Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
consacrare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
consacrator auch noch Formen von:
consacrator (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacro
|
ich sondere ab |
| 2. Person Singular |
consacras
|
du sonderst ab |
| 3. Person Singular |
consacrat
|
er/sie/es sondert ab |
| 1. Person Plural |
consacramus
|
wir sondern ab |
| 2. Person Plural |
consacratis
|
ihr sondert ab |
| 3. Person Plural |
consacrant
|
sie sondern ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacror
|
ich werde abgesondert |
| 2. Person Singular |
consacraris consacrare
|
du wirst abgesondert |
| 3. Person Singular |
consacratur
|
er/sie/es wird abgesondert |
| 1. Person Plural |
consacramur
|
wir werden abgesondert |
| 2. Person Plural |
consacramini
|
ihr werdet abgesondert |
| 3. Person Plural |
consacrantur
|
sie werden abgesondert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrem
|
ich sondere ab |
| 2. Person Singular |
consacres
|
du sonderst ab |
| 3. Person Singular |
consacret
|
er/sie/es sondere ab |
| 1. Person Plural |
consacremus
|
wir sondern ab |
| 2. Person Plural |
consacretis
|
ihr sondert ab |
| 3. Person Plural |
consacrent
|
sie sondern ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrer
|
ich werde abgesondert |
| 2. Person Singular |
consacreris consacrere
|
du werdest abgesondert |
| 3. Person Singular |
consacretur
|
er/sie/es werde abgesondert |
| 1. Person Plural |
consacremur
|
wir werden abgesondert |
| 2. Person Plural |
consacremini
|
ihr werdet abgesondert |
| 3. Person Plural |
consacrentur
|
sie werden abgesondert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabam
|
ich sonderte ab |
| 2. Person Singular |
consacrabas
|
du sondertest ab |
| 3. Person Singular |
consacrabat
|
er/sie/es sonderte ab |
| 1. Person Plural |
consacrabamus
|
wir sonderten ab |
| 2. Person Plural |
consacrabatis
|
ihr sondertet ab |
| 3. Person Plural |
consacrabant
|
sie sonderten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabar
|
ich wurde abgesondert |
| 2. Person Singular |
consacrabaris consacrabare
|
du wurdest abgesondert |
| 3. Person Singular |
consacrabatur
|
er/sie/es wurde abgesondert |
| 1. Person Plural |
consacrabamur
|
wir wurden abgesondert |
| 2. Person Plural |
consacrabamini
|
ihr wurdet abgesondert |
| 3. Person Plural |
consacrabantur
|
sie wurden abgesondert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarem
|
ich sonderte ab |
| 2. Person Singular |
consacrares
|
du sondertest ab |
| 3. Person Singular |
consacraret
|
er/sie/es sonderte ab |
| 1. Person Plural |
consacraremus
|
wir sonderten ab |
| 2. Person Plural |
consacraretis
|
ihr sondertet ab |
| 3. Person Plural |
consacrarent
|
sie sonderten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarer
|
ich würde abgesondert |
| 2. Person Singular |
consacrareris consacrarere
|
du würdest abgesondert |
| 3. Person Singular |
consacraretur
|
er/sie/es würde abgesondert |
| 1. Person Plural |
consacraremur
|
wir würden abgesondert |
| 2. Person Plural |
consacraremini
|
ihr würdet abgesondert |
| 3. Person Plural |
consacrarentur
|
sie würden abgesondert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabo
|
ich werde absondern |
| 2. Person Singular |
consacrabis
|
du wirst absondern |
| 3. Person Singular |
consacrabit
|
er/sie/es wird absondern |
| 1. Person Plural |
consacrabimus
|
wir werden absondern |
| 2. Person Plural |
consacrabitis
|
ihr werdet absondern |
| 3. Person Plural |
consacrabunt
|
sie werden absondern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabor
|
ich werde abgesondert werden |
| 2. Person Singular |
consacraberis consacrabere
|
du wirst abgesondert werden |
| 3. Person Singular |
consacrabitur
|
er/sie/es wird abgesondert werden |
| 1. Person Plural |
consacrabimur
|
wir werden abgesondert werden |
| 2. Person Plural |
consacrabimini
|
ihr werdet abgesondert werden |
| 3. Person Plural |
consacrabuntur
|
sie werden abgesondert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravi
|
ich habe abgesondert |
| 2. Person Singular |
consacravisti
|
du hast abgesondert |
| 3. Person Singular |
consacravit
|
er/sie/es hat abgesondert |
| 1. Person Plural |
consacravimus
|
wir haben abgesondert |
| 2. Person Plural |
consacravistis
|
ihr habt abgesondert |
| 3. Person Plural |
consacraverunt consacravere
|
sie haben abgesondert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sum
|
ich bin abgesondert worden |
| 2. Person Singular |
consacratus es
|
du bist abgesondert worden |
| 3. Person Singular |
consacratus est
|
er/sie/es ist abgesondert worden |
| 1. Person Plural |
consacrati sumus
|
wir sind abgesondert worden |
| 2. Person Plural |
consacrati estis
|
ihr seid abgesondert worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sunt
|
sie sind abgesondert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraverim
|
ich habe abgesondert |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du habest abgesondert |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es habe abgesondert |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir haben abgesondert |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr habet abgesondert |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie haben abgesondert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sim
|
ich sei abgesondert worden |
| 2. Person Singular |
consacratus sis
|
du seiest abgesondert worden |
| 3. Person Singular |
consacratus sit
|
er/sie/es sei abgesondert worden |
| 1. Person Plural |
consacrati simus
|
wir seien abgesondert worden |
| 2. Person Plural |
consacrati sitis
|
ihr seiet abgesondert worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sint
|
sie seien abgesondert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraveram
|
ich hatte abgesondert |
| 2. Person Singular |
consacraveras
|
du hattest abgesondert |
| 3. Person Singular |
consacraverat
|
er/sie/es hatte abgesondert |
| 1. Person Plural |
consacraveramus
|
wir hatten abgesondert |
| 2. Person Plural |
consacraveratis
|
ihr hattet abgesondert |
| 3. Person Plural |
consacraverant
|
sie hatten abgesondert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus eram
|
ich war abgesondert worden |
| 2. Person Singular |
consacratus eras
|
du warst abgesondert worden |
| 3. Person Singular |
consacratus erat
|
er/sie/es war abgesondert worden |
| 1. Person Plural |
consacrati eramus
|
wir waren abgesondert worden |
| 2. Person Plural |
consacrati eratis
|
ihr wart abgesondert worden |
| 3. Person Plural |
consacrati erant
|
sie waren abgesondert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravissem
|
ich hätte abgesondert |
| 2. Person Singular |
consacravisses
|
du hättest abgesondert |
| 3. Person Singular |
consacravisset
|
er/sie/es hätte abgesondert |
| 1. Person Plural |
consacravissemus
|
wir hätten abgesondert |
| 2. Person Plural |
consacravissetis
|
ihr hättet abgesondert |
| 3. Person Plural |
consacravissent
|
sie hätten abgesondert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus essem
|
ich wäre abgesondert worden |
| 2. Person Singular |
consacratus esses
|
du wärest abgesondert worden |
| 3. Person Singular |
consacratus esset
|
er/sie/es wäre abgesondert worden |
| 1. Person Plural |
consacrati essemus
|
wir wären abgesondert worden |
| 2. Person Plural |
consacrati essetis
|
ihr wäret abgesondert worden |
| 3. Person Plural |
consacrati essent
|
sie wären abgesondert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravero
|
ich werde abgesondert haben |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du wirst abgesondert haben |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es wird abgesondert haben |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir werden abgesondert haben |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr werdet abgesondert haben |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie werden abgesondert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus ero
|
ich werde abgesondert worden sein |
| 2. Person Singular |
consacratus eris
|
du wirst abgesondert worden sein |
| 3. Person Singular |
consacratus erit
|
er/sie/es wird abgesondert worden sein |
| 1. Person Plural |
consacrati erimus
|
wir werden abgesondert worden sein |
| 2. Person Plural |
consacrati eritis
|
ihr werdet abgesondert worden sein |
| 3. Person Plural |
consacrati erunt
|
sie werden abgesondert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrare
|
absondern |
| Vorzeitigkeit |
consacravisse
|
abgesondert haben |
| Nachzeitigkeit |
consacraturum esse
|
absondern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrari consacrarier
|
abgesondert werden |
| Vorzeitigkeit |
consacratum esse
|
abgesondert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consacratum iri
|
künftig abgesondert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consacra
|
sondere ab! |
| 2. Person Plural |
consacrate
|
sondert ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consacrato
|
| 3. Person Singular |
consacrato
|
| 2. Person Plural |
consacratote
|
| 3. Person Plural |
consacranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consacrare
|
das Absondern |
| Genitiv |
consacrandi
|
des Absondernes |
| Dativ |
consacrando
|
dem Absondern |
| Akkusativ |
consacrandum
|
das Absondern |
| Ablativ |
consacrando
|
durch das Absondern |
| Vokativ |
consacrande
|
Absondern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrandus
|
consacranda
|
consacrandum
|
| Genitiv |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacrandi
|
| Dativ |
consacrando
|
consacrandae
|
consacrando
|
| Akkusativ |
consacrandum
|
consacrandam
|
consacrandum
|
| Ablativ |
consacrando
|
consacranda
|
consacrando
|
| Vokativ |
consacrande
|
consacranda
|
consacrandum
|
Plural
| Nominativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
| Genitiv |
consacrandorum
|
consacrandarum
|
consacrandorum
|
| Dativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Akkusativ |
consacrandos
|
consacrandas
|
consacranda
|
| Ablativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Vokativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
| Genitiv |
consacrantis
|
consacrantis
|
consacrantis
|
| Dativ |
consacranti
|
consacranti
|
consacranti
|
| Akkusativ |
consacrantem
|
consacrantem
|
consacrans
|
| Ablativ |
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
| Vokativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
Plural
| Nominativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Genitiv |
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
| Dativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Akkusativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Ablativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Vokativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacratus
|
consacrata
|
consacratum
|
| Genitiv |
consacrati
|
consacratae
|
consacrati
|
| Dativ |
consacrato
|
consacratae
|
consacrato
|
| Akkusativ |
consacratum
|
consacratam
|
consacratum
|
| Ablativ |
consacrato
|
consacrata
|
consacrato
|
| Vokativ |
consacrate
|
consacrata
|
consacratum
|
Plural
| Nominativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
| Genitiv |
consacratorum
|
consacratarum
|
consacratorum
|
| Dativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Akkusativ |
consacratos
|
consacratas
|
consacrata
|
| Ablativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Vokativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacraturus
|
consacratura
|
consacraturum
|
| Genitiv |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacraturi
|
| Dativ |
consacraturo
|
consacraturae
|
consacraturo
|
| Akkusativ |
consacraturum
|
consacraturam
|
consacraturum
|
| Ablativ |
consacraturo
|
consacratura
|
consacraturo
|
| Vokativ |
consacrature
|
consacratura
|
consacraturum
|
Plural
| Nominativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
| Genitiv |
consacraturorum
|
consacraturarum
|
consacraturorum
|
| Dativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Akkusativ |
consacraturos
|
consacraturas
|
consacratura
|
| Ablativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Vokativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consacratum
|
consacratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacro
|
|
| 2. Person Singular |
consacras
|
|
| 3. Person Singular |
consacrat
|
|
| 1. Person Plural |
consacramus
|
|
| 2. Person Plural |
consacratis
|
|
| 3. Person Plural |
consacrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacror
|
|
| 2. Person Singular |
consacraris consacrare
|
|
| 3. Person Singular |
consacratur
|
|
| 1. Person Plural |
consacramur
|
|
| 2. Person Plural |
consacramini
|
|
| 3. Person Plural |
consacrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrem
|
|
| 2. Person Singular |
consacres
|
|
| 3. Person Singular |
consacret
|
|
| 1. Person Plural |
consacremus
|
|
| 2. Person Plural |
consacretis
|
|
| 3. Person Plural |
consacrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrer
|
|
| 2. Person Singular |
consacreris consacrere
|
|
| 3. Person Singular |
consacretur
|
|
| 1. Person Plural |
consacremur
|
|
| 2. Person Plural |
consacremini
|
|
| 3. Person Plural |
consacrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabam
|
|
| 2. Person Singular |
consacrabas
|
|
| 3. Person Singular |
consacrabat
|
|
| 1. Person Plural |
consacrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consacrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consacrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabar
|
|
| 2. Person Singular |
consacrabaris consacrabare
|
|
| 3. Person Singular |
consacrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consacrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consacrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consacrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarem
|
|
| 2. Person Singular |
consacrares
|
|
| 3. Person Singular |
consacraret
|
|
| 1. Person Plural |
consacraremus
|
|
| 2. Person Plural |
consacraretis
|
|
| 3. Person Plural |
consacrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarer
|
|
| 2. Person Singular |
consacrareris consacrarere
|
|
| 3. Person Singular |
consacraretur
|
|
| 1. Person Plural |
consacraremur
|
|
| 2. Person Plural |
consacraremini
|
|
| 3. Person Plural |
consacrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabo
|
|
| 2. Person Singular |
consacrabis
|
|
| 3. Person Singular |
consacrabit
|
|
| 1. Person Plural |
consacrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consacrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consacrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabor
|
|
| 2. Person Singular |
consacraberis consacrabere
|
|
| 3. Person Singular |
consacrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consacrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consacrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consacrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravi
|
|
| 2. Person Singular |
consacravisti
|
|
| 3. Person Singular |
consacravit
|
|
| 1. Person Plural |
consacravimus
|
|
| 2. Person Plural |
consacravistis
|
|
| 3. Person Plural |
consacraverunt consacravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consacratus es
|
|
| 3. Person Singular |
consacratus est
|
|
| 1. Person Plural |
consacrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consacrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consacrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraverim
|
|
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
|
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
|
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consacratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consacratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consacrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consacrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consacrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraveram
|
|
| 2. Person Singular |
consacraveras
|
|
| 3. Person Singular |
consacraverat
|
|
| 1. Person Plural |
consacraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consacraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consacraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consacratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consacratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consacrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consacrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consacrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravissem
|
|
| 2. Person Singular |
consacravisses
|
|
| 3. Person Singular |
consacravisset
|
|
| 1. Person Plural |
consacravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consacravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consacravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consacratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consacratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consacrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consacrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consacrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravero
|
|
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
|
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
|
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consacratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consacratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consacrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consacrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consacrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consacravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consacraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrari consacrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consacratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consacratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consacra
|
! |
| 2. Person Plural |
consacrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consacrato
|
| 3. Person Singular |
consacrato
|
| 2. Person Plural |
consacratote
|
| 3. Person Plural |
consacranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consacrare
|
|
| Genitiv |
consacrandi
|
|
| Dativ |
consacrando
|
|
| Akkusativ |
consacrandum
|
|
| Ablativ |
consacrando
|
|
| Vokativ |
consacrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrandus
|
consacranda
|
consacrandum
|
| Genitiv |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacrandi
|
| Dativ |
consacrando
|
consacrandae
|
consacrando
|
| Akkusativ |
consacrandum
|
consacrandam
|
consacrandum
|
| Ablativ |
consacrando
|
consacranda
|
consacrando
|
| Vokativ |
consacrande
|
consacranda
|
consacrandum
|
Plural
| Nominativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
| Genitiv |
consacrandorum
|
consacrandarum
|
consacrandorum
|
| Dativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Akkusativ |
consacrandos
|
consacrandas
|
consacranda
|
| Ablativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Vokativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
| Genitiv |
consacrantis
|
consacrantis
|
consacrantis
|
| Dativ |
consacranti
|
consacranti
|
consacranti
|
| Akkusativ |
consacrantem
|
consacrantem
|
consacrans
|
| Ablativ |
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
| Vokativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
Plural
| Nominativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Genitiv |
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
| Dativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Akkusativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Ablativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Vokativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacratus
|
consacrata
|
consacratum
|
| Genitiv |
consacrati
|
consacratae
|
consacrati
|
| Dativ |
consacrato
|
consacratae
|
consacrato
|
| Akkusativ |
consacratum
|
consacratam
|
consacratum
|
| Ablativ |
consacrato
|
consacrata
|
consacrato
|
| Vokativ |
consacrate
|
consacrata
|
consacratum
|
Plural
| Nominativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
| Genitiv |
consacratorum
|
consacratarum
|
consacratorum
|
| Dativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Akkusativ |
consacratos
|
consacratas
|
consacrata
|
| Ablativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Vokativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacraturus
|
consacratura
|
consacraturum
|
| Genitiv |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacraturi
|
| Dativ |
consacraturo
|
consacraturae
|
consacraturo
|
| Akkusativ |
consacraturum
|
consacraturam
|
consacraturum
|
| Ablativ |
consacraturo
|
consacratura
|
consacraturo
|
| Vokativ |
consacrature
|
consacratura
|
consacraturum
|
Plural
| Nominativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
| Genitiv |
consacraturorum
|
consacraturarum
|
consacraturorum
|
| Dativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Akkusativ |
consacraturos
|
consacraturas
|
consacratura
|
| Ablativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Vokativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consacratum
|
consacratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacro
|
ich heilige |
| 2. Person Singular |
consacras
|
du heiligst |
| 3. Person Singular |
consacrat
|
er/sie/es heiligt |
| 1. Person Plural |
consacramus
|
wir heiligen |
| 2. Person Plural |
consacratis
|
ihr heiligt |
| 3. Person Plural |
consacrant
|
sie heiligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacror
|
ich werde geheiligt |
| 2. Person Singular |
consacraris consacrare
|
du wirst geheiligt |
| 3. Person Singular |
consacratur
|
er/sie/es wird geheiligt |
| 1. Person Plural |
consacramur
|
wir werden geheiligt |
| 2. Person Plural |
consacramini
|
ihr werdet geheiligt |
| 3. Person Plural |
consacrantur
|
sie werden geheiligt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrem
|
ich heilige |
| 2. Person Singular |
consacres
|
du heiligest |
| 3. Person Singular |
consacret
|
er/sie/es heilige |
| 1. Person Plural |
consacremus
|
wir heiligen |
| 2. Person Plural |
consacretis
|
ihr heiliget |
| 3. Person Plural |
consacrent
|
sie heiligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrer
|
ich werde geheiligt |
| 2. Person Singular |
consacreris consacrere
|
du werdest geheiligt |
| 3. Person Singular |
consacretur
|
er/sie/es werde geheiligt |
| 1. Person Plural |
consacremur
|
wir werden geheiligt |
| 2. Person Plural |
consacremini
|
ihr werdet geheiligt |
| 3. Person Plural |
consacrentur
|
sie werden geheiligt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabam
|
ich heiligte |
| 2. Person Singular |
consacrabas
|
du heiligtest |
| 3. Person Singular |
consacrabat
|
er/sie/es heiligte |
| 1. Person Plural |
consacrabamus
|
wir heiligten |
| 2. Person Plural |
consacrabatis
|
ihr heiligtet |
| 3. Person Plural |
consacrabant
|
sie heiligten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabar
|
ich wurde geheiligt |
| 2. Person Singular |
consacrabaris consacrabare
|
du wurdest geheiligt |
| 3. Person Singular |
consacrabatur
|
er/sie/es wurde geheiligt |
| 1. Person Plural |
consacrabamur
|
wir wurden geheiligt |
| 2. Person Plural |
consacrabamini
|
ihr wurdet geheiligt |
| 3. Person Plural |
consacrabantur
|
sie wurden geheiligt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarem
|
ich heiligte |
| 2. Person Singular |
consacrares
|
du heiligtest |
| 3. Person Singular |
consacraret
|
er/sie/es heiligte |
| 1. Person Plural |
consacraremus
|
wir heiligten |
| 2. Person Plural |
consacraretis
|
ihr heiligtet |
| 3. Person Plural |
consacrarent
|
sie heiligten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarer
|
ich würde geheiligt |
| 2. Person Singular |
consacrareris consacrarere
|
du würdest geheiligt |
| 3. Person Singular |
consacraretur
|
er/sie/es würde geheiligt |
| 1. Person Plural |
consacraremur
|
wir würden geheiligt |
| 2. Person Plural |
consacraremini
|
ihr würdet geheiligt |
| 3. Person Plural |
consacrarentur
|
sie würden geheiligt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabo
|
ich werde heiligen |
| 2. Person Singular |
consacrabis
|
du wirst heiligen |
| 3. Person Singular |
consacrabit
|
er/sie/es wird heiligen |
| 1. Person Plural |
consacrabimus
|
wir werden heiligen |
| 2. Person Plural |
consacrabitis
|
ihr werdet heiligen |
| 3. Person Plural |
consacrabunt
|
sie werden heiligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabor
|
ich werde geheiligt werden |
| 2. Person Singular |
consacraberis consacrabere
|
du wirst geheiligt werden |
| 3. Person Singular |
consacrabitur
|
er/sie/es wird geheiligt werden |
| 1. Person Plural |
consacrabimur
|
wir werden geheiligt werden |
| 2. Person Plural |
consacrabimini
|
ihr werdet geheiligt werden |
| 3. Person Plural |
consacrabuntur
|
sie werden geheiligt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravi
|
ich habe geheiligt |
| 2. Person Singular |
consacravisti
|
du hast geheiligt |
| 3. Person Singular |
consacravit
|
er/sie/es hat geheiligt |
| 1. Person Plural |
consacravimus
|
wir haben geheiligt |
| 2. Person Plural |
consacravistis
|
ihr habt geheiligt |
| 3. Person Plural |
consacraverunt consacravere
|
sie haben geheiligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sum
|
ich bin geheiligt worden |
| 2. Person Singular |
consacratus es
|
du bist geheiligt worden |
| 3. Person Singular |
consacratus est
|
er/sie/es ist geheiligt worden |
| 1. Person Plural |
consacrati sumus
|
wir sind geheiligt worden |
| 2. Person Plural |
consacrati estis
|
ihr seid geheiligt worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sunt
|
sie sind geheiligt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraverim
|
ich habe geheiligt |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du habest geheiligt |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es habe geheiligt |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir haben geheiligt |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr habet geheiligt |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie haben geheiligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sim
|
ich sei geheiligt worden |
| 2. Person Singular |
consacratus sis
|
du seiest geheiligt worden |
| 3. Person Singular |
consacratus sit
|
er/sie/es sei geheiligt worden |
| 1. Person Plural |
consacrati simus
|
wir seien geheiligt worden |
| 2. Person Plural |
consacrati sitis
|
ihr seiet geheiligt worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sint
|
sie seien geheiligt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraveram
|
ich hatte geheiligt |
| 2. Person Singular |
consacraveras
|
du hattest geheiligt |
| 3. Person Singular |
consacraverat
|
er/sie/es hatte geheiligt |
| 1. Person Plural |
consacraveramus
|
wir hatten geheiligt |
| 2. Person Plural |
consacraveratis
|
ihr hattet geheiligt |
| 3. Person Plural |
consacraverant
|
sie hatten geheiligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus eram
|
ich war geheiligt worden |
| 2. Person Singular |
consacratus eras
|
du warst geheiligt worden |
| 3. Person Singular |
consacratus erat
|
er/sie/es war geheiligt worden |
| 1. Person Plural |
consacrati eramus
|
wir waren geheiligt worden |
| 2. Person Plural |
consacrati eratis
|
ihr wart geheiligt worden |
| 3. Person Plural |
consacrati erant
|
sie waren geheiligt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravissem
|
ich hätte geheiligt |
| 2. Person Singular |
consacravisses
|
du hättest geheiligt |
| 3. Person Singular |
consacravisset
|
er/sie/es hätte geheiligt |
| 1. Person Plural |
consacravissemus
|
wir hätten geheiligt |
| 2. Person Plural |
consacravissetis
|
ihr hättet geheiligt |
| 3. Person Plural |
consacravissent
|
sie hätten geheiligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus essem
|
ich wäre geheiligt worden |
| 2. Person Singular |
consacratus esses
|
du wärest geheiligt worden |
| 3. Person Singular |
consacratus esset
|
er/sie/es wäre geheiligt worden |
| 1. Person Plural |
consacrati essemus
|
wir wären geheiligt worden |
| 2. Person Plural |
consacrati essetis
|
ihr wäret geheiligt worden |
| 3. Person Plural |
consacrati essent
|
sie wären geheiligt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravero
|
ich werde geheiligt haben |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du wirst geheiligt haben |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es wird geheiligt haben |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir werden geheiligt haben |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr werdet geheiligt haben |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie werden geheiligt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus ero
|
ich werde geheiligt worden sein |
| 2. Person Singular |
consacratus eris
|
du wirst geheiligt worden sein |
| 3. Person Singular |
consacratus erit
|
er/sie/es wird geheiligt worden sein |
| 1. Person Plural |
consacrati erimus
|
wir werden geheiligt worden sein |
| 2. Person Plural |
consacrati eritis
|
ihr werdet geheiligt worden sein |
| 3. Person Plural |
consacrati erunt
|
sie werden geheiligt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrare
|
heiligen |
| Vorzeitigkeit |
consacravisse
|
geheiligt haben |
| Nachzeitigkeit |
consacraturum esse
|
heiligen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrari consacrarier
|
geheiligt werden |
| Vorzeitigkeit |
consacratum esse
|
geheiligt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consacratum iri
|
künftig geheiligt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consacra
|
heilige; heilig! |
| 2. Person Plural |
consacrate
|
heiligt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consacrato
|
| 3. Person Singular |
consacrato
|
| 2. Person Plural |
consacratote
|
| 3. Person Plural |
consacranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consacrare
|
das Heiligen |
| Genitiv |
consacrandi
|
des Heiligens |
| Dativ |
consacrando
|
dem Heiligen |
| Akkusativ |
consacrandum
|
das Heiligen |
| Ablativ |
consacrando
|
durch das Heiligen |
| Vokativ |
consacrande
|
Heiligen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrandus
|
consacranda
|
consacrandum
|
| Genitiv |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacrandi
|
| Dativ |
consacrando
|
consacrandae
|
consacrando
|
| Akkusativ |
consacrandum
|
consacrandam
|
consacrandum
|
| Ablativ |
consacrando
|
consacranda
|
consacrando
|
| Vokativ |
consacrande
|
consacranda
|
consacrandum
|
Plural
| Nominativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
| Genitiv |
consacrandorum
|
consacrandarum
|
consacrandorum
|
| Dativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Akkusativ |
consacrandos
|
consacrandas
|
consacranda
|
| Ablativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Vokativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
| Genitiv |
consacrantis
|
consacrantis
|
consacrantis
|
| Dativ |
consacranti
|
consacranti
|
consacranti
|
| Akkusativ |
consacrantem
|
consacrantem
|
consacrans
|
| Ablativ |
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
| Vokativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
Plural
| Nominativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Genitiv |
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
| Dativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Akkusativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Ablativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Vokativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacratus
|
consacrata
|
consacratum
|
| Genitiv |
consacrati
|
consacratae
|
consacrati
|
| Dativ |
consacrato
|
consacratae
|
consacrato
|
| Akkusativ |
consacratum
|
consacratam
|
consacratum
|
| Ablativ |
consacrato
|
consacrata
|
consacrato
|
| Vokativ |
consacrate
|
consacrata
|
consacratum
|
Plural
| Nominativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
| Genitiv |
consacratorum
|
consacratarum
|
consacratorum
|
| Dativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Akkusativ |
consacratos
|
consacratas
|
consacrata
|
| Ablativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Vokativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacraturus
|
consacratura
|
consacraturum
|
| Genitiv |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacraturi
|
| Dativ |
consacraturo
|
consacraturae
|
consacraturo
|
| Akkusativ |
consacraturum
|
consacraturam
|
consacraturum
|
| Ablativ |
consacraturo
|
consacratura
|
consacraturo
|
| Vokativ |
consacrature
|
consacratura
|
consacraturum
|
Plural
| Nominativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
| Genitiv |
consacraturorum
|
consacraturarum
|
consacraturorum
|
| Dativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Akkusativ |
consacraturos
|
consacraturas
|
consacratura
|
| Ablativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Vokativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consacratum
|
consacratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacro
|
ich verfluche |
| 2. Person Singular |
consacras
|
du verfluchst |
| 3. Person Singular |
consacrat
|
er/sie/es verflucht |
| 1. Person Plural |
consacramus
|
wir verfluchen |
| 2. Person Plural |
consacratis
|
ihr verflucht |
| 3. Person Plural |
consacrant
|
sie verfluchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacror
|
ich werde verflucht |
| 2. Person Singular |
consacraris consacrare
|
du wirst verflucht |
| 3. Person Singular |
consacratur
|
er/sie/es wird verflucht |
| 1. Person Plural |
consacramur
|
wir werden verflucht |
| 2. Person Plural |
consacramini
|
ihr werdet verflucht |
| 3. Person Plural |
consacrantur
|
sie werden verflucht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrem
|
ich verfluche |
| 2. Person Singular |
consacres
|
du verfluchest |
| 3. Person Singular |
consacret
|
er/sie/es verfluche |
| 1. Person Plural |
consacremus
|
wir verfluchen |
| 2. Person Plural |
consacretis
|
ihr verfluchet |
| 3. Person Plural |
consacrent
|
sie verfluchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrer
|
ich werde verflucht |
| 2. Person Singular |
consacreris consacrere
|
du werdest verflucht |
| 3. Person Singular |
consacretur
|
er/sie/es werde verflucht |
| 1. Person Plural |
consacremur
|
wir werden verflucht |
| 2. Person Plural |
consacremini
|
ihr werdet verflucht |
| 3. Person Plural |
consacrentur
|
sie werden verflucht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabam
|
ich verfluchte |
| 2. Person Singular |
consacrabas
|
du verfluchtest |
| 3. Person Singular |
consacrabat
|
er/sie/es verfluchte |
| 1. Person Plural |
consacrabamus
|
wir verfluchten |
| 2. Person Plural |
consacrabatis
|
ihr verfluchtet |
| 3. Person Plural |
consacrabant
|
sie verfluchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabar
|
ich wurde verflucht |
| 2. Person Singular |
consacrabaris consacrabare
|
du wurdest verflucht |
| 3. Person Singular |
consacrabatur
|
er/sie/es wurde verflucht |
| 1. Person Plural |
consacrabamur
|
wir wurden verflucht |
| 2. Person Plural |
consacrabamini
|
ihr wurdet verflucht |
| 3. Person Plural |
consacrabantur
|
sie wurden verflucht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarem
|
ich verfluchte |
| 2. Person Singular |
consacrares
|
du verfluchtest |
| 3. Person Singular |
consacraret
|
er/sie/es verfluchte |
| 1. Person Plural |
consacraremus
|
wir verfluchten |
| 2. Person Plural |
consacraretis
|
ihr verfluchtet |
| 3. Person Plural |
consacrarent
|
sie verfluchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarer
|
ich würde verflucht |
| 2. Person Singular |
consacrareris consacrarere
|
du würdest verflucht |
| 3. Person Singular |
consacraretur
|
er/sie/es würde verflucht |
| 1. Person Plural |
consacraremur
|
wir würden verflucht |
| 2. Person Plural |
consacraremini
|
ihr würdet verflucht |
| 3. Person Plural |
consacrarentur
|
sie würden verflucht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabo
|
ich werde verfluchen |
| 2. Person Singular |
consacrabis
|
du wirst verfluchen |
| 3. Person Singular |
consacrabit
|
er/sie/es wird verfluchen |
| 1. Person Plural |
consacrabimus
|
wir werden verfluchen |
| 2. Person Plural |
consacrabitis
|
ihr werdet verfluchen |
| 3. Person Plural |
consacrabunt
|
sie werden verfluchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabor
|
ich werde verflucht werden |
| 2. Person Singular |
consacraberis consacrabere
|
du wirst verflucht werden |
| 3. Person Singular |
consacrabitur
|
er/sie/es wird verflucht werden |
| 1. Person Plural |
consacrabimur
|
wir werden verflucht werden |
| 2. Person Plural |
consacrabimini
|
ihr werdet verflucht werden |
| 3. Person Plural |
consacrabuntur
|
sie werden verflucht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravi
|
ich habe verflucht |
| 2. Person Singular |
consacravisti
|
du hast verflucht |
| 3. Person Singular |
consacravit
|
er/sie/es hat verflucht |
| 1. Person Plural |
consacravimus
|
wir haben verflucht |
| 2. Person Plural |
consacravistis
|
ihr habt verflucht |
| 3. Person Plural |
consacraverunt consacravere
|
sie haben verflucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sum
|
ich bin verflucht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus es
|
du bist verflucht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus est
|
er/sie/es ist verflucht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati sumus
|
wir sind verflucht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati estis
|
ihr seid verflucht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sunt
|
sie sind verflucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraverim
|
ich habe verflucht |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du habest verflucht |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es habe verflucht |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir haben verflucht |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr habet verflucht |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie haben verflucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sim
|
ich sei verflucht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus sis
|
du seiest verflucht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus sit
|
er/sie/es sei verflucht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati simus
|
wir seien verflucht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati sitis
|
ihr seiet verflucht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sint
|
sie seien verflucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraveram
|
ich hatte verflucht |
| 2. Person Singular |
consacraveras
|
du hattest verflucht |
| 3. Person Singular |
consacraverat
|
er/sie/es hatte verflucht |
| 1. Person Plural |
consacraveramus
|
wir hatten verflucht |
| 2. Person Plural |
consacraveratis
|
ihr hattet verflucht |
| 3. Person Plural |
consacraverant
|
sie hatten verflucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus eram
|
ich war verflucht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus eras
|
du warst verflucht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus erat
|
er/sie/es war verflucht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati eramus
|
wir waren verflucht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati eratis
|
ihr wart verflucht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati erant
|
sie waren verflucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravissem
|
ich hätte verflucht |
| 2. Person Singular |
consacravisses
|
du hättest verflucht |
| 3. Person Singular |
consacravisset
|
er/sie/es hätte verflucht |
| 1. Person Plural |
consacravissemus
|
wir hätten verflucht |
| 2. Person Plural |
consacravissetis
|
ihr hättet verflucht |
| 3. Person Plural |
consacravissent
|
sie hätten verflucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus essem
|
ich wäre verflucht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus esses
|
du wärest verflucht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus esset
|
er/sie/es wäre verflucht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati essemus
|
wir wären verflucht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati essetis
|
ihr wäret verflucht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati essent
|
sie wären verflucht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravero
|
ich werde verflucht haben |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du wirst verflucht haben |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es wird verflucht haben |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir werden verflucht haben |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr werdet verflucht haben |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie werden verflucht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus ero
|
ich werde verflucht worden sein |
| 2. Person Singular |
consacratus eris
|
du wirst verflucht worden sein |
| 3. Person Singular |
consacratus erit
|
er/sie/es wird verflucht worden sein |
| 1. Person Plural |
consacrati erimus
|
wir werden verflucht worden sein |
| 2. Person Plural |
consacrati eritis
|
ihr werdet verflucht worden sein |
| 3. Person Plural |
consacrati erunt
|
sie werden verflucht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrare
|
verfluchen |
| Vorzeitigkeit |
consacravisse
|
verflucht haben |
| Nachzeitigkeit |
consacraturum esse
|
verfluchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrari consacrarier
|
verflucht werden |
| Vorzeitigkeit |
consacratum esse
|
verflucht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consacratum iri
|
künftig verflucht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consacra
|
verfluche; verfluch! |
| 2. Person Plural |
consacrate
|
verflucht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consacrato
|
| 3. Person Singular |
consacrato
|
| 2. Person Plural |
consacratote
|
| 3. Person Plural |
consacranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consacrare
|
das Verfluchen |
| Genitiv |
consacrandi
|
des Verfluchens |
| Dativ |
consacrando
|
dem Verfluchen |
| Akkusativ |
consacrandum
|
das Verfluchen |
| Ablativ |
consacrando
|
durch das Verfluchen |
| Vokativ |
consacrande
|
Verfluchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrandus
|
consacranda
|
consacrandum
|
| Genitiv |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacrandi
|
| Dativ |
consacrando
|
consacrandae
|
consacrando
|
| Akkusativ |
consacrandum
|
consacrandam
|
consacrandum
|
| Ablativ |
consacrando
|
consacranda
|
consacrando
|
| Vokativ |
consacrande
|
consacranda
|
consacrandum
|
Plural
| Nominativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
| Genitiv |
consacrandorum
|
consacrandarum
|
consacrandorum
|
| Dativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Akkusativ |
consacrandos
|
consacrandas
|
consacranda
|
| Ablativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Vokativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
| Genitiv |
consacrantis
|
consacrantis
|
consacrantis
|
| Dativ |
consacranti
|
consacranti
|
consacranti
|
| Akkusativ |
consacrantem
|
consacrantem
|
consacrans
|
| Ablativ |
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
| Vokativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
Plural
| Nominativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Genitiv |
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
| Dativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Akkusativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Ablativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Vokativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacratus
|
consacrata
|
consacratum
|
| Genitiv |
consacrati
|
consacratae
|
consacrati
|
| Dativ |
consacrato
|
consacratae
|
consacrato
|
| Akkusativ |
consacratum
|
consacratam
|
consacratum
|
| Ablativ |
consacrato
|
consacrata
|
consacrato
|
| Vokativ |
consacrate
|
consacrata
|
consacratum
|
Plural
| Nominativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
| Genitiv |
consacratorum
|
consacratarum
|
consacratorum
|
| Dativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Akkusativ |
consacratos
|
consacratas
|
consacrata
|
| Ablativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Vokativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacraturus
|
consacratura
|
consacraturum
|
| Genitiv |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacraturi
|
| Dativ |
consacraturo
|
consacraturae
|
consacraturo
|
| Akkusativ |
consacraturum
|
consacraturam
|
consacraturum
|
| Ablativ |
consacraturo
|
consacratura
|
consacraturo
|
| Vokativ |
consacrature
|
consacratura
|
consacraturum
|
Plural
| Nominativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
| Genitiv |
consacraturorum
|
consacraturarum
|
consacraturorum
|
| Dativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Akkusativ |
consacraturos
|
consacraturas
|
consacratura
|
| Ablativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Vokativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consacratum
|
consacratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacro
|
ich vergöttliche |
| 2. Person Singular |
consacras
|
du vergöttlichst |
| 3. Person Singular |
consacrat
|
er/sie/es vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
consacramus
|
wir vergöttlichen |
| 2. Person Plural |
consacratis
|
ihr vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
consacrant
|
sie vergöttlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacror
|
ich werde vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
consacraris consacrare
|
du wirst vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
consacratur
|
er/sie/es wird vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
consacramur
|
wir werden vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
consacramini
|
ihr werdet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
consacrantur
|
sie werden vergöttlicht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrem
|
ich vergöttliche |
| 2. Person Singular |
consacres
|
du vergöttlichest |
| 3. Person Singular |
consacret
|
er/sie/es vergöttliche |
| 1. Person Plural |
consacremus
|
wir vergöttlichen |
| 2. Person Plural |
consacretis
|
ihr vergöttlichet |
| 3. Person Plural |
consacrent
|
sie vergöttlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrer
|
ich werde vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
consacreris consacrere
|
du werdest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
consacretur
|
er/sie/es werde vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
consacremur
|
wir werden vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
consacremini
|
ihr werdet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
consacrentur
|
sie werden vergöttlicht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabam
|
ich vergöttlichte |
| 2. Person Singular |
consacrabas
|
du vergöttlichtest |
| 3. Person Singular |
consacrabat
|
er/sie/es vergöttlichte |
| 1. Person Plural |
consacrabamus
|
wir vergöttlichten |
| 2. Person Plural |
consacrabatis
|
ihr vergöttlichtet |
| 3. Person Plural |
consacrabant
|
sie vergöttlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabar
|
ich wurde vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
consacrabaris consacrabare
|
du wurdest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
consacrabatur
|
er/sie/es wurde vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
consacrabamur
|
wir wurden vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
consacrabamini
|
ihr wurdet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
consacrabantur
|
sie wurden vergöttlicht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarem
|
ich vergöttlichte |
| 2. Person Singular |
consacrares
|
du vergöttlichtest |
| 3. Person Singular |
consacraret
|
er/sie/es vergöttlichte |
| 1. Person Plural |
consacraremus
|
wir vergöttlichten |
| 2. Person Plural |
consacraretis
|
ihr vergöttlichtet |
| 3. Person Plural |
consacrarent
|
sie vergöttlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarer
|
ich würde vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
consacrareris consacrarere
|
du würdest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
consacraretur
|
er/sie/es würde vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
consacraremur
|
wir würden vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
consacraremini
|
ihr würdet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
consacrarentur
|
sie würden vergöttlicht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabo
|
ich werde vergöttlichen |
| 2. Person Singular |
consacrabis
|
du wirst vergöttlichen |
| 3. Person Singular |
consacrabit
|
er/sie/es wird vergöttlichen |
| 1. Person Plural |
consacrabimus
|
wir werden vergöttlichen |
| 2. Person Plural |
consacrabitis
|
ihr werdet vergöttlichen |
| 3. Person Plural |
consacrabunt
|
sie werden vergöttlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabor
|
ich werde vergöttlicht werden |
| 2. Person Singular |
consacraberis consacrabere
|
du wirst vergöttlicht werden |
| 3. Person Singular |
consacrabitur
|
er/sie/es wird vergöttlicht werden |
| 1. Person Plural |
consacrabimur
|
wir werden vergöttlicht werden |
| 2. Person Plural |
consacrabimini
|
ihr werdet vergöttlicht werden |
| 3. Person Plural |
consacrabuntur
|
sie werden vergöttlicht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravi
|
ich habe vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
consacravisti
|
du hast vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
consacravit
|
er/sie/es hat vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
consacravimus
|
wir haben vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
consacravistis
|
ihr habt vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
consacraverunt consacravere
|
sie haben vergöttlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sum
|
ich bin vergöttlicht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus es
|
du bist vergöttlicht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus est
|
er/sie/es ist vergöttlicht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati sumus
|
wir sind vergöttlicht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati estis
|
ihr seid vergöttlicht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sunt
|
sie sind vergöttlicht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraverim
|
ich habe vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du habest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es habe vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir haben vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr habet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie haben vergöttlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sim
|
ich sei vergöttlicht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus sis
|
du seiest vergöttlicht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus sit
|
er/sie/es sei vergöttlicht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati simus
|
wir seien vergöttlicht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati sitis
|
ihr seiet vergöttlicht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sint
|
sie seien vergöttlicht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraveram
|
ich hatte vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
consacraveras
|
du hattest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
consacraverat
|
er/sie/es hatte vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
consacraveramus
|
wir hatten vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
consacraveratis
|
ihr hattet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
consacraverant
|
sie hatten vergöttlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus eram
|
ich war vergöttlicht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus eras
|
du warst vergöttlicht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus erat
|
er/sie/es war vergöttlicht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati eramus
|
wir waren vergöttlicht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati eratis
|
ihr wart vergöttlicht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati erant
|
sie waren vergöttlicht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravissem
|
ich hätte vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
consacravisses
|
du hättest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
consacravisset
|
er/sie/es hätte vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
consacravissemus
|
wir hätten vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
consacravissetis
|
ihr hättet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
consacravissent
|
sie hätten vergöttlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus essem
|
ich wäre vergöttlicht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus esses
|
du wärest vergöttlicht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus esset
|
er/sie/es wäre vergöttlicht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati essemus
|
wir wären vergöttlicht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati essetis
|
ihr wäret vergöttlicht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati essent
|
sie wären vergöttlicht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravero
|
ich werde vergöttlicht haben |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du wirst vergöttlicht haben |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es wird vergöttlicht haben |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir werden vergöttlicht haben |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr werdet vergöttlicht haben |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie werden vergöttlicht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus ero
|
ich werde vergöttlicht worden sein |
| 2. Person Singular |
consacratus eris
|
du wirst vergöttlicht worden sein |
| 3. Person Singular |
consacratus erit
|
er/sie/es wird vergöttlicht worden sein |
| 1. Person Plural |
consacrati erimus
|
wir werden vergöttlicht worden sein |
| 2. Person Plural |
consacrati eritis
|
ihr werdet vergöttlicht worden sein |
| 3. Person Plural |
consacrati erunt
|
sie werden vergöttlicht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrare
|
vergöttlichen |
| Vorzeitigkeit |
consacravisse
|
vergöttlicht haben |
| Nachzeitigkeit |
consacraturum esse
|
vergöttlichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrari consacrarier
|
vergöttlicht werden |
| Vorzeitigkeit |
consacratum esse
|
vergöttlicht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consacratum iri
|
künftig vergöttlicht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consacra
|
vergöttliche; vergöttlich! |
| 2. Person Plural |
consacrate
|
vergöttlicht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consacrato
|
| 3. Person Singular |
consacrato
|
| 2. Person Plural |
consacratote
|
| 3. Person Plural |
consacranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consacrare
|
das Vergöttlichen |
| Genitiv |
consacrandi
|
des Vergöttlichens |
| Dativ |
consacrando
|
dem Vergöttlichen |
| Akkusativ |
consacrandum
|
das Vergöttlichen |
| Ablativ |
consacrando
|
durch das Vergöttlichen |
| Vokativ |
consacrande
|
Vergöttlichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrandus
|
consacranda
|
consacrandum
|
| Genitiv |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacrandi
|
| Dativ |
consacrando
|
consacrandae
|
consacrando
|
| Akkusativ |
consacrandum
|
consacrandam
|
consacrandum
|
| Ablativ |
consacrando
|
consacranda
|
consacrando
|
| Vokativ |
consacrande
|
consacranda
|
consacrandum
|
Plural
| Nominativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
| Genitiv |
consacrandorum
|
consacrandarum
|
consacrandorum
|
| Dativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Akkusativ |
consacrandos
|
consacrandas
|
consacranda
|
| Ablativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Vokativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
| Genitiv |
consacrantis
|
consacrantis
|
consacrantis
|
| Dativ |
consacranti
|
consacranti
|
consacranti
|
| Akkusativ |
consacrantem
|
consacrantem
|
consacrans
|
| Ablativ |
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
| Vokativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
Plural
| Nominativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Genitiv |
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
| Dativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Akkusativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Ablativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Vokativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacratus
|
consacrata
|
consacratum
|
| Genitiv |
consacrati
|
consacratae
|
consacrati
|
| Dativ |
consacrato
|
consacratae
|
consacrato
|
| Akkusativ |
consacratum
|
consacratam
|
consacratum
|
| Ablativ |
consacrato
|
consacrata
|
consacrato
|
| Vokativ |
consacrate
|
consacrata
|
consacratum
|
Plural
| Nominativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
| Genitiv |
consacratorum
|
consacratarum
|
consacratorum
|
| Dativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Akkusativ |
consacratos
|
consacratas
|
consacrata
|
| Ablativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Vokativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacraturus
|
consacratura
|
consacraturum
|
| Genitiv |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacraturi
|
| Dativ |
consacraturo
|
consacraturae
|
consacraturo
|
| Akkusativ |
consacraturum
|
consacraturam
|
consacraturum
|
| Ablativ |
consacraturo
|
consacratura
|
consacraturo
|
| Vokativ |
consacrature
|
consacratura
|
consacraturum
|
Plural
| Nominativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
| Genitiv |
consacraturorum
|
consacraturarum
|
consacraturorum
|
| Dativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Akkusativ |
consacraturos
|
consacraturas
|
consacratura
|
| Ablativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Vokativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consacratum
|
consacratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacro
|
ich weihe |
| 2. Person Singular |
consacras
|
du weihst |
| 3. Person Singular |
consacrat
|
er/sie/es weiht |
| 1. Person Plural |
consacramus
|
wir weihen |
| 2. Person Plural |
consacratis
|
ihr weiht |
| 3. Person Plural |
consacrant
|
sie weihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacror
|
ich werde geweiht |
| 2. Person Singular |
consacraris consacrare
|
du wirst geweiht |
| 3. Person Singular |
consacratur
|
er/sie/es wird geweiht |
| 1. Person Plural |
consacramur
|
wir werden geweiht |
| 2. Person Plural |
consacramini
|
ihr werdet geweiht |
| 3. Person Plural |
consacrantur
|
sie werden geweiht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrem
|
ich weihe |
| 2. Person Singular |
consacres
|
du weihest |
| 3. Person Singular |
consacret
|
er/sie/es weihe |
| 1. Person Plural |
consacremus
|
wir weihen |
| 2. Person Plural |
consacretis
|
ihr weihet |
| 3. Person Plural |
consacrent
|
sie weihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrer
|
ich werde geweiht |
| 2. Person Singular |
consacreris consacrere
|
du werdest geweiht |
| 3. Person Singular |
consacretur
|
er/sie/es werde geweiht |
| 1. Person Plural |
consacremur
|
wir werden geweiht |
| 2. Person Plural |
consacremini
|
ihr werdet geweiht |
| 3. Person Plural |
consacrentur
|
sie werden geweiht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabam
|
ich weihte |
| 2. Person Singular |
consacrabas
|
du weihtest |
| 3. Person Singular |
consacrabat
|
er/sie/es weihte |
| 1. Person Plural |
consacrabamus
|
wir weihten |
| 2. Person Plural |
consacrabatis
|
ihr weihtet |
| 3. Person Plural |
consacrabant
|
sie weihten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabar
|
ich wurde geweiht |
| 2. Person Singular |
consacrabaris consacrabare
|
du wurdest geweiht |
| 3. Person Singular |
consacrabatur
|
er/sie/es wurde geweiht |
| 1. Person Plural |
consacrabamur
|
wir wurden geweiht |
| 2. Person Plural |
consacrabamini
|
ihr wurdet geweiht |
| 3. Person Plural |
consacrabantur
|
sie wurden geweiht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarem
|
ich weihte |
| 2. Person Singular |
consacrares
|
du weihtest |
| 3. Person Singular |
consacraret
|
er/sie/es weihte |
| 1. Person Plural |
consacraremus
|
wir weihten |
| 2. Person Plural |
consacraretis
|
ihr weihtet |
| 3. Person Plural |
consacrarent
|
sie weihten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarer
|
ich würde geweiht |
| 2. Person Singular |
consacrareris consacrarere
|
du würdest geweiht |
| 3. Person Singular |
consacraretur
|
er/sie/es würde geweiht |
| 1. Person Plural |
consacraremur
|
wir würden geweiht |
| 2. Person Plural |
consacraremini
|
ihr würdet geweiht |
| 3. Person Plural |
consacrarentur
|
sie würden geweiht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabo
|
ich werde weihen |
| 2. Person Singular |
consacrabis
|
du wirst weihen |
| 3. Person Singular |
consacrabit
|
er/sie/es wird weihen |
| 1. Person Plural |
consacrabimus
|
wir werden weihen |
| 2. Person Plural |
consacrabitis
|
ihr werdet weihen |
| 3. Person Plural |
consacrabunt
|
sie werden weihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabor
|
ich werde geweiht werden |
| 2. Person Singular |
consacraberis consacrabere
|
du wirst geweiht werden |
| 3. Person Singular |
consacrabitur
|
er/sie/es wird geweiht werden |
| 1. Person Plural |
consacrabimur
|
wir werden geweiht werden |
| 2. Person Plural |
consacrabimini
|
ihr werdet geweiht werden |
| 3. Person Plural |
consacrabuntur
|
sie werden geweiht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravi
|
ich habe geweiht |
| 2. Person Singular |
consacravisti
|
du hast geweiht |
| 3. Person Singular |
consacravit
|
er/sie/es hat geweiht |
| 1. Person Plural |
consacravimus
|
wir haben geweiht |
| 2. Person Plural |
consacravistis
|
ihr habt geweiht |
| 3. Person Plural |
consacraverunt consacravere
|
sie haben geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sum
|
ich bin geweiht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus es
|
du bist geweiht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus est
|
er/sie/es ist geweiht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati sumus
|
wir sind geweiht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati estis
|
ihr seid geweiht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sunt
|
sie sind geweiht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraverim
|
ich habe geweiht |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du habest geweiht |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es habe geweiht |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir haben geweiht |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr habet geweiht |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie haben geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sim
|
ich sei geweiht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus sis
|
du seiest geweiht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus sit
|
er/sie/es sei geweiht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati simus
|
wir seien geweiht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati sitis
|
ihr seiet geweiht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sint
|
sie seien geweiht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraveram
|
ich hatte geweiht |
| 2. Person Singular |
consacraveras
|
du hattest geweiht |
| 3. Person Singular |
consacraverat
|
er/sie/es hatte geweiht |
| 1. Person Plural |
consacraveramus
|
wir hatten geweiht |
| 2. Person Plural |
consacraveratis
|
ihr hattet geweiht |
| 3. Person Plural |
consacraverant
|
sie hatten geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus eram
|
ich war geweiht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus eras
|
du warst geweiht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus erat
|
er/sie/es war geweiht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati eramus
|
wir waren geweiht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati eratis
|
ihr wart geweiht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati erant
|
sie waren geweiht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravissem
|
ich hätte geweiht |
| 2. Person Singular |
consacravisses
|
du hättest geweiht |
| 3. Person Singular |
consacravisset
|
er/sie/es hätte geweiht |
| 1. Person Plural |
consacravissemus
|
wir hätten geweiht |
| 2. Person Plural |
consacravissetis
|
ihr hättet geweiht |
| 3. Person Plural |
consacravissent
|
sie hätten geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus essem
|
ich wäre geweiht worden |
| 2. Person Singular |
consacratus esses
|
du wärest geweiht worden |
| 3. Person Singular |
consacratus esset
|
er/sie/es wäre geweiht worden |
| 1. Person Plural |
consacrati essemus
|
wir wären geweiht worden |
| 2. Person Plural |
consacrati essetis
|
ihr wäret geweiht worden |
| 3. Person Plural |
consacrati essent
|
sie wären geweiht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravero
|
ich werde geweiht haben |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du wirst geweiht haben |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es wird geweiht haben |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir werden geweiht haben |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr werdet geweiht haben |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie werden geweiht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus ero
|
ich werde geweiht worden sein |
| 2. Person Singular |
consacratus eris
|
du wirst geweiht worden sein |
| 3. Person Singular |
consacratus erit
|
er/sie/es wird geweiht worden sein |
| 1. Person Plural |
consacrati erimus
|
wir werden geweiht worden sein |
| 2. Person Plural |
consacrati eritis
|
ihr werdet geweiht worden sein |
| 3. Person Plural |
consacrati erunt
|
sie werden geweiht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrare
|
weihen |
| Vorzeitigkeit |
consacravisse
|
geweiht haben |
| Nachzeitigkeit |
consacraturum esse
|
weihen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrari consacrarier
|
geweiht werden |
| Vorzeitigkeit |
consacratum esse
|
geweiht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consacratum iri
|
künftig geweiht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consacra
|
weihe; weih! |
| 2. Person Plural |
consacrate
|
weiht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consacrato
|
| 3. Person Singular |
consacrato
|
| 2. Person Plural |
consacratote
|
| 3. Person Plural |
consacranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consacrare
|
das Weihen |
| Genitiv |
consacrandi
|
des Weihens |
| Dativ |
consacrando
|
dem Weihen |
| Akkusativ |
consacrandum
|
das Weihen |
| Ablativ |
consacrando
|
durch das Weihen |
| Vokativ |
consacrande
|
Weihen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrandus
|
consacranda
|
consacrandum
|
| Genitiv |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacrandi
|
| Dativ |
consacrando
|
consacrandae
|
consacrando
|
| Akkusativ |
consacrandum
|
consacrandam
|
consacrandum
|
| Ablativ |
consacrando
|
consacranda
|
consacrando
|
| Vokativ |
consacrande
|
consacranda
|
consacrandum
|
Plural
| Nominativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
| Genitiv |
consacrandorum
|
consacrandarum
|
consacrandorum
|
| Dativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Akkusativ |
consacrandos
|
consacrandas
|
consacranda
|
| Ablativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Vokativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
| Genitiv |
consacrantis
|
consacrantis
|
consacrantis
|
| Dativ |
consacranti
|
consacranti
|
consacranti
|
| Akkusativ |
consacrantem
|
consacrantem
|
consacrans
|
| Ablativ |
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
| Vokativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
Plural
| Nominativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Genitiv |
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
| Dativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Akkusativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Ablativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Vokativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacratus
|
consacrata
|
consacratum
|
| Genitiv |
consacrati
|
consacratae
|
consacrati
|
| Dativ |
consacrato
|
consacratae
|
consacrato
|
| Akkusativ |
consacratum
|
consacratam
|
consacratum
|
| Ablativ |
consacrato
|
consacrata
|
consacrato
|
| Vokativ |
consacrate
|
consacrata
|
consacratum
|
Plural
| Nominativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
| Genitiv |
consacratorum
|
consacratarum
|
consacratorum
|
| Dativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Akkusativ |
consacratos
|
consacratas
|
consacrata
|
| Ablativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Vokativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacraturus
|
consacratura
|
consacraturum
|
| Genitiv |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacraturi
|
| Dativ |
consacraturo
|
consacraturae
|
consacraturo
|
| Akkusativ |
consacraturum
|
consacraturam
|
consacraturum
|
| Ablativ |
consacraturo
|
consacratura
|
consacraturo
|
| Vokativ |
consacrature
|
consacratura
|
consacraturum
|
Plural
| Nominativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
| Genitiv |
consacraturorum
|
consacraturarum
|
consacraturorum
|
| Dativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Akkusativ |
consacraturos
|
consacraturas
|
consacratura
|
| Ablativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Vokativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consacratum
|
consacratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacro
|
ich widme |
| 2. Person Singular |
consacras
|
du widmest |
| 3. Person Singular |
consacrat
|
er/sie/es widmet |
| 1. Person Plural |
consacramus
|
wir widmen |
| 2. Person Plural |
consacratis
|
ihr widmet |
| 3. Person Plural |
consacrant
|
sie widmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacror
|
ich werde gewidmet |
| 2. Person Singular |
consacraris consacrare
|
du wirst gewidmet |
| 3. Person Singular |
consacratur
|
er/sie/es wird gewidmet |
| 1. Person Plural |
consacramur
|
wir werden gewidmet |
| 2. Person Plural |
consacramini
|
ihr werdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
consacrantur
|
sie werden gewidmet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrem
|
ich widme |
| 2. Person Singular |
consacres
|
du widmest |
| 3. Person Singular |
consacret
|
er/sie/es widme |
| 1. Person Plural |
consacremus
|
wir widmen |
| 2. Person Plural |
consacretis
|
ihr widmet |
| 3. Person Plural |
consacrent
|
sie widmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrer
|
ich werde gewidmet |
| 2. Person Singular |
consacreris consacrere
|
du werdest gewidmet |
| 3. Person Singular |
consacretur
|
er/sie/es werde gewidmet |
| 1. Person Plural |
consacremur
|
wir werden gewidmet |
| 2. Person Plural |
consacremini
|
ihr werdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
consacrentur
|
sie werden gewidmet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabam
|
ich widmete |
| 2. Person Singular |
consacrabas
|
du widmetest |
| 3. Person Singular |
consacrabat
|
er/sie/es widmete |
| 1. Person Plural |
consacrabamus
|
wir widmeten |
| 2. Person Plural |
consacrabatis
|
ihr widmetet |
| 3. Person Plural |
consacrabant
|
sie widmeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabar
|
ich wurde gewidmet |
| 2. Person Singular |
consacrabaris consacrabare
|
du wurdest gewidmet |
| 3. Person Singular |
consacrabatur
|
er/sie/es wurde gewidmet |
| 1. Person Plural |
consacrabamur
|
wir wurden gewidmet |
| 2. Person Plural |
consacrabamini
|
ihr wurdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
consacrabantur
|
sie wurden gewidmet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarem
|
ich widmete |
| 2. Person Singular |
consacrares
|
du widmetest |
| 3. Person Singular |
consacraret
|
er/sie/es widmete |
| 1. Person Plural |
consacraremus
|
wir widmeten |
| 2. Person Plural |
consacraretis
|
ihr widmetet |
| 3. Person Plural |
consacrarent
|
sie widmeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrarer
|
ich würde gewidmet |
| 2. Person Singular |
consacrareris consacrarere
|
du würdest gewidmet |
| 3. Person Singular |
consacraretur
|
er/sie/es würde gewidmet |
| 1. Person Plural |
consacraremur
|
wir würden gewidmet |
| 2. Person Plural |
consacraremini
|
ihr würdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
consacrarentur
|
sie würden gewidmet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabo
|
ich werde widmen |
| 2. Person Singular |
consacrabis
|
du wirst widmen |
| 3. Person Singular |
consacrabit
|
er/sie/es wird widmen |
| 1. Person Plural |
consacrabimus
|
wir werden widmen |
| 2. Person Plural |
consacrabitis
|
ihr werdet widmen |
| 3. Person Plural |
consacrabunt
|
sie werden widmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacrabor
|
ich werde gewidmet werden |
| 2. Person Singular |
consacraberis consacrabere
|
du wirst gewidmet werden |
| 3. Person Singular |
consacrabitur
|
er/sie/es wird gewidmet werden |
| 1. Person Plural |
consacrabimur
|
wir werden gewidmet werden |
| 2. Person Plural |
consacrabimini
|
ihr werdet gewidmet werden |
| 3. Person Plural |
consacrabuntur
|
sie werden gewidmet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravi
|
ich habe gewidmet |
| 2. Person Singular |
consacravisti
|
du hast gewidmet |
| 3. Person Singular |
consacravit
|
er/sie/es hat gewidmet |
| 1. Person Plural |
consacravimus
|
wir haben gewidmet |
| 2. Person Plural |
consacravistis
|
ihr habt gewidmet |
| 3. Person Plural |
consacraverunt consacravere
|
sie haben gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sum
|
ich bin gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
consacratus es
|
du bist gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
consacratus est
|
er/sie/es ist gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
consacrati sumus
|
wir sind gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
consacrati estis
|
ihr seid gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sunt
|
sie sind gewidmet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraverim
|
ich habe gewidmet |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du habest gewidmet |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es habe gewidmet |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir haben gewidmet |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr habet gewidmet |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie haben gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus sim
|
ich sei gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
consacratus sis
|
du seiest gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
consacratus sit
|
er/sie/es sei gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
consacrati simus
|
wir seien gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
consacrati sitis
|
ihr seiet gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
consacrati sint
|
sie seien gewidmet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacraveram
|
ich hatte gewidmet |
| 2. Person Singular |
consacraveras
|
du hattest gewidmet |
| 3. Person Singular |
consacraverat
|
er/sie/es hatte gewidmet |
| 1. Person Plural |
consacraveramus
|
wir hatten gewidmet |
| 2. Person Plural |
consacraveratis
|
ihr hattet gewidmet |
| 3. Person Plural |
consacraverant
|
sie hatten gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus eram
|
ich war gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
consacratus eras
|
du warst gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
consacratus erat
|
er/sie/es war gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
consacrati eramus
|
wir waren gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
consacrati eratis
|
ihr wart gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
consacrati erant
|
sie waren gewidmet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravissem
|
ich hätte gewidmet |
| 2. Person Singular |
consacravisses
|
du hättest gewidmet |
| 3. Person Singular |
consacravisset
|
er/sie/es hätte gewidmet |
| 1. Person Plural |
consacravissemus
|
wir hätten gewidmet |
| 2. Person Plural |
consacravissetis
|
ihr hättet gewidmet |
| 3. Person Plural |
consacravissent
|
sie hätten gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus essem
|
ich wäre gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
consacratus esses
|
du wärest gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
consacratus esset
|
er/sie/es wäre gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
consacrati essemus
|
wir wären gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
consacrati essetis
|
ihr wäret gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
consacrati essent
|
sie wären gewidmet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consacravero
|
ich werde gewidmet haben |
| 2. Person Singular |
consacraveris
|
du wirst gewidmet haben |
| 3. Person Singular |
consacraverit
|
er/sie/es wird gewidmet haben |
| 1. Person Plural |
consacraverimus
|
wir werden gewidmet haben |
| 2. Person Plural |
consacraveritis
|
ihr werdet gewidmet haben |
| 3. Person Plural |
consacraverint
|
sie werden gewidmet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consacratus ero
|
ich werde gewidmet worden sein |
| 2. Person Singular |
consacratus eris
|
du wirst gewidmet worden sein |
| 3. Person Singular |
consacratus erit
|
er/sie/es wird gewidmet worden sein |
| 1. Person Plural |
consacrati erimus
|
wir werden gewidmet worden sein |
| 2. Person Plural |
consacrati eritis
|
ihr werdet gewidmet worden sein |
| 3. Person Plural |
consacrati erunt
|
sie werden gewidmet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrare
|
widmen |
| Vorzeitigkeit |
consacravisse
|
gewidmet haben |
| Nachzeitigkeit |
consacraturum esse
|
widmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consacrari consacrarier
|
gewidmet werden |
| Vorzeitigkeit |
consacratum esse
|
gewidmet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consacratum iri
|
künftig gewidmet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consacra
|
widme! |
| 2. Person Plural |
consacrate
|
widmet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consacrato
|
| 3. Person Singular |
consacrato
|
| 2. Person Plural |
consacratote
|
| 3. Person Plural |
consacranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consacrare
|
das Widmen |
| Genitiv |
consacrandi
|
des Widmens |
| Dativ |
consacrando
|
dem Widmen |
| Akkusativ |
consacrandum
|
das Widmen |
| Ablativ |
consacrando
|
durch das Widmen |
| Vokativ |
consacrande
|
Widmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrandus
|
consacranda
|
consacrandum
|
| Genitiv |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacrandi
|
| Dativ |
consacrando
|
consacrandae
|
consacrando
|
| Akkusativ |
consacrandum
|
consacrandam
|
consacrandum
|
| Ablativ |
consacrando
|
consacranda
|
consacrando
|
| Vokativ |
consacrande
|
consacranda
|
consacrandum
|
Plural
| Nominativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
| Genitiv |
consacrandorum
|
consacrandarum
|
consacrandorum
|
| Dativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Akkusativ |
consacrandos
|
consacrandas
|
consacranda
|
| Ablativ |
consacrandis
|
consacrandis
|
consacrandis
|
| Vokativ |
consacrandi
|
consacrandae
|
consacranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
| Genitiv |
consacrantis
|
consacrantis
|
consacrantis
|
| Dativ |
consacranti
|
consacranti
|
consacranti
|
| Akkusativ |
consacrantem
|
consacrantem
|
consacrans
|
| Ablativ |
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
consacranti consacrante
|
| Vokativ |
consacrans
|
consacrans
|
consacrans
|
Plural
| Nominativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Genitiv |
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
consacrantium consacrantum
|
| Dativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Akkusativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
| Ablativ |
consacrantibus
|
consacrantibus
|
consacrantibus
|
| Vokativ |
consacrantes
|
consacrantes
|
consacrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacratus
|
consacrata
|
consacratum
|
| Genitiv |
consacrati
|
consacratae
|
consacrati
|
| Dativ |
consacrato
|
consacratae
|
consacrato
|
| Akkusativ |
consacratum
|
consacratam
|
consacratum
|
| Ablativ |
consacrato
|
consacrata
|
consacrato
|
| Vokativ |
consacrate
|
consacrata
|
consacratum
|
Plural
| Nominativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
| Genitiv |
consacratorum
|
consacratarum
|
consacratorum
|
| Dativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Akkusativ |
consacratos
|
consacratas
|
consacrata
|
| Ablativ |
consacratis
|
consacratis
|
consacratis
|
| Vokativ |
consacrati
|
consacratae
|
consacrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consacraturus
|
consacratura
|
consacraturum
|
| Genitiv |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacraturi
|
| Dativ |
consacraturo
|
consacraturae
|
consacraturo
|
| Akkusativ |
consacraturum
|
consacraturam
|
consacraturum
|
| Ablativ |
consacraturo
|
consacratura
|
consacraturo
|
| Vokativ |
consacrature
|
consacratura
|
consacraturum
|
Plural
| Nominativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
| Genitiv |
consacraturorum
|
consacraturarum
|
consacraturorum
|
| Dativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Akkusativ |
consacraturos
|
consacraturas
|
consacratura
|
| Ablativ |
consacraturis
|
consacraturis
|
consacraturis
|
| Vokativ |
consacraturi
|
consacraturae
|
consacratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consacratum
|
consacratu
|