßen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Anmaßen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Anmaßen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Anmaßen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
|
| 2. Person Singular | conripis |
|
| 3. Person Singular | conripit |
|
| 1. Person Plural | conripimus |
|
| 2. Person Plural | conripitis |
|
| 3. Person Plural | conripiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
|
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
|
| 3. Person Singular | conripitur |
|
| 1. Person Plural | conripimur |
|
| 2. Person Plural | conripimini |
|
| 3. Person Plural | conripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
|
| 2. Person Singular | conripias |
|
| 3. Person Singular | conripiat |
|
| 1. Person Plural | conripiamus |
|
| 2. Person Plural | conripiatis |
|
| 3. Person Plural | conripiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
|
| 3. Person Singular | conripiatur |
|
| 1. Person Plural | conripiamur |
|
| 2. Person Plural | conripiamini |
|
| 3. Person Plural | conripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
|
| 2. Person Singular | conripiebas |
|
| 3. Person Singular | conripiebat |
|
| 1. Person Plural | conripiebamus |
|
| 2. Person Plural | conripiebatis |
|
| 3. Person Plural | conripiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
|
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
|
| 3. Person Singular | conripiebatur |
|
| 1. Person Plural | conripiebamur |
|
| 2. Person Plural | conripiebamini |
|
| 3. Person Plural | conripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
|
| 2. Person Singular | conriperes |
|
| 3. Person Singular | conriperet |
|
| 1. Person Plural | conriperemus |
|
| 2. Person Plural | conriperetis |
|
| 3. Person Plural | conriperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
|
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
|
| 3. Person Singular | conriperetur |
|
| 1. Person Plural | conriperemur |
|
| 2. Person Plural | conriperemini |
|
| 3. Person Plural | conriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
|
| 2. Person Singular | conripies |
|
| 3. Person Singular | conripiet |
|
| 1. Person Plural | conripiemus |
|
| 2. Person Plural | conripietis |
|
| 3. Person Plural | conripient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
|
| 3. Person Singular | conripietur |
|
| 1. Person Plural | conripiemur |
|
| 2. Person Plural | conripiemini |
|
| 3. Person Plural | conripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
|
| 2. Person Singular | conripuisti |
|
| 3. Person Singular | conripuit |
|
| 1. Person Plural | conripuimus |
|
| 2. Person Plural | conripuistis |
|
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
|
| 2. Person Singular | conreptus es |
|
| 3. Person Singular | conreptus est |
|
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
|
| 2. Person Plural | conrepti estis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
|
| 2. Person Singular | conripueris |
|
| 3. Person Singular | conripuerit |
|
| 1. Person Plural | conripuerimus |
|
| 2. Person Plural | conripueritis |
|
| 3. Person Plural | conripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
|
| 2. Person Singular | conreptus sis |
|
| 3. Person Singular | conreptus sit |
|
| 1. Person Plural | conrepti simus |
|
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
|
| 2. Person Singular | conripueras |
|
| 3. Person Singular | conripuerat |
|
| 1. Person Plural | conripueramus |
|
| 2. Person Plural | conripueratis |
|
| 3. Person Plural | conripuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
|
| 2. Person Singular | conreptus eras |
|
| 3. Person Singular | conreptus erat |
|
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
|
| 2. Person Singular | conripuisses |
|
| 3. Person Singular | conripuisset |
|
| 1. Person Plural | conripuissemus |
|
| 2. Person Plural | conripuissetis |
|
| 3. Person Plural | conripuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
|
| 2. Person Singular | conreptus esses |
|
| 3. Person Singular | conreptus esset |
|
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
|
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
|
| 3. Person Plural | conrepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
|
| 2. Person Singular | conripueris |
|
| 3. Person Singular | conripuerit |
|
| 1. Person Plural | conripuerimus |
|
| 2. Person Plural | conripueritis |
|
| 3. Person Plural | conripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
|
| 2. Person Singular | conreptus eris |
|
| 3. Person Singular | conreptus erit |
|
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
|
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
|
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
|
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
! |
| 2. Person Plural | conripite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
|
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
|
| Dativ | conripiendo conripiundo |
|
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
|
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
|
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
|
| 2. Person Singular | conripis |
|
| 3. Person Singular | conripit |
|
| 1. Person Plural | conripimus |
|
| 2. Person Plural | conripitis |
|
| 3. Person Plural | conripiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
|
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
|
| 3. Person Singular | conripitur |
|
| 1. Person Plural | conripimur |
|
| 2. Person Plural | conripimini |
|
| 3. Person Plural | conripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
|
| 2. Person Singular | conripias |
|
| 3. Person Singular | conripiat |
|
| 1. Person Plural | conripiamus |
|
| 2. Person Plural | conripiatis |
|
| 3. Person Plural | conripiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
|
| 3. Person Singular | conripiatur |
|
| 1. Person Plural | conripiamur |
|
| 2. Person Plural | conripiamini |
|
| 3. Person Plural | conripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
|
| 2. Person Singular | conripiebas |
|
| 3. Person Singular | conripiebat |
|
| 1. Person Plural | conripiebamus |
|
| 2. Person Plural | conripiebatis |
|
| 3. Person Plural | conripiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
|
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
|
| 3. Person Singular | conripiebatur |
|
| 1. Person Plural | conripiebamur |
|
| 2. Person Plural | conripiebamini |
|
| 3. Person Plural | conripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
|
| 2. Person Singular | conriperes |
|
| 3. Person Singular | conriperet |
|
| 1. Person Plural | conriperemus |
|
| 2. Person Plural | conriperetis |
|
| 3. Person Plural | conriperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
|
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
|
| 3. Person Singular | conriperetur |
|
| 1. Person Plural | conriperemur |
|
| 2. Person Plural | conriperemini |
|
| 3. Person Plural | conriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
|
| 2. Person Singular | conripies |
|
| 3. Person Singular | conripiet |
|
| 1. Person Plural | conripiemus |
|
| 2. Person Plural | conripietis |
|
| 3. Person Plural | conripient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
|
| 3. Person Singular | conripietur |
|
| 1. Person Plural | conripiemur |
|
| 2. Person Plural | conripiemini |
|
| 3. Person Plural | conripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
|
| 2. Person Singular | conripuisti |
|
| 3. Person Singular | conripuit |
|
| 1. Person Plural | conripuimus |
|
| 2. Person Plural | conripuistis |
|
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
|
| 2. Person Singular | conreptus es |
|
| 3. Person Singular | conreptus est |
|
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
|
| 2. Person Plural | conrepti estis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
|
| 2. Person Singular | conripueris |
|
| 3. Person Singular | conripuerit |
|
| 1. Person Plural | conripuerimus |
|
| 2. Person Plural | conripueritis |
|
| 3. Person Plural | conripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
|
| 2. Person Singular | conreptus sis |
|
| 3. Person Singular | conreptus sit |
|
| 1. Person Plural | conrepti simus |
|
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
|
| 2. Person Singular | conripueras |
|
| 3. Person Singular | conripuerat |
|
| 1. Person Plural | conripueramus |
|
| 2. Person Plural | conripueratis |
|
| 3. Person Plural | conripuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
|
| 2. Person Singular | conreptus eras |
|
| 3. Person Singular | conreptus erat |
|
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
|
| 2. Person Singular | conripuisses |
|
| 3. Person Singular | conripuisset |
|
| 1. Person Plural | conripuissemus |
|
| 2. Person Plural | conripuissetis |
|
| 3. Person Plural | conripuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
|
| 2. Person Singular | conreptus esses |
|
| 3. Person Singular | conreptus esset |
|
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
|
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
|
| 3. Person Plural | conrepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
|
| 2. Person Singular | conripueris |
|
| 3. Person Singular | conripuerit |
|
| 1. Person Plural | conripuerimus |
|
| 2. Person Plural | conripueritis |
|
| 3. Person Plural | conripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
|
| 2. Person Singular | conreptus eris |
|
| 3. Person Singular | conreptus erit |
|
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
|
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
|
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
|
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
! |
| 2. Person Plural | conripite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
|
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
|
| Dativ | conripiendo conripiundo |
|
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
|
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
|
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich eile |
| 2. Person Singular | conripis |
du eilst |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es eilt |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir eilen |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr eilt |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie eilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
|
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
|
| 3. Person Singular | conripitur |
|
| 1. Person Plural | conripimur |
|
| 2. Person Plural | conripimini |
|
| 3. Person Plural | conripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich eile |
| 2. Person Singular | conripias |
du eilest |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es eile |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir eilen |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr eilet |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie eilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
|
| 3. Person Singular | conripiatur |
|
| 1. Person Plural | conripiamur |
|
| 2. Person Plural | conripiamini |
|
| 3. Person Plural | conripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich eilte |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du eiltest |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es eilte |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir eilten |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr eiltet |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie eilten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
|
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
|
| 3. Person Singular | conripiebatur |
|
| 1. Person Plural | conripiebamur |
|
| 2. Person Plural | conripiebamini |
|
| 3. Person Plural | conripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich eilte |
| 2. Person Singular | conriperes |
du eiltest |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es eilte |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir eilten |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr eiltet |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie eilten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
|
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
|
| 3. Person Singular | conriperetur |
|
| 1. Person Plural | conriperemur |
|
| 2. Person Plural | conriperemini |
|
| 3. Person Plural | conriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde eilen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst eilen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird eilen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden eilen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet eilen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden eilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
|
| 3. Person Singular | conripietur |
|
| 1. Person Plural | conripiemur |
|
| 2. Person Plural | conripiemini |
|
| 3. Person Plural | conripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich bin geeilt |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du bist geeilt |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es ist geeilt |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir sind geeilt |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr seid geeilt |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie sind geeilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
|
| 2. Person Singular | conreptus es |
|
| 3. Person Singular | conreptus est |
|
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
|
| 2. Person Plural | conrepti estis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich sei geeilt |
| 2. Person Singular | conripueris |
du seiest geeilt |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es sei geeilt |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir seien geeilt |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr seiet geeilt |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie seien geeilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
|
| 2. Person Singular | conreptus sis |
|
| 3. Person Singular | conreptus sit |
|
| 1. Person Plural | conrepti simus |
|
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich war geeilt |
| 2. Person Singular | conripueras |
du warst geeilt |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es war geeilt |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir waren geeilt |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr wart geeilt |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie waren geeilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
|
| 2. Person Singular | conreptus eras |
|
| 3. Person Singular | conreptus erat |
|
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich wäre geeilt |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du wärest geeilt |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es wäre geeilt |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir wären geeilt |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr wäret geeilt |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie wären geeilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
|
| 2. Person Singular | conreptus esses |
|
| 3. Person Singular | conreptus esset |
|
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
|
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
|
| 3. Person Plural | conrepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde geeilt sein |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst geeilt sein |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird geeilt sein |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden geeilt sein |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet geeilt sein |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden geeilt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
|
| 2. Person Singular | conreptus eris |
|
| 3. Person Singular | conreptus erit |
|
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
eilen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
geeilt sein |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
eilen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
|
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
eile; eil! |
| 2. Person Plural | conripite |
eilt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Eilen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Eilens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Eilen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Eilen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Eilen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Eilen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich ergreife |
| 2. Person Singular | conripis |
du ergreifst |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es ergreift |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir ergreifen |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr ergreift |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie ergreifen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
ich werde ergriffen |
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
du wirst ergriffen |
| 3. Person Singular | conripitur |
er/sie/es wird ergriffen |
| 1. Person Plural | conripimur |
wir werden ergriffen |
| 2. Person Plural | conripimini |
ihr werdet ergriffen |
| 3. Person Plural | conripiuntur |
sie werden ergriffen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich ergreife |
| 2. Person Singular | conripias |
du ergreifest |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es ergreife |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir ergreifen |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr ergreifet |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie ergreifen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde ergriffen |
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
du werdest ergriffen |
| 3. Person Singular | conripiatur |
er/sie/es werde ergriffen |
| 1. Person Plural | conripiamur |
wir werden ergriffen |
| 2. Person Plural | conripiamini |
ihr werdet ergriffen |
| 3. Person Plural | conripiantur |
sie werden ergriffen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich ergriff |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du ergriffst |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es ergriff |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir ergriffen |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr ergrifft |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie ergriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
ich wurde ergriffen |
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
du wurdest ergriffen |
| 3. Person Singular | conripiebatur |
er/sie/es wurde ergriffen |
| 1. Person Plural | conripiebamur |
wir wurden ergriffen |
| 2. Person Plural | conripiebamini |
ihr wurdet ergriffen |
| 3. Person Plural | conripiebantur |
sie wurden ergriffen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich ergriffe |
| 2. Person Singular | conriperes |
du ergriffest |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es ergriffe |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir ergriffen |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr ergriffet |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie ergriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
ich würde ergriffen |
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
du würdest ergriffen |
| 3. Person Singular | conriperetur |
er/sie/es würde ergriffen |
| 1. Person Plural | conriperemur |
wir würden ergriffen |
| 2. Person Plural | conriperemini |
ihr würdet ergriffen |
| 3. Person Plural | conriperentur |
sie würden ergriffen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde ergreifen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst ergreifen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird ergreifen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden ergreifen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet ergreifen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden ergreifen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde ergriffen werden |
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
du wirst ergriffen werden |
| 3. Person Singular | conripietur |
er/sie/es wird ergriffen werden |
| 1. Person Plural | conripiemur |
wir werden ergriffen werden |
| 2. Person Plural | conripiemini |
ihr werdet ergriffen werden |
| 3. Person Plural | conripientur |
sie werden ergriffen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe ergriffen |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast ergriffen |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat ergriffen |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben ergriffen |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt ergriffen |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben ergriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
ich bin ergriffen worden |
| 2. Person Singular | conreptus es |
du bist ergriffen worden |
| 3. Person Singular | conreptus est |
er/sie/es ist ergriffen worden |
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
wir sind ergriffen worden |
| 2. Person Plural | conrepti estis |
ihr seid ergriffen worden |
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
sie sind ergriffen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe ergriffen |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest ergriffen |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe ergriffen |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben ergriffen |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet ergriffen |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben ergriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
ich sei ergriffen worden |
| 2. Person Singular | conreptus sis |
du seiest ergriffen worden |
| 3. Person Singular | conreptus sit |
er/sie/es sei ergriffen worden |
| 1. Person Plural | conrepti simus |
wir seien ergriffen worden |
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
ihr seiet ergriffen worden |
| 3. Person Plural | conrepti sint |
sie seien ergriffen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte ergriffen |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest ergriffen |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte ergriffen |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten ergriffen |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet ergriffen |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten ergriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
ich war ergriffen worden |
| 2. Person Singular | conreptus eras |
du warst ergriffen worden |
| 3. Person Singular | conreptus erat |
er/sie/es war ergriffen worden |
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
wir waren ergriffen worden |
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
ihr wart ergriffen worden |
| 3. Person Plural | conrepti erant |
sie waren ergriffen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte ergriffen |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest ergriffen |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte ergriffen |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten ergriffen |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet ergriffen |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten ergriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
ich wäre ergriffen worden |
| 2. Person Singular | conreptus esses |
du wärest ergriffen worden |
| 3. Person Singular | conreptus esset |
er/sie/es wäre ergriffen worden |
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
wir wären ergriffen worden |
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
ihr wäret ergriffen worden |
| 3. Person Plural | conrepti essent |
sie wären ergriffen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde ergriffen haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst ergriffen haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird ergriffen haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden ergriffen haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet ergriffen haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden ergriffen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
ich werde ergriffen worden sein |
| 2. Person Singular | conreptus eris |
du wirst ergriffen worden sein |
| 3. Person Singular | conreptus erit |
er/sie/es wird ergriffen worden sein |
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
wir werden ergriffen worden sein |
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
ihr werdet ergriffen worden sein |
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
sie werden ergriffen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
ergreifen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
ergriffen haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
ergreifen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
ergriffen werden |
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
ergriffen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
künftig ergriffen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
ergreife; ergreif! |
| 2. Person Plural | conripite |
ergreift! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Ergreifen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Ergreifens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Ergreifen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Ergreifen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Ergreifen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Ergreifen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
|
| 2. Person Singular | conripis |
|
| 3. Person Singular | conripit |
|
| 1. Person Plural | conripimus |
|
| 2. Person Plural | conripitis |
|
| 3. Person Plural | conripiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
|
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
|
| 3. Person Singular | conripitur |
|
| 1. Person Plural | conripimur |
|
| 2. Person Plural | conripimini |
|
| 3. Person Plural | conripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
|
| 2. Person Singular | conripias |
|
| 3. Person Singular | conripiat |
|
| 1. Person Plural | conripiamus |
|
| 2. Person Plural | conripiatis |
|
| 3. Person Plural | conripiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
|
| 3. Person Singular | conripiatur |
|
| 1. Person Plural | conripiamur |
|
| 2. Person Plural | conripiamini |
|
| 3. Person Plural | conripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
|
| 2. Person Singular | conripiebas |
|
| 3. Person Singular | conripiebat |
|
| 1. Person Plural | conripiebamus |
|
| 2. Person Plural | conripiebatis |
|
| 3. Person Plural | conripiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
|
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
|
| 3. Person Singular | conripiebatur |
|
| 1. Person Plural | conripiebamur |
|
| 2. Person Plural | conripiebamini |
|
| 3. Person Plural | conripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
|
| 2. Person Singular | conriperes |
|
| 3. Person Singular | conriperet |
|
| 1. Person Plural | conriperemus |
|
| 2. Person Plural | conriperetis |
|
| 3. Person Plural | conriperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
|
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
|
| 3. Person Singular | conriperetur |
|
| 1. Person Plural | conriperemur |
|
| 2. Person Plural | conriperemini |
|
| 3. Person Plural | conriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
|
| 2. Person Singular | conripies |
|
| 3. Person Singular | conripiet |
|
| 1. Person Plural | conripiemus |
|
| 2. Person Plural | conripietis |
|
| 3. Person Plural | conripient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
|
| 3. Person Singular | conripietur |
|
| 1. Person Plural | conripiemur |
|
| 2. Person Plural | conripiemini |
|
| 3. Person Plural | conripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
|
| 2. Person Singular | conripuisti |
|
| 3. Person Singular | conripuit |
|
| 1. Person Plural | conripuimus |
|
| 2. Person Plural | conripuistis |
|
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
|
| 2. Person Singular | conreptus es |
|
| 3. Person Singular | conreptus est |
|
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
|
| 2. Person Plural | conrepti estis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
|
| 2. Person Singular | conripueris |
|
| 3. Person Singular | conripuerit |
|
| 1. Person Plural | conripuerimus |
|
| 2. Person Plural | conripueritis |
|
| 3. Person Plural | conripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
|
| 2. Person Singular | conreptus sis |
|
| 3. Person Singular | conreptus sit |
|
| 1. Person Plural | conrepti simus |
|
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
|
| 2. Person Singular | conripueras |
|
| 3. Person Singular | conripuerat |
|
| 1. Person Plural | conripueramus |
|
| 2. Person Plural | conripueratis |
|
| 3. Person Plural | conripuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
|
| 2. Person Singular | conreptus eras |
|
| 3. Person Singular | conreptus erat |
|
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
|
| 2. Person Singular | conripuisses |
|
| 3. Person Singular | conripuisset |
|
| 1. Person Plural | conripuissemus |
|
| 2. Person Plural | conripuissetis |
|
| 3. Person Plural | conripuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
|
| 2. Person Singular | conreptus esses |
|
| 3. Person Singular | conreptus esset |
|
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
|
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
|
| 3. Person Plural | conrepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
|
| 2. Person Singular | conripueris |
|
| 3. Person Singular | conripuerit |
|
| 1. Person Plural | conripuerimus |
|
| 2. Person Plural | conripueritis |
|
| 3. Person Plural | conripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
|
| 2. Person Singular | conreptus eris |
|
| 3. Person Singular | conreptus erit |
|
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
|
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
|
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
|
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
! |
| 2. Person Plural | conripite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
|
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
|
| Dativ | conripiendo conripiundo |
|
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
|
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
|
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich reiße fort |
| 2. Person Singular | conripis |
du reißt fort |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es reißt fort |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir reißen fort |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr reißt fort |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie reißen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
ich werde fortgerissen |
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
du wirst fortgerissen |
| 3. Person Singular | conripitur |
er/sie/es wird fortgerissen |
| 1. Person Plural | conripimur |
wir werden fortgerissen |
| 2. Person Plural | conripimini |
ihr werdet fortgerissen |
| 3. Person Plural | conripiuntur |
sie werden fortgerissen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich reiße fort |
| 2. Person Singular | conripias |
du reißest fort |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es reiße fort |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir reißen fort |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr reißet fort |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie reißen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde fortgerissen |
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
du werdest fortgerissen |
| 3. Person Singular | conripiatur |
er/sie/es werde fortgerissen |
| 1. Person Plural | conripiamur |
wir werden fortgerissen |
| 2. Person Plural | conripiamini |
ihr werdet fortgerissen |
| 3. Person Plural | conripiantur |
sie werden fortgerissen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich riss fort |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du rissest fort |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es riss fort |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir rissen fort |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr risst fort |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie rissen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
ich wurde fortgerissen |
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
du wurdest fortgerissen |
| 3. Person Singular | conripiebatur |
er/sie/es wurde fortgerissen |
| 1. Person Plural | conripiebamur |
wir wurden fortgerissen |
| 2. Person Plural | conripiebamini |
ihr wurdet fortgerissen |
| 3. Person Plural | conripiebantur |
sie wurden fortgerissen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich risse fort |
| 2. Person Singular | conriperes |
du rissest fort |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es risse fort |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir rissen fort |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr risset fort |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie rissen fort |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
ich würde fortgerissen |
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
du würdest fortgerissen |
| 3. Person Singular | conriperetur |
er/sie/es würde fortgerissen |
| 1. Person Plural | conriperemur |
wir würden fortgerissen |
| 2. Person Plural | conriperemini |
ihr würdet fortgerissen |
| 3. Person Plural | conriperentur |
sie würden fortgerissen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde fortreißen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst fortreißen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird fortreißen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden fortreißen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet fortreißen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden fortreißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde fortgerissen werden |
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
du wirst fortgerissen werden |
| 3. Person Singular | conripietur |
er/sie/es wird fortgerissen werden |
| 1. Person Plural | conripiemur |
wir werden fortgerissen werden |
| 2. Person Plural | conripiemini |
ihr werdet fortgerissen werden |
| 3. Person Plural | conripientur |
sie werden fortgerissen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe fortgerissen |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast fortgerissen |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat fortgerissen |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben fortgerissen |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt fortgerissen |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben fortgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
ich bin fortgerissen worden |
| 2. Person Singular | conreptus es |
du bist fortgerissen worden |
| 3. Person Singular | conreptus est |
er/sie/es ist fortgerissen worden |
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
wir sind fortgerissen worden |
| 2. Person Plural | conrepti estis |
ihr seid fortgerissen worden |
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
sie sind fortgerissen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe fortgerissen |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest fortgerissen |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe fortgerissen |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben fortgerissen |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet fortgerissen |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben fortgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
ich sei fortgerissen worden |
| 2. Person Singular | conreptus sis |
du seiest fortgerissen worden |
| 3. Person Singular | conreptus sit |
er/sie/es sei fortgerissen worden |
| 1. Person Plural | conrepti simus |
wir seien fortgerissen worden |
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
ihr seiet fortgerissen worden |
| 3. Person Plural | conrepti sint |
sie seien fortgerissen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte fortgerissen |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest fortgerissen |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte fortgerissen |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten fortgerissen |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet fortgerissen |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten fortgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
ich war fortgerissen worden |
| 2. Person Singular | conreptus eras |
du warst fortgerissen worden |
| 3. Person Singular | conreptus erat |
er/sie/es war fortgerissen worden |
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
wir waren fortgerissen worden |
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
ihr wart fortgerissen worden |
| 3. Person Plural | conrepti erant |
sie waren fortgerissen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte fortgerissen |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest fortgerissen |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte fortgerissen |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten fortgerissen |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet fortgerissen |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten fortgerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
ich wäre fortgerissen worden |
| 2. Person Singular | conreptus esses |
du wärest fortgerissen worden |
| 3. Person Singular | conreptus esset |
er/sie/es wäre fortgerissen worden |
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
wir wären fortgerissen worden |
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
ihr wäret fortgerissen worden |
| 3. Person Plural | conrepti essent |
sie wären fortgerissen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde fortgerissen haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst fortgerissen haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird fortgerissen haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden fortgerissen haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet fortgerissen haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden fortgerissen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
ich werde fortgerissen worden sein |
| 2. Person Singular | conreptus eris |
du wirst fortgerissen worden sein |
| 3. Person Singular | conreptus erit |
er/sie/es wird fortgerissen worden sein |
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
wir werden fortgerissen worden sein |
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
ihr werdet fortgerissen worden sein |
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
sie werden fortgerissen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
fortreißen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
fortgerissen haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
fortreißen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
fortgerissen werden |
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
fortgerissen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
künftig fortgerissen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
reiße fort; reiß fort! |
| 2. Person Plural | conripite |
reißt fort! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Fortreißen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Fortreißens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Fortreißen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Fortreißen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Fortreißen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Fortreißen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich kürze |
| 2. Person Singular | conripis |
du kürzt |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es kürzt |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir kürzen |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr kürzt |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie kürzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
ich werde gekürzt |
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
du wirst gekürzt |
| 3. Person Singular | conripitur |
er/sie/es wird gekürzt |
| 1. Person Plural | conripimur |
wir werden gekürzt |
| 2. Person Plural | conripimini |
ihr werdet gekürzt |
| 3. Person Plural | conripiuntur |
sie werden gekürzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich kürze |
| 2. Person Singular | conripias |
du kürzest |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es kürze |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir kürzen |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr kürzet |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie kürzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde gekürzt |
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
du werdest gekürzt |
| 3. Person Singular | conripiatur |
er/sie/es werde gekürzt |
| 1. Person Plural | conripiamur |
wir werden gekürzt |
| 2. Person Plural | conripiamini |
ihr werdet gekürzt |
| 3. Person Plural | conripiantur |
sie werden gekürzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich kürzte |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du kürztest |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es kürzte |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir kürzten |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr kürztet |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie kürzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
ich wurde gekürzt |
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
du wurdest gekürzt |
| 3. Person Singular | conripiebatur |
er/sie/es wurde gekürzt |
| 1. Person Plural | conripiebamur |
wir wurden gekürzt |
| 2. Person Plural | conripiebamini |
ihr wurdet gekürzt |
| 3. Person Plural | conripiebantur |
sie wurden gekürzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich kürzte |
| 2. Person Singular | conriperes |
du kürztest |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es kürzte |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir kürzten |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr kürztet |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie kürzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
ich würde gekürzt |
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
du würdest gekürzt |
| 3. Person Singular | conriperetur |
er/sie/es würde gekürzt |
| 1. Person Plural | conriperemur |
wir würden gekürzt |
| 2. Person Plural | conriperemini |
ihr würdet gekürzt |
| 3. Person Plural | conriperentur |
sie würden gekürzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde kürzen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst kürzen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird kürzen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden kürzen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet kürzen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden kürzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde gekürzt werden |
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
du wirst gekürzt werden |
| 3. Person Singular | conripietur |
er/sie/es wird gekürzt werden |
| 1. Person Plural | conripiemur |
wir werden gekürzt werden |
| 2. Person Plural | conripiemini |
ihr werdet gekürzt werden |
| 3. Person Plural | conripientur |
sie werden gekürzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe gekürzt |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast gekürzt |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat gekürzt |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben gekürzt |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt gekürzt |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben gekürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
ich bin gekürzt worden |
| 2. Person Singular | conreptus es |
du bist gekürzt worden |
| 3. Person Singular | conreptus est |
er/sie/es ist gekürzt worden |
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
wir sind gekürzt worden |
| 2. Person Plural | conrepti estis |
ihr seid gekürzt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
sie sind gekürzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe gekürzt |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest gekürzt |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe gekürzt |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben gekürzt |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet gekürzt |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben gekürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
ich sei gekürzt worden |
| 2. Person Singular | conreptus sis |
du seiest gekürzt worden |
| 3. Person Singular | conreptus sit |
er/sie/es sei gekürzt worden |
| 1. Person Plural | conrepti simus |
wir seien gekürzt worden |
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
ihr seiet gekürzt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sint |
sie seien gekürzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte gekürzt |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest gekürzt |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte gekürzt |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten gekürzt |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet gekürzt |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten gekürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
ich war gekürzt worden |
| 2. Person Singular | conreptus eras |
du warst gekürzt worden |
| 3. Person Singular | conreptus erat |
er/sie/es war gekürzt worden |
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
wir waren gekürzt worden |
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
ihr wart gekürzt worden |
| 3. Person Plural | conrepti erant |
sie waren gekürzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte gekürzt |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest gekürzt |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte gekürzt |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten gekürzt |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet gekürzt |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten gekürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
ich wäre gekürzt worden |
| 2. Person Singular | conreptus esses |
du wärest gekürzt worden |
| 3. Person Singular | conreptus esset |
er/sie/es wäre gekürzt worden |
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
wir wären gekürzt worden |
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
ihr wäret gekürzt worden |
| 3. Person Plural | conrepti essent |
sie wären gekürzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde gekürzt haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst gekürzt haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird gekürzt haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden gekürzt haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet gekürzt haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden gekürzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
ich werde gekürzt worden sein |
| 2. Person Singular | conreptus eris |
du wirst gekürzt worden sein |
| 3. Person Singular | conreptus erit |
er/sie/es wird gekürzt worden sein |
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
wir werden gekürzt worden sein |
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
ihr werdet gekürzt worden sein |
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
sie werden gekürzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
kürzen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
gekürzt haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
kürzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
gekürzt werden |
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
gekürzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
künftig gekürzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
kürze; kürz! |
| 2. Person Plural | conripite |
kürzt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Kürzen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Kürzens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Kürzen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Kürzen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Kürzen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Kürzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich packe |
| 2. Person Singular | conripis |
du packst |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es packt |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir packen |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr packt |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie packen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
ich werde gepackt |
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
du wirst gepackt |
| 3. Person Singular | conripitur |
er/sie/es wird gepackt |
| 1. Person Plural | conripimur |
wir werden gepackt |
| 2. Person Plural | conripimini |
ihr werdet gepackt |
| 3. Person Plural | conripiuntur |
sie werden gepackt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich packe |
| 2. Person Singular | conripias |
du packest |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es packe |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir packen |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr packet |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie packen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde gepackt |
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
du werdest gepackt |
| 3. Person Singular | conripiatur |
er/sie/es werde gepackt |
| 1. Person Plural | conripiamur |
wir werden gepackt |
| 2. Person Plural | conripiamini |
ihr werdet gepackt |
| 3. Person Plural | conripiantur |
sie werden gepackt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich packte |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du packtest |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es packte |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir packten |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr packtet |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie packten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
ich wurde gepackt |
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
du wurdest gepackt |
| 3. Person Singular | conripiebatur |
er/sie/es wurde gepackt |
| 1. Person Plural | conripiebamur |
wir wurden gepackt |
| 2. Person Plural | conripiebamini |
ihr wurdet gepackt |
| 3. Person Plural | conripiebantur |
sie wurden gepackt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich packte |
| 2. Person Singular | conriperes |
du packtest |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es packte |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir packten |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr packtet |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie packten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
ich würde gepackt |
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
du würdest gepackt |
| 3. Person Singular | conriperetur |
er/sie/es würde gepackt |
| 1. Person Plural | conriperemur |
wir würden gepackt |
| 2. Person Plural | conriperemini |
ihr würdet gepackt |
| 3. Person Plural | conriperentur |
sie würden gepackt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde packen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst packen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird packen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden packen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet packen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden packen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde gepackt werden |
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
du wirst gepackt werden |
| 3. Person Singular | conripietur |
er/sie/es wird gepackt werden |
| 1. Person Plural | conripiemur |
wir werden gepackt werden |
| 2. Person Plural | conripiemini |
ihr werdet gepackt werden |
| 3. Person Plural | conripientur |
sie werden gepackt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe gepackt |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast gepackt |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat gepackt |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben gepackt |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt gepackt |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben gepackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
ich bin gepackt worden |
| 2. Person Singular | conreptus es |
du bist gepackt worden |
| 3. Person Singular | conreptus est |
er/sie/es ist gepackt worden |
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
wir sind gepackt worden |
| 2. Person Plural | conrepti estis |
ihr seid gepackt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
sie sind gepackt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe gepackt |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest gepackt |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe gepackt |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben gepackt |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet gepackt |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben gepackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
ich sei gepackt worden |
| 2. Person Singular | conreptus sis |
du seiest gepackt worden |
| 3. Person Singular | conreptus sit |
er/sie/es sei gepackt worden |
| 1. Person Plural | conrepti simus |
wir seien gepackt worden |
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
ihr seiet gepackt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sint |
sie seien gepackt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte gepackt |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest gepackt |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte gepackt |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten gepackt |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet gepackt |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten gepackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
ich war gepackt worden |
| 2. Person Singular | conreptus eras |
du warst gepackt worden |
| 3. Person Singular | conreptus erat |
er/sie/es war gepackt worden |
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
wir waren gepackt worden |
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
ihr wart gepackt worden |
| 3. Person Plural | conrepti erant |
sie waren gepackt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte gepackt |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest gepackt |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte gepackt |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten gepackt |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet gepackt |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten gepackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
ich wäre gepackt worden |
| 2. Person Singular | conreptus esses |
du wärest gepackt worden |
| 3. Person Singular | conreptus esset |
er/sie/es wäre gepackt worden |
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
wir wären gepackt worden |
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
ihr wäret gepackt worden |
| 3. Person Plural | conrepti essent |
sie wären gepackt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde gepackt haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst gepackt haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird gepackt haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden gepackt haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet gepackt haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden gepackt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
ich werde gepackt worden sein |
| 2. Person Singular | conreptus eris |
du wirst gepackt worden sein |
| 3. Person Singular | conreptus erit |
er/sie/es wird gepackt worden sein |
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
wir werden gepackt worden sein |
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
ihr werdet gepackt worden sein |
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
sie werden gepackt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
packen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
gepackt haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
packen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
gepackt werden |
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
gepackt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
künftig gepackt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
packe; pack! |
| 2. Person Plural | conripite |
packt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Packen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Packens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Packen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Packen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Packen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Packen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich rüge |
| 2. Person Singular | conripis |
du rügst |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es rügt |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir rügen |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr rügt |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie rügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
ich werde gerügt |
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
du wirst gerügt |
| 3. Person Singular | conripitur |
er/sie/es wird gerügt |
| 1. Person Plural | conripimur |
wir werden gerügt |
| 2. Person Plural | conripimini |
ihr werdet gerügt |
| 3. Person Plural | conripiuntur |
sie werden gerügt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich rüge |
| 2. Person Singular | conripias |
du rügest |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es rüge |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir rügen |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr rüget |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie rügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde gerügt |
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
du werdest gerügt |
| 3. Person Singular | conripiatur |
er/sie/es werde gerügt |
| 1. Person Plural | conripiamur |
wir werden gerügt |
| 2. Person Plural | conripiamini |
ihr werdet gerügt |
| 3. Person Plural | conripiantur |
sie werden gerügt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich rügte |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du rügtest |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es rügte |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir rügten |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr rügtet |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie rügten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
ich wurde gerügt |
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
du wurdest gerügt |
| 3. Person Singular | conripiebatur |
er/sie/es wurde gerügt |
| 1. Person Plural | conripiebamur |
wir wurden gerügt |
| 2. Person Plural | conripiebamini |
ihr wurdet gerügt |
| 3. Person Plural | conripiebantur |
sie wurden gerügt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich rügte |
| 2. Person Singular | conriperes |
du rügtest |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es rügte |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir rügten |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr rügtet |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie rügten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
ich würde gerügt |
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
du würdest gerügt |
| 3. Person Singular | conriperetur |
er/sie/es würde gerügt |
| 1. Person Plural | conriperemur |
wir würden gerügt |
| 2. Person Plural | conriperemini |
ihr würdet gerügt |
| 3. Person Plural | conriperentur |
sie würden gerügt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde rügen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst rügen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird rügen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden rügen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet rügen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden rügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde gerügt werden |
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
du wirst gerügt werden |
| 3. Person Singular | conripietur |
er/sie/es wird gerügt werden |
| 1. Person Plural | conripiemur |
wir werden gerügt werden |
| 2. Person Plural | conripiemini |
ihr werdet gerügt werden |
| 3. Person Plural | conripientur |
sie werden gerügt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe gerügt |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast gerügt |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat gerügt |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben gerügt |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt gerügt |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben gerügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
ich bin gerügt worden |
| 2. Person Singular | conreptus es |
du bist gerügt worden |
| 3. Person Singular | conreptus est |
er/sie/es ist gerügt worden |
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
wir sind gerügt worden |
| 2. Person Plural | conrepti estis |
ihr seid gerügt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
sie sind gerügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe gerügt |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest gerügt |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe gerügt |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben gerügt |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet gerügt |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben gerügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
ich sei gerügt worden |
| 2. Person Singular | conreptus sis |
du seiest gerügt worden |
| 3. Person Singular | conreptus sit |
er/sie/es sei gerügt worden |
| 1. Person Plural | conrepti simus |
wir seien gerügt worden |
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
ihr seiet gerügt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sint |
sie seien gerügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte gerügt |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest gerügt |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte gerügt |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten gerügt |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet gerügt |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten gerügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
ich war gerügt worden |
| 2. Person Singular | conreptus eras |
du warst gerügt worden |
| 3. Person Singular | conreptus erat |
er/sie/es war gerügt worden |
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
wir waren gerügt worden |
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
ihr wart gerügt worden |
| 3. Person Plural | conrepti erant |
sie waren gerügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte gerügt |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest gerügt |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte gerügt |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten gerügt |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet gerügt |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten gerügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
ich wäre gerügt worden |
| 2. Person Singular | conreptus esses |
du wärest gerügt worden |
| 3. Person Singular | conreptus esset |
er/sie/es wäre gerügt worden |
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
wir wären gerügt worden |
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
ihr wäret gerügt worden |
| 3. Person Plural | conrepti essent |
sie wären gerügt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde gerügt haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst gerügt haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird gerügt haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden gerügt haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet gerügt haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden gerügt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
ich werde gerügt worden sein |
| 2. Person Singular | conreptus eris |
du wirst gerügt worden sein |
| 3. Person Singular | conreptus erit |
er/sie/es wird gerügt worden sein |
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
wir werden gerügt worden sein |
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
ihr werdet gerügt worden sein |
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
sie werden gerügt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
rügen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
gerügt haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
rügen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
gerügt werden |
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
gerügt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
künftig gerügt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
rüge; rüg! |
| 2. Person Plural | conripite |
rügt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Rügen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Rügens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Rügen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Rügen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Rügen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Rügen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich eigne mich an |
| 2. Person Singular | conripis |
du eignest dich an |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es eignet sich an |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir eignen uns an |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr eignet euch an |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie eignen sich an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
|
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
|
| 3. Person Singular | conripitur |
|
| 1. Person Plural | conripimur |
|
| 2. Person Plural | conripimini |
|
| 3. Person Plural | conripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich eigne mich an |
| 2. Person Singular | conripias |
du eignest dich an |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es eigne sich an |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir eignen uns an |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr eignet euch an |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie eignen sich an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
|
| 3. Person Singular | conripiatur |
|
| 1. Person Plural | conripiamur |
|
| 2. Person Plural | conripiamini |
|
| 3. Person Plural | conripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich eignete mich an |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du eignetest dich an |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es eignete sich an |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir eigneten uns an |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr eignetet euch an |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie eigneten sich an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
|
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
|
| 3. Person Singular | conripiebatur |
|
| 1. Person Plural | conripiebamur |
|
| 2. Person Plural | conripiebamini |
|
| 3. Person Plural | conripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich eignete mich an |
| 2. Person Singular | conriperes |
du eignetest dich an |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es eignete sich an |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir eigneten uns an |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr eignetet euch an |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie eigneten sich an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
|
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
|
| 3. Person Singular | conriperetur |
|
| 1. Person Plural | conriperemur |
|
| 2. Person Plural | conriperemini |
|
| 3. Person Plural | conriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde mich aneignen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst dich aneignen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird sich aneignen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden uns aneignen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet euch aneignen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden sich aneignen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
|
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
|
| 3. Person Singular | conripietur |
|
| 1. Person Plural | conripiemur |
|
| 2. Person Plural | conripiemini |
|
| 3. Person Plural | conripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe mich angeeignet |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast dich angeeignet |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat sich angeeignet |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben uns angeeignet |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt euch angeeignet |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben sich angeeignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
|
| 2. Person Singular | conreptus es |
|
| 3. Person Singular | conreptus est |
|
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
|
| 2. Person Plural | conrepti estis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe mich angeeignet |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest dich angeeignet |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe sich angeeignet |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben uns angeeignet |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet euch angeeignet |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben sich angeeignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
|
| 2. Person Singular | conreptus sis |
|
| 3. Person Singular | conreptus sit |
|
| 1. Person Plural | conrepti simus |
|
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
|
| 3. Person Plural | conrepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte mich angeeignet |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest dich angeeignet |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte sich angeeignet |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten uns angeeignet |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet euch angeeignet |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten sich angeeignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
|
| 2. Person Singular | conreptus eras |
|
| 3. Person Singular | conreptus erat |
|
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte mich angeeignet |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest dich angeeignet |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte sich angeeignet |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten uns angeeignet |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet euch angeeignet |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten sich angeeignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
|
| 2. Person Singular | conreptus esses |
|
| 3. Person Singular | conreptus esset |
|
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
|
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
|
| 3. Person Plural | conrepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde mich angeeignet haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst dich angeeignet haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird sich angeeignet haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden uns angeeignet haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet euch angeeignet haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden sich angeeignet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
|
| 2. Person Singular | conreptus eris |
|
| 3. Person Singular | conreptus erit |
|
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
|
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
|
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
sich aneignen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
sich angeeignet haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
sich aneignen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
|
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
eigne dich an! |
| 2. Person Plural | conripite |
eignet euch an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Sich aneignen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Sich aneignens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Sich aneignen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Sich aneignen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Sich aneignen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Sich aneignen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich tadle |
| 2. Person Singular | conripis |
du tadelst |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es tadelt |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir tadeln |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr tadelt |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie tadeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
du wirst getadelt |
| 3. Person Singular | conripitur |
er/sie/es wird getadelt |
| 1. Person Plural | conripimur |
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural | conripimini |
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural | conripiuntur |
sie werden getadelt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich tadle |
| 2. Person Singular | conripias |
du tadelst |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es tadle |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir tadeln |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr tadelt |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie tadeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
du werdest getadelt |
| 3. Person Singular | conripiatur |
er/sie/es werde getadelt |
| 1. Person Plural | conripiamur |
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural | conripiamini |
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural | conripiantur |
sie werden getadelt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich tadelte |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du tadeltest |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir tadelten |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie tadelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
ich wurde getadelt |
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
du wurdest getadelt |
| 3. Person Singular | conripiebatur |
er/sie/es wurde getadelt |
| 1. Person Plural | conripiebamur |
wir wurden getadelt |
| 2. Person Plural | conripiebamini |
ihr wurdet getadelt |
| 3. Person Plural | conripiebantur |
sie wurden getadelt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich tadelte |
| 2. Person Singular | conriperes |
du tadeltest |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir tadelten |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie tadelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
ich würde getadelt |
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
du würdest getadelt |
| 3. Person Singular | conriperetur |
er/sie/es würde getadelt |
| 1. Person Plural | conriperemur |
wir würden getadelt |
| 2. Person Plural | conriperemini |
ihr würdet getadelt |
| 3. Person Plural | conriperentur |
sie würden getadelt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde tadeln |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst tadeln |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird tadeln |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden tadeln |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet tadeln |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden tadeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde getadelt werden |
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
du wirst getadelt werden |
| 3. Person Singular | conripietur |
er/sie/es wird getadelt werden |
| 1. Person Plural | conripiemur |
wir werden getadelt werden |
| 2. Person Plural | conripiemini |
ihr werdet getadelt werden |
| 3. Person Plural | conripientur |
sie werden getadelt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast getadelt |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat getadelt |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt getadelt |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben getadelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
ich bin getadelt worden |
| 2. Person Singular | conreptus es |
du bist getadelt worden |
| 3. Person Singular | conreptus est |
er/sie/es ist getadelt worden |
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
wir sind getadelt worden |
| 2. Person Plural | conrepti estis |
ihr seid getadelt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
sie sind getadelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest getadelt |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe getadelt |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet getadelt |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben getadelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
ich sei getadelt worden |
| 2. Person Singular | conreptus sis |
du seiest getadelt worden |
| 3. Person Singular | conreptus sit |
er/sie/es sei getadelt worden |
| 1. Person Plural | conrepti simus |
wir seien getadelt worden |
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
ihr seiet getadelt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sint |
sie seien getadelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte getadelt |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest getadelt |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte getadelt |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten getadelt |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet getadelt |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten getadelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
ich war getadelt worden |
| 2. Person Singular | conreptus eras |
du warst getadelt worden |
| 3. Person Singular | conreptus erat |
er/sie/es war getadelt worden |
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
wir waren getadelt worden |
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
ihr wart getadelt worden |
| 3. Person Plural | conrepti erant |
sie waren getadelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte getadelt |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest getadelt |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte getadelt |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten getadelt |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet getadelt |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten getadelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
ich wäre getadelt worden |
| 2. Person Singular | conreptus esses |
du wärest getadelt worden |
| 3. Person Singular | conreptus esset |
er/sie/es wäre getadelt worden |
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
wir wären getadelt worden |
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
ihr wäret getadelt worden |
| 3. Person Plural | conrepti essent |
sie wären getadelt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde getadelt haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst getadelt haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird getadelt haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden getadelt haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet getadelt haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden getadelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
ich werde getadelt worden sein |
| 2. Person Singular | conreptus eris |
du wirst getadelt worden sein |
| 3. Person Singular | conreptus erit |
er/sie/es wird getadelt worden sein |
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
wir werden getadelt worden sein |
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
ihr werdet getadelt worden sein |
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
sie werden getadelt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
tadeln |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
getadelt haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
tadeln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
getadelt werden |
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
getadelt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
künftig getadelt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
tadle! |
| 2. Person Plural | conripite |
tadelt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Tadeln |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Tadelnes |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Tadeln |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Tadeln |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Tadeln |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Tadeln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich fege weg |
| 2. Person Singular | conripis |
du fegst weg |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es fegt weg |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir fegen weg |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr fegt weg |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie fegen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
ich werde weggefegt |
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
du wirst weggefegt |
| 3. Person Singular | conripitur |
er/sie/es wird weggefegt |
| 1. Person Plural | conripimur |
wir werden weggefegt |
| 2. Person Plural | conripimini |
ihr werdet weggefegt |
| 3. Person Plural | conripiuntur |
sie werden weggefegt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich fege weg |
| 2. Person Singular | conripias |
du fegest weg |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es fege weg |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir fegen weg |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr feget weg |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie fegen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde weggefegt |
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
du werdest weggefegt |
| 3. Person Singular | conripiatur |
er/sie/es werde weggefegt |
| 1. Person Plural | conripiamur |
wir werden weggefegt |
| 2. Person Plural | conripiamini |
ihr werdet weggefegt |
| 3. Person Plural | conripiantur |
sie werden weggefegt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich fegte weg |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du fegtest weg |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es fegte weg |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir fegten weg |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr fegtet weg |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie fegten weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
ich wurde weggefegt |
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
du wurdest weggefegt |
| 3. Person Singular | conripiebatur |
er/sie/es wurde weggefegt |
| 1. Person Plural | conripiebamur |
wir wurden weggefegt |
| 2. Person Plural | conripiebamini |
ihr wurdet weggefegt |
| 3. Person Plural | conripiebantur |
sie wurden weggefegt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich fegte weg |
| 2. Person Singular | conriperes |
du fegtest weg |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es fegte weg |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir fegten weg |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr fegtet weg |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie fegten weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
ich würde weggefegt |
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
du würdest weggefegt |
| 3. Person Singular | conriperetur |
er/sie/es würde weggefegt |
| 1. Person Plural | conriperemur |
wir würden weggefegt |
| 2. Person Plural | conriperemini |
ihr würdet weggefegt |
| 3. Person Plural | conriperentur |
sie würden weggefegt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde wegfegen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst wegfegen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird wegfegen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden wegfegen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet wegfegen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden wegfegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde weggefegt werden |
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
du wirst weggefegt werden |
| 3. Person Singular | conripietur |
er/sie/es wird weggefegt werden |
| 1. Person Plural | conripiemur |
wir werden weggefegt werden |
| 2. Person Plural | conripiemini |
ihr werdet weggefegt werden |
| 3. Person Plural | conripientur |
sie werden weggefegt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe weggefegt |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast weggefegt |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat weggefegt |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben weggefegt |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt weggefegt |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben weggefegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
ich bin weggefegt worden |
| 2. Person Singular | conreptus es |
du bist weggefegt worden |
| 3. Person Singular | conreptus est |
er/sie/es ist weggefegt worden |
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
wir sind weggefegt worden |
| 2. Person Plural | conrepti estis |
ihr seid weggefegt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
sie sind weggefegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe weggefegt |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest weggefegt |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe weggefegt |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben weggefegt |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet weggefegt |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben weggefegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
ich sei weggefegt worden |
| 2. Person Singular | conreptus sis |
du seiest weggefegt worden |
| 3. Person Singular | conreptus sit |
er/sie/es sei weggefegt worden |
| 1. Person Plural | conrepti simus |
wir seien weggefegt worden |
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
ihr seiet weggefegt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sint |
sie seien weggefegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte weggefegt |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest weggefegt |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte weggefegt |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten weggefegt |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet weggefegt |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten weggefegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
ich war weggefegt worden |
| 2. Person Singular | conreptus eras |
du warst weggefegt worden |
| 3. Person Singular | conreptus erat |
er/sie/es war weggefegt worden |
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
wir waren weggefegt worden |
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
ihr wart weggefegt worden |
| 3. Person Plural | conrepti erant |
sie waren weggefegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte weggefegt |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest weggefegt |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte weggefegt |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten weggefegt |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet weggefegt |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten weggefegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
ich wäre weggefegt worden |
| 2. Person Singular | conreptus esses |
du wärest weggefegt worden |
| 3. Person Singular | conreptus esset |
er/sie/es wäre weggefegt worden |
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
wir wären weggefegt worden |
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
ihr wäret weggefegt worden |
| 3. Person Plural | conrepti essent |
sie wären weggefegt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde weggefegt haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst weggefegt haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird weggefegt haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden weggefegt haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet weggefegt haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden weggefegt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
ich werde weggefegt worden sein |
| 2. Person Singular | conreptus eris |
du wirst weggefegt worden sein |
| 3. Person Singular | conreptus erit |
er/sie/es wird weggefegt worden sein |
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
wir werden weggefegt worden sein |
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
ihr werdet weggefegt worden sein |
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
sie werden weggefegt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
wegfegen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
weggefegt haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
wegfegen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
weggefegt werden |
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
weggefegt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
künftig weggefegt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
fege weg; feg weg! |
| 2. Person Plural | conripite |
fegt weg! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Wegfegen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Wegfegens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Wegfegen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Wegfegen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Wegfegen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Wegfegen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich züchtige |
| 2. Person Singular | conripis |
du züchtigst |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es züchtigt |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir züchtigen |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr züchtigt |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie züchtigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
ich werde gezüchtigt |
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
du wirst gezüchtigt |
| 3. Person Singular | conripitur |
er/sie/es wird gezüchtigt |
| 1. Person Plural | conripimur |
wir werden gezüchtigt |
| 2. Person Plural | conripimini |
ihr werdet gezüchtigt |
| 3. Person Plural | conripiuntur |
sie werden gezüchtigt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich züchtige |
| 2. Person Singular | conripias |
du züchtigest |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es züchtige |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir züchtigen |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr züchtiget |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie züchtigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde gezüchtigt |
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
du werdest gezüchtigt |
| 3. Person Singular | conripiatur |
er/sie/es werde gezüchtigt |
| 1. Person Plural | conripiamur |
wir werden gezüchtigt |
| 2. Person Plural | conripiamini |
ihr werdet gezüchtigt |
| 3. Person Plural | conripiantur |
sie werden gezüchtigt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich züchtigte |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du züchtigtest |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es züchtigte |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir züchtigten |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr züchtigtet |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie züchtigten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
ich wurde gezüchtigt |
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
du wurdest gezüchtigt |
| 3. Person Singular | conripiebatur |
er/sie/es wurde gezüchtigt |
| 1. Person Plural | conripiebamur |
wir wurden gezüchtigt |
| 2. Person Plural | conripiebamini |
ihr wurdet gezüchtigt |
| 3. Person Plural | conripiebantur |
sie wurden gezüchtigt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich züchtigte |
| 2. Person Singular | conriperes |
du züchtigtest |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es züchtigte |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir züchtigten |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr züchtigtet |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie züchtigten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
ich würde gezüchtigt |
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
du würdest gezüchtigt |
| 3. Person Singular | conriperetur |
er/sie/es würde gezüchtigt |
| 1. Person Plural | conriperemur |
wir würden gezüchtigt |
| 2. Person Plural | conriperemini |
ihr würdet gezüchtigt |
| 3. Person Plural | conriperentur |
sie würden gezüchtigt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde züchtigen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst züchtigen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird züchtigen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden züchtigen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet züchtigen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden züchtigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde gezüchtigt werden |
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
du wirst gezüchtigt werden |
| 3. Person Singular | conripietur |
er/sie/es wird gezüchtigt werden |
| 1. Person Plural | conripiemur |
wir werden gezüchtigt werden |
| 2. Person Plural | conripiemini |
ihr werdet gezüchtigt werden |
| 3. Person Plural | conripientur |
sie werden gezüchtigt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe gezüchtigt |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast gezüchtigt |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat gezüchtigt |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben gezüchtigt |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt gezüchtigt |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben gezüchtigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
ich bin gezüchtigt worden |
| 2. Person Singular | conreptus es |
du bist gezüchtigt worden |
| 3. Person Singular | conreptus est |
er/sie/es ist gezüchtigt worden |
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
wir sind gezüchtigt worden |
| 2. Person Plural | conrepti estis |
ihr seid gezüchtigt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
sie sind gezüchtigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe gezüchtigt |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest gezüchtigt |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe gezüchtigt |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben gezüchtigt |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet gezüchtigt |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben gezüchtigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
ich sei gezüchtigt worden |
| 2. Person Singular | conreptus sis |
du seiest gezüchtigt worden |
| 3. Person Singular | conreptus sit |
er/sie/es sei gezüchtigt worden |
| 1. Person Plural | conrepti simus |
wir seien gezüchtigt worden |
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
ihr seiet gezüchtigt worden |
| 3. Person Plural | conrepti sint |
sie seien gezüchtigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte gezüchtigt |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest gezüchtigt |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte gezüchtigt |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten gezüchtigt |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet gezüchtigt |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten gezüchtigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
ich war gezüchtigt worden |
| 2. Person Singular | conreptus eras |
du warst gezüchtigt worden |
| 3. Person Singular | conreptus erat |
er/sie/es war gezüchtigt worden |
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
wir waren gezüchtigt worden |
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
ihr wart gezüchtigt worden |
| 3. Person Plural | conrepti erant |
sie waren gezüchtigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte gezüchtigt |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest gezüchtigt |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte gezüchtigt |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten gezüchtigt |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet gezüchtigt |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten gezüchtigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
ich wäre gezüchtigt worden |
| 2. Person Singular | conreptus esses |
du wärest gezüchtigt worden |
| 3. Person Singular | conreptus esset |
er/sie/es wäre gezüchtigt worden |
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
wir wären gezüchtigt worden |
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
ihr wäret gezüchtigt worden |
| 3. Person Plural | conrepti essent |
sie wären gezüchtigt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde gezüchtigt haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst gezüchtigt haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird gezüchtigt haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden gezüchtigt haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet gezüchtigt haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden gezüchtigt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
ich werde gezüchtigt worden sein |
| 2. Person Singular | conreptus eris |
du wirst gezüchtigt worden sein |
| 3. Person Singular | conreptus erit |
er/sie/es wird gezüchtigt worden sein |
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
wir werden gezüchtigt worden sein |
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
ihr werdet gezüchtigt worden sein |
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
sie werden gezüchtigt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
züchtigen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
gezüchtigt haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
züchtigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
gezüchtigt werden |
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
gezüchtigt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
künftig gezüchtigt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
züchtige; züchtig! |
| 2. Person Plural | conripite |
züchtigt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Züchtigen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Züchtigens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Züchtigen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Züchtigen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Züchtigen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Züchtigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripio |
ich weise zurecht |
| 2. Person Singular | conripis |
du weist zurecht |
| 3. Person Singular | conripit |
er/sie/es weist zurecht |
| 1. Person Plural | conripimus |
wir weisen zurecht |
| 2. Person Plural | conripitis |
ihr weist zurecht |
| 3. Person Plural | conripiunt |
sie weisen zurecht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripior |
ich werde zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular | conriperis conripere |
du wirst zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular | conripitur |
er/sie/es wird zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural | conripimur |
wir werden zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural | conripimini |
ihr werdet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural | conripiuntur |
sie werden zurechtgewiesen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich weise zurecht |
| 2. Person Singular | conripias |
du weisest zurecht |
| 3. Person Singular | conripiat |
er/sie/es weise zurecht |
| 1. Person Plural | conripiamus |
wir weisen zurecht |
| 2. Person Plural | conripiatis |
ihr weiset zurecht |
| 3. Person Plural | conripiant |
sie weisen zurecht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular | conripiaris conripiare |
du werdest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular | conripiatur |
er/sie/es werde zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural | conripiamur |
wir werden zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural | conripiamini |
ihr werdet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural | conripiantur |
sie werden zurechtgewiesen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebam |
ich wies zurecht |
| 2. Person Singular | conripiebas |
du wiesest zurecht |
| 3. Person Singular | conripiebat |
er/sie/es wies zurecht |
| 1. Person Plural | conripiebamus |
wir wiesen zurecht |
| 2. Person Plural | conripiebatis |
ihr wiest zurecht |
| 3. Person Plural | conripiebant |
sie wiesen zurecht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiebar |
ich wurde zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular | conripiebaris conripiebare |
du wurdest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular | conripiebatur |
er/sie/es wurde zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural | conripiebamur |
wir wurden zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural | conripiebamini |
ihr wurdet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural | conripiebantur |
sie wurden zurechtgewiesen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conriperem |
ich wiese zurecht |
| 2. Person Singular | conriperes |
du wiesest zurecht |
| 3. Person Singular | conriperet |
er/sie/es wiese zurecht |
| 1. Person Plural | conriperemus |
wir wiesen zurecht |
| 2. Person Plural | conriperetis |
ihr wieset zurecht |
| 3. Person Plural | conriperent |
sie wiesen zurecht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conriperer |
ich würde zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular | conripereris conriperere |
du würdest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular | conriperetur |
er/sie/es würde zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural | conriperemur |
wir würden zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural | conriperemini |
ihr würdet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural | conriperentur |
sie würden zurechtgewiesen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripiam |
ich werde zurechtweisen |
| 2. Person Singular | conripies |
du wirst zurechtweisen |
| 3. Person Singular | conripiet |
er/sie/es wird zurechtweisen |
| 1. Person Plural | conripiemus |
wir werden zurechtweisen |
| 2. Person Plural | conripietis |
ihr werdet zurechtweisen |
| 3. Person Plural | conripient |
sie werden zurechtweisen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conripiar |
ich werde zurechtgewiesen werden |
| 2. Person Singular | conripieris conripiere |
du wirst zurechtgewiesen werden |
| 3. Person Singular | conripietur |
er/sie/es wird zurechtgewiesen werden |
| 1. Person Plural | conripiemur |
wir werden zurechtgewiesen werden |
| 2. Person Plural | conripiemini |
ihr werdet zurechtgewiesen werden |
| 3. Person Plural | conripientur |
sie werden zurechtgewiesen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripui |
ich habe zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular | conripuisti |
du hast zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular | conripuit |
er/sie/es hat zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural | conripuimus |
wir haben zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural | conripuistis |
ihr habt zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural | conripuerunt conripuere |
sie haben zurechtgewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sum |
ich bin zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Singular | conreptus es |
du bist zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Singular | conreptus est |
er/sie/es ist zurechtgewiesen worden |
| 1. Person Plural | conrepti sumus |
wir sind zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Plural | conrepti estis |
ihr seid zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Plural | conrepti sunt |
sie sind zurechtgewiesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuerim |
ich habe zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular | conripueris |
du habest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es habe zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir haben zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr habet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie haben zurechtgewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus sim |
ich sei zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Singular | conreptus sis |
du seiest zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Singular | conreptus sit |
er/sie/es sei zurechtgewiesen worden |
| 1. Person Plural | conrepti simus |
wir seien zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Plural | conrepti sitis |
ihr seiet zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Plural | conrepti sint |
sie seien zurechtgewiesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripueram |
ich hatte zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular | conripueras |
du hattest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular | conripuerat |
er/sie/es hatte zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural | conripueramus |
wir hatten zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural | conripueratis |
ihr hattet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural | conripuerant |
sie hatten zurechtgewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus eram |
ich war zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Singular | conreptus eras |
du warst zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Singular | conreptus erat |
er/sie/es war zurechtgewiesen worden |
| 1. Person Plural | conrepti eramus |
wir waren zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Plural | conrepti eratis |
ihr wart zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Plural | conrepti erant |
sie waren zurechtgewiesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuissem |
ich hätte zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular | conripuisses |
du hättest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular | conripuisset |
er/sie/es hätte zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural | conripuissemus |
wir hätten zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural | conripuissetis |
ihr hättet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural | conripuissent |
sie hätten zurechtgewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus essem |
ich wäre zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Singular | conreptus esses |
du wärest zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Singular | conreptus esset |
er/sie/es wäre zurechtgewiesen worden |
| 1. Person Plural | conrepti essemus |
wir wären zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Plural | conrepti essetis |
ihr wäret zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Plural | conrepti essent |
sie wären zurechtgewiesen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conripuero |
ich werde zurechtgewiesen haben |
| 2. Person Singular | conripueris |
du wirst zurechtgewiesen haben |
| 3. Person Singular | conripuerit |
er/sie/es wird zurechtgewiesen haben |
| 1. Person Plural | conripuerimus |
wir werden zurechtgewiesen haben |
| 2. Person Plural | conripueritis |
ihr werdet zurechtgewiesen haben |
| 3. Person Plural | conripuerint |
sie werden zurechtgewiesen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conreptus ero |
ich werde zurechtgewiesen worden sein |
| 2. Person Singular | conreptus eris |
du wirst zurechtgewiesen worden sein |
| 3. Person Singular | conreptus erit |
er/sie/es wird zurechtgewiesen worden sein |
| 1. Person Plural | conrepti erimus |
wir werden zurechtgewiesen worden sein |
| 2. Person Plural | conrepti eritis |
ihr werdet zurechtgewiesen worden sein |
| 3. Person Plural | conrepti erunt |
sie werden zurechtgewiesen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripere |
zurechtweisen |
| Vorzeitigkeit | conripuisse |
zurechtgewiesen haben |
| Nachzeitigkeit | conrepturum esse |
zurechtweisen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conripi conripier |
zurechtgewiesen werden |
| Vorzeitigkeit | conreptum esse |
zurechtgewiesen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conreptum iri |
künftig zurechtgewiesen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conripe |
weise zurecht; weis zurecht! |
| 2. Person Plural | conripite |
weist zurecht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conripito |
| 3. Person Singular | conripito |
| 2. Person Plural | conripitote |
| 3. Person Plural | conripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conripere |
das Zurechtweisen |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
des Zurechtweisens |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
dem Zurechtweisen |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
das Zurechtweisen |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
durch das Zurechtweisen |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
Zurechtweisen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiendus conripiundus |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
| Genitiv | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripiendi conripiundi |
| Dativ | conripiendo conripiundo |
conripiendae conripiundae |
conripiendo conripiundo |
| Akkusativ | conripiendum conripiundum |
conripiendam conripiundam |
conripiendum conripiundum |
| Ablativ | conripiendo conripiundo |
conripienda conripiunda |
conripiendo conripiundo |
| Vokativ | conripiende conripiunde |
conripienda conripiunda |
conripiendum conripiundum |
Plural
| Nominativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
| Genitiv | conripiendorum conripiundorum |
conripiendarum conripiundarum |
conripiendorum conripiundorum |
| Dativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Akkusativ | conripiendos conripiundos |
conripiendas conripiundas |
conripienda conripiunda |
| Ablativ | conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
conripiendis conripiundis |
| Vokativ | conripiendi conripiundi |
conripiendae conripiundae |
conripienda conripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
| Genitiv | conripientis |
conripientis |
conripientis |
| Dativ | conripienti |
conripienti |
conripienti |
| Akkusativ | conripientem |
conripientem |
conripiens |
| Ablativ | conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
conripienti conripiente |
| Vokativ | conripiens |
conripiens |
conripiens |
Plural
| Nominativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Genitiv | conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
conripientium conripientum |
| Dativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Akkusativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
| Ablativ | conripientibus |
conripientibus |
conripientibus |
| Vokativ | conripientes |
conripientes |
conripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conreptus |
conrepta |
conreptum |
| Genitiv | conrepti |
conreptae |
conrepti |
| Dativ | conrepto |
conreptae |
conrepto |
| Akkusativ | conreptum |
conreptam |
conreptum |
| Ablativ | conrepto |
conrepta |
conrepto |
| Vokativ | conrepte |
conrepta |
conreptum |
Plural
| Nominativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
| Genitiv | conreptorum |
conreptarum |
conreptorum |
| Dativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Akkusativ | conreptos |
conreptas |
conrepta |
| Ablativ | conreptis |
conreptis |
conreptis |
| Vokativ | conrepti |
conreptae |
conrepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conrepturus |
conreptura |
conrepturum |
| Genitiv | conrepturi |
conrepturae |
conrepturi |
| Dativ | conrepturo |
conrepturae |
conrepturo |
| Akkusativ | conrepturum |
conrepturam |
conrepturum |
| Ablativ | conrepturo |
conreptura |
conrepturo |
| Vokativ | conrepture |
conreptura |
conrepturum |
Plural
| Nominativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
| Genitiv | conrepturorum |
conrepturarum |
conrepturorum |
| Dativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Akkusativ | conrepturos |
conrepturas |
conreptura |
| Ablativ | conrepturis |
conrepturis |
conrepturis |
| Vokativ | conrepturi |
conrepturae |
conreptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conreptum |
conreptu |